O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:50 AM

Rabia
Natuurlijk wist ze dat Ross niet de enige was, die Mateo het liefst als as tot de grond zag vallen. Ze droeg zelf een grote schuld, en wellicht nog wel een grotere als de jongeman met het blonde haar. Ze was zelf immers de daadwerkelijke familie van de jongeman - ze had veel beter moeten weten. Overigens was ze jonger, had hij vroeger altijd gegrapt dat ze keer op keer voor zijn vrienden was gevallen. Toen hadden ze er nog om kunnen lachen, maar nu.. Onterecht was het, dat Ross alles over zich heen kreeg. Ze had het geprobeerd, om zichzelf er tussen te krijgen - deze poging had hij echter afgewezen. En nu, nadat hij bekend had gemaakt dat hij gevoelens had voor Ross, was hij de kamer uit gelopen. Verbijsterd was ze achter gebleven, samen met de jongeman waarvoor Mateo schijnbaar ook gevoelens voor kende. Haar mond was ietwat open gevallen door het onverwachte nieuws. Ze had het misschien een, of twee keer gedachte, al had ze nooit verwacht dat haar oudere broer daadwerkelijk was wat haar gedachtes haar die twee keer hadden geopperd. Niet dat ze het erg vond, alles behalve dat. Het hakte er enkel enorm in - en aan Ross zijn gezicht te zien, was ze niet de enige geweest die het niet lichtjes had genomen.
Inmiddels was er al een tijdje voorbij, vond ze dat ze lang genoeg had verwacht. Voorzichtig was ze op gestaan, de gang op gelopen. Ze had gehoord waar ze waren geweest, wist de plek dan ook binnen enkele secondes te vinden. Ze klopte, voordat ze voorzichtig naar binnen stapte. Hoofd gebogen, ogen slechts half open. Bang was ze, dat de jongeman haar niet meer zou liefhebben zoals hij eerst had gedaan. Eenmaal voor beide jongens, die op het bed stonden, kwam ze tot stilstand. Voorzichtig glimlachte ze, toen ze in de ogen van haar oudere broer keek. Degene met wie ze was opgegroeid en degene die ze desondanks alle punten die haar tot waanzin dreven, kon vertrouwen. En dat had ze bij hem geschaad. "I'm sorry," opperde ze. "I didn't mean to hurt you and i never intended for you to find out the way you did." Er was momenteel echter iets wat ze belangrijker vond. Ze nam plaats naast hem, aan de kant waar Ross niet zat, en plaatste haar hand op zijn schouder. "So you like boys, huh?" Hij moest weten dat ze hier geen problemen mee had. "What made you, his hair? Because, same.." zachtjes grinnikte ze, voordat ze naar Ross keek met een glimlach. "You got him good, i see. He looks more tuff, don't you think?" Zachtjes grinnikte, voordat ze haar hoofd tegen Mateo zijn schouder niet schuilen. "I don't care what you feel, think or need, you're my brother and you'll always be. Mom and Dad will think the exact same, i promise. And hey, if not, you've got us."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:50 AM

Ross
Hij had inderdaad niet een heel duidelijk antwoord gegeven, wat eigenlijk meer kwam omdat hij het zelf ook niet zo goed wist. Het was pas écht begonnen met bloeien tussen de twee iets van twee maanden geleden, eigenlijk toen hij hier introk. Maar het besef dat hij een tijdje daarvoor al onbewust gevoelens voor haar had gehad was hem toen ook pas bijgebracht. Een erg goed antwoord had hij daarom niet kunnen geven op zijn vraag, maar ergens kreeg hij de indruk dat Mateo het allemaal niet per se hoefde te horen, en dat was begrijpelijk. Hij had het vast al moeilijk genoeg met de gevoelens voor zijn beste vriend waarmee hij opgescheept zat, alle details over de relatie tussen Ross en Rabia hoefde hij vast niet te horen. Bovendien wist Ross nu ook niet of hij er even comfortabel mee was om hem erover in te lichten. Dit zou hij dus ook niet doen, wetende dat dit voor de jongeman vast niet leuk was om te horen. Dat wist hij wel zeker, al helemaal toen Mateo er, toch een ietwat plagende opmerking over maakte. Ross had er kort om gelachen, voordat hij antwoord gaf. 