ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Fronsend had ze naar hem gekeken toen hij zich ineens excuseerde. Ze was wat overeind gekomen, tot ze op haar knieën zat, met haar voeten onder haar kont gevouwen. Priemend tuurde ze hem even aan voor ze haar hoofd schudde, om aan te geven dat ze het er niet mee eens was.
''That's because you're nót a teacher, you're my partner and it is not your task to guide me the whole way.'', merkte ze zachtjes op. ''I never saw you as my teacher to be honest.'', gaf ze maar toe. Dat was misschien wel een beetje de reden waarom ze ook zo hard trainde, omdat ze hem niet lastig wou vallen met dergelijke vragen die hij toch niet kon beantwoorden.
Madilyn zuchtte even zachtjes. ''I suppose..'' even viel ze stil om even na te kunnen denken. ''Just listen to what I have to say, okay?'' gebood ze hem vervolgens maar. ''That shadow, it doesn't have a name. It excisted long, long ago. Far before we even excisted. It now just excists in a... alter-world of my own head, I think. It is a part of me, like the darkness everyone possesses, only mine has a form of a mix between a cat, dog and something that is crazy enough still looking alot like us.'', fronste ze.
''Anyway,'' vervolgde ze. ''The reason I can get along with it better, however it still has a desire to do things that aren't right, is because we meet up in my sleep. If that makes any sense to you... I actually listen to it, talk to it, try to understand it. With a slight hope I can understand my powers too.'', glimlachte ze. ''So, no need to worry alright? I can handle some crazy shadow man in my head.'', grinnikte ze zachtjes. Zolang ze de enkelband droeg dan toch, want de eerste en laatste keer dat dat ding eraf ging... had haar wel laten schrikken.
Madilyn haar lippen krulden vervolgens om tot een glimlach, waarbij ze met haar wijsvinger tegen haar lippen aan tikte. ''Now, I think I need some distraction from al that serious talk and to much thinking.'', daagde ze hem een beetje uit.

Kai had haar na gekeken en was met een zucht weer op het bed beland. Het was allemaal zo verwarrend, bedrukkend en eng genoeg vertrouwd. Het was lastig voor hem en hij kon enkel hopen dat Asa echt niet verwachtte dat hij morgen helemaal omgeslagen zou zijn. Hij had tijd nodig, maar hij zou wat meer zijn best doen dan toch.
Toen Asa terug was had hij zwijgend naar haar geluisterd toen ze ineens over een derde kracht begon en fronste hij heel even bij de uitleg die ze gaf. Ergens was het niet gek dat haar lichaam, innerlijk en uiterlijk, leek te willen compenseren met wat ze niet had. Het was ergens al zeldzaam als je twee krachten had, of een hele sterke dan toch, laat staan drie en dat maakte dat hij kort even nadacht.
''Well, don't sing when I'm around then. I'd like to decide when I'm asleep myself.'', glimlachte hij onschuldig. Niet dat hij wist of het effect op hem zou hebben omdat ze aangaf dat het bij dieren was overkomen, maar ergens waren hun ook dieren. Net als mensen, Dwergen en andere wezens. Ze waren allemaal soorten, alleen intelligenter dan daadwerkelijk een hert gokte hij zo. Hij had zijn handen achter zich op het matras gezet, zodat hij wat naar achteren kon leunen.
''We can see what we can find about your powers in the library, if you'd like to? Powers are passed down onto new products, as the Elders call it, there are records of every power they created and wich angels had them in the past.'', probeerde hij uit te leggen. ''My power is also passed down, Jaiki his power to and sometimes they create something new, that's Madilyn's case. But that happends rarely and as far as I know it didn't happen for decades.'', legde hij wat verder uit. Het was een groffe beschrijving van alles, maar op dit moment zijn beste beschrijving. Misschien konden ze wat dingen vinden, wat als een soort 'guideline' voor haar kon dienen.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Asa voelde zich enorm gelukkig in zijn armen. Misschien moest ze minder angstig zijn en het eens een keer nemen zoals het was. Zeker als ze dan zo vaker in zijn armen kon zijn... Glimlachend keek ze naar hem op en knikte. Het was een belofte die ze vanaf nu zou volgen. Het leek de beste optie.
Ze zette haar handen in haar zij bij zijn opmerking. "Hey!" riep ze en ze gaf hem plagerig een duw. "Ik ga al, ik ga al," zei ze en ze hief haar handen omhoog. Ze pakte nog snel wat schone slaapkleding uit de kast en verdween daarna de badkamer in, waar ze een lange bad nam om nog eens goed over alles na te denken. Daarna had ze zich omgekleed en pakte ze een flesje met een soort lotion uit haar tas. "Kai? Kan je mijn vleugels met dit insmeren?" vroeg ze en ze kwam op het bed bij hem zitten. Ze gaf hem het flesje en ging daarna met haar rug naar hem toe zitten. Er waren openingen in hun kleding op de rug, zodat ze altijd hun vleugels tevoorschijn konden halen, zonder kleding te scheuren. Asa klapte haar misvormde vleugels uit en keek naar haar handen. "Mijn vliegleraar, Gabriël, zegt dat de lotion zal helpen om veren te laten groeien en om de huid te beschermen."
