ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava begon Aemon met de seconde minder leuk te vinden. De manier waarop hij tegen en over Aegar sprak liet zien dat hij zijn broer niet respecteerde zoals Ava dat graag zou zien. Ze had haar kaken iets op elkaar geduwd terwijl ze luisterde naar Aemon die regelmatig een opmerking deelde. Ze wilde niet direct ruzie hebben met haar toekomstige schoonbroer. Daarbij moest ze waarschijnlijk gewoon wennen aan de manier van interactie tussen de twee. Waarschijnlijk was het gewoon een spelletje tussen de twee om zo te praten. Ze moest er gewoon aan wennen. Ava was zelf gewend van vroeger dat mensen alleen maar gemeen waren om elkaar pijn te doen. Passief agressieve opmerkingen waren normaal en waren bedoeld om iemand echt te laten merken dat je ze niets vond.
"Ik wil ze niet direct bombarderen met mijn ideeën," sprak Ava zachtjes. Het laatste dat ze wilde was een hele stam op haar nek krijgen omdat ze disrespectvol was. Ze was een nieuweling hier en niet iedereen hield ervan als een nieuwe direct een grote mond had. Ze wilde graag een goede indruk achterlaten op de mensen hier.
"Misschien kan ik het beter uitschrijven, een blauwdruk maken en die kan je een keer geven...wanneer ik er niet ben," mompelde Ava. Ze wreef met haar hand door haar haren. Onzeker keek ze omhoog naar Aegar. Ze vond het moeilijk om duidelijk te maken dat ze het lastig vond terwijl Aemon erbij stond. Tegenover Aegar durfde ze honderd procent eerlijk te zijn en was ze niet bang om haar onzekerheden te tonen. Maar hier nu zo nieuw was het anders. Ze wilde niet laten zien dat ze zwaktes had. Het waren allemaal onzekerheden en regels die ze geleerd had in haar verleden. Als iemand zwak was konden ze je makkelijk neerhalen en dat wilde ze niet.

Voordat Lee achter Saiyu aanliep maakte hij zeker dat de twee kleine dino's de baby dino's niet kapot zouden maken terwijl ze in het lab waren. Maar eenmaal binnen zag Lee dat de twee beestjes in een hoek waren gekropen waar ze nu samen sliepen. Het was mooi om te zien dat twee beesten die normaal gesproken aardvijanden waren, nu beste vrienden leken te zijn. In de natuur had Raptor Sinas allang opgegeten. Lee was terug gewandeld naar zijn hut, waar hij achter Saiyu aanwandelde naar het dakje van zijn hut. Met een diepe zucht plofte Lee op zijn rug neer. Door alle stress was hij compleet uitgeblust. Genietend van nog een beetje zon sloot hij zijn ogen.
"Eerlijk gezegd hoop ik het niet. Ik vind mijn leven prima op deze manier. We hebben een perfecte mix van mensen in ons kamp die het leven zo makkelijk maken. Ik vind het wel prima zo," zei Lee. Hij was zich heel goed bewust dat hij, in deze wereld, viel onder de mensen die het heel goed hadden. Lee kende de verschillende soorten kampen. Hij wist dat er mensen stierven van honger en hij wist nog beter dat de meeste kampen niet eens simpele technologie hadden. Dat terwijl het meeste gewoon nog te vinden was in ruïnes. Bedenkelijk keek Lee om naar Siayu.
"Zou jij het willen? Een leven zonder Razor?" glimlachte Lee. Hij wist dat ze gek was op haar kleine dino, waarschijnlijk zou ze een leven zonder veel te saai vinden.
"Wat zou je willen zijn in de gewone wereld? Ik zie je nou niet bepaald rondlopen in een kantoor ofzo," grinnikte Lee. Het idee alleen al vond hij amusant. Ze hoorde in deze wereld, net zoals alle anderen in deze wereld hoorde te zijn.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar liep met Ava mee naar buiten en keek bedenkelijk naar de ronde stenen. Ongetwijfeld dat Ava haar mooie geniale brein erover brak. Hij glimlachte dan ook naar haar en streelde met zijn duim over haar hand. "Ja."
Nieuwsgierig keek hij naar haar. Hij kon bijna zien hoe de tandwieltjes achter haar ogen aan het draaien waren voor oplossingen die het leven hier makkelijker zou maken. Wat hield hij van haar. Hij drukte een zachte kus op haar kruin. "Men is niet alleen natuurkunde vergeten," merkte hij op. "Wellicht dat ik je vanavond of morgen mee kan nemen naar het hoofd van het kamp. Je zou suggesties kunnen geven en je ideeën met hen delen?"
Hij wist hoe graag Ava mensen hielp door hun leven makkelijker te maken. Op een rustig tempo volgde hij zijn broer die stopte bij een aantal houten hutten. Er werd daar vooral gewerkt aan terracotta, houtbewerking en andere bewerkingswerken. Iets verderop was het graaf gedeelte. Daar maakten ze nieuwe 'huizen', maar groeven ze ook voor mineralen. Vissen en jagen werd buiten het terrein gedaan.
"Op zich is er dus niet veel veranderd," merkte hij op tegen zijn broer. Hij keek naar Ava om. "Ik werkte vooral bij de houtbewerking en de bouw van nieuwe hutten, maar ik ging ook vaak genoeg op de rotswanden klimmen."
