O l BFS - Best Friend's Sister
First Page | « | 1 ... 4 | 5 | 6 | 7 | 8 ... 25 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:48 AMRabia
Van boven op de wereld, tot het diepste punt van middenaarde. En dat binnen het tijdsbeleid van enkele secondes. Ze was opgegaan, in de zoen die ze met de jongeman was gestopt. Vanaf het moment dat hij haar nader tot zich had getrokken was alles haar ontgaan - net zoals de auto, de deur, de voetstappen. Misschien zelfs de begroeting, die de persoon mogelijk had kunnen laten horen. Ross zijn lippen waren haast schreeuwend geweest, op een zachte, schaapachtige manier. Ze drongen tot haar door, evenals de hand die de jongeman op haar heup had geplaatst. Op haar huid, meer dan op de stof die deze eerder had bedekt. Verschoven door zijn eerdere beweging, genegeerd door haar hersenen. Het kon haar niet schelen - niet alleen voelde het veilig, veel meer had hij al vaker dan een keer mogen aanschouwen. Bewonderen vond ze niet het gepaste woord, voor een lichaam. Immers niet meer. Al had ze momenteel alles behalve ruimte voor deze gedachtes, en dat was al zo geweest sinds het moment dat Ross haar lippen had los gelaten. Haar hart was van haar borstkas naar haar kleine teen gezakt en de klap die deze had gemaakt dreunde door haar gehele lichaam. Even vroeg ze zich af, of deze nog heel was. Zowel haar hart als haar lichaam. De persoon die hen had aanschouwen maakte het immers niet makkelijker. Haar broer, was degene geweest die zowel vragend als laaiend wat gefrustreerde woorden had gesproken. Zijn gelaat sprak meer dan ze ooit had gezien, al viel deze niet te lezen. Hij was boos, dat wist ze, maar wat hij voelde was haar een raadsel. Haat, verraad, nog meer mogelijke gevoelens schoten door haar heen. Haar mond wilde ze voorzichtig open trekken nadat ze wat van de jongeman was weg gaan zitten en haar trui weer goed had getrokken. Haar broer was haar echter voor, liet zijn stem weer klinken. Haar hoofd had ze naar beneden willen laten vallen, toen hij de jongeman het volgende vroeg; "Out of all people, her?" Ze dacht haar broer te begrijpen - de jongeman die hij al jaren als mogelijke familie beschouwde had zitten bekken met zijn zusje, en dan was het al helemaal mooi dat ze op haar bed hadden gezeten. In plaats van naar beneden keek ze echter omhoog, om zijn ogen te vinden. Laaiend, pijn. Zijn ogen spraken wel tot haar, al liet hij haar maar voor enkele secondes toe, voordat hij weer naar de blonde jongeman keek. "You just go off and hit on my sister then? When i'm not at home you are all over her?" Hij schudde met zijn hoofd, waardoor zijn donkere lokken nog erger verwarde dan dat de training zijn coupe had aangedaan. "And then to think, to imagine, that whilst you were eating up the fucking left-overs of her disgusting milk and toast, i thought you and i.." Hij schudde zijn hoofd, liep de kamer binnen en stopte vlak voor het bed. "Get off, get the fuck off her bed Ross." Rabia merkte op, dat de manier waarop hij zijn naam sprak niet enkel een kwaade was. "Mateo, you should kn - " uitspreken liet hij haar niet. "You, sister, should shut that mouth of yours now. Those, lips.." Hij wees naar de jongeman, zijn vingers gespannen en zijn spieren duidelijk te zien op zijn hand. Hij stond strak, en zijn lichaam leek ietwat te trillen. Het was echter maar enkele secondes, waarin ze niet begreep waarom. Alles werd haar een stukje duidelijker, dan dat het al was geweest, dat hij moeite had met zijn beste vriend die van zijn zusje hield, toen hij zijn zin afmaakte. "Those where mine to kiss, you disgu.." Opnieuw schudde hij zijn hoofd, voordat hij een paar stappen achteruit nam. Zijn wijzende hand had hij nog laten vallen, voordat hij de kamer was uitgestapt.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 01:48 AMRoss
