ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava kon het niet laten om door haar tranen heen te lachen. Het was ongelofelijk dat Aegar na dit allemaal nog grapjes kon maken en zich zorgen maakte over Sinas. Ze wreef een paar tranen van haar wang voordat ze zachtjes over Aegar zijn kaaklijn streelde. Liefdevol keek ze omlaag naar de man die zijn eigen leven op het spel had gezet om haar dier te kunnen redden.
"Sinas is een beetje geschrokken, maar helemaal gezond. Ik wilde zeker zijn dat alles goed was met jou voordat Sinas over je borst heen komt waggelen," glimlachte Ava. Ze liet haar hand via zijn hals omlaag glijden naar zijn borst. Het voelde zo verschrikkelijk goed om zijn hartslag onder haar hand te kunnen voelen. Hij leefde en dit was het grootste bewijs daarvan.
"Ik hou van je Aegar, ik hou zo verschrikkelijk veel van je," zei Ava zachtjes. Ze kon nog steeds niet geloven dat hij deze val had kunnen overleven. Hij had zo'n verschrikkelijke sterke man moeten zijn, een sterke man met een grote engel op zijn schouder. Ava draaide zich zuchtend om. Ze voorzichtig mogelijk kwam ze tegen Aegar zijn goede kant liggen. Haar hoofd liet ze tegen zijn schouder leunen. Zijn hartslag bleef ze voelen door haar hand tegen zijn borst te legen liggen.
"Kan ik wat voor je doen om het makkelijker te maken? We zijn nu in mijn hut, misschien is er iets dat je graag wilt hebben uit jouw hut?" vroeg Ava. Ze voelde zich zo verschrikkelijk schuldig over wat er was gebeurd. Ze kon het niet helpen dat ze zich schuldig voelde over het feit dat hij gevallen was dankzij haar dier.

Zuchtend was Lee overeind gekomen van zijn tafel. Met enige tegenzin wandelde hij naar de fruitschaal. Met behulp van de blender maakte hij een flinke smoothie voor Aegar. Daarnaast vulde hij een glas met water.
"Zal ik gelijk wat eten meenemen voor Ava? Ik denk namelijk niet dat ze hem alleen gaat laten, te zien aan hoe angstig ze was," zei Lee. Hij wist dat Ava ontzettend verliefd was op Aegar. Iedereen had kunnen zien dat die twee ontzettend gek waren op elkaar. Maar er was blijkbaar een reden waarom ze het nog niet officieel wilde maken. Lee wilde zich daar niet al te veel mee bemoeien, maar hij was wel een beetje nieuwsgierig geworden. Lee pakte een schaaltje en vulde die het eten dat Saiyu had voorbereid.
"Kom op, Sinas. We gaan kijken hoe het is bij Ava en Aegar," zei Lee. Hij had een dienblad gepakt waar hij alles op had gezet. Het diertje van Ava leek door te hebben wat hij van plan was. Met een zachte kreet rende hij achter Lee aan, de brug over naar Ava haar lab. Met zijn voet duwde hij de deur open. Ava was tegen Aegar aan gekropen. Samen lagen ze op haar bed, in complete stilte.
"Ik heb eten, en Sinas," zei Lee. Opnieuw liet Sinas een kreet uit, waarna het dier met volle enthousiasme op bed sprong. Met een schuin hoofd keek hij om naar Aegar. Lee zette het dienblad op een bureautje.
"Volgens mij heeft ie door dat er wat aan de hand is, kijk hoe vreemd hij naar je kijkt Aegar," sprak Lee, wijzend naar de dino dat afwachtend aan Aegar zijn knie rook.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar had haar graag aangekeken, maar het lukte hem gewoon niet. Met zijn rechterarm tastte hij naar haar en vond daarbij haar been. Een glimlach kwam rond zijn gezicht toen hij haar handen om zijn wangen voelde en kort daarna haar lippen. "Je hebt niets gedaan, Ava," zei hij. "Ik keek niet uit waar ik liep."
Hij luisterde naar de bevinden van haar scan. Een grijns ontstond rond zijn lippen. "Oh, dat valt nog wel mee."
Natuurlijk was hij zich bewust ervan dat het veel erger had kunnen zijn. Hoewel het hem speet dat hij niet meer de bomen in kon klimmen, was hij allang blij dat hij nog leefde. Hij zou het Ava niet aan kunnen doen om dood te gaan en dus zou hij dat ook niet doen. "Je zal een Lee moeten doorgeven dat hij op Yvette moet letten. Gewoon om te kijken of ze eet en de toestand met haar vleugel."
Hijzelf zou het namelijk niet meer kunnen want met een gebroken arm kon hij moeilijk klimmen, maar er moest wel iemand zijn die Yvette in de gaten kon houden. Dat vond hij heel belangrijk.