'I promise.' knikte hij hierna toch serieus. Tuurlijk had hij deze waarschuwing als broer zijnde moeten geven, dat kon niet anders. Maar Ross beloofde het hem, kon hem ervan verzekeren dat hij altijd voor zijn zusje klaar zou staan, haar nooit zomaar zou laten vallen en haar nooit opzettelijk pijn zou bezorgen. Hij hield van haar en zou er voor haar zijn zoals hij dat de afgelopen tijd ook geweest was, maar nu met het geweten van anderen. Ergens was het ook een enorme opluchting. De situatie was niet om van te genieten geweest, dat zeker niet. Sterker nog, Ross had het een helse gebeurtenis gevonden, maar deze was nu een klein stukje opgeklaard. Hij kon het er op een rustigere manier met Mateo over hebben, en ook leek hij er een minuscuul beetje vrede mee te hebben. Het was niet veel, maar het begin was er. Rabia en Ross hoefden niks meer geheim te houden. Ze zouden natuurlijk wel een beetje opletten met hoe ze met elkaar omgingen voor Mateo's neus, zouden hier rekening mee houden, maar met dat heimelijke gedoe was het eindelijk afgelopen. De jongen had opnieuw een of andere waarschuwing laten horen, met als gevolg als hij zich hier niet aan hield, hij ze uit het huis zou schoppen. 'I don't think I'll be having any.' Was zijn reactie hierop, toch met een klein lachje. Of hij hier al een lijn mee overschreed was nog maar de vraag, maar hij wist net zo goed als Mateo dat hij hem gewoon een klein beetje aan het stangen was, zoals hij dat altijd deed. Hierna werd het echter weer wat serieuzer. 'Everybody in this house loves you, I'm sure they will never stop talking to you.' Mateo zou nog wel eens fout kunnen zitten, de liefde die deze familie voor elkaar voelde hierbij onderschatten. Hij had geluk met een gezin zoals deze. 'And if for some odd reason they will, I'll always have your back.' Waren zijn laatste verzekerende woorden, waarbij hij klein had geglimlacht. 'You could come crash at my place?' Grijnsde hij hierna.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:31 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:50 AM

Rabia
Een tijdje al. Een tijd, was zo een antwoord waar Mateo nerveus van leek te worden. Het kon een paar weken zijn, een paar maanden, of zelfs al langer dan dat. Ze hadden het goed weten te verstoppen, als het al een langere tijd was geweest. Zuur zou het zijn, als de twee ook al een jaar bezig waren geweest. Haast alsof zijn zuster rond dezelfde tijd van hem was gaan houden. Alsof het in de familie zat, zoals de blonde jongeman later ook aan hem zou vertellen. Hij wilde het eigenlijk niet eens weten, hoelang ze al bezig waren, of samen. Al was het iets dat aan hem leek te knagen, de mogelijkheden die hij zichzelf voor hield toch nog het meeste. Zijn handen vouwde hij in elkaar, liet hij vervolgens langs elkaar glijden. Wat dode huid rolde zich op en viel uiteindelijk tot de vloer. Details die hem normaal gesproken ook opvielen, wanneer hij verzonken was in eigen gedachtes. Voorzichtig keek hij Ross aan, met een kleine glimlach na het horen van zijn woorden. "Look, for a while won't do me any good in my head, will it?" Hij schudde hierna kort met zijn hoofd, liet zijn blik weer tot de grond vallen. Hij hield zich weer stil, voor een tijdje.
