ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Saiyu keek geschrokken op van geklop en trok zo snel ze kon de lakens omhoog tot haar kin. "Kan je niet op z'n minst wachten tot ik zeg dat je binnen kan komen?" vroeg ze een beetje geschrokken. Ergens had ze verwacht dat hij haar weer zou lopen stangen, maar hij kwam door de vraag van Aegar. "Ja, ja, ik ga zo langs."
Ze haatte het hoe hij tegen haar deurpost leunde en haar bekeek. "Misschien, als je een reden had om hier te komen." Het was de eerste keer dat hij haar was op komen zoeken in haar hut en het was vast ook de laatste keer. Zuchtend keek ze hem na, terwijl haar hart nog hard klopte van die knipoog. Ze liet de deken zakken en pakte haar broek van de grond die ze weer aan deed. Saiyu pakte haar koffertje met alle steriele materialen voor stitch-ups en kritieke open wonden. Botbreuken en hersenschade liet ze liever aan Ava over, maar alles wat bloed had daar was ze een specialist in. Ze maakte haar weg naar Ava's hutje en klopte even aan de deur om te laten weten dat ze binnen kwam. "Ta-tu, ambulance brigade," glimlachte ze. Ze zag dat Ava net de pijnstilling had gegeven en dat was maar beter ook als ze zou moeten hechten. Wellicht dat ze zelfs plaatselijke verdoving moest doen, maar dat hing van de wond af. Er waren meerdere manieren nu om te hechten dus het hing heel erg van Aegar's wonden af. Rustig bekeek ze Aegar's lichaam voor de wonden al vielen de meeste mee op de ene na op zijn been. Ava had de wonden al wel schoongemaakt dus Saiyu kon het goed bekijken. "Het is een flinke snee, maar zo te zien is het niet heel diep. Ik denk dat het daarom geen hechting nodig heeft. Ik zal het verbinden en als Ava het elke ochtend en avond kan ontsmetten en opnieuw verbinden? In elk geval totdat de wond is uitgedroogd en er een korst op zit," glimlachte ze.

Aegar was dankbaar dat Ava aan Lee vroeg of hij Yvette in de gaten kon houden. Hij wist wel dat de jongen zich niet zo bezig hield met levende dino's, maar hij klom als de beste de bomen in zoals hijzelf. Daarnaast ging het alleen om check-ups om te zien of ze goed genas, meer niet. Het was niet dat hij hem vroeg om voor Yvette te zorgen zoals Saiyu en Ava deden voor Sinas en Razor. Hij trok een wenkbrauw op toen Lee zei dat hij een langere tijd nog wakker zou zijn. "Als je van plan bent om je dierbare te masseren, doe het dit keer dan zachtjes," grijnsde hij plagerig. Een glimlach kwam rond zijn lippen toen hij Sinas bij zijn voeten voelde. Het diertje voelde zich blijkbaar ook schuldig, maar Aegar vond niet dat het nodig was. "Graag," zei hij zacht. Het zou enorm veel helpen als hij niet de pijn continu zou voelen. De naald viel hem nog mee in zijn been en hij zuchtte iets opgelucht toen de werking begon in te zetten. "Oh nee. Het was oude kleding en ik denk dat Lee er wel van genoten heeft," grinnikte hij. Er klonk een zacht geklop en Saiyu kwam binnen. Aegar liet zich gewillig onderzoeken en knikte om Saiyu's opmerkingen over de wond. Ze ontsmette het nog eens, smeerde er een zalfje op en verbond het met ingevet verband, zodat het niet aan de wond zou plakken. Daarna kwam er normaal droog verband erover heen. "Ik denk dat dat wel moet lukken," knikte hij. Even keek hij weer om naar Ava en samen met Saiyu had ze hem iets overeind gekregen, zodat hij van zijn smoothie kon drinken en zijn water. Het voelde vreselijk om zo afhankelijk te zijn van iedereen, maar aan de andere kant wist hij ook dat het Ava hielp. Het feit dat ze voor hem kon zorgen en op die manier iets terug kon doen, hielp haar bij haar schuld gevoel. "Kwam je trouwens met een blos binnen, Saiyu?" vroeg hij glimlachend. Het meisje keek hem geschrokken aan en klapte haar koffertje dicht. "Volgens mij voel je je al een stuk beter. Ik ga nog even naar mijn eieren kijken en dan kom ik morgen wel weer even langs."

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Zodra Saiyu ook weer was vertrokken, was Ava bezig gegaan met de belangrijke dingen voor Aegar. Ze had de deken weer netjes over zijn lichaam heen gelegd en voordat ze wegliep had ze nog een kus tegen zijn slaap geduwd. Daarna was ze haar slaapkamer uitgelopen, met Sinas op haar hielen. Op een hoog tempo rende ze naar het hutje van Aegar toe. Daar pakte ze zijn kussen, schoon ondergoed en een warme trui voor als hij het koel kreeg in de nacht. Met haar armen vol wandelde ze zo voorzichtig mogelijk terug naar het lab. Zeker nu ze volle handen had wilde ze niet het gevaar lopen dat ze zo onderuit zou gaan net zoals Aegar. Zij was bij lange na niet zo sterk als Aegar, dus de kans was groot dat zij het niet ging overleven. Uiteindelijk was ze weer terug gelopen. Aegar zat nog steeds netjes op zijn plek.