"Hoe is het met Sinas? Heb ik hem pijn gedaan?" Hij hoopte maar dat hij niet alsnog op het diertje had gestaan. Gezien Sinas nu niet in de kamer was, maakte hij zich toch een beetje zorgen. Sinas was niet met hem van de brug afgevallen toch? Heel langzaam opende hij zijn oogleden en keek hij Ava voor een moment aan. "Waarom huil je?" vroeg hij toen hij zag dat haar wangen nat van de tranen waren. "Ik ben nog niet dood. Zo makkelijk kom je niet van me af hoor, maar als ik had geweten dat ik enkel van een brug af moest vallen voor je aandacht dan had ik dat wel eerder gedaan," grijnsde hij.

Saiyu knikte. Het arme beestje wist niet wat hij moest doen. Gelukkig leek Razor hem aardig af te leiden. Ze haalde haar schouders op. "Je went er wel aan en daarnaast zijn ze te schattig."
Het was alleen jammer dat ze ervoor hadden gezorgd dat Aegar van de brug af was gevallen. De diertjes moesten leren om iets minder enthousiast rond hun voeten te lopen. In elk geval bij de brug dan toch. "Ik denk dat dat wel een goed idee is. Het is gemakkelijk en goed te verteren door zijn lichaam en zo krijgt hij ook wat vitaminen binnen. Neem anders een glas water mee. Het is belangrijk dat hij wel goed blijft drinken, zeker met een hersenschudding." Saiyu had niets van de bodyscan te horen gehad, maar ze kon zich haast niet voorstellen dat hij het niet had gekregen na zo'n klap. Het waren toch enkele meters geweest. De val had dodelijk moeten zijn. Het was een wonder dat Aegar er zo vanaf was gekomen. Zelf ging ze door met het eten voor iedereen in de kamp die ze daarna op de tafel uitstalde, zodat iedereen kon pakken en eten wanneer ze wilde. Ze vulde een kommetje voor haarzelf en at er bedenkelijk van. "Misschien moeten we een vangnet maken."
Het was nu eenmaal gebeurd en een tweede keer viel niet uit te sluiten. Het zou beter zijn als ze een tweede keer konden voorkomen met een vangnet. Ze maakte haar haren los uit de ingevlochten vlecht en knielde neer bij de beestjes die ze zo af en toe tijdens het eten wat afwezig aaide. "Meer kunnen we niet doen denk ik."

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Met een verbaasd gezicht was Ava overeind geschoten toen ze de warme en diepe stem hoorde van Aegar. Voor een paar seconden waren haar tranen gestopt. Haar grijze ogen keken groots en geschrokken naar de man die na een val van verschillende meters nog steeds zijn rust nog niet verloren was. Ava had niet verwacht dat hij nu al wakker zou worden. Een irrationeel stemmetje in haar hoofd had geroepen dat Aegar waarschijnlijk nooit meer wakker zou worden. Dat ze haar kansen had verspild en dat ze nooit meer het geluk zou hebben om een geweldige, lieve man zoals Aegar zou kennen. Door haar tranen heen liet Ava een zenuwachtige glimlach zien. Ze legde haar handen tegen Aegar zijn wangen, waarna ze haar lippen tegen die van hem duwde. Het was niet mogelijk voor haar om nu te spreken. De emoties in haar lichaam waren zo hoogopgelopen dat ze niets anders kon dan hem kussen. Terwijl ze zijn welbekende lippen weer voelde, merkte Ava hoe haar tranen weer over haar wangen begonnen te stromen. Het had een maar tellen geduurd voordat Ava hem weer los had gelaten. Snikkend veegde ze de tranen van haar wangen af.
"Het spijt me, Aegar," sprak Ava opnieuw. Ze aaide over zijn haren heen. Een zachte zucht verliet haar lippen. Hij wilde weten wat er met hem aan de hand was.
"Uhm, ik heb een bodyscan gedaan. Van boven naar beneden; je hebt een hersenschudding dat voornamelijk aanwezig is in je prefrontale cortex. Daarnaast heb je een breuk in je linker bovenarm en in je spaakbeen, je onderarm. Als laatste zijn je achtste en negende rib gebroken. Voor een val van zo hoog is het een wonder dat je er zo goed vanaf bent gekomen," fluisterde Ava zachtjes.

Lee was bij Saiyu stil blijven staan. Met een moeilijke blik keek hij het lab in, waar Lee de deur kon zien van Ava haar slaapkamer. Het was één van de grote angsten geweest van hun allemaal toen ze de bomen in gingen. Wat als er iemand was die zou vallen. Lee had eerder verwacht dat hij naar beneden gedonderd was. Het gebeurde veel te vaak dat hij onvoorzichtig was als hij de bomen in klom. Maar van iedereen was het juist de man geweest die het niet verdiende.
"Zullen wij op Sinas letten?" vroeg Lee. Nerveus rende de kleine dino rond Lee en Saiyu. Waarschijnlijk wist het diertje ook dat er iets aan de hand was dat niet goed was. Het feit dat Ava hem niet mee wilde naar Aegar betekende dat ze flink bezorgd was. Razor rende nieuwsgierig achter Sinas aan. Nieuwsgierig wandelde Lee achter Saiyu aan, met Sinas en Razor op zijn hielen.