Er was alweer een maand voorbij gevlogen. Hij was nog steeds niet naar huis toe gekeerd, deels omdat hij het nog altijd niet zag zitten, maar ook deels omdat hij op deze manier zo vaak mogelijk bij Rabia zou kunnen zijn en ze alle tijd die ze wél samen konden doorbrengen, ook echt bij elkaar waren. Nog steeds hadden ze het niemand verteld, en dat zou als het aan hen lag nog wel even zo blijven. Tuurlijk was het niet makkelijk, voor beiden niet. Ross liet het liefst iedereen weten dat Rabia de zijne was, maar dat zou alleen maar voor meer problemen zorgen, met name in dit huis. Dat was uiteraard niet de bedoeling. Ze redden het prima zo. Als hij maar bij haar kon zijn, was hij tevreden. Elke dag leek hij een beetje meer van de dame te houden, als dat limiet nog niet allang bereikt was in ieder geval. Ze betekende veel voor hem, haar kwijtraken zou op dit moment zijn grootste nachtmerrie zijn. Dit zou hij niet laten gebeuren, wát er ook op hun pad zou komen. Voor nu kwamen ze de tijd door - door elk moment mogelijk, met elkaar te besteden. Zo ook nu zaten ze samen een film te kijken. Zelfs hiervan kon Ross genieten. Alleen al in haar gezelschap zijn was voor hem genoeg om zijn hele dag goed te maken. Het maakte alles goed, álles. Hij vroeg zich af of ze het wist, hoeveel ze met hem deed. Hoe gek hij op haar was, of van het feit dat hij haar niet zou laten vallen, wat er ook zou gebeuren. Hij wilde er voor haar zijn, zowel in de makkelijke als in de moeilijkere periodes die ze tegenmoet gingen. En als ze zijn hulp op een gegeven moment afsloeg, wellicht in een ontkenningspoging van haar pijn, zou hij zichzelf niet laten wegduwen. Ross zou er altijd voor haar zijn, voor haar klaar staan als ze hem nodig had.
Net zoals Ross soms kon verdrinken in zijn gedachten, leek Rabia verloren te zijn in hem. Haar lippen drukten zich eerst in het gebaar van een paar kusjes op de zijne. Hij moest dan ook toegeven dat hij zelf ook totaal niet meer geïnteresseerd was in de film. De dame voor zijn neus was ineens veel interessanter, altijd al geweest ook. Haar lippen waren zacht, zoals ze altijd aanvoelden. Ze waren bijna verslavend. Of eigenlijk wist hij dat zeker. Sterker nog, hij was verslaafd aan háár. Terwijl Ross haar zoen innig beantwoordde, ging zijn hand naar haar heup, waarmee hij de dame dichter naar hem toe trok. Met zijn andere sloeg hij de laptop dicht, waar ze net nog semi-geconcentreerd naar hadden gekeken. Die film gingen ze nu toch niet meer kijken. Kort had hij tegen haar lippen geglimlacht, maar wilde de kus niet verpesten, dus liet hij deze weer vervagen. De twee waren zo op gegaan in het moment, in het gevoel dat het ze schonk, dat ze beiden zowel geen auto voor het huis hadden horen stoppen, de deur niet dicht hadden horen vallen, als de voetstappen op de trap niet opgemerkt hadden. Volledig onbewust van de aanwezigheid van deze persoon in het huis en van wat er zou gebeuren, vond Ross' hand op haar heup een minuscuul stukje ontblootte huid, veroorzaakt door Rabia's shirt dat een stukje omhoog gekropen was. Maar dat alles mocht niet meer uitmaken, toen de deur plotseling openging, en hun ergste nachtmerrie werkelijkheid werd. De jongen hapte al naar adem om een zin te starten, maar viel nog geen seconde later volledig stil. Bij het eerste geluid dat de deur gemaakt had toen deze geopend werd, had Ross haar lippen losgelaten en waren zijn ogen afgereisd naar de persoon in de deur opening. 'What the hell?!'
