ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Nora wist dat het een opgave ging worden om haarzelf er niet aan te irriteren dat Fynn schijnbaar geen greintje humor bezat. Alleen die van hemzelf dan, maar die snapte ze ook maar amper tot nu toe. Hoewel dat wel weer aangaf dat hij ergens zijn.. best deed om er iets van te maken. Of het een foute interpretatie was, wist ze niet, maar het was een fijne gedachte om voor te houden. Het was pas enkele dagen, maar ze moesten allebei goed beseffen dat ze een heel leven met elkaar moesten doen. Ze was niet wanhopig genoeg om iets stoms te ondernemen zodat het niet zo was, ze hechtte veel waarde aan haarzelf. Haar leven. Ondanks dat het vóór haar bepaald was en ze niet zelf uit had kunnen zoeken wat ze wou.
''I did.'', mompelde ze. ''But I thought we would go with the car. Or a taxi at least.'', sputterde ze wat tegen. Ze klaagde niet nu, absoluut niet. Maar het was inderdaad koud en zeker nu ze ver na het avond eten de weg op gingen, betwijfelde ze op haar jas haar écht warm ging houden. Stilzitten en wind vangen was toch wel even iets anders dan wind vangen en in beweging zijn door te lopen bijvoorbeeld.
De blik die ze kreeg bij haar semi-suggestie negeerde ze maar. Ze kon zo verzinnen wat er in zijn hoofd om gegaan moest zijn gezien haar definitie van bepaalde termen nogal van die van hem leken te verschillen. Mannen en vrouwen in het algemeen trouwens. Mannen kochten bij wijze van een drankje, de vrouw nam het aan en ze dachten dat ze al een vrijkaartje hadden voor een plezierige avond. Noralie genoot vaak gewoon van het gratis drankje, ze had helemaal geen behoefte aan wanhoopsdaden van dronken mannen. Iets wat nu sowieso niet echt meer mogelijk was, het zou niet alleen haar problemen opleveren als ze op zulke advances in zou gaan, het zou diegene ook problemen bezorgen. Grote problemen. En dat was nog zacht uitgedrukt.
Noralie had haarzelf goed beet gehouden rond Fynn's middel omdat ze er niet in een bocht af wou vliegen. Ze hield van motorritjes, oprecht. Ze had niets voor niets haar eigen aangeschaft het moment dat ze haar rijbewijs had gehad ervoor. Maar met voorkeur voor in de zomer dus... In de winter reed ze liever een auto met centrale verwarming. En toch genoot ze van het feit dat ze zo simpel tussen al het verkeer door zoefden en ze meer uitzicht had op alle lichtjes die de stad verlichten, die je normaal in de auto zou missen.
Fronsend keek ze even op toen ze tot stilstand kwamen. Het strand. Dat was wat anders dan de biosscoop ja. Noralie was van de motor afgeklommen en had haar helm afgezet zodat Fynn die aan het stuur kon hangen. Het was wat onnodig om ermee rond te lopen.
''Please tell me you weren't planning on skinny dipping. Otherwise I am not sure if I will get home normal, but as a icecube.'', grapte ze wat. Kort stak ze haar tong uit voor ze voor hem uit stapte om het trappetje tussen de duinen door naar beneden te nemen. Het was goed dat ze laarsjes aan had, anders had ze nu al zand in haar schoenen gehad.
''So... A beachwalk in the evening it is?'' vroeg ze zich af. Misschien had hij wel iets heel anders gepland. Wist zij veel. Maar als hij gewoon wat over het strand wou lopen, was dat ook prima voor haar. Misschien zorgde dat ervoor dat hij wat los kwam want het was oprecht lastig hoogte te krijgen van hem.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Op Noralie haar redelijk zeurende woorden zei hij niets meer. Ze waren nu eenmaal met de motor gegaan, hier hadden ze nu eenmaal voor gekozen. Hij zou zich niet meer omdraaien om zijn auto te halen. Het was misschien verstandiger geweest om met de auto te gaan wegens de kou, maar soms was het ook leuk om in het leven wat 'uitdagingen' te nemen. Niet dat dit nu echt een uitdaging was. Het was gewoon niet vanzelfsprekend.
