ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Ietwat bang was Dyana wel. Ze had nog nooit eerder wat voor spel dan ook in een casino gedaan, ze was zelfs nog naar een casino geweest, en was bang dat ze opeens al haar geld zou verliezen door een domme move. Dit was ook waarom ze zich eigenlijk niet in dit wereldje wilde mengen, maar ze was uitgenodigd en haar vrienden hadden erop aangedrongen. Meerdere malen had haar beste vriendin Emma gezegd dat het fantastisch ging worden en dat het een feestje was wat ze eigenlijk niet kon missen, zeker niet als ze ervoor uitgenodigd was. Uiteindelijk was ze overstag gegaan en nu stond ze dus hier, in een veel te kort jurkje op hoge hakken. Emma had haar haren eerder gedaan, waardoor haar bruine lokken nu mooi en licht gekruld langs haar gezicht vielen. ''Ik vind dit zo geweldig.'' Lispelde Emma, die dromerig voor zich uitstaarde. Dyana schudde haar hoofd en zuchtte zacht, wat was ze blij dat zij niet was gaan voordrinken met haar vrienden vanavond. De mojito die ze net besteld had was haar eerste alcoholistische drankje van de avond. Waarschijnlijk zou ze niet dronken worden, want dat werd ze sowieso vrij weinig. Ze vond alcohol heus wel lekker, maar ze kon niet zo goed tegen drank en ze wilde niet overgeven in het casino. Nee, daar zei ze maar even pass tegen.
Ietwat verbaasd keek ze op toen de jongen met tatoeages, ja de jongen waar ze net nog naar had zitten staren, ineens hun richting opkwam. Echter deed ze alsof ze niet naar hem had staan kijken want dan kwam ze wanhopig over, dus wendde ze zich tot Emma, die echter alleen maar wat dommig stond te lachen. ''Je had echt nooit zo veel moeten indrinken, sukkel.'' Zei Dyana, die een klein glimlachje rondom haar mondhoeken niet tegen kon houden. Het was immers best komisch, dat haar beste vriendin al best dronken was. Opeens hoorde ze een stem, een mannenstem. Zijn woorden waren op Emma gericht, die nu opkeek en hem met een wat glazige blik aanstaarde. ''Water?'' fronste ze, niet helemaal begrijpend wat er aan de hand was. Dyana rolde met haar ogen om de dommigheid van haar beste vriendin en nam een slokje van haar eigen cocktail. Zij was immers nog volledig nuchter en was nog niet aan het slissen of raar aan het kijken. ''Het spijt me, ze heeft veel te veel gedronken, ik weet het.'' Verontschuldigde ze zich nog wel voor haar vriendin. Ze deed altijd al haar best om ervoor te zorgen dat iedereen haar mocht – al kon dat nooit. Verlegen kon Dyana soms ook wel zijn in de buurt van een knappe jongen, zoals nu. Ze vond het wel grappiger dat haar beste vriendin op haar plek werd gezet door de onbekende jongen, waardoor ze zacht moest lachen. Echter begon hij nu tegen haar te praten, hij stelde zich voor. ''Ja, Dyana Burkov.'' Zei ze met een glimlach rondom haar mondhoeken. ''Is dit jouw casino? Echt?'' vroeg ze vervolgens ietwat bewonderend. Ze sprak hem niet met u aan, al was dat wel zo beleefd, maar hij was erg jong en hij kende haar vader. Zelfs al zouden mensen de achternamen niet herkennen, zouden ze het zo wel aan het gezicht zien. Ze leek veel op haar vader.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Josiah had enkel een zwart bloesje aan, zonder daar verder een colbert overheen te hebben getrokken. Hij hield niet zo van de stropdrassen en strakke pantalon's, dat was meer een oude-mannen-ding in zijn ogen en hij was niet oud. Zijn blauwe ogen gingen de ruimte even langs, om de gezichten even tot zich te nemen. Veelal mannen, met hun vrouw, van grote bedrijven waren aanwezig. Mensen waar zijn bedrijf op zijn beurt weer zaken mee deed en ook had hij enkele mensen uitgenodigd van families die invloed hadden op vrijwel de hele stad. Mensen met succesvolle restaurant, import en export, internetbedrijf in het geval van de dame die net naar binnen was gestapt met enkele vrienden. Kort volgde hij de dames tot aan de bar, voor hij zijn ogen weer los trok en zich weer tot Ethan wendde die tegen hem aan had staan praten, iets waar hij niets van mee had gekregen. ''Sorry man, maar ik heb écht niéts gevolgd van wat je net allemaal gezegd hebt.'' lachtte Josiah. 
Hijzelf had dit casino in bezit, maar dat was niet zonder reden. Het casino was bereikbaar voor iedereen, maar wat daarachter plaats vond ging wat dieper dan slechts teren op alle onschuldige zieltjes die hier met hun geld kwamen en eerder verloren dan iets wonnen. Het casino was een plek waar je geluk moest hebben, anders was het zonde van je geld. Daarom was het ook niet voor iedereen weggelegd, want het ging op basis van je rekening of je binnen kwam of niet. Dus de mensen die hier kwamen konden wel een paar duizende euro kwijt zonder dat ze daar last van hadden. Achter het casino hield Josiah zich meer bezig met wat meer... illegale deals. Dat was een goede verwoording. Meer dan dat wou hij er niet eens over los laten in zijn gedachten, omdat het niet alleen plaats vond met mensen die hulp nodig hadden, ook mensen die zich aangesloten hadden bij de mafia kwamen over de vloer. Corrupte agenten, verleidsters en andere mensen die zich niet bezig hielden met zuivere dingen en eerlijkheid. Josiah dus ook niet en dat hield hem ook tegen om iemand toe te laten in zijn leven. 
Een mondhoek ging omhoog tot er een kleine glimlach op zijn gezicht ontstond, bij het horen van één van de vriendinnen van de brunette. Die had flink zitten voordrinken zo te horen, de slis was in haar spreken te horen. Hij liet zijn whiskeyglas nog een keer vullen en had daarmee een glas water erbij gepakt voor hij in beweging was gekomen. Zijn whiskey glas had hij over de bar geschoven, tot hij op de plek van bestemming was. ''Dames. Gezien dit mijn casino is, adviseer ik dat de blonde dame hier, een glas water neemt in plaats van een cocktail.'' daarmee wisselde hij de twee glazen al om voor ze iets in kon brengen. Hij gaf de cocktail terug aan de barman voor hij iets naar voren boog naar Emma. ''Dit is een feestje waarbij we ons gedragen.'' probeerde hij zo vriendelijk mogelijk te glimlachen maar hij kon er niets aan doen dat hij dit zo tegen haar zei. Hij hoopte maar dat hij haar niet al teveel beledigde. Josiah rechtte zijn rug weer en liet vervolgens zijn blauwe ogen afdalen naar de brunette die nu naast hem stond. Hij kon het niet laten om haar jurkje, en daarmee haar lichaam dus, te bekijken voor hij met een glimlach bij haar gezicht bleef hangen. ''Josiah.'' merkte hij zijn naam op. ''Burkov, toch? Ik ken je vader.'' besloot hij maar te beginnen om haar aandacht te krijgen. 