Aemon draaide zichzelf om. "Op zich niet nee. Het alleen allemaal wat groter geworden. Aegar ging inderdaad de lucht in en ik het water. Je houdt niet zo van water hè, Gar?"
Aegar stopte zijn vrije hand in zijn zak. "Hield," zei hij nonchalant. Zijn broer wilde misschien dat de woorden iets met hem deden, maar dat deden ze al jaren niet meer. "Tegenwoordig wel." Hij keek om naar Ava. "Wilde je nog langs het hoofd? Dan kunnen we dat anders nu nog doen, voor het eten?"

Saiyu keek zuchtend naar de twee mafkezen en zette ook maar wat eten voor hun klaar. Dan zouden ze in elk geval er niet meer om vechten. Ze was op het aanrecht gaan zitten en trok een wenkbrauw op. "Ik maak mij geen zorgen om Ava. Als ze boos wordt dan wordt ze boos en de volgende dag is alles weer oké."
Ze had werkelijk geen idee waarom Lee het zich zo erg aantrok als Ava boos werd. Natuurlijk was het niet leuk, maar het was ook niet zo dat Ava iemand voor eeuwig haatte. Daarnaast vond Saiyu niet dat Ava mocht zeuren. Ze was er niet geweest en ze hadden moeten roeien met de spanen die ze hadden. Als Ava geen lab wilde hebben die een puinzooi was dan had ze er maar moeten zijn, vond ze.
Ze nam een slok van haar koffie en liet het zwarte goedje een beetje zakken. Haar hoofd begon weer wat helderder te worden. "Werkelijk?" vroeg ze met een klein grijnsje. "Het enige wat je gedaan hebt is handdoeken halen en een boodschapper erop uit sturen." Ze aaide hem door zijn dikke zwarte haren. "Arme Lee."
Toch klaagde ze niet en pakte ze wat koekjes om mee te nemen. Ze volgde hem naar zijn hut, maar in plaats van naar binnen te lopen, klom ze via het laddertje naar boven. "Ik ben liever in Leeland," grijnsde ze. Ze zette haar mok neer en ging liggen. De zon scheen nog op hun. Al was het duidelijk dat de zon langzamerhand ging liggen. Ze sloot haar ogen en probeerde de kalmte en rust te vinden, maar zoals gewoonlijk lukte dat haar niet. Te onrustig. Zuchtend opende ze haar ogen weer en ging ze zitten. In de verte zag ze de lange nekken van de Brontosaurus. "Denk je dat er ooit een dag komt waarop ze weer helemaal uitsterven?" vroeg ze zacht. "Of leven we nu voor altijd met ze?"

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava voelde zich lichtelijk oncomfortabel met de manier waarom Aemon zijn ogen naar haar draaide. Met elke seconde dat hij haar aankeek wist ze meer en meer verschillen te vinden tussen hem en Aegar. Nooit, maar dan ook nooit was ze bang of oncomfortabel geweest van Aegar. Zelfs toen ze tegen zijn brede gestalte aanliep in het bos, terwijl ze helemaal alleen was, was ze niet bang geweest. Wat verschrikkelijk veel zei, aangezien Ava zo'n beetje bang was voor alles en iedereen als ze helemaal alleen was. Aegar straalde rust en kalmte uit. Zijn tweelingbroer daarentegen niet. Er was iets dat Ava lichtelijk tegenstond van hem.
"Oh nee! Laat Ava het kamp zien, Aemon kan jullie laten zien waar we nu werken. Dat is vast interessanter dan kijken naar wat ik doe," glimlachte Aegar zijn moeder. De vrouw wierp hen een hartelijke glimlach toe terwijl ze sprak.
"Ik zal u laten zien wat Aegar en ik zelf meegenomen hebben. Misschien dat u dat kunt gebruiken voor het eten vanavond," zei Ava. Ze haalde de rugzak van haar schouders af en zette het op de grond. Eén voor één haalde ze verschillende groentes en fruit uit de tas. Een beetje liet ze zitten voor de reis terug naar huis. Dankbaar pakte de vrouw de verschillende spullen aan. Uiteindelijk was Ava weer overeind gekomen. Ze pakte Aegar zijn hand vast. Ze zei gedag tegen de vrouw terwijl ze met z'n drieën de grot weer uitwandelde.
"Aegar, doen ze dit handmatig? De rots ervoor rollen?" vroeg Ava, toen ze de grot weer uit wandelde. Nieuwsgierig keek ze weer omhoog naar de grote steen. Het was perfect rond, dus daar waren ze slim in geweest. Maar het zou zo veel makkelijker en waarschijnlijk sneller kunnen.
"Waarom vergeet iedereen simpele natuurkunde? Dit kan zo makkelijk worden," mompelde ze zachtjes.

Lee keek bedenkelijk het lab door. Het zag er stukken beter uit, dat zeker. Maar het zou nooit perfect genoeg kunnen zijn voor Ava. Hij vond haar geweldig. Ava en Aegar waren oprecht nog steeds zijn beste vrienden. Maar ze kon eng zijn als het ging om haar projecten. Hij zou het maar over hem heen laten komen, ze konden niet anders. Zuchtend liep Lee achter Saiyu aan naar de keuken. De dino's waren al achter haar aangerend. Ze hapte vrolijk naar elkaar. Waarschijnlijk hadden ze honger doordat Saiyu net met vlees was rond gaan lopen. Lee schuifelde de keuken binnen.