Zodra Noralie van de motor afgeklommen was, had Fynn de helmen aan het stuur gehangen en hij had vervolgens zijn handen in zijn broekzakken gestoken. Het was behoorlijk koud, maar Fynn had een beanie meegenomen, dus deze zette hij op zijn hoofd. Het scheelde wel een beetje met de kou. Vooral de snijdende wind die er hing, zorgde voor een behoorlijk koud gevoel.
Een lach rolde over zijn lippen bij het horen van de opmerking van Noralie. Skinny dipping? Hmm, nee, daar zou je hem waarschijnlijk ook geen plezier mee doen. Een warme douche klonk in zijn oren dan echt een stuk beter, al zou dit uiteraard pas kunnen wanneer hij thuis zou zijn. Misschien wilde Noralie van tevoren nog een warme douche nemen, waarschijnlijk wel. ,,Hey, you're the one who's suggesting it" sprak hij uit met een brede grijns op zijn gezicht. ,,But no, I wouldn't want my nipples to freeze off" grijnsde hij hier achteraan. Hij merkte nu al dat hij het vrij koud had, en dit, terwijl hij juist een van de mannen was die het gewoon lekker warm had normaal gesproken. Fynn wreef even kort met zijn handen over elkaar, maar stopte deze hierna ook weer in de zakken van zijn jassen.
Noralie vroeg hem of ze gewoon een wandeling zouden gaan maken op het strand, waarna hij knikte. ,,Yep" zei hij hierop. Hij had geen idee wat ze anders wilde gaan doen. ,,Unless you wanna take a dive in the sea" zei hij hier nog even droogjes achteraan. Noralie wilde het huis uit, hij zou haar wat dat betreft gewoon volgen in datgene dat ze zou willen doen. Het was waarschijnlijk ook geen verkeerd idee om nog een kop thee bij een strandtentje te gaan drinken uiteindelijk, al zou hij het ook geen probleem vinden om naar huis te gaan en hier de verwarming extra hoog aan te zetten.
Fynn begon gewoon met Noralie naast hem een richting in te lopen, gewoon door het zand. Hij droeg hogere schoenen, dus had hij gelukkig geen last van zand in zijn schoenen. Het was lang geleden sinds hij voor de laatste keer bij het strand geweest was. Hij kon het zich eigenlijk niet eens meer goed herinneren. Zijn ogen gingen naar beneden, hij keek naar het zand. Nog nooit had hij zoals andere kinderen een zandkasteel gemaakt of in het zand gerold. Zijn ouders waren eigenlijk nooit met hem naar het strand gegaan. Zijn ogen gleden vervolgens naar de zee, om hierna een vraag aan Noralie te vragen. ,,Did you go to the beach often during your childhood?"

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie stopte haar handen in de grote zakken van haar jas. Deze was grijs en een beetje wollig. Het was een warme jas, ondanks dat het er niet zo uit zag. En de sjaal rond haar hals hield dat en een deel van haar gezicht lekker warm. Het was verstandig om in deze periode zo warm mogelijk naar buiten te gaan en toch kon Noralie niet wachten tot er een laag sneeuw zou liggen, de kerstbomen zouden staan en de straten versierd zouden zijn met lichtjes. Dat waren van die simpele dingen waar ze van kon genieten. Ze kon enkel hopen dat Fynn een kerstboom wou hebben, anders moest ze het zelf maar regelen.
''That would be a disaster.'', glimlachte ze tevreden op zijn reactie. ''I am wondering now tho, how that would look.'', fronste ze voor ze grinnikend haar hoofd schudde. Nee, het was niet bepaald een beeld wat je wou hebben. Het waren van die dingen die gewoon... bij de mens hoorde. Zonder was het raar. Ze vond het echter wel prettig dat Fynn op die manier op haar in had kunnen gaan. Niet zo serieus.
''Oh, no.'', reageerde Nora. ''I just begged you about not skinny dipping. So a normal dive in the sea isn't part of any plan either.'', glimlachte ze. Als het mooi weer was geweest, een zomerse avond bijvoorbeeld, had ze haar schoenen nog wel uit willen trekken om half door het water te slenteren. Maar dat zouden haar tenen nu niet fijn vinden. Nog beter, ze zou haar tenen dan niet eens meer voelen en ze had ooit eens gelezen dat ledematen er echt af konden vriezen als ze te koud werden.