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Het jurkje wat ze aan had was, vergeleken met haar normale kleding, kort. Eerst had ze dit ook helemaal niet aan willen trekken, maar haar vriendinnen hadden haar verzekerd dat ze er goed uit zag en dat ze het echt aan moest trekken. Dyana was helemaal niet zo van de korte jurkjes. Ze droeg wel jurkjes als ze uit ging, maar niet zo kort als dat sommige meisjes droegen. Eigenlijk moest ze ontzettend blij zijn dat haar ouders niet hadden gezien wat voor jurkje ze had gekocht vanmiddag, die zouden haar nooit laten gaan. Ze zouden haar niet eens naar de plek waar ze nu heen gingen laten gaan. Het casino, de plek waar jongeren hun geld verspeelden alsof het niets was. Niet alleen jongeren trouwens, maar ook ouderen. Dyana zelf was nog nooit naar een casino geweest, maar wist wel dat haar vader hier veel tijd had besteed in zijn jongere jaren. Ja, ze woonde nog thuis. Als enig kind was ze geliefd bij beide ouders en behandelden ze haar als haar oogappeltje. Haar moeder vond het vervelend om haar dochter te laten gaan, terwijl Dyana eigenlijk wel uit huis wilde. Ze wilde meer van de wereld zien, wilde meer dingen ontdekken en bovendien zou het steeds ongemakkelijker worden als ze bijvoorbeeld een relatie had. Wetende dat haar ouders altijd in hetzelfde huis waren, was misschien niet erg fijn. Ze wilde eigenlijk binnen nu en een halfjaar wel een eigen plekje vinden, wat waarschijnlijk toch wel een gigantische villa werd. Doordat ze enig kind was, had ze nooit geld en aandacht hoeven delen met andere kinderen en kreeg ze alles. Haar ouders hadden een succesvol internetbedrijf, wat erin resulteerde dat ze soms tot laat in de avond nog ermee bezig waren. Haar vader was het echte hoofd van het bedrijf en was er dag en nacht mee bezig, haar moeder deed soms de boekhouding. Doordat Dyana steeds ouder werd, hielden ze zich steeds meer bezig met het bedrijf en minder met haar. Vond ze overigens prima, maar dan wilde ze wel graag uit huis.
Het geluid van haar zwarte hakken tikten op de grond toen ze uit de limousine stapte. Haar donkere haren waaiden langs haar gezicht heen en ze lachte toen ze het dronken gegiechel van één van haar beste vriendinnen, Emma, hoorde. Ze was hier samen met haar vriendinnen gekomen bij een privé feestje wat alleen voor de 'elite' was, zoals ze het zelf noemden. Dyana liep achter haar vriendinnen aan naar binnen, waar haar jas voor haar uit werd getrokken en op werd gehangen in de garderobe. Haar tasje hield ze dicht tegen zich aan gedrukt terwijl ze haar ogen uit keek. Wauw. Nog nooit was ze in een casino geweest, dit was haar eerste keer. Alles zag er zo luxe uit. De meisjes droegen korte jurkjes, de jongemannen net op maat gemaakte pakken. Allemaal hadden ze een duur ogend drankje in hun handen, cocktails. ''Come on, laten we een drankje gaan halen.'' Emma trok aan haar arm en Dyana knikte waarna ze met zijn tweetjes naar de bar liepen. In haar tas had ze veel geld opgeborgen. Nieuwsgierig keek ze in het rond terwijl Emma een mojito voor hen beiden bestelde. Haar blik viel op een jongen, die onder de tatoeages zat. Ze slikte eventjes terwijl ze naar hem keek. Hij was ongelooflijk knap en aantrekkelijk. De tatoeages waren opvallend, maar stonden hem goed. Hij was prachtig. ''Niet zo staren, joh. Hier.'' Lalde Emma, die de cocktail in haar handen drukte. ''W-Wat? Ik staarde niet.'' Stotterde Dyana terwijl ze een slokje nam van haar mojito. ''Oh, echt wel. Zou hij je doorhebben?'' Emma likte langs haar lippen en gooide opeens haar ene arm in de lucht. ''Ik heb zoveeeeeel zin om te spelen.'' Schreeuwde ze. Dyana rolde met haar ogen en zuchtte zacht. ''Je trekt de aandacht van iedereen hier, Em. Ik weet niet eens met wie of wat je wil spelen, en eerlijk gezegd hoef ik dat ook niet te weten, maar je moet echt wat stiller zijn. Iedereen kijkt naar ons.'' Zei ze. ''Ja, die knappe jongen kijkt ook.'' Giechelde Emma. Direct keek Dyana op, maar zuchtte daarna. ''Ha-ha, grappig hoor.''

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Josiah 'Josh' Burnan.

ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

i'm a good girl with a lot of bad habits