"Ik heb wat extra spullen meegenomen voor je," zei Ava. Ze ondersteunde Aegar terwijl ze haar kussen omwisselde voor die van hem. Daarna legde ze zijn ondergoed en trui op de tafel. Uiteindelijk plofte ze zuchtend op de rand van het bed. Bedenkelijk bleef ze Aegar even aankijken.
"Ik ben echt dom geweest Aegar. Oprecht ontzettend om geweest. Ik kan niet geloven dat het mijn overtuiging was dat het beter was dat ik je wegduwde voor het geval zulke dingen gebeurde. Ik had je juist dicht bij mij moeten houden, moeten genieten van deze momenten samen. Ik hou van je, ben zo verschrikkelijk verliefd op je. Dan is het alleen maar dom om dat niet te accepteren," sprak Ava. Ze leunde iets naar voren toe, waarna ze zachtjes een kus tegen zijn lippen duwde.
"Kan je mij alsjeblieft vergeven voor het feit dat ik zo verschrikkelijk dom kan zijn?" vroeg Ava zachtjes.

Terwijl Lee op zijn bed lag had hij genietend van het eten van Saiyu gegeten. Voor een goed half uur was hij op zijn kamer geweest, waarna hij overeind was gekomen om zijn vieze schaal weg te brengen. Met een volle buik was Lee naar de keuken gelopen. Hij legde het schaaltje in de wasbak, waarna hij met zijn handen in de zakken weer richting het lab schuifelde. Van ver zag hij nog al hoe Saiyu over de incubator stond. Het herinnerde Lee eraan dat ze nog schilfers hadden die ze moesten afleveren.
"Saiyu? Had jij die schilfers nog?" vroeg Lee. Hij kwam het lab binnen gelopen. Nieuwsgierig keek hij de incubator in, naar de eieren. Nieuwsgierig bleef hij kijken naar de eieren die voor zo veel commotie zorgde.
"Ik ben ontzettend nieuwsgierig naar wat hier uit gaat komen. Misschien is het wel iets dat ons kan helpen om de dino's beter te begrijpen," zei Lee zachtjes. Hij wreef met zijn hand door zijn haren, waarna hij zichzelf op één van de tafels hees. Het was voor het eerst dat hij in dit lab was zonder Ava die hem toe blafte dat hij moest oppassen niets kapot te maken. Glimlachend keek Lee rond. Het was wel eens fijn om hier op deze manier te kunnen zijn.
"Wilde je morgenvroeg trouwens weer opzoek gaan naar de moederdino? En naar meer eieren?" vroeg Lee. Als ze vroeg in de ochtend zouden gaan hadden ze meer kans om langer opzoek te kunnen gaan naar eieren of andere dingen die niet juist waren.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar liet Ava het werk doen. Veel lukte hem zelf niet door de pijn. Zacht kreunde hij dan toch toen Ava de kussen veranderde. Ze had niets kunnen doen van de pijn, maar toch had het even gestoken bij zijn ribben. De pijnstillers werkten ook maar tot een bepaald punt. Hopelijk zou hij snel genezen want Aegar was wel een bezig mannetje. Hji kon wel stil zitten, maar daar zat een limiet aan. Op een gegeven moment moest hij gewoon in beweging komen. Het hielp dat hij zich nu behoorlijk beroerd voelde anders zou dat limiet een stuk lager zijn geweest dan nu. Misschien dat hij het nog een dag in bed volhield, maar als Ava weer aan de slag ging in het lab dan wilde hij graag kijken. Zo nieuwsgierig was hij wel. Glimlachend keek hij naar alle spullen die Ava mee had genomen. "Dat hoefde niet," zei hij hoofdschuddend. "Maar toch bedankt." Het was lief dat ze eraan had gedacht. Hij hoopte maar dat hij zichzelf nog wel kon wassen, maar het zou goed kunnen dat Ava hem daar ook bij moest helpen en hij was niet zeker of ze daar oké mee was. Hij werd uit zijn gedachten gehaald door haar en hij zuchtte zwak. "Je bent niet dom, Ava. Je bent alles behalve dom. Ik denk dat je de slimste persoon bent van iedereen hier in de groep en dat vind ik zo aantrekkelijk aan je. Je was bevangen door angst en je weet zelf hoeveel angst met iemand kan doen. Ik ben blij dat je nu mijn perspectief ziet en dat betekent dat we al die verloren tijd moeten inhalen."
Een glimlach sierde zijn lippen. "Kus me nog eens en misschien dat ik je dan vergeef," grijnsde hij. Zijn ogen gleden over haar mooie liefdevolle gezichtje. Het benam hem even zijn adem om nu de zekerheid te hebben dat ze de zijne was en ze hun relatie eindelijk konden opbouwen.

Saiyu schrok zich rot toen Lee binnen was gekomen. "Allemachtig," mompelde ze. "Ja, die heb ik nog. Ik ben ze vergeten te geven, maar ik denk dat ze ook nu andere zaken aan haar hoofd heeft."
