ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ergens had Ava het ontzettend fijn gevonden om voor Aegar te kunnen zorgen en nu nog te zorgen. Ze waren altijd al ontzettend close geweest, maar door hem te helpen met wassen en naar de wc gaan was dat naar een heel nieuw level gegaan. Het was zo ontzettend fijn. Nadat ze Aegar opnieuw geholpen had in de ochtend, was Ava al snel weer haar eigen lab binnen gewandeld. Ze wilde haar nieuwe apparaat nog één laatste keer uit elkaar halen om te zien wat ze wel en niet nodig had. Het moest zo klein mogelijk zijn, anders zou het aangevallen worden door andere dino's. Na wat gesleuteld te hebben aan haar project, ging de deur naar haar lab weer open. Niet alleen Aegar kwam naar binnen, maar ook Saiyu en Lee. Hongerig nam ze het schaaltje met fruit en yoghurt aan van Aegar. Ze duwde een kus tegen zijn wang.
"Hebben jullie zowaar een dag vrij genomen?" glimlachte Ava. Lee was al weer op haar tafel komen zitten en keek met nieuwsgierige ogen naar een apparaatje dat naast hem stond. Streng bleef Ava naar hem kijken. Ze hadden regelmatig ruzie omdat Lee weer iets vast had gepakt van haar lab, waarna het kapot ging. Ava wilde liever niet dat anderen haar spullen aanraakte. Ze had er soms al moeite mee dat Aegar haar dingen aanraakte, al liet ze dat niet te veel weten. Ava wist dat ze soms iets te overdreven kon wezen in haar speeltjes.
"Ik denk dat we ze niet meer vinden. Misschien is er een migratie in de dieren? Dat ze voelen dat er ander weer aan gaat komen. Of misschien sterven ze langzaam uit omdat de gras eters moeilijker te vangen zijn?" zei Lee.

Het was altijd weer een ontwaking voor zijn nieuwsgierigheid wanneer Lee het lab in mocht van Ava. Al was dat de laatste tijd niet meer zo vaak. Alleen mocht hij sowieso niet meer naar binnen. Lee had dan ook zichzelf weggedraaid van het speeltje waar hij naar had gekeken.
"Dat zou goed kunnen. Ik kan wel vragen of Natasha wil kijken op haar weerstation. Misschien dat er een warme of een koud front aan gaat komen," zei Ava. Lee trok even zijn schouder op. Hij kon het niet heel erg vinden dat de dino's langzaam weer verdwenen. Het was een slechte zet geweest om te proberen ze weer tot leven te wekken en moeder natuur ging nu misschien de mensheid wel helpen door ze weer af te laten sterven.
"Weet je al meer over de roereieren?" vroeg Lee, knikkend naar de eieren waar ze niet van wisten wat het nu precies was. Ook daar kwam hij maar niet te veel in de buurt. Lee wist dat als hij ook maar verkeerd zou ademen in de buurt van Saiyu haar eieren dat ze hem naar beneden zou smijten. Ava zette haar schaaltje weg, waarna ze naar de incubator wandelde.
"Eén is er sowieso gestorven. Maar ik betwijfel of dat is gekomen voor of nadat Saiyu ze gevonden heeft. Als ik het zo bekijk is het nooit levensvatbaar geweest. Twee hebben het erg moeilijk en twee gaan ontzettend goed," legde Ava uit, terwijl ze de verschillende eieren aanwees door het glas.
"Ik weet alleen niet hoelang het nog gaat duren voordat ze eruit komen. Dus we moeten er maar goed op gaan letten," zei Ava.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar had de eerste dagen nog wel netjes in bed kunnen blijven liggen, maar na drie dagen hield hij het nauwelijks vol door verveling. Het was nog maar een geluk dat de medicijnen van Ava erg goed en snel werkten. Zo had hij al een heel stuk minder pijn mij zijn ribben en ook de stijve spieren bij zijn rug en benen waren minder pijnlijk en blauw. Het enige wat hem nog echt in de weg zat was het gips rond zijn arm, maar dat was een zaak wat vanzelf genas. Daarom was hij na die drie dagen af en toe al uit bed geweest. Zolang hij nog wel voldoende bedrust hield en zichzelf niet forceerde ging het goed – en daarbij kreeg hij ook Ava's goedkeuring. Hij wist heus wel dat ze liever had dat hij gewoon bleef rusten in bed, maar daar was hij simpelweg te actief voor.
In eerste instantie merkte hij niet dat Ava weg ging of dat Sinas de boel bij elkaar krijste. Wat dat betreft was Aegar een enorm diepe slaper en zou zelfs een dino hem niet wakker kunnen maken ongeacht de grootte. Het was pas toen Ava het bed weer in klom dat zijn ogen half openden. Hij legde zijn armen beter om haar heen en zuchtte zwak. Zo kon hij wel de hele dag blijven liggen, maar zowel hij als zij waren te druk ervoor. "Goedemorgen," glimlachte hij en hij drukte slaperig een kus in haar haren. "Wat staat er voor vandaag op de planning?" Hij sloot zijn ogen nog maar eens even, puur om van het moment te genieten. Dat was toen hij de dino's weer hoorde in het lab en hij zuchtte zwak. "Misschien moet je er maar eens een oogje op houden voordat ze de boel afbreken," grinnikte hij. "Dan kom ik zo wel ontbijt brengen, ja?" Hij drukte nog een kus op haar hoofd en keek haar nog altijd met een slaperige blik aan. "Maar eerst eens wakker worden." Nog heel even wat hij nog met haar zo blijven liggen, tot ze beide in beweging kwamen. Aegar ging de badkamer in om zich een beetje op te frissen en aan te kleden. Zolang hij niet te wilde of plotse bewegingen maakte dan ging het prima met zijn ribben. Hij liep op blote voeten het lab in en zo door naar de keuken waar hij Saiyu met Lee aantrof en de twee dino's. "Ah, als ik had geweten dat jullie twee op de dino's zouden letten vandaag dan was ik nog wel blijven liggen," grijnsde hij. Een opportunist was hij zo nu en dan wel.