"Whatever it is, that you do together, or that you feel for her, i don't want to know. I just want you to promise me, that you'll treat her well. If she ends up hurt, like we've both seen her, i will absolutely kill you." - "As will i with my eyes if you dare to kiss her like that again, with me knowing." Een grap, misschien - al sprak hij de waarheid wanneer hij zou zeggen dat hij het liever niet onder ogen kwam, op een van de volgende dagen. "Or actually, do, might get me of you sooner now, hm?" - "Never," zijn gezicht sloeg serieuser om, "Never come to me with your sexlife problems. You did it before, and i know the smirk you have when you want to talk about it. Don't. I'll kick the both of you out of this house, i swear to god." Dat meende hij ook, al was dat deels ook de paniek die hij kende als het zijn van de broer van de dame waarvoor de jongeman was gevallen. Het leek hem geen strak plan voor de twee, puur en alleen om zijn eigen persoonlijke reden. Misschien dat hij, op een betere dag, een ander licht zou kunnen vinden. "Also, please keep the gay thing to yourself. For one i didnt want anyone to know and besides, they will honestly not talk to me again."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:50 AM

Ross
De situatie had een nare wending genomen. Het had de seconde dat die deur open ging al fout gezeten. Hij begreep Mateo's woede maar al te goed, maar wat er nog een schepje boven op had gedaan was zijn bekentenis over zijn gevoelens naar Ross toe. Hij kon nog steeds niet begrijpen dat hij dit nooit gezien had, dat het hem nooit opgevallen was dat er op een andere manier naar hem gekeken werd. Ook al was de sfeer nog steeds niet echt te harden, leek het minuscule glimlachje dat Mateo na zijn woorden voor nog geen seconde liet zien, Ross gerust te stellen. Natuurlijk maakte het niks goed, maar dat ze elkaar allebei niet kwijt wilden was duidelijk. Echter maakte het inderdaad niks goed. Niet wat Ross en Rabia gedaan hadden, waar ze al meer dan een maand mee bezig waren en waarvan ze ook niet van plan geweest waren het te stoppen. Zoals hij al gezegd had, waren gevoelens niet te sturen. En Ross had niet gekozen te vallen voor het zusje van zijn beste vriend. Als hij daar een keuze in had gehad had hij wel gekozen om gevoelens te krijgen voor iemand anders, iemand die wél bereikbaar was voor hem. Maar zo ging het niet. Het was gewoon gebeurd; hij had het niet kunnen helpen dat hij als een blok voor Rabia gevallen was. Als hij het terug zou kunnen nemen, zou hij dat echter niet doen. De dame had hem zoveel gebracht, zoveel geluk, blijdschap, liefde, dat hij niet eens meer wilde weten hoe zijn leven eruit zag zonder haar. Hij wist dat hij een heel belangrijk persoon in zijn leven er mee beschadigde, teleurstelde en pijnigde, en daar voelde hij zich slecht over. Mateo betekende veel voor hem, ze hadden al zoveel doorstaan samen, als vrienden. Hij zou deze situatie, de bekentenis van zijn gevoelens en alles wat ze verder nog te wachten stond, ze niet uit elkaar laten trekken.
Ross luisterde naar Mateo, hoe hij geprobeerd had alles te bedrukken, maar dat daar gewoon geen beginnen aan was. Dat was meer dan begrijpelijk. Je kon je niet verstoppen voor wie je echt was. Het was onmogelijk. En Mateo hoefde het niet allemaal binnen te houden, of alleen te doen. Niet meer. Bij de vraag die Mateo hem op een gegeven moment stelde wist hij eerst niet precies wat hij moest antwoorden. Was dit het moment waarop hij hem moest vertellen over hun avond, zelfs vóór haar relatie met Josh? Of over de foto? 'It's been going on for a while now, yeah.' knikte hij uiteindelijk maar, staarde voor een kort moment naar zijn handen. Hij besloot het rustig aan te doen, niet meteen met de deur in huis te vallen. Als Mateo meer wilde weten hoorde hij het vanzelf wel, maar eigenlijk had hij het gevoel dat hij juist zo min mogelijk wilde weten van ze. Bij de opmerking die de jongen er uit gooide liet Ross een zachte grinnik horen, echter niet zo overtuigend zoals deze normaalgesproken altijd klonk. 'Or that your family seems to be so keen on me.'

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:30 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:49 AM

Rabia
Verlossende woorden, daar leken ze op. Toen de jongeman uitsprak dat hij hem niet zou verliezen, voelde het alsof er een gat door zijn schouder werd geschoten. Angsten die hij had gehad waren niet langer rendabel, en vragen die door zijn hoofd hadden gezwermd waren gesust. Dat was hem immers het belangrijkst geweest, dat Ross zijn beste vriend zou blijven. Jaren was hij dit al geweest, en op welke manier dan ook kon hij zich niet inbeelden dat hij zijn leven zou kunnen of willen lijden zonder de jongeman aan zijn zijde. Samen hadden ze al zoveel meegemaakt en doorstaan. Het idee dat hij dit zou kunnen verliezen door iets stoms zoals en verliefdheid had hem vaak genoeg wakker gehouden. Zachtjes glimlachte hij, al voelde hij zich te slecht om deze rond zijn gezicht te houden. Als sneeuw voor de zon verdween deze weer. Vooral ook, omdat hij nu zat en de tranen langzaam waren gaan rollen. Hij knikte, als een soort bedankje naar de jongeman. Die woorden had hij in ieder geval wel willen horen.