Waarom die man dacht dat ze ooit zou kunnen vliegen wist ze niet, maar ze wilde haar leraar niet teleurstellen door zijn aanbevelingen niet op te volgen. Het was vreemd om hetgeen waar ze het meest onzeker over was, te laten zien en aanraken door Kai. Aan de andere kant, gaf het haar ook meer zelfverzekerdheid. Hij wist alle ins en outs van haar en respecteerde haar als partner. Zelfs toen ze tegen hem had gelogen. "I have a third power, Kai," zei ze zacht. Als ze alles aan hem moest vertellen dan zou ze dat nog doen ook. "I was walking around the forest yesterday and I couldn't help myself, I started to sing."
Ze frunnikte aan haar lange haar en liet het tussen haar vingers glijden. "I didn't notice what was happening, until a bird fell down a tree. It was sleeping. And then I saw that all the animals around me were sleeping."

Jaiki had het natuurlijk maar plagend bedoeld. Hij wist zelf natuurlijk wel dat ze getraind had en daarna in een gevecht was geraakt. Het deed hem eigenlijk goed om te zien dat haar lip al bijna weer normaal was en de blauwe plekken al groen en geel waren gekleurd, in plaats van dat donkere paars en blauw. Hij ging op zijn rug liggen en trok de lakens over zich heen. Hoewel hij veel had gezeten en gestudeerd, was hij toch dood op na een dag als vandaag. "Sounds like a plan," mompelde hij wat slaperig. Hij legde zijn arm over zijn ogen heen en zuchtte even diep. Het sturen van haar kracht was zo'n lastige en uitputtende taak voor hem. Hij vroeg zich werkelijk af of hij ooit genoeg zou leren om haar goed te kunnen helpen. Ze konden immers niet voor altijd hier blijven tot ze haar kracht onder controle had. Er was zeker wel een deadline. Het ging al beter. Dat gaf hem een sprankje hoop, ookal kon hij zijn vinger er niet op leggen wáárom het beter ging. Wat er was gebeurd of gedaan dat die verbetering was gekomen. "I have to apologize if I'm not the teacher you expected or needed... I prepared myself from the moment I woke up. I trained hard, studied hard. Yet, I've never felt so unprepared or lost." Hij hield zijn arm over zijn ogen, omdat hij haar werkelijk niet aan kon kijken. Hij voelde zich als een teleurstelling voor haar. Hij kon haar niet de begeleiding geven die ze nodig had. "But I guess it's a relief to know that I'm not the only one," zei hij en een kleine grimas kwam op zijn gezicht. "I've never seen my friend Kai at such a loss as of today. Perhaps we should help them a bit when we meet up tomorrow."

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Maddy glimlachte even toen Jaiki niet meer boos leek te zijn. Dat deed haar goed, omdat ze het een verschrikkelijk gevoel had gevonden. Al rolde ze ook al snel met haar ogen, jegens de opmerking die hij maakte over háár uiterlijk.
''I trained before all of this, offcourse I'm a mess. Not to mention playing a hero makes you sweaty.'', grapte ze wat. Het voelde goed om gewoon weer normaal te doen en daarom had ze het niet kunnen laten een dergelijke opmerking te maken. Plagend stak ze het puntje van haar tong uit vooral ze haar hand weer liet zakken toen ze het stof uit zijn haren had geveegd.
Madilyn legde haar hoofd tevreden tegen zijn schouder aan toen ze zijn arm rond haar middel had, zodat ze samen terug konden lopen. Het was een goed plan om een douche te nemen en gewoon lekker in bed te gaan liggen. Tevreden was ze met hem mee gelopen en had ze zich niets aangetrokken van de vuile blikken die ze nog had gekregen van de jongens en meid waar ze eerder nog mee op de vuist gegaan was. Die zouden hun straf niet ontlopen, gokte ze zo.
Ze had een snelle douche genomen, om haarzelf gewoonweg op te frissen en niets meer, waarna ze een short en een los topje aan had getrokken. Op haar blote voeten was ze de kamer weer in gewandeld zodat Jaiki zijn beurt kon nemen en zij op bed kon rollen. Tevreden drukte ze haar gezicht even in haar kussen en zuchtte ze even diep. Wat een dag, ze was toe aan de volgende zodat ze deze kon afsluiten.
''Mhh.'', mompelde Madilyn wat bedenkelijk terwijl ze wat op haar buik rolde en een hand onder haar kin plaatste. ''What about visiting that lake again, where you took me the first couple times. We could go swimming and maybe we can take a self-made lunch with us?'' stelde ze voor. Ze wist niet zoveel anders om te doen eigenlijk, behalve trainen want dat was iets waar haar leven zowaar uit leek te bestaan.

Kai fronste even. ''Maybe you are right, but I'm sure the Elders will also get the stories together. And you don't know it, but the one ruling this all. Making us. Well, she just knows if someone tells the truth. I think that's her power.'', glimlachte hij. ''So I'm sure they get a proper punishment.'', knikte hij hoopvol. En anders ging hij er wel wat aan doen, maar dat wou niemand want dan zou hij ze voorlopig vast zetten in een timeloop tot ze gewoonweg gek van zichzelf werden.