"Ik neem alles waar ook maar iets inzit. We kunnen nu nog genieten van ons leven voordat we ons weer druk moeten maken om de dino's en nog erger... Ava," mompelde Lee. Hij pakte zijn mok met koffie aan. Het was nog niet zo lang geleden sinds ze een koffiezetapparaat hadden. Een stel van het kamp had een bunker gevonden met militaire spullen. Het meeste ging allemaal naar Ava om te kunnen gebruiken. Maar sommige dingen, zoals dit, werden schoongemaakt en gebruikt. Soms moest het even gemaakt worden, maar dat kon Ava binnen tien minuten.
"Zullen we zo even een hut opgaan? Ik ben veel te druk geweest voor vandaag, ik heb weer wat rust nodig," zuchtte Lee overdreven. Natuurlijk had hij veel meer energie, maar hij vond het leuk om soms een beetje te kunnen overdrijven, zeker bij Saiyu. Ze leek alles zo heerlijk serieus te nemen. Hij vond haar geweldig, alles aan haar was geweldig.
"Kom op, neem wat lekkers mee en we gaan ontspannen. We verdienen beiden rust. Sinas, kan jij oppas spelen voor de slechte dino's?" vroeg Lee. De dino van Ava keek hem even stom aan, waarna hij een nieuwe schreeuw uitliet en samen met Razor naar het lab rende.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar glimlachte zacht en legde zijn hand op die van haar. Er was werkelijk geen reden om verlegen te zijn. Bemoedigend keek hij haar dan ook aan. "Oh, Aegar is nooit een last. Behalve als hij samen is met zijn broer."
Zijn ma gaf hem een zijlingse blik, maar Aegar haalde zijn schouders op. "Is het oké als we overnachten?" vroeg hij direct maar. Hij had niet zoveel zin om die verhalen van vroeger naar boven te halen.
Zijn moeder knikte. "Je vader zal vanavond pas thuis zijn. Die is bezig met het uitgraven van nieuwe woonplekken. We zijn erg gegroeid sinds de komst van nieuwe kinderen."
"Verbaasd mij niks. Jullie kamp is ook best groot. Vroeg of laat komen er wel nieuwe kinderen."
"Maar jij dus nog niet?" hoorde hij een stem achter zich. Zijn broer stond grijnzend naar hem te kijken. Aegar trok zijn wenkbrauw op. "Voorlopig niet. We zijn bezig om een nieuw kamp op te zetten. Een kamp op de grond dit keer, vlakbij het meer."
"Is dat waarom jullie in de buurt waren?" vroeg zijn ma. Aegar knikte en nam een glas water van haar aan die ze gepakt had. "En wat wil jij?" vroeg ze aan Ava. "Ik heb water, thee of anders nog een beetje soep?"
Aemon legde een hand op Aegar's schouder. "Ik zeg dat het een verstandig idee is om weer op de grond te wonen. Toen je schreef over de boomhut zag ik je er al uit vliegen," lachte hij. "De vraag is alleen... Hoe houden jullie de dino's op afstand? De grond daar is niet geschikt om te graven voor grotten?"
Aegar vertelde Aemon maar niet dat hij daadwerkelijk had gevlogen. "Ava heeft een apparaat ontworpen die grote dino's op afstand houdt en we zullen een muur om ons kamp heen bouwen om de kleine dino's buiten te houden."
Hij keek toe hoe zijn broer verrast naar Ava om keek. De ogen van zijn broer twinkelden van nieuwsgierigheid. Aegar trok Ava zacht aan haar heup dichter naar hem toe. De blik van zijn broer beviel hem niks. "Kunnen we anders helpen met het eten, ma?" stelde hij voor om van onderwerp te wisselen.

Oh god, haar lieve lieve Lee. Het was een stuk rustiger toen ze hem uit het lab had geduwd. Nu kon ze geconcentreerder ter werk en hopelijk ook een deel opruimen, zodat Ava niet te erg zou schrikken. Dus daar was ze mee bezig geweest, terwijl Lee weg was. Het zag er al een stuk beter geordend en minder chaotisch uit toen ze Lee's stem weer hoorde. Ava zou het vast nog altijd een rommel vinden, maar het zou niet meer lijken alsof er een bom ontploft was in haar lab. Ze glimlachte naar hem. Hij leek rustiger en daarom was ze dat zelf ook.
"Je bent nog altijd gestoord, Lee, maar je mag binnen komen," zei ze grinnikend. Wellicht dat ze dat deel van hem ook zo leuk vond. Hij was niet een typische jongen. Lee was Lee, behalve in Leeland. Dan werd hij iets waar Saiyu stil van werd en haar hart klopte dan een stuk sneller dan normaal.
Ze veegde het laatste beetje zand op in de stoffer en blik en gooide dat weg uit het raam. Het vullen van de kooien was niet helemaal goed gegaan door een scheur in de zandzak. Ze kwam naast hem staan en zette haar handen in haar heupen. "Ik denk niet dat we veel meer kunnen doen nu. We zullen moeten wachten op Ava."