Hij voelde zich schuldig, dat hij zijn beste vriend alleen had gelaten in zijn problemen - zijn geaardheid, om het zo te zeggen. Mateo knikte een beetje voordat hij zachtjes zijn schouders op haalde. "I had it figured out, that my sexuallity was fact. I mean, have i ever looked at girls at all?" Hij zou hebben gegrinnikt om zijn woorden, als de situatie niet zoals deze was geweest. "You did, look at them, you had girlfriends. Trust me, i've been trying to push it all away and i'll keep on doing just that. But as i've just seen you know how hard that can be." Hij gruwelde er even van, dat zijn beste maat was gevallen voor zijn zusje. Een stilte keerde tot de ruimte, waarin hij even in zijn nek krabde en nogmaals ruw wat tranen van zijn wang af haalde. "It's not like i'm mad, i just - it's wrong, you know, before you've always been this brother to me and to think that now.." Zachtjes haalde hij zijn schouders op, voordat hij even knikte. "How long? I mean, have you been, and her.." Hij leek er even van te rillen. "Sorry, just.. i guess i have to be glad that you atleast like the family genes.." Foute opmerking, dat wist hij zelf ook wel.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:49 AM

Ross
Hij was verdwaald, verdwaald in de situatie. De grond waar hij op had gestaan leek elke seconde die voorbij tikte opnieuw onder hem weg te zakken. Alles was alles behalve stabiel en niets was meer wat het leek. Hij wist niet wat hij moest denken, wat hij moest geloven of wat hij moest laten voor wat het was. Benauwd, kreeg hij het er bijna door. Alles kwam ineens op hem af op een hoge snelheid waar hij niet van weg kon rennen. Confronterend, dat was het. Hij kon geen kant meer op, alles leek hem tegenmoet te moeten komen. En daar had hij geen keuze in. Hij wist dat het van hem verwacht werd, of hij dacht te weten dat het van hem verwacht werd dat hij nu vertrok, het huis verliet en voorlopig zijn gezicht niet meer zou laten zien. Maar misschien had hij zelf ook wel een beetje ruimte nodig, om dit allemaal tot hem door te laten dringen. Het huis waar hij zich in bevond zou hem dan alleen maar herinneren aan wat er gebeurd was en wat zich er allemaal had afgespeeld. Niet dat het zou helpen als hij ergens anders was, hij zou er toch wel aan denken. Het zou de komende tijd vast vriezen in zijn gedachten, zijn hele brein in beslag nemen. Het ging hier immers om twee personen waar hij om gaf, waar hij zijn leven voor zou geven en beiden wilde hij niet kwijt. Voor geen goud.
Ross keek toe hoe Mateo de kleding die hij net in de tas gepleurd had, er weer uit haalde. Als dit geen verwarring in hem opwekte... Maar dít was Mateo, zelfs als het stoom uit zijn oren kwam en hij de jongen wel van de trap af zou willen duwen, kreeg hij het voor elkaar zichzelf te herinneren aan de dingen die ertoe deden. In dit geval leek hij Ross niet weg te willen sturen, omdat hij wist dat hij eigenlijk nergens anders heen kon. Het moment dat hij zag hoe hij zijn kleding weer op begon te vouwen, liet hij de gedachte dat hij ergens in een park op een bankje moest gaan slapen weer varen. De woede was Mateo echter nog niet voorbij gevlogen. Zijn woorden raakten hem, dat hij werkelijk dacht dat zijn familie hem zou haten, of dat Ross hem in de steek zou laten als hij wist over zijn gevoelens voor hem. Nooit, zou hij de jongen zomaar afdanken. En dat hij niet wist wat er in hem om gegaan was, klopte inderdaad. Hij had het niet geweten. Uit frustratie had Ross hetzelfde kunnen zeggen. Had hij hem voor kunnen leggen dat zijn jeugd niks anders dan een levende hel geweest was en dat hij bij Rabia eindelijk de liefde gevonden had die hij zijn hele leven al had moeten missen. Maar hij hield zijn mond, zou hier nooit over kunnen spreken met wie dan ook. En plots kwam er een groot schuldgevoel in hem opduiken. Hij had het moeten weten, waar zijn beste vriend al die tijd al mee had zitten worstelen. Had hij niet goed genoeg opgelet? Niet altijd naar hem geluisterd? Waar was hij de mist in gelopen? Toen de jongen opnieuw uitsprak dat hij Ross kwijt had kunnen raken, schoof hij deze voorgoed van de kaart. Hetgene dat hij er nog aan toevoegde negeerde hij maar. 