Zonder na te denken erover, had ze zich vergrepen aan zijn arm zodat ze ook écht samen over het strand konden lopen. Het was een begin. En ondanks dat het een haast winterse avond leek te zijn, de temperatuur kwam in de buurt in elk geval, was het toch nog redelijk helder door alle lichten van de tentjes die op de pier te vinden waren. En de cafés die de boulevard sierden. Het gaf een haast kalmerend effect des te langer ze er naar keek en dat was ergens wel prettig.
Kort schudde ze haar hoofd terwijl ze haar haren een beetje verwoed achter haar oren probeerde te houden, een hopeloze actie omdat de wind er net zo hard weer doorheen woeide. Ze durfde echter haar handschoenen ook niet uit te doen en een elastiekje in haar haren te knopen. Ze had net warme vingers.
''I didn't actually. My parents were always working and I was making sure the nanny thought she ended in Hell or something.'', gaf ze maar toe. ''I was mostly playing in the playroom or in the garden, first with my brother but when he died, it was just me and myself.'', haalde ze haar schouders op. Dat was echter een verhaal wat veel te lang geleden was gebeurd, ze was negen geweest en haar broer elf. Hij was altijd al ziekig geweest van wat ze zich kon herinneren en een simpel griepje had er een einde aan gemaakt.
''You'' vroeg ze zich af. ''What did you like to do? You haven't been always the serieus Fynn that lives for his family and the work it takes to keep it's name high. You've been a child too... Not one that played video games and watched movies all day long probaly.'', glimlachte ze.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hoewel Noralie zich blijkbaar voor begon te stellen hoe afgevroren tepels er wel niet uit zouden zien, besloot hij hier zelf niet te lang bij stil te blijven staan. Het was nu eenmaal een standaard uitspraak. Wanneer je over alle uitspraken en gezegdes zou nadenken over de vreemdheid, dan waren ze waarschijnlijk allemaal even absurd. Het had geen zin om over deze onzinnigheden na te denken, al zette Noralie hem tegelijkertijd juist wel aan het denken.
Het zou dus gewoon een strandwandeling worden. Met zijn dikke jas aan en zijn handen in zijn jaszakken, was het nog enigszins oké. Goed, natuurlijk had hij koude wangen en waren zijn handen wat koud, maar hij kon niet zeggen dat hij het gevoel had alsof zijn lippen blauw aan het worden waren. Deze kou het des te beter maken wanneer ze straks thuis zouden komen, waarna ze een kop thee of rode wijn konden gaan drinken. Misschien kon hij de haard zelfs aanzetten. Hij had een openhaard in zijn appartement laten bouwen bij het ontstaan van het appartementencomplex, maar hij maakte hier eigenlijk veel te weinig gebruik van, bedacht hij zich nu. Fynn had kort naar zijn arm gekeken toen Noralie haar arm in de zijne wikkelde, maar hij liet zijn handen gewoon nog in zijn jaszakken. Het had geen zin om ze hier allebei uit te halen, waarschijnlijk zouden ze elkaars handen echt niet op kunnen warmen en zouden ze hier alleen maar koudere handen van krijgen.
Noralie begon te vertellen, nee, zij ging dus niet vaak naar het strand vroeger. Hij knikte. Aha. Ze was dus voornamelijk bezig geweest met het wegjagen van de nanny of ze was aan het spelen in de tuinen of in de speelkamer. Hijzelf herkende zich hier niet echt in. Fynn had nooit een broertje of zusje gehad, dus had hij geen idee hoe een relatie of band zo zou aanvoelen. Hij was vroeger vooral alleen geweest.
Hoewel hij dit had kunnen verwachten, vroeg Noralie door over hém. Hij praatte niet graag over zijn kindertijd, puur omdat hij wist dat hij niet opgegroeid was zoals ieder ander. Hij was vanaf jongs af aan al opgevoed met de gedachte dat hij zijn vader over moest gaan nemen.
,,I don't remember a lot about it" mompelde hij, misschien in eerste instantie omdat hij niet echt graag praatte over zijn verleden of wat dan ook. Toch wist hij dat hij misschien wat kwijt zou moeten, zo haalde hij diep adem en besloot hij een zo subjectief mogelijk antwoord te geven. ,,I didn't have any siblings, so I spent a lot of time alone. I remember that there were some security guards inside and outside the house, but they didn't really talk to me, only if I needed them. When I was young, one of them helped me with cooking diner or making lunch and so, but they didn't do anything with me other than that. My parents weren't home that often, so I spent most of my childhood with the strict security guards, controlled by my parents - mostly my father" sprak hij uit. ,,I liked sports, so I'd play soccer in the garden on my own and played some games I made up by myself... When I was 11 years old, my dad and some other men began to teach me a lot of things about the gang; That's when I learned about strategies, about guns, about other gangs" Dit was toen het eigenlijk allemaal begonnen was. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie glimlachte even klein. Het was niet normaal voor haar om er zoveel uit te flappen, maar ze wou oprecht haar best doen voor hun twee. Het zou alles zoveel makkelijker maken als ze tenminste een soort van op één lijn zaten en alles niet ongemakkelijk bleef omdat het maar 'moest'. Ze zouden elkaar hebben en ook letterlijk alleen elkaar.
''Pretty much the same life we had, huh?'', merkte ze op met een flauw glimlachje. ''Loose from the fact I had a horrible nanny and you had a guard cooking with you, wich seems very strange and I don't really can get a picture of that in my head.'', grinnikte ze zachtjes. ''But you turned out fine, Fynn. Believe me.'', knikte ze vast besloten. Van wat ze nu had gezien was hij strikt en zag hij het nut van grapjes niet altijd in, maar voor de rest was hij niet vervelend of zo. Gewoon recht toe.
Kort fronste ze even. ''Well, that part I didn't have in my youth since my dad already knew you were fit to rule his kingdom.'', glimlachte ze. Het was een feit, dit was niet iets wat besloten was in een week. Daar waren járen over heen gegaan.
''Bút...'', ging ze verder. ''I know how to play soccer and I am sure I can beat you in that.'', rolde ze met haar ogen. Ze was fit, maar ze had een vermoeden dat Fynn vooralsnog zijn grootte in zijn voordeel zou hebben en haar met een duwtje zo om zou hebben ook. Desalniettemin zou ze het niet erg vinden om achter een voetbal aan te rennen en een keer plezier te hebben. Écht plezier zonder meteen kinderachtig over te komen, sinds het normaal was voor volwassenen achter een bal aan te rennen.
Noralie was gestopt met lopen en had haarzelf omgedraaid, zodat ze tegenover hem kwam te staan en hem aan kon kijken met haar bruine ogen. Het was fijn om even buiten te zijn, even niet thuis of onder de mensen. Gewoon ergens anders, alleen, met z'n tweetjes en dat deed haar oprecht goed.
''Just don't get yourself in too much trouble, okay? I'm not planning on a second marriage because my fiancé wasn't carefull enough. However we don't have a ring to prove that, but still.'', mompelde ze. ''And I know your good in whatever it is you do with your business, I don't even want to know, but still be carefull.'' Het ging haar ook helemaal niet aan, de gure zaakjes en deals. Ze was niet van plan te hertrouwen omdat haar verloofde zichzelf overhoop had laten schieten.
Ondertussen had ze haar handen uit haar zakken gehaald, die dus nog warm waren, en tegen zijn gezicht aan gelegd. ''I'm trying here, just give me a chance too, okay?'' gebood ze hem haast. Voorzichtig was ze wat op de bal van haar voeten gaan staan, zodat ze haar lippen tegen die van hem aan kon plaatsen. Ze had hem in de club al gekust, maar toen was ze onder invloed geweest. Dat was nu niet het geval.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Ze hadden inderdaad een jeugd gehad die vergelijkbaar was. Terwijl Noralie vooral nanny's in huis had, waren dit bij hemzelf beveiligers, maar voor de rest leek het vrij erg op elkaar. You turned out fine, Fynn... Het waren woorden die nog kort door zijn hoofd spookten en waar hij over nadacht. Was dit wel echt zo? Hij kon zich niet voorstellen dat ze dit vond. Fynn was zich ervan bewust dat hij niet als elke man was. De situatie op zich was al niet echt doorgaans. Het kwam erop neer dat ze uitgehuwelijkt waren. Wat viel dan nog te bestempelen als 'normaal' en 'niet-normaal'.
Wist Noralie hoe ze moest voetballen? Daagde ze hem uit voor een voetbalpartijtje? Fynn keek opzij en keek de dame naast zich met opgetrokken wenkbrauwen aan. ,,Are you sure you do?" vroeg hij nogmaals, even voor de zekerheid. ,,If so, I'm challenging you to play a match against me" sprak hij hier met een kleine glimlach achteraan. Hij had zelf al best lang niet meer gevoetbald, sinds hij zijn 15e had hij vooral in de sportschool gestaan en was hij bezig met bepaalde oefeningen, die hij van de trainer van zijn vader geleerd had. Zo wist Fynn dat zijn conditie echt in topvorm was en dat hij ook behoorlijk wat spierkracht had. Dit nam niet weg dat Noralie er ook gewoon fit uit zag; hij onderschatte haar zeker niet, al bleef ze natuurlijk wel een dame die hij met gemak op zou kunnen tillen. Het leek hem leuk om weer eens zoals vroeger te kunnen voetballen, hij had destijds vele trucjes geprobeerd en hij had geen idee of hij deze trucjes inmiddels nog zou kunnen uitvoeren.
Fynn stopte met lopen toen Noralie zich naar hem omdraaide en ook stopte met lopen. Hij keek de dame voor zich gewoon aan, hierdoor moest hij ietwat naar beneden kijken. Het was maar goed dat zijn ouders een relatief kleine jongedame 'uitgekozen' hadden, al hadden ze dit vroeger natuurlijk niet kunnen weten. Fynn was zelf vrij lang, waardoor hij wat kleinere dames altijd wel zag zitten. Dat nam niet weg dat hij lange benen aan de andere kant ook weer erg mooi vond.
Haar woorden zorgden ervoor dat hij knikte. Hij begreep haar wel, maar hij nam het zelf ook enorm serieus. Hij was opgevoed om bendeleider te worden. ,,Don't you worry about it, I'm extremely careful and I was raised to be a leader of a gang and to be a businessman" sprak hij uit. Fynn was niet echt goed in het geruststellen van mensen, meestal sprak hij gewoon de waarheid uit. Zo ook nu. Hij kon niet zeggen dat hij nooit dood zou gaan of dat het geen gevaarlijk vak was, het was juist enorm gevaarlijk. Het had echter geen zin voor Noralie om zich hier zorgen over te maken, daar schoot ze niets mee op. ,,I'll do the best I can to stay alive, that's all I can offer you" mompelde hij. Verder kon hij geen beloftes of woorden uitspreken die ervoor zouden zorgen dat Noralie zich minder druk zou maken.
Fynn keek toe hoe Noralie haar handen uit haar jaszakken haalde. Zoals normaal gesproken, vielen deze kleine acties hem altijd op. Hij stond altijd op 'scherp', zoals hem aangeleerd was. Zo merkte hij dat haar handen tegen zijn gezicht aankwamen, een vrij aangename verrassing, aangezien haar handen een stuk warmer leken te zijn dan zijn gezicht. Op haar woorden reageerde hij niet, stiekem al wetende wat hij kon verwachten. Ze kuste hem. Hij haalde zelf een hand uit zijn jaszak en bracht deze naar haar heup. Zijn andere hand liet hij nog lekker in zijn jaszak zitten, puur omdat het gewoon behoorlijk koud was. Fynn was er in de club al achter gekomen dat ze een goede zoener was, dat ze zachte lippen had en dat het niet verkeerd was om met haar te zoenen. Toch kon hij niet zeggen dat deze zoen vanuit zijn kant liefdevol of vol passie kwam, hij zoende, er kwam misschien wat lust bij kijken, de zoen was fijn, maar het was niet zoals het hoorde bij een zo goed als verloofd koppel. Zo had hij zijn mond een beetje geopend, lieten ze hun lippen verder hun gang gaan, maar haalde hij hierna zijn lippen ook weer van de hare af. Het had geen zin om nog lang te staan zoenen; het was te koud om hier seks te hebben en daarbij wist Fynn ook niet of dit wel hoorde, nu ze een relatie hadden en nu dit zijn vrouw zou gaan worden. Hij kon haar niet behandelen zoals hij iedere andere dame behandelde.
Zo keek hij de dame tegenover zich aan. Natuurlijk was ze behoorlijk aantrekkelijk en het hij wat dat betreft echt geluk, maar hij kon niet zeggen dat hij haar zag zitten. ,,So, would you like your ring to be silver or gold?" vroeg hij haar. Dit was iets dat hij inderdaad nog zou moeten gaan doen; een ring kopen. Fynn had eigenlijk geen idee of dit er nu twee moesten zijn, één verlovingsring en één trouwring? Hij zou eens bij zijn eigen ouders en de ouders van Noralie moeten informeren wat hier eigenlijk de bedoeling van was. Het bleef een vreemde gedachte dat ze zouden gaan trouwen en eigenlijk de rest van hun leven samen zouden moeten doorbrengen. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

''I do.'', sprak Nora zeker van haar zaak. ''I know how to play soccer. I may not be as strong as you, I can play a game tho.'', grinnikte ze. Als hij een potje wou voetballen, stond ze daar voor open. Ze zag het maar als een moment waarop ze beide misschien ook even écht plezier konden hebben en niet ergens doelloos rondliepen of geforceerd op zondagse lunches moesten komen opdagen. Ze zag er nog steeds tegenop, de aankomende zondag. Maar voor nu besloot ze er maar niet over na te denken, omdat ze het gevoel had dat het eindelijk een beetje soepel verliep tussen haar en Fynn. En hij had gelijk gehad, ze konden het niet maken om niet te komen. Ware het maar om status hoog te houden.
Nora rolde kort met haar ogen. ''I'm always worried.'', gaf ze maar toe. ''Even if I hate someone with all I have, I would never wish someone will get hurt. A bit ironic, isn't it? Looking at in what for world we live and how much people get hurt every day.'', glimlachte ze een beetje beschaamt. Het was geen geheim dat Noralie heus een goed hart had en hoewel ze fel over kon komen, geen blad voor haar mond had en ook zeker boos kon zijn, was ze goed genoeg om niemand iets ergs toe te wensen. Misschien was het maar goed dat er voor haar geen uitzondering was gemaakt en haar vaders vermogen en bedrijf straks op Fynn kwamen te rusten. Nora was gewent om te shoppen en uit te gaan, niet om deals te maken.
''That's enough.'', besloot ze op zijn woorden die hij haar aanbood. Dat hij zijn best deed om te blijven leven, was meer dan genoeg voor haar. Indirect was het ook een belofte, maar dan zonder de daadwerkelijke nadruk. Het viel haar allang mee dat hij haar die woorden had gegund en zij zich niet al teveel druk hoefde te maken als hij een keer niet thuis kwam of zo. Dan kon ze er vanuit gaan dat hij zijn best zou doen om weer thuis te komen en dat was het enige wat ze wou. Ze zaten met elkaar opgescheept, of ze wouden of niet, maar ze had geen intentie om hem dan kwijt te raken. Ze deed haar best.
De kus vormde om in een zoen, waar Nora niet over ging klagen. Als ze al hun best moesten doen, kon ze er maar net zo goed zoveel mogelijk van genieten toch? Ze moesten ergens beginnen en wie wist wat er nog ging vormen, misschien bleef het wel gewoon altijd bij een soort lust. Op voorhand was het niet te zeggen, maar dit was een start.
Noralie haar bruine ogen keken weer naar Fynn op toen hun lippen afscheid hadden genomen en een kleine glimlach sierde haar. ''Gold.'', antwoordde ze simpel. ''I'm not the silver-girl like most.'', knipoogde ze hem nog toe terwijl ze haar handen weer warm in haar zakken stopte en kort even op haar onderlip beet. Ja, het was inderdaad koud.
''Maybe we should get home. Turn on the fireplace and open up another bottle of wine, in hope we warm up as well?'' stelde ze voorzichtig voor. Ze begon nu toch wel langzaam aan de koude ook door haar broek heen te voelen en dat was niet prettig omdat dat voor een verdovende tinteling op haar bovenbenen zorgde.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Noralie beweerde dat ze altijd bezorgd kon zijn, zelfs wanneer ze iemand haatte, zou ze nooit willen dat iemand gekwetst werd. Fynn kon enkel fronsen door deze woorden. Wanneer je iemand haatte, dan zou het niet uit moeten maken wanneer iemand pijn had. Wanneer je iemand niet kende, dan zou het niet uit moeten maken wanneer iemand pijn had. Alleen als je écht om iemand gaf, dan zou je niet willen dat die desbetreffende persoon geen pijn had. Haar woorden klonken vreemd in zijn oren. ,,So if anyone would kill your parents, or if anyone would kill somebody close yo you, just hypothetically of course, you wouldn't want the person who did it to get hurt?" vroeg Fynn. Hij zou dit niet kunnen begrijpen. Fynn doodde mensen die dit verdienden, die anderen al genoeg aangedaan hebben en die een gevaar waren voor hemzelf. Nu had hij zelf nog niet veel mensen vermoord, maar wist hij inmiddels wel hoe dit moest en wist hij welke mensen nog op het lijstje stonden. Fynn kon zich niet voorstellen dat Noralie niet één iemand zou hebben waarvoor dit anders zou zijn, hij kende inmiddels genoeg gekken en psychopaten die rondliepen op de wereld, hij zou deze stuk voor stuk met alle liefde willen vermoorden, al kon dit natuurlijk niet. Het vermoorden van anderen zorgde ervoor dat je zelf ook een pijl boven je kreeg. Het was belangrijk om altijd te blijven opletten in de wereld, zo diende er niet alleen gelet te worden op je eigen acties, maar ook op de acties van anderen.
Zijn handen bevonden zich inmiddels weer in zijn jaszakken, gewoon omdat dit net wat warmer was. De snijdende wind zorgde echt voor wat extra kou, zeker nu ze op het strand waren, hier leek de wind nog wat extra aanwezig te zijn. Aha. Goud. Fynn moest toegeven dat hij zilver zelf wat mooier vond, maar wanneer Noralie een gouden ring zou willen, dan zou hij hier uiteraard voor zorgen. Hij had echt totaal geen verstand van sieraden, ringen of wat Noralie mooi zou vinden, maar hij zou maar moeten vertrouwen op zijn eigen smaak. Wanneer ze het niet mooi zou vinden, dan kon ze de ring zelf nog altijd ruilen of dan zou ze het er maar mee moeten doen. Uiteindelijk was Noralie degene die er non-stop mee rond zou lopen.
Fynn keek Noralie verward aan toen ze voorstelde om weer naar huis te gaan. Haar voorstel klonk prima; de openhaard aan, een fles wijn, de verwarming wat hoger dan normaal... Een korte blik op zijn horloge zorgde ervoor dat hij even grinnikte. ,,Are you sure? We just got here" sprak hij uit. Ze waren hier echt nog geen 10 minuten. Hij vond het ook prima om eerst wat te gaan drinken in een strandtentje, deze zagen eruit alsof ze nog open waren. ,,I don't really care; going home sounds nice, but we could also have a drink in one of the restaurants over there" zei hij. Het maakte hem niet veel uit. Wel was het misschien wat leuker om hier nog wat te drinken, anders waren ze hier echt maar voor nog geen 7 minuutjes heen gereden. Waarschijnlijk wist Noralie het beste wat het 'normaalste' was om te doen. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

''That's different.'', fronste ze. ''Nevermind, it is very complicated it seems and it is not like I grew up the way you did. When you were old enough to learn the ways about how it goes, it is. I learned to be pretty and please.'', grinnikte ze zachtjes. Het was een feit, dingen zoals zaken doen en deals sluiten had ze niet geleerd. Maar haar moeder had haar altijd op het hart gedrukt dat ze mooi moest zijn, moest zorgen dat ze haar toekomstige man moest plezieren – al wist ze toen nog niet dat het Fynn zou zijn – maar dat had er ook voor gezorgd dat ze eigenlijk niet zuinig op haarzelf was geweest uit een soort opstand. Niet dat ze de hele stad in haar bed had gehad, maar ze had heus bedpartners gehad.
''Loose from the fact I couldn't even do it. I cannot even fire a gun.'', glimlachte ze schaapachtig. ''Very dangerous stuff, my mother always said and she would've already died from a heartattack if my dad learned me how to.'', mompelde ze nog. Nee, ze was erg achter gehouden betreft dat soort dingen terwijl je zou verwachten dat het in haar wereld zelfs als vrouw zijnde, het handig was om te weten hoe je een handwapen moest afvuren. Of in elk geval hoe je een mes kon gebruiken om jezelf te verdedigen.
Een lachje ontsnapte haar toen hij iets opmerkte over de tijd. ''Really?'' vroeg ze zich af. ''Had the feeling it was a bit longer than that, but I suppose my brain is starting to freeze.'', bekende ze maar. Een stille hint over hoe koud ze het eigenlijk wel niet had maar toch keek ze even om haar heen vooral ze knikte. Ze was hier eerder geweest en er was één tentje wat ze leuk had gevonden.
''Coffee then and after that wine at home? With the fireplace on, pretty please. I'm freezing.'', knikte ze instemmend waarmee ze haar arm weer door die van haar haakte zodat ze samen door het muffe zand konden ploeteren richting de pier waar enkele tentjes te vinden waren. Het was niet verstandig nu te gaan drinken, ze had geen zin om net het ongeluk te hebben dat ze ergens een blaastest stonden te doen en geen van beide verder kon rijden. Lopende met een motor was geen pretje, wist ze uit ervaring.
Samen liepen ze richting het tentje wat ze in gedachten had gehad. Het was klein en cozy, maar wel warm. Er waren gasbranders op de tafels te vinden, waardoor je meteen je handen wat op kon warmen. Kort stampte ze haar voeten even uit op de deurmat, voor ze naar binnen stapte en haar sjaal rond haar hals weghaalde zodat ze haar jas uit kon trekken. Het leek haar een goed idee om ergens in een hoekje te gaan zitten, lekker rustig en weg van de paar mensen die er waren.
''Espresso for me please.'', glimlachte ze toen er meteen een jongeman aan was komen hollen met de vraag of ze iets wouden drinken.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Op Noralies woorden had hij geknikt. Ze hadden nu eenmaal een compleet andere opvoeding gehad, dit was nu eenmaal zo. Hij was opgevoed met het idee om de leider te zijn van de bende, net zoals Noralie opgevoed was met gedachte om mooi te zijn als 'perfecte dame' te staan. Hij kon er niet echt iets tegenin brengen, puur omdat het waarschijnlijk waar was. Fynn kwam zelf vrijwel nooit dames tegen in de onderwereld, wat dat betreft was het gewoon echt verboden terrein voor dames. Hij kon er niet veel beters van maken.
Fynn had verbaasd opgekeken toen Noralie zei dat ze niet eens met een eenvoudig pistool kon werken. Hij opende zijn mond om wat te zeggen, maar schudde zijn hoofd. Het was onverantwoord dat dit haar nooit geleerd was. Natuurlijk was het niet de bedoeling dat ze deze écht zou gaan gebruiken en hierdoor onbewust betrokken zou gaan worden in de hele onderwereld, maar het verbaasde hem wel. Wanneer ze zou weten hoe ze een pistool moest gebruiken, kon dit in geval van nood gebruikt worden als zelfverdediging. ,,Are you serious?" vroeg hij dan ook voor de zekerheid. ,,That makes no sense. You should be able to protect yourself with a gun. I could teach you, without your mother knowing ofcourse" sprak hij uit. Natuurlijk zou hij nooit willen dat Noralie deze dan ook echt zou gebruiken. Als onschuldig persoon was het vast vreselijk om iemand te vermoorden. Toch leek het hem een veilige gedachte, mócht dit ooit van pas komen. Better safe than sorry.
Het duurde niet lang voordat ze in het strandtentje waren aangekomen. Het was echt meteen een groot verschil in temperatuur vergeleken met buiten. Direct kwam een warme lucht hem tegenmoet, een aangename temperatuur. Noralie had een plekje uitgekozen in de hoek, gewoon rustig, prima dus. Fynn had zijn jas uitgetrokken, zijn beanie liet hij op zijn hoofd. Het kleine beetje warmte op zijn hoofd was voor nu echt perfect en waarschijnlijk zouden zijn haren ook all over the place zitten wanneer hij deze af zou doen. Het was prima om deze even op te laten.
Noralie bestelde een espresso, zelf had hij meer zin in thee. Zodra Fynn een gemberthee besteld had, bracht hij zijn handen naar voren richting de gasbranders, hier kwam meteen al wat warmte vandaan. Hij wist niet zo goed wat hij zou moeten zeggen, dus bleef hij maar gewoon stil. Hij was niet echt iemand die gesprekken zou voeren omdat hij dit moest. Goed, eigenlijk wist hij dat hij wel moeite moest doen, dus terwijl hij naar de gasbrander keek, dacht hij na. ,,What's the strangest habit you have?" vroeg hij Noralie na een korte stilte. Hij wist dat het een willekeurige vraag was, maar hij moest nu eenmaal zijn best doen om een beetje moeite te doen. Misschien zou hij zo nog wat dingen over haar leren.

why do you hesitate?