Saiyu klopte haar broek af. "Dan wil ik nu mijn kop koffie hebben," mompelde ze en ze liep naar de keuken toe. Razor liep mee op haar hielen en zelfs Sinas liet een kreet uit. Saiyu zette de koffiemachine aan het werk en ging op het aanrecht zitten. Vanaf haar plek bestudeerde ze Lee en ze besloot dat ze zijn warrige haren leuk vond staan. "Wil je ook?"

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava haar nieuwsgierige ogen hadden de complete rotswand in haar opgenomen. Het herinnerde haar aan thuis. Ze had ook in de grotten gewoond en ze had het compleet gehaat. Ava had niet voor niks het idee gehad om de lucht in te werken, tegen de regels van elk kamp in dat nu leefde. Ze hield er niet van om in het donker te zitten. Ze haatte de vochtige wanden en de echo's van mensen. Ze haatte het. Ava keek omhoog naar de grote rotsen die ze voor de ingangen rolde. Het stond Ava altijd tegen dat mensen simpele oplossingen compleet in de lucht gooide nu ze moesten oppassen voor de dino's. Mensen dachten niet meer na over simpele natuurwetten en al helemaal niet over technologie. Ava had haar mond willen openen om een opmerking te geven, maar haar aandacht werd weggetrokken door een opgewekte stem. Ava greep Aegar zijn arm weer vast. Ze keek om naar een vrouw van haar lengte met hetzelfde prachtige haar als Aegar. Bedenkelijk bleef ze even staan, waarna ze toch voorzichtig haar hand uitstak naar Aegar zijn moeder.
"Ava Black," sprak Ava zachtjes. Ze keek even onzeker om naar Aegar. Ze had meer informatie moeten vragen over zijn ouders zodat ze tenminste iets kon zeggen en niet compleet achterlijk leek. Ava slikte haar brok in haar keel weg.
"U ziet er fantastisch uit, ook in tuinier kledij," glimlachte Ava uiteindelijk. De vrouw zag er oprecht goed uit. Ze had een vaste glimlach op haar lichte huid en opvallende lichte ogen die trots naar haar zoon keken.
"U hoeft geen moeite te doen. Aegar en ik hebben eten genoeg mee. We wilde geen last zijn voor u," glimlachte Ava. Ze greep Aegar zijn hand weer vast, zodat ze zichzelf dicht tegen hem aan kon trekken.

Lee had een nieuwe opmerking willen uitschreeuwen toen hij voelde hoe Saiyu zijn wangen vast greep en een lange kus tegen zijn lippen duwde. Met wijd opengesperde ogen bleef Lee naar het knappe gezicht kijken van Saiyu. Compleet overdonderd werd Lee weer los gelaten, waarna Saiyu hem het lab uit duwde. Het duurde een paar seconden voordat Lee doorhad wat er nu precies gebeurd was. Hij draaide zich om naar de gesloten door.
"Ja, dat vind ik ook," mompelde Lee. Hij liet zijn handen in zijn broekzakken glijden, waarna hij de loopbrug over liep. In het kamp hadden ze een aantal boodschappers die berichten doorgaven tussen verschillende kampen. Voor zover Lee wist was Mia de enige die lange afstanden snel kon afleggen, dus hij zou haar vragen naar Aegar zijn kamp te gaan.
"Mia!" riep Lee. Hij stond nog op de brug toen hij een meisje met opvallende krullen op de grond zag lopen. Nieuwsgierig keek ze omhoog.
"We moeten Ava terug hebben, de eieren zijn aan het uitkomen en er zijn een aantal problemen. Zou je naar Aegar zijn kamp kunnen gaan om ze te laten weten dat we ze nodig hebben?" vroeg Lee. Het meisje gleed met haar hand door haar haren waarna ze knikte.
"Geef me tien minuten om mijzelf klaar te maken, dan vertrek ik!" riep ze. Ze stak haar hand uit naar Lee en rende richting de lift. Zodra ze verdwenen was draaide Lee zich weer om. Hij liep naar de deur toe, die hij zachtjes open duwde.
"Mag ik weer binnen komen of ben ik nog steeds gestoord?" vroeg Lee zachtjes. Hij stak zijn hoofd tussen de deur en keek nieuwsgierig het lab binnen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar glimlachte zwak en keek zelf ook eens rond. Hij had het hier zeker wel gemist. De natuur en de dieren. De mensen minder, maar dat was dan dat. De grond zal altijd hetzelfde blijven, terwijl de mensen zich zouden settelen, nieuw leven creëren en daarna tot rust komen in de grond. "Ik heb het ook zeker gemist. Waar denk je dat ik heb leren klimmen?" vroeg hij grijnzend. "Al moet ik toegeven dat bomen gemakkelijker te beklimmen zijn. Wat minder gladde oppervlaktes enzo. Al heb je dat vast al wel bedacht." Hij grinnikte. Soms vergat hij wel eens hoe slim Ava kon zijn. Zeker als ze niet in het lab waren en hij enthousiast was over iets dan kon hij verschillende dingen uitleggen die geen uitleg nodig hadden. In elk geval niet bij Ava.