'You're not gonna lose me.' Als het aan Ross lag in ieder geval niet. Of Mateo er hetzelfde over dacht, wist hij veel. Het was hem niet ontgaan dat in Mateo's ogen een laagje vocht opgehoopt was, dat binnen nu en enkele seconden zijn ogen zou ontsnappen in tranen. De woorden die hij sprak drukten nog een groter schuldgevoel op Ross' schouders, en het kon niet anders dan dat hij zich daar bewust van was. Echter was het niet alsof hij het niet verdiende. Hij verdiende alles wat hem op dit moment tegenmoet kwam. De beschuldigingen, de harde woorden, de klap in zijn gezicht. Alles. Hij liet een zucht horen, maar nam uiteindelijk toch plaats op het bed. Zijn ogen vonden die van Mateo. 'I'm sorry,' begon hij. 'That you had to go through that all alone.'
-
Feels;

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:30 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:49 AM

Rabia
Hij zou weg zijn voordat hij het in de gaten had gehad - leugens, wanneer de jongeman weg zou zijn zou er een enorme last van zijn schouders zijn gevallen. Hij wilde dat de jongeman ging en van zijn kleine zusje af zou blijven. De dame, het meisje dat hij zijn gehele leven al had willen beschermen. Alles zou hij voor haar hebben gegeven, desondanks het feit dat hij met zijn hart niet het beste samen kon werken. Doch kon hij hem niet laten gaan. Dat kleine stemmetje in zijn achterhoofd schreeuwde immers dat dit de jongeman was waar hij onvoorwaardelijk van hield. En het besef en de weet van waarom hij zijn eigen thuis was ontvlucht, gedeeltelijk, misschien slechts voor een kwart, maakte het dat hij een van de hardste personen op aarde zou worden wanneer hij de jongeman zou uitzetten. Zijn woede zou hij aan de kant moeten zetten, hij zou om anderen moeten denken. Even boven hem en zijn zusje uitstijgen dus. De kleding die hij in de tas had gestopt haalde hij er dan ook weer uit, gooide hij in de kast. Hierna echter, deels ter afleiding, begon hij deze weer op te vouwen. Netjes, zoals deze eerder ook hadden gelegen.
Hij, uit alle mensen, had moeten weten dat je niet kon kiezen op wie je verliefd werd. Naast dat dit hem kwader maakte, omdat Ross naar zijn idee net iets te luchtig over zijn geaardheid leek te spelen, sloeg dit hem ook even in zijn gezicht. Het was haast alsof hij zijn liefde naar de jongeman dan ook als verkeerd inschatte. Iets wat hij kon begrijpen, doch iets wat hem nog meer pijn leek te bezorgen. Overigens was hem nu duidelijk gemaakt dat de jongeman daadwerkelijk verliefd was op zijn zusje, dat het allemaal nog een stap erger was geworden dan het zoenen dat hij zojuist had mogen bewonderen. Zijn mond liet hij iets open zakken, voordat hij stopte met het opvouwen van zijn kleren. "No, i can't. Because fucking hell Ross, have i ever whised to fall for someone i never intended to end up with? You think that one year ago when it fucking hit me in my face i smiled it off, went for it the way you did? Excuse me but whilst you were all over my little sister i spend my days in fear finding out that i was gay, a fucking fag that my family would hate, and in fucking love with someone i could lose if i was straight forward?" Ongelovig staarde hij naar de blonde jongeman. "I never even did love, and you know it! You have no idea, what i've been through!" Een soort van paniek had de klanken in zijn stem over genomen, waardoor hij niet langer boos kon klinken. Al sloeg het bij hem echt door, toen de jongeman opperde dat hij het hem tenminste had kunnen vertellen. "Sure, i could've told you that i prefer eating ass, that my grandma would never look at me again and that my father would never talk to me, ever, and surprise you were the one i fell for and i could lose you if you hadn't liked the news!" - "You could've told me that you went off fucking my sister, couldn't you have done that?" De tas die de jongeman had gepakt trapte hij terug onder Ross zijn bed, voordat hij hier zelf plaats op nam. In zijn ogen begon wat vocht te vormen, wat zo dadelijk over zijn wangen zou gaan rollen. "All i want, is for what i feel to go away and for us to be best friends - and i'm not letting you leave, because i do actually think of others." Misschien dat zijn laatste woorden iets te gemeen waren geweest, maar hij had zijn redenen. "Just sit your ass down and talk to me, okay? I'm not going to hit you again and i'm sorry." Ruw veegde hij de eerste traan van zijn wang af, voordat zijn ogen die van de blonde jongeman vonden.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:49 AM