Al leek het wel oké te gaan met Aegar. Hij maakte grapjes en was positief. Ze haalde het doosje uit haar tas en legde deze naast Lee op de tafel, zodat hij er zelf ook nog naar kon kijken als hij dat wilde. "Ik hoop dat er iets uit komt," verzuchtte ze. Opnieuw drukte ze haar neus haast tegen de incubator. Lee had wellicht al het geduld van de wereld als het op eieren aan kwam, maar zij was dat niet. Ze wilde weten wat eruit kwam en in een ei kijken ging helaas niet zonder het dier te beschadigen.
Haar wenkbrauw ging omhoog door zijn vraag. "Wil je mee? Dat is ook voor het eerst."
Het liet haar afvragen waarom Lee van gedachten veranderden en gewillig met haar mee ging om op zoek te gaan naar de eieren of de dinomoeder. Lee zou nooit expres op zoek gaan naar een carnivoor, zeker geen T-Rex mama. "Maar ja, ik zat te denken van wel. Als de T-Rexen zo in gevaar zijn als Ava zegt dan wil ik graag zelf een T-Rex hebben. Misschien dat ik kan helpen om ze minder bedreigd te maken, maar dan zou ik ook moeten weten waarom ze bedreigd zijn." Zuchtend ging ze op de tafel naast Lee zitten. "Zoveel vragen zonder antwoorden. Ik denk dat ik vanavond nauwelijks ga slapen."
Het maakte haar niet uit dat ze in een spijkerbroek en een te grote shirt rond liep zonder beha eronder. Er zat toch niet veel dus het bewoog niet alle kanten op zonder ondersteuning.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Een klein glimlachje vormde zich rond Ava haar lippen. Ze kon nog niet goed beseffen dat Aegar zo verschrikkelijk makkelijk omging met het feit dat ze hem zo dom had afgewezen. Ze had het zo goed kunnen begrijpen als hij haar gezegd had dat ze haar kans verspild had en dat het over was wat hem betreft. Zeker omdat hij door haar huisdier gewond was geraakt. Maar hij leek alles compleet te begrijpen. Dat was waarschijnlijk het geweldige karakter van hem. Hij was geen slechte man, Aegar was één van de meest mooie mensen die ze ooit was tegen gekomen. Voorzichtig leunde Ava naar voren. Zijdezacht en een beetje plagend liet ze haar lippen langst die van hem glijden. Zachtjes grinnikte ze, waarna ze haar lippen vol op die van hem duwde. Haar handen legde ze voorzichtig tegen zijn wangen. Na Aegar even gekust te hebben, had Ava zijn lippen langzaam weer los gelaten. Het was een ongemakkelijke houding hoe ze boven hem hing, dus haar lichaam had het niet al te lang volgehouden om zo te hangen.
"Ik ben blij dat alles weer goed gaat met je," sprak ze zachtjes. Ze kwam overeind en pakte van haar bureau een schaaltje met daarin een mengelmoes van allemaal groentes. Tevreden kwam ze naast Aegar zitten, terwijl ze langzaam de groentes aan haar vork prikte. Pas nu ze aan het eten was merkte ze hoe hongerig ze eigenlijk was. Genietend nam ze een paar grote happen, waarna ze haar hoofd tegen Aegar zijn schouder liet leunen.
"Wat een gedoe allemaal vandaag zeg, ik kan niet geloven dat er zo veel kan gebeuren in één simpele dag," grinnikte Ava. Ze keek omhoog naar Aegar.
"Als je ook graag een hapje wilt moet je het zeggen, ik kan prima delen," zei Ava zachtjes.

Nieuwsgierig had Lee één van de gadgets gepakt waar Ava aan het werken was. Langzaam draaide hij het rond in zijn handen, waarna hij met opgetrokken wenkbrauwen omkeek naar Saiyu. Hij begreep haar opmerking niet helemaal goed. Ze waren samen op een missie gegaan en dan zouden ze het ook samen afmaken. Hij wilde niet dat ze nu alleen op pad zou gaan of iets zou doen waar hij niet bij zou kunnen helpen.
"Waar heb je het over? We gaan toch gewoon samen verder? We willen er toch achter komen wat er met die eieren aan de hand is en over de dino's in gevaar zijn. Ik hou mij dan wel niet bezig met geboren dino's. Maar om eieren te hebben heb ik ook levende dino's nodig," grinnikte Lee. Hij gooide de gadget achter hem op de tafel neer, waarna hij op de grond sprong.
"Als je mij er niet bij wilt hebben is dat prima, dan moet je het gewoon maar zeggen. Maar ik denk niet dat mijn ego dat aan kan, om heel eerlijk te zijn. Dus ik ga maar gewoon mee," zei Lee simpel. Hij wierp haar een tevreden glimlachje toe, waarna hij kort tegen de incubator tikte met zijn vinger. Het glas voelde ontzettend warm onder zijn vingers.
"We hebben zulke dingen nodig als het weer winter is," mompelde hij zachtjes. Lee keek even om naar Saiyu.
"Waarom wil je trouwens een T-Rex. Ze willen ons alleen maar opeten. Je kan zulke gigantische wezens niet temmen zoals je gedaan hebt met de Raptor. Bij planteneters is het nog makkelijker, maar daar is het bijna onmogelijk. Ik begrijp niet dat je daar toe aangetrokken kan zijn," zei Lee zachtjes.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar had zich wel zuur gevoeld bij haar afwijzing. Er was niets ergers geweest in zijn leven dan haar afwijzing. De dagen erna had hij haar niet eens aan kunnen kijken en 's nachts kon hij niet slapen. Hij had haar lab vermeden en zelfs tijdens het eten keek hij nooit haar kant op. Hoe dat opeens was veranderd wist hij zelf niet eens meer. Op een gegeven moment kon hij het niet helpen om toch naar haar om te kijken of alles goed ging. Of ze zichzelf geen pijn deed of in gevaar bracht. Daarnaast had hij ook een band met Sinas. Daarna ging het allemaal weer vrij snel terug naar normaal. Ze praatten weer en zo nu en dan raakte hij haar onbewust aan, waardoor hij zijn hand altijd snel terug trok. Het was tergend pijnlijk geweest, zeker als ze dan toch een kus op zijn wang drukte. Het liet zien dat haar hart het wel wilde, maar haar hoofd niet. De val was vreselijk geweest voor hem, maar het beste was eruit gekomen. Zo zag hij maar weer dat uit de meest vervelende situaties iets moois kon komen. "Voor zover het gaat," glimlachte hij zwak. "Hopelijk geneest het snel. Moet er iets van gips om denk je?" Hij knikte even naar zijn arm die nu strak ingebonden was met een houten spalk ertegen aan.
Hij tilde zijn goede arm iets op en sloeg deze rond haar middel toen ze weer naast hem zat. "Of hoe weinig op een gecompliceerde dag," glimlachte hij en hij sloot even zijn ogen. "Nee, eet maar lekker op. Ik heb niet zoveel honger eerlijk gezegd, maar als je mij straks nog wat water kan geven dan graag."
Hij opende zijn ogen en drukte een zacht kusje op haar kruin. "Eet eerst. Je zit net en ik heb je graag bij me."
Sinas was er ook weer bij gekomen en lag in de speelt van Aegar's en Ava's been. "Je zit daar vast lekker warm of niet?" glimlachte hij. "Het spijt me dat ik je nieuwste uitvinding nu niet kan ophangen," zuchtte hij. "Ik had het graag voor je gedaan."

Saiyu was niet bij haar eieren weg gestapt, enkel was ze ernaast gaan zitten op de tafel. Ze wist wel beter dan aan Ava's gadgets te komen. Als ze haar ermee zou zien dan zou haast een boze stier op haar afrennen alsof ze een rood doekje vast hield.
Stil staarde ze naar de eieren. Wellicht dat ze het inderdaad verkeerd had opgevat. Lee zou niet gewillig mee gaan als hij het niet als een missie zag die Ava hen had opgedragen. Daarom zei ze er ook niets over. Lee zou er enkel meer stof van krijgen om haar mee te stangen en dat wilde ze hem niet geven. Waarom was het zo dat hij lief kon zijn tegen de andere, maar per se haar moest irriteren? "Ava zei dat ze bijna werken. De verwarmingen die we in onze hutten kunnen zetten. Het moet alleen nog werken op zonne-energie. Ik denk dat we dit keer wel een warme winter zullen hebben. In elk geval bij het slapen."
Het zou schelen dat ze niet eens tegen iemand aan moest spoonen voor warmte. Lee's vraag was een vraag die ze lang geleden had verwacht, maar niemand had het haar ooit gesteld. In die tijd had ze zich er altijd op voorbereid. Nu werd de vraag gesteld en ze stond met haar mond vol tanden. Automatisch en onbewust gleed haar hand naar haar been, terwijl de scenario voor haar geestenoog afspeelde.
"Ik weet het," zei ze zacht. "Het zijn jagers die constant moorden en jagen. Al is het om te eten of om uit te zoeken op welke plek ze staan van de voedselrangorde."
T-Rex dino's waren erg gevaarlijk. Sommigen moorden zelfs omdat het leuk was en niet eens per se omdat het honger had. "Het is mijn manier van..." Saiyu hield haar adem even in en trok haar hand toen terug van haar been. Het was haar manier om ermee om te gaan. "Ik wil ze denk ik begrijpen. Iedereen schrijft ze af als moordenaars. Ik wil weten of er meer komt kijken bij ze." Het kwam er wat moeizaam uit aangezien het niet de waarheid was.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava was tevreden tegen Aegar aangekropen. Het scheelde dat zijn verwondingen vrijwel allemaal aan dezelfde kant zaten. Hij had zijn val compleet met zijn linker kant opgevangen, waardoor zijn rechter kant er nu beter uitzag. Zachtjes grinnikte toen Aegar aangaf dat hij graag wilde dat ze nog even tegen hem aan bleef zitten.
"Ik wil het allemaal zo comfortabel mogelijk maken voor je Aegar. Zeg maar wat je wilt en ik doe het voor je," glimlachte Ava. Het voelde goed voor haar ego om te merken dat Aegar zo verschrikkelijk gek op haar was dat hij nog zo liefhebbend met haar omging, na alles. Maar haar schuldgevoel was zo verschrikkelijk groot dat ze niet eens na kon denken over haar ego. Ze voelde zich verschrikkelijk over wat er was gebeurd en nog meer over hoe ze zich had gedragen. Ze zou er echter niet meer over praten. Aegar hoefde haar zielige woorden niet te horen. Nu was het belangrijk om er voor te zorgen dat hij zich goed voelde en zou gaan genezen.
"Je bent zo ontzettend positief, dat is zo leuk aan je," glimlachte Ava. Ze keek omhoog naar Aegar, zodat ze zachtjes een kus tegen zijn kaaklijn kon duwen. Tevreden kroop ze iets meer tegen hem aan. Het voelde perfect op deze manier. Met Sinas tussen hun benen, samen op een warm bed. Het was oprecht iets dat Ava gelukkig maakte.
"Als je vanavond trouwens liever hebt dat ik ergens ander slaap, ga ik naar jouw hut. Ik kan begrijpen dat je angstig bent dat ik je in je slaap perongeluk pijn doet. Van Sinas heb je geen last. Hij heeft onder het bed zijn eigen nest gemaakt waar hij in slaapt. Maar ik kan prima even ergens anders slapen. Ik heb mijn eigen kussen nu toch," glimlachte Ava.

Terwijl Saiyu sprak over de dinosaurrusen, bleef Lee strak naar haar gezicht kijken. Hij wilde weten welke emoties er door haar gedachten gingen als ze over de dino's sprak. Er waren verschrikkelijk veel redenen waarom mensen interesse hadden in bepaalde beesten. Sommige waren positief, anderen waren negatief. De meeste waren negatief. Het was te zien aan Saiyu haar gezicht dat het iets negatiefs was. Het was iets verschrikkelijks geweest, waar ze nu iets positiefs aan wilde draaien. Lee duwde zichzelf van de tafel weg, zodat hij dichter bij Saiyu kon staan.
"Ik weet dat ik soms een lul kan zijn, zeker naar jou. Maar weet dat ik, en vele andere hier, graag willen helpen als er wat is of als je ergens over wilt praten. Er zijn hier veel mensen die geliefdes of iets van hunzelf kwijt zijn geraakt door de dino's," sprak Lee zachtjes. Hij stak zijn hand uit om een lok achter haar oor te kunnen vegen. Langzaam trok hij weer een jongensachtige glimlach op zijn gezicht.
"Als is het ergens wel sexy. Klein, iel meisje dat zich bezig houdt met de grootste en gevaarlijkste dieren die er maar zijn," grinnikte Lee. Een beetje plagen mocht wel weer. Lee stak zijn handen in zijn broekzakken, waarna hij langzaam het lab uit begon te wandelen.
"Ik ga kijken bij Yvette. Volgens mij zou Aegar die boom zelf nog in klimmen als ik dat niet voor hem ga doen," grinnikte Lee. Ontspannen liep hij de brug over, naar de boom waar Lee van wist dat daar de dino in lag van Aegar. Bomen klimmen was een tweede natuur voor Lee. Het was dus niet erg lastig om de boom in te komen. Nieuwsgierig keek hij over het randje van de nest heen. Direct kreeg hij een luide kreet in zijn gezicht van een vogel achtige dinosaurus. Kort rolde Lee met zijn ogen.
"Ja, alles is goed met je. Als je zo kan schreeuwen tenminste," zei Lee zacht.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Even trok hij een wenkbrauw op. "Daar valt zo gemakkelijk misbruik van te maken. Doe je ook aan stripteases?" plaagde hij haar. Natuurlijk zou hij dat niet van haar vragen. Daarvoor respecteerde hij Ava te veel en hij begreep ook heel goed wat ze had bedoeld. Het was meer dat haar formulering een beetje veel ruimte vrij liet voor een mannelijke interpretering. Hij had een grijnsje dan ook niet kunnen onderdrukken.
"Ik probeer het, maar god Ava, ik ben allang blij dat ik nog leef. Het zet me wel aan het denken dat ik de dingen moet gaan doen die ik wil doen." Zacht streek hij met zijn vingers even over haar wang. "Zoals meer tijd met jou door brengen en een keer de zee op te zoeken."
Het was een droom van Aegar om weer eens de zee te zien. Hun vorige stam had aan zee gelegen en hij wist nog goed hoe leuk hij het vond om te vissen. Ver de zee in gingen ze niet, want ook daar waren gevaarlijke scherpe dino's waar Saiyu ongetwijfeld dikke vriendjes mee wilde worden. "Nee, dat wil ik niet. Ik heb al te lang alleen moeten slapen. Pijn of geen pijn, ik heb je het liefst dichtbij me. Wat als ik midden in de nacht dorst krijg, mh? Of ik moet nodig naar de wc? Of wat als mijn kussen opgeklopt moet worden? Dan heb ik mijn zuster Ava wel nodig hoor," zei hij een beetje quasi zielig. Hoewel hij het nu zo bracht, was het nog echt ook. Aegar was niet zeker of het hem zou lukken om het allemaal alleen te doen. Misschien als Ava hem nog iets sterkers gaf dat het wel kon, omdat hij dan de pijn niet zou voelen. "Ah, Sinas mag van mij ook zo blijven liggen hoor. Zoveel weegt hij niet en dan ziet hij ook gelijk dat het langzamerhand beter met mij gaat. Hij zal ook wel geschrokken zijn."

Saiyu hield haar adem in toen Lee zo dichtbij haar kwam staan. Ze keek niet naar hem, bang dat haar wangen anders rood zouden worden. Hem antwoorden kon ze ook niet, doordat de emoties zo hoog kwamen te liggen dat er een brok in haar keel zat. Toch keek ze naar hem op toen hij een lok van haar haren achter haar oren veegde en een kleine glimlach kwam op haar gezicht door het volgende wat hij zei. Veel tijd om erop te antwoorden had ze niet want hij was vertrokken naar Yvette. Zuchtend keek ze naar de deurpost en streek ze zacht met haar vingers over haar been. Ze zat er al zo lang mee. Misschien had hij gelijk dat ze er eens met iemand over moest praten. Er waren inderdaad genoeg van hen hier in het kamp die een lichaamsdeel misten of een dierbare waren verloren. Eerst had ze gedacht dat Lee haar vierkant zou uitlachen als ze hem vertelde over haar verleden, maar de manier waarop hij zo zachtaardig tegen haar had gedaan zostraks...
Ze bleef nog zeker anderhalf uur bij haar eieren, starend en nadenkend, tot ze een besluit had gemaakt. Buiten was het al aardig donker en Saiyu gebruikte haar zaklampje om haar weg over de bruggen te vinden naar de hut van Lee. Ze klopte drie keer zacht en toen ze zijn stem hoorde liep ze naar binnen. Rustig sloot ze de deur en ze zuchtte even diep. "Ik kan er niet zo goed over praten," begon ze. "Maar ik kan je wel een deel van het verhaal laten zien." Hopelijk nam hij het niet verkeerd op dat ze de knoop van haar broek losmaakte en deze stukje bij beetje naar beneden trok. Saiyu schaamde zich niet om in haar onderbroek en t-shirt voor Lee te staan. Het ging ook helemaal niet om het feit dat ze half uitgekleed voor hem stond. Het ging om haar been die ernstig toegetakeld was. De littekens liepen kriskras, zonder enkele patroon. Daar waar de littekens liepen was de huid ingedeukt en op sommige plekken miste er zelfs een stuk spier, waardoor het leek alsof er een hap uit haar been was genomen. "Het was een T-Rex," zei ze zacht. "Een volgroeid vrouwtje van veertien meter lang."
Ze trok aan de leren touwtje rond haar nek en haalde zo onder het shirt haar ketting vandaan waar een tand aan zat. Een grimas kwam rond haar lippen. "Mijn aandenken. Het zat vast in mijn bot."

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Met een grote grijns op haar gezicht had Ava omgekeken naar Aegar. Als hij niet gewond geweest was, had ze zeker haar elleboog tegen zijn ruggen geduwd. Maar ze zou nu liever reageren, aangezien hij toch nog een beetje zielig was.
"Als je het liever gevraagd had, had je dat misschien nog gekregen. Je hebt geen idee hoe hoog mijn schuldgevoel is," grinnikte ze. Ava stak haar tong naar hem uit voordat ze haar hoofd weer tegen zijn schouder liet leunen. Ze had Aegar zijn hand vast gepakt en kneep daar zachtjes in. Het deed haar goed dat hij graag wilde dat Ava hier zou blijven. Zelfs als hij zich slecht voelde wilde hij nog graag dat ze zou blijven. Liefdevol keek ze omlaag naar Sinas. De kleine dino had zich compleet opgerold. Zijn hoofdje lag op Aegar zijn voet.
"Ik weet dat je gezegd heb dat ik moet blijven zitten, maar ik moet even iets pakken," sprak Ava zachtjes. Ze duwde een kus tegen Aegar zijn wang, waarna ze overeind sprong. Snel rende ze de slaapkamer uit naar het lab. Ava controleerde nog even de warmte voor de eieren. Daarna pakte ze een aantal spullen die ze nodig om het apparaat dat Aegar voor haar zou ophangen aan te kunnen passen. Met haar handen vol rende Ava weer terug.
"Ik hoop dat je het niet erg vind dat ik het verder ga afmaken," zei Ava zacht. Ze kon moeilijk stil zitten. Het gebeurde ook niet vaak dat ze zoals nu ergens stil zou gaan zitten. Ze vond het juist heerlijk om bezig te kunnen zijn als haar hoofd vol was. Ava kroop weer iets tegen Aegar aan, terwijl ze het apparaat op haar schoot trok.
"Ik vraag Lee trouwens wel of hij het kan ophangen. Hij is net zo handig met de bomen als jij," zei Ava, terwijl ze bedenkelijk naar haar apparaat staarde.

Na Yvette gecontroleerd te hebben en zeker te zijn dat ze gegeten had, was Lee nog iets hoger geklommen. Het was onderdeel van zijn routine om in de avond nog even naar de sterren te kijken. Het werkte ontspannend. De hele wereld was al een paar jaar helemaal naar de filistijnen en het zicht van de sterren maakte alles een beetje beter. Voor een goed half uur had Lee gewoon in de bomen gelegen, starend naar de sterren boven hem. Hij begon echter moe te worden, dus het was verstandiger als hij weer netjes naar beneden klom. Uiteindelijk was hij zijn kamer binnen gewandeld. Lee zat nog maar net op zijn bed, toen de deur al weer open ging. Verbaasd keek Lee op om te zien dat Saiyu onzeker de kamer binnen kwam stappen.