"Ze stellen niet zoveel voor," zei hij schouderophalend. Ze hadden ervoor gezorgd dat hij altijd actief was en dat hij zijn uiterste best deed, maar meer hadden ze niet voor hem gedaan. Niet in zijn ogen in elk geval. Aegar had zijn eigen weg gevonden en daar was hij trots op. "We hebben elkaar al in jaren niet meer gezien," zei hij knikkend. "Ik denk dat je wel kan begrijpen waarom. Hij heeft zo zijn humor die ik niet altijd begrijp en hij is de oudste. Het is vanzelfsprekend dat hij mij dan plaagt," zei hij grinnikend. "Daarnaast, men ziet ons hier als één persoon. Ik had niet het gevoel een identiteit te hebben als ik bij mijn broer was en dat is ook de reden waarom ik weg ben gegaan."
Hij liep met Ava naar de grot toe waar zijn ouders leefden en klom via een klein trappetje naar binnen. Hij hielp Ava, omdat het een slingerende trap was. "Ah, Aemon. Ik zocht je nog net. Zou je miscchien-," begon zijn ma. Ze was stil gevallen zodra haar blik op Ava viel. "Aemon is nog aan het schavotten in de bomen. Ik dacht, ik kom eens langs want ik was in de buurt. Dan kun je ook gelijk kennis maken met mijn vriendin Ava."
Hij keek naar Ava om en glimlachte. "Jeetje, Aegar. Je had wel moeten zeggen dat je langs kwam met je vriendin. Nu heb ik niet genoeg eten voor vanavond en heb ik ook nog eens mijn tuinier kledij aan!"
Zijn ma stapte naar voren en stak haar hand naar Ava uit. "Leuk om je te ontmoeten, Ava."

Saiyu keek Lee ongelovig aan en kneep zichzelf bij de brug van haar neus. "Lee, als je niet stil kan staan kan je dan op z'n minst stil zitten?" vroeg ze. Ze werd er vreselijk nerveus van als hij zo heen en weer liep, in zichzelf praatte en basically een mental breakdown had over wat Ava zou zeggen. Saiyu wist hoe boos Ava kon worden, maar dan had ze maar niet weg moeten gaan. Ava wist immers wel dat de eieren op het punt hadden gestaan om uit te komen. Saiyu was niet zo enorm bang. Dan werd Ava maar boos en dan werd zij boos. Desnoods kwam er een discussie, maakte ze het weer goed en waren ze de volgende dag weer beste vriendjes.
Ze legde haar handen op Lee's wangen en drukte een lange kus op zijn lippen om hem eens het zwijgen op te leggen. "Zorg jij anders inderdaad dat er een boodschapper achter Ava en Aegar aan gaan dan regel ik de rest. Als Ava boos is dan wordt ze maar boos op mij dus alsjeblieft... Wees de kalme relaxte Lee die ik ken? Plis?"
Ze duwde hem daarna het lab uit en sloot de deur achter hem. Hoewel ze enorm veel van hem hield, kon hij haar ook enorme koppijn bezorgen. "Oké, goed," mompelde ze en ze keek naar Sinas en Razor die haar beide aan staarde. "Wat? Ik kan jullie er ook buiten zetten?"
De dino's draaiden zich meteen om. "Dat dacht ik al," mompelde ze en ze liep naar de incubator. De andere eieren lieten nog niet veel zien qua beweging. Het was ook nog maar de vraag hoeveel nog leefden. Toen Ava haar eieren in de incubator had gezet was er al een mogelijkheid dat een aantal alsnog waren gestorven. Toch pakte ze enkele kooien erbij en maakte ze die gereed voor als er een ei zou uitkomen. Ze maakte zoveel mogelijk plaats op de lange tafel en legde de spullen die erop hadden gelegen aan de kant. Saiyu hield wel van orde en daarom was het een nette opstapeling van spullen geworden in plaats van dat ze alles weg geschoven had. Ze haalde nog wat eten – weer op een bordje – en legde dit in de kooi van de Velorex. Zo zou ze hem voor nu in elk geval noemen.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

In eerste instantie was er geen verschil te zien in de broers Cornwell. Beiden hadden ze gekozen voor dezelfde haarstijl, met prachtige golvende lokken. Beiden waren groot en gespierd. Beide hadden ze een stem die keer op keer Ava kippenvel bezorgde. Maar na enige seconden gekeken hebben naar beide mannen kon Ava verschillen zien. Aegar zijn ogen waren anders. Niet de kleur, niet de vorm, maar de liefdevolle en zachte blik. Wanneer Ava omhoog keek naar Aegar kon ze niets anders dan verliefd worden op zijn prachtige ogen. Aemon zijn ogen waren anders. Wat het was kon Ava niet benoemen, maar iets in de manier waarop Aemon keek bracht Ava angst aan. Gewillig liep ze achter Aegar aan. Ze hield er nooit van om in nieuwe situaties te komen. Ondanks dat ze zijn familie graag wilde ontmoeten was ze doodsbang. Ava was altijd bang geweest voor nieuwe mensen en nieuwe omgevingen. Bedenkelijk keek ze om naar de verschillende plekken die Aegar aanwees. Het was heel anders dan hoe het bij hen was.
"Het is hier mooi, oprecht. De bergen zijn fantastisch," zei Ava zachtjes. Ze had Aegar zijn hand nog stevig vast gehouden, terwijl haar andere hand tegen zijn onderarm lag.
"Je ouders is goed, ik zal de rest vanzelf wel zien. Ik ben nieuwsgierig naar de mensen die zo'n fantastische man hebben opgevoed als jij," glimlachte Ava. Ze kon zich alleen maar twee fantastische mensen voorstellen als Aegar daar uit zou komen. Glimlachend keek ze omhoog naar Aegar. Ze duwde een kusje tegen zijn kaaklijn.