''Well, that dark wall isn't everyting either.'', glimlachte hij schaapachtig. ''That wall can safe you from alot, but it can also keeps alot from you.'', mompelde hij. Hij ging er verder maar niet op in. Het was prima. Hij zou er gewoonweg voor zorgen dat ze niet meer lastig gevallen werd, want dat was zijn taak als haar partner. Als de oudste van hen twee. Hij nam het zichzelf oprecht kwalijk dat hij niet degene was geweest wat Madilyn wel had gedaan. Hij moest haar maar bedanken morgen...
Fronsend had Kai toegekeken hoe Asa zich in zijn armen draaide, zodat ze praktisch tegenover elkaar kwamen te staan. Hij had heel even omlaag gekeken, voor hij zijn armen weer wat liet zakken zodat ze rond haar middel kwamen te rusten. Hij knikte even toen ze hem beloofde alles te vertellen vanaf nu.
''That would make it easier for both of us, so I suppose that promise also counts for me.'', glimlachte hij. Hij zou toch echt opener moeten worden om dit te laten werken, om in elk geval een team met haar te kunnen vormen en dan zouden ze wel zien op wat voor level ze samen zouden belanden. Hij had er geen verwachtingen van, dat was misschien maar goed ook omdat hij nooit zover kon denken.
''Oh, yes.'', merkte hij haast dramatisch op waarbij hij haar losliet en zijn wijsvinger en duim op zijn neus zette. ''You smell terrible, probaly even worse when Mayu has a wet fur and smells like a wet dog.'', merkte hij vermaakt op terwijl hij zijn blik afwendde voor hij echt in lachen uitbarstte.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Asa keek een beetje ongelovig toe hoe hij haar bed gewoon weer tegen die van hem aanschoof. Waarom moest Kai het haar zo ongelooflijk moeilijk maken? Hij wilde immers extra tijd, maar als hij 's nachts tegen elkaar aanliggen niet erg vond dan zou Asa zeker niet klagen. Ze had lang niet meer zo goed geslapen als de nacht waarbij hij haar tegen zich aan had getrokken. "But that's the point," mompelde ze. "If I'm going to depend on your help and protection every time then they won't stop bullying me. They will stop when you are around and when you're not they'll start again. I tried to fix it myself to show them that I'm strong, but in the end it was just humiliating. I don't seem to have this dark wall like you have, but I wished I did."
Misschien dat ze dat wel had gehad als ze goede vleugels had gehad, maar die had ze niet en daar moest ze mee leren leven. Ze keek op toen ze plots Kai's borstkas tegen haar rug voelde en niet veel later. "What... are you doing?" mompelde ze, voordat ze wel en goed besefte wát hij precies deed. Tussen Asa's tranen brak een glimlach door. "That's one way, but I prefer this way."
Ze draaide zich om en sloeg haar armen rond zijn middel en legde haar hoofd tegen zijn borstkas aan. "Like this," zei ze en ze bleef voor even zo tegen hem aan staan. "I'll tell you everything from now on," mompelde ze in zijn shirt. "No more secrets or withholding."
Dat was de stap die zij moest zetten om hun relatie te laten werken en hij moest werken aan hoe hij moest leven met haar. Het liefst bleef ze zo de hele tijd staan. "I should take a shower," mompelde ze weer in zijn shirt. "I'm probably smelling really bad after all the trainings today."

Jaiki had niet per se opgelet wat er precies werd gezegd tussen Maddy en de Oudere. Hij geloofde erin dat ze nu wel de waarheid zou zeggen en anders kwam dat wel naar boven. Een Oudere had een enorme kracht waar menig men u tegen kon zeggen en was daarbij de createur van alle engelen. Het was onmogelijk dat ze niet door een jongere engel heen konden kijken. Nadat alles wat netter was opgeruimd, keek hij op naar Maddy die bij hem was komen staan. Een glimlach vormde weer op zijn gezicht. Zijn ijzige kille houding was verdwenen nu hij wist dat ze een lesje had geleerd van haar fouten. Daarnaast kon hij niet lang boos op haar blijven, zeker niet als ze spijt betoog. "Talk about yourself," zei hij toch met een klein grijnsje. Maddy was immers ook niet de schoonste. "C'mon. Let's clean ourselves up."
Hij sloeg zijn arm rond haar middel en begeleidde haar terug naar de kamer. Daar liet hij haar eerst opfrissen en daarna sprong hij zelf snel onder de douch. In een rap tempo waste hij zijn haar en zijn lichaam. Daarna trok hij een losse slaapbroek aan. Het enige wat hij was vergeten was een shirt, maar hij had zo'n gevoel dat het niet erg was als hij shirtless rond ging lopen. In het begin had hij dat wel gedaan, omdat hij niet wilde dat ze het gevoel kreeg dat hij er iets voor terug wilde hebben. Dat was namelijk niet zo. Hij liep gewoon graag rond zonder shirt. Hij hoefde haar niet met minder kleding te zien. Nog altijd gaf hij haar privacy, maar liet hij ook merken dat hij zich comfortabeler bij haar voelde om dit soort dingen te doen. Vermoeid plofte hij neer op bed en trok hij Maddy gewoon erbij en in zijn armen. "I want to do something with you, Kai and Asa tomorrow," mompelde hij. Jaiki zou het leuk vinden als Maddy vriendinnen werd met Asa, zo konden ze een hecht groepje vormen en misschien zelfs elkaar steunen tijdens de oorlog. "What would be fun? What would you like to do? Please don't say madipedi's," grinnikte hij en hij drukte een kusje tegen haar slaap.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

''Still.'', mompelde Maddy een beetje tegenstribbelend. ''It didn't feel right to tell you without her knowing.'', piepte ze bijna. Dit was zo, zo tegenstrijdig voor haar. Ze wist dat ze eerlijk had moeten zijn tegen Jaiki, maar aan de andere kant voelde het voor haar niet goed om iemand op die manier te 'verraden'. Ze zuchtte dan ook opnieuw even en knikte op zijn woorden, als teken dat ze het begreep. ''I'm really sorry.'', verontschuldigde ze haarzelf nog maar een keer.