Het frustreerde Saiyu enorm dat ze die hele week geen enkele T-Rex eieren hadden gevonden. Het zorgde er juist nog meer voor dat ze vandaag erop uit wilde gaan, zelfs als Lee niet mee wilde. Hij had er veel om gezeurd en daarom had ze toegegeven, maar dat betekende nog niet dat zij ook thuis moest blijven. Ze had net op het punt gestaan om te vertrekken toen ze gekras hoorde bij haar deur en niet veel later Lee's stem.
Zuchtend sloot ze haar ogen voor een moment en kneep ze zacht bij de brug van haar neus. Als ze hem niet kon afwimpelen dan werd het nog een hele opgave voordat ze weg kon gaan en het liefst vertrok ze zo vroeg mogelijk. Ze opende haar ogen om Sinas en Razor nog net weg te zien rennen via de kier bij de deur. Snel haalde ze de rugzak van haar rug en schoof ze deze onder haar bed, zodat Lee niets zou zien van haar plannen. Ze opende de deur en trok een wenkbrauw op.
"Nog niet," gaf ze toe. "Al had ik niet verwacht dat je zo vroeg je gezicht zou laten zien op een vrije dag. Meestal lig je nog tot het middaguur te snurken in je bed." Het feit dat hij uitsliep had haar vaak genoeg mateloos geïrriteerd aangezien ze hem vaak genoeg nodig hadden met klusjes in het dorp. Nu wilde ze eens dat hij uitsliep en natuurlijk koos hij ervoor om het niet te doen.
Saiyu sloot de deur achter zich en volgde de dieren naar het lab. "Misschien dat je vandaag dan eens Ava zou kunnen helpen met Aegar. Dan kan ze haar nieuwe apparaat nog eens uittesten. Nu stelt ze dat uit omdat ze er voor Aegar wil zijn." Ze liep het lab in om naar de twee dino's te kijken. "Jullie hebben vast honger."
Saiyu liep door naar de keuken om het vlees op een bordje voor de dino's neer te leggen, waar ze smakelijk samen van begonnen te eten. Aangezien ze Lee vast moest overtuigen dat ze nergens heen zou gaan, maakte ze voor zichtzelf een fruitsalade, zodat ze dat kon eten als ontbijt. "Zeg me niet dat je weer commentaar gaat leveren over het feit dat ik ze netjes opvoed met een bordje," grijnsde ze.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Het was verschrikkelijk lang geleden geweest dat Ava ontwaakt was met twee brede armen rond haar lichaam. Het was echter niet lang geleden dat zodra ze haar ogen opende, ze in het gezicht keek van Sinas. Zodra de dinosaurus doorhad dat zijn baasje wakker was, liet hij weer een hysterische kreet uit. Het was een gebruik van Sinas om naar Ava te staren totdat ze wakker werd zodat hij naar haar kon schreeuwen.
"Als je niet oppast dan gebruik ik je als lokaas voor Saiyu haar zoektocht naar de Rex," gromde Ava. Hij duwde de dinosaurus aan de kant. Zuchtend kwam ze overeind, zodat ze de deur naar haar lab kon openen. Sinas was al veel te lang opgesloten geweest, hij wilde graag weer rond rennen. Waarschijnlijk zou hij nu Razor opzoeken zodat hij nog even kon spelen. Ava draaide zich zuchtend om. Ze was altijd chagrijnig als Sinas haar zo wakker maakte. Maar het aanzicht dat ze nu had zorgde er direct voor dat ze een grote glimlach rond haar lippen kreeg. Aegar lag op zijn zij, met zijn arm over Ava's kant van het bed heen. Zijn normaal al vredige gezicht leek nu nog tientallen malen vrediger te zijn. Een warm gevoel was Ava haar lichaam beslopen. Hij zag er zo verschrikkelijk lief en schattig uit. Ava klom het bed weer in en kwam onder Aegar zijn arm liggen. Genietend sloot ze haar ogen zodat ze weer van Aegar zijn warmte kon genieten. Dit begon een ritueel te worden waar Ava elke ochtend van leek te genieten. En volledige week was voorbij gegaan waarin Ava en Aegar ultiem genoten van hun ochtenden samen. Het liet Ava alleen maar meer en meer verliefd worden op Aegar. Ze kon niet geloven dat ze zo veel mazzel had gehad met deze man. En dat ze aan de andere kant zo dom was geweest m hem weg te duwen. Het ging gelukkig ook steeds beter met hem.

De zoektocht naar T-Rexen en de eieren die Ava zo graag wilde leek met de dag moeilijker en moeilijker te worden. Vroeg in de ochtend gingen ze op weg om op onderzoek uit te gaan en ze kwamen pas later in de avond weer terug. Vandaag zouden ze echter een vrije dag hebben, na veel gezeur en gesmeek van Lee. Hij had er behoefte aan om weer een dagje compleet niks te hoeven doen. Misschien dat hij Aegar zijn werk kon oppakken met Ava vervelen in het lab en anders zou hij Saiyu komen vervelen. Zolang hij maar niet een dag vloekend om zich heen hoefde te slaan met zijn kapmes omdat de muggen hem levend wilde opeten. Lee had verveeld zijn handen in zijn broekzakken gestoken en liep over de verschillende voetpaden heen. In de verte zag hij Sinas al aan komen rennen. Al krijsend rende het dier langst Lee heen, richting de hut van Siayu waar hij begon te krabben aan haar deur.
"Ik moet die tactiek eens proberen vriend, misschien dat ik dan eens succes heb bij vrouwen," zei Lee. Hij wandelde achter Sinas aan zodat hij op de deur van Siayu kon kloppen.
"Ik heb hier een kip die graag wilt spelen met een zakmes," riep Lee. Hij duwde de deur open, zodat Sinas naar binnen kon rennen. Direct wist Lee, zonder ook maar om de deur te kijken, dat de dino's elkaar gevonden hadden. Krijsend en happend rende ze over de vloer heen. Uiteindelijk dook Sinas samen met Razor langst Lee zijn benen, terug naar het lab. Daar hadden ze de meeste ruimte om een beetje te kunnen spelen.
"Heb je al spijt van het feit dat je me een dag vrij hebt gegeven?" riep Lee, wetende dat Saiyu moeilijk stil kon zitten en waarschijnlijk dolgraag alsnog op pad wilde.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Een brede grijns kwam rond zijn lippen. "Het vliegen zelf kostte anders geen energie," merkte hij op. "Maar je hebt gelijk dat ik me nu toch wel moe voel." Het genezingsproces eiste een hoop van zijn lichaam. Zelfs met de pijnstillers kon Aegar het opmerken. Echter vertikte hij het om te slapen, omdat hij nu juist van Ava wilde genieten. Een jaar lang had hij zichzelf moeten afzonderen van haar, omdat hij anders in zijn oude gebruiken terug viel. In die tijd had hij niet geweten wat erger was. Een afwijzing of het feit dat hij afgewezen werd omdat ze van hem hield. Het was voor hem nooit duidelijk geweest waarom ze hem had afgewezen. Daarin had hij niet dezelfde logica gehad met hoe hij over de situatie dacht. Aegar wilde juist van elk moment genieten en nu, na een jaar had ze eindelijk aan hem toegegeven en hij kon gewoon niet na zo lang wachten rustig gaan slapen. Hij wilde net zoals een jaar geleden toekijken hoe ze uiteindelijk in slaap viel, zodat hij zeker wist dat ze sliep. Met haar lab werk kon Aegar het namelijk nooit weten, zeker niet nu haar slaapkamer eraan verbonden was.
Hij trok een wenkbrauw op toen ze een veelste grote shirt aan deed. "Ah, hier was hij dus," grinnikte hij.
"Ja, is goed. Ik blijf denk ik maar zitten." Hij stak een duim op met zijn goede arm en wachtte rustig af tot ze terug zou komen, zodat ze hem kon helpen om naar de wc te gaan. Het kostte nog best wat tijd om hem overeind te krijgen en daarna naar de badkamer te brengen. Zodra hij was opgestaan, voelde hij zich weer enorm duizelig, maar het was uiteindelijk wel gelukt. Aegar was blij toen hij weer in bed lag. Hij keek toe hoe Sinas een kreet uitliet en naar buiten ging. "Dat lukt hem ook steeds beter. Vroeger was het een piepje," glimlachte hij. Aegar was blij om de groei van de dino te zien. Het was een lief dier en al helemaal voor Ava. Erg lang lukte het Aegar niet om wakker te blijven, ook al had hij zich dat wel voorgenomen. Zodra hij Ava naast zich in bed had gevoeld, was hij vertrokken gegaan naar dromenland. Zijn ademhaling was rustig.

"Misschien, maar ik had niet gedacht dat je er verder over wilde praten," had ze schouderophalend gezegd. "Daarnaast vind ik het wel leuk als je moeite voor me doet." Een kleine grijns hing rond haar lippen. "Dat doe je anders nooit vrijwillig." Ze liet zich door Lee tegen hem aantrekken en legde haar arm om de zijne. Dit had ze altijd fijn gevonden, stiekem, om zo met hem te kunnen liggen. Heel even hield ze haar adem in toen ze voelde hoe hij dichterbij kwam met zijn hoofd. "Ik ook niet," gaf ze toe en even keek ze naar Razor die al heerlijk lag te slapen aan het voeteinde. "Maar ik denk dat zoiets vanzelf gewoon gebeurd? Ik heb er geen controle over in elk geval."
Erg blij was ze er niet mee. Vandaag was een perfect voorbeeld ervan als ze keek naar Ava en Aegar. Die man had dood kunnen zijn en Ava hield zielsveel van hem. Het zou haar kapot hebben gemaakt als hij er niet zo gemakkelijk vanaf van was gekomen. Nee, Saiyu wilde niet weten wat er van haar moest komen mocht Lee wat overkomen. Lee's eerste vraag had ze dan ook vermeden, zodat ze na kon denken over de juiste woorden. Het aan hem vertellen wilde ze eigenlijk niet. Ten eerste omdat het een hoop ongemakkelijkheid kon veroorzaken tussen hun. Wat als ze deze winter nog steeds geen verwarming hadden? Tegen wie moest ze dan aankruipen om warm te blijven? Of met wie zou ze op zoek kunnen gaan naar T-Rex eieren? De enige die zo gek was om met haar mee te gaan was Lee. "Het is niet zo belangrijk wie het is," zei ze uiteindelijk maar. "Hij mag me niet zo en ik irriteer hem vaak genoeg. Hij mij ook trouwens. Het zal niet werken zoals bij Ava en Aegar. Die twee zijn voor elkaar gemaakt en stel dat er een kans is dat hij mij ziet zitten..." Ze schudde haar hoofd. "Ik denk dat we alleen maar ruzie gaan maken en meningsverschillen gaan hebben. Ik weet niet of dat een goed standpunt is voor een relatie en daarom stop ik het ook weg. Vandaar dat je het dan nooit gemerkt hebt aan me." Saiyu haalde haar schouders even op. Het was gewoon beter zo. "Hoe laat wil je dat ik de wekker zet?"
Ze pakte het onding van zijn nachtkastje. Aangezien ze wel de hele dag op pad wilden konden ze maar beter vroeg beginnen.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Een zachte zucht verliet Ava haar lippen toen Aegar haar werk uit haar handen pakte. Ze zou zeker bekennen dat Ava niet heel goed wist hoe ze voor haarzelf moest zorgen. Wanneer ze niet werkte kon ze prima bepalen wanneer ze moest eten, drinken of moest slapen. Maar zodra ze bezig ging met haar werk leek te tijd zo veel sneller te gaan. Haar lichaam leek compleet stil te gaan, alsof het haar wilde helpen met zo lang mogelijk. Aegar was het daar echter nooit mee eens. Bijna dagelijks was hij met eten naar haar gekomen, of haar weggetrokken bij haar werk om te slapen. Zeker voordat ze hem had afgewezen, een jaar geleden, hadden ze een vast ritueel waarin ze s' avonds met wat luide muziek in haar lab aten. Dat stopte echter toen ze hem met een trillende stem vertelde dat ze geen relatie kon hebben.
"Jij zou moeten slapen, met je vogelvlucht. Ik niet," zuchtte Ava. Ze kwam overeind van haar plek om met haar rug naar Aegar haar kleren uit te trekken. Ava sliep al een flinke tijd in een te groot shirt van Aegar dat ze een keer aangetrokken had en nooit terug had gegeven. Heel soms had Ava nog het idee dat er een bepaalde geur van hem aan hing, al kon dat natuurlijk niet meer.
"Ik ga mijzelf even klaar maken voor bed en dan kan ik je overeind helpen voor de wc," zei Ava zachtjes. Ze liep de kleine badkamer in bij haar slaapkamer. Zo snel mogelijk borstelde ze haar tanden, ging ze naar de wc en waste ze haar gezicht. Weer helemaal schoon en opgefrist was Ava de slaapkamer in gewandeld.
"Sinas, ga naar buiten om te plassen. Ik heb geen zin om vannacht weer je gejank aan te moeten horen," mompelde Ava. De dino liet een luide kreet uit, waarna hij al krassend van de bed sprong en de slaapkamer uit rende.

Lee was net op bed geploft toen de deur weer open ging. Het verbaasde hem niks dat Saiyu voor een tweede keer die dag binnen was komen stormen. Al kwam ze dit keer niet alleen. Ze had haar kussen onder haar arm en Razor die achter haar aan rende. Zuchtend schoof Lee iets aan de kant, zodat Saiyu bij hem in bed kon kruipen. Lee vond het nooit vervelend als iemand bij hem kwam slapen. Zeker Saiyu had al vaker bij hem geslapen als het erg koud was buiten.
"Had je dit niet kunnen bedenken voordat ik de moeite deed om weer achter je aan te lopen," zuchtte Lee. Hij trok zijn kussen aan de kant, zodat Saiyu en Razor voldoende ruimte had op zijn bed. Hij legde zijn arm rond Saiyu haar lichaam en trok haar dichter tegen hem aan. Als ze toch bleef slapen dan wilde hij kunnen knuffelen ook.
"Hij heeft gelijk ook, je moet er niet mee in zitten. Het is je been maar, niemand gaat je beoordelen omdat het niet perfect is," Zuchtte Lee. Hij duwde zijn neus in Saiyu haar haren. Ze rook altijd lekker. Wat ze precies deed wist Lee niet, maar ze wist wel dat ze iets heel goed deed.
"Wie is het eigenlijk? Ik had niet het idee dat je echt heel erg verliefd was op iemand ofzo, als we Razor niet meetellen tenminste," vroeg Lee. Hij opende even zijn ogen om iets naar Saiyu te kunnen kijken. Het was nog steeds verrassend geweest voor hem dat ze uberhaupt verliefd was op iemand. Daar leek ze gewoon het type niet voor.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Hij zuchtte zwak. "Ava, met rust bedoel ik ook slapen en even iets leuks doen. Niet vergeten of te drinken."
Even trok Aegar één wenkbrauw op. Hoe vaak had hij haar wel niet wat te drinken of eten moeten geven, omdat ze met haar neus in haar projecten zat? "Het is ook voor jezelf zorgen, hé?"
Hij lachte zacht. "Ik denk dat ze vooral geïntimideerd zijn in je lab, omdat ze niets durven aan te raken. Je bent erg beschermend over je ideeën en apparaten," glimlachte hij. Het was zeker geen slechte eigenschap van haar, maar het zorgde er wel voor dat de mensen uit hun kamp minder snel naar Ava toe kwamen. Het was dat Aegar zich altijd rustig voelende en niet zo snel geïntimideerd dat hij het geen probleem vond om haar lab in te gaan. Natuurlijk konden haar formules, praatjes of apparaten hem behoorlijk dom laten voelen, maar hij zag het anders. Hij was slim op een andere manier. Iedereen in het kamp ís slim op ieders unieke manier. Zijn ogen stonden teder bij haar woorden en zacht pakte hij haar hand vast. "Laten we er dan voor zorgen dat het werkelijkheid wordt," fluisterde hij zacht en hij boog zijn hoofd iets om een nog langere kus op haar lippen te geven, nadat ze hem had gekust. Glimlachend keek hij haar erna aan. "En nu," begon hij en hij pakte het apparaat van haar schoot en zette deze voorzichtig op de grond. "Is het tijd voor rust en slaap."
Morgen was weer een nieuwe dag waar ze aan hun doelen konden werken om de toekomst die ze beide voor hun zagen waar te maken. Het apparaat moest dan wel werken, maar Aegar begon al met ideeën te maken in zijn hoofd voor het nieuwe kamp. Misschien dat hij Lee er eens voor moest aanspreken. Lee had veel verstand van hout en zou zeker wel kunnen helpen met de bouwplannen.

Het leek alsof het niet stopte tussen hen twee. Zij had hem geen tijd gegeven om nog iets te zeggen en nu gaf hij haar geen tijd. Zuchtend stond ze op en nam ze Razor in haar armen samen met haar kussen. Opnieuw liep ze naar zijn hut en opende ze zijn deur opnieuw. "Als we toch discussies blijven voeren kan ik beter hier slapen," zei ze en ze legde haar kussen op het bed. Razor kroop direct op als een balletje bij het voeteneinde en zelf ging ze al onder de dekens liggen. "Hij heeft er niet negatief op gereageerd, maar ook niet positief. Meer neutraal en wreef gewoon in mijn gezicht dat ik er niet zo mee moest zitten," zei ze schouderophalend. Ze hield Lee vanaf haar ooghoeken in de gaten, maar zoals ze hem kende zou hij de hint niet eens vatten. Het feit dat hij haast naakt in bed lag negeerde ze maar even. Zijzelf had immers alleen nog een shirtje aan dus het was niet zo dat het heel verschillend was. Het was een beetje raar om zo bij Lee in bed te liggen. Zeker als ze nadacht over het feit dat ze elkaar eigenlijk nooit leken te mogen. Had ze het dan misschien verkeerd opgevat? Ze ging op haar zij liggen en keek om naar Lee. Hoeveel hints zou ze naar zijn hoofd moeten gooien voor hij het door kreeg?
"Dus je hoeft hem nog niet van de brug te gooien." Het zou ook te makkelijk zijn als ze hem zou vertellen dat hij zichzelf nog niet van de brug hoefde te gooien. Misschien dat ze meer voldoening uit haar onbeantwoorde liefde voor hem zou halen door hem hints te geven die hij niet begreep dan erachter komen of Lee hetzelfde voelen. Dat antwoord was haar namelijk wel duidelijk. Hij gaf misschien om haar, maar het was niet meer dan dat.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava had Aegar glimlachend aangekeken terwijl hij sprak. Ze wist dat vrijwel de meeste in het kamp haar bestempeld had als een wijs persoon. Iemand die van een idee een heel project kon maken. Maar ze vond niemand zo wijs als Aegar. Alles dat hij uitsprak was zo doordacht en zo goed geformuleerd. Waar Ava vaak nog door kon ratelen en haar gedachten niet compleet op een rijtje had, leek Aegar alles precies te weten. Ze kon het dan ook niet laten om naar Aegar toe te leunen terwijl hij sprak. Zachtjes duwde ze een kusje tegen zijn lippen. Het feit dat dit haar realiteit was maakte Ava gelukkig. Het maakte haar zo intens gelukkig dat ze Aegar kon kussen en dat ze hem kon aanraken zonder zichzelf schuldig te voelen.
"Dit is mijn ontspanning. Jij bent mijn ontspanning, Aegar. Denk je werkelijk dat ik al die dagen door had kunnen werken als jij er niet was geweest? Je grapjes, je leuke opmerkingen en die zachte aanrakingen. Het maakte dat ik mijn werk beter kon doen... dat ik even uit mijn eigen wereldje werd getrokken," glimlachte Ava. Ze duwde een nieuw kusje tegen zijn lippen, waarna ze met haar hand zachtjes door Aegar zijn lange haren aaide.
"Je komt altijd langst, je bent er hier altijd voor mij. Mensen zijn vaak geïntimideerd als ze mijn lab binnen komen. Omdat ik over dingen spreek en dingen doe die ze niet begrijpen. Maar dat heb je nooit gedaan. Je bent mijn rust, Aegar," zei ze. Liefhebbend bleef ze naar de man kijken.
"De toekomst die ik voor mij zie is samen met jou, Aegar. Een toekomst met jou, Sinas en een mooie hut bij het water," glimlachte Ava. Ze duwde haar lippen tegen die van Aegar. Hier zou ze nooit aan kunnen wennen. Het warme gevoel dat haar lichaam betrad als hij haar kuste.

Compleet overdonderd was Lee achtergelaten in zijn hut. Hij had de opmerking van Saiyu niet verwacht. Ze kwam over als deze sterke en machtige vrouw die niet leek te kijken naar wat anderen van haar dachten en zeiden. Een vrouw zich niet bezig hield met verliefdheid. Maar blijkbaar had hij dat verkeerd gezien. Ze moest blijkbaar iemand leuk vinden, als ze dit tegen hem zei. Het feit waar hij echter mee bleef zitten, was dat hij zijn woorden niet kon uitspreken. Lee kon het daarom niet laten om zijn deur open te stampen en achter Saiyu aan te rennen. Voor de tweede keer die avond rende hij naar Saiyu. Hij bonkte weer op haar deur en duwde het opnieuw open voordat hij toestemming kreeg.
"Ik vind het prima dat je –je zorgen maakt om de mening van iemand waar je duidelijk om geeft. Dat is oprecht mooi en geweldig als je zo'n persoon hebt. Maar waag het niet om verliefd te worden op iemand die naar jou of je been kijkt en daar een negatieve reactie op geeft. Zo'n man verdiend jou niet. Laat me weten dat hij dat wel doet en ik sodemieter hem de brug af," zei Lee met een duidelijke stem. Hij keek de vrouw nog even aan die in bed lag, opnieuw met de deken over haar lichaam.
"Sorry, ik moest dat even zeggen. Slaaplekker, ik spreek je morgen wel weer," mompelde Lee. Hij stak zijn hand op naar Saiyu, waarna hij de hut uit wandelde. De deur sloot hij achter hem. Met zijn handen in zijn broekzakken slofte hij terug naar zijn hut. Lee trapte zuchtend zijn schoenen en broek uit. Voordat hij in bed plofte gooide hij zijn shirt nog op de grond.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar knikte klein op haar antwoord. "Het is niet groot genoeg nee. Misschien dat we er eens een gezamenlijke overleg moeten hebben met iedereen hier. Dan kunnen we ook al ontwerpen maken van hoe we het willen opbouwen," zei hij. Ze zouden al wat bouwtekeningen kunnen maken en nadenken waar alles geplaatst moest worden. Zolang hij zijn hut tegen die van haar kon bouwen vond Aegar het prima. Hijzelf was iemand die een rooskleurige toekomst voor zich zag. Hij zag zichzelf wel met haar trouwen en een gezinnetje stichten. Eigenlijk wilde hij niets liever, maar hij wilde het ook niet allemaal haasten. Het was na een jaar dat Ava eindelijk zichzelf aan hem toegaf en dat wilde hij niet kwijt door gelijk haar ten huwelijk te vragen. Gewoon rustig opbouwen, zodat ze ook kon wennen aan het samen zijn. Het zou wel anders zijn, maar ook weer niet té anders. Hij zou haar nog steeds laten rommelen in haar lab en hij zou nog steeds in bomen klimmen, al moest hij er daar nu niet aan denken. "Ik weet het, Ava. Maar overwerk jezelf niet he? Je hebt de rust ook nodig en iedereen doet van tijd tot tijd iets leuks. Ik zou niet willen dat je zulke dingen zou missen enkel door de drang om iedereen een normaal leven te geven. Dat komt wel. Daar geloof ik in," zei hij zacht. "Maar denk wel aan je gezondheid en aan je eigen geluk." Een glimlach kwam op zijn gezicht. Een uurtje iets voor zichzelf doen zou geen kwaad doen. Of liever een uurtje met hem. "Als anderen dat willen dan kan dat. Een vrouw is sowieso negen maanden zwanger en zelfs dan heb je nog een dik halfjaar voordat het kan lopen. Dat geeft ons meer dan genoeg tijd om je apparatuur uit te testen en een nieuw kamp te bouwen," zei hij. Zacht kneep hij in zijn been. "Maak je niet te veel zorgen. De toekomst die je voor je ziet komt eraan."

Een soort woede borrelde in haar op door Lee's woorden. Hij had haar juist gezegd dat als ze iets kwijt wilde dat het bij hem kon en nu gooide hij het allemaal weer terug in haar gezicht. Ze had beter moeten weten en het gewoon voor zichzelf moeten houden. Zuchtend kwam ze dan ook overeind en liep ze naar de deur. Haar hand lag op de deurklink. Maar toch... Ergens had hij wel gelijk dat ze niet zo moest aantrekken wat anderen van haar vonden. Het was meer dat ze het gevoel had dat ze haar plekje hier nog niet echt had gevonden. Het voelde nog altijd alsof ze zichzelf moest bewijzen. Een soort druk. Ze zuchtte zwak. "Je hebt wel gelijk, Lee. Het is meer dat... Als je iemand leuk vindt dan is die persoon niet meer een kleine figurant. Die persoon is eerder de shining show star"
Saiyu opende de deur en keek zwak glimlachend nog naar hem om. "Bedankt voor het luisteren dan toch. Tot morgen." Ze stapte zijn kamer uit en deed de deur weer dicht. Had ze te veel gezegd? Nee, Lee zou het zo niet eens opvatten. Saiyu wreef wat over haar armen terwijl ze naar haar hut liep en glimlachte toen ze zag dat Razor op haar bed al lag. "Was je op me aan het wachten?"
Ze sloot haar deur, trok haar broek weer uit en ging onder de lakens liggen. Zacht aaide ze over zijn kopje. "Jij blijft wel mijn vriendje toch?" glimlachte ze en ze legde haar hoofd op haar kussen neer. Wat een dag. Ze was er nog niet zeker van of ze het leuk vond dat ze zich iets opener had opgesteld bij Lee. Misschien werkte het gewoon niet en was het beter als ze weer haar harde gesloten zelf werd. In elk geval wist ze dan wel hoe ze zich moest gedragen en welke houding ze moest aannemen.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Langzaam had Ava opgekeken van haar werk bij het horen van Aegar zijn vraag. Ze liet haar gereedschap zakken, waarna ze langzaam begon te knikken.
"Ik denk niet dat het veilig is om hier te blijven. Het concept idee van ons om hier te wonen, in de bomen, is handig voor een bepaalde periode. Maar als er dalijk kinderen gaan komen, of meer mensen, dan kunnen we hier niet blijven," legde ze uit. Ava veegde een lok achter haar oor.
"Daarbij, als dit gaat werken, dan hoeven we niet meer te vluchten. Een goede kilometer hier vandaan is een prachtige plek waar we een nieuw kamp op kunnen zetten. Het is bij de zee en het heeft goede, vruchtbare grond. We kunnen eindelijk de luxehutten maken waar we zo van dromen. Ik heb al deze technologie kunnen redden, maar de helft kunnen we niet gebruiken. We kunnen een kleine ziekenhuis opzetten, boerderijen, een school voor toekomstige kinderen. We zouden eindelijk een normaal leven kunnen hebben. Daarom werk ik er ook zo veel aan, ik wil iedereen een normaal leven kunnen geven," sprak Ava. Ze verlangde zo ontzettend naar een leven die niet bestond uit dinosaurussen. Ava hield van de wezens zoals Sinas en ze had ook geen hekel aan de dodelijke dino's. Maar ze wilde niet dat haar leven bestond uit die dieren. Ava wilde graag een gezin kunnen stichten. Ze wilde trouwen met een man die net zo geweldig was als Aegar. Ze wilde dolgraag kinderen hebben die ze les kon geven en die ze de wereld kon laten zien. Maar op deze manier ging dat niet lukken. Ava wierp Aegar een glimlachje toe.
"Ik hou van dit leven. Van onze vrienden en de manier hoe wij met elkaar omgaan. De spanning is heerlijk... maar ik denk dat het langzaam tijd wordt om een veilige plek te creëren voor mensen die een gezin willen," zei Ava zachtjes.

Lee was niet van zijn plaats weg gestapt terwijl Saiyu door zijn hut was gewandeld. Uiteindelijk was ze op zijn bed komen zitten. Met zijn armen voor zijn borst gevouwen had hij naar haar gekeken, totdat ze weer stil was gevallen.
"Alsjeblieft Saiyu. Ja de littekens zijn niet mooi. Ik ga niet tegen je liegen en zegen dat het iets anders is dan het werkelijk is. Maar daarin heb je nog wel iets moois? Lieve Saiyu, je hebt verdomme een aanval van een T-Rex overleefd. Je hebt gevochten voor je leven. Je hebt een passie, een passie die je deelde met je familie. Je hebt een aandenken aan het feit dat de wereld hard is, dat je een les hebt geleerd. Dat je emoties hebt gevoeld en dat je gegroeid bent als persoon. Dat moet je niet bedekken. Je vader en je broer hebben hun leven gegeven voor waar ze van hielden. Jou en de dino's. Het laatste dat je kan doen is het ont armen van de les die ze jou gegeven hebben. Niemand gaat je er om veroordelen," zei Lee streng. Hij was naast Saiyu op de bed geploft.
"Je kunt er anderen een les mee leren. Je hoeft niets te verbergen. Daarbij; wat maakt het jou in godsnaam uit wat anderen van jou vinden? Jij moet jouw leven beleven, anderen niet. Anderen zijn maar een kleine figurant. Als jij het niet accepteert gaat niemand dat doen," zei Lee. Hij liet zich op zijn rug vallen, zodat hij naar het plafon kon kijken.
"Mensen moeten eens stoppen met zo veel te denken. Mensen denken veel te veel, weetje. Het is echt irritant," zuchtte Lee.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar grijnsde onschuldig. "Ah, maakt niet uit. Ik kleed je toch liever uit. Als jij het doet dan gaat het me te langzaam." Al was dat ook het punt van een striptease. Aegar was er eigenlijk gewoon te ongeduldig voor. Zo te zien was Sinas al in slaap gevallen want het beestje ademde rustig en verroerde zich niet toen Ava weer op stond. Aegar zuchtte hoorbaar, maar met een glimlach rond zijn lippen. "Als je daarna maar wel blijft zitten," riep hij haar na. Afwachtend luisterde hij hoe ze rommelde in haar lab en daarna met volle armen terug kwam de kamer in. "Nee, hoor. Ik kijk graag toe hoe je werkt. Dat weet je. Ik snap er geen snars van dus daarom kijk ik meer naar jou."
Aegar legde zijn hoofd weer tegen het kussen en keek toe hoe ze aan haar apparaat begon te werken. Het speet hem dat hij nu het klusje niet kon doen voor Ava, maar Lee was inderdaad de beste man voor de job nu hij het niet meer kon doen. Lee en Aegar hadden vaak wel wedstrijdjes wie het snelst kon klimmen, maar eigenlijk waren ze beide heel erg gelijk aan elkaar. Aegar mocht hem graag. "Lee moet dat gemakkelijk kunnen, ja. Als hij niet zoals ik van de brug aflazert," grinnikte hij. Aegar zakte iets onderuit en genoot van de warmte die Ava's lichaam afstraalde. Normaal gesproken was het andersom. Meestal had zij het koud en was hij de verwarming. Zelfs in de winter had hij het nooit echt koud, maar nu hij gewond was leek hij zijn warmte niet zo goed vast te kunnen houden zoals gewoonlijk. Daarom trok hij de dekens ook iets meer over zijn lichaam heen.
"Denk je eigenlijk dat we hier goed zitten?" vroeg hij uiteindelijk. "Als we moeten uitbouwen dan hebben we niet veel plek." Voor nu was hun kamp prima, maar er waren al stelletjes gevormd in hun kamp en god wist wat daaruit kwam. Hun hutten waren gebouwd in een tiental bomen die vlak bij elkaar stonden, maar de andere bomen waren verder weg. Een brug zou gevaarlijk zijn met heftige stormen.

Het deed Saiyu goed dat Lee geen enkele opmerking maakte toen ze haar broek naar beneden deed. Zo te zien was ze wel serieus genoeg overgekomen dat hij het niet had gedaan. Het was voor het eerst dat ze echt iets persoonlijks deelde met iemand van de stam. Van alle mensen had ze nooit verwacht dat het Lee zou zijn, maar hij was het nu eenmaal. Hoe kut hij ook kon zijn, hij had haar laten zien dat hij ook een lieve vertrouwelijke kant had. Wellicht dat hij haar zelfs het beste zou begrijpen. Stil keek ze naar hem, terwijl zijn ogen over haar been gleden en zijn vingertoppen de littekens zijdezacht aanraakten. Ietwat onzeker keek ze van hem weg toen hij weer op stond. "Ik vind het lelijk," zei ze zacht. "Ik schaam me ervoor want het is gekomen door een domme fout. Vandaar dat ik altijd mezelf laat creperen in de zomer."
Lee had haar vaak genoeg wel geplaagd in de zomer dat ze lange broeken droeg, terwijl de temperaturen stegen naar dertig graden rond het middaguur. Ze bukte weer naar de grond om haar broek weer omhoog te trekken en maakte de knoopjes weer vast. "Zo lijkt het tenminste normaal."
Ze leunde tegen de deur aan nu deze dicht was en keek voor zich uit. Misschien dat ze het dan toch moest vertellen. Daarom zuchtte ze en nam ze plaats op Lee's bed. Of het nu mocht of niet maakte haar niet zoveel uit. "Mijn vader was een grote fan van alles met scherpe klauwen en tanden. Hij heeft me alles geleerd van wat ik nu weet. Mijn kamp was juist erg geïnteresseerd in de gevaarlijke dino's. Vaak ging er wat mis en zo heb ik geleerd hoe je moet hechten." Even wuifde ze met haar hand aangezien dat niet zo belangrijk was.
"Mijn vader, mijn moeder, mijn broer en ik waren samen op een korte tocht toen ik zeventien was. Ik mocht voor het eerst het kamp verlaten, omdat mijn moeder het toen pas toestond. Het feit is dat ik vaak zo klunzig ben dat ik altijd hulp nodig heb en niet iedereen had tijd of het geduld om mij mee te nemen. De meeste achtte het gevaarlijk. Dus ik was enorm enthousiast dat ik eindelijk een keer mee mocht zoals je wel kan begrijpen. Op die tocht kwamen we de T-Rex tegen. Een enorm mooi exemplaar. We hadden ons ingesmeerd met koude modder, zodat de T-Rex onze hittegolven niet kon zien. We maakte aantekeningen en tot toen ging alles goed."
Een zwakke glimlach kwam op haar gezicht. "Maar toen we ons verder bewogen om weer weg te gaan, keek ik niet voor mij uit en ik viel van een kleine helling af. Het maakte genoeg geluid om de aandacht te trekken van de T-Rex." Een zuchtje ontsnapte. "Mijn vader en mijn broer zijn dood. Mijn moeder is degene die mij mee heeft kunnen trekken terug naar het kamp waar ik opgelapt werd. Ze heeft het mij nooit vergeven."
Saiyu plukte wat aan de velletjes naast haar nagels. "Daarom wil ik alles het liefst alleen doen. Ik wil niet dat er nog iemand dood gaat door mijn stupiditeit."