"Hoe is het tussen jou en je broer? Ik dacht dat jullie elkaar al een lange tijd niet gezien hadden," vroeg Ava zachtjes. Ze wist niet of het een gevoelig onderwerp was voor hem om over te praten. Maar ze was wel nieuwsgierig naar de relatie tussen de twee broers.

Het was een lange tijd geleden geweest dat Lee zo veel paniek in zijn lijf gevoeld had. Hij wist hoe verschrikkelijk trots en bezorgd Ava én Aegar waren over het kamp. En als zij nu de gene waren die deze beestjes los zouden laten lopen of wat dan ook wist Lee zeker dat hij het niet zou overleven. Met grote ogen staarde Lee naar de tweede dino die uit het ei kwam rollen. Hij had zijn beide handen tegen zijn hoofd gelegd en zijn haren vast gegrepen.
"Ze gaan dit hele kamp verwoesten," fluisterde Lee. Hij kon op de achtergrond al horen hoe Ava boos zou worden. Wanhopig beon Lee te ijsberen.
"Okay, plan van aanpak. We moeten kooien zien te vinden voor de andere eieren. Warmte voor de andere eieren. En... eten?" fluisterde Lee. Hij keek omlaag naar Sinas en Razor. Beide dino's keken bedenkelijk naar Lee. Het leek bijna alsof ze wisten dat er wat aan de hand was. Zelfs de energieke Sinas leek niet te willen schreeuwen for once. Lee liep naar de nieuw uitgekomen dino. Het was oprecht een prachtig beestje, was het niet dat het een killer machine zou zijn. Bedenkelijk keek Lee omhoog naar Saiyu.
"Moeten we een boodschapper achter Ava en Lee aansturen? Dat ze hier heen moeten komen? Dat we dit als groep kunnen beslissen?... Dat Ava ons niet compleet vermoord als ze hier terug komt," fluisterde Lee. Hij keek weer op naar Saiyu. Hoe ze zo verschrikkelijk rustig kon blijven wist hij niet, maar hij was blij dat ze niet zo in paniek was als hij dat was.
"Hoe gaan we dit oplossen," vroeg Lee.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar had verwacht om iets te voelen zodra hij zijn oude kamp zag. Misschien iets als een 'welkom thuis' gevoel, maar hij voelde niks. Even bleef hij stil staan en keek hij naar het kamp wat in de verte lag. Er was niets veranderd, zo te zien. Daarna was hij verder met Ava gelopen en hield hij haar hand in de zijne. Zacht kneep hij erin toen ze dichterbij waren. Hij opende zijn mond om Ava's vraag te beantwoorden, maar een andere stem kwam hem tegemoet. De bulderende stem kon maar van één ander persoon komen. Hij stopte zijn vrije hand in zijn broekzak. "Aemon," glimlachte hij. "Ik had moeten weten dat je als een aap in de boom op de uitkijk stond."
Zijn broer keek hem met samengeknepen ogen aan en lachte erna. "Nooit gedacht dat je ooit weer thuis zou komen. Na je vertrek hadden we eigenlijk gedacht je niet meer te zien en wie is dit... ooh."
Aegar verstijfde licht, maar trok Ava heel zacht weer naar voren. Hij streelde met zijn duim over haar hand als teken dat ze niet bang hoefde te zijn. "Dit is mijn vriendin Ava. Ava, dit is mijn tweelingbroer Aemon. We waren vlakbij en ik dacht dat het een goed moment was om langs te komen."
Zijn broer knikte. Al leek hij niet veel aandacht te schenken aan Aegar's worden. Aegar rolde zijn ogen. "Laten we dan maar eens gedag zeggen tegen mijn ouders," glimlachte hij naar Ava en hij sloeg zijn arm rond haar middel. Zo begeleidde hij haar door de poort. Het kamp was groot. Veel groter dan die van hen. Er waren enkele hutten gebouwd op een brede schaal. "Dat zijn de plekken waar vergaderingen, gevechten en dergelijke worden gehouden. De mensen hier wonen in grotten." Hij wees naar de bergrand waar meerdere gaten waren. "Als een dino door de muren heen komt dan rollen we een steen voor de gaten en kunnen ze niet bij de mens komen. Nadeel is alleen dat het erg donker is en niet altijd handig voor iemand met claustrofobie," glimlachte hij. Aegar legde graag wat dingen uit van zijn kamp. "Wil je eerst nog verder kijken of mijn ouders ontmoeten?"

Saiyu keek twijfelend naar de dino. "Ik heb geen idee, Lee. Het is een kruising tussen de twee sterkste dino's en wie weet hoe moordlustig ze zijn gecombineerd? Het scheelt dat het geen kruising is met een Velociraptor. Die zijn ontzettend slim zoals je weet van Razor."
Al kon Razor vaak genoeg nog domme dingen doen. Zijn intelligentie kwam naar boven als Saiyu haar trainde en nieuwe dingen leerde. Dan pas zag ze die glans in de ogen alsof Razor haar precies begreep. Nee, een kruising tussen een moordlustige dino en één slimme dino... Saiyu wilde er niet aan denken. Straks zou zo'n dino slim genoeg zijn om langs hun beveiligende barricades te gaan. Dan had men geen kans meer om te overleven.
"Lee, ik weet het echt niet. Wie weet hebben we hier de ondergang van de mens in de kooien."
Lipbijtend keek ze naar hem om en ging ze bij het andere kooitje staan. Het eitje brak open en erin zat een blauwe dino die erg veel op Razor leek. Alleen was het diertje al vele malen groter dan wat Razor was geweest toen ze net uit het ei was gekomen. "Dit... Dit is wel een kruising met een Velociraptor."
Ze keek naar de andere eieren in de incubator. Hoeveel leefden nog? Waarom had ze de eieren überhaupt gered? Het was zoveel menselijker geweest en slimmer om ze te laten liggen. Aan de andere kant... Als één dino al eieren kon leggen met verschillende kruisingen... Zouden andere dino's dat dan ook doen? Haar hoofd maakte overuren en ze legde haar vingers tegen haar slapen aan. Ze hadden Ava nodig en snel.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Lachend sloeg Ava haar armen rond Aegar zijn nek. Tevreden liet ze haar neus tegen zijn haren leunen terwijl ze door het bos liepen. Hij leek compleet geen moeite te hebben met het feit dat ze op zijn rug hing.
"Met mij gaat het prima, jij bent de harde werker hier," zei Ava, toen Aegar een korte pauze nam. Ze had haar tas gewillig opengeritst zodat hij zijn fles water eruit kon halen. Glimlachend had ze een kus tegen zijn lippen geduwd. Ze was ontzettend dankbaar voor Aegar. Hij zorgde zo verschrikkelijk veel voor haar en ze wist dat hij zichzelf zonder nadenken het zweet in zou werken om haar veiligheid te bieden.
"Ik kan nu wel verder lopen, het gaat goed met mij," glimlachte Ava. Ze had zijn fles weer aangepakt en terug in de rugzak gedaan. Samen wandelde ze verder het bos door. Het was nog een flinke wandeling geweest, maar uiteindelijk waren ze uitgekomen in een gigantisch kamp tegen een bergwand aan. Ava pakte Aegar zijn hand vast. Ze wist niet of de mensen hier aardig zouden zijn of net zo waren als bij Ava haar oude stam. Ava kon niet meer vechten, ze had geen idee meer hoe ze zichzelf moest verdedigen. Met grote ogen keek ze even om naar Aegar.
"Is het veilig om er zo in te lopen?" mompelde Ava zachtjes. Ze hoefde niet te wachten op Aegar zijn stem, aangezien een andere stem al begon te roepen. Geschrokken sprong Ava naar achteren bij het horen van de bulderende stem. Ava wilde Aegarnaar achter trekken, maar haar kracht kon ze Aegar echter niet ver krijgen. Het was alsof er een spiegel naar ze toe wandelde. Een perfect evenbeeld van Aegar kwam naar ze toe. Verbaasd keek Ava van Aegar naar de andere man.

Lee had zeker eerder eieren uit zien komen en zelfs geholpen. Maar dat waren eieren van Aegar, dieren waarvan hij wist dat ze niet gevaarlijk waren en dat ze niet honderd verschillende dino DNA in hen had. Hijgend was Lee naar zijn hut gerend, waar hij een aantal handdoeken haalde en water regelde. Weer hijgend rende hij terug. Eenmaal weer terug in het lab zag hij hoe Saiyu net gebogen stond over een ei die aan het uitkomen was. Een kleine dino kwam eruit rollen, die al snel door Saiyu in een kooitje gezet werd.
"Waarom altijd die bordjes," zuchtte Lee, toen hij zag dat Saiyu eten in het kooitje zette. Nieuwsgierig boog Lee zich naar de baby. Het was al flink groot. Carnivoren groeide verschrikkelijk snel, dus het was logisch dat hij nu al te groot was. Bedenkelijk keek hij hoe het diertje zich onhandig voortbewoog.
"Of ergens beschermd vrijlaten? Hoeveel gevaarlijker kan hij dalijk zijn dan de beesten die hier nu rondlopen? Hier in de lucht kunnen we toch niks doen," fluisterde Lee. Hij keek omhoog naar Saiyu. Waarschijnlijk zou Ava sowieso eerst onderzoek moeten doen naar de baby, om zeker te zijn wat het allemaal wel of niet was. Achter hen klonk gekraak. De rest van de eieren zouden uitkomen.
"Waar is Ava als je haar nodig hebt," gromde Lee. Hij wist nu al dat ze de wind van voren zouden krijgen omdat ze hier met haar spullen bezig waren en nu al helemaal omdat ze allemaal kooien zouden moeten maken.
"Misschien dat deze anders gaan worden, misschien zijn ze allemaal anders," mompelde Lee. Hij haalde de ei uit de incubator en zette het in een kooitje met een lamp erover.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

"Integendeel. Ik doe het fantastisch door jou," glimlachte hij. Hoewel hij veel voor elkaar kreeg, zou hij niet in kunnen zien hoe hij zonder haar zou kunnen zijn. Al zolang had hij gevoelens voor haar. Het was onmogelijk om een dag voor te stellen waar Ava niet bij hem was. Misschien dat hij daarom stiekem ook wel opgelucht was dat Ava altijd in de boomhut bleef en niet zoals Saiyu zomaar alleen erop uit ging. Hij zou nog eens een hartverzakking krijgen. Het verbaasde hem dat Lee daar niet mee zat, of in elk geval liet hij het niet enorm merken. Zelf zou hij gek worden als Ava zulke acties zou uitvoeren. Nee, als ze de boomhut uit wilde dan wilde hij met haar mee. Het was dan ook niet zo gek dat als ze zo vaak binnen zat dat haar conditie niet zo goed was. Toch kon hij het niet laten om te grijnzen. "Mmm, ik weet genoeg manieren om je conditie op te krikken in een kleine kamer," zei hij met een twinkel in zijn ogen. Natuurlijk was het plagend bedoeld. Hij zou haar nooit dwingen. Dan werd hij nog liever levend opgegeten door een dino dan dat hij Ava ergens tot zou moeten dwingen. Hij keek naar haar op toen ze weer overeind kwam. "Dat is niet nodig. Kom hier."
Aegar trok haar gewoon op zijn rug en begon te lopen. Zijn conditie was een stuk beter en als ze voor de avond viel bij zijn ouders wilden aankomen dan zouden ze toch wel vaart moeten maken. Ava woog bijna niets voor hem. "Ik zou niet willen dat je blaren krijgt."
Hij liep een tijdje stevig door en zette Ava daarna even neer om een slok water te nemen uit de fles van haar rugzak. Rustig bekeek hij haar gezicht. "Trek je het nog?" vroeg hij zacht en hij gleed met zijn duim over haar wang. Een dergelijke reis zou enorm uitputtend voor haar moeten zijn en daarom was hij ook een tikkeltje bezorgd.

Saiyu was nog bezig geweest om wat knoopjes dicht te maken toen Lee haar opeens meetrok, waardoor haar bovenlichaam nog open en bloot was. Een beetje chagrijnig keek ze naar zijn achterhoofd tijdens het rennen, maar toen Sinas bij de eieren kwam was dat meteen weg. Er moest iets mis zijn anders zou Sinas nooit zo overstuur zijn geweest. Ze liep snel erheen en tuurde naast Lee naar de eieren. Even rolde ze met haar ogen. "Lee, please, houd je panic attack in bedwang. Je werkt vaak met eieren. Vertel mij nou niet dat je nooit een ei uit heb zien komen," zei ze met een opgetrokken wenkbrauw. "Kan je mij warm water brengen en schone handdoeken? Thanks."
Ze opende een grote kast en pakte er een nieuwe glazen kooi uit die ze naast de eieren op tafel neerzette. Met een paar stekkers in het stopcontact had ze de lamp boven de kooi aan kunnen krijgen, zodat het lekker warm werd. Tijdens het vullen van de kooi met zachte aarde en bladeren had ze een oogje gehouden op het ei. Er was duidelijk beweging en het zou elk moment uit kunnen komen. Het idee dat ze ten minste één ei had gered maakte haar zo enthousiast dat ze de knoopjes van haar hemd compleet was vergeten.
Ze tuurde weer door het glas en hield haar adem in toen het bekje een beetje uit het ei stak. "Mijn god," fluisterde ze zacht. Het ei brak verder open en eruit kwam een klein diertje. Nog zo onschuldig. Dat was totdat het zich richtte op een andere ei. "Oh, nee, nee. Jij deugniet."
Saiyu stak haar hand erin en pakte de glibberige dino op. "Je gaat niet je broertjes en zusjes opeten."
Op dat moment kwam Lee terug en haalde ze het meeste van de slijm weg met de punt van de handdoek en het warme water. Daarna zette ze de dino in het nieuwe opgezette kooi ernaast met warm licht. "Jij bent duidelijk een carnivoor. Dan zal ik je maar eens iets geven of niet?"
Met kleine dino's was het vaak nog maar de vraag wat ze precies aten en daarom nam Saiyu verschillende dingen mee uit de koelkast. Het was wel zo dat ze al met vlijmscherpe tanden werden geboren. Dat had ze op de harde manier geleerd met Razor. Zijn gebitsafdruk in haar wijsvinger was nog altijd te zien. Ze legde een klein bordje neer in de kooi met kleine stukjes vlees en een rauw vogeleitje. Nieuwsgierig keek ze toe waar het diertje voor zou gaan. "Ik kan niet zien of het een jongetje of een meisje is, maar aan de bouw te zien is het een hybride tussen een T-Rex en een Charcharodontosaurus."
Ze keek naar Lee om met grote ogen. "De Charcharondontosaurus is gevaarlijker dan de T-Rex. Ze zijn groter en dommer. Ik..."
Saiyu keek naar de grond. Razor had ze kunnen opvoeden en hier kunnen houden omdat Raptors vaak genoeg in groepen leefden met een Alpha. Zij was de Alpha van Razor en daarom luisterde hij naar haar. Een dino die een mix was tussen twee van de gevaarlijkste dino's allertijden... Ze slikte. "Ik weet niet of het slim is om ze levend te houden," bracht ze moeizaam uit. Het liefst wilde ze de dino's beschermen en ze laten leven, maar dit was een nieuwe soort en wie weet wat voor impact het had voor de mensheid. Ze keek weer naar de kooi en zag dat de dino alles op het bordje al had verorberd. "We hebben een moordmachine, Lee. Misschien wel meer."
Een andere ei begon te bewegen, te barsten.