"Hey," zei hij zachtjes. Fronsend keek Lee omlaag toen hij zag hoe ze begon met het losknopen van haar broek. Hij moest zich beheersen om geen bijdehandte opmerking te geven. Te merken aan haar ogen en haar stem was het erg serieus wat ze hem nu wilde laten zien. En hij wilde niet dat ze hem nog meer zou haten. Ze was al boos genoeg op hem geweest, het zou ook wel eens leuk zijn als ze normaal met elkaar om konden gaan. Saiyu liet haar broek rond haar enkels vallen, waardoor Lee Saiyu haar gewonde been kon zien. Langzaam kwam Lee overeind. Hij duwde de deur dicht, waarna hij naast haar been hurkte. Vlinderzacht liet hij zijn vingertoppen over haar verminkte huid glijden.
"Dat verklaart veel," zei hij zachtjes. Lee kwam overeind, al hield hij zijn ogen op haar been. Het was zeker zonde om te zien, maar Lee voelde niks van walging of medelijden. Haar avontuur met de T-Rex had juist gezorgd voor iets moois, ze was nu bezig om tientalle dino's te redden en dat allemaal dankzij de andere T-Rex.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar grijnsde onschuldig. "Ah, maakt niet uit. Ik kleed je toch liever uit. Als jij het doet dan gaat het me te langzaam." Al was dat ook het punt van een striptease. Aegar was er eigenlijk gewoon te ongeduldig voor. Zo te zien was Sinas al in slaap gevallen want het beestje ademde rustig en verroerde zich niet toen Ava weer op stond. Aegar zuchtte hoorbaar, maar met een glimlach rond zijn lippen. "Als je daarna maar wel blijft zitten," riep hij haar na. Afwachtend luisterde hij hoe ze rommelde in haar lab en daarna met volle armen terug kwam de kamer in. "Nee, hoor. Ik kijk graag toe hoe je werkt. Dat weet je. Ik snap er geen snars van dus daarom kijk ik meer naar jou."
Aegar legde zijn hoofd weer tegen het kussen en keek toe hoe ze aan haar apparaat begon te werken. Het speet hem dat hij nu het klusje niet kon doen voor Ava, maar Lee was inderdaad de beste man voor de job nu hij het niet meer kon doen. Lee en Aegar hadden vaak wel wedstrijdjes wie het snelst kon klimmen, maar eigenlijk waren ze beide heel erg gelijk aan elkaar. Aegar mocht hem graag. "Lee moet dat gemakkelijk kunnen, ja. Als hij niet zoals ik van de brug aflazert," grinnikte hij. Aegar zakte iets onderuit en genoot van de warmte die Ava's lichaam afstraalde. Normaal gesproken was het andersom. Meestal had zij het koud en was hij de verwarming. Zelfs in de winter had hij het nooit echt koud, maar nu hij gewond was leek hij zijn warmte niet zo goed vast te kunnen houden zoals gewoonlijk. Daarom trok hij de dekens ook iets meer over zijn lichaam heen.
"Denk je eigenlijk dat we hier goed zitten?" vroeg hij uiteindelijk. "Als we moeten uitbouwen dan hebben we niet veel plek." Voor nu was hun kamp prima, maar er waren al stelletjes gevormd in hun kamp en god wist wat daaruit kwam. Hun hutten waren gebouwd in een tiental bomen die vlak bij elkaar stonden, maar de andere bomen waren verder weg. Een brug zou gevaarlijk zijn met heftige stormen.

Het deed Saiyu goed dat Lee geen enkele opmerking maakte toen ze haar broek naar beneden deed. Zo te zien was ze wel serieus genoeg overgekomen dat hij het niet had gedaan. Het was voor het eerst dat ze echt iets persoonlijks deelde met iemand van de stam. Van alle mensen had ze nooit verwacht dat het Lee zou zijn, maar hij was het nu eenmaal. Hoe kut hij ook kon zijn, hij had haar laten zien dat hij ook een lieve vertrouwelijke kant had. Wellicht dat hij haar zelfs het beste zou begrijpen. Stil keek ze naar hem, terwijl zijn ogen over haar been gleden en zijn vingertoppen de littekens zijdezacht aanraakten. Ietwat onzeker keek ze van hem weg toen hij weer op stond. "Ik vind het lelijk," zei ze zacht. "Ik schaam me ervoor want het is gekomen door een domme fout. Vandaar dat ik altijd mezelf laat creperen in de zomer."
Lee had haar vaak genoeg wel geplaagd in de zomer dat ze lange broeken droeg, terwijl de temperaturen stegen naar dertig graden rond het middaguur. Ze bukte weer naar de grond om haar broek weer omhoog te trekken en maakte de knoopjes weer vast. "Zo lijkt het tenminste normaal."
Ze leunde tegen de deur aan nu deze dicht was en keek voor zich uit. Misschien dat ze het dan toch moest vertellen. Daarom zuchtte ze en nam ze plaats op Lee's bed. Of het nu mocht of niet maakte haar niet zoveel uit. "Mijn vader was een grote fan van alles met scherpe klauwen en tanden. Hij heeft me alles geleerd van wat ik nu weet. Mijn kamp was juist erg geïnteresseerd in de gevaarlijke dino's. Vaak ging er wat mis en zo heb ik geleerd hoe je moet hechten." Even wuifde ze met haar hand aangezien dat niet zo belangrijk was.
"Mijn vader, mijn moeder, mijn broer en ik waren samen op een korte tocht toen ik zeventien was. Ik mocht voor het eerst het kamp verlaten, omdat mijn moeder het toen pas toestond. Het feit is dat ik vaak zo klunzig ben dat ik altijd hulp nodig heb en niet iedereen had tijd of het geduld om mij mee te nemen. De meeste achtte het gevaarlijk. Dus ik was enorm enthousiast dat ik eindelijk een keer mee mocht zoals je wel kan begrijpen. Op die tocht kwamen we de T-Rex tegen. Een enorm mooi exemplaar. We hadden ons ingesmeerd met koude modder, zodat de T-Rex onze hittegolven niet kon zien. We maakte aantekeningen en tot toen ging alles goed."
Een zwakke glimlach kwam op haar gezicht. "Maar toen we ons verder bewogen om weer weg te gaan, keek ik niet voor mij uit en ik viel van een kleine helling af. Het maakte genoeg geluid om de aandacht te trekken van de T-Rex." Een zuchtje ontsnapte. "Mijn vader en mijn broer zijn dood. Mijn moeder is degene die mij mee heeft kunnen trekken terug naar het kamp waar ik opgelapt werd. Ze heeft het mij nooit vergeven."
Saiyu plukte wat aan de velletjes naast haar nagels. "Daarom wil ik alles het liefst alleen doen. Ik wil niet dat er nog iemand dood gaat door mijn stupiditeit."

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Langzaam had Ava opgekeken van haar werk bij het horen van Aegar zijn vraag. Ze liet haar gereedschap zakken, waarna ze langzaam begon te knikken.
"Ik denk niet dat het veilig is om hier te blijven. Het concept idee van ons om hier te wonen, in de bomen, is handig voor een bepaalde periode. Maar als er dalijk kinderen gaan komen, of meer mensen, dan kunnen we hier niet blijven," legde ze uit. Ava veegde een lok achter haar oor.
"Daarbij, als dit gaat werken, dan hoeven we niet meer te vluchten. Een goede kilometer hier vandaan is een prachtige plek waar we een nieuw kamp op kunnen zetten. Het is bij de zee en het heeft goede, vruchtbare grond. We kunnen eindelijk de luxehutten maken waar we zo van dromen. Ik heb al deze technologie kunnen redden, maar de helft kunnen we niet gebruiken. We kunnen een kleine ziekenhuis opzetten, boerderijen, een school voor toekomstige kinderen. We zouden eindelijk een normaal leven kunnen hebben. Daarom werk ik er ook zo veel aan, ik wil iedereen een normaal leven kunnen geven," sprak Ava. Ze verlangde zo ontzettend naar een leven die niet bestond uit dinosaurussen. Ava hield van de wezens zoals Sinas en ze had ook geen hekel aan de dodelijke dino's. Maar ze wilde niet dat haar leven bestond uit die dieren. Ava wilde graag een gezin kunnen stichten. Ze wilde trouwen met een man die net zo geweldig was als Aegar. Ze wilde dolgraag kinderen hebben die ze les kon geven en die ze de wereld kon laten zien. Maar op deze manier ging dat niet lukken. Ava wierp Aegar een glimlachje toe.
"Ik hou van dit leven. Van onze vrienden en de manier hoe wij met elkaar omgaan. De spanning is heerlijk... maar ik denk dat het langzaam tijd wordt om een veilige plek te creëren voor mensen die een gezin willen," zei Ava zachtjes.

Lee was niet van zijn plaats weg gestapt terwijl Saiyu door zijn hut was gewandeld. Uiteindelijk was ze op zijn bed komen zitten. Met zijn armen voor zijn borst gevouwen had hij naar haar gekeken, totdat ze weer stil was gevallen.
"Alsjeblieft Saiyu. Ja de littekens zijn niet mooi. Ik ga niet tegen je liegen en zegen dat het iets anders is dan het werkelijk is. Maar daarin heb je nog wel iets moois? Lieve Saiyu, je hebt verdomme een aanval van een T-Rex overleefd. Je hebt gevochten voor je leven. Je hebt een passie, een passie die je deelde met je familie. Je hebt een aandenken aan het feit dat de wereld hard is, dat je een les hebt geleerd. Dat je emoties hebt gevoeld en dat je gegroeid bent als persoon. Dat moet je niet bedekken. Je vader en je broer hebben hun leven gegeven voor waar ze van hielden. Jou en de dino's. Het laatste dat je kan doen is het ont armen van de les die ze jou gegeven hebben. Niemand gaat je er om veroordelen," zei Lee streng. Hij was naast Saiyu op de bed geploft.
"Je kunt er anderen een les mee leren. Je hoeft niets te verbergen. Daarbij; wat maakt het jou in godsnaam uit wat anderen van jou vinden? Jij moet jouw leven beleven, anderen niet. Anderen zijn maar een kleine figurant. Als jij het niet accepteert gaat niemand dat doen," zei Lee. Hij liet zich op zijn rug vallen, zodat hij naar het plafon kon kijken.
"Mensen moeten eens stoppen met zo veel te denken. Mensen denken veel te veel, weetje. Het is echt irritant," zuchtte Lee.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven