ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Glimlachend keek Ava omhoog toen ze voelde hoe Aegar haar omhoog trok. Ze sloeg haar slanke armen rond zijn nek, zodat ze gemakkelijker zijn kus kon beantwoorden. Momenten zoals deze maakte haar zo intens gelukkig. Het feit dat ze dit kon delen met Aegar maakte haar nog veel gelukkiger.
"Je zou het fantastisch doen zonder mij, Aegar," grinnikte Ava. Ze aaide door Aegar zijn lange haren heen. Vanaf het eerste moment had ze zijn haren al fantastisch gevonden. Op zeldzame avonden had ze zijn haren mogen invlechten. Terwijl zijn hoofd op haar schoot lag aaide ze door zijn haren heen. Het waren de meest mooie avonden geweest. Ava wist zeker dat er mooiere avonden zouden komen. Glimlachend duwde ze een nieuw kusje tegen Aegar zijn lippen.
"Lieve Aegar, ik spendeer mijn complete leven in een kleine ruimte. Mijn conditie is niet zo goed als die van jou. Laat me alsjeblieft nog even uitrusten," grinnikte Ava. Ze duwde een nieuwe kus tegen zijn lippen. Aegar was altijd al fit geweest. Hij kon zonder moeite de zwaarste dingen tillen en voor uren aan een stuk door sporten. Ava was niet zo. Vroeger was ze ontzettend fit geweest, maar nu ze meer met haar hersens kon werken werkte ze minder met haar lijf.
"Laten we hier nog heel even van genieten zodat ik niet als een rode, zwetende tomaat aankom bij mijn schoonfamilie. Ik heb al jaren geen familie meer gehad, ik wil graag een goede indruk maken op ze," sprak Ava. Ze liet Aegar los, zodat ze zichzelf weer kon omdraaien naar het prachtige water. Tevreden liet ze een zucht los. Ze kon niet wachten tot ze hier echt konden gaan wonen. Ze wilde zo snel mogelijk vertrekken uit de bomen.
"We kunnen langzaam die kant gaan oplopen," sprak Ava zachtjes toen ze nog een paar minuutjes had kunnen uitrusten.

Lee was al gapend bezig geweest met het aantrekken van zijn kleding toen hij de schreeuwende Sinas binnen zag komen rennen. Waarschijnlijk had Ava hem thuis gelaten zodat hij niet al te lastig zou zijn als ze bij Aegar hun ouders sliepen. Dit gebeurde wel vaker en Sinas kon prima alleen zijn. Maar Lee wist dat er wat aan de hand moest zijn, anders zou hij nooit gillend binnen komen rennen.
"Wat is er aan de hand jochie?" vroeg Lee nieuwsgierig. Hij keek om naar Saiyu die net haar kleding aan had getrokken. Lee greep haar hand vast, zodat ze samen achter Sinas aan kon rennen die al weer gillend het hutje uit was gerend. Lee wist niet waarom, maar om één of andere reden kon het diertje alleen maar schreeuwen. Sinas bracht hen naar het lab van Ava, waar hij al schreeuwend op de tafel sprong bij de eieren.
"Ey, doe voorzichtig bij die eieren!" riep Lee. Hij greep Sinas rond zijn middel om hem van tafel af te kunnen trekken. Dit zorgde er alleen maar voor dat de dino meer begon te schreeuwen. Lee zette hem op de grond. Het was alleen dankzij Razor geweest die nieuwsgierig was komen kijken dat Sinas eindelijk stopte en de dino's al spelend wegrende. Zuchtend keek Lee om naar de eieren.
"Waarom was hij zo in paniek," mompelde Lee. Het was toen pas dat hij zag dat er een barst zat in één van de eieren.
"O god ze komen uit. Ze komen uit terwijl Ava net weg is, Saiyu zeg me alsjeblieft dat je weet wat je moet doen," riep Lee in paniek. Hij was niet goed met baby's. Het maakte niet uit welk soort het was, allemaal waren ze een drama in zijn ogen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar keek tevreden rond en al helemaal bij Ava's woorden. Ja, dit werd hun huis en het zou velen malen beter worden dan wat ze nu hadden. Ze konden werkelijk huizen gaan maken die niet enkel van hout waren. Er kon een structuur worden aangelegd voor de douches, wc's en dergelijken. Ze konden werkelijk iets bouwen wat leek op wat er vroeger had bestaan voor de dino invasie. Het was iets waar hij enorm naar uit keek. Wellicht dat meerdere stammen het dan ook gingen doen en dat de wereld dan weer kon lijken op wat het ooit was geweest. Een onbezorgde wereld. Dan wel met hekken en beveiliging geluidsgolven, maar als dat het enige was dan klaagde hij er niet over. "Het is lastig voor te stellen, omdat het haast perfect is. Maar nu, dankzij jouw uitvinding, wordt het een werkelijkheid. Je bent geniaal, Ava. Velen zullen je apparaat willen hebben. Misschien wordt je nog wel rijk," glimlachte hij. Een grijns kwam op zijn gezicht. "Dan ben ik samen met een geniale rijke schoonheid. I am so lucky."
Het ging Aegar helemaal niet om het geld en dat wist Ava ook wel. Het ging erom dat ze gelukkig waren, maar toch had hij er even mee moeten plagen. Hij liep naar haar toe en keek over het meer uit. "Onze kinderen zullen onbezorgd opgroeien. Ze worden gelukkig, sterk en zullen krijgen van hun hartje begeerd. In elk geval zolang ik het waar kan maken," lachte hij toch wel een beetje. De toekomst zag er rooskleurig uit en dat allemaal door Ava. Zachtjes trok hij haar weer omhoog en drukte hij een lange liefdevolle kus op haar lippen.
"Wat moeten we toch zonder je? Wat moet ik zonder je?" mompelde hij en hij gaf haar nog een kort lief kusje. Nu het vast stond dat dit hun nieuwe plek werd dan kon Aegar eindelijk aan de planningen beginnen met Lee. "Zullen we dan maar door gaan naar mijn familie?" Hij had zo het idee dat Ava die heel graag wilde ontmoeten.

Het was dat Saiyu wat van Lee gewend was anders had ze zich behoorlijk gekwetst gevoeld. Had ze nog een heerlijk ontbijtje gemaakt, omdat ze wist dat hij die altijd over sloeg, en dan zo'n reactie. Ja, ze was snel op haar teentjes getrapt als ze haar best probeerde te doen. Zeker met iets waar ze absoluut niet goed in was. Het was dat Ava vaak genoeg ontbijtjes had gemaakt voor Aegar dat ze wist dat het iets goeds was om te doen anders had ze serieus getwijfeld. Daarnaast wist ze ook dat Lee niet een ochtendpersoon was.
Ze bleef zelf op haar buik liggen en legde haar hoofd op haar kussen. Zelf had ze al gegeten dus alles wat ze had meegenomen was voor Lee. Het scheelde dat hij niet de meest kieskeurige eter was, maar toch had ze geprobeerd wat dingen te maken wat hij lekker vond. Grinnikend keek ze naar hem om. "Zal ik je de volgende keer dan maar laten slapen?" vroeg ze. Als hij dat liever had dan kon ze daarmee rekening houden.
Saiyu kwam zelfs iets overeind en drukte nog een kusje op zijn wang. "Goedemorgen handsome."
Ze schudde haar hoofd. "Ik heb geen idee eigenlijk. Ava en Aegar zijn weg dus eigenlijk moet je wel in het kamp blijven voor orde."
Voor nu werden Ava en Aegar gezien als de leiders van het kamp, maar als zij er niet waren dan was het aangewezen op Lee. Hij was immers één van de drie die als eerste bij het kamp zat. Het was niet zo dat het kamp in chaos uitbrak als ze er niet waren, maar er moest wel iemand zijn om de boel te overzien. "Daarnaast heeft het denk ik niet zoveel zin om nog verder te zoeken. We hebben overal al gekeken," mompelde ze. Saiyu vond het lastig om het toe te geven, maar het was wel zo. Ze had Lee alleen niet eerder gelijk willen geven. Nog steeds niet eigenlijk, maar ze wilde zijn energie niet meer verspillen. "Ik ga vandaag denk ik wat onderhoud dingen doen."

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava was al zo lang niet meer bij het water geweest dat het bijna onwennig voelde toen ze de open vlakte op stapte en het zachte geruis van water kon horen. Bedenkelijk bleef ze in het lange gras staan. Het meer was gigantisch. Ze kon vanaf hier niet eens zien hoe groot het eigenlijk was. Het zou een perfecte plek kunnen zijn om een nieuwe stad te beginnen, of een poging daartoe. Langzaam had Ava haar hoofd naar Aegar gedraaid. Het mooiste van alles was hij. Zijn enthousiasme en de geweldige ideeën die hij deelde met haar maakte Ava er alleen maar zekerder van dat hij de groep zou moeten leiden. Glimlachend knikte Ava. Ze liep naar Aegar toe, zodat ze zachtjes een kus tegen zijn wang kon duwen.
"Het is perfect, Aegar. Het gaat ons huis worden," zei Ava. Ze sloeg haar arm rond die van Aegar, waarna ze haar hoofd liet rusten tegen zijn schouder. Tevreden bleef ze naar het vredige water kijken. Ze zouden hier goed kunnen beginnen met het opzetten en ontwikkelen van een hek waar Ava haar apparaat op kon zetten. Daarna konden ze beginnen met het bouwen van de eerste huisjes.
"Ik ben al zo lang niet meer bij water geweest," zei Ava zachtjes. Ze liet Aegar los. Met kleine stapjes wandelde ze naar het koele water toe. Ava liet zichzelf op haar knieën vallen, zodat ze haar hand door het water kon halen. Een grote glimlach verscheen op Ava haar gezicht. Dit voelde fantastisch.
"Kan je het al voorstellen? Een plek zoals dit... waar we kunnen proberen om weer een normaal leven te krijgen. Een plek waar je echt kinderen zou willen laten opvoeden, onze kinderen," glimlachte Ava. Ze keek even over haar schouder naar Aegar. Hij zou een fantastische vader zijn, als ze niet geleefd hadden in een wereld die ze moesten delen met dino's.

Lee had een heerlijke droom gehad. Een droom waar hij leefde in een wereld zonder steeds bang te zijn dat iemand hem of Saiyu pijn zou doen. Een wereld waar hij de hele dag kon liggen en dom games kon spelen. In eerste instantie had Lee dan ook geïrriteerd gekreund toen iets hem uit zijn droom leek te trekken. Bedenkelijk draaide Lee zich weg. Hij wilde zichzelf begraven onder zijn dekens, maar zoals verwacht werden die ook weggetrokken.