Ross
Hij had het al voorspeld. Ze wisten natuurlijk beiden dat het niet voor altijd in het geheim door zou kunnen gaan. Ross had het al geweten, dat het op een gegeven moment uit zou komen, of ze dit nou zelf deden of niet. Niet dus. Het gevoel dat het hem gegeven had, en dat bovendien nog steeds als een gek door hem heen raasde nadat die deur open gegaan was, was haast kwellend. Het vrat aan hem van binnen, martelde hem op een manier waar hij niet tegen kon vechten. Ross was overvallen door de situatie, en niet alleen door het feit dat ze betrapt waren, op hete daad. Mateo's bekentenis, het besef dat hij hem ermee bijbracht... Ineens stond hun vriendschap in een heel ander licht. Het was verwarrend voor Ross. Hij vroeg zich af of hij signalen of hintjes gemist had, of hij werkelijk zó blind geweest was dat hij niet door gehad had dat zijn beste vriend op een ander niveau gevoelens voor hem had, of hun vriendschap überhaupt ooit vriendschap geweest was, of het niet allemaal gewoon bedrog geweest was. Alles was plotseling overhoop gehaald. Alles waar hij altijd zeker van was geweest, was dat nu niet meer. Zijn gedachten schoten alle kanten op, hij was in chaos. Hij wist niet of hij zich aan het lijntje gehouden moest voelen, of of hem een ander gevoe bekropen moest zijn. Wat hij wel wist was dat hij zijn beste vriend niet in pijn wilde zien, laat staan hem kwijt wilde raken. Of dat nu nog iets was waar hij invloed op kon hebben was nog maar de vraag. Ross was immers de oorzaak van alle pijn die hij op dit moment voelde, waar Rabia ook zeker geen kleine rol in speelde. Hij haatte het om Mateo zo te zien, wetend dat hij medeplichtig was aan die pijn.
Ross had moeite Mateo bij te houden, die met verwoede stappen de logeerkamer inliep. Een zucht rolde over zijn lippen heen toen hij hem aantrof met zijn handen aan zijn spullen. Dat hij moest vertrekken was hem allang duidelijk, maar dat was op dit moment wel zijn laatste zorg. De woorden die hij sprak waren gevuld met verachting, was ergens ook niet misplaatst was. 'Mateo..' sprak Ross, op kalme wijze. Dat was echter wel het laatste gevoel dat door Mateo's aderen stroomde, dat werd hem heel erg goed duidelijk gemaakt toen hij een klap in zijn gezicht ontving van de jongeman. Het was iets dat hij nooit achter hem gezocht had, wat maakte dat hij hem dan ook verbaasd aan keek. Misschien had hij het ook wel verdiend, maar het was niets voor Mateo. Ross liet zijn hand een keer over de beurse plek op zijn wang glijden, maar liet deze weer zakken. Er was geen beginnen aan, om de jongen te kalmeren, laat staan hem inzicht te geven van hun perspectief. Hij stootte het af, wilde er niets van weten. Ross nam het overhoop halen van zijn spullen van Mateo over en gootte zijn kleding zonder er twee keer naar om te kijken in de tas waar hij een tijd geleden mee was aan komen zetten. 'I'll be gone before you know it.' Het was vast het enige wat Mateo op dit moment wilde zien gebeuren en waarschijnlijk ook het beste voor Ross om te doen op dit moment. De situatie deed veel met hem, merkte hij van zichzelf op. Misschien was dat ook wel de reden dat zijn volgende woorden een zachtere toon aangeslagen hadden. 'But you, out of all people, should apparently know that you can't choose who you fall in love with.' Hij had zijn blik niet naar de jongen opgeslagen toen hij het zei, had doorgepakt met het inpakken van zijn kleding. Toch zat het hem niet lekker, de hele situatie niet, niet dat Mateo het hem nooit had laten weten. Hij stopte dan ook abrupt met waar hij mee bezig was en keek naar hem op. 'You could have at least told me, you know?' Gefrustreerd, zo hadden zijn woorden geklonken, iets vuriger dan hij hiervoor te werk gegaan was. Verslagen, dat was Ross. Hij ging al jaren door het leven met een beste vriend die blijkbaar op een gegeven moment meer voor hem was begonnen te voelen dan dat. Hoeveel had hun vriendschap dan eigenlijk betekend? Had deze überhaupt ooit dezelfde waarde voor Mateo gehad of liet hij hem enkel over de vloer komen voor zijn eigen plezier?

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:29 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:48 AM

Rabia
Vreselijk vond hij het - niet alleen dat zijn beste vriend er vandoor was gegaan met zijn zusje, niet alleen dat hij hen op deze wijze had moeten betrappen. Dat hij zichzelf op zo een achterlijke manier had verduidelijkt, dat hij wat hij zolang verborgen had gehouden over hen had laten vallen. Hij had het anders voor ogen gehad, en wellicht totaal niet. Alle redenen die hij had maakte het voor hem moeilijk om zijn zogenoemde bestevriend, of zijn zusje aan te kijken. De kamer was hij dan ook ontvlucht, met een aardig snelle pas. Hij had gehoord hoe de jongeman zijn naam had uitgesproken - god, wat had dat in het verleden zo verschrikkelijk goed geklonken. De manier waarop hij het altijd had uitgesproken, op zijn Amerikaans. Zijn Amerikaans, niet het Amerikaans van alle andere kinderen die hem ooit hadden aangesproken. Onzin was het, een fabel. Het was zijn stem geweest wellicht, die het zo machtig mooi had laten klinken. Nu wilde hij er echter niets van weten, en het feit dat hij het twee keer had uitgesproken had hem nog veel meer zeer bezorgd. Hij zou willen dat de jongeman het zou kunnen inslikken, terug zou kunnen nemen. Misschien dat hij iets naar hem zou kunnen gooien. Hij wist echter niet hoe ver de jongeman achter hem zat, of hij hem zou kunnen zien wanneer hij zich om draaide.
De logeerkamer was hij ingelopen, Ross zijn kamer. De kast had hij open getrokken, en een of twee shirts had hij al van het huid of gehaald. Hij wilde niet dat hij zou vertrekken, de volgende ochtend in ieder geval niet. Hij wist dat de jongeman niet veel keuze had, dat hij zijn eigen huis was ontvlucht. Al had Mateo momenteel het idee dat hij de jongeman teveel vrijheid had gegeven, en dat hij veels te veel had laten zien. Hij wilde niet weten wat er gaande was met hem en zijn zusje, en hij wilde al helemaal niet weten wat hij dacht over zijn uitkomen van zojuist. Het liefste wilde hij hem simpelweg niet meer onder ogen komen. Niet te geloven was het, dat dit zijn beste vriend was geweest. Dat hij als een gigantisch blok voor haar was gevallen - en dan naast het feit dat ze zijn familie was, was hij niet eens voor hem gevallen. Opgevallen was het hem zeer waarschijnlijk ook niet, gezien de blik die hij eerder had gehad in zijn ogen. Toen hij de kamer binnen stapte overviel een angst hem, al drukte hij deze vrijwel meteen uit zijn systeem. "Why don't you stick you're tongue in her again? God you might have already stuck all of you in my little sister." De gedachte kwelde hem enorm, maakte hem ongemakkelijk. Hij stopte met het overhoop halen van Ross zijn kleding, draaide zich naar de jongeman toe. Deze stond binnen hand bereik, en zijn lichaam kon hij voor even niet meer bedwingen. Een klap op zijn gezicht, dat had hij de jongeman gegeven. Hierna had hij met shit gescholden, voordat hij met een pijnlijke blik weg had gekeken. "Sorry," snauwde hij, gezien dat ook niet geplaatst was geweest.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female