''Well, in the end I would've done the same for anyone else. So it doesn't really mind if it is Asa or not.'', probeerde ze het een beetje weg te wuiven. Ze zou het voor ieder ander opgenomen hebben als die 'zwakker' in het spel stond. Een vuil spel in dit geval omdat het geen geheim weer was dat de brunette niet kon vliegen. Ze wist niet zo goed waarom ze zich kwaad had gevoeld erom, maar er was zeker een kers op het slagroom geplaatst toen de jongeman haar een klap had verkocht.
Zonder tegen te stribbelen was ze achter Jaiki aan gehobbeld, niet dat ze heel veel keuze had gehad met zijn grip rond haar hand en begrijpend knikte ze toen hij haar gebood de waarheid te vertellen. Dat was nu wel het beste ja, om zijn vertrouwen onder andere niet meer te schaden dan ze nu al had gedaan. Wat had ze in godsnaam dan ook gedacht met zo'n goedkope smoes? Ze kon haarzelf nu wel voor haar hoofd slaan.
''Well?'' vroeg ze vrouwelijke Elder met pikzwart haar en haast ijsblauwe ogen.
''They bullied Asa and I stepped in. I actually pulled the guy on his wing down to get something back that is very, very precious to Asa. And before I knew it the girl grabbed me by the hear and I got punched. So I punched back... There is not more to the story than that.'', had ze er in een ademteug uitgeflapt. De vrouw had haar daarop priemend aangekeken maar knikte enkel waarop ze het verzoek kreeg om de rotzooi ook op te ruimen en Maddy was dan ook braaf in beweging gekomen.
Uiteindelijk hadden ze alle zooi aan de kant gekregen, hoewel ze de standbeelden niet magisch kon laten herrijzen of zo. Zo bijzonder was ze ook wel weer niet. Toch wel een beetje buiten adem van het gebukt staan, had ze haar handen in haar zei gezet en haar rug even gerecht.
Met een zuinige glimlach veegde ze wat viezigheid uit Jaiki's haar. ''You need a shower, or bath. Whatever you like. But you're dirty now.'', mompelde ze.

Kai kon het niet laten om een lach eruit te laten. ''I'm not totally sure if they elders would ever have made someone that is 'perfect' for me. I'm sure that's not even possible with someone like me; hardheaded, not easy to approach and with a dark aura that already turns people away.'', grinnikte hij. Hij schudde even vermaakt zijn hoofd. Als ze ging denken dat er iemand meer perfect voor hem zou zijn, dan zat ze behoorlijk mis. Hij geloofde er heilig in dat het een kwestie van volhouden was, maar dan zou hij zich ook wat meer moeten openstellen. Dat had hij nu wel door.
''For as far as I remember...'', en daarmee was hij omhoog gekomen zodat hij weer op zijn voeten stond en simpelweg zoals de vorige keer haar bed begon te verslepen. ''Was I the person that decided that our beds matched perfect and that I was the person that pulled you in my arms. Not the way around.'', mompelde hij toen hij het bed weer terug op z'n plek had staan. ''I just agreed on hugging and such, as a start, I'm pretty sure it's the same in that way.'' Een knuffel, samen slapen, prima. Maar ze moest nu nog niet verwachten dat hij ging zeggen dat hij van haar hield, zoals Jaiki er wel ineens uit had geflapt tegenover hem. Hij vroeg zich af of hij het al had bekend tegenover Maddy.
''Now thát is something I didn't know.'', antwoordde hij toen ze ineens bekende dat ze al langere tijd zo getreiterd werd. ''It is just something I knew from the past few days. You should've told me sooner, Asa. I can't help or protect you if you don't talk to me. No matter what kind of hardheaded guy I am or how dark my wall is.'', fronste hij moeilijk. Hij vond het lastig om het nu pas te horen dat het al zo lang duurde en daarom volgde er ook een diepe zucht omdat hij zich moest inhouden de Angels niet op te zoeken.
Kai had heel even getwijfeld maar had uiteindelijk toch een stap naar haar toe genomen, zodat hij met zijn borst tegen haar rug aan kwam te staan en hij wikkelde zijn armen rond haar middel terwijl zijn kin op haar schouder leunde. ''Like this?'' vroeg hij zich af, om terug te komen op het knuffelen zonder verder op alle lelijke namen in te gaan.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Asa keek een beetje verrast op toen hij plots door haar haar woelde. Ze had het gevoel gehad dat ze zoveel dingen verkeerd had aangepakt, terwijl ze het beste voor hem had willen doen. En door zijn gewoel en zijn kleine glimlach, voelde ze zich iets beter. Alsof ze nog niet altijd totaal verkloot had. Stil luisterde ze naar zijn uitleg. In het begin had ze juist het gevoel gehad dat hij haar niet wilde hebben en nu begreep ze dat het enkel een soort onzekerheid was waarin hij niet precies wist wat hij met haar aan moest. "I guess it's a start," zei ze zacht. "Although I'd love to hug you everyday or just be in your arms at night. I know I'm intense and I ask a lot of attention, perhaps we're not entirely 'made for each other'. Maybe there were some mistakes with my personality too, I don't know. It's confusing for me not to be the perfect image that the Elders had in mind and it makes me second guessing myself whether or not I'm truly what I'm supposed to be for you. I tried many things to find out what works for you, but it seems nothing worked out as I had hoped."
Ze stopte de veer weer in haar haar. "So I'll try to cast my feelings aside and try your way to make it work. But I can't sleep next to you. I can't control myself when I sleep and I'm pretty sure that I'll be hugging you."
Asa stond op van het bed. Het was behoorlijk moeilijk voor haar om zo dichtbij Kai te zijn en hem niet lief te hebben. Alles in haar schreeuwde juist om dat verdomde bed tegen de zijne aan te schuiven, om door zijn haren te strelen en kusjes over zijn gezicht te geven. Maar ze zou zich inhouden, voor hem. "And if you must know, the three angels were bugging me since the first flying lessons. They'd take my stuff and fly away with it or put it somewhere high. I had to ask other angels to get it for me. They called me names. A hideous mongrel," mompelde ze en ze keek met traanogen voor zich uit, terwijl ze met haar rug naar Kai stond. "I didn't tell you anything because I felt ashamed. I felt humiliated, ugly. I should've told you, but I didn't want you to think that I'm weak."

Jaiki schudde zijn hoofd lichtelijk. "Even if you told me, I wouldn't tell Kai. It's their business, I agree with that. But how can I fully trust you, as my partner, in battle between life and death if you lie to me now?"
Hij keek haar even doordringend aan. Het was belangrijk voor hem. Hij wilde haar door en door kunnen vertrouwen. Als het een vrouwenprobleem was geweest dan hoefde hij echt niet de details te hebben, maar dit was gewoon belangrijk voor hem. "Asa is a bit naive," mompelde hij. Als ze dacht dat Kai niets door had dan was ze behoorlijk stom. Het was voor hem alleen een vraagteken waarom Kai haar daar nog niet over had aangesproken. Het leek wel alsof hij altijd wachtte tot het laatste moment, waarop dingen uit de hand liep. "He should've protected her, not you. He's her partner. Even if she's taking a few steps back from him, he needs to keep a close eye on her. I'm glad that you were there to help her and I'm not angry that you did."
Het had hem geen moer kunnen schelen wat er precies was gebeurd. "You are her friend by not telling Kai. You are her friend for standing up for her. But you do nót lie to me."
Het maakte hem nog steeds behoorlijk pissig dat ze zo weinig van hem had gedacht. Dat ze gedacht zou hebben dat hij het aan Kai door zou vertellen. Hij keek naar de dicht geslagen deur en sloot zijn ogen voor een moment. "Apology accepted. You still have a lot to learn," zei hij en hij keek even naar haar om. Ze keek hem niet aan. "But I'm still going to clean up your mess and you're coming with me so you can tell your part of the story to the Elders." Hij draaide zijn pols zo, zodat hij haar hand vast kon pakken en nam haar daarna mee naar het pleintje. De Elders keken naar hen op en ééntje kwam op hun afgelopen. Even keek hij naar haar om. "Kai is probably giving a lecture to Asa as well, so be truthful with her," mompelde hij over de vrouwelijke Elder die op haar kwam aflopen. "If you need me, I'm nearby." Hij liet haar hand daarbij los en begon met het wegslepen van de kapotgeslagen standbeelden.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Was het zo duidelijk dat ze een leugen zat te vertellen? Een zachte zucht ontsnapte haar dan ook terwijl Madilyn maar gewoon naar Jaiki luisterde over hoe teleurgesteld hij wel niet was en dat ze de waarheid moest vertellen. Daaruit kon ze trekken dat de Elders dus ook wel om het hoekje zouden komen kijken. Ze wist niet of Asa daar op zat te wachten trouwens... Een nieuwe zucht ontsnapte haar dan ook vooral ze overeind kwam, zodat ze hem tegen kon houden en met haar andere hand de deur weer dicht kon duwen, zodat hun gesprek niet op de gangen zouden belanden. Het ging niemand anders aan.
''Asa thinks Kai doesn't know.'', mompelde ze. ''So yes, I made a promise to hold my tongue. Even against you. Maybe that's wrong, maybe not. What kind of friend am I if I cannot hold a secret untill she figures out a way herself to tell Kai herself, or stand up against those guys herself.'', fronste ze moeilijk. Dit was ineens zó ingewikkeld geworden dat ze niet eens meer wist wat ze nu eigenlijk precies zei. ''I didn't even told her with that many words to keep her secret too...'', zuchtte ze gefrustreerd.
Madilyn had haar ogen weer neer geslagen en had bedenkelijk naar de grond gekeken. Eigenlijk was ze nog steeds in een behoorlijke verhitte staat en ze had haar best moeten doen om niet meer schade aan te richten. Dat deel van haarzelf haatte ze zo erg, alsof er gewoonweg iets slechts in haar zat. Wat misschien ook wel letterlijk zo was, gezien het nog steeds niet duidelijk was wat de schaduw écht was.
''I'm sorry okay?'' mompelde ze uiteindelijk zacht. ''It was wrong to tell a lie, I didn't think about it or about the damage.'', verklaarde ze haar excuses maar duidelijker. Haar greep was daarmee ook wat steviger geworden rond zijn hand omdat ze niet wou dat hij ging. Ze zou het verschrikkelijk vinden als hij nu bij haar weg zou lopen en ze wist niet eens of ze dan vannacht wel in haar bed zou slapen ook. Nog beter, ze durfde niet eens op te kijken nu.

''You should've.'', mompelde hij toen Asa zei hem niet nog meer te willen belasten. Haast gefrustreerd haalde hij zijn hand langs zijn nek vooral hij weer naar haar opkeek en zachtjes zuchtte. Hij plaatste zijn hand even op haar hoofd, om even door haar haren te woelen. Hij bedoelde het niet verkeerd, Kai had haar helemaal niet het gevoel willen geven dat ze een last was of zo. Hijzelf was een last voor zichzelf, niet zij. Hij gunde haar dan ook even een kleine glimlach om aan te geven dat het oké was.
''I'm not confused about whát I am feeling, I'm confused about how to act on it. I've been alone for a whole year and I never liked contact with others. Except for Jaiki and now you...'', gaf hij maar toe. ''I trained alone, I ate my dinner alone, slept alone, I did everything on my own and it is a bit of a... big change if you suddenly have to change that routine. I knew I would've have a partner one day, I just didn't think about it and I suppose I'm a bit unprepared because of that behavior.'', probeerde hij zichzelf wat beter uit te leggen zodat ze misschien zou begrijpen waar hij vandaan kwam.
Uiteindelijk was dit misschien wel Kai zijn schuld ook, want als hij haar praktisch niet weg had geduwd, was het misschien wel nooit gebeurd omdat hij dan gewoonweg altijd in de buurt was geweest. Ja hij had altijd al door gehad dat er iets aan de hand was en hij was Madilyn eigenlijk dankbaar dat de blondine het voor Asa op had genomen. Maar uiteindelijk had hij het moeten zijn, hij had degene moeten zijn die zijn partner had moeten beschermen en hij had daarin gefaald.
Kai ging weer wat recht zitten en dacht kort na. ''I suppose it is not that bad if you need a hug once in a while, as a start prehaps. All I'm asking is to take it slow with me, not to stay away from me.'', knikte hij uiteindelijk. Hij kon enkel hopen dat Asa daar genoegen mee kon nemen voor nu. Zodat hij zijn gevoelens weliswaar langzaam een plekje kon gaan geven, startende met een simpel gebaar zoals een knuffel of zo. Op dit soort momenten wou hij dat hij zo'n simpele ziel had als zijn vriend.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Asa slikte toen hij haar vertelde dat hij precies wist hoe het in elkaar zat. Beschaamd sloeg ze haar ogen neer. Als hij het had gezien, waarom had hij haar toen niet geholpen? Had hij toegekeken hoe ze werd gehumilieerd tegenover de andere engelen? Ze keek Kai niet aan en kroop een beetje ineen met elke woord die hij tegen haar uitschreeuwde. "I didn't want to give you another burden," mompelde ze zacht en ze draaide haar vinger tussen haar vingers. Al leek het erop dat wat ze ook deed, ze bleef een belasting voor hem. Dichtbij of ver weg. Het maakte haar compleet in de war en ze had geen idee wat ze nu precies moest doen. "I don't want to push my bed back against yours," zei ze zacht en de tranen kwamen een beetje in haar ogen. "I know that you need a little time. You've been saying that since the beginning and I wanted to give you that. That's exactly why I stayed away because if I stay near you..."
Ze haalde even diep adem, niet helemaal zeker hoe ze dit ging brengen. "I know how I feel about you ever since I laid my eyes on you. I'm not confused about my feelings, you are Kai. I stayed away because if I didn't... I would be hugging you. I'd be wanting attention and give you the same attention in return. I'd be all over you. So I thought it was best to stay away so you'd have a bit of time to figure out what you want, but it has been weeks... You're confusing me. You want me to give you some time, however you still want me close. I can't give you both. Not without hurting myself," zei ze en ze keek naar hem op. "I suggest you make up your mind."
Het was niet eerlijk van hem om van haar te verwachten dat ze dichtbij hem kon zijn zonder hem aan te raken. Ze had niet veel nodig. Ze hoefde niet eens te kussen zoals de rest van de engelen wel deden. Het enige waar ze om vroeg was af en toe een knuffel of een streling of handen vasthouden.

Toen Jaiki eindelijk zichzelf zeker had gemaakt dat er verder niets aan de hand was – geen gebroken botten of dergelijke – liet hij een opgeluchte zucht ontsnappen. Zijn zorgen vielen weg en zelfs zijn boosheid was weggezakt, tot ze het waagde om tegen hem te liegen. Dat zorgde ervoor dat zijn blik fel werd. "You're lying to me," zei hij. "You never look away from me when you're telling the truth."