"Saiyu, alsjeblieft," mompelde Lee zachtjes. Een diepe zucht verliet zijn lippen, maar uiteindelijk had hij toch zijn ogen geopend. Saiyu lag naast hem, met ontbijt bij haar op het nachtkastje. Het duurde een paar seconden voordat Lee doorhad wat er eerder die avond allemaal gebeurd was.
"Oh," sprak hij zachtjes. Lee trok zichzelf iets overeind. Bedenkelijk wreef hij met zijn hand door zijn haren, waarna hij schaapachtig naar Saiyu glimlachte.
"Goeiemorgen schoonheid," grinnikte Lee. Hij wreef nog een laatste keer over zijn gezicht. Wakker worden was nooit iets geweest waar hij erg goed in was. Lee had altijd minimaal tien minuten nodig voordat hij weer normaal kon functioneren voor iets. Gapend leunde Lee tegen de muur.
"Lekker dat je alvast wat gemaakt hebt," zei Lee. Hij nam vrijwel nooit de moeite om te ontbijten, dus als dit een traditie zou worden dan was Lee intens gelukkig. Zolang hij zelf nooit iets hoefde te maken. Hongerig pakte Lee het eerste de beste dat hij van het dienblad kon grijpen. Lee was niet moeilijk. Zolang het verteerbaar was at hij het op.
"Wat wil je gaan doen vandaag. Nieuwe dino jacht?" vroeg Lee met volle mond.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar's vrolijke gezicht vertrok een beetje toen Ava voorstelde om ze bij hun in het kamp te laten wonen. Hij zuchtte zacht. "We kijken wel even," gaf hij als antwoord. Ze was juist zo vrolijk nu dat hij geen zin had om alles uit te leggen. Hij zag haar graag zo stralend. Aegar legde zijn hoofd tegen het hare aan na haar kusje. "Ja... Slaaplekker, lief." Hij ging nog iets beter liggen en viel daarna na een lange tijd te hebben getobd in slaap.
De volgende ochtend waren ze al vroeg op met de lange reis voor de boeg. Na een stevig ontbijt had Aegar twee tassen goed gevuld met hun benodigdheden en daarna waren ze met de lift naar beneden gegaan. Hoewel hij het wilde verbergen voor Ava, hield hij de lift toch met gespannen spieren stevig vast. Nog altijd vond hij de hoogtes verschrikkelijk duizelingwekkend. Toen het de grond raakte, stapte hij eruit en liet hij de lift weer naar boven gaan. "Als je even wil stoppen voor een pauze moet je het zeggen," glimlachte hij.
Zo liepen ze de ochtend door. Het scheelde dat ze geen dino's tegen kwamen. Het was altijd een enorme gok. Planteneters waren prima, maar de vleeseters waren toch erg gevaarlijk voor hun mensen. Ze kwamen aan op de plek waar Aegar en Lee het plan hadden gemaakt voor een kamp. "We zaten aan hier te denken."
Aegar sloeg zijn armen over elkaar. "Er is genoeg land om uit te breiden en desnoods kunnen we wat bomen kappen. Dat zullen we sowieso moeten doen om de hutten mee te bouwen. Maar de grond is al plat en stevig. Als we een goede fundament bouwen dan zakken de hutten niet weg in de grond. Natuurlijk moet het niet te dichtbij het water want daar is de grond wel zachter vanwege het water."
Aegar liep naar het water toe en staarde ernaar. "We kunnen hier een soort kleine haven bouwen en dan kunnen we met kleine boten gaan vissen. Misschien zelfs zwemmen als je een apparaat ontwikkelt voor onderwater," glimlachte hij. "Wat vind je ervan? Is het een beetje wat je voor ogen had of totaal niet? We kunnen verder zoeken voor een geschiktere plek als dit je niet aanstaat?"
Het was Ava's droom om een nieuw kamp op te zetten op de grond. Als haar dit niet aan stond dan zou hij samen met Lee verder zoeken. Aegar wilde dat het perfect werd en precies zoals Ava het zich had voorgesteld. Hij wilde haar absoluut niet teleurstellen. Hij wilde haar juist de woonplek geven die ze zo graag wilde.

Saiyu had niet zo goed geweten wat ze moest zeggen. Lee had haar op haar plek gezet en dit keer kon ze er niets tegenin brengen. Ze had geen weerwoord klaar op wat hij zojuist had gezegd en daarnaast geloofde ze hem op zijn woord dat ze hem niet kon ompraten. "Sorry," zei ze dan ook.
Hoewel het lastig was om te horen dat zijn gevoelens weggestopt waren, was ze toch enorm blij dat hij haar bij zich hield en nog altijd naast haar wakker wilde worden. Daarom bracht ze het ook niet meer naar boven en zou ze hem haar liefde geven. Voor zover het haar dat lukte. Mochten zijn gevoelens niet terug komen dan was dat zo. Voor nu zou ze ervan genieten om samen met Lee te zijn. Al kon dat een enorme uitdaging zijn voor beide. Saiyu waste haar haar en haar lichaam. Ze droogde zich erna af en was met Lee op bed geploft. Zelf was ze ook behoorlijk moe van de seks. Ook al had ze onderop gelegen. Tevreden was ze tegen Lee aangekropen en had ze een 'slaaplekker' gemurmeld, voordat ze in slaap was gevallen.
De volgende ochtend was ze al vroeg wakker. Eerst vroeg ze zich af waar ze sliep, maar dat raadsel was snel beantwoord toen ze Lee naast haar zag liggen. Naakt. Haar instincten zeiden haar om zich aan te kleden en klaar te maken voor de dag, maar haar lichaam zei dat het fijn was om te blijven liggen. Wat kon het ook kwaad als ze een dag wat langer uitsliepen? Toch klom Saiyu het bed uit en trok ze een string aan en één grote shirt van Lee. Zo stil mogelijk sloop ze de hut uit om naar de keuken te gaan en daar een ontbijtje in elkaar te maken. Met het dienblad liep ze weer terug en deze zette ze op het nachtkastje van Lee. Ze trok het shirt weer uit en kroop bij Lee weer in bed. Glimlachend vleide ze zich tegen hem aan en drukte ze zacht kusjes over zijn hele gezicht om hem wakker te maken.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Liefhebbend had Ava naar Aegar zijn gezicht gekeken terwijl hij sprak. Ze had haar vingertoppen tegen zijn kaaklijn gelegd, zodat ze de bewegingen van zijn mond kon voelen als hij aan het praten was. Haar grijze ogen draaide ze weg van haar vingers naar zijn ogen toen hij begon over zijn ouders. Ava was altijd al nieuwsgierig geweest naar welke fantastische mensen zo'n prachtig kind op aarde kon zetten. Hij had altijd geweldige verhalen verteld over zijn ouders. Waarom hij weggegaan was van zijn kamp wist Ava niet. Het klonk alsof het een liefhebbende groep geweest was. Hij had echte familie gehad die van hem hield, de meeste hier zouden daar een moord voor doen. Aegar zou vast zijn redenen hebben en Ava was er alleen maar blij om. Hij had haar leven gered. Glimlachend knikte Ava.
"Dat zou ik leuk vinden. Ik kan niet wachten om ze een keer te ontmoeten," glimlachte Ava. Zelf had ze geen ouders. Ze had een vrouw die haar biologische moeder was, officieel gezien. Maar Ava zag haar en haar vader niet als ouders. Ze hadden nooit voor haar gezorgd en ze zouden er niks om geven als Ava in elkaar geslagen werd.
"Laten we ze dan uitnodigen om bij ons te komen wonen, in het nieuwe kamp. Het zou goed zijn om groter te worden en uit te breiden. Daarbij, ik denk dat ze verschrikkelijk trots zijn als ze zich realiseren dat hun zoon een leider gaat worden," grinnikte Ava. Zij zou tenminste ontzettend trots zijn, op alles dat haar toekomstige kind zou doen. Zachtjes aaide ze over zijn baard heen. Ze keek nu al uit op morgen. Ze wilde Aegar zijn familie zo graag leren kennen. Zachtjes duwde Ava een kus tegen Aegar zijn lippen.
"Laten we gaan slapen, we hebben morgen een flinke reis voor de boeg," sprak Ava.

Lee trok zuchtend zijn wenkbrauw op. Natuurlijk zou Saiyu zich nu weer onzeker opstellen, hij had niet zo eerlijk moeten zijn. Ze vond het al verschrikkelijk lastig en nu had hij het ook nog eens duidelijk gemaakt dat ze eigenlijk te laat was. Lee wikkelde zijn armen strakker rond Saiyu haar lichaam.
"We hebben net seks gehad op het dak van mijn hut. Denk je werkelijk dat ik het rustig aan wil nemen? Denk je dat er ook maar een haar op mijn hoofd is dat niet elke ochtend naast jou wakker wilt worden en dat mooie gezichtje wilt zien?" zei Lee streng. Hij legde zijn hand onder haar kin, waarna hij zachtjes een kus tegen haar lippen duwde.
"Je bent perfect omdat je precies weet wanneer ik domme dingen zeg. Je bent perfect omdat je weet dat een stoot mij het beste op mijn plek zet en mij het meest entertaint. Saiyu, eerlijk. Als ik jouw gedrag vervelend vond dat had ik wel wat aan gedaan. Jij bent de enige waar ik het bij toelaat. Omdat ik dat zo leuk vindt aan je. Dus ga nu niet zielig en onschuldig doen dat je niet perfect bent. Want je kan mij toch niet ompraten," glimlachte Lee eigenwijs. Hij kon precies zo spelen als Saiyu en als zij onzeker zou zijn, zou hij haar compleet de hemel in prijzen. Niet omdat hij zou liegen, maar omdat hij oprecht vond dat Saiyu perfect was. Hij hield van haar, ook van deze stomme dingetjes.
"Kom op, we gaan richting bed. Ik ben moe na al die lichaamsbeweging van net. Dus ik wil slapen," zuchtte Lee. Nu hij toch in de douche stond nam hij de gelegenheid om nog even zijn haren te wassen. Ook Saiyu kon haar ding doen, waarna ze elkaar hielpen afdrogen. Naakt waren ze terug naar bed gewandeld, waar ze beide zuchtend in neervielen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar dacht na. "En hoe zit dat met die piepjes? Je weet wel hoe dolfijnen vroeger leefden met hun echo systeem? Misschien dat zoiets zou kunnen werken? Of anders met licht of eh elektrische schokjes? Komen gelijk mooi alle visjes naar boven," zei hij met een brede grijns. Dat zou het vissen een stuk makkelijker maken immers. Al wist hij heel goed dat dat niet de juiste manier was en zeker niet milieu vriendelijk.
Glimlachend streek hij een pluk haar achter haar oor. "Vergeet Saiyu niet. Door haar belachelijke vindingen krijg je ook ideeën voor nieuwe dingen. Wij vier zijn een team en we vullen elkaar aan. We kunnen niet zonder de ander. We kunnen niet zonder jouw geniale brein, mijn spieren, Lee's slechte grapjes en Saiyu's ondervindingen van buiten het kamp."
Een brede grijns was op zijn gezicht. Natuurlijk maakte hij een grapje over Lee. Niemand zou hier zonder Lee kunnen. Hij hoorde bij hen. Ze waren immers met z'n drieën gestart. Iedereen die erna was gekomen hoorde toch niet echt bij hun clubje. Het waren eerder mensen die de veiligheid en onderdak bij hun zochten en in ruil daarvoor werkten ze in het kamp. Aegar drukte een zachte kus op haar voorhoofd. "Dat is wel een goed idee. Al moet ik toegeven dat ik al met Lee een beetje heb rondgekeken voor de mogelijkheden en we hebben een plek gevonden wat ideaal zou kunnen zijn. Anders neem ik je morgen ernaar toe? Het is niet te ver weg van het kamp van mijn ouders. Als je wil zouden we daar kunnen overnachten?"
Aegar had wel eens over zijn ouders gepraat, maar hij had Ava nooit verteld waar ze woonden. Vanaf de plek waar het nieuwe kamp zou kunnen zijn was het kamp van zijn ouders dichterbij dan hun kamp hier in de bomen. Verbaasd keek hij naar haar om bij haar voorstel. "Ik?" vroeg hij dan ook een beetje verrast. Ava had wel gelijk. Nu ze het zo opsomde zag hijzelf ook in dat hij een goede keuze was als leider. Zeker aangezien hij één van de drie was die het kamp had opgericht. "Laten we morgen anders ook even kijken naar de organisatie structuren die we in het kamp willen hebben en dan zien we verder wel. Nu wil ik even met jou liggen en genieten."
Hij drukte een kus tegen haar slaap aan en streelde rustig haar buik.

De manier hoe Lee begon zei haar eigenlijk al niet veel goeds. Het was verleden tijd en het eerste jaar dat ze hier was geweest was alweer één jaar terug. Als ze niet zo ongelooflijk angstig en koppig was geweest hadden ze al eerder samen kunnen zijn. Als ze niet zo ongelooflijk kut tegen hem had gedaan dan waren de gevoelens er nog geweest. Hoe stom had ze kunnen zijn? Hoe ongelooflijk stom was ze wel niet? Iemand had eens oprecht van haar gehouden, iets waar ze zo naar verlangd had, en door haar angst had ze het behoorlijk verprutst. Lee kon dan nu wel zeggen dat de gevoelens terug zouden komen, maar dat kon net zo goed ook niet.
Ze had er wel een tikje voor om pessimistisch na te denken, maar ze wilde realistisch blijven. Als ze zich nu verder zou openen naar Lee en zijn gevoelens kwamen niet terug dan zat zij er zelf wel mee.
Zacht zuchtte ze en legde ze een vinger tegen zijn lippen. "Als ik perfect was geweest dan zou je niet bang zijn voor het feit dat ik je dadelijk weer uit zou kunnen schelden."
Ze haalde haar vinger van zijn lippen. Juist van dat soort zinnen werd ze warm van binnen, maar ze wilde niet dat hij zulke dingen zei als hij nog niet zeker was over zijn gevoelens. Het maakte haar enorm onzeker en dat gevoel haatte ze. Al die jaren had ze zo hard gewerkt aan haar zelfverzekerdheid en er hoefde maar liefde in het spel te komen en ze was haar grip erop kwijt. "Heb je dan liever dat we het rustig aan doen?" vroeg ze uiteindelijk en ze keek naar hem op. Ze had zich immers behoorlijk aan hem opgedrongen en hem uitgedaagd. Misschien had hij nog geen seks met haar willen hebben en kwam het puur omdat hij al een tijdje niet actief was geweest? Niet dat ze het hem kwalijk zou nemen als dat zo was.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Tevreden draaide Ava zichzelf tegen Aegar. Het was alsof zijn lichaam precies gemaakt was voor Ava om tegenaan te kunnen draaien. Ze paste met haar rug precies tegen zijn borst. Glimlachend aaide ze over Aegar zijn arm, terwijl ze luisterde naar zijn heerlijke diepe stem. Aegar had een brom in haar stem die zo heerlijk geruststellend was als ze alleen in het donker waren.
"Onderwater zijn geen tot weinig geluidsgolven, dus het zal lastiger zijn. Maar water dinosaurussen zijn minder gevaarlijk voor ons. Zolang we maar in het ondiepe blijven," legde Ava uit. Ze had haar ogen dicht laten vallen. Tevreden duwde ze een paar kusjes tegen Aegar zijn arm. Hij dacht altijd na over alternatieven voor haar uitvindingen, dat zorgde ervoor dat zij ook verder out of the box kon denken. Zonder Aegar zijn vragen en opmerkingen had ze zo weinig kunnen maken. Ze zouden hier niet liggen als het niet voor zijn ideeën geweest was. Ava opende haar ogen en draaide haar hoofd om naar Aegar.
"Het was mij nooit gelukt zonder jou en Lee, Aegar. Ik heb de ideeën, maar jullie doen de uitvoering. De lift, elektriciteit en de keuken. Ik had dat allemaal niet in elkaar kunnen zetten zonder jullie. En jij daagt mij altijd uit om verder te denken. Nu ook weer met je onderwater vraag," sprak Ava zachtjes. Ze keek vanonder haar donkere wimpers naar Aegar. Haar vingertoppen gleden over zijn huid heen. Het was een perfecte samenwerking geweest tussen het drietal en zeker tussen haar en Aegar. Ze vulde elkaar aan op de punten waar ze minder sterk waren. In Ava haar geval was dat letterlijk.
"Als je wilt kunnen morgen een plek gaan zoeken bij het meer. Dan kunnen we alles gaan realiseren," stelde Ava voor. Ze draaide zichzelf om, zodat ze hem beter aan kon kijken.
"Ik wil dat jij de leiding gaat nemen in het nieuwe kamp. Mensen die daar niet achter staan die kunnen vertrekken. Niemand hier is verantwoordelijker, liefdevoller en zorgzamer dan jij. In het kamp dat ik help ontwikkelen zie ik alleen jij als leider," sprak ze.

Hongerig was Lee gaan eten. Hij had die dag sowieso al vrij weinig gegeven, maar met de recente activiteiten was dat alleen maar erger geworden. Genietend was hij op bed blijven zitten terwijl hij genoot van de heerlijke smaken van het fruit en stukjes vlees. Nagenieten van het eten kon hij echter niet, aangezien Saiyu al snel met hem naar de douche wilde.
"Je zou eens moeten leren om lui en vies te zijn, dat is veel beter," zuchtte Lee. Hij liet zich echter gewoon meetrekken. Terwijl Saiyu haar kleren uittrok, ontdeed Lee zichzelf ook van zijn kleren. Uiteindelijk stonden ze beiden onder de warme stralen van de douche.
"Hmm?" mompelde Lee zachtjes. Hij keek omlaag naar Saiyu. Ze wilde weten wat zijn gevoelens waren. Lee legde zijn armen rond Saiyu haar lichaam, zodat hij haar dichter tegen hem aan kon trekken.
"In het begin, het eerste jaar dat ik je kende, was ik heel erg bezig met jou en de gevoelens die ik voor je had. Maar door je reacties heb ik die gevoelens altijd weggedrukt. Dus ze zullen terug komen, want ik heb altijd interesse in je gehad. Maar het zal even duren. Ik ben nog steeds bang dat je mij dalijk weer gaat uitschelden," glimlachte Lee. Hij legde zijn hand onder haar kin, zodat hij haar gezicht iets omhoog kon duwen. Tevreden duwde hij een kusjes tegen haar lippen. Hij ging niet liegen over dat hij helemaal verliefd was, dat was hij lang geweest, maar het moest nu weer even duren voordat het terug zou komen. Het zou sowieso terug komen dat wist Lee wel. Anders had hij geen interesse gehad in haar.
"Je bent perfect," zei Lee zachtjes.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar glimlachte. "Ik geloof daar niks van," zei hij en hij drukte een zacht kusje op haar hoofd. Na zo lang te moeten wachten had hij eindelijk wat hij wilde hebben. In zijn stoutste dromen had hij niet durven hopen op iets zoals dit. Het maakte hem intens gelukkig. Aegar ging op het bed liggen en nam Ava met zich mee. Hij duwde zijn neus een beetje in haar haren en nam haar heerlijke geur in zich op. Het was toch een wonder hoe de dames altijd zo heerlijk roken, terwijl ze in een behoorlijk ruwe situatie leefden. "Zullen we morgen testen of je apparaat werkt?" Net zoals Ava was hij er enorm benieuwd naar. Hij geloofde in Ava's kunnen en daarom had hij al een plattegrond getekend met hoe hun nieuwe kamp eruit zou komen te zien bij het water. Het was zijn idee geweest om aan het water te leven. Bij zijn eigen stam was dat ook zo geweest en hij miste het enorm. Daarnaast bracht het enorme voordelen met zich mee. Ze zouden kunnen gaan vissen en water halen wanneer ze maar wilden. Natuurlijk was hij bij iedereen langs geweest om te vragen wat de wensen waren, zodat het kamp geoptimaliseerd werd aan iedereens belangen en verlangens. Hij had enorm veel zin om aan het kamp te gaan werken en te gaan bouwen. Al zou dat nog wel enige tijd duren. Er zouden een hoop verbeteringen gebracht worden en die waren niet zomaar gedaan. "Werkt het ook onderwater?" vroeg hij nieuwsgierig. Als ze bij de zee gingen wonen dan was het ook wel belangrijk om de grote water dino's op afstand te houden. Al konden de meesten niet aan land dus dat scheelde een hoop. Aegar sloot zijn ogen met een diepe zucht. "Je bent zo briljant," mompelde hij zacht nu hij zo aan alles had gedacht. "Het zou hier allemaal zoveel moeilijker zijn geweest om te leven zonder jouw uitvindingen. Ik ben echt enorm trots op je, Ava. Dat je dit allemaal voor ons doet."

Saiyu was naar Lee's hut gegaan met wat schone kleding en slaapkleren. Ook had ze haar tandenborstel meegenomen en wat andere toiletspullen die ze nodig kon hebben. Al met al viel het naar haar idee best mee van wat ze meegenomen had. Netjes had ze het ergens neergelegd en dat was het moment dat Lee naar binnen kwam. Ze rolde even met haar ogen toen Lee haar voor de zoveelste keer vast greep en naar hem toe trok. Niet dat ze het erg vond. Het was juist fijn want dan wist ze dat hij haar juist bij zich wilde hebben.
Saiyu haalde haar schouders op. "Ik ben altijd wel eerlijk geweest. Ik heb het alleen altijd verborgen gehouden." Nouja, ze was niet altijd eerlijk als ze erop uit wilde, maar anders kon ze Lee onmogelijk van zich afschudden. "Ik denk dat ik het uiteindelijk gezegd heb, omdat ik er niet langer meer voor kon weg rennen. Letterlijk, je hield me vast in een houdgreep." Zacht gaf ze een stompje tegen zijn schouder als plagerig gebaar.
Ze kwam iets overeind om het dienblad op schoot te nemen, zodat ze er samen van konden eten. Nu ze eten voor zich had merkte Saiyu pas hoeveel honger ze had gehad. Het ging dan ook best snel, het eten. Ze legde het dienblad daarna weg en trok Lee overeind om zo samen naar de douch te kunnen gaan. Saiyu ontdeed zichzelf van haar kleren en stapte daarna onder de douch. Glimlachend keek ze om naar Lee. "En jij dan?"
Ze hield haar hoofd iets schuin. Lee had haar liefdesverklaring geaccepteerd en hij had haar vaak genoeg gezegd dat ze mooi was, maar was dat het enige voor hem? Of was er meer? Waren er gevoelens? Saiyu zou niet zo goed weten wat ze zou moeten doen als Lee niet dezelfde gevoelens had als haar. Wat als ze alleen aantrekkelijk voor hem was, maar niet meer? Ze haatte het dat die onzekerheid terug kwam, terwijl ze juist zo zelfverzekerd was geweest. Het was gewoon ontzettend lastig voor haar om zulke dingen bij iemand af te lezen.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Doordat ze nu al een aantal jaar vrienden waren kende Ava Aegar door en door. Ze hadden samen dit gehele kamp opgezet, met behulp van Lee die op een dag opeens aan was komen waaien. Ze had dus al snel door dat haar verhaal Aegar boos had gemaakt. De kleine fronst tussen zijn wenkbrauwen verraadde hem. Ava besloot er echter niet op te reageren. Ze wist dat zijn boze reactie kwam vanuit pure liefde die hij voor haar had. Aegar was verliefd op haar en ze wist dat het betekende dat hij ook heel beschermend zou zijn. Hij was een zorger. Daarom aaide Ava zachtjes door zijn lange haren terwijl ze voelde hoe hij zachte kusjes tegen haar littekens duwde. Een warm gevoel had Ava haar lichaam gevuld. Niet alleen om de lieve kusjes, maar door het idee dat dit de rest van haar leven was. Ava wist het nu al zeker, ze ging de rest van haar leven spenderen met Aegar. Ze zou samen met hem eindigen. En het idee dat ze elkaar elke avond konden kussen, dat ze zijn dikke haren kon voelen en de bescherming die hij haar nu gaf, maakte Ava intens gelukkig. Ze was dan ook met een grote glimlach richting haar hut gelopen. Eenmaal binnen had ze haar kleren en ondergoed weer uitgegooid, waarna ze tevreden in haar bed was geploft. Het had niet lang geduurd voordat ze de sterke en warme armen van Aegar rond haar lichaam voelde. Ava verdween compleet wanneer Aegar zijn armen rond haar heen legde. Hij had zulke gespierde armen dat haar kleine lichaam compleet wegviel. Glimlachend duwde Ava kusjes tegen zijn borst.
"Ik hou nog veel meer van je," sprak Ava zachtjes. Ze liet haar hoofd tegen zijn borst leunen. Tevreden wreef ze met haar duim over zijn huid heen terwijl ze naar zijn hartslag luisterde.

Lee had niet anders verwacht dan dat ze direct zijn kamer zou claimen. Hij wist zelf heel goed dat 'een paar spulletjes' betekende dat hij een tweede kast zou moeten bouwen. Maar erg vond Lee het niet. Ze hadden al vaak samen geslapen en zeker nu ze beiden wisten dat ze interesse in elkaar hadden. Grijnzend had Lee een kus tegen Saiyu haar slaap.
"Neem maar mee wat je nodig hebt schoonheid, ik ga eten regelen," sprak Lee. Hij trok zijn kleding weer aan, waarna hij samen met Saiyu naar beneden klommen. Snel was hij de hut uitgelopen naar de keuken, waar hij tot zijn eigen ongenoegen Aegar tegenkwam. Als mannen onder elkaar wisten ze heel goed wat die blik betekende die hij naar Lee wierp. Hij wist heel goed wat Aegar bedoelde en ondanks dat Lee er trots op was dat hij in die zin 'actie' had gehad wilde hij niet het idee geven aan de anderen dat dit iets was voor eenmalig. Lee zou Saiyu zo nooit gebruiken. Lee pakte wat verschillend eten. Hij wist niet waar Saiyu zin in had en hij wilde wel dat ze iets zou eten. Met handen vol wandelde Lee weer terug naar zijn hut. Saiyu was voor hem binnen. Glimlachend zette Lee de spullen op zijn nachtkastje, waarna hij op bed plofte. Hij greep Saiyu rond haar middel en trok haar zijn bed op. Tevreden sloeg hij zijn armen rond haar lichaam.
"Hoe komt het dat je nu wel eerlijk durfde te zijn?" vroeg Lee nieuwsgierig. Hij had nooit echt nagedacht over zijn gevoelens voor Saiyu. Hij vond haar oprecht fantastisch en ze was ontzettend aantrekkelijk. Lee was geïnteresseerd. Maar meer had hij nooit verwacht. Maar nu ze er zo open over was klonk het idee fantastisch in zijn oren.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar luisterde stil naar haar verhaal. Het was goed dat ze het hem vertelde wat er allemaal was gebeurd, zodat hij er rekening mee kon houden. Alleen maakte het hem ook zo verschrikkelijk boos dat er zulke kampen bestonden. Zacht gleden zijn vingers over de littekens die hij nu pas daadwerkelijk zag. Hij had ze wel eerder opgemerkt, maar ze verdwenen vaak uit zijn oog bij het zien van haar schoonheid. Aegar kwam iets overeind en drukte op elk litteken een kusje. "Je bent nog steeds prachtig," fluisterde hij. "En ik ben blij dat je bij mij bent, zodat ik je anders kan laten zien. Voor mij is dit iets wat we samen doen en niet alleen ik."
Een glimlach kwam rond zijn lippen en hij gleed met de rug van zijn hand langs haar wang. Hij moest erg veel moeite doen om zijn boosheid te bedaren, maar het lukte hem redelijk. Het was niet zo dat hij er veel aan kon doen. Een kamp was een kamp en de leiders daar bepaalde nu eenmaal wat er gebeurde.
Een zacht briesje liet hem opkijken. Het begon wel wat fris te worden nu ze afkoelden. Aegar trok zijn boxer weer omhoog en drukte een zacht kusje op Ava's lippen. "Ik ruim hier wel op. Ga maar alvast in bed liggen en dan kom ik zo bij je." Hij wilde immers niet dat ze kou zou vatten. Aegar ruimde de borden en het eten op en zodra ze er een beetje decent uitzagen liet hij de lift weer zakken. Aegar bracht de spullen naar de keuken en waste deze af, zodat alles schoon en netjes opgeruimd was. Grijnzend keek hij even veelbetekent naar Lee alvorens naar Ava's kamer te lopen en zichzelf weer te ontdoen van zijn kleding. Hij kroop het bed in bij Ava en nam haar weer in zijn armen. "Ik houd heel veel van je," zei hij zacht.

Saiyu hijgde zacht. Ze probeerde op adem te komen en liet zich tegen Lee aan trekken. Voor het eerst sinds tijden was haar lichaam helemaal ontspannen en voelde ze geen greintje frustratie. Ze voelde zich juist rustig en ze zou zo hier in slaap kunnen vallen was het niet dat haar maag knorde van de honger. Genietend sloot Saiyu haar ogen even. "Klinkt goed," zei ze zacht en een glimlach kwam op haar gezicht. Ze opende haar ogen en keek hem aan. "Betekent dit dat jij gaat koken?" Saiyu was best benieuwd naar wat Lee voor haar zou voorschotelen als hij wilde koken. Normaal gesproken at ze vaak alleen en maakte ze zelf haar eigen eten klaar. Het zou eens wat anders zijn om Lee's eten te proeven.
Ze slikte een beetje moeizaam toen hij haar prachtig noemde. Het waren woorden die ze niet eerder had gehoord en ze wist dan ook niet zo goed welke houding ze moest nemen. Daarom glimlachte ze maar en focuste ze zich op de woorden die over hem gingen. Ze kroop half op hem en streelde met haar vingers zijn borstkas.
"Heel zeker," knikte ze. Nu ze wist hoe het met Lee kon zijn wilde ze eigenlijk niets anders meer. Waarschijnlijk zouden ze nog wel kibbelen of ruzie maken, maar dat hoorde er wel bij toch? Eerlijk gezegd herinnerde ze de relatie van haar ouders niet eens meer. Het was allemaal nog te ontdekken voor haar. "Ik heb al interesse in je gehad vanaf het moment dat ik hier wakker werd," gaf ze toe. Aegar had haar bewusteloos gevonden en haar vervolgens meegenomen. De volgende dagen was ze verzorgd geweest door Lee en Ava tot ze weer op haar eigen been kon komen. Ze had de keuze gehad om weer verder te gaan of te blijven en ze had ervoor gekozen om te blijven. "Je hoeft niet te twijfelen aan Lee van Leeland want anders was ik twee jaar terug al vertrokken." Saiyu gaf hem een knipoog en kwam daarna met tegenzin overeind. Haar lichaam was loom en moe. "Ik zal wat spullen pakken van mijn kamer en deze in jouw kamer neerleggen."
Als ze bleef slapen dan had ze wel een aantal spulletjes nodig. Saiyu deed haar beha en blouse weer aan samen met haar onderbroek. Haar broek nam ze mee in de hand en haar rugtas sloeg ze over haar schouder. Het kon haar eigenlijk niet zoveel schelen dat ze rond liep in een blouse die net over haar kont heen kwam.