ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Dat Noralie vertelde dat hij eigenlijk behoorlijk erg op haar verder leek, verbaasde dit hem niets. Waarschijnlijk was Noralies vader ook opgevoed met het enigszins strenge idee wat opvoeding betreft. Zijn eigen vader was anders geweest. Fynn had eigenlijk niet een heel goed idee van het verleden van zijn vader, maar hij wist dat het er eigenlijk op neer kwam dat hij rond zijn 15e weggelopen was thuis en hierdoor langzaam in de onderwereld terechtgekomen was. Hij had hier zelf voor gekozen, maar praatte hier liever niet over. Fynn had hierdoor nooit echt een leuke opa of oma leren kennen in zijn verleden, dus hij had geen idee of zijn grootouders nog leefden of dat ze misschien al overleden waren.
Fynn fronste zodra Noralie zei dat ze de hele bruiloft niet echt wilde plannen met hun moeders en dat ze ook niet echt een beste vriendin had. Natuurlijk begreep hij dat ze dit niet met hun moeders wilde plannen en dat ze zélf nog het een en ander wilde beslissen over hun bruiloft, maar het plannen van een hele bruiloft in haar eentje was best een grote klus. Had niet elk meisje een beste vriendin? Was er níemand die haar kon helpen? Had ze geen nichtje of iets dergelijks? De fronsende blik in zijn ogen werd alleen maar erger toen Noralie zei dat hij nota bene mee moest gaan om een jurk te kopen. ,,No" schudde hij meteen zijn hoofd. ,,That's not normal. I shouldn't see your dress before the wedding. You should ask a friend, a cousin or even our mothers to come with you, but I'm not gonna tag along to pick your dress and you shouldn't do it on your own" mompelde Fynn. ,,I could ask a friend of mine if she'd like to go with you" zei hij hier achteraan. Fynn wist niet of Emma (best friend) dit graag zou willen doen, maar hij schatte in dat ze dit best vermakelijk zou vinden. Hij had tijdens de afgelopen jaren best regelmatig het bed gedeeld met Emma, maar toch leek ze hem beter te kennen dan wie dan ook. Ze wist hoe Fynn in elkaar stak en ze wist dat ze na een sekspartij het beste gewoon naar huis kon gaan.
Fynn glimlachte kort. Een vakantie was inderdaad geen verkeerd idee. Dit vooruitzicht was een stuk beter dan de bruiloft zelf, ja, een huwelijksreis was beter dan het hele huwelijk zelf.
,,No Noralie, it's not 'their money'. I've earned this money on my own, I've worked hard for it" mompelde hij hoofdschuddend. Het was absoluut niet zo dat zijn vader continue geld op zijn rekening stortte. Wanneer hij hard gewerkt had, een goede missie had uitgewerkt of een goede missie had uitgevoerd, dan kreeg hij een behoorlijk geldbedrag op zijn rekening gestort. Daarnaast kreeg hij zo nu en dan geld van bedrijven die onder leiding van zijn vader waren, ook in ruil voor arbeid. Fynn had een behoorlijk groot geldbedrag bij elkaar gespaard, maar het betekende niet dat hij hier niet voor had gewerkt.
Fynn had zijn hand op de onderrug van Noralie gelegd terwijl ze de lunchroom binnenliepen. Het moest niet alleen voor zijn ouders, maar ook voor de rest van de buitenwereld duidelijk worden dat ze een relatie hadden. Het was niet slim om haar ouders niet te begroeten van Noralie, vond Fynn. Het mocht voor de buitenwereld niet lijken dat ze een 'ruzie' hadden. Fynn begroette zijn moeder met een korte kus op haar wang, sloeg kort zijn hand op de schouders van zijn vader en hierna gaf hij de ouders van Noralie een eenvoudige hand.
Het bosje bloemen gaf hij nu ook aan de moeder van Noralie, die er verrast uitzag, maar ook allesbehalve blij. ,,That's sweet Fynn. I love them" bracht ze uit, ze lachte als een boer met kiespijn. Fynn wisselde kort een blik uit met Noralie. Nu hij wist dat ze niet van bloemen hield, maar tóch zo overdreven glimlachend deed, maakte dit de vrouw nog een stuk erger.
Zijn ouders keken hem vragend aan na de woorden van Noralie. Dit was niets voor Fynn, al was het wel grotendeels de waarheid. Hij had weliswaar niet geholpen met het koken, maar hij had wel de tafel gedekt en ze hadden samen gegeten onder het genot van een flesje wijn. Fynn had nu gewoon een espresso besteld, puur omdat hij wel behoefte had aan wat energie voor deze lunch.
,,We've actually started planning the wedding and the whole marriage" sprak Fynn uit, er stond een strakke blik in zijn ogen, maar toch gepaard met een zwakke glimlach. Dat dit niet waar was, hoefden zijn ouders nog niet te weten. De twee moeders keken hen al direct fronsend aan, puur omdat ze hier niet echt van op de hoogte gebracht waren en eigenlijk ervan uit gingen dat zíj de hele bruiloft mochten plannen.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie fronste kort bedenkelijk. ''Hm, that's probaly because you're pretty much the same. From when my dad was younger, to be honest.'', bekende ze maar. Haar vader was net zo koppig, prestatiegericht en tevens familie-gericht. Al betekende dat voor Fynn dat hij liever meer op zichzelf was en in die tijd ook niet gestoord wou worden. Dat had haar vader dan wat meer met zijn werk, eigenlijk. Oké, werkelijk... Ze was haar vader nu aan het vergelijken met de jongeman waar ze mee moest trouwen. Gauw drukte ze het allemaal maar weg en zette ze weer een glimlach op.
''You should, it will put you in bright light. Even they are boring and the concept of the joke is always missing.'', grinnikte ze zachtjes terwijl ze door de straat heen liepen. Ondertussen luisterde ze ook naar Fynn's mening over de hele bruiloft en had ze hem haast geschokt aangekeken. Al was daar niets van gemeend.
''Don't you dare to back out of that.'', waarschuwde ze hem. ''I don't want to do it with our moms and it is not like I have a best friend to do it with either. So you can tag along picking out my dress, no questions asked. I'm more interested in the vacation we can book than the stupid rule that the groom shouldn't see his bride in her dress before the wedding. It is just a wedding, a paper to sign. The cake is even more interesting... No hard feelings, but we both know it is nothing more than we have right now.'', zuchtte ze zachtjes. Het was een feit, dat ze door een deur gingen en dat ze hun behoeftes schijnbaar bij elkaar konden vervullen, maakte nog niet dat er gevoelens speelde. Ze wist overigens niet eens of Fynn wel in staat was om gevoelens te hebben voor iemand – het was niet alsof je dat van hem zou verwachten.
''I know, I know.'', antwoordde Noralie. ''But it would still be their money and not ours. It is the feelings behind it.'', gaf ze maar toe.
Na de bloemen te hebben betaald, waren ze richting de lunchroom gelopen en had ze zijn hand ook pas binnen los gelaten, zodat ze haar jas over kon laten nemen door één van de jongens die bij de garderobe dienst hadden. Haar ouders hadden ze al gespot en daarmee ook die van Fynn. Dat ze hier heen gingen, betekende niet dat ze hoefde te doen alsof er niets aan de hand was. Daarom nam ze ook niet de moeite haar ouders te begroeten zoals ze normaal gedaan te hebben. Al hield ze haar fatsoen tegenover Fynn's ouders. Ze nam plaats op een stoel en keek kort even naar Fynn die naast haar was komen zitten.
''So...'' hoorde ze de stem van haar moeder met de eeuwige glimlach die op het gezicht van de vrouw geplakt leek te zijn. ''You two are getting along?'' was de vraag die de vrouw stelde, waarop Noralie haar wenkbrauw op trok. Werkelijk? Dat was de enige vraag die ze kon bedenken?
''We're getting along just fine, thank you very much, mother. It could've been much worse.'', besloot ze vervolgens. ''Actually, I'm quite settled and we even cooked dinner together before we enjoyed a bottle of wine.'', glimlachte ze zoetjes. Ze hoefde niet meer dan dat te zeggen om de aandacht van haar moeder te krijgen. Meer dan dat zei ze echter ook niets en ze bedankte slechts de ober kort wegens haar glas met wijn. Eentje die ze goed kon gebruiken nu.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Deze afspraak met hun ouders was belangrijk en noodzakelijk. Het was niet enkel belangrijk voor de connecties met hun ouders, maar ook voor de buitenwereld. Het was niet geheel toevallig dat ze precies bij een lunchroom hadden afgesproken die behoorde tot het eigendom van de bende van zijn vader, uiteindelijk ook zijn eigen bende. Hoogstwaarschijnlijk wist Noralie hier niets vanaf, wat uiteraard ook zo gelaten moest worden. Het was het beste dat ze zo veel mogelijk buiten de zaken zou houden, het was onverantwoord om zich onnodig zorgen te maken over bepaalde zaken binnen de bende.
Fynn knikte. Haar vader was inderdaad belangrijker dan haar moeder. Hij zou immers de bende van haar vader voor een groot deel gaan overnemen, wat vervolgens weer inhield dat er veel vertrouwen bij zou kijken. Haar vader zou zijn pareltje aan hem gaan overdragen. Volgende week had hij een zakelijke afspraak met slechts haar vader, om bepaalde zaken alvast te regelen en zijn visie van de bende te achterhalen. Voor hij zijn deel over zou gaan nemen, was het belangrijk dat hij de bende (en de bendeleden) op zijn duimpje kende. Dit zou nog wel even duren en gold voor op lange termijn, maar de voorbereidingen dienden nu al gestart te worden, ook al waren Noralie en Fynn nog niet getrouwd. ,,I'm quite sure he likes me, as you say, he personally chose me" knikte hij nogmaals. Er verscheen een zwakke glimlach op zijn gezicht toen Noralie zei dat zijn grappen wel slecht waren. ,,Hmm, I'll pay attention to his jokes then" zei hij maar. Het was hem al tijdens eerdere dinertjes opgevallen dat hij inderdaad een vrij slecht gevoel voor humor had. Zijn vader had het er ook al eens over gehad. Professioneel was het niet echt.
Fynn en Noralie zouden inderdaad behoorlijk wat moeten liegen, zodat hun ouders hen zouden geloven. Hij knikte. ,,To be honest, I couldn't care less about the whole wedding" zei hij. ,,In my opinion, you may plan the whole wedding all by yourself or with your, maybe even my, mother". Voor vrouwen was een bruiloft toch een bijzondere dag, je ging ervanuit dat je maar een keer trouwde en het was voor vele vrouwen echt de droomdag van hun leven. Fynn boeide het niet veel, hij zou er gewoon in een pak staan en 'ja' zeggen.
,,But indeed, we need to make plans about the marriage soon" Bevestigde hij knikkend. Er zou overlegd moeten worden hoe het zou gaan wat het geld betreft, maar ook toekomstplannen zoals kinderen dienden besproken te worden. Fynn wilde niet dat hun ouders hier de zeggende hand in zouden krijgen.
Hij rolde grinnikend met zijn ogen toen Noralie nog zei dat ze hoopte dan hun ouders zouden betalen. ,,Are you serious?" vroeg hij. ,,Money isn't an issue Noralie. Not for them, but also not for us. I – so We – 've got plenty of money" grinnikte hij hoofdschuddend. Bijna twijfelde hij eraan of Noralie ooit veel geld gekregen had van haar ouders. Fynn had zelf meer dan genoeg geld, zijn bankrekening bestond uit behoorlijk wat cijfertjes.
Noralie had zijn hand vastgepakt, deze liet hij maar vast. Voor het openbaar moest het immers lijken alsof ze een stelletje waren. Eenmaal buiten, duurde het niet lang voor ze langs een bloemist liepen. Bedenkelijk gleden zijn ogen over de verschillende boeketjes die al klaar stonden, hij had eigenlijk geen enkel verstand wat betreft bloemen. Hoe graag hij ook een lelijke keuze zou willen maken, elk boeketje zag er eigenlijk best goed uit. Er waren nergens verdorde bloemen te bekennen. Zijn ogen vielen op een boeket met veel verschillende bloemen, het boeket was behoorlijk vrolijk. Áls hij bloemen in huis zou nemen, dan zou hij nooit zo'n boeketje nemen. Hij haalde het boeket uit de emmer. ,,I guess this one will do, right?" vroeg Fynn Noralie. Het duurde niet lang voor hij betaald had en naar het lunchroompje liepen.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie grinnikte zachtjes. ''No doubt. Maybe we should play a challange game once then, I know a fun one.'', liet ze hem weten. Echter was dat niet iets om nu te bespreken want ze hadden een diner om 'naar uit te kijken'. Voor zover dat mogelijk was. Samen waren ze de auto in gestapt en was ze op de bijrijderstoel gaan zitten, waar ze het haarzelf zo gemakkelijk mogelijk maakte, wat betekende dat ze eigenlijk schuin in haar stoel zat. Ze had het niet zo met uit een raam turen eigenlijk.
Een lach ontsnapte haar toen Fynn mededeelde dat hij haar moeder wel kon handelen. ''No doubt about that too. In the end you will not talk to her much, or do any kind of business with her. I suppose it is more needed to keep my father as a friend. But since he personally chose you tob e my fiancé, I'm sure he will like you.'', glimlachte ze. ''However his jokes are bad.'', glimlachte ze nog terwijl ze een lok van haar bruine haren om haar vinger heen wikkelde. Ze had het in een staart, maar het was lang genoeg om nog over haar schouder te liggen. Het was een tik om ermee te spelen.
''And I'm also sure you can handle me. You do a wonderfull job untill now.'', rolde ze plagend met haar ogen. Eerlijk was eerlijk, het ging met de dag soepeler tussen hen en dat was fijn. Dat gaf toch een beetje hoop op een goed einde in dit alles. Ze moest er niet aan denken dat ze gehuwd had kunnen worden met iemand die losse handjes had gehad, gewoonweg gebruik van haar had gemaakt of erger... Hoeveel vrouwen van maffia-leden die mysterieus verdwenen? Ze bedoelde maar.
Kort knikte Noralie. ''That means I will probaly tell some little lies.'', liet ze hem maar weten. ''To make sure my mom doesn't take the hand in our marriage, but that also means we need to make plans soon.'', zuchtte ze zachtjes. De leugentjes waar ze het over had, waren simpele leugentjes zoals dat ze zelf al bezig waren en dat ze geen hulp nodig hadden dus. Maar dat snapte Fynn ook wel, hij was niet dom.
Noralie stapte uit en rechtte haar rug even voor ze om de auto heen liep en kort fronste. ''I know, but my feelings won't change. I hope they pay at least, then this all is a little bit less misserable.'', haalde ze haar schouders op. Echter betekende deze vertoning in het openbaar ook dat ze er ook een beetje hun best voor moet doen en daarom pakte ze zonder pardon zijn hand, zodat ze hem lichtelijk met zich mee kon trekken. Eerst bloemen en dan naar de plek waar ze zouden lunchen.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hij had zijn wenkbrauwen opgetrokken toen Noralie hem nog uitdaagde om een boeketje bloemen te kopen. Was dit een uitdaging? Fynn had wel ergere uitdagingen aangenomen. Hij knikte, er stond een grijns op zijn gezicht. ,,Well, challenge accepted" knikte hij. ,,I've had worse challenges" grijnsde hij. Fynn haalde een hand door zijn haren heen en reed gewoon naar het centrum van de stad. Het was zo'n 10 minuutjes rijden, in het centrum zou hij de auto kunnen parkeren in een parkeergarage om naar het lunchroompje te gaan. Ondertussen zouden ze nog wel een goedkoop boeketje kunnen halen. Erg veel verstand had hij niet echt van bloemen, maar het zou vast goed komen om een klein boeketje te regelen.
Fynn luisterde naar Noralie, glimlachte kort door haar woorden. Het was eigenlijk algemeen bekend dat Mexicanen een vrij kort lontje hadden. Er was vaak een sterk karakter aanwezig bij Mexicanen, wat in het bendewereldje ook als vrij gevaarlijk beschouwd kon worden. Of hij wat dat betreft 'angstig' was tegenover zijn toekomstige schoonmoeder? Nee. Fynn wist dat het belangrijk was dat hij het goed kon vinden met Noralies vader, maar om eerlijk te zijn, maakte het niet veel uit wat zijn schoonmoeder van hem dacht. Uiteindelijk hadden mannen meer te zeggen dan vrouwen. Uiteraard zou het gunstiger zijn wanneer ze het wél goed met elkaar konden vinden, dit viel niet te ontkennen. ,,I'm quite sure I can handle a horrible mother-in-law" sprak hij uit. ,,In the end, I have to deal with your father, and you"
Het was bijzonder rustig op de weg. Waarschijnlijk waren de meeste mensen aan het werk of naar school. Fynn tikte even met zijn hand op het stuur mee met de muziek, hij knikte na de woorden van Noralie. Ja, ze moesten eigenlijk gewoon ervoor zorgen dat ze hun eigen huwelijk in de hand kregen. ,,Yes. I think we have to show them that we're capable of managing our own marriage" knikte hij. Fynn bedoelde hiermee natuurlijk niet dat ze dit letterlijk moesten zeggen, oh nee, allesbehalve. Ze moesten gewoon non-verbaal laten zien dat ze zélf de macht hadden over hun huwelijk en leven.
Inmiddels reed hij de parkeergarage in, om hier de auto te parkeren. Zo stapten ze gewoon uit de auto en sloot hij de auto hierna af. De sleutels belandden in zijn jaszak. Hij grijnsde door de woorden van Noralie. ,,I said that bacause it's true. We cannot cancel this meeting, even though I'd love to"

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie trok kort haar wenkbrauw op voor een glimlach haar sierde. ''I dare you.'', merkte ze op. ''I dare you to buy her a bouquet of flowers, a small one offcourse, and act like you didn't know.'', ging ze vermaakt verder. Nu hij het gezegd had, daagde ze hem uit om het te doen ook. Haar moeder wist niet dat hij wist dat ze niet van bloemen hield. Ook maar net trouwens, dus het was niet geheel gelogen ook. Maar ze zou het ab-so-luut niet erg vinden om het gezicht van haar moeder te zien. Hoe ze haar best zou doen om haar gezicht in een plooi te houden, te glimlachen en te bedanken. Dat terwijl Noralie wist dat ze het thuis meteen in de prullenbak zou gooien onder het mom dat ze niet zo lang goed bleven. Onzin natuurlijk.
''I'm Mexican and my parents are also, so you will have to cope with the character of one or three too.'', grinnikte ze. ''Believe me, my mom is the worst one you can meet. Acting all cute in the beginning, but she will not be a nice mother-in-law.'', waarschuwde ze hem indirect toch. Het zou nog wel komen des te langer Fynn en Noralie samen waren en des te vaker hij met haar ouders te maken zou krijgen. Amerikaanse ouders waren dus niet geheel erg geweest dus.
''I suppose that will be over soon the sooner we act, don't we?'' vroeg ze zich af. Ze was hun club-gesprek over dat restaurant van hem nog niet vergeten. Om daar te beginnen. Oh nee, ze ging het niet toestaan dat haar ouders macht verkregen over de rug van hún huwelijk. Als iemand van hun huwelijk zou profiteren, dan zouden het ook Fynn en Noralie moeten zijn. Fynn eigenlijk, sinds hij het masterbrein zou zijn van hún familie naam. Zijn familie naam.
Een brede glimlach sierde haar toen hij instemde met haar outfit, wat ervoor zorgde dat ze kort naar haar outfit keek, voor zover dat mogelijk was. ''Well, thank you.'', glimlachte ze tevreden. Had ze toch goed gekozen, al zouden haar ouders haar liever in iets chique's hebben gezien. Ongeacht waar ze gingen eten...
Samen waren ze naar beneden gegaan, om de auto uit de garage te plukken en maar op weg te gaan naar deze lunch. Iets waar zij net zo min naar uit keek eigenlijk en daarom zuchtte ze ook even zacht toen Fynn een opmerking erover maakte. ''You were the one saying we couldn't cancel, I wanted too.'', legde ze het maar bij hem neer. Pestend dan wel, niet menend. Ze wist dat dit moést. Hun goede beetje voor zetten, laten zien hoe geweldig ze samen waren en vooral hun ouders niet het vermaak geven van het feit dat ze misschien niet door een deur konden. Al was dat de afgelopen dagen absoluut niét het geval, het tegenovergestelde juist en hoe de relatie tussen hen nu was, beviel haar wel. De rest kwam later wel, hoopte ze.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
De afgelopen dagen waren eigenlijk best wel snel voorbijgegaan. Natuurlijk was het wel een beetje wennen om plotseling samen met iemand te wonen. Dit uitte zich niet alleen in het samen slapen in een bed, of het samen ontbijten en avondeten, maar óók het feit dat hij nu gewoon op iemand moest letten. Noralie en Fynn waren dan nog niet getrouwd, maar het was wel de bedoeling dat hij haar volledig zou beschermen nu ze onder zijn dak woonde. Hij had niet meteen de verwachting dat ze ooit zonder zijn weten het huis zou verlaten, maar het risico was er wel. Nu had hij het er al met Noralie over gehad; als ze ergens heen zou willen gaan of iets nodig had, dan ging hij gewoon mee, mits dit lukte. Wanneer ze dan eens alleen ergens heen zou willen gaan zonder hem, dan kon ze haar ouders vragen of ze mee wilden gaan of dan zou hij iemand regelen – iemand die hij vertrouwde – die op haar zou letten. Fynn vond het te riskant om haar alleen op pad te laten gaan, wetende wat voor bendeleden er rondliepen.
Desondanks het feit dat het gewoon nog even wennen was, was het samenwonen hem verder best wel meegevallen. Hij has nog genoeg tijd om te sporten, Noralie was verder gewoon netjes en hij kon niet echt zeggen dat hij zich de afgelopen dagen heel erg aan haar had gestoord. Bovendien kon de dame echt heerlijk koken en kon Fynn niet zeggen dat de twee keer seks die ze inmiddels hadden gehad, hem tegengevallen waren. Het was allemaal wel prima.
Vandaag was het zondag; de dag dat er een lunch op de planning stond met hun ouders. Ze hadden afgesproken in een leuk tentje, iets dat de hele situatie waarschijnlijk wat verdraaglijker maakte. Fynn kon niet zeggen dat hij er zin in had. Waarschijnlijk zouden ze het gaan hebben over de afgelopen dagen, zouden de moeders het met Noralie over de bruiloft willen hebben, terwijl Fynn nog het een en ander van zaken met de twee vaders moest bespreken. Er stond een grote missie op de planning, waarbij bandeleden van de bende van zijn vader en de vader van Noralie samengevoegd werden in een grote missie tegen een beruchte groep. Hij had het hier telefonisch nog over gehad met zijn vader en Noralies vader, maar uiteraard kon hier niet alles uitgebreid over besproken worden, dit zou veel te riskant zijn. Het zou zonder twijfel een zware missie worden, Fynn wist dat er tijdens de missie enkele doden zouden vallen, hij wist dat er hard getraind moest worden en dat er nog erg veel besproken zou moeten worden. Dit zou niet allemaal vandaag plaatsvinden, maar er zou wel een beginnetje aan gemaakt worden.
Fynn had gewoon een eenvoudige blouse aangetrokken met een trui hier overheen. Zijn jas had hij al aan, hij had de autosleutels al gepakt en had al via het alarmsysteem geregeld dat ze het huis konden verlaten. Het begon echt winter te worden, dus leek de auto hem waarschijnlijk een betere beslissing dan de motor. Stoelverwarming klonk niet verkeerd in zijn ogen.
Noralie kwam de slaapkamer uitgelopen, ze had een vrij nonchalante outfit aan, maar ze zag er wel erg leuk uit. Haar benen kwamen goed uit in de broek, ze had stoerdere laarsjes aan, ja, Fynn vond dat ze er leuk uitzag. Direct schudde hij zijn hoofd. ,,Nope" Ze hoefden niets mee te nemen. Pas toen Noralie begon over bloemen, grinnikte hij. ,,Your mom hates flowers? Let's get some flowers then, we've got plenty of time" grijnsde hij. Ach, een klein grapje kon geen kwaad. Daarbij zou het waarschijnlijk gewoon overkomen als een actie van de 'perfecte schoonzoon', hij was nu al benieuwd naar de reactie van Noralies moeder.
Noralie vroeg nog of haar outfit geschikt was, iets waardoor hij knikte. ,,I like this outfit" knikte hij. Yes, dit was een complimentje. Natuurlijk kon hij nog wel wat beschrijven wat voor aspecten hij nou leuk vond, maar zo veel verstand had hij ook niet echt van mode. Ze zag er gewoon leuk uit.
Het duurde niet lang voordat ze in de auto zaten en dat Fynn de parkeergarage uitreed. Hoewel hij wist dat deze lunch moest gebeuren aangezien hij al best lang gepland stond, had hij er echt geen zin in. Zijn ouders bleven immers de mensen die hem geforceerd hadden dat hij moest trouwen. Goed, Fynn wist dat de hele situatie achteraf gezien echt niet extreem erg was, het samenwonen was nog best wel oké, maar het bleef de gedachte die hij vreselijk vond. Hij had zijn ouders al een tijdje niet gezien en hij had ze de afgelopen weken eigenlijk helemaal niet zo gemist. ,,I'd rather cancel this lunchmeeting" mompelde hij.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Haar wenkbrauw ging kort omhoog toen Fynn mededeelde dat hij overeind kwam. Dat was normaal toch zo? Ze kon best wat hebben, maar ze wist niet of ze het ging trekken om zoveel kilo meer te dragen voor een langere tijd. Zelf woog ze ook maar 'royaal' en hoewel ze niet slap was, was het toch wat anders dan het gewicht van een persoon dragen. Ze kwam zelf dan ook iets overeind en haalde een hand door haar haren. Die waren zo lang dat ze aardig wat verborgen van haar rug en boezem. Los daarvan schaamde ze zich absoluut niet ook, dus ze ging verder geen moeite doen om haar broek weer aan te trekken.
Noralie was overeind gekomen en had haar spullen van de grond getrokken, zodat ze deze mee naar de slaapkamer kon nemen, zodat ze deze in de wasmand kwijt kon. ''For what's it worth, I think it was not a bad choice to start this.'', glimlachte ze nog zoetjes voor ze de slaapkamer in verdween en daar een schone slip opzocht en een veel te groot bandshirt (we hadden het erover, maar ze slaapt er veelal in haha) aantrok. Al was het wel fris om even haar tanden te poetsen en dergelijke voor ze in bed dook.
Ts.
Uiteindelijk had ze het niet eens gemerkt toen Fynn in bed was gerold en de drie dagen die daarop volgden waren eigenlijk gevuld geweest met kleine dingen die ze samen deden. Het ging in elk geval tienmaal beter dan dat het in het begin was gegaan. Ja, het was niet leuk om gedwongen te worden elkaar maar te accepteren. Maar ze hadden het beide erger kunnen treffen en dat daarom was het eerder een meevaller dan daadwerkelijk een last om elkaar dagelijks te zien.
Zo hadden ze samen ook gewoon de boodschappen gedaan en had Noralie het initiatief genomen om meer Mexicaans eten te bereiden in de keuken terwijl Fynn zich ook bezig hield met zijn 'werk' wat hij voornamelijk verrichtte op de laptop eigenlijk. Erg vond ze het niet, dat gaf haar de mogelijkheid haarzelf gewoon helemaal uit te leven en weliswaar was het niet zó erg om te roepen dat het eten klaar was.
Na die avond hadden ze ook nog één keer het bed met elkaar gedeeld, ditmaal echt het bed en niet de bank, wat toch wel wijste naar dat er toch een soort aantrekking was. Seksueel weliswaar, schijnbaar, maar dat kon ze gek genoeg niet eens zo erg vinden. Iedereen riep altijd dat je blijer werd van een 'goede beurt' en dat leek bijna van toepassing te zijn op de sfeer in het huis zelf.
Maar nu... Nu was het zondag en had ze haarzelf klaar gemaakt voor de lunch met haar ouders. Al ging ze geen moeite doen verder en had ze gewoon een semi-leren broek aangetrokken, met boots en een lekkere sweater erboven. Haar haren bond ze simpel samen in een staart en daarmee was ze klaar.
''I'm done. Do we need to take something? And please don't say flowers, my mom hate flowers.'', mompelde ze terwijl ze de slaapkamer uit liep en opkeek naar Fynn. ''I suppose this will do?'' besloot ze zijn mening maar te vragen. Anders kon ze gaan omkleden... ze kon het niet maken om in iets te gaan wat hij niet zou accepteren.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hoe lang het in zijn totaliteit had geduurd, wist hij niet, maar nadat zowel Noralie als Fynn hun tot hun hoogtepunten waren gekomen en hierna nog kort wat gezoend was, was het wel goed geweest. ,,I'm gonna get up" mompelde hij richting Noralie. Dit was het eerste dat hij zei na de seks. Zo had Fynn zich met zijn handen omhoog gehesen zodat hij niet meer boven Noralie hing. Even wreef hij wat door zijn haren. Door de openhaard, de verwarming die erg warm was en het contact van net, had hij het best warm gekregen. Tijdens seks was het wel logisch dat er gewoon wat gezweet werd en dat je het wat warmer kreeg. De seks was wel echt top geweest; prima, niets aan te klagen, misschien zelfs beter dan de seks die hij met sommige scharrels had. Noralie had gewoon een goed lichaam, dit viel niet te ontkennen.
De seks op de bank was echt een perfecte keuze geweest. De bank was te smal om hier goed op te kunnen liggen naast elkaar, waar Noralie dit eigenlijk ook niet echt kon verwachten. Het zou geen geknuffel worden, iets wat hij ook niet gewend was. Dit was meestal het moment waarop hij een scharrel langzamerhand naar huis begon te sturen, iets dat hij nu natuurlijk niet kon doen. Fynn liet het maar aan Noralie over wat ze nog wilde doen; op de bank liggen, douchen, slapen. Hij nam aan dat ze hun avond allebei gewoon een eigen ingeving gaven.
Hij was overeind gekomen, hij deed geen moeite om zijn lichaam – of eigenlijk penis – te verbergen, Noralie had hem inmiddels naakt gezien en vond het onzin om hier nu dan preuts over te gaan doen. Wat hij wel deed, was zijn boxershort erbij pakken en deze aantrekken. Zelf liep hij na seks eigenlijk bijna altijd naakt door het huis, maar nu besloot hij deze gewoonte maar even te vergeten. Dat het tweetal elkaar nu naakt gezien had, betekende niet dat ze voortaan maar naakt door het leven ging, met hun appartement als een nudistencamping. Wellicht was het wat hygiënischer om op z'n minst een boxershort aan te hebben.
In de keuken had hij even zijn handen gewassen en had hij vervolgens gewoon een glaasje water gepakt, waar hij wat van had gedronken. Fynn leunde gewoon tegen het aanrecht, terwijl hij voor zich uitkeek. Misschien had hij nog moeten zeggen dat hij het goede seks vond, of dat Noralie goed in bed was, maar hij nam aan dat dit eigenlijk wel vanzelf sprak. Tijdens de seks hadden ze ongetwijfeld aan elkaar gemerkt dat ze allebei gewoon aan het genieten waren. Misschien was het wel netjes om dit nog even te benoemen, maar ergens vond hij het ook wat overbodig. Ze hadden beiden gekreund, beiden goedkeurende geluiden gemaakt en ze waren allebei tot een hoogtepunt gekomen – wat voor een dame altijd al lastiger was - , dit leken hem genoeg tekenen van genot.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Een glimlach sierde haar toen Fynn haar hint leek te begrijpen, waarop ze iets overeind kon komen om haarzelf van haar strakke jeans te ontdoen. Zodat deze een plekje bij de rest van hun kleding kon krijgen, wat een beetje door elkaar lag over de vloer. Ze zou het straks wel weer vinden, of niet, want het was best laat aan het worden en ze was niet van plan in haar trui te gaan slapen. Of met BH aan.
Noralie nam zijn lippen weer gewillig in ontvangst en sloot daarbij haar ogen terwijl ze een hand weer op zijn rug legde. Het gaf toch een beetje houvast, zo op de bank. Al was die zeker breed genoeg voor dit avontuurtje. En hoewel het zoenen niet erg was, had ze ook heus wel even gespiekt naar wat haar uitzicht precies was. Van top tot teen en wat ze halverwege had kunnen spotten, zou haar waarschijnlijk niet teleurstellen. Haar ademhaling was dan ook zeker wel iets versneld tezamen met haar hartslag, hoe kon het niet?
Een soort van tevreden zuchtje ontsnapte haar toen ze zijn hand langs haar buik voelde, all the way down. Gelukkig had ze geen beloftes gedaan betreft haar nagels – die ze al best kort hield – welke toch langs zijn rug krasten toen ze zijn vingers voelde. Een 'mmh' ontsnapte haar dan ook al gauw, waarop ze er niets aan kon doen dat ze daarmee de zoen ook onderbrak. Echter maakt het haar ook... ongeduldig.
Met haar vrije hand had ze het randje van zijn boxer opgezocht, zodat ze deze over zijn heupen heen kon dwingen en haarzelf ook een beetje vrijspel kon geven. Om met haar vingers zijn heupen in eerste instantie wat af te tasten, voor ze zijn lengte opzocht en deze streelde. Ze kon geblinddoekt nog weten hoe ze een man kon plezieren, maar het was nooit iets waar ze zich lang mee bezig hield. Maar om hem niet geheel in het donker te laten, had ze zijn lengte beet gepakt zodat ze de schacht wat omhoog kon trekken voor ze haar hand weer liet zakken. Op die manier zouden ze er beide 'klaar genoeg voor zijn'.
Het was dan ook Noralie die na enkele minuten het initiatief nam om haar eigen slipje naar beneden te werken en met een beetje moeite uit te schoppen. Een stuk ondergoed kreeg ze nog wel voor elkaar in vergelijking met een broek. Speels beet ze in zijn onderlip terwijl ze haar heupen uitnodigend tegen die van hem aan had gedrukt. Meer toestemming ging hij niet krijgen op dit moment, ze lag al onder hem – haar eigen regel verbrekend – en het was tergend om nog langer te moeten wachten.