-
Ross be like:
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:47 AMRabia
Inmiddels was die avond alweer drie, misschien zelfs vier weken geleden. Meerdere malen hadden ze elkaar weer opgezocht, op momenten dat het niemand zou opvallen. Iets waar ze naar kon verlangen, na een lange schooldag of meerdere dagen zonder het geluk van zijn armen om haar lichaam. Honger was het haast, alsof ze al een maand lang niets had gegeten. Je zou dan kunnen zeggen dat ze enkel leefde op water, gezien dat haar noch in leven zou houden. Vanavond was het echter anders, vanavond kwam het sprookje weer tot leven. Haar ouders hadden het nest weer eens verlaten, en een uur geleden was Mateo ook gevlogen. Voetbal trainig had hij - nog nooit eerder had ze daar zo enorm van kunnen genieten. Vrijwel meteen was ze naar Ross gelopen, enkel om hem voor te stellen een film te kijken in haar kamer. Het had haar niet kunnen schelen wat voor film het zou zijn, wat ze zouden kijken. Zolang het maar op haar bed was, leunend tegen de jongeman en met die vermoeide ogen die ze halverwege zou opzetten. Overigens was het haar geen punt geweest, als ze met elkaar zouden praten gedurende de scènes. Hij was haar immers belangrijker dan wat er op haar laptop zou spelen, ongeacht hoeveel mogelijke prijzen deze zou mogen hebben. Gepraat hadden ze, soms kleine gesprekken evenals de kleine onzinnige woordjes waarmee je zo goed liefde kon uitdrukken, bekend kon maken. En gezien het huis verder muis stil was geweest, hadden ze dit zo luid en zo vaak mogen doen als ze wilde. Al was het einde van de film nader, en had deze al lang haar interesse niet meer. Dit mocht dan ook wel blijken, had ze zich zo bedacht. Haar hand had ze op zijn knie gelegd, voordat ze glimlachend haar ogen had opgezocht. Haar lippen, voorzichtig een keertje op de zijne geplaatst. Hierna had ze er nog een geplaatst, een vluchtige, voordat ze met haar rechterhand, en uiteindelijk gooide ze haar linker er ook bij, haar paardenstaart wat strakker had getrokken. Geglimlacht had ze nog, voordat er een zacht lachje over haar lippen was gerold. Zijn lippen waren in ieder opzicht aantrekkelijker dan de film die ze eigenlijk nog drie minuten haar aandacht had moeten geven. Ze ging er niet van uit dat hij er problemen mee had, gezien deze bij haar verre van aanwezig waren. Haar lippen plaatste ze dan ook weer op die van hem, en gelijktijdig vond haar hand zijn wang. Met haar duim streek ze hier overheen, een liefkozend gebaar om de sfeer ietwat aan te pappen. Al een tijdje was het hen ontgaan, een moment zoals deze, en desondanks dat ze niet het idee had dat ze het ver zouden nemen zou er zeker wat kunnen gebeuren, nu ze het rijk alleen hadden. Wie zou er geen interesse hebben in zo een god als hem? Al realiseerde ze zich niet dat later deze avond, het antwoord 'iedereen' pijnlijk zou gaan worden. Ongestoord kuste ze zijn lippen echter, zich niet bewust van wat er zou gebeuren.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 01:47 AMRoss
Dat de dame nog roder was geworden na zijn woorden was hem niet ontgaan. Het liet hem breed uit glimlachen terwijl hij toekeek hoe Rabia haar gezicht tegen zijn borstkas verborgen hield. Hij kon niets anders zeggen dan dat het een schattig uitzicht geweest was. Hij zou het bijna jammer vinden dat ze haar prachtige gezicht verborg. Prachtig was niet eens genoeg om de schoonheid van deze dame te beschrijven. Dat zou hij nooit doormiddel van woorden kunnen doen. Hij zou het kunnen proberen, maar zijn woorden zouden niet aan de werkelijkheid voldoen. Ze was volmaakt, beeldschoon, in de puurste vorm die je maar van iemand te zien kon krijgen. De momenten die ze deelden zouden hem voor altijd bij blijven. Zelfs deze, in de simpelste situatie de je maar kon bedenken; het tweetal samen op bed. Hij zou de herinnering opslaan, het moment blijven koesteren ook al was deze al voorbij. Ross kon niet wachten meer herinneringen met haar te maken, momenten met haar delen waar hij hierna met een glimlach van oor tot oor aan terug kon denken. Zijn liefde voor deze persoon was onbeschrijfelijk. Hij baalde ervan dat hij het haar nooit duidelijk zou kunnen maken met woorden, hoeveel ze eigenlijk voor hem betekende.
Hij glimlachte om haar woorden. Het zachte lachje dat ze liet horen deed hem goed, klonk hem wederom als muziek in de oren. Het was een geluid waar hij altijd van genoot als hij het te horen kreeg. 'Well, I love to be, with you.' Was zijn reactie op haar bedankende woorden, die hem dat lachje hadden opgeleverd. Vervolgens werd hem opnieuw verteld dat ze van hem hield, drie woorden die voor altijd betekenis zouden hebben voor hem. Haar lippen drukten zich meerdere keren op de zijne, wat op den duur zijn mondhoeken omhoog liet trekken. Hij hoopte op meer momenten met haar, momenten zoals deze, waarin ze de wereld om hun heen even konden vergeten en hij alleen maar na hoefde te denken over hoeveel hij van haar hield. Als hij de rest van zijn dagen zou kunnen doorbrengen met Rabia, kon hij tot de gelukkigste man op aarde gekroond worden.
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:47 AMRabia
De manier waarop zijn blonde haren nu langs zijn gezicht vielen, waarop zijn ogen stonden en wat ze hier in kon vinden, kon lezen - prachtig vond ze het. En dan enkel het idee, dat ze de enigste zou zien die het ooit op deze manier zou mogen bewonderen. Daar hoopte ze toch op, dat ze de enigste was, dat er na haar niemand zou volgen. Al verloor ze deze gedachte op het moment dat ze zijn glimlach zag, de manier waarop hij zijn tanden liet zijn - de manier waarop hij reageerde, op haar eerdere woorden. Het smolt haar hart, liet het recht op het zijne druppelen. Ze zouden als een kunnen kloppen - al liet ze haar gigantisch verliefde, roze gedachtes dan wel heel diep gaan. Al gaf hij haar hier een reden toe, toen hij met zijn glimlach haar wist te vertellen wat hij zag, wanneer hij naar haar keek. Nog roder werd ze, waardoor ze haar gezicht naar beneden keerde en deze zo onzichtbaar maakte voor hem, gezien haar neus op zijn borstkas lag. Haar handen had ze echter nog op haar wangen liggen, en voor een tijdje hield ze zich zo stil. Dit voor enkele minuten, totdat ze weer omhoog keek en met haar ogen de zijne vond. Gelukkig was ze, razend gelukkig. Ten diepste, meer dan dat ze ooit had durven dromen. Sneller dan dat ze ooit had verwacht, na de evenementen van twee weken eerde. Dat deed hij voor haar, onbewust wellicht, Liefde in de puurste vorm, dacht ze. En als dat al kon, zonder dat ze het konden laten schijven zoals de zon, dan zouden ze verblindend worden vanaf de dag dat iedereen het zou mogen weten. Haar armen sloeg ze, met ietwat moeite, rond en onder zijn lichaam. "Thank you for letting me be," fluisterde ze. "Because i love, to be." Een zacht lachje, voordat ze een kus op zijn shirt drukte - net op de plek. Waar zijn hart zou moeten zitten. Die momenteel bedolven lag, onder het hare. Voorzichtig keek ze weer op, kwam ze dichter bij zijn hoofd. "I love you, for forever and beyond the end of time." Een kus op zijn lippen, en nog een, gevolgd door nog meerdere. Het zou onzin zijn, voor haar, om ooit nog jaloers te zijn op andere meiden, dames of vrouwen. Hoe ze hier lagen, hoe ze spraken, vertelde haar genoeg. Haar hart knapte haast, door de stille realisatie die in haar had plaats gevonden.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 01:46 AMRoss
Wederom hadden de woorden haar lippen verlaten, en zelfs nu ze het enkele seconden geleden ook al tegen hem gezegd had, deed het alsnog wat met hem. Van binnen vloeide er een golf van warmte door hem heen, er verscheen ongetwijfeld áltijd een glimlach rond zijn lippen en het gevoel van puur geluk ontbrak hierbij nooit. Hij bofte met haar, ontzettend en dat besef ontging hem nooit. Er tikte geen seconde voorbij waarin hij zich dat niet besefte. De drie woorden die ze dan uit zou spreken, zouden hem dit alleen maar nog een tikkeltje harder op het hart drukken, en daar had hij geen enkel probleem mee. Het was het enige dat hij nodig had op dit moment; de zekerheid die Rabia hem bracht, hoe onvast hun situatie ook was. Hun toekomst was onzeker, maar tegelijkertijd zo enorm glashelder voor hem. Hij wist het zeker, dat dít het meisje was waarmee hij oud wilde worden, waarmee hij de rest van zijn leven door zou willen brengen. Ze was degene die hem het gelukkigst kon maken, het hardst kon laten lachen, degene waar hij niet meer zonder kon. Dát was de zekerheid die hij continu voelde. Een gevoel dat zich de afgelopen tijd flink in hem had genesteld, niet meer van plan hier ooit vandaan te komen.
