ORPG] Royal mix-up

ORPG] Royal mix-up

Can contain 18+

Naam: Franceska
Leeftijd: 21, tijd om te trouwen dus.
Background: Franceska is een prinses, die elk moment de koningin van haar land kan worden. De druk is groot, maar ze draagt haar plicht met trots. Of tenminste.. Dat deed ze. Nu moet ze trouwen met een veel oudere man, omdat haar vader niet zeker is dat ze het land goed kan leiden.



Naam: Dimitri
Leeftijd: 23
Background: Dimitri is een vrije en drukke jongen. Hij houdt er niet van om te veel stil te zitten, en wil heel graag op avontuur. Ondanks zijn vader hem continu bewaakt probeert te houden ontsnapt hij telkens en gaat hij er in zijn eentje op uit. Hij houdt van muziek, paarden en reizen.



Naam: Isabella Sophia Adelaide Montgomery
Leeftijd: 19
Background: Isabella is van nature een warm en bescheiden persoon die het beste met mensen voor heeft. Echter is ze zeer teruggetrokken en onzeker. Haar vader mishandelde haar tijdens de lessen van Franceska. Hierdoor draagt ze bijna altijd lange mouwen om haar armen te bedekken, waardoor anderen de blauwe plekken, schrammen, wonden en littekens niet zien. Door de mishandeling is ze zichzelf gaan minachten. Verder heeft ze in tegenstelling tot haar zus geen levensdoel om te regeren, maar krijgt ze toch de strenge opvoeding van hun ouders, zodat ze op feesten en dergelijke de naam van de familie en het land hoog kan houden.
Overig: Jongste prinses




Naam: Elijah Geoffrey Philip Hubbard
Leeftijd: 24
Background: Elijah loopt op de tijd vooruit. In tegenstelling tot veel mensen in deze tijd, is hij ingenieus en staat hij open voor nieuwe dingen. Door zijn ouders wordt hij klaargestoomd als troonopvolger wat veel tijd en energie van hem vreet. Het scheelt voor hem dat hij leergierig is en graag dingen uitzoekt tot op de bodem. Elijah is verder iemand die niet goed tegen ongelijkheid kan en maar zelden uit zijn slof schiet. Naast de hele dag achter het bureau, is Elijah iemand die ook zijn lichaam in vorm wil houden door regelmatig door de tuinen te lopen of begeleid een eind te rijden of te trainen in gevechtstechnieken, mocht het ooit tot een oorlog komen, zodat hij in kan grijpen met een leger.
Overig: Kroonprins

Re: ORPG] Royal mix-up

Isabella:
Ik en Franceska, mijn zus, zaten in het huisje wat we diep in het bos gevonden hadden. Uit gewoonte trok ik de lange mouwen van de jurk die ik droeg nogmaals omlaag en beet zacht op mijn lip. Ik had altijd nét wat meer aandacht aan mijn uiterlijk besteed, niemand mocht erachter komen wat er achter de schermen gebeurde waardoor ik verplicht was als een ander en achter een masker te leven, zelfs voor mijn zuster. 'Zouden ze ons hier écht niet vinden?', vroeg ik me zacht hardop af. Ik had Franceska betrapt toen ze haar spullen inpakte en had erop aangedrongen dat ik met haar mee zou gaan. Ik was het helemaal zat thuis. Het onbezorgde meisje van vroeger leek als een vorig leven. Elke dag weer de tirades van vader doorstaan, ik kroop steeds dieper in mezelf weg en ik was dan ook dolblij toen ik de mogelijkheid had samen met Franceska om aan de macht van onze ouders te ontsnappen en ons te vestigen in het buitenland. Dit had ertoe geleid dat we nu waren waar we waren.

Elijah:
Na het zoveelste avontuur van mijn broertje, Dimitri gehoord te hebben begon het bij mij ook te kriebelen om eens verder dan de bossen in de buurt te rijden. Op een avond na mijn werkzaamheden was ik dan ook naar hem toe gegaan en had ik hem overgehaald om me eens mee te nemen op avontuur. Even weg achter het bureau, de wijde wereld in en een poos later met meer levenservaring terugkeren. Enkele dagen terug waren we "ontsnapt". Echter werd ik, zoals altijd, zo zeer op de vingers gekeken dat er niks anders op zat dan via het balkon te ontsnappen. Dimitri en ik hadden afgesproken in de paardenstallen op elkaar te wachten om daarna vlug weg te rijden. We hadden enkele spullen meegenomen die voor een korte periode genoeg waren naast wat geld. 'Zijn dit de bossen waar je altijd heen gaat?', doorbrak ik de stilte. 'Ik kan je heel goed snappen dat je even van thuis weg wilt zijn', zei ik en knikte begripvol.

Re: ORPG] Royal mix-up

Franceska

Ik kijk naar het dak van het huisje, buiten onweert het, en de regen tikt luid. Met een pook stook ik het vuur in de haard wat meer op, dat ik vlug gemaakt heb. Mijn cape trek ik meer om me heen, voor wat extra warmte. 'Ja, ik weet het zeker. Het komt goed,' beloof ik, zonder veel aandacht aan mijn zusje te besteden. Bij de volgende bliksemschicht kijk ik eventjes uit het raam, gelukkig staan onze paarden veilig in de stallen, in een gebouwtje dat een paar meter verderop staat. 'De kokkin was een vriendin van me. Zij heeft me de sleutel gegeven. Ze zei dat het huisje al heel lang onbewoond is. Er komt hier nooit iemand,' zeg ik. Ik zucht diep, het is ondanks het vuur nog steeds heel koud, ik kan mijn eigen adem zien. Rustig begin ik rond te lopen, en in de kastjes te kijken. Ik glimlach tevreden als ik uiteindelijk een stapel dekens tegen kom. Twee trek ik er uit, en een van de dekens gooi ik naar mijn zusje toe. 'Hier.. Beter gaan we slapen. Er zijn twee slaapkamers. Ik neem de grote. Als je meer dekens wilt, liggen ze in die kast,' zeg ik. 'De beste manier om warm te blijven.' Ik wijs nog even naar de kast, en dan naar haar slaapkamer, voor ik weg loop. Ik wil even alleen zijn. Dat was de bedoeling sowieso van dit vertrek. En niet hoeven te trouwen, natuurlijk. Ik kijk de kamer rond, en zucht diep. Had ik maar een dienstmeid mee genomen, die had schoon kunnen maken. Maar misschien kunnen we morgen in de stad iemand inhuren. Ik heb genoeg geld mee genomen. Vader zal het niet leuk vinden, maar dat deed me even niks meer. Ik klop de stof van het bed af, hoest als ik het per ongeluk inadem, en doe dan hetzelfde met de kussens. De stof zweeft door de kamer, en walgend kijk ik er naar. Deze ruimte heeft echt een schoonmaakster nodig. Maar dan kruip ik met mijn jurk aan maar in bed, aangezien ik het veel te koud heb om in mijn onderjurk te slapen. Ik luister naar de onweer en de regen, en hoewel ik daar normaal heel goed op slaap, ben ik nu klaar wakker. Ineens hoor ik takken breken. En daarna word het geluid duidelijker.. Voetstappen. Ik kom geschrokken overeind, en kijk uit het raam naast mijn bed. Als er een schim verschijnt, schreeuw ik het geschrokken uit. Ik bijt mijn tanden meteen weer op elkaar, en knijp mijn ogen dicht. Een koningin gilt niet, gaat er door mijn hoofd. Als ik mijn ogen weer open, is de schim weg. Paniek komt op. Ik kom overeind, trek mijn schoenen weer aan, en haast me naar de woonkamer van het huisje toe. 'Isabella. Er keek iemand door mijn raam naar binnen,'zeg ik angstig.

Dimitri
Ik rij rustig op mijn hengst door de bossen. Dan hoor ik ineens onweer. Ik kijk omhoog, naar de lucht die bijna niet zichtbaar is door alle bomen, voel druppels op mijn gezicht verschijnen en eventjes later begint het te regenen. 'Ja, hier kan je pas echt leven,' zeg ik grijnzend. Ik spoor mijn hengst wat meer aan. 'Kom, ik weet een plek waar we kunnen schuilen,' zeg ik dan. Een huisje waar ik soms eventjes overnacht, als het slecht weer is. Daar aangekomen, hou ik mijn paard in, en kijk ik verward naar het huisje. Ik hoor paarden hinniken, en ik zie licht door een van de ramen verschijnen. Een schim glijdt door een van de slaapkamers. 'Wacht hier,' zeg ik. Ik stap af, geef mijn teugels aan mijn broer, en loop er heen. Rustig kijk ik door de ramen naar binnen. Eventjes zie ik de schaduw niet, maar dan komt er iemand overeind, en hoor ik een vrouw gillen. Fuck. Wat doet zij hier? Ik haast me weg, terug naar de paarden, en zucht diep. 'Wat doen we? Er is een vrouw in het huisje. Maar voor de komende uur zouden we geen andere plek kunnen vinden,' zeg ik. Vragend kijk ik hem aan. Mijn kleding is ondertussen doorweekt geworden.

Re: ORPG] Royal mix-up

Isabella:
Ik knikte enkel toen ik bemerkte dat mijn zusje nog niet op of om keek terwijl ze mijn vraag beantwoordde. Ik was blij dat we net voor het onweer aangekomen waren en onze spullen naar binnen hadden kunnen brengen. Stilletjes luisterde ik naar haar woorden toen ze vertelde dat ze vriendinnen was met de kokkin die haar dit ingefluisterd had en zelfs de sleutel had overhandigd. Nog wat onwennig bleef ik op de plek staan, waar ik sinds binnenkomst al was terwijl ik de ruimte in stilte overzag en uit de weg stond. Opnieuw knikte ik toen Franceska enkele dekens uit de kast getrokken had en ik deze opving met een van pijn vertrokken gezicht. Ik zat nog vol schrammen, helende wondjes en blauwe plekken waardoor onverwachtse bewegingen pijnlijk waren. Traag verzette ik enkele stappen nadat ik mijn zuster een goede nacht gewenst had en gleed met mijn vingers langs de kastjes om er voorzichtig in te gluren. Stoffig was vrijwel de enige indruk die ik kreeg met het vuur wat wakkerde aan de andere kant van de kamer. Als verstijfd bleef ik staan toen ik een gil hoorde en enkele ogenblikken later de voetstappen van Franceska, die ik maar al te goed kende. 'Wat is er?', informeerde ik en bekeek onderzoekend haar gezicht. 'Welnee, we zijn hier alleen. Het is al jaren niet bewoond', herhaalde ik haar eigen woorden. Ik kon het niet tegenhouden dat er een kleine glimlach om mijn mond verscheen. Ze zag vast spoken. 'Kijk...', begon ik te praten en liep naar haar slaapkamer toe om daar rond te kijken. 'Ik zie anders niks', zei ik schouderophalend. 'Ga gewoon liggen, als er iemand is, komen ze niet zomaar binnen.', verzekerde ik haar. De sloten op de deur waren oud en stroef, waarbij ze nodig geolied moesten worden. Echter had ik deze wel gecheckt, uit angst voor onze vader. 'Ga rustig slapen, er is niks', herhaalde ik nog eens. 'Desnoods ga je op de bank liggen', zei ik tegen haar, gezien ik mijn geheim nog mijn geheim wilde houden. Verder deelden we al jaren nergens meer een bed of een kamer. Enkel toen we erg klein geweest waren.

Elijah:
Ik glimlachte toen ik zag hoe Dimitri totaal op zijn plek was. 'Dat aanbod sla ik zeker niet af!', zei ik tegen hem toen hij zei dat hij een schuilplek wist. Net als Dimitri was ik even verward. Ik had niet verwacht dat hij ons naar een bewoond onderkomen zou brengen. Algauw ging hij polshoogte nemen en sprong ik van mijn paard af om op gepaste afstand met de paarden aan de teugels te volgen. Ik knikte ten teken dat ik hem begrepen had toen hij vertelde dat er een vrouw binnen was. 'Kloppen?', vroeg ik hem. 'Wie laat nou een ander in de stromende regen buiten staan?', opperde ik. 'Met onweer ten slotte', voegde ik eraan toe. 'Zal ik gaan?', stelde ik voor terwijl ik de paarden op hun gemak probeerde te stellen door over hun neuzen te strelen. 'We kunnen altijd kijken of we even binnen kunnen komen om op te drogen en het einde van de bui af te wachten', luidde mijn voorstel.

Re: ORPG] Royal mix-up

Franceska

Ik kijk uit de ramen, en zoek weer naar de schim, als Isabella weg loopt. 'Ik weet wat ik zag,' snauw ik woest, als ze me niet geloofd. Ze lacht me gewoon uit. Woedend kijk ik haar aan. Ze staat er op dat ik maar weer ga slapen. 'Er stond iemand voor mijn raam. Ik weet het zeker,' ga ik verder. Ik haast me weer naar een ander raam toe, en verstijf. Het bloed trekt uit mijn gezicht, en ik stap langzaam achteraan. 'Als je me niet geloofd, hoe verklaar je die twee paarden, en die schimmen dan,' vraag ik. Doordat ik achteruit loop, merk ik niet dat ik tegen een vaas aan loop, die met een luid kabaal van het kastje af valt. Ik schrik me dood, en draai me kort om. Maar dan kijk ik weer angstig naar de deur, waar achter mensen waren. 'Vader kan nu nog niet door hebben dat we weg zijn toch,' mompel ik meer in mezelf. Ik trek de stof van mijn vest beter om me heen, en ril lichtjes.

Dimitri
Ik knik zwakjes, en kijk naar het gebouwtje als hij zegt dat ze ons vast wel binnen laten. 'Ja, ze zullen ons vast binnen laten. Maar het is vreemd. Er hoor hier niemand te zijn,' zeg ik en ik zucht zacht. 'Ik snap het niet. Maar daar kunnen we nu niks aan doen, we moeten gewoon onderdak voor vannacht hebben,' zeg ik kalm. Ik knik als hij vraagt of hij zal gaan, en neem de paarden over. Dan hoor ik een lawaai, en lachend kijk ik naar het huisje terug. 'Volgens mij hebben we ze laten schrikken,' zeg ik grijnzend. 'Ik breng hun naar de stallen. Als ze ons niet binnen laten, kunnen we in ieder geval daar droog zitten.' Ik loop rustig met de paarden die kant op. Daar zie ik twee paarden staan, en eventjes kijk ik verward naar ze, voor ik onze paarden maar weg zet, dan afzadel en begin te verzorgen. Ik zorg dat ze warm zijn, zodat ze niet ziek worden, en geef ze voer. Ik zorg altijd dat er hier wat staat, sinds ik het huisje ontdekt heb. Dan kijk ik eventjes naar de andere paarden. Ze zien er heel goed uit. Goed verzorgd. Ik denk dat het dure paarden zijn. Ik kijk ze onderzoekend aan. Maar ze staan nog gezadeld op stal. Dat kan niet fijn zijn. Ik denk niet dat die vrouw de verzorging zelf deed. Anders had ze dat geweten. Rustig zadel ik de paarden af. Rustig leg ik de zadels weg, bevrijd ik de paarden van hun hoofdstel, en leg ik alles netjes weg. Ik kijk naar de zadels. Duur.. Ik ken niet veel mensen die dit kunnen betalen. Met een zacht zucht laat ik het maar, en voer ik de andere paarden ook eventjes.

Re: ORPG] Royal mix-up

Isabella:
Ik keek naar Franceska en liep weer naar de deur toe, tot de vaas van zijn kastje afviel en ik mijn armen voor mijn gezicht sloeg en trillend helemaal in elkaar dook. Langzaam keek ik op en haalde ik een paar keer diep adem terwijl ik mezelf in gedachten toe sprak dat er niks aan de hand was. Enkel een vaas die Franceska omgegooid had. 'H-hoe ik die verklaar?', stamelde ik nog geschrokken en liep nu naar hetzelfde raam toe, waarna ik mijn wenkbrauwen fronsde. 'Eh...', begon ik en keek om. 'Niet, vrees ik', antwoordde ik en hoorde haar zacht mompelen. 'Ze komen niet binnen, vader kan niet binnen komen. Ik heb de sloten gecontroleerd. Ze zijn stroef, maar werken goed', gaf ik toe. Ze hoefde het eigenlijk niet te weten, maar de toon waarop ze het zei, vertelde me dat ze op dit moment vader net als mij vreesde.

Elijah:
Ik keek naar Dimitri en knikte. 'Ik praat ons wel binnen', verzekerde ik hem met een glimlach. Ik kon soms ontzettend handig in woorden zijn, maar ik had ook regelmatig twee linker handen waarmee ik hetgeen wat in mijn hoofd zat niet naar werkelijkheid vertaald kon krijgen. 'Ik kom zo terug', zei ik tegen hem voor ik vanuit de stallen naar de voordeur holde en daar zachtjes aanklopte om de dame, of mogelijk dames gezien de twee paarden, niet nogmaals te laten schrikken. 'Goedenavond!', riep ik op een vriendelijke toon. 'We zouden graag onderdak willen voor de nacht, of tot de bui over is als het gaat', liet ik de goede bedoelingen blijken nog voordat de deur open was.

Re: ORPG] Royal mix-up

Franceska

Ik heb helemaal niet door wat er met mijn zusje gebeurd. Met grote ogen blijf ik naar de deur staren. Als ze ineens zegt dat vader niet binnen kan komen, dat ze de sloten heeft gecontroleerd, kijk ik haar kort onderzoekend aan, maar dan laat ik het maar. Ik kijk weer naar de deur als ik voetstappen hoor, en verstijf. Een stem volgt. Een vriendelijke stem. Maar schijn kan bedriegen. Eventjes sluit ik mijn ogen, en blijf ik staan, om de moed te verzamelen. Dan schraap ik mijn keel kort. 'U bent laat buiten,' roep ik terug. Ik blijf bij de deur vandaan, en ben ook niet van plan om hem te openen. 'Waar komt u vandaan? En waar gaat u heen? Hoe weten wij dat we u kunnen vertrouwen,' ga ik verder. Ondertussen kijk ik zoekend rond. Ik zoek een wapen, ondanks dat ik waarschijnlijk toch niet tegen ze op kan, als ze zich naar binnen dringen. Dan zie ik de zware pook voor het houtvuur. Die grijp ik, en eventjes kijk ik er naar, voor ik mijn aandacht weer op de deur richt. 'Het is niet veilig voor ons om zomaar vreemde binnen te laten. Helemaal niet midden in de nacht.'

Re: ORPG] Royal mix-up

Elijah:
'We komen vanuit de stad.', antwoordde ik. 'Ik en mijn broeder zijn aan de ogen van onze ouders ontsnapt om zelfstandig de omgeving te verkennen.', besloot ik te antwoorden. 'We zullen onze wapens bij de paarden laten en wat van onze proviand met u delen om onze goede wil te tonen', zei ik rustig. 'We komen in vrede, gezworen op het graf van mijn grootouders', zei ik kalm. 'Wellicht kunnen we ergens helpen in achterstallig onderhoud, mijn broeder is hier vaker in de buurt geweest en vertelde me dat dit huis lang onbewoond is geweest. Vandaar onze verbazing toen we hier aankwamen om te schuilen.', legde ik uit aan de vrouw. Ondertussen begon ik mijn zwaard al af te gespen en andere wapens erbij op de grond te leggen, voor de voordeur en zette enkele stappen achteruit. 'Als u de deur opent, zult u mijn wapens vinden. Als we binnen kunnen komen, zal ik ervoor zorgen dat ook mijn broeder zijn wapens bij de paarden zal laten', beloofde ik.

Re: ORPG] Royal mix-up

Franceska

Ik luister naar ze, en kijk nog een keer uit het raam. Twijfelend staar ik naar de jongen die ik zie. Hij doet zijn wapens af, en dan zucht ik diep, voor ik het slot van de deur af haal. Mijn hand leg ik op de deurklink, en eventjes twijfel ik nog, maar dan open ik hem. Onzeker kijk ik de jongen aan. Dan kijk ik naar zijn wapen. Vaders teken staat er niet op. Dat is in ieder geval goed. 'Goed.. Ik heb de sleutel van een.. kennis gekregen. Zodat ik hier eventjes kon verblijven,' leg ik uit. Ik glimlach flauwtjes, en stap achteruit, het huis in. Mijn vest trek ik beter om me heen. 'Dit is mijn kleine zusje, Isabella. Ik ben Franceska,' zeg ik rustig. Ik glimlach flauwtjes, maar de pook hou ik voor de zekerheid nog stevig vast. Ik neem weer langzaam plaats bij het vuur, dat ondertussen langzaam dooft. Ik heb geen zin om nieuw hout te halen. Ik duw wat onhandig tegen het hout aan, in de hoop het wat op te stoken met wat we hebben. En het is een verklaring waarom ik hem vast hou. Dan kijk ik weer wantrouwend naar de jongen.

Re: ORPG] Royal mix-up

Elijah:
Ik keek gespannen naar de deur en glimlachte toen deze open ging en de dame in beeld kwam. Ze leek kort geïnteresseerd in de wapens te zijn. 'Dankuwel voor de gastvrijheid. Mijn naam is Elijah', stelde ik mezelf voor voordat ik binnen stapte. 'Ik haal mijn broer er ook meteen bij', zei ik tegen haar voor ik de wapens opraapte en deze in mijn armen meedroeg naar het schuurtje dat gevuld werd door de vier paarden en Dimitri. 'Binnen!', riep ik vrolijk. 'Alleen laten we onze wapens hier. De dames schijnen nogal wantrouwend te zijn, zoals het ernaar uit ziet', waarschuwde ik hem. Ik nam wat van onze spullen mee naar binnen en zag hoe Franceska bij de open haard zat met de pook. 'Kom, laat mij maar. Als je het nu uit elkaar haalt, blijft er bijna geen vuurtje meer over', zei ik behulpzaam en keek met een vragende blik naar haar. Als we het eerst op één hoopje zouden gooien, dan bleef het langer branden en konden we nieuw hout aangestoken krijgen.

Isabella:
Ik had me afzijdig gehouden en enkel Franceska's antwoorden gehoord. Ze wantrouwde, net als ik deed. Ik trok mijn mouwen nogmaals omlaag, ook al wist ik dat er geen blauwe plekken of wonden te zien zouden zijn. Ik zorgde ervoor dat ik in de kamer was toen de jongemannen binnen kwamen. Ik nam mijn dekens mee naar voren toe, zodat ze op konden warmen. 'Kruip er maar onder voor jullie kou vatten', zei ik toen ik ze overhandigde. We konden maar beter een goede start maken. Ik had geen zin in een herhaling van de geschiedenis. Ik trok opnieuw diverse kastjes open voor ik vond wat ik hebben wilde. 'Hebbes', mompelde ik zacht toen ik wat thee vond. Dan konden we de jongens als we een ketel met water zouden vullen wat warms voor kunnen zetten.