"Ik snap niet hoe jullie dit kunnen," zei Lee, wijzend naar de diertjes. Hij trok zichzelf op één van de tafels waar Saiyu niet op bezig was. Bedenkelijk keek hij toe hoe ze begon met het bereiden van het avondeten voor vanavond. Hij wreef met zijn hand door zijn haren.
"Zal ik een smoothie of iets klaarmaken voor Aegar? Misschien dat hij dat fijner vindt dan echt iets eten?" stilde Lee voor. Hij had geen idee wat er precies mis was met Aegar, maar Lee had het idee dat fruit er altijd wel in zou kunnen. Hij wist echter niet hoe Saiyu hier tegenaan keek, zij wist waarschijnlijk beter wat te doen dan Lee.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar had niets meer meegekregen vanaf de val tot hij langzaamaan wakker werd in een hut. Zijn hoofd bonkte enorm en de pijn die hij op meerdere plekken voelde was ondraaglijk. Zijn linker onderarm was op twee punten gebroken, samen twee linker ribben. Zijn gehele lichaam voelde beurs aan en daarom durfde hij zich niet te bewegen. Zijn ogen die hij lichtelijk had geopend, sloot hij weer. De ruimte om hem heen tolde vreselijk wat hem misselijk maakte. Het was op dat moment pas dat hij Ava's gezicht in zijn nek voelde. Als ze zo tegen hem aan lag en zo tegen hem praatte dan moest het goed mis met hem zijn. "Het is nooit te laat," mompelde hij schor. Ava had een invloed op hem wat hem rustig maakte, zelfs in zijn paniek toestand over het feit dat alles zo zeer deed. Hij kon zich niet herinneren dat hij iets gedaan had wat als gevolg kon hebben dát het zo zeer deed. "Wat is er gebeurd?" vroeg hij dan ook zacht.
Het laatste wat hij zich kon herinneren was Saiyu's eieren die beter verwarmd moesten worden, maar alles erna was voor hem een grote waas. "Heb ik je laten schrikken? Het was niet mijn bedoeling."
In welke toestand hij dan ook mocht zijn, hij probeerde altijd er een luchtige sfeer van te maken. Aegar hield er niet van als mensen in een dip kwamen te zitten of zich slecht voelden. Hij was juist een geest die iedereen wilde opbeuren om te laten zien dat een situatie lang niet zo slecht was als wat men dacht. "Wat is de schade?"
Hij voelde hier en daar al wel wat dingen wat hem een idee kon geven wat de schade was, maar hij wilde het van Ava horen. Zij was degene die hem waarschijnlijk had onderzocht. Het liefst had hij zelf gekeken, maar zijn duizeligheid was nog niet weg en hij had niet zoveel zin om over zijn nek te gaan waar Ava bij was.

Bij aankomst was één van Saiyu's angsten bevestigd: iemand was naar beneden gevallen. En niet zomaar iemand. Geschrokken was ze met Lee meegerend en had ze haar arm om Ava heen geslagen. "Aegar is een taaie," zei ze zacht. "Het komt goed met hem." Ze probeerde haar stem zo zeker mogelijk te laten klinken, maar de val was wel enorm geweest. Zelfs een brede man als Aegar kon ervan sterven als hij ongelukkig was gevallen. Dat leek niet het geval. Zijn nek of rug was niet gebroken en dat was het belangrijkste. Saiyu nam de verrekijker van de grond die naast Aegar had gelegen en liep met de rest mee. Ze legde de verrekijker in Ava's lab, maar ging niet mee de slaapkamer in. Ava was een van de beste als het aan kwam op wonden of genezingen.
Toch wat verslagen liep ze het lab uit, waar ze bedenkelijk bleef staan. "Hij haalt het wel," zei ze zacht tegen Lee, al was het ook meer voor haarzelf. Aegar was belangrijk in hun kamp. Hij was juist degene die de zware dingen kon tillen en hij was juist degene die de sfeer luchtig en vrolijk hield. De positiviteit van het kamp. Het zou een stuk stiller worden gezien zijn situatie. Zuchtend liep Saiyu verder naar de hut wat hun keuken vormde. Veel honger zouden ze niet hebben door het ongeluk, maar het was wel belangrijk om te eten. Daarom besloot Saiyu om haar speciale gerecht te maken die iedereen wel lekker vond. Het was licht op de maag, maar vulde wel goed. Ze pakte de groenten en begon deze in stukjes te snijden. Het was een vegetarisch gerecht en dat was maar beter ook aangezien ze er niet aan toegekomen waren om te jagen. Aegar bracht vaak wel vis binnen en Saiyu nam het op zich om kleine dieren in de bossen te vangen wanneer ze op zoek ging naar vleeseters. Echter had ze vandaag niet de tijd gehad om haar vallen te bekijken of ze iets had gevangen of niet.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Zacht liet Ava een vochtige doek over het zwetende en bebloede bovenlijf glijden van Aegar. Tranen stroomde nog steeds stilletjes over haar wangen heen. Flashbacks aan de vreselijke val bleven voor haar ogen springen. Het was een lange tijd geleden geweest dat Ava de longen zo uit haar lijf had geschreeuwd. Alleen al het idee dat ze Aegar had kunnen verliezen door een stomme actie van Sinas, had Ava diep vanbinnen compleet verscheurd. Huilend en schreeuwend voor hulp was ze naar de man gesneld waar ze zo verschrikkelijk van hield. De flashbacks deden zo verschrikkelijk veel pijn. Ava schudde haar hoofd even. Met een diepe zucht keek ze haar hut door. Het was een kleine kamer dat vast zat aan haar lab. Dankzij haar snufjes had ze een oprecht paleisje kunnen maken, precies iets wat Aegar nu verdiende. Ava probeerde het beeld weg te schudden van een bewusteloze Aegar die als een complete lappen pop naar haar hut werd gedragen door Lee en anderen. Ava leunde naar voren. Zachtjes duwde ze een kus tegen Aegar zijn wang. Het had haar uren gekost om de viezigheid uit zijn haren te wassen en het bloed van zijn te verwijderen. Ze was geen arts, maar met een kleine bodyscan had ze kunnen achterhalen dat Aegar een aantal botbreuken had. Als hij uberhaupt al wakker zou worden zou dat nieuws hem kapot maken.
"Het spijt me dat Sinas voor je voeten liep," sprak Ava zachtjes. Ze had de doek aan de kant gelegd en was op haar zijkant tegen Aegar aan gekropen. Haar gezicht had ze tegen Aegar zijn hals geduwd.
"Het spijt me dat ik zo dom heb gedaan. Als we verliefd zijn op elkaar kunnen we beter ultiem van elkaar genieten, voordat het te laat is. Ik ben zo bang dat het te laat is nu," fluisterde Ava.

Met tegenzin was Lee overeind gekomen. Nu ze het gevonden hadden wilde hij niet eens meer weggaan. Ze waren nu juist zo lekker onderweg. Maar ze moesten gaan, dat wist Lee ook heel goed. Zuchtend was hij overeind gekomen.
"Laten we maar terug gaan," mompelde Lee. In totale stilte waren Lee en Saiyu terug gewandeld volgens hetzelfde pad. Waarschijnlijk baalde ze beiden een beetje van hun uitvindingen. Al wist Lee wel dat hij morgen weer mee wilde met Saiyu. Als er echt hybride dino's zouden ontstaan was dat een groot probleem. Met een diepe zucht was Lee uiteindelijk het kamp weer ingelopen. Hij had een klagelijke opmerking willen geven, maar zijn aandacht werd compleet gegrepen door een figuur dat op de grond lag. Ava hing huilend over Aegar heen. Drie mannen die erbij stonden maakte aanstalten om de bewusteloze man op te tillen.
"Wat is er gebeurd?!" riep Lee geschrokken. Hij rende naar de mannen toe, zodat hij kon helpen met het dragen van Aegar zijn gigantische, gespierde lichaam. Ava keek snikkend omhoog. Het was vreselijk om het meisje op deze manier te moeten zien.
"Hij is gestruikeld over Sinas," snikte Ava. Met een zachte kreun tilde Lee de benen op van Aegar. Het koste het hele team aardig wat moeite om de man uiteindelijk in het bed te krijgen van Ava. Bedenkelijk had Lee aan het voeteneinde gestaan.
"Is hij okay?" vroeg hij zachtjes. Met rode ogen had Ava hem aangekeken.
"Ik denk het wel. Ik heb rust nodig om hem zo goed mogelijk te kunnen genezen," sprak Ava zachtjes. Met die woorden was Lee twijfelend de hut uitgelopen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar keek haar verrast na toen ze een kus op zijn lippen had gedrukt. Graag had hij nog meer gewild, maar hij hield zich opnieuw in. Verward keek hij toe hoe Ava heen en weer rende, met de dino's aan haar hielen. Gelukkig gaf ze hem kort daarop een uitleg, want haar volgen deed hij niet helemaal. Wat had hij gezegd?
Het werd hem al snel duidelijk en met een trotse glimlach knikte hij. "Dat is goed te doen. Meestal klim ik in hogere bomen. Maak je dus geen zorgen daarover. Zorg eerst dat het apparaat werkt zoals je het wil hebben."
Het deed hem goed om haar weer zo enthousiast te zien. Zo zag hij haar het liefst. "Kom even mee."
Samen met haar liep hij de hut uit. "Ik denk dat je het over die twee bomen hebt. De linker daar staat te centraal dus ik denk..." Even hield hij een pauze om zeker te weten of hij juist zat. Om het beter te zien liep hij de brug op en keek daarbij niet goed waar hij liep. Sinas was namelijk als een speer hem gevolgd, aangezien hij het gewiebel van de brug leuk vond. Echter stond hij voor Aegar's voeten. Van zichzelf wist hij al wel dat hij redelijk zwaar was, zeker voor een klein dier als Sinas. Aegar zou hem met gemak kunnen pletten Daarom probeerde hij niet op het dier te stappen, maar verloor daarbij zijn evenwicht. Het ging allemaal zo snel dat toen hij voor het touw wilde grijpen hij al van de brug was afgetuimeld en hij voor een moment gewichtloos in de lucht hing. Altijd al had hij willen weten hoe het was om te vliegen en nu maakte hij het daadwerkelijk mee. Voor lange duur was dat echter niet. Hij maakte een harde klap toen hij de grond ontmoette. Aegar's zicht werd direct zwart, terwijl hij in een onnatuurlijke houding op de grond lag.

Saiyu zuchtte zwak. "Nu twijfel ik," mompelde ze. "Ik heb het nest een week in de gaten gehouden en geen enkele keer is de moeder op komen dagen dus ik ging uit van niet. Ik heb ook in die week geen enkele T-Rex hier gespot vanaf mijn hut."
Dagen had ze door haar verrekijker lopen turen. Meestal kon men een T-Rex onderscheiden doordat bomen omvielen of enorme gebladerte aan de kant geschoven werden. Na een week kon ze wel constateren dat de eieren verlaten waren of niet? Daarnaast had ze geen enkele T-Rex in de buurt gezien. Had ze daar ook weer naast gezeten? Het leek wel alsof alle beslissingen die ze de laatste tijd maakte verkeerd waren en dat deed haar diep van binnen toch best wel zeer. Niet dat ze het liet zien. Ze liet nooit iets zien. Pas als ze alleen was dan kwam alles eruit. Ze vertrouwde alleen haarzelf ermee.
Ze volgde Lee door het dichte bos en knielde neer bij het nest waar Lee bij was gaan hurken. "Ik denk dat we het beste het zekere voor het onzekere moeten doen. Misschien zijn het niet de ei schillen die ze wil, maar dat kan net zo goed wel zo zijn." Saiyu haalde haar rugzak van haar rug en pakte er een doosje uit waar ze wol van schapen in had gedaan. Voorzichtig pakte ze stukje voor stukje de ei schillen eruit en legde deze in het doosje. Daarna deed ze de deksel er weer op en stopte het terug in haar rugzak. "Ik weet niet of we vandaag nog veel meer gaan vinden... T-Rexen leven het liefst alleen en zullen nooit een nest dichtbij elkaar maken. Daarnaast lijkt het erop dat het donker wordt. Misschien is het beter om terug te gaan."
Natuurlijk wilde ze nog niet terug, maar Saiyu wist heel goed dat als het donker werd dat het in hun nadeel zou zijn. Een T-Rex was al moeilijk te zien in alle gebladerte, laat staan in de nacht. "Ik ga morgen wel weer verder, maar dan in een andere richting."

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Met haar hand tegen haar kin had Ava bedenkelijk naar het apparaat gekeken. Het had haar hart compleet gebroken toen ze haar apparaat de eerste keer had aangezet en ze Sinas pijn hoorde hebben. Sinds dien had ze het niet meer aangedurfd om het aan te zetten. De kleine dino voelde als haar kind en Ava had zich sindsdien een vreselijke slechte moeder gevoeld. Half luisterde Ava naar de opmerkingen die Aegar gaf. Een bepaald woord in zijn gehele spraak prikkelde een onderdeel in Ava haar hoofd. Met grote ogen keek ze op naar Aegon.
"Je bent fantastisch," fluisterde ze. Ava sloot haar handen rond Aegon zijn brede kaken, waarna ze een kus duwde tegen zijn lippen. Razend snel rende Ava naar het grote raam toe. De twee dino's, die op hun eigen rare manier aan het spelen waren, rende vol enthousiasme achter Ava aan. Ze duwde de ramen open, waarna ze er half uit hing. Zoekend keek Ava op naar de toppen van de bomen.
"We hebben twee bomen in ons kamp die ter hoogte zijn van de meest gevaarlijke dino's. Als jij het daar kan bevestigen en ik maak iets dat er voor kan zorgen dat geluidsgolven niet naar beneden reizen. We kunnen dan gezamenlijk hekken maken. De grote en gevaarlijke Dino's houden we dan buiten met het geluid en de raptors kunnen we tegenhouden met hekken," fluisterde Ava. Ze keek weer om naar binnen.
"Zou je het aandurven om het te bevestigen in de bomen, Aegar?" vroeg Ava. Ze trok de ramen weer dicht, waarna ze weer richting Aegar wandelde.
"We moeten het wel zo ontwerpen om er voor te zorgen dat jouw dino's het niet gaan opeten," glimlachte Ava opgewonden. Vrijwel niets kon haar zo intens enthousiast maken dan wanneer ze een nieuw idee kreeg om iets te ontwikkelen. Als dit zou werken zouden ze de eerste stam zijn die zich volledig konden beschermen van de dinosaurussen. Het zou betekenen dat vele mensen toevlucht zou zoeken bij ze.

Fronsend keek Lee om toen hij voelde hoe Saiyu zijn arm vast greep. Hij wilde zijn mond openen om haar weer een opmerking toe te werpen, maar bij het zien van de voetafdruk bleef hij stil staan. Nog steeds begreep Lee niet waarom Saiyu de vleeseters leuk vond. Er was niks leuks aan ze. Het zorgde ervoor dat de mensen niet meer normaal konden leven en de handige dinosaurussen werden bedreigd omdat ze zich niet konden inhouden.
"Wat een feest," mompelde Lee. Hij merkte al wel dat ze waarschijnlijk achter de voetafdruk aan zouden gaan. Het verbaasde Lee ontzettend hoe ontzettend zacht T-Rexen konden zijn. Ze waren zo ontzettend zwaar en log, maar des ondanks merkte ze pas dat het moorddier er was wanneer het bijna te laat was.
"Weet je zeker dat de eieren wel achtergelaten waren? Wat als de Rex gewoon even weg was gewandeld," fluisterde Lee. Hij vertrouwde Saiyu er wel op dat ze wist wat ze had gedaan, maar wetende dat een T-Rex rond zijn nest bleef rondlopen was nooit een goed idee. Lee stak zijn hand uit om Saiyu overeind te trekken van de vloer. Op een rustig tempo begonnen ze weer verder te wandelen. Bedenkelijk en zo stil mogelijk bleven ze door het dichte bos heen wandelen. Op een gegeven moment kwamen ze aan bij een vlakte, waar een aantal bosjes en takken waren neergegooid. Een nest. Bedenkelijk stapte Lee naar de nest. Hij hurkte neer. Er lagen een paar ei schilfers, waarschijnlijk van eieren die vanaf het eerste moment niet goed geweest waren.
"Zal ik dit meenemen voor het geval Ava nog niet in jouw eieren kan werken?" vroeg Lee zachtjes. Hij wist niet precies wat ze er voor nodig zou hebben, maar ze had specifiek gevraagd om stukjes ei.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar zuchtte zacht. Waarom moest ze het hen zo moeilijk maken? Als ze het niet erg vond... Hoe was dat zo verschillend als ze het officieel maakte? Het veranderde niets behalve dat ze meer met elkaar konden doen. Zo zag hij het, maar zij blijkbaar niet. Hoewel hij beter wist, waren zijn impulsen er altijd geweest om haar aan te raken. Langzaam liep hij naar haar toe om te kijken naar het apparaat wat voor haar stond. Bedenkelijk keek hij ernaar. "Het is een goed idee," zei hij en hij vouwde zijn armen voor zijn borst. "Je hebt zeker al gekeken naar hoge en lage tonen?" Hij keek haar even aan en daarna terug naar Sinas. "Misschien dat je ook kan kijken naar klanksoorten met elkaar? Muziekgenres? Wellicht houden T-Rexen net zo min van klassiek net zoals ik," grijnsde hij. Eigenlijk was Aegar helemaal niet zo van de muziek. Hij hield meer van de natuurlijke geluiden zoals de wind, het geritsel van bladeren en dierlijke kreten. Het was juist hetgeen wat hem rustig maakte, maar als hij dan zou moeten kiezen dan was Aegar toch meer van de folkrock of metal, juist omdat het het tegenovergestelde was van de natuurlijke geluiden. Hij keek op toen hij wat langs zijn been voelde en grinnikte toen hij zag dat het de blauwe Razor was. Dat betekende dat Saiyu weg moest zijn. Het dier zocht altijd wel iemand anders op als ze nergens te vinden was. Aegar gaf een zacht klopje op zijn hoofd. "Of misschien is er een instrument die bepaalde dino's niet leuk vinden? Ik gooi maar wat met ideeën om hopelijk ideeën bij jou aan te sporen. Ik heb geen idee wat je al hebt uitgeprobeerd of hebt getest. Het moest vast lastig zijn met al die lengte en grootte verschillen," glimlachte hij. "En als geluid het niet is, misschien dat we kunnen kijken naar geur? Of naar een manier om te zorgen dat dino's niet zien dat er warmte is hier in de bomen?"
Aegar wist wel genoeg van vleeseters dat zij altijd keken naar warmte. Zeker als de winter zou komen en ze de hutten zouden verwarmen dan moest dat toch wel een enorme uitnodiging zijn voor de vleeseters. Daarnaast was het mogelijk dat ze ook andere dino's aantrokken die juist de warmte opzochten. En als ze niets konden bedenken... Dan zat er nog maar één ding op. Dan moesten ze hun hutten inruilen voor grotten.

Saiyu perste haar lippen op elkaar. "Een paar zijn wellicht al niet meer te redden. Misschien dat ze het wel hadden kunnen redden ondanks dat ze zwak zijn."
Het kon net zo goed zijn dat de sterke nu juist waren overleden in plaats van de zwakke. Lee vertelde haar echter om er niet te veel bij stil te staan en daarom liet ze het ook maar voor wat het nu was. "Het is maar een blik," mompelde ze. "Is het vandaag zo'n vervelende dag al dan?" vroeg ze met een opgetrokken wenkbrauw. Ze kon zich nauwelijks voorstellen dat het een vreselijke dag was geweest als hij alleen in de boom had gelegen. Geschrokken keek ze toch naar hem om toen hij haar een heupstootje gaf. "Moet jij eens opletten," grijnsde ze terug. Al wist ze heel goed dat ze zichzelf gemakkelijk in de problemen gaf waarbij Lee haar vaak genoeg uit had moeten halen. Echter zei ze dat maar niet. Dan zou ze zijn ego te veel strelen voor vandaag. Saiyu volgde zijn voetpassen en scheen voornamelijk met haar zaklamp op de grond. Ze waren al een tijdje aan het lopen toen ze plots Lee's arm vast pakte, zodat hij zou stoppen met lopen. Saiyu liep een stukje af van het pad waar ze hadden gelopen en hurkte neer bij een enorm voetafdruk. Ze stopte haar zaklampje in haar mond en pakte er een meetlint bij om de voetafdruk te meten. Het was een grote afdruk, maar ze moest het zeker weten. Er was maar één soort die uiteindelijk zo'n grote afdruk kon maken. "Dit is van een T-Rex," zei ze zacht. Aan de vorm van de aarde te zien was het nog een vers spoor. "En dit is vlakbij de plek van waar ik de eieren heb gevonden."
Zou het dezelfde T-Rex zijn? Konden dino's boos worden als hun eieren werden meegenomen? Saiyu hoopte maar van niet... Ze had immers gedacht dat de eieren verlaten waren geweest.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava vond het heerlijk. Ze vond het heerlijk om Aegar zijn ruwe hand over haar hoofd te voelen glijden, of om haar middel te kunnen vinden. Het maakte haar zo intens gelukkig om zijn warme vingertoppen te kunnen voelen. Ava kon zich de nachten nog goed herinneren toen alles nog okay was. Ze kon zich herinneren hoe Aegar zijn brede armen rond haar had geslagen en ze nachten lang met elkaar fluisterde over de meest domme verhalen. Ze had zachtjes door zijn haren heen gekriebeld en kusjes tegen zijn wang geduwd. In de ruil daarvoor voelde ze zijn warme lippen regelmatig tegen die van haar. Dat veranderde toen Aegar het officieel had willen maken. Wat het was wist Ava niet, maar een intense angst had haar overgenomen. Ze was een volledige dag zo ziek geweest dat ze voor een seconde had gedacht dat ze kapot zou gaan aan een gebroken hart. Daarna kwam de pijn. Elke keer als Aegar haar aanraakte zag ze voor een paar seconden pure geluk en daarna zijn gebroken hart. Net zoals nu.
"Het is okay, ik vind het niet erg," fluisterde Ava zachtjes. Ze keek omhoog naar het knappe gezicht van Aegar. Hij maakte het haar zo verschrikkelijk moeilijk om haarzelf te kunnen beschermen. Ava schudde even haar hoofd, waarna ze wegwandelde van de heerlijke warmte die Aegar uitstraalde. Bij één van de andere tafels bleef ze staan.
"Ik ben dit aan het maken," sprak ze, wijzend naar het apparaat dat voor haar stond. "Het moet een humane manier worden om de dino's tegen te kunnen houden. Ik ben erachter gekomen dat er een bepaalde frequentie van geluid is die afkerend werkt voor dinosaurussen. Het werkt prima... het enige probleem is dat het werkt voor alle dino's," zei Ava. Ze wierp een korte blik op Sinas. Het diertje was over de tafel heen gerend om zijn kop onder Ava haar hand te duwen.

Langzaam had Lee met zijn ogen gedraaid. Hij vond het maar niks dat Saiyu zichzelf zo in elkaar aan het slaan was over de eieren.
"Ik zou mijzelf ook niet om hulp vragen. Wie zou nou een lul zoals ik willen als hulpje. Dat zou mijn ego alleen maar vergroten en dat kunnen we écht niet hebben. Daarbij zijn we toch op tijd geweest. Daarbij overleven sowieso maar een paar eieren het uit een mix nestje. Het zijn zwakke dieren, zeker de eerste generatie," zei Lee simpel. Hij had zijn zaklamp gegrepen van zijn riem en hield het omhoog. In zijn andere hand had hij zijn kapmes, klaar om begroeide stukken weg te slaan.
"Saiyu, ik wil niet egoïstisch overkomen, maar ik ben liever hier bij jou dan boven bij een teleurgestelde Ava. Het meisje is een schat, maar ik heb veel te vaak haar dodelijke blik moeten ondergaan. Dat kan ik er vandaag niet bij hebben," sprak Lee luchtig. Hij keek om naar Saiyu en glimlachte. Grijnzend duwde hij met zijn heup tegen Saiyu haar middel. Hij kon dan van tijd tot tijd wel een verschrikkelijke lul zijn, maar hij wilde niet dat iemand zich oprecht slecht zou voelen om hem.
"Daarbij zou je het simpelweg nooit overleven zonder mij," grijnsde Lee. Hij haalde even uit met zijn kapmes, om een paar lianen weg te kunnen slaan. Het liefste verplaatste Lee zich van boom tot boom. Op die manier bleef hij boven de T-Rexen. Maar als ze voor Ava gingen zoeken moesten ze wel op de grond blijven. Het voelde tegen zijn natuur in.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar keek ietwat geschrokken op toen Ava blijkbaar hem had gehoord. "Pff. Kon je me niet waarschuwen, Sinas?" grijnsde hij en hij kwam omhoog toen het dier van hem af ging. Zijn gezicht werd echter serieus toen ze hem vertelde dat de eieren mogelijk hybride waren. Gezien hij wel het een en ander wist van de eieren van zijn vliegende vriendjes, pakte hij gelijk de incubator. Hij zette het allemaal voor Ava op, zodat ze de eieren eronder kon leggen in een nestje van gedroogd gras. "Enig idee van welke dino's?" vroeg hij, terwijl hij de eieren aandachtig bekeek. Het waren geen bekende eieren voor hem dus het was in elk geval niet een vliegende dino. "Wacht zijn dit Saiyu's eieren? Je vertelt me niet dat daar een monster in zit die we onder onze hoede gaan nemen of wel?" Hoezeer Aegar ook elk levend dier gunde om te leven, was hij toch een beetje terughoudend met de vleeseters. Natuurlijk moesten ze er wel zijn voor de balans, maar ze maakte ook zoveel kapot. Daarnaast waren ze ook nog eens enorm gevaarlijk als ze op missies gingen. Zuchtend haalde hij een hand door zijn haar. "Maar goed. Voor het verhaal van de eieren zat je nog ergens mee vast. Kan ik daarbij helpen?"
Hij had zijn taken voor vandaag al gedaan en als Ava zijn hulp kon gebruiken dan wilde hij het haar graag geven. Daarnaast was het ook een slecht excuus om gewoon bij haar te zijn. Zacht streek hij met een hand door haar donkere haren. God wat miste hij haar. Hij zou het zo opgeven om een nacht bij haar te zijn. Al was het alleen maar om te slapen en tegen haar lichaam aan te kruipen. Om haar warmte weer te voelen en haar vertrouwde geur in te nemen, maar nee. Aegar had sinds haar afwijzing wat meer afstand genomen en keek voornamelijk toe vanaf de zijlijn. Echter had hij soms zo zijn handelingen die vanzelf gingen, zoals vanmiddag toen hij haar had willen kussen. Het was een vreugd om bij haar te zijn, maar de steek in hem werd er alsmaar pijnlijker door. Zo dichtbij en toch zo ver weg. Hij trok zijn hand terug en stopte deze maar in zijn broekzak om van haar af te blijven. "Sorry," zei hij zacht. "Het gaat vanzelf."

Saiyu knikte klein op Ava's plan, totdat ze bij het gedeelte kwam dat Lee met haar mee moest. Ze had willen protesteren dat het niet hoefde, maar ze hield zich in. "Dankjewel Ava," glimlachte ze. Ze deed immers wel veel moeite voor haar en haar eieren. Misschien dat meer van de eieren het hadden overleefd als ze Lee om advies had gevraagd. Alleen wilde ze het ook zelf kunnen. Ze had meerdere eieren bestudeerd en daardoor had ze gedacht dat het T-Rex eieren waren. Blijkbaar had ze er flink naast gezeten ten koste van de dieren, alweer door haar koppigheid. Het liet haar best wel rot voelen al liet ze dat niet blijken. Saiyu was naar haar hut gegaan waar ze haar wapens had gepakt, samen met containers die speciaal gemaakt waren voor eieren. Daar kon ze de eieren in doen zodat ze zacht verpakt waren en niet zouden breken in haar tas. Daarna was ze buiten blijven wachten op Lee om vervolgens naar de lift te gaan. "Je weet dat wilde dieren haast niet te temmen zijn. Het is beter om van kleins af aan te beginnen," rolde ze met haar ogen. De lift kwam omhoog en ze schoof het deurtje open om erin te staan. Zuchtend had ze Lee aangehoord en het was pas toen de lift naar beneden ging dat ze hem antwoordde. "Als ik gewoon jou om advies had gevraagd dan zouden ze allemaal blijven leven. Het is gewoon weer een stomme zet van mij wat ten koste gaat aan zeldzaam leven."
Ze zou hem een keer dit gunnen. No way dat ze het ging herhalen want toegeven aan haar eigen fouten was al iets wat ze lastig vond. Ze nam haar boog in haar handen. "Ik heb het nestje in het bos gevonden dus ik denk dat het handig is als we daar als eerst gaan zoeken voor vandaag." Sinds de komst van de dino's was het landschap wel veel veranderd. De bossen waren een stuk dichtbegroeider geraakt nu de mensen het niet massaal neer konden halen. Daarom pakte Saiyu een zaklamp en klikte die aan om op de grond te schijnen. Het gaf meer zicht op de donkergroene mossen en grassen onder hun voeten. "Als je liever thuis blijft mag dat ook he. Ik weet dat je niet graag met mij weg gaat en op zoek gaan naar eieren moet mij wel alleen lukken."