ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hij besloot niet meer op Noralie te reageren. Hij begreep dat ze tot dit moment niet betrokken was geweest in de criminele wereld. Uiteraard wilde Fynn dit op zekere hoogte ook zo houden, dus diende ze ook te realiseren dat het niet iets was waar grapjes over gemaakt konden worden of waar zo hard in het openbaar over gepraat kon worden. Dit was niet alleen onverstandig, maar ook erg gevaarlijk. Fynn hoopte dat hij duidelijk had gemaakt dat hij best bereid was haar te helpen, maar dat ze zich dan wel wat volwassener mocht gaan gedragen. Hij begreep niet waarom haar ouders haar niet veel hadden verteld over de bendes. Fynn mocht hopen dat ze een béétje zou weten over de huidige verhoudingen binnen het wereldje, al vreesde hij voor het ergste. Het was waarschijnlijk een goede bedoeling om Noralie uit de onderwereld te houden, maar hij vond het persoonlijk was hypocriet. Haar ouders wilden haar uit de bendewereld laten, terwijl ze haar wel forceerden om met hem te trouwen. Ze wisten dondersgoed dat híj wel actief was in de bendewereld, ze zou er dus hoe dan ook voor een deel in betrokken worden.
Fynn had zijn handen om de thee en roerde hier vervolgens goed in, zodat de smaak van het gemberblokje dat in het hete water zat, gewoon goed verspreidde. Zo nam hij zijn eerste slok; het was behoorlijk heet, zoals hij dit graag had. Hij dronk zijn koffie en thee – bij wijze van spreken – het liefste wanneer deze net niet meer kookten. Hij hield zijn vingers nog altijd rondom het glas, waarna hij naar Noralie keek na haar woorden. Het gesprek leek plotseling een andere wending te krijgen. Wat het was, wist hij niet. Of het wat flirterig plagen was? Ja, zonder twijfel. Natuurlijk zouden ze ooit seks (moeten) hebben, daar konden ze niet omheen. Natuurlijk had Fynn hier geen moeite mee, Noralie was een aantrekkelijke dame en ze had een mooi lichaam. Wel wist hij, dat hij wellicht het een en ander zou moeten gaan veranderen aan zijn gedrag in bed. Fynn was iemand die seks had voor de lust, wellicht zou het in de toekomst iets passievoller verlopen. Zo niet, dan had hij er ook geen probleem mee. Zolang Noralie maar niet verwachtte dat ze na de seks als een romantisch en schattig koppel knuffelend in bed zouden gaan liggen. Ho maar, nee. Er was een grijns op zijn gezicht verschenen. Ze zou een uitzondering kunnen maken op haar eigen gewoonte. Fynn vond dit geen probleem. ,,Oh, that's great news" grijnsde hij. ,,Because I never make exceptions" Wanneer een scharrel eerder voorstelde of probeerde om bovenop te zitten, draaide hij de rollen al snel om, het kostte niet veel moeite om een dame van hem af te halen en vervolgens weer bovenop te gaan. Hij had gewoon graag de controle, óók als het om seks ging.
Noralie leunde naar hem toe, ze fluisterde wat. Gezien er verder in de zaak een jonger meisje zat, was het niet heel gek dat ze fluisterde. Er waren inderdaad genoeg standjes gaande in de seksindustrie. Fynn prefereerde de ietwat standaard, of de goede oude doggystyle. Verder vond hij het altijd wat zonde van zijn tijd om zich in allemaal vreemde richtingen te draaien om een bepaalde positie in te nemen. Hij vond het prima om seks te hebben, maar had nooit echt behoefte om een heel boek aan verschillende standjes af te gaan. ,,Well, I guess we've got plenty of time to figure out some positions" sprak Fynn Noralie toe, hierbij doelde hij op het hele huwelijk. Until death do us part...

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie rolde kort met haar ogen, ongezien dan toch. ''I know and I didn't mean it like that. But it is kinda hard if your parents hold everything from you, instead of teaching you how to use it. And also with the right directions and rules.'', verklaarde ze maar wat ze bedoeld had. Ze wist dondersgoed dat het in haar wereld nodig was om haarzelf te kunnen verdedigen. Nu kon ze wel hand-to-hand een aardige tik uit delen, maar dat was toch anders dan een pistool of een mes. Noralie had bewust maar verder geen details benoemd, omdat het inderdaad niet verstandig was geweest het hardop te roepen.
Misschien een klein beetje beschaamd had ze dan ook kort haar bruine ogen even neergeslagen. Maar het was beter om het helemaal te laten rusten, om te voorkomen dat ze een uitbarsting kregen zoals ze eerder al eens had gehad. Ze kon enkel hopen dat Fynn nog steeds bereid was haar iets te leren om haarzelf te kunnen verdedigen. Het was allemaal leuk dit, om te zorgen dat bedrijven bleven bestaan en dat namen groots werden, nagedacht over de gevolgen die het mee bracht, had niemand.
''I know. But it is a strange habbit of mine.'' Ironische woordkeuze, maar ze had het niet kunnen laten om op te merken. Daarbij had ze kort haar schouders opgehaald en een glimlach laten zien. ''No worries, I barely eat strawberries, so you don't have to watch how I pluck the pits of them before we can eat.'', beloofde ze hem zowaar.
Noralie proefde wat van haar koffie en fronste kort bij de opmerking die Fynn naar haar maakte. ''Well, maybe I might make a exception on my own rule just for you.'' Nu hij er zo op door ging, kon hij het krijgen ook. Ze schaamde zich er ook absoluut niet voor, want ze hadden alleen elkaar. Als ze al niet over zulke dingen konden praten wist ze niet eens of het wel goed ging komen.
''However there are alot of different positions that are more fun too.'', fluisterde ze nog wel nadat ze wat naar hem toe was geleund. Het was niet de bedoeling dat iemand het anders te horen kreeg. Fynn mocht gerust weten dat dergelijke onderwerpen haar niet afschrikten, in tegenstelling tot dat ze dus niet wist hoe ze een wapen moest afvuren. Ze wist wat ze had aan haar eigen lichaam gelukkig.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Ergens kon hij begrijpen dat Noralies moeder haar verboden had om te leren hoe ze moest schieten, zeker wanneer ze dit al vanaf haar 6e had gedaan. Waarschijnlijk moest er op deze leeftijd duidelijk gemaakt worden dat pistolen geen kinderspeeltjes waren. Haar ouders wilden natuurlijk niet dat ze 'per ongeluk' de trigger overhaalde en hierbij per ongeluk iemand vermoorde, nee, dit zou een verhaal zijn joh... Fynn knikte maar even toen Noralie vertelde dat haar vader eigenlijk volledig achter haar moeder stond. Bij hemzelf was dit omgekeerd. Zijn vader gaf vooral de bevelen en zijn moeder gehoorzaamde. Natuurlijk had haar moeder ook wel wat te zeggen, maar over het algemeen was zijn vaders wil de wet. Dit was al zolang hij zich kon herinneren. Over het algemeen zaten zijn ouders wel op dezelfde lijn en hadden ze dezelfde mindset en dezelfde normen en waarden wat betreft opvoeding.
Fynn knikte. Noralie had gelijk. Hij zou haar kunnen leren hoe ze een pistool moest gebruiken. Haar laatste grinnikende woorden zorgden ervoor dat hij fronste en van mening veranderde. I'm dying to learn how to shoot a gun. Deze woorden waren vreselijk gekozen. Plotseling leek het hem toch niet zo verstandig, misschien was ze nog niet klaar om het te leren. ,,Shooting is serious business, Noralie. It's not something you should enjoy and I don't want you to shoot someone or something, only if it's a matter of life and death... And please, lower your voice about topics like this" mompelde hij zacht. Ze zat nu te grinniken over iets dat écht niet zo grappig of leuk was. Naar zijn idee was het noodzakelijk. Daarbij was het gevaarlijk om het hardop over deze onderwerpen te hebben in het onderwerp, dus was met deze laatste woorden, dit onderwerp afgesloten. Hij zou binnenkort eens kijken of er iets mogelijk was wat betreft het leren te schieten voor Noralie.
Ho, nam ze écht eerst alle pitjes uit een aardbei voordat ze deze at? Hoofdschuddend keek hij haar aan. ,,You barely taste the pits..." mompelde hij hoofdschuddend. Er verscheen een kleine grijns op zijn gezicht, oh ja, hij begreep wel waar ze op doelde. Fynn haalde zijn schouders op toen Noralie vroeg naar zijn vreemdste gewoontes. Hij nam zijn glas thee in zijn handen en dacht na. ,,I don't have strange habits" zei hij. ,,But I'm always on top" zei hij hierna uit op dezelfde toon als Noralie. Zij begon met het uitdagen en het doelen naar seks, hij sprak hier alleen nog even zijn gewoonte over uit. Hij was de dominante in bed, hij nam de leiding en híj zat bovenop.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Nora trok kort haar wenkbrauw op. ''I'm serieus. My mom did forbid it from the very moment I learned what a gun was and that it is normal to carry it around. I was six, maybe?'' fronste ze. ''Believe me, if it was my dad's call he would've teached me. But that man is totally laying on his back for her.'' Schaamte om dat zo uit te spreken? Absoluut niet, het was een feit dat haar vader net een hondje was als het op haar moeder aan kwam. Die vrouw had hem goed onder de plak, ondanks dat dat misschien niet zo mocht lijken voor de buitenwereld. Ja, het was ook zeker haar vader die gezorgd had dat dit huwelijk gebeurde, maar haar moeder regelde altijd het fijne van dingen.
''You could teach me anyways. With or without my mother knowing. I'm your fiancé, I'm living with yoú. You are the very person who decides what is good for me and what is not. According to the rules it is, because I still think bonbons are good for me from time to time.'', glimlachte ze wat speels. Maar ze wou wel duidelijk hebben dat het niet aan haar ouders was, niet meer, om zulke dingen te bepalen. Dat was aan Fynn. ''So please teach me? I'm dying to learn how to shoot a gun.'', grinnikte ze.
Nora had haar handen ook even bij de gasbrander gehouden, om ze op te warmen. In haar zakken waren ze wel wat warm gebleven, maar toch nog erg koud vergeleken met hoe warm het was in het tentje zelf. Op haar wangen lag dan ook een blos door de temperatuur verschil en dan mocht ze blij zijn dat ze toch een beetje getint was. Anders had ze op een kreeft geleken waarschijnlijk. Een espresso was dan ook zeker iets wat haar ging helpen om goed op te warmen.
Haar bruine ogen keken vragend om naar Fynn, bij zijn vraag. ''My strangest habit, huh?'' herhaalde ze zijn vraag terwijl ze bedenkelijk haar lippen wat tuitte en haar aandacht weer op het vuur richtte zodat ze na kon denken. De vraag was erg breed, wou hij simpele dingen of erg persoonlijke dingen?
''I pick the pits of strawberries before I eat them and I never lay on my back. Sleeping and more.'', haalde ze haar schouders op. ''That's what the question was, right? So now it is your turn, your strangest habbit.'', glimlachte ze terwijl ze opkeek omdat de jongeman met hun bestelling aan kwam lopen. Welke ze bedankte voor ze haar kopje dankbaar omvatte, lekker warm!

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Op Noralies woorden had hij geknikt. Ze hadden nu eenmaal een compleet andere opvoeding gehad, dit was nu eenmaal zo. Hij was opgevoed met het idee om de leider te zijn van de bende, net zoals Noralie opgevoed was met gedachte om mooi te zijn als 'perfecte dame' te staan. Hij kon er niet echt iets tegenin brengen, puur omdat het waarschijnlijk waar was. Fynn kwam zelf vrijwel nooit dames tegen in de onderwereld, wat dat betreft was het gewoon echt verboden terrein voor dames. Hij kon er niet veel beters van maken.
Fynn had verbaasd opgekeken toen Noralie zei dat ze niet eens met een eenvoudig pistool kon werken. Hij opende zijn mond om wat te zeggen, maar schudde zijn hoofd. Het was onverantwoord dat dit haar nooit geleerd was. Natuurlijk was het niet de bedoeling dat ze deze écht zou gaan gebruiken en hierdoor onbewust betrokken zou gaan worden in de hele onderwereld, maar het verbaasde hem wel. Wanneer ze zou weten hoe ze een pistool moest gebruiken, kon dit in geval van nood gebruikt worden als zelfverdediging. ,,Are you serious?" vroeg hij dan ook voor de zekerheid. ,,That makes no sense. You should be able to protect yourself with a gun. I could teach you, without your mother knowing ofcourse" sprak hij uit. Natuurlijk zou hij nooit willen dat Noralie deze dan ook echt zou gebruiken. Als onschuldig persoon was het vast vreselijk om iemand te vermoorden. Toch leek het hem een veilige gedachte, mócht dit ooit van pas komen. Better safe than sorry.
Het duurde niet lang voordat ze in het strandtentje waren aangekomen. Het was echt meteen een groot verschil in temperatuur vergeleken met buiten. Direct kwam een warme lucht hem tegenmoet, een aangename temperatuur. Noralie had een plekje uitgekozen in de hoek, gewoon rustig, prima dus. Fynn had zijn jas uitgetrokken, zijn beanie liet hij op zijn hoofd. Het kleine beetje warmte op zijn hoofd was voor nu echt perfect en waarschijnlijk zouden zijn haren ook all over the place zitten wanneer hij deze af zou doen. Het was prima om deze even op te laten.
Noralie bestelde een espresso, zelf had hij meer zin in thee. Zodra Fynn een gemberthee besteld had, bracht hij zijn handen naar voren richting de gasbranders, hier kwam meteen al wat warmte vandaan. Hij wist niet zo goed wat hij zou moeten zeggen, dus bleef hij maar gewoon stil. Hij was niet echt iemand die gesprekken zou voeren omdat hij dit moest. Goed, eigenlijk wist hij dat hij wel moeite moest doen, dus terwijl hij naar de gasbrander keek, dacht hij na. ,,What's the strangest habit you have?" vroeg hij Noralie na een korte stilte. Hij wist dat het een willekeurige vraag was, maar hij moest nu eenmaal zijn best doen om een beetje moeite te doen. Misschien zou hij zo nog wat dingen over haar leren.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

''That's different.'', fronste ze. ''Nevermind, it is very complicated it seems and it is not like I grew up the way you did. When you were old enough to learn the ways about how it goes, it is. I learned to be pretty and please.'', grinnikte ze zachtjes. Het was een feit, dingen zoals zaken doen en deals sluiten had ze niet geleerd. Maar haar moeder had haar altijd op het hart gedrukt dat ze mooi moest zijn, moest zorgen dat ze haar toekomstige man moest plezieren – al wist ze toen nog niet dat het Fynn zou zijn – maar dat had er ook voor gezorgd dat ze eigenlijk niet zuinig op haarzelf was geweest uit een soort opstand. Niet dat ze de hele stad in haar bed had gehad, maar ze had heus bedpartners gehad.
''Loose from the fact I couldn't even do it. I cannot even fire a gun.'', glimlachte ze schaapachtig. ''Very dangerous stuff, my mother always said and she would've already died from a heartattack if my dad learned me how to.'', mompelde ze nog. Nee, ze was erg achter gehouden betreft dat soort dingen terwijl je zou verwachten dat het in haar wereld zelfs als vrouw zijnde, het handig was om te weten hoe je een handwapen moest afvuren. Of in elk geval hoe je een mes kon gebruiken om jezelf te verdedigen.
Een lachje ontsnapte haar toen hij iets opmerkte over de tijd. ''Really?'' vroeg ze zich af. ''Had the feeling it was a bit longer than that, but I suppose my brain is starting to freeze.'', bekende ze maar. Een stille hint over hoe koud ze het eigenlijk wel niet had maar toch keek ze even om haar heen vooral ze knikte. Ze was hier eerder geweest en er was één tentje wat ze leuk had gevonden.
''Coffee then and after that wine at home? With the fireplace on, pretty please. I'm freezing.'', knikte ze instemmend waarmee ze haar arm weer door die van haar haakte zodat ze samen door het muffe zand konden ploeteren richting de pier waar enkele tentjes te vinden waren. Het was niet verstandig nu te gaan drinken, ze had geen zin om net het ongeluk te hebben dat ze ergens een blaastest stonden te doen en geen van beide verder kon rijden. Lopende met een motor was geen pretje, wist ze uit ervaring.
Samen liepen ze richting het tentje wat ze in gedachten had gehad. Het was klein en cozy, maar wel warm. Er waren gasbranders op de tafels te vinden, waardoor je meteen je handen wat op kon warmen. Kort stampte ze haar voeten even uit op de deurmat, voor ze naar binnen stapte en haar sjaal rond haar hals weghaalde zodat ze haar jas uit kon trekken. Het leek haar een goed idee om ergens in een hoekje te gaan zitten, lekker rustig en weg van de paar mensen die er waren.
''Espresso for me please.'', glimlachte ze toen er meteen een jongeman aan was komen hollen met de vraag of ze iets wouden drinken.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Noralie beweerde dat ze altijd bezorgd kon zijn, zelfs wanneer ze iemand haatte, zou ze nooit willen dat iemand gekwetst werd. Fynn kon enkel fronsen door deze woorden. Wanneer je iemand haatte, dan zou het niet uit moeten maken wanneer iemand pijn had. Wanneer je iemand niet kende, dan zou het niet uit moeten maken wanneer iemand pijn had. Alleen als je écht om iemand gaf, dan zou je niet willen dat die desbetreffende persoon geen pijn had. Haar woorden klonken vreemd in zijn oren. ,,So if anyone would kill your parents, or if anyone would kill somebody close yo you, just hypothetically of course, you wouldn't want the person who did it to get hurt?" vroeg Fynn. Hij zou dit niet kunnen begrijpen. Fynn doodde mensen die dit verdienden, die anderen al genoeg aangedaan hebben en die een gevaar waren voor hemzelf. Nu had hij zelf nog niet veel mensen vermoord, maar wist hij inmiddels wel hoe dit moest en wist hij welke mensen nog op het lijstje stonden. Fynn kon zich niet voorstellen dat Noralie niet één iemand zou hebben waarvoor dit anders zou zijn, hij kende inmiddels genoeg gekken en psychopaten die rondliepen op de wereld, hij zou deze stuk voor stuk met alle liefde willen vermoorden, al kon dit natuurlijk niet. Het vermoorden van anderen zorgde ervoor dat je zelf ook een pijl boven je kreeg. Het was belangrijk om altijd te blijven opletten in de wereld, zo diende er niet alleen gelet te worden op je eigen acties, maar ook op de acties van anderen.
Zijn handen bevonden zich inmiddels weer in zijn jaszakken, gewoon omdat dit net wat warmer was. De snijdende wind zorgde echt voor wat extra kou, zeker nu ze op het strand waren, hier leek de wind nog wat extra aanwezig te zijn. Aha. Goud. Fynn moest toegeven dat hij zilver zelf wat mooier vond, maar wanneer Noralie een gouden ring zou willen, dan zou hij hier uiteraard voor zorgen. Hij had echt totaal geen verstand van sieraden, ringen of wat Noralie mooi zou vinden, maar hij zou maar moeten vertrouwen op zijn eigen smaak. Wanneer ze het niet mooi zou vinden, dan kon ze de ring zelf nog altijd ruilen of dan zou ze het er maar mee moeten doen. Uiteindelijk was Noralie degene die er non-stop mee rond zou lopen.
Fynn keek Noralie verward aan toen ze voorstelde om weer naar huis te gaan. Haar voorstel klonk prima; de openhaard aan, een fles wijn, de verwarming wat hoger dan normaal... Een korte blik op zijn horloge zorgde ervoor dat hij even grinnikte. ,,Are you sure? We just got here" sprak hij uit. Ze waren hier echt nog geen 10 minuten. Hij vond het ook prima om eerst wat te gaan drinken in een strandtentje, deze zagen eruit alsof ze nog open waren. ,,I don't really care; going home sounds nice, but we could also have a drink in one of the restaurants over there" zei hij. Het maakte hem niet veel uit. Wel was het misschien wat leuker om hier nog wat te drinken, anders waren ze hier echt maar voor nog geen 7 minuutjes heen gereden. Waarschijnlijk wist Noralie het beste wat het 'normaalste' was om te doen. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

''I do.'', sprak Nora zeker van haar zaak. ''I know how to play soccer. I may not be as strong as you, I can play a game tho.'', grinnikte ze. Als hij een potje wou voetballen, stond ze daar voor open. Ze zag het maar als een moment waarop ze beide misschien ook even écht plezier konden hebben en niet ergens doelloos rondliepen of geforceerd op zondagse lunches moesten komen opdagen. Ze zag er nog steeds tegenop, de aankomende zondag. Maar voor nu besloot ze er maar niet over na te denken, omdat ze het gevoel had dat het eindelijk een beetje soepel verliep tussen haar en Fynn. En hij had gelijk gehad, ze konden het niet maken om niet te komen. Ware het maar om status hoog te houden.
Nora rolde kort met haar ogen. ''I'm always worried.'', gaf ze maar toe. ''Even if I hate someone with all I have, I would never wish someone will get hurt. A bit ironic, isn't it? Looking at in what for world we live and how much people get hurt every day.'', glimlachte ze een beetje beschaamt. Het was geen geheim dat Noralie heus een goed hart had en hoewel ze fel over kon komen, geen blad voor haar mond had en ook zeker boos kon zijn, was ze goed genoeg om niemand iets ergs toe te wensen. Misschien was het maar goed dat er voor haar geen uitzondering was gemaakt en haar vaders vermogen en bedrijf straks op Fynn kwamen te rusten. Nora was gewent om te shoppen en uit te gaan, niet om deals te maken.
''That's enough.'', besloot ze op zijn woorden die hij haar aanbood. Dat hij zijn best deed om te blijven leven, was meer dan genoeg voor haar. Indirect was het ook een belofte, maar dan zonder de daadwerkelijke nadruk. Het viel haar allang mee dat hij haar die woorden had gegund en zij zich niet al teveel druk hoefde te maken als hij een keer niet thuis kwam of zo. Dan kon ze er vanuit gaan dat hij zijn best zou doen om weer thuis te komen en dat was het enige wat ze wou. Ze zaten met elkaar opgescheept, of ze wouden of niet, maar ze had geen intentie om hem dan kwijt te raken. Ze deed haar best.
De kus vormde om in een zoen, waar Nora niet over ging klagen. Als ze al hun best moesten doen, kon ze er maar net zo goed zoveel mogelijk van genieten toch? Ze moesten ergens beginnen en wie wist wat er nog ging vormen, misschien bleef het wel gewoon altijd bij een soort lust. Op voorhand was het niet te zeggen, maar dit was een start.
Noralie haar bruine ogen keken weer naar Fynn op toen hun lippen afscheid hadden genomen en een kleine glimlach sierde haar. ''Gold.'', antwoordde ze simpel. ''I'm not the silver-girl like most.'', knipoogde ze hem nog toe terwijl ze haar handen weer warm in haar zakken stopte en kort even op haar onderlip beet. Ja, het was inderdaad koud.
''Maybe we should get home. Turn on the fireplace and open up another bottle of wine, in hope we warm up as well?'' stelde ze voorzichtig voor. Ze begon nu toch wel langzaam aan de koude ook door haar broek heen te voelen en dat was niet prettig omdat dat voor een verdovende tinteling op haar bovenbenen zorgde.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Ze hadden inderdaad een jeugd gehad die vergelijkbaar was. Terwijl Noralie vooral nanny's in huis had, waren dit bij hemzelf beveiligers, maar voor de rest leek het vrij erg op elkaar. You turned out fine, Fynn... Het waren woorden die nog kort door zijn hoofd spookten en waar hij over nadacht. Was dit wel echt zo? Hij kon zich niet voorstellen dat ze dit vond. Fynn was zich ervan bewust dat hij niet als elke man was. De situatie op zich was al niet echt doorgaans. Het kwam erop neer dat ze uitgehuwelijkt waren. Wat viel dan nog te bestempelen als 'normaal' en 'niet-normaal'.
Wist Noralie hoe ze moest voetballen? Daagde ze hem uit voor een voetbalpartijtje? Fynn keek opzij en keek de dame naast zich met opgetrokken wenkbrauwen aan. ,,Are you sure you do?" vroeg hij nogmaals, even voor de zekerheid. ,,If so, I'm challenging you to play a match against me" sprak hij hier met een kleine glimlach achteraan. Hij had zelf al best lang niet meer gevoetbald, sinds hij zijn 15e had hij vooral in de sportschool gestaan en was hij bezig met bepaalde oefeningen, die hij van de trainer van zijn vader geleerd had. Zo wist Fynn dat zijn conditie echt in topvorm was en dat hij ook behoorlijk wat spierkracht had. Dit nam niet weg dat Noralie er ook gewoon fit uit zag; hij onderschatte haar zeker niet, al bleef ze natuurlijk wel een dame die hij met gemak op zou kunnen tillen. Het leek hem leuk om weer eens zoals vroeger te kunnen voetballen, hij had destijds vele trucjes geprobeerd en hij had geen idee of hij deze trucjes inmiddels nog zou kunnen uitvoeren.
Fynn stopte met lopen toen Noralie zich naar hem omdraaide en ook stopte met lopen. Hij keek de dame voor zich gewoon aan, hierdoor moest hij ietwat naar beneden kijken. Het was maar goed dat zijn ouders een relatief kleine jongedame 'uitgekozen' hadden, al hadden ze dit vroeger natuurlijk niet kunnen weten. Fynn was zelf vrij lang, waardoor hij wat kleinere dames altijd wel zag zitten. Dat nam niet weg dat hij lange benen aan de andere kant ook weer erg mooi vond.
Haar woorden zorgden ervoor dat hij knikte. Hij begreep haar wel, maar hij nam het zelf ook enorm serieus. Hij was opgevoed om bendeleider te worden. ,,Don't you worry about it, I'm extremely careful and I was raised to be a leader of a gang and to be a businessman" sprak hij uit. Fynn was niet echt goed in het geruststellen van mensen, meestal sprak hij gewoon de waarheid uit. Zo ook nu. Hij kon niet zeggen dat hij nooit dood zou gaan of dat het geen gevaarlijk vak was, het was juist enorm gevaarlijk. Het had echter geen zin voor Noralie om zich hier zorgen over te maken, daar schoot ze niets mee op. ,,I'll do the best I can to stay alive, that's all I can offer you" mompelde hij. Verder kon hij geen beloftes of woorden uitspreken die ervoor zouden zorgen dat Noralie zich minder druk zou maken.
Fynn keek toe hoe Noralie haar handen uit haar jaszakken haalde. Zoals normaal gesproken, vielen deze kleine acties hem altijd op. Hij stond altijd op 'scherp', zoals hem aangeleerd was. Zo merkte hij dat haar handen tegen zijn gezicht aankwamen, een vrij aangename verrassing, aangezien haar handen een stuk warmer leken te zijn dan zijn gezicht. Op haar woorden reageerde hij niet, stiekem al wetende wat hij kon verwachten. Ze kuste hem. Hij haalde zelf een hand uit zijn jaszak en bracht deze naar haar heup. Zijn andere hand liet hij nog lekker in zijn jaszak zitten, puur omdat het gewoon behoorlijk koud was. Fynn was er in de club al achter gekomen dat ze een goede zoener was, dat ze zachte lippen had en dat het niet verkeerd was om met haar te zoenen. Toch kon hij niet zeggen dat deze zoen vanuit zijn kant liefdevol of vol passie kwam, hij zoende, er kwam misschien wat lust bij kijken, de zoen was fijn, maar het was niet zoals het hoorde bij een zo goed als verloofd koppel. Zo had hij zijn mond een beetje geopend, lieten ze hun lippen verder hun gang gaan, maar haalde hij hierna zijn lippen ook weer van de hare af. Het had geen zin om nog lang te staan zoenen; het was te koud om hier seks te hebben en daarbij wist Fynn ook niet of dit wel hoorde, nu ze een relatie hadden en nu dit zijn vrouw zou gaan worden. Hij kon haar niet behandelen zoals hij iedere andere dame behandelde.
Zo keek hij de dame tegenover zich aan. Natuurlijk was ze behoorlijk aantrekkelijk en het hij wat dat betreft echt geluk, maar hij kon niet zeggen dat hij haar zag zitten. ,,So, would you like your ring to be silver or gold?" vroeg hij haar. Dit was iets dat hij inderdaad nog zou moeten gaan doen; een ring kopen. Fynn had eigenlijk geen idee of dit er nu twee moesten zijn, één verlovingsring en één trouwring? Hij zou eens bij zijn eigen ouders en de ouders van Noralie moeten informeren wat hier eigenlijk de bedoeling van was. Het bleef een vreemde gedachte dat ze zouden gaan trouwen en eigenlijk de rest van hun leven samen zouden moeten doorbrengen. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie glimlachte even klein. Het was niet normaal voor haar om er zoveel uit te flappen, maar ze wou oprecht haar best doen voor hun twee. Het zou alles zoveel makkelijker maken als ze tenminste een soort van op één lijn zaten en alles niet ongemakkelijk bleef omdat het maar 'moest'. Ze zouden elkaar hebben en ook letterlijk alleen elkaar.
''Pretty much the same life we had, huh?'', merkte ze op met een flauw glimlachje. ''Loose from the fact I had a horrible nanny and you had a guard cooking with you, wich seems very strange and I don't really can get a picture of that in my head.'', grinnikte ze zachtjes. ''But you turned out fine, Fynn. Believe me.'', knikte ze vast besloten. Van wat ze nu had gezien was hij strikt en zag hij het nut van grapjes niet altijd in, maar voor de rest was hij niet vervelend of zo. Gewoon recht toe.
Kort fronste ze even. ''Well, that part I didn't have in my youth since my dad already knew you were fit to rule his kingdom.'', glimlachte ze. Het was een feit, dit was niet iets wat besloten was in een week. Daar waren járen over heen gegaan.
''Bút...'', ging ze verder. ''I know how to play soccer and I am sure I can beat you in that.'', rolde ze met haar ogen. Ze was fit, maar ze had een vermoeden dat Fynn vooralsnog zijn grootte in zijn voordeel zou hebben en haar met een duwtje zo om zou hebben ook. Desalniettemin zou ze het niet erg vinden om achter een voetbal aan te rennen en een keer plezier te hebben. Écht plezier zonder meteen kinderachtig over te komen, sinds het normaal was voor volwassenen achter een bal aan te rennen.
Noralie was gestopt met lopen en had haarzelf omgedraaid, zodat ze tegenover hem kwam te staan en hem aan kon kijken met haar bruine ogen. Het was fijn om even buiten te zijn, even niet thuis of onder de mensen. Gewoon ergens anders, alleen, met z'n tweetjes en dat deed haar oprecht goed.
''Just don't get yourself in too much trouble, okay? I'm not planning on a second marriage because my fiancé wasn't carefull enough. However we don't have a ring to prove that, but still.'', mompelde ze. ''And I know your good in whatever it is you do with your business, I don't even want to know, but still be carefull.'' Het ging haar ook helemaal niet aan, de gure zaakjes en deals. Ze was niet van plan te hertrouwen omdat haar verloofde zichzelf overhoop had laten schieten.
Ondertussen had ze haar handen uit haar zakken gehaald, die dus nog warm waren, en tegen zijn gezicht aan gelegd. ''I'm trying here, just give me a chance too, okay?'' gebood ze hem haast. Voorzichtig was ze wat op de bal van haar voeten gaan staan, zodat ze haar lippen tegen die van hem aan kon plaatsen. Ze had hem in de club al gekust, maar toen was ze onder invloed geweest. Dat was nu niet het geval.