Het was hem niet ontgaan, hoe haar wangen toch een tikkeltje roder geworden waren na zijn woorden. Het had hem laten glimlachen, maar verder zei hij er niets over. Het was een schattig aanzicht, en om te weten dat hij dit nog altijd voor elkaar kon krijgen met enkel een paar woorden, gaf hem een tevreden en fijn gevoel. Haar gloeiende wangen maakten niet veel later plaats voor een stel pretoogjes, waar Ross gelijk grijnzend in keek, wetend dat er nu een opmerking kwam die niet al te serieus genomen moest worden. En inderdaad, hij had gelijk gehad. Een korte stilte viel, waarin de dame een andere houding aannam. Zijn ogen volgden haar, wendden zich geen seconde van de prachtige verschijning voor zijn neus af. En haar woorden... Hij smeltte bijna weg. Zijn hart maakte een paar extra slagen, terwijl zijn mondhoeken omhoog krulden op een manier waarbij hij zijn tanden bloot lachte. 'You know what I see when I look at you?' Glimlachte hij nu. 'My world.'
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:46 AMRabia
Dat hij het wist, dat ze hem niet zou stoppen als het om Josh ging, vertelde haar genoeg. Verdere woorden of gedachtes wilde ze hier niet aan vuil maken, alles behalve dat. Het was dan ook tot haar geluk, dat hij voor deze bekentenis nog had uitgesproken dat hij het idee mooi vind, die waarin ze hem had geopperd dat ze voor hem zou zorgen en hem veel meer kussen zou geven. Ze glimlachte, schudde hierna zachtjes met haar hoofd. Prachtig vond ze het, stiekem, dat ze het idee nog niet eens zou erg vond. Veel liever voerde ze het echter uit, zonder dat de jongeman een lelijke blauwe plek op zijn huid moest dragen. Hem verzorgen vond ze lang zo erg nog niet, gezien ze wist dat hij haar hetzelfde zou behandelen. Daar bestond voor haar geen twijfel over, een twijfel die er overigens ook nooit was geweest. Ze schudde nog zachtjes na, voordat ze met haar vingers een plukje haar achter haar oor duwde. Als ze nog iets langer doorging, ongeacht de pesterige sfeer die het bracht, zou ze er misselijk van worden.
Hij hield ook van haar - ze had de woorden al vaker gehoord en vaker uitgesproken, doch voelde ze nog altijd zo magisch als de aller eerste keer dat hij ze over zijn lippen had laten rollen. Het liet iets in haar knappen, zorgde ervoor dat ze zich de mooiste, meest geliefde vrouw op aarde voelde. Overigens ook de zijne - ze was niet iemands eigendom, daar niet van. Maar wel met hem. Zelfs dat liet haar al speciaal voelen. "I love you," fluisterde ze nog een keer, terwijl ze zachtjes op haar onderlip beet. Wanneer ze zo zaten en zo tegen elkaar spraken leek ze de hele wereld te vergeten. Wat er was gebeurd, wat er gaande was en wat er nog moest komen kon haar totaal niet meer schelen. Alleen de jongeman waar ze 's nachts over droomde mocht haar aandacht hebben. Hij, zijn leven en zijn gedachtes. Meer niet. Ze hoopte dat het zo simpel zou kunnen blijven - al leefde ze al lang genoeg, om te weten dat het leven op zichzelf vol zat met onverwachte wendingen. Alles vond ze prima, zolang ze hem maar had.
Hevig knikte ze, toen de jongeman haar vroeg of ze hem onderdrukken was. Ze grinnikte, omdat ze toch ietwat gebruik van hem en zijn eerdere woorden hadden gemaakt. Een geintje echter, omdat de jongeman ook niet serieus was geweest. Dat wist hij echter wel, anders had hij ook niet zo gereageerd. Ze kende hem inmiddels goed genoeg, had al genoeg pesterijen met hem gedeeld om te weten dat dit er net zo'n eentje was. Glimlachend stond ze hier even bij stil.
Uit deze gedachtes werd ze wakker gemaakt, toen de jongeman uitsprak dat hij hoopte, dat hun kinderen op haar zouden lijken. Ze bloosde er ietwat door, voelde zich alweer speciaal door zijn doen en laten. Een van haar lokken stopte hij terug achter haar oor - deze was dus toch weer naar voren gevallen - en deze arm sloeg hij hierna achter zijn eigen hoofd. Ze glimlachte even, bekeek hem weer en drukte een kus op zijn lippen. Gewoon, omdat ze het nu kon doen. Zijn andere hand had hij op haar heup geplaatst, deze leek onder zijn aanraking te gloeien. Misschien dat deze rood was gekleurd, die plek, net zoals haar wangen zojuist hadden gedaan. Haar hand, die ze op zijn wang had gelegd, pakte hij vast, voordat hij hier zijn lippen op had gedrukt. Ze bloosde nog wat harder, giechelde door zijn woorden. Stil bleef ze echter nog voor een tijdje, voordat ze de volgende woorden sprak met haar pret-oogjes en kaken die pijn deden van het glimlachen. "I'm glad you see it my way," ze had het gefluisterd, had hem hierna nog een kus op zijn lippen gedrukt. Voorzichtig liet ze haar lichaam op de zijne rusten, met haar kin nam ze plaats op zijn borstkas zodat ze hem nog kon aankijken. "You know what i see when i look at you?" Haar ogen glimlachte voor haar. "Everything i've ever dreamed of."
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 01:46 AMRoss
Hij had met opzet een genietend geluidje laten horen, toen ze hem zei dat ze voor hem zou zorgen en hem veel vaker zou kussen. 'I like that idea.' Grijnsde hij haar toe, natuurlijk op net zo'n plagende manier als waarop zij haar woorden gebaseerd had. 'I know.' antwoordde hij, gezien de dame hem vertelde dat ze hem niet zou stoppen als het op Josh aankwam. Hij moest dan ook toegeven dat als hij hem over een tijd - wat hopelijk nog erg lang zou duren - weer tegen zou komen, het nog onzeker was hoe hij zou reageren. Het mocht dan wel een aantal weken geleden zijn, kwaad was Ross nog altijd. Hij had haar zoveel afgenomen, zoveel pijn bezorgd, en ze verdiende het niet. Daarom kon hij zich er nog zo kwaad om maken, dat haar dit overkomen was, terwijl zij wel de laatste persoon was die het verdiende. Wel had ze zich er ontzettend goed doorheen geslagen, en was ze nu zelfs op het punt dat ze er op deze luchtige manier met hem over kon spreken. Ze had zichzelf goed weten te herstellen, en Ross was enorm blij en opgelucht dat dit haar zo goed gelukt was. Het had ook hem zeer gedaan haar zo te zien twee weken geleden, kapot, gesloopt van alles wat haar overkomen was. Dit alleen al gaf aan hoeveel hij om haar gaf, hoeveel hij met haar mee leefde en hoeveel hij ervoor over had haar gelukkig te zien. Toen ze hem de drie woorden waarvan de waarde nooit minder zou worden schonk, kon hij dan ook niets anders dan ze wederkeren. 'I love you too.' Het deed hem denken aan de eerste keer dat die woorden zijn lippen over gerold waren. Hij was zich er niet eens bewust van geweest, het was hem zomaar ontglipt, waar hij later pas achter gekomen was. Hij had het al een tijd daarvoor geweten, dat hij zoveel om haar gaf dat het houden van genoemd mocht worden, maar nooit eerder had hij het toen werkelijk uitgesproken. Nu zei hij het haar vaak genoeg. Hij ilde dat ze het wist, hoeveel hij werkelijk om haar gaf, van haar hield.
Hij luisterde met een klein grijnsje naar haar woorden, haar stem, die hem altijd zo plezierig in de oren klonk. Kon het niet helpen dat hem toch een lachje ontglipte bij het bericht dat ook zij zich dan niet meer zou scheren. 'Are you blackmailing me, Rabia Álvarez?' Had hij haar grijzend toegesproken. Hij zou zo uren met haar door kunnen brengen, ook al deden ze vrij weinig. Ross genoot alleen al van hun onzin gesprekken, sterker nog, hij kon er geen genoeg van krijgen. Die van nu bijvoorbeeld, Rabia die uitbundig begon over kinderen. Hij wist ook wel dat het niet serieus genomen hoefde te worden, maar problemen had hij er niet mee dat het aangekaart was. Bovendien zag hij het allemaal wel voor zich; een toekomst met Rabia. 'I hope they'll look like you.' Zei hij, met een klein glimlachje, nadat de dame hem grijnzend had verteld dat ze hoopte dat hun kinderen blond zouden worden. Hij streek een plukje haar achter haar oor en sloeg hierna een arm achter zijn hoofd, waar hij op steunde. Zijn andere hand plaatste hij weer op haar heup. Vervolgens luisterde hij met een klein glimlachje op zijn gezicht hoe de dame hem maar de hemel in bleef prijzen. Ook bij het serieuzere onderwerp dat ze aansneed wist hij het voor elkaar te krijgen het glimlachje stand te laten houden. Hij wist dat ze het goed bedoelde, dat ze hem er alleen maar mee complimenteerde, en ergens vond hij dat juist schattig. De hand die ze op zijn wang had gelegd pakte hij zachtjes beet, en drukte hier een keer zijn lippen op. 'You're amazing, did you know that?' Glimlachte hij haar warm toe. 'I'm one hell of a lucky guy.'
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:45 AMRabia
"That, or you stupidly walk into things that'll bruise your face." Ze grijnsde ietwat speels na haar woorden, enkel door haar volgende. "I'll care for you, hm? Kiss you way more often.." Leugens, ze kuste hem nu al zoveel als ze kon. Ze ging er van uit, dat hij dit wist. "And talking about him, if you could do that i wouldn't stop you, you know." Ze drukte nog een kus op zijn lippen voordat ze weer rechtop kwam zitten. Hij zou wel meer recht mogen zetten, en hij zou hem zeer zeker ook pijn mogen doen, als de keuze aan haar was. Op alle mogelijke manieren, mogelijk op dezelfde die hij tegen haar had gebruikt. Ze dacht er niet veel meer over na, had het vooral de afgelopen paar dagen goed achter zich proberen te houden. Iets wat hij met haar gezondheid had geholpen, haar meer rust had geboden in de nacht maar zeker ook in haar hoofd. Ze liet mensen haar weer aanraken, was overigens ook weer naar school terug gegaan. Mensen hadden haar daar ietwat na gekeken, al was het nieuwe daar na twee dagen ook weer van af. Vandaag was prima geweest, doch nog een beetje slopend. Ze zou de blonde jongeman niet hoeven uitleggen, waarom dit zou was geweest. Hij zou haar hoogstwaarschijnlijk zonder uitleg al gelijk in geven. Haast alsof ze haar prima konden aanvoelen. Een band hadden ze, een echte en diepe band die ze nog nooit eerder met een ander had gehad. Zelfs haar moeder kon ze soms niet lezen. Met Ross was dit ook zo, doch opvallend minder. "I love you," mompelde ze voordat ze een kleine glimlach op haar gezicht liet glijden.
Hij had het willen laten groeien - dat vertelde hij haar. Even keek ze ietwat geschrokken, hierna bedacht ze zich echter. Haar vingers liet ze, net zoals hij zojuist had gedaan, langs zijn stoppels glijden. "I think you could pull it off though, a slight one." Ze knikte, nam haar hand weer terug. "If you put your hair up in a bun, it would be.." Ze zei niets, knikte alleen. Ze wist dat hij het niet meende, maar hij mocht best weten dat hij er helemaal niet verkeerd uit zou zien met zo een uiterlijk. Door zijn latere opmerking lachte ze. "Fine, fine i'll let you be lazy!" Even hield ze stil, beet ze op haar lip. "But then i won't shave anything below my belly button anymore, deal with it." Ze grijnsde, stak haar tong nogmaals uit.
Nadat hij had geknikt had ze weer even kort geglimlacht - kort was het zeker, omdat haar gezicht ietwat geschrokken weg trok toen de jongeman haar grijnzend dichter tot zich, en dus naar beneden, trok. Ze kuste hem echter terug, toen ze zijn lippen eenmaal tegen de hare voelde. Met haar armen, die ze naast zijn lichaam had geplaatst, ondersteunde ze zichzelf. Dit hield ze voor een tijdje vol, totdat ze weer iets van de jongeman af kwam. "I would look cute with a baby bump. I hope they'll be blonde." Ze grijnsde ietwat, glimlachte hierna. Ze meende het niet serieus, in de zin dat ze nog geen kinderen wilde en dat ze hier ook nog niet aan toe was. Gek genoeg vond ze het echter niet erg, om er zo luchtig over te spreken. Naar haar idee ken ze de jongeman al lang, en goed genoeg, om over deze 'onzin' te praten. Ze zou stopen als het hem ongemakkelijk zou maken, al vond ze het zoals gewoonlijk ook mooi om hem ergens mee te pesten, zoals ze dit altijd deden. "You'd be a wonderfull dad," en hier kwam het moment, waarop ze zonder dat ze het zo had gepland, toch werkelijk serieus begon te praten, "Not just because you are a great, caring person, you've been through some stuff other people havent. I don't know what went on in your home, with your brother and everything and i won't make you tell me, but i just know you wouldn't ever want that for your own children. I know it might not seem truthfull now, or rather any good at all, but truts me on my words when i say it will be alright." Ze glimlachte zachtjes, plaatste een van haar handen op zijn wang. "Best dad i'll ever know, and he probably doesnt even know that yet."
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 01:45 AMRoss
Niet alleen op Ross' gezicht leek een sadistisch grijnsje te staan, ook Rabia leek haar lippen deze vorm gegeven te hebben. 'I can set it straight for him? I'm sure it would hurt.' Was het volgende dat hij zei. De twee konden er nu tenminste over praten, op een manier die niet serieus genomen hoefde te worden. Leedvermaak, dat was het. En ze vermaakten zich er prima mee. 'Sexy? Oh, maybe I should start fights more often then.' Mompelde hij quasi serieus, maar kon een lach die volgde niet tegenhouden. Hij hield van hun gesprekken, kon er geen genoeg van krijgen. Niet van de sfeer die er altijd hing, niet van de lach op Rabia's prachtige gezicht, niet van haar ogen waar altijd een bepaalde twinkel in te zien was. Hij kon geen genoeg krijgen van háár, en al het geluk dat ze hem bracht. Natuurlijk genoot hij hier liever van in het openbaar, zodat hij op welk moment dan ook genegenheid haar kant op kon sturen, maar voor nu moest hij het hier mee doen en dat was meer dan genoeg. Zolang hij maar bij haar in de buurt kon zijn, was hij eigenlijk teleurgesteld. Hopen voor iets anders, iets beters, was natuurlijk toegestaan, maar hij verwaarloosde geen seconde van de tijd die ze samen hadden, ook al was die beperkt.
'Oh really? I was planning on letting it grow for a while.' Mompelde hij, terwijl hij over zijn kin heen wreef, waar hij nu inderdaad stoppeltjes op voelde. Een grijns brak open op zijn gezicht, hij maakte natuurlijk een grapje en kaartte nu dan ook de waarheid aan, alsnog op een grappende manier echter; 'Well, deal with it. Let a guy be lazy in the morning, gosh.' Dit voordat hij voor haar volgende mierzoete woorden een kus op haar lippen drukte. Maar goed, lui was hij inderdaad geweest vanochtend, ook al was hij wakker geworden met veel meer energie dan de dagen daarvoor. Na de vechtpartij van twee weken terug had hij een heel stuk slechter geslapen. De nachten waren lang, terwijl hij geen oog dicht had gedaan. De situatie, of eigenlijk meer de blauwe plek op zijn gezicht en de verwonding aan zijn lip, hadden hem herinnerd aan zijn jeugd. Het beurse gevoel dat het gaf als je het aanraakte, de herinnering aan wat het veroorzaakt had, de blikken in de spiegel, waar hij zijn blik vroeger duizenden keren verachtend van af had geweken. Zelfs een simpel woord als ouders had ook deze keer weer allerlei ongewenste herinneringen en gevoelens in hem opgeroepen. Vreselijk was het, dat hij er maar niet vanaf kwam. Hij probeerde zich al jaren groot te houden, deed hier zoveel zijn best voor, maar nooit betaalde het af. Machteloos, dat voelde hij zich. Zijn vader was al zo lang uit beeld, Ross ging al jaren zonder hem door het leven, maar toch leek hij de touwtjes nog altijd in handen te hebben. Ross' ogen vonden die van Rabia, die hem aanmoedigende woorden toe sprak. Hij stelde het op prijs, dat ze zo met hem mee dacht en mee voelde, en wat hij nog meer op prijs stelde was het feit dat ze zijn gestorven glimlach niet in verbinding had gebracht met het onderwerp dat hij onbewust aangesneden had; zijn ouders. Ze kon het ook niet weten, dat het daarover ging, en dat was maar beter ook. Niemand wist het, en zo zou hij het de rest van zijn leven willen houden. Hij wilde er nooit meer over hoeven spreken, wilde er het liefst nooit meer aan terug denken, maar dat was voor hem onmogelijk. Zijn herinneringen waren hem al die tijd al stilletjes aan het martelen. Hij knikte dan ook maar bij haar woorden, deed gewoon alsof dát inderdaad hetgene was dat hem dwars had gezeten en deed een poging het hele onderwerp van zich af te zetten. De opmerking van Rabia hielp daarbij. Een glimlach brak open op zijn gezicht. Hij trok de dame grijnzend naar zich toe en drukte zijn lippen op de hare. Wat was hij toch gek op haar.
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply