ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar had verwacht om iets te voelen zodra hij zijn oude kamp zag. Misschien iets als een 'welkom thuis' gevoel, maar hij voelde niks. Even bleef hij stil staan en keek hij naar het kamp wat in de verte lag. Er was niets veranderd, zo te zien. Daarna was hij verder met Ava gelopen en hield hij haar hand in de zijne. Zacht kneep hij erin toen ze dichterbij waren. Hij opende zijn mond om Ava's vraag te beantwoorden, maar een andere stem kwam hem tegemoet. De bulderende stem kon maar van één ander persoon komen. Hij stopte zijn vrije hand in zijn broekzak. "Aemon," glimlachte hij. "Ik had moeten weten dat je als een aap in de boom op de uitkijk stond."
Zijn broer keek hem met samengeknepen ogen aan en lachte erna. "Nooit gedacht dat je ooit weer thuis zou komen. Na je vertrek hadden we eigenlijk gedacht je niet meer te zien en wie is dit... ooh."
Aegar verstijfde licht, maar trok Ava heel zacht weer naar voren. Hij streelde met zijn duim over haar hand als teken dat ze niet bang hoefde te zijn. "Dit is mijn vriendin Ava. Ava, dit is mijn tweelingbroer Aemon. We waren vlakbij en ik dacht dat het een goed moment was om langs te komen."
Zijn broer knikte. Al leek hij niet veel aandacht te schenken aan Aegar's worden. Aegar rolde zijn ogen. "Laten we dan maar eens gedag zeggen tegen mijn ouders," glimlachte hij naar Ava en hij sloeg zijn arm rond haar middel. Zo begeleidde hij haar door de poort. Het kamp was groot. Veel groter dan die van hen. Er waren enkele hutten gebouwd op een brede schaal. "Dat zijn de plekken waar vergaderingen, gevechten en dergelijke worden gehouden. De mensen hier wonen in grotten." Hij wees naar de bergrand waar meerdere gaten waren. "Als een dino door de muren heen komt dan rollen we een steen voor de gaten en kunnen ze niet bij de mens komen. Nadeel is alleen dat het erg donker is en niet altijd handig voor iemand met claustrofobie," glimlachte hij. Aegar legde graag wat dingen uit van zijn kamp. "Wil je eerst nog verder kijken of mijn ouders ontmoeten?"

Saiyu keek twijfelend naar de dino. "Ik heb geen idee, Lee. Het is een kruising tussen de twee sterkste dino's en wie weet hoe moordlustig ze zijn gecombineerd? Het scheelt dat het geen kruising is met een Velociraptor. Die zijn ontzettend slim zoals je weet van Razor."
Al kon Razor vaak genoeg nog domme dingen doen. Zijn intelligentie kwam naar boven als Saiyu haar trainde en nieuwe dingen leerde. Dan pas zag ze die glans in de ogen alsof Razor haar precies begreep. Nee, een kruising tussen een moordlustige dino en één slimme dino... Saiyu wilde er niet aan denken. Straks zou zo'n dino slim genoeg zijn om langs hun beveiligende barricades te gaan. Dan had men geen kans meer om te overleven.
"Lee, ik weet het echt niet. Wie weet hebben we hier de ondergang van de mens in de kooien."
Lipbijtend keek ze naar hem om en ging ze bij het andere kooitje staan. Het eitje brak open en erin zat een blauwe dino die erg veel op Razor leek. Alleen was het diertje al vele malen groter dan wat Razor was geweest toen ze net uit het ei was gekomen. "Dit... Dit is wel een kruising met een Velociraptor."
Ze keek naar de andere eieren in de incubator. Hoeveel leefden nog? Waarom had ze de eieren überhaupt gered? Het was zoveel menselijker geweest en slimmer om ze te laten liggen. Aan de andere kant... Als één dino al eieren kon leggen met verschillende kruisingen... Zouden andere dino's dat dan ook doen? Haar hoofd maakte overuren en ze legde haar vingers tegen haar slapen aan. Ze hadden Ava nodig en snel.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

In eerste instantie was er geen verschil te zien in de broers Cornwell. Beiden hadden ze gekozen voor dezelfde haarstijl, met prachtige golvende lokken. Beiden waren groot en gespierd. Beide hadden ze een stem die keer op keer Ava kippenvel bezorgde. Maar na enige seconden gekeken hebben naar beide mannen kon Ava verschillen zien. Aegar zijn ogen waren anders. Niet de kleur, niet de vorm, maar de liefdevolle en zachte blik. Wanneer Ava omhoog keek naar Aegar kon ze niets anders dan verliefd worden op zijn prachtige ogen. Aemon zijn ogen waren anders. Wat het was kon Ava niet benoemen, maar iets in de manier waarop Aemon keek bracht Ava angst aan. Gewillig liep ze achter Aegar aan. Ze hield er nooit van om in nieuwe situaties te komen. Ondanks dat ze zijn familie graag wilde ontmoeten was ze doodsbang. Ava was altijd bang geweest voor nieuwe mensen en nieuwe omgevingen. Bedenkelijk keek ze om naar de verschillende plekken die Aegar aanwees. Het was heel anders dan hoe het bij hen was.
"Het is hier mooi, oprecht. De bergen zijn fantastisch," zei Ava zachtjes. Ze had Aegar zijn hand nog stevig vast gehouden, terwijl haar andere hand tegen zijn onderarm lag.
"Je ouders is goed, ik zal de rest vanzelf wel zien. Ik ben nieuwsgierig naar de mensen die zo'n fantastische man hebben opgevoed als jij," glimlachte Ava. Ze kon zich alleen maar twee fantastische mensen voorstellen als Aegar daar uit zou komen. Glimlachend keek ze omhoog naar Aegar. Ze duwde een kusje tegen zijn kaaklijn.
"Hoe is het tussen jou en je broer? Ik dacht dat jullie elkaar al een lange tijd niet gezien hadden," vroeg Ava zachtjes. Ze wist niet of het een gevoelig onderwerp was voor hem om over te praten. Maar ze was wel nieuwsgierig naar de relatie tussen de twee broers.

Het was een lange tijd geleden geweest dat Lee zo veel paniek in zijn lijf gevoeld had. Hij wist hoe verschrikkelijk trots en bezorgd Ava én Aegar waren over het kamp. En als zij nu de gene waren die deze beestjes los zouden laten lopen of wat dan ook wist Lee zeker dat hij het niet zou overleven. Met grote ogen staarde Lee naar de tweede dino die uit het ei kwam rollen. Hij had zijn beide handen tegen zijn hoofd gelegd en zijn haren vast gegrepen.
"Ze gaan dit hele kamp verwoesten," fluisterde Lee. Hij kon op de achtergrond al horen hoe Ava boos zou worden. Wanhopig beon Lee te ijsberen.
"Okay, plan van aanpak. We moeten kooien zien te vinden voor de andere eieren. Warmte voor de andere eieren. En... eten?" fluisterde Lee. Hij keek omlaag naar Sinas en Razor. Beide dino's keken bedenkelijk naar Lee. Het leek bijna alsof ze wisten dat er wat aan de hand was. Zelfs de energieke Sinas leek niet te willen schreeuwen for once. Lee liep naar de nieuw uitgekomen dino. Het was oprecht een prachtig beestje, was het niet dat het een killer machine zou zijn. Bedenkelijk keek Lee omhoog naar Saiyu.
"Moeten we een boodschapper achter Ava en Lee aansturen? Dat ze hier heen moeten komen? Dat we dit als groep kunnen beslissen?... Dat Ava ons niet compleet vermoord als ze hier terug komt," fluisterde Lee. Hij keek weer op naar Saiyu. Hoe ze zo verschrikkelijk rustig kon blijven wist hij niet, maar hij was blij dat ze niet zo in paniek was als hij dat was.
"Hoe gaan we dit oplossen," vroeg Lee.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar glimlachte zwak en keek zelf ook eens rond. Hij had het hier zeker wel gemist. De natuur en de dieren. De mensen minder, maar dat was dan dat. De grond zal altijd hetzelfde blijven, terwijl de mensen zich zouden settelen, nieuw leven creëren en daarna tot rust komen in de grond. "Ik heb het ook zeker gemist. Waar denk je dat ik heb leren klimmen?" vroeg hij grijnzend. "Al moet ik toegeven dat bomen gemakkelijker te beklimmen zijn. Wat minder gladde oppervlaktes enzo. Al heb je dat vast al wel bedacht." Hij grinnikte. Soms vergat hij wel eens hoe slim Ava kon zijn. Zeker als ze niet in het lab waren en hij enthousiast was over iets dan kon hij verschillende dingen uitleggen die geen uitleg nodig hadden. In elk geval niet bij Ava.
"Ze stellen niet zoveel voor," zei hij schouderophalend. Ze hadden ervoor gezorgd dat hij altijd actief was en dat hij zijn uiterste best deed, maar meer hadden ze niet voor hem gedaan. Niet in zijn ogen in elk geval. Aegar had zijn eigen weg gevonden en daar was hij trots op. "We hebben elkaar al in jaren niet meer gezien," zei hij knikkend. "Ik denk dat je wel kan begrijpen waarom. Hij heeft zo zijn humor die ik niet altijd begrijp en hij is de oudste. Het is vanzelfsprekend dat hij mij dan plaagt," zei hij grinnikend. "Daarnaast, men ziet ons hier als één persoon. Ik had niet het gevoel een identiteit te hebben als ik bij mijn broer was en dat is ook de reden waarom ik weg ben gegaan."
Hij liep met Ava naar de grot toe waar zijn ouders leefden en klom via een klein trappetje naar binnen. Hij hielp Ava, omdat het een slingerende trap was. "Ah, Aemon. Ik zocht je nog net. Zou je miscchien-," begon zijn ma. Ze was stil gevallen zodra haar blik op Ava viel. "Aemon is nog aan het schavotten in de bomen. Ik dacht, ik kom eens langs want ik was in de buurt. Dan kun je ook gelijk kennis maken met mijn vriendin Ava."
Hij keek naar Ava om en glimlachte. "Jeetje, Aegar. Je had wel moeten zeggen dat je langs kwam met je vriendin. Nu heb ik niet genoeg eten voor vanavond en heb ik ook nog eens mijn tuinier kledij aan!"
Zijn ma stapte naar voren en stak haar hand naar Ava uit. "Leuk om je te ontmoeten, Ava."

Saiyu keek Lee ongelovig aan en kneep zichzelf bij de brug van haar neus. "Lee, als je niet stil kan staan kan je dan op z'n minst stil zitten?" vroeg ze. Ze werd er vreselijk nerveus van als hij zo heen en weer liep, in zichzelf praatte en basically een mental breakdown had over wat Ava zou zeggen. Saiyu wist hoe boos Ava kon worden, maar dan had ze maar niet weg moeten gaan. Ava wist immers wel dat de eieren op het punt hadden gestaan om uit te komen. Saiyu was niet zo enorm bang. Dan werd Ava maar boos en dan werd zij boos. Desnoods kwam er een discussie, maakte ze het weer goed en waren ze de volgende dag weer beste vriendjes.
Ze legde haar handen op Lee's wangen en drukte een lange kus op zijn lippen om hem eens het zwijgen op te leggen. "Zorg jij anders inderdaad dat er een boodschapper achter Ava en Aegar aan gaan dan regel ik de rest. Als Ava boos is dan wordt ze maar boos op mij dus alsjeblieft... Wees de kalme relaxte Lee die ik ken? Plis?"
Ze duwde hem daarna het lab uit en sloot de deur achter hem. Hoewel ze enorm veel van hem hield, kon hij haar ook enorme koppijn bezorgen. "Oké, goed," mompelde ze en ze keek naar Sinas en Razor die haar beide aan staarde. "Wat? Ik kan jullie er ook buiten zetten?"
De dino's draaiden zich meteen om. "Dat dacht ik al," mompelde ze en ze liep naar de incubator. De andere eieren lieten nog niet veel zien qua beweging. Het was ook nog maar de vraag hoeveel nog leefden. Toen Ava haar eieren in de incubator had gezet was er al een mogelijkheid dat een aantal alsnog waren gestorven. Toch pakte ze enkele kooien erbij en maakte ze die gereed voor als er een ei zou uitkomen. Ze maakte zoveel mogelijk plaats op de lange tafel en legde de spullen die erop hadden gelegen aan de kant. Saiyu hield wel van orde en daarom was het een nette opstapeling van spullen geworden in plaats van dat ze alles weg geschoven had. Ze haalde nog wat eten – weer op een bordje – en legde dit in de kooi van de Velorex. Zo zou ze hem voor nu in elk geval noemen.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava haar nieuwsgierige ogen hadden de complete rotswand in haar opgenomen. Het herinnerde haar aan thuis. Ze had ook in de grotten gewoond en ze had het compleet gehaat. Ava had niet voor niks het idee gehad om de lucht in te werken, tegen de regels van elk kamp in dat nu leefde. Ze hield er niet van om in het donker te zitten. Ze haatte de vochtige wanden en de echo's van mensen. Ze haatte het. Ava keek omhoog naar de grote rotsen die ze voor de ingangen rolde. Het stond Ava altijd tegen dat mensen simpele oplossingen compleet in de lucht gooide nu ze moesten oppassen voor de dino's. Mensen dachten niet meer na over simpele natuurwetten en al helemaal niet over technologie. Ava had haar mond willen openen om een opmerking te geven, maar haar aandacht werd weggetrokken door een opgewekte stem. Ava greep Aegar zijn arm weer vast. Ze keek om naar een vrouw van haar lengte met hetzelfde prachