ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie had Fynn onbeschaamd staan te bekijken terwijl ze op zijn antwoord had staan wachten, met haar armen gekruist voor haar borst. Wel, wat moest ze dan? Daar had ze ogen voor gekregen toch? Ze kon ze kleine oneffenheden, welke elk mens had, opmerken en kon ze ook peilen dat hij zeker een kop groter dan haar moest zijn als ze niet op hakken had gelopen. Ook viel het haar op dat enkele plukjes van zijn haar tegen de richting in gingen, daar waar hij het naar toe had gedwongen. Pas toen ze doorhad dat ze was gaan staren, had ze haar blik afgewend en keek ze maar richting het bos wat aan het erf grenste, waar het pad doorheen liep richting de poort. Je moest een stuk door dat bos heen om weer in de bewoonde wereld te komen, ergens gaf het altijd een groots gevoel. Alsof je heel belangrijk was. Maar dat 'belangrijk' gedeelte gold alleen voor een deel waar de normale mensen niet mee in aanraking kwamen. Of je moest natuurlijk een enorme schuld hebben bij één van de Mafia families. Dat gebeurde ook nog wel, zelden dat je daar levend vanaf kwam. Ze wist hoe het ging. 
''Then we have two things in comment.'' mompelde ze op het feit dat hij aangaf geen 'relatie persoon' te zijn. Zij ook niet. Tot nu toe dan, weliswaar moest ze nog gewoon dé persoon tegen komen die haar anders deed voelen over dat hele stempel drukken. Ze had in totaal drie jongemannen waar ze bij terecht kwam en waar ze ook geregeld bij liet slapen. Hoewel ze net zijn scharrels in een catogorie had gedrukt, was het niet meer dan normaal in hun wereld. Het was immers de middeleeuwen niet en ze hoefde geen maagd te zijn om te kunnen trouwen met iemand. Fynn in dit geval. Met een opgetrokken wenkbrauw had ze haar bruine ogen weer naar hem toe gericht. ''Three beds?'' merkte ze met een lach op. ''I don't know about you, but I am not gonna sleep in one room with you. Not even in another bed.'' merkte ze spottend op. ''You can keep your room ánd bed, I will stay with one of my guys.'' van dat idee ging hij haar niet afbrengen en anders sliep ze wel op de bank in zijn woonkamer. Maar ze ging niet in één kamer slapen met hem, nog niet eens in een slaapkamer op zich! 
''Oh.'' merkte ze. ''So have I heard.'' In principe kon je zeggen  dat zijzelf een soort 'kwartet verhouding' had met de drie jongemannen waar ze altijd naar toe ging. Maar verder kwam er ook niemand anders tussen haar benen. Ze gokte zo dat het voor mannen gewoonweg eenvoudiger was, je stak je zaakje er gewoon in zonder verder aan een goede naam of zo te denken. Wie ging immers hun grote mond open trekken tegenover de zoon van een Mafia-baas? Ze bedoelde maar. Haar status was iets kwetsbaarder dan dat en daarom was het slim om gewoon bij enkele personen te blijven. ''As I said, you can have you're house for yourself. For now I am still living here, after the whole wedding stuff - or maybe I should call it a meeting because we will only sign something - I will make sure most of my stuff will end up with Gaby or Mike.'' en met die woorden was ze in beweging gekomen, waarbij ze haar hand even op had gestoken. ''I'm out.'' merkte ze op terwijl ze het trappetje naar beneden had genomen en richting haar auto was gelopen. Ze had nu drank en een danspartner nodig om dit alles los te kunnen laten. 

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Jezus... Hoe zijn leven opeens zó'n grote wending kon krijgen, was echt absurd. Natuurlijk waren er situaties waarin hij plotseling een keuze moest maken, of in één keer een belangrijke beslissing op zich af kreeg. In dit soort situaties had hij zijn eigen lot dan in zijn eigen handen. Nu was dit niet zo. Hij had niets in eigen handen. Zijn ouders verwachtten van hem dat hij met deze dame, Noralie, ging trouwen en dit moest dan ook echt gebeurde. Het leek bijna op het vroegmiddeleeuwse uithuwelijken waarin hij was beland, maar Fynn wist dat dit van belang was voor zijn eigen toekomst. Natuurlijk was hij het er niet volledig mee eens, zeg maar gerust totaal niet, maar hij wist dat dit niet zomaar besloten was. Uiteindelijk stond je met twee personen sterker dan alleen, dit wist Fynn.
Dat Fynn over drie bedden was begonnen, was puur geweest om de situatie kort te schetsen. Noralie leek het hier niet over eens te zijn. Natuurlijk wilde Fynn liever in een aparte kamer slapen en al helemaal in een ander bed, maar wanneer hij verstandig na ging denken, was het echt veel ingewikkelder dan er nu over gedaan werd door hen. Natuurlijk moesten ze samen gezien worden in het openbaar en hier close zijn, maar in de onderwereld wist je nooit zeker wíe opeens in je huis kon staan. Fynn wist stiekem dat het openbaar niet genoeg was. Wanneer er plotseling 's nachts een bendelid in hun huis, appartement of wát dan ook zou staan en zou zien dat het tweetal allebei met iemand anders in bed lag, dan zouden ze zonder pardon afgemaakt worden. Dit was iets voor lange termijn. Het was een zorg voor later. Dit was dan ook de rede waarom Fynn er niets meer op gezegd had. De situatie moest afgewacht worden. Misschien duurde het nog wel een paar jaren totdat er een daadwerkelijke bruiloft plaats zou vinden. Hier hoopte Fynn maar op. Hij had niet meer op Noralie gereageerd, had simpelweg nagedacht over de situatie. Noralie was dommer dan hij dacht. Dacht ze werkelijk, dat ze het een maandje zou overleven wanneer uit zou lekken dat er élke week een andere dame en heer naar hun huis kwamen? Het klonk nog enigszins rooskleurig ja, dit moest Fynn toegeven. Ze zagen de getrouwde situatie allebei niet zitten en hadden allebei zo hun eigen scharrels waar ze naartoe bleven gaan, maar Fynn wist dat dit té rooskleurig was. Mochten ze deze manier van leven gaan handhaven, dan zouden ze waarschijnlijk niet lang meer in leven zijn... Het was een zorg voor later, maar wel iets waar hij over nadacht. Noralie bekeek de situatie nu nog vrij optimistisch, maar wanneer Fynn er realistisch naar ging kijken wist hij dat het hoe dan ook erg gevaarlijk ging worden.
Noralie gaf aan dat ze wegging, en ja, Fynn kon niets anders dan ook bedenken dat het beter was wanneer hij zou gaan. Hij had geen spullen meer van hem ín het huis liggen en het leek hem een prima idee om wat weg te vluchten van de situatie. Wat alcohol zou het misschien zelfs mogelijk om de gedachte aan 'het huwelijk' te kunnen verdragen. Ook Fynn liep het trappetje af en begon richting het centrum van de stad te lopen. Heel toevallig wist hij een leuke club die niet extreem ver van deze locatie aflag. Terwijl hij begon met het lopen, belde hij één van zijn beste vriendinnen al, Norah. Dit was niet enkel een scharrel waarmee hij regelmatig seks had, maar óók iemand die tot zekere hoogte op de hoogte was van zijn leven. Wellicht kon zij benoemd worden tot één van de enige personen in zijn leven die hij vertrouwde. ,,Hey? Can I pick you up?" vroeg Fynn dan ook direct zodra de jongedame had opgenomen. Uit haar antwoord bleek dat de jongedame zich al in een club bevond, de club waar hij net naartoe aan het lopen was. ,,Great. I'm on my way, I'll be there in 10 minutes" sprak hij uit. Het gezelschap van Norah leek hem niet erg voor deze avond: Hij zou waarschijnlijk alles rondom het huwelijk eruit kunnen gooien, de dame bevond zich namelijk óók in het criminele circuit van zijn vader, máár hij zou ook even lekker alles weg kunnen drinken, waar hij ook echt wel behoefte aan had.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Natuurlijk wist ze dat ze 's nachts niet weg kon sluipen zodra de handtekeningen gezet waren, want daar ging het uiteindelijk allemaal om: een handtekening. Een verzegeling van de afspraak en daarmee het samenkomen van de familie, en reken maar dat er verwacht werd dat ze de bloedlijnen voort zouden zetten. Alleen het idee al gaf haar rillingen die langs haar ruggengraat kropen. Het enige wat ze kon doen, was hopen dat het zo lang mogelijk zou duren tot de dag daar was want ze zag het écht niét zitten om met een ring om te lopen die haar praktisch het bezit van Fynn maakte. Een liefdeloos huwelijk, nee.. dat was iets om naar uit te kijken. Een zucht volgde dan ook. Wetend dat ze, zodra de krabbel gezet was, gebonden zat aan hem en er geen mogelijkheid meer zou zijn om Gaby mee naar huis te nemen, of naar Mike toe te gaan en in het laatste geval Julian. Daar had ze ondanks meer een vriendschappelijke band mee, daar waar de eerste twee toch meer haar 'scharrels' te noemen waren. Haar leven zou over zijn, al mocht ze zich prijzen dat er dan wel andere manieren waren om in elk geval geen dekens met Fynn te hoeven te delen. Zolang ze maar samen waren toch? Er werd niet voorgeschreven dat ze persé in zijn bed moest slapen, dus de bank zou voldoen. Dan zorgde hij maar dat hij een bank kreeg die hij uit kon klappen, als hij die al niet had. 
Haar luchte denkwijze zorgde er dan ook voor dat ze inderdaad niet helemaal realistisch naar de situatie keek. Nóg niet. Dat kwam nog wel, na deze avond en grote kans dat ze dan alleen maar vuriger zou worden. Nog geïrriteerder dan ze al was na deze avond, ze was dan ook nog lang niet klaar met haar vader en had zo nog wel honderd dingen te zeggen tegen die man! Honderd redenen waarom ze niet met Fynn wou trouwen. Misschien moest ze met iemand op de vlucht slaan, naar de andere kant van de wereld of zo. Groot bedrag opnemen en vertrekken, dat zou pas hét avontuur van haar leven zijn. Met die gedachte was ze in de auto gestapt en had ze motor gestart, om vervolgens het erg af te rijden. Terwijl had ze een SMS'je naar Gaby gestuurd, waarop ze hem eerst ging ophalen en ze samen de nacht in zouden gaan in de club waar ze altijd te vinden waren. Ze had haar eigen hoekje, dat was dan weer het voordeel van het feit dat ze de dochter 'van' was. Kort rolde ze even met haar ogen, want status leek er opeens niet meer zoveel toe te doen nu ze haar leven kwijt was. Dat was het enige waar ze naar verlangde, haar leven en haar eigen keuzes. Dus ook de keuze met wie ze haar leven wou delen. 
Zodoende had ze de jongeman opgepikt, voor ze richting haar favoriete club was gegaan. Haar auto had ze daar weg laten zetten, want die ging ze niet meer nodig hebben deze avond, omdat ze waarschijnlijk nog niet eens op een fiets kon stappen. Niet dat ze wist hoe ze moest fietsen, omdat ze altijd motorische voertuigen had gehad vanaf de leeftijd dat het mocht. Daarvoor was ze altijd rondgereden door één van de mannetjes van haar vader. Haar hakken weerklonken op de tegels, terwijl ze naar binnen liep en daarmee wat mensen begroette, Gaby achter haar aan. Toen ze binnen waren, verscheen er ondanks toch een glimlachje op haar gezicht toen ze één van haar vriendinnen zag, Laura. Ze drukte de dame een kus op haar wang. ''Hey.'' volgde haar stem. ''Let's get something to drink, because I'm gonna cry if I can't forget this night.'' knikte ze vast besloten vooral ze haarzelf richting de bar bewoog en daar een Mojito bestelde om mee te beginnen, een ander drankje voor haar vriendin en gewoonweg iets sterkers voor de jongeman die ze mee gesleurd had naar deze club. Echter vielen haar bruine ogen al snel op de persoon die ze juist niét wou zien. Met een zucht gooide ze alles maar achterover, vooral ze haar glas uitstak om hervuld te worden. Hoe eerder ze aangeschoten of zelfs dronken was, hoe beter. 

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Norah was vrijwel de enige persoon die hem leek te accepteren zoals hij was. Zo wist de dame maar al te goed dat hij niet van de uitgebreide nutteloze gesprekjes was en wist ze dat hij liever direct tot he point kwam. Het was voor haar geen verrassing wanneer ze eens gebeld werd met de vraag of ze toevallig zin had in een sekspartijtje, want zo eerlijk was Fynn ook: er was iets aan Norah dat aantrekkelijk was. Misschien wel het feit dat ze geen kilo's aan make-up op had, of niet de aller dikste borsten had... Toch zou het tweetal nooit een relatie krijgen, iets dat voor beiden algemeen bekend was. Seks was top. De vriendschappelijke gesprekken waren top. Hier bleef het dan ook bij. Zo was Norah nog vol aan het daten, in de hoop ooit nog de ideale en perfecte vent te vinden, maar had hij dit zelf ergens simpelweg opgegeven. Hij geloofde niet zo in relaties, hij was er gewoon niet echt de persoon voor. Dit was iets dat zijn ouders blijkbaar niet konden respecteren. Verschrikkelijk. Goed, Norah was dan wel iemand die wist hoe zijn ouders waren. Met al zijn andere scharrels had hij geen persoonlijke band en ging het echt puur om de seks, met soms wat oppervlakkige dingen tussendoor. Norah was ook een lid van de bende van zijn ouders, hoorde thuis binnen het 'Operations' team, waar ze een van de analisten was die het dataverkeer van andere bendes in de gaten hield. Zonder twijfel werd de Flores familie ook in de gaten gehouden. Dit huwelijk was ook gewoon niet iets wat ongewoon was in de onderwereld. Het was niet gek. Het was zelfs vrij vanzelfsprekend. En toch, omdat hij het ditmaal zélf was, kwam het aan als een gigantische shock. Hij was het zélf nu. Fynn wilde niet trouwen, met wie dan ook. Hij had niet als doel in zijn leven om een perfect huwelijk te hebben of om überhaupt een lopend huwelijk te hebben. Het single leven beviel hem perfect. Hij vond de scharrels heerlijk en was onafhankelijk van welke vrouw dan ook.
Terwijl hij nog wat had nagedacht tijdens het lopen naar de club, was hij vervolgens tot de conclusie gekomen dat hij het maar beter kon gaan vergeten. Het nadenken had geen zin. Zo was Fynn langs de security gelopen en hadden zijn ogen door de club gegleden om Norah te vinden. Hij liep richting het vaste gedeelte waar ze normaal gesproken zaten en zo spotte Fynn haar toevallig bij het hoekje van de bar. Moeiteloos baande hij zich een weg tussen alle mensen en kwam hij zo zonder al te veel problemen aan bij Norah. Zijn armen legde hij rondom haar middel en Fynn drukte een snelle kus rondom haar wang. ,,Hey Nor" glimlachte hij kleintjes. Norah reageerde direct enthousiast, gaf hem een korte knuffel en gebaarde hierna dat hij op de kruk naast haar kon zitten. Aan de ogen van de jongedame te zien, was duidelijk af te halen dat ze al wat drankjes op had. Aangeschoten zag ze er dan wel niet direct uit. Fynn wenkte de barman en deze knikte direct: Ze kenden elkaar inmiddels en zo wist de barman dat hij iedere avond begon met een dubbele whiskey met enkele ijsklontjes.
,,Didn't you have that parent-diner-thing?" vroeg Norah vrijwel direct. Fynn knikte. ,,Hmm-hmm. I had" reageerde hij met weinig woorden. Hierna tikte hij zijn glas tegen het hare aan en hier vervolgens een behoorlijk grote slok van nam. ,,It turns out I'm engaged" sprak hij hoofdschuddend uit, terwijl hij zijn hoofd gewoon wat dichter bij het hare had gebracht. De grote ogen van Norah hielden in dat ze hem verstaan had. Vol ongeloof schudde ze haar hoofd. ,,No way... It's to the Flores girl family, isn't it?" vroeg Norah, direct wetend om wat voor samenwerking het zou gaan in de toekomst en hoe dit dan uit zou pakken. Fynn knikte en nam hierna nog een grote slok van zijn whiskey. De sterke drank vulde zijn keel en zo genoot hij van de warme vloeistof die door zijn slokdarm ging. ,,That's fucked up..." sprak Norah wat voorzichtig uit. ,,How is she? What's her name?" vroeg Norah hierop door. Een zucht verliet Fynn zijn mond, voordat hij begon met het een en ander vertellen. ,,Her name is Noralie. She's quite good-looking, but that's all I really know about her. She also hates the fact that she's engaged and we both aren't into each other. You know how good I am with relationships" grinnikte hij als laatste. Hij had al deze dingen gewoon in haar oor gezegd. Hij had geen zin om te schreeuwen en om vervolgens allemaal meeluisteraars te hebben.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Gaby was één van de oudste vrienden, of scharrel, hoe je het ook wou noemen, die Noralie had. Ze was praktisch met hem opgegroeid, had in haar jeugd aardig wat kattenkwaad uitgehaald en hij was er meer voor haar geweest dan haar vader ooit was. Het was niet haar vader die haar uren lang een wapen uit elkaar en weer in elkaar had laten zetten, of haar de fijne details had geleerd van het motorrijden om maar iets te nemen wat ze enorm leuk vond om te doen. Hoewel ze genoeg mee kreeg van haar vader, waren het van die dingen die hij haar juist weer niet geleerd had. Maar ondanks dat dat haar wereld was, wapens en foute drugsdeals (om het maar kort door de bocht te gooien) had ze naast het feit dat hij het hoofd van de 'ohzo machtige' Flores familie ook nooit een vader aan hem gehad. Dus waarom hij nu ineens bedacht had de vader uit te hangen door haar simpelweg weg te geven op papier alsof ze één of andere goedkope koe was die geen melk kon geven; zou haar een raadsel blijven. Maar als ze praktisch ging denken, was het voor beide families de beste keuze. Haar vader wou iemand op zijn plek hebben waarvan hij wist dat hij de familie overeind kon houden, wist hoe hij deals moest sluiten en de naam nóg hogerop kon brengen. En bovenal niet bang was om dat wapen achter bij zijn broek te gebruiken. Het maakte niet uit of zijn dochter gelukkig was of niet, of dat ze ooit gelukkig zou zijn. Die gedachte alleen al zorgde weer voor een diepe zucht en in plaats van haar glas bij te laten vullen, was ze omgelopen en achter de bar gekropen. 
Noralie hielp wel vaker achter de bar, ware het maar om haarzelf gewoon te vermaken en Sinha - welke wat meer Japanse trekjes had, inclusief zijn naam - wat van zijn werk af te nemen. Er stonden naar haar mening te weinig mensen achter de bar en er waren teveel mensen in de club. Als haar vader dan een club draaiende wou houden, moest hij in elk geval zorgen dat hij de mensen optijd van hun drankjes kon voorzien. Nog zoiets waar ze het liefst iets aan wou doen, want dit was één van haar favoriete clubs, vooral wegens de mensen eigenlijk. Op één na momenteel. Hoewel ze hem een hoop kwalijk nam, wist ze dat het niet eerlijk was. Maar ze gokte zo dat het het makkelijkste was voor haar om Fynn meer te haten dan ze haar ouders op dit moment haatte, om het hem gewoon extra moeilijk te maken en niet in te geven in dit hele idiote plan van hun ouders. Ze meende wat ze had gezegd, ze had geen behoefte om handjes met hem beet te houden of een kus te geven. Nog niet eens op zijn wang. Alleen het idee al gaf haar rillingen die langs haar ruggengraat trokken, en toch... Als hij niet was geweest wie hij was, had ze nog de moeite genomen om hem een drankje aan te bieden. De looks waren er, de connectie tussen beide ontbrak en dat was het enigste waarvan ze gehoopt had waar haar vader rekening mee zou houden als hij dit ooit in zijn hoofd had gehaald. Een egoïstische gedachte, zo bleek. 
De avond leek op die manier prima te verlopen, uiteindelijk had ze Gaby voor niets mee gesleurd eigenlijk en die  had zich dan ook nog net niet vast geplakt aan één of andere blodne dame op de vloer waar gedanst werd. Hoofdschuddend had ze er even naar gekeken, omdat ze wist dat ze gescheiden naar huis zouden gaan. Maar gek genoeg kon het haar nu weinig boeien, omdat ze wist dat ze dood in de goot zou belanden als ze met Gaby mee ging. Een zucht volgde toen ze het zoveelste glas uit haar handen liet vallen. ''Maybe you should rest a bit in the back.'' volgde Sinha al snel. Noralie trok echter haar wenkbrauw op. ''I need a freaking neckshot with a bloody tank before I get any rest ever again!'' riep ze nét iets te hard uit. Haar ogen schoten dan ook nog net niet vuurspuwend naar de mensen die haar aankeken. ''Thank you very much.'' bromde ze vooral ze omdraaide en over het glas heen stapte en weg beende. Alsof dat niet alles was struikelde ze ook nog half over een poot van een kruk. Haar bruine ogen schoten direct naar de persoon die erop zat en alsof de goden ermee speelde... Daar was hij dan. Alweer. Even staarde ze hem aan voor ze haar rug rechtte en haar hand in haar zij zette, om haarzelf iets meer kracht te geven. ''Can't you sit anywhere else? People will break their neck this way.'' sprak ze een beetje dubbel. Het kwam weliswaar niet alleen van de veel te zoete drankjes, ook van alle irritatie die opgebouwd was in haar lichaam. 

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Een van de eigenschappen van Norah was dat ze optimistisch was. Nu hij hier over na ging denken, kon het ook iets zijn dat gewoon iets voor vrouwen was. Noralie had ook nog vrij optimistisch in het hele 'seks tijdens huwelijk' gedeelte gestaan, terwijl hij, hier even realistisch naar kijkend, duidelijk doorhad dat dit vrij lastig ging worden. Zo was Norah ook behoorlijk optimistisch, terwijl hij zelf vaker op een realistisch oogpunt naar zaken keek. Zo ook nu.
,,Maybe she's a nice girl! Who knows!" sprak Norah hem dan ook wat hoop in, maar de dame wist waarschijnlijk al dat hij alle hoop al opgegeven had. Fynn grijnsde en schudde hierna zijn hoofd. ,,A nice girl... Norah, I know a lot of nice girls... I don't want to marry a nice girl, I don't even want to marry anyone even if 'that very nice girl' is very sweet, beautiful or intelligent. I'm not into the whole 'marry' situation" had hij nog even duidelijk gezegd. Norah knikte. ,,Hmm, but who knows, Fynn! She's also forced into this and probably hates you even more than you hate her. Believe me, it'll work out in the end" sprak ze hem nogmaals gedeeltelijk tegen. Zo hief ze haar halflege glaasje wijn omhoog en proostte ze deze tegen zijn ruim gevulde glas whiskey aan. ,,Here, cheers, ad fundum!" grijnsde ze met een speelse oogopslag. Er verscheen nu ook een grijns op zijn gezicht en zo dronk hij zijn behoorlijk volle glas met pure whiskey in een paar slokken op. Als een shotje. Norah deed exact hetzelfde en zo belandden de twee lege glazen allebei op de bar. Hij had een hele hoop alcohol nodig om de hele situatie, misschien zelfs de hele avond, even goed te vergeten. Het scheelde dat hij inmiddels al een behoorlijke drempel had kunnen creëren. Fynn werd niet snel aangeschoten of dronken, hier was echt behoorlijk wat drank voor nodig. Dat hij net moeiteloos een dubbele pure whiskey weg had kunnen dronken, zei wat dat betreft eigenlijk al genoeg.
Zo was hij op het begin van de avond óók erachter gekomen dat Noralie hier óók aanwezig was. Wat onopvallend had Fynn de dame aangewezen aan Norah, maar verder had hij niet echt veel aandacht besteed aan zijn 'toekomstige echtgenote'. Écht niet! Ze waren nog niet getrouwd, dus communiceren was wat hem betreft absoluut niet nodig.
Zo was de avond vrij goed verlopen. Er waren behoorlijk wat drankjes door zijn keel gegaan, Norah had een hele hoop zoete drankjes gehad en ze waren allebei op de dansvloer beland. Fynn kon niet zeggen dat hij nog helemaal helder was, hij merkte aan zichzelf dat alles wat losser begon te worden en dat hij niet meer volledig nuchter was. Roekeloos, knaldronken of zelfs gigantisch aangeschoten was hij echter ook niet. Op een gegeven moment had hij in een hoek staan zoenen met een nog onbekende dame voor hem, maar hier had hij verder niet veel tijd meer mee besteed. De dame had er mooi uitgezien, maar zou vertrekken. Ze moest morgen werken, of iets dergelijks. Simeon was niet meer ingegaan op de uitnodiging om met haar mee te gaan naar haar huis. Daar vond hij het toen nog te vroeg voor.
Waar hij de avond begonnen was, zat hij nu ook weer. Norah bevond zich nog op de dansvloer met één of andere jongen die ze nog uit haar studententijd kende. Nou, prima. Fynn vond het ook wel prima. Hij vond het wel tijd worden voor een extra drankje. Zo zat hij met een mixdrankje van likeur 43 aan de bar, gewoon simpelweg wat rond te kijken totdat Norah terug zou komen, of niet. Hij zou zich hoe dan ook wel amuseren.
Zodra hij eenmaal zat, gleed zijn aandacht – net als veel andere mensen aan de bar – naar één specifieke dame... En of het zijn Mexicaanse verloofde wel niet was... Haar luide stem zorgde ervoor dat ze overduidelijk opviel en Fynn kon ook wel concluderen dat ze misschien iets te veel drankjes benuttigd had. Net zoals hemzelf. Fynn keek simpel toe hoe de dame wat brommend weg manoeuvreerde, maar leek half over haar eigen voeten te vallen bij zijn kruk. Met opgetrokken wenkbrauwen keek Fynn toe naar het hele tafereel rondom Noralie. Met alle respect, ze gedroeg zich niet echt subtiel of onopvallend. Niet echt zoals een toekomstige-echtgenote zich zou moeten gedragen.
De betweterige toon waarop de jongedame sprak, liet hem direct grijnzen. Haar dubbele toon en enkel al de logica waarmee de dame deze woorden formuleerde. Hij zat aan de bar. Hij zat niemand in de weg. Noralie was over haar eigen voeten gestruikeld. Dit zou ze waarschijnlijk niet toegeven. ,,Hmm, I'm not gonna sit somewhere else. You're gonna sit here" sprak hij hoofdschuddend, stiekem wel wat geamuseerd, uit. ,,Otherwise you'll break your neck"

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Hoeveel drankjes Noralie op had, wist ze niet. Ze waren zoet geweest, maar ze wist absoluut niet wat ze allemaal in een glas gemixt had om vervolgens door haar keel te sturen. Sommige drankjes hadden wat gebrand, anderen hadden wat meer weg gehad van appelsap of een soort van enorm zoete limonade. Ze wist beter natuurlijk, ze had enorm veel alcohol in haar glazen gegooid en ze ging nooit meer veilig thuis komen op deze manier, als ze nog naar huis kon lopen want autorijden was helemaal not done nu. Daarvoor was ze nog wel helder genoeg, anders was ze misschien nog wel in haar auto gestapt ook. Hoewel een ongeluk niet heel verkeerd klonk op dit moment, maar dat gunde ze haarzelf ook niet. Zo makkelijk ging Fynn ook niet van haar afkomen, dat zeker niet! 
Hoewel ze de kruk van Fynn de schuld gaf, en daarmee indirect hem dus, was ze uiteraard over haar eigen voeten gestruikeld. Niet dat ze dat nu toe zou willen geven, want haar trots was nog nét iets te groot daarvoor. Om aan hem toe te geven. Noralie had nooit snel haar schulden, of onhandigheid in dit geval, toegegeven gewoonweg omdat haar mond groter was op dat moment. Ze zou dan ook nooit die brave jongedame worden die iedereen graag zou zien. Ja en nee knikken was niets van haar en dat was één ding wat hij ook niet van haar zou moeten verwachten. Ze zouden nog veel vaker botsingen krijgen, ruzies weliswaar en wie weet dat ze weliswaar een keer een wapen zouden trekken om een punt duidelijk te maken. Hij mocht dan weliswaar niet bang zijn om dat ding achterin zijn broek te gebruiken, haar Spaanse felheid zorgde ervoor dat zij er ook geen angst voor had. Misschien werden ze op een dag wel gevonden in hun appartement, of huis, wat dan ook. Penthouse waarschijnlijk, sinds er over een appartement was gesproken toen ze haar ouders had gehoord tezamen met die van hem. Het zou niet te vergelijken zijn met het landhuis van haar ouders, maar absoluut ook niet klein. Ze was benieuwd eerlijk gezegd, al was dat ook een dingetje wat ze niet toe zou geven. 
Noralie vernauwde haar bruine ogen iets toen Fynn zat te grijnzen op zijn kruk, meer omdat ze niet echt snapte wat er nou zo grappig was. ''I'm not.'' sprak ze enigzins koppig, waarop ze haar hoofd wat draaide en haar blik eens langs de mensen liet gaan. Gaby had één of andere blonde bimbo aan de haak en Sinha was verder gegaan met zijn dubbele taken. Met een diepe zucht kroop ze dan ook op de kruk naast hem en legde ze haar armen voor haar op de bar, met haar kin steunend op haar handen. Hoewel ze de drang had om een drankje te bestellen, deed ze het niet, omdat ze wist dat het dan helemaal niet goed ging komen. Niet alleen met lopen, ook op emotioneel vlak en daarbij zou ook een hoop woede los komen. Dat wou niemand in een club, niet met Noralie in elk geval. Om de misselijkheid wat weg te duwen, had ze kort haar ogen gesloten in hoop dat ze haarzelf wat van de herrie kon afsluiten. Hoewel de muziek afleidde van de vele stemmen die rond gingen, weliswaar stiekem ook van zíjn stem. Al moest ze toegeven dat het niet héél verschrikkelijk was om aan te horen. Maar dan nog... Met een zuchtje ging ze weer recht zitten en plaatste ze haar handen tegen de rand aan. 
''I will not be the sort of wife that will say yes and no. You will hear my opinion's, I will yell at you, fight you and challange you on levels you have yet to discover.'' sprak ze uit het niets terwijl ze haar hoofd in haar nek had gelegd en even omhoog had gekeken naar de lampen die aan het torenhoge plafon van dit gebouw hingen. Kort tuitte ze haar lippen, voor ze weer recht ging zitten en haarzelf iets draaide, zodat ze Fynn recht aan kon kijken. Met haar elleboog op de bar weliswaar en haar kin op de rug van haar hand. ''And I sleep on the left side of the bed. Otherwise I will force you out of bed.'' liet ze hem nog weten met een zoet, weliswaar wat uitdagend glimlachje. Weliswaar iets meer vermaakt dan ze had willen laten blijken. Ze wisten beiden dat ze gedoemd waren tot het delen van een huis, of ze het wouden of niet. Ze zouden niemand mee naar huis kunnen nemen, ze zouden met niemand mee naar huis kunnen gaan, ze zouden gezien moeten worden en een status hoog moeten houden wouden ze dit alles levend doorstaan. Eén fout en hij zou even dood in de goot belanden als zij. Een trieste gedachte, dat moest ze toegeven. Maar zo werkte het in hun wereld. De wereld waar iedereen een moord voor zou doen, ware het maar voor de roem en 'onstervelijkheid'. Noralie zou een moord doen om haar wereld te ontvluchten eigenlijk. ''And no worries, I don't have tons of make-up and clothes... So I will not take over your precious house.'' stelde ze hem maar gerust. Al was het meer bedoeld om een eventueel stigma van haar voorhoofd te halen. Mooie jurken tot daar aan toe, maar ze had voorkeur voor haar ripped-jeans, sweaters en gympen. Hoewel ze nu op hakken liep. Het was maar wat samen ging met de outfit op zich. Een rokje of jurkje hoefde opzich niet verkeerd te zijn.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Ergens had Norah wel gelijk geluk gehad. Hij was niet de enige die het totaal niet zag zitten, nee, Noralie zag het ook helemaal niet zitten. Godzijdank. Misschien moest hij er wel gewoon blij mee zijn. Het zou erger geweest zijn wanneer er een dame zou zijn die een of ander huwelijk, nota bene met hem, wél zag zitten... Dit was dan ook echt de enige positieve gedachte aan het hele huwelijk, inclusief de toekomst van de bendes dan. Verder was er weinig goeds over te zeggen. Fynn had een hekel aan het hele idee. Niet alleen aan Noralie zelf, maar de gedachte al aan een heel huwelijk vond hij niets. Het beperkte hem in zijn opties en keuzes... Het beperkte hem in zijn leven, zoals hij het juist graag wilde indelen. Hij wilde geen huwelijk of trouwerij. Vrijheid, dat was de enige norm in zijn leven waar hij echt waarde aan hechtte. En dát, het enige waar hij echt naar streefde in zijn leven, was afgenomen door zijn ouders. Natuurlijk nam Fynn het zijn ouders kwalijk. Hij had dan ook nog een hartig woordje met het tweetal te spreken, zou het écht niet laten bij het kleine discussietje aan tafel. Wanneer zijn ouders dachten dat hij zomaar 'ja' en 'amen' zou zeggen door Noralie's schoonheid of uiterlijk, of omdat hem een of ander appartement of penthouse beloofd werd. Geld boeide hem niets. Noralie's uiterlijk was absoluut niet onprettig, maar zijn ouders konden hem niet forceren om met deze dame te trouwen.
Fynn zijn ogen stonden nog altijd op Noralie. Net zoals hijzelf, had de dame zo te zien echt het een en ander van drankjes benuttigd. In eerste instantie weigerde zijn, ja eigenlijk toch wel bevel. Hier deed Fynn niets tegen. Als zij niet wilde zitten, ging hij hier niets tegen doen. Ze waren immers nog niet getrouwd en hij vond dat Noralie oud genoeg was om zichzelf te redden. Haar koppigheid kwam direct naar boven. Fynn had haar proberen te helpen. Missie mislukt. So what. Eigenlijk had hij dan ook verwacht dat de behoorlijk aangeschoten dame wat wankelend verder zou gaan wandelen, maar dit gebeurde niet. Fynn keek eenvoudig toe hoe Noralie wat door de mensen had gekeken en vervolgens toch op de kruk naast hem ging zitten, dit ging uiteraard gepaard met een diepe zucht. Hier kon hij zich niet druk over maken, ze bleef zelf diegene die ging zitten.
Met zijn drankje in zijn handen, nam hij hier vervolgens een slokje van en wierp hij vervolgens weer een blik op Noralie, zodra ze uit het niets begon te praten. Terwijl ze praatte had ze haar blik naar voren en naar boven, leunde ze half tegen de bar. Met opgetrokken wenkbrauwen luisterde hij naar haar woorden en keek hij haar aan. Ze was duidelijk niet helemaal helder meer, iets wat ergens best fijn was: hijzelf was ook alles behalve nuchter. Aan haar woorden te horen was ze duidelijk tegen hem aan het praten. ,,I figured" sprak hij eenvoudig uit. Hier was hij al achter. Haar Spaanse opvliegendheid en koppigheid waren karaktereigenschappen die hij al had ontdekt. Waarschijnlijk wilde Noralie hem waarschuwen of iets dergelijks, maar gek genoeg kon hij er niet echt mee zitten. Sterker zelfs, hij vond het een tikkeltje amuserend. Niets irritanter dan een dame die op alles 'ja' zei. ,,And I don't really mind. Makes the whole thing less boring, hmm" mompelde hij hier nog maar achteraan, waarna hij nog een grote slok nam van zijn drankje.
Na deze woorden, leek Noralie opeens naar hem te kijken. Hij keek eenvoudig terug in haar ogen en kon het niet laten kort te grijnzen bij haar uitdagende blik. Oké, hij had dan wel al het een en ander op, maar Fynn kon absoluut niet ontkennen dat Noralie er ontzettend aantrekkelijk uitzag. ,,Left side is yours" sprak hij maar uit, terwijl hij zijn schouders ophaalde. Het boeide hem helemaal niets, dit waren zo'n zaken die hem gewoon niet interesseerden of uitmaakten. ,,But, there's no way you're gonna force me out of the bed" grijnsde hij er op zijn beurt wat uitdagend uit. Zeg nou eerlijk, Noralie zou vast wel wat kracht in haar lichaam hebben, maar om eerlijk te zijn kon niet ontkennen worden dat hij sterker was. Dat was nu eenmaal een feit. Hij sportte bijna dagelijks en had behoorlijk wat spieren. No way dat zij hem uit het bed zou krijgen wanneer hij in bed lag, laat staan wanneer hij lekker aan het slapen was.
Was dit een trekje van een aangeschoten Noralie? Nutteloze informatie opsommen en contact zoeken met mensen die ze normaliter niet kon verdragen? Fynn kon niet zeggen dat hij haar gezelschap vervelend of erg vond, hij had zelf namelijk ook het één en ander van alcohol geconsumeerd. Het verbaasde hem gewoon lichtelijk, dit gesprek. Natuurlijk daagden ze elkaar hier en daar wat uit, maar naar zijn mening ging dit gesprekje nog vrij soepel. ,,That's great" knikte hij goedkeurend. mompelde hij. Hierachteraan kwam een onbenullig feitje, waarvan hij niet eens echt wist waarom hij dit Noralie vertelde. ,,I don't know anything about make-up... But I hate the brown stuff, it once got stuck in my pillows" mompelde hij.
Fynn had de laatste slok van zijn likeur 43 opgedronken en had de barman gewenkt. Zo bestelde hij nog één keer de likeur 43 en wat water, voor Noralie. Hoewel hij waarschijnlijk ietwat te aangeschoten was om nog helemaal helder na te denken, vond hij wel dat hij even verstandig moest doen en water voor haar moest bestellen.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie trok kort haar wenkbrauw op toen Fynn nogal.. makkelijk op haar in ging. Onderzoekend keek ze hem even aan, alsof ze verwachtte dat hij ineens koorts had gekregen door op haar in te gaan alsof ze kennissen van elkaar waren. Ineens leek dat hele vijandige toontje in het spreken verdwenen en ze kon niet plaatsen of het kwam door de drank, het feit dat ze met dezelfde gevoelens het huwelijksbootje in zouden stappen of misschien een combinatie van beide. Ze wist wel dat ze aardig wat drank op had, dus weliswaar dat dat de hoofdreden was? Ze besloot dat het daarom verstandig was om met een droge mond te blijven zitten en niets nieuws te bestellen. Ze was nog helder genoeg om een dergelijke beslissing te maken gelukkig, anders zou ze haar huis nooit meer vinden ook. Hoewel het aantrekkelijker was om één van de kamers hierboven in beslag te nemen dan toch. Haar ouders zouden gewoon opnieuw beginnen zodra ze thuis kwam, over het huwelijk, over Fynn en zijn familie, hoeveel macht het beide families zou geven. Macht, dat was waar alles om draaide. Het maakte niet uit hoe zoon en dochter zich eronder voelde, als het maar macht op leverde. 
''I am everything but boring.'' liet ze hem weten. ''I will not be the nice, little housewife that will accept everything that comes along the way.'' mompelde ze. Kort fronste ze toch ze besefte dat ze in herhaling viel, maar dan in een andere context. Als haar ouders dachten dat ze er een kleinkind uit gingen krijgen ook, konden ze hoog en laag gaan springen op één been en het zou nog niet gebeuren. Geen haar op haar hoofd die eraan dacht om meer te delen dan slechts de lakens van het bed. Zonder lakens kon ze niet slapen namelijk, een rare tik die ze had. Zelfs als het midden in de zomer was moest ze iets over haar  heen hebben liggen omdat het anders gewoon 'kaal' voelde. 
''I will have my cold feet to help me with that.'' wierp ze hem op haar beurt weer tegen. Ze zou het zonder problemen doen, haar koude voeten tegen zijn rug aan plaatsen om hem te laten schrikken en dan precies op dat moment dat zetje geven wat hem uit bed zou laten vallen. Alleen het idee al zorgde voor een glimlach op haar gezicht, omdat ze het al helemaal voor haar kon zien. Stoeiend hem het bed uit werken? Nee, dat ging haar inderdaad niet lukken. Hij was groter en had zodoende meer kracht in zijn lichaam zitten. Daarbij was het een feit dat mannen sterker waren dan vrouwen, het zat gewoon in de genen. Weliswaar dat daar het hele idee weg kwam dat vrouwen in de keuken thuis hoorde en mannen hoorde te werken. Hoewel ze in dit geval beide niet hoefde te werken, behalve over hun schouder kijken dan bij elk stap die ze maakte. Dat was een werk op zich, want voor je het wist kon je in de good belanden om wat voor reden dan ook. Dood. 
Haar bruine ogen begonnen te twinkelen bij de opmerking die hij maakte, wat haar gek genoeg liet giechelen. Dit was gewoon te vermakelijk. ''Believe me, you're pillows will not have my face on them when I use them.'' beloofde ze hem gek genoeg. Oké, weliswaar dat ze inderdaad veel te veel op had, want waarom ze hem die belofte deed wist ze niet. Ze vond haar wenkbrauwen epileren en wat mascara meer dan genoeg. Soms deed ze wel wat lipstick op of zo, maar dan moest het wel heel officieel zijn zoals afgelopen avond. Eerlijk gezegd had ze een hekel aan lipstift, vooral omdat de matte enkel goed bleef zitten en dat zorgde er weer voor dat je lippen heel droog werden. Gebarsten lippen wou niemand zoenen. Met die gedachte had ze even verbaasd gekeken naar het water wat onder haar neus geschoven werd, waarop ze kort met haar ogen kneep. Zonder een verder woord draaide ze hun glazen om. ''You also had too much.'' besloot ze waarop ze zijn glas aan haar lippen zette. Jep, ze zou een kamer boven dit pand betreden vannacht en daar haar roes uitslapen. 

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Waarom hij opeens zo makkelijk werd? Hij had geen idee. Gedeeltelijk zou dit vast door de drank komen, maar misschien ook omdat alle zaken rondom 'het huwelijk' hem vrij weinig interesseerden. Wat kon het hem schelen of hij nu aan de rechterkant of aan de linkerkant van het bed sliep? Als hij maar in een fatsoenlijk en schoon bed sliep. Een of andere dame die alles prima en goed vond en die niet voor haarzelf opkwam vond hij ook saai. Fynn vond het belangrijk dat hij gezag en macht uitstraalde. Hij, zowel als man en als toekomstig bendeleider, vond het belangrijk om dit aanzien in stand te houden. Toch, vond hij het ook niet erg om Noralie's mening te horen over haar rol binnen het huwelijk. Fynn wilde zijn macht en aanzien behouden, maar dat betekende niet dat hij het niet ook leuk vond om wat tegengas te ontvangen. Niet alles hoefde vanzelf te gaan, dit was in de onderwereld nooit zo.
De woorden van Noralie waren eigenlijk een herhaling van de dingen die ze net ook al had uitgesproken. Met een fronsje luisterde hij naar deze woorden. ,,I'm okay with that" mompelde hij, nog niet echt wetend wáár hij nu exact akkoord mee ging. ,,I guess it's all about respect then. As long as you'll respect me and my choices, it'll work the same for you. I have to point out that I don't like endless arguing over nothing, that's useless" mompelde hij hierachteraan. Dit laatste vermeldde hij voor de zekerheid. Hij dacht namelijk dat hij en Noralie best hier en daar nutteloze discussies gingen hebben, die dan waarschijnlijk gestart zouden worden door haar. Fynn vond het prima wanneer ze niet de rol van het aardige huisvrouwtje zou gaan uithangen, maar het moest wel duidelijk zijn dat hij er niet van gediend was wanneer zíj alle touwtjes in handen zou gaan nemen. Noralie zou moeten accepteren dat Fynn altijd de broek zou dragen in het zogenaamde huwelijk.
Noralie bracht haar koude voeten in het gesprek, als methode om hem weg te werken. De glimlach die op haar gezicht was verschenen liet al zien hoe ze er al over dacht. Fynn kon niet ontkennen dat dit een vrij goede manier zou zijn, maar wist dat hij dan nog altijd geweld of juist spierkrachten kon gebruiken om toch weer terug in bed te komen. ,,Hmm, I guess we'll see... I won't like your cold feet, but they definitely won't be enough to force me out of the bed' grijnsde hij hoofdschuddend. Zo dacht hij nog even kort na en wierp hij vervolgens een blik op Noralie. ,,If you'd like to force me out of the bed, the one and only way to do it is pizza or pasta. I'm always in for a good Italian meal" sprak hij uit. ,,Although, there might be a chance that I'd just come back afterwards" Wáár het hele gesprek nu naartoe leidde wist hij niet, al was Fynn er zeker van dat alcohol er behoorlijk wat in meespeelde. Deze gesprekjes over koetjes en kalfjes waren echt helemaal niets voor hem.
Blijkbaar werd zijn opmerking over het bruinige goedje, één of andere soort van make-up, werd zo te horen wel gewaardeerd. Er klonk gegiechel uit Noralie's mond en Fynn kon niet veel anders dan hier stiekem ook van genieten. Hij had toegekeken hoe de drankjes onder hun neus geschoven werden en had met opgetrokken wenkbrauwen toegekeken hoe Noralie de glazen schaamteloos verwisselde. Ergens had hij een actie zoals deze wel kunnen verwachten, maar hij besloot om de jongedame maar één slok te laten drinken. Grote kans dat ze behoorlijk sterke drank uit het glas toch niet lekker vond. Fynn had één hand rondom haar pols gelegd en nam met de andere hand moeiteloos het glas uit haar handen. ,,I've had a lot, yeah" knikte hij. Ontkennen had geen zin. ,,But I didn't have too much, sweetheart, we're not married yet" sprak hij overdreven zoetsappig uit, al hing er wel een vrij sarcastisch toontje aan. Fynn zette het glas aan zijn lippen en sloeg de sterke vloeistof in één keer achterover. In een aantal slokken drong de vloeistof zijn slokdarm door en verwarmde deze hem van binnen even kort. Sterke drank in één ruk drinken was geen probleem voor hem. Wat dat betreft dronk hij het weg als water. Fynn zette het lege glas weer op de bar neer en keek naar Noralie.
,,This isn't even thát bad... I still hate the fact that we're going to marry and that we're forced to have a relationship, but it could've been someone worse" gaf Fynn maar eerlijk toe, dit half mompelend.

why do you hesitate?