Het stelde hem teleur, enorm. Zelfs als ze het deed voor Asa, dan nog verwachtte hij dat ze eerlijk zou zijn met hem. Hij kon best zijn mond houden tegen Kai, maar liegen was gewoon not done tussen partners. Hoe moest hij haar anders volledig vertrouwen? "I'm really dissapointed," zei hij en hij liet haar los. Nadenkend ging hij bij het raam staan en keek hij naar het plein waar een aantal Ouderen met het groepje aan het praten was. "You damaged a few statues and pillars. The Elders will ask what happened. I want to defend you, but I can't if you're not telling the truth to me," zei hij. "It's obvious that they are lying to the Elders. You do remember that if you get into trouble, I'll be in trouble too?"
Even keek hij naar haar om. Ja, hij was boos. Niet eens per se omdat ze voor Asa op kwam, want dat zou hijzelf ook gedaan hebben. Maar als ze loog dan kon hij niets voor haar betekenen en als zij straf kreeg dan ontving hij de straf eveneens. Daar had hij absoluut geen zin in. Hij kneep bij de brug van zijn neus en zuchtte diep. "You tell them the truth. The whole truth, even if Asa told you to keep your mouth shut. I think Kai knows exactly what's happening to Asa anyway," mompelde hij. "It's admirable that you stood up for her and I'm proud of you for doing so, but you do not lie to me or the Elders."
Hij stak zijn handen in zijn zakken en keek haar niet eens meer aan. Het deed hem oprecht pijn dat ze na die weken samen trainen en elkaar leren kennen dat ze alsnog tegen hem loog, zelfs als ze dacht dat ze het voor een goed doel deed. "I'm going to clean up your mess," mompelde hij en hij liep de kamer uit om op het plein te helpen met de schoonmaak en wederopbouw.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Madilyn had gehoopt weg te komen, maar Jaiki had haar al ingehaald en ze moest een zucht inhouden terwijl hij haar tegen had gehouden zodat hij haar gezicht kon bekijken. Ze liet het maar gebeuren, maar had hem niet aangekeken tijdens dat proces. Ze knikte slechts toen hij opperde er iets aan te doen, dat was misschien wel verstandig en dan was ze geprezen dat Angels sneller heelden. Morgen zou ze er niets meer van zien of voelen, dit was immers maar oppervlakkig. Serieuze wonden zou wel een ander verhaal zijn, ze was blij dat ze die (nog) niet opgelopen had.
Ze was op het randje van hun bed gaan zitten en haalde even diep adem, om haarzelf goed te kalmeren zodat ze de schaduw ook weer weg kon dwingen die al die tijd grijnzend over haar schouder had gehangen. In een kleinere vorm leek het wel, het was merkwaardig omdat het haar bleef verbazen. Maar op één of andere manier leek ze er wel beter mee overweg te kunnen. Het voelde een beetje alsof ze een huisdier aan het opvoeden was eigenlijk, als ze het moest omschrijven.
''I'm fine.'', verzekerde ze Jaiki. ''It are just some bruises and a bloody lip.'', glimlachte ze onschuldig. Wat weer afstierf toen hij vroeg wat er gebeurd was. Het was waar, ze vocht niet zonder reden. Niet zonder een doel te hebben en het was inderdaad niets voor haar om zomaar erop los te slaan. Maar ze had zich nu gewoonweg niet in kunnen houden omdat ze het al zo vaak aan had gezien. Het was triest.
''They took something from me and I simply got it back, and then that girl pulled my hair and that guy hit me in the face and I simply punched back.'', wist ze er in één ademteug uit te krijgen met de nodige dramatische gebaren vooral ze toch weer een kleine glimlach toonde. ''I doubt they will ever do it again, I got him good.'', grinnikte ze in hoop dat ze het weg kon wuiven. Ze betwijfelde het, maar ze probeerde het. Ze had bij wijze een belofte aan Asa gedaan en Madilyn brak nooit een belofte. Hoewel het als liegen voelde nu...
Haast beschaamd sloeg ze haar ogen neer en had ze op haar onderlip willen bijten, maar dat deed zeer en daarom had ze haar kiezen maar op elkaar gezet met haar wang er nog tussen.

''Yea, yea... I know how it works, Jai.'', glimlachte Kai, hoewel hij fronste toen zijn vriend er ineens onbeschaamd uitflapte dat hij van zijn partner hield. Onderzoekend keek hij de jongeman dan ook even aan voor een grijns hem uitbrak. ''You should tell her then, not me.'', duwde hij hem tegen zijn schouder aan. Hij was oprecht blij voor hem, omdat het inderdaad veelal op die manier hoorde te werken. Er waren maar weinig, heel weinig stellen die niet op zo'n level zaten en dan was er veelal toch een minuscule fout in de genen. Hij wist zeker dat dat bij hem en Asa niet het geval was. Slechts zijn eigen gevoelens die hij niet kon omarmen omdat simpelweg niet wist hoé.
''Don't worry about it okay. I need to find out for myself.'', knikte hij vastbesloten voor hij samen met Jaiki richting het gedoe was gegaan en hij haast had gezucht dat Asa er te vinden was geweest. Ergens irriteerde het hem dus, maar dat zou hij niet hardop zeggen. Hij had de brunette gewoon met hem mee getrokken, weg van de commotie en terug naar hun kamer zodat ze zonder luistervinken konden praten. Zijn wenkbrauw ging dan ook omhoog toen ze opperde dat het niet was wat hij dacht...
''It is exactly what I think it is.'', merkte hij op terwijl hij zijn armen over elkaar sloeg. ''I don't know who you think I am, but as far as I know I'm your partner and I know such things. I see them because I'm always near and I am actually irritated you never talked to me!'' perste hij er met al zijn zuurstof uit. Met wat grote ogen keek hij haar dan ook aan voor hij met een diepe zucht naast haar op het bed zakte en een gefrustreerd geluid uit liet. Deze drama kon hij er echt niet bij hebben.
''You should've talked to me. I know you think you need to stay away from me, but I don't want that. Okay? I just want a little time to figure out for myself what to do with everything racing through my body.'', mompelde hij. ''So I want you close, from now on. Got it? Because it is not a request, but a order as the oldest of us two.'', sprak hij haar serieus toe. Wat hij precies met zijn gevoelens en emoties moest, wist hij nog niet, maar hij ging haar niet wéér uit het oog verliezen. Hij vertikte het.
''So I suggest you push your bed back again too, I need my feet-warmer.'', glimlachte hij toch een beetje vermaakt.

Re: ORPG| We are all winging it, that's what angels do

Jaiki keek voor zich uit. "Sounds pretty powerful like yourself, my friend. It's a good match," zei hij en hij haalde een hand door zijn haar. Kort keek hij naar zijn vriend op. "I love her," zei hij zonder blikken of blozen. "She's a part of me and I'm a part of her. We can't stay away for too long, though sometimes I have to push myself away to actually get some work done," glimlachte hij en hij kwam ook overeind. "It's not rubbish. It's important, Kai, and it's paramount to invest in the relationship. The connection will grow only stronger and it'll have benefits during the battlefield. You're able to sense where your partner is and what she's doing. You can feel when she's in pain and you can almost read her actions, which helps you in working and fighting together. It's not only love, Kai. It'll genuinely help you to survive and protect. It worries me of how little you two are together," gaf hij toe. Het hoefde niet per se liefde te zijn, maar voor zover Jaiki door had zagen die twee elkaar alleen bij het slapen gaan. Asa zag hij altijd wel op het plein onder de andere engelen of vechten tot de zon onder ging. Hij hoopte maar dat het goed kwam tussen de twee. Samen met Kai was hij naar het plein gegaan toen er herrie te horen was. Hij bleef in stilte toe kijken naar Madilyn en een glimlach kwam op zijn gezicht toen hij zag dat ze zichzelf inhield en ervan weg liep. Het was een stap waar ze beide hard aan hadden gewerkt. Hij knikte Kai nog na en rende daarna achter Madilyn aan. Zacht pakte hij haar pols en draaide hij haar lichtjes om. "You're hurt," zei hij zacht. "Let's fix this pretty face of yours, shall we?"
Hij nam haar mee naar hun kamer en verzorgde daar haar gebarsten lip en daarna gaf hij haar wat ijs om tegen haar oog te houden. Na een verdere inspectie zag hij enkel blauwe plekken, maar die zouden in de nacht wel verdwijnen. "What happened? Why did you start a fight like that with them? You never fight without reason," fronste hij en hij keek naar haar op.

Asa had het vaak genoeg mee gemaakt. Als het niet één keer op één dag gebeurde dan was het bijzonder. Het was altijd hetzelfde groepje. De rest van de engelen hadden haar geaccepteerd zoals ze was en met hen had ze dan ook een goede band; behalve dit groepje. Vanaf het moment dat ze haar vleugels hadden gezien bij de groepsvlieglessen was het begonnen. Hoewel ze niets kon doen tijdens die lessen, liet de leraar haar niet stil zitten. Hij moedigde haar nog steeds aan om de spieren te trainen van haar veel te kleine vleugels en dus stond ze met gewichten aan haar vleugels te trainen. Waarom ze het precies moest doen, begreep ze niet. Ze had allang de hoop verloren op haar vleugels, maar hij leek dat niet te doen en daarom volgde ze braaf zijn instructies met de vele moeilijke opdrachten. Haar spieren waren inderdaad erg zwak en als ze er niets mee ging doen dan werd het letterlijk nutteloos. Misschien dat het ooit iets kon betekenen.
De tranen hadden in haar ogen gestaan. Het was haar enige veer. Haar enige volgroeide mooie veer die ze van zichzelf had. Bij de andere engelen duurde het nog minder dan een dag om die terug te groeien en bij haar was er niets anders te zien dan een donsveer laagje. Het was wel lekker zacht, dat wel.
Nog voor ze het goed in de gaten had dook er iemand op en reikte haar -haar veer aan. Dankbaar nam ze het aan en keek ze naar Madilyn die het voor haar opnam. Ze had nog niet echt met het meisje gesproken, maar ze wist dat het de partner was van Kai's beste vriend en daarom had ze altijd vriendelijk naar haar gedaan. Asa wilde ertussen komen, om ervoor te zorgen dat Madilyn niet nog meer slagen zou krijgen, maar het gevecht stopte toen er meer toeschouwers kwamen. Ze vormde met haar mond een stille 'thank you' naar Madilyn. Niet alleen voor het geheim houden, maar ook voor haar hulp. Ze wilde nog zoveel meer tegen haar zeggen als Kai haar niet mee sleepte. Stil keek ze naar de grond, terwijl ze de veer rond draaide in haar handen. "It's not what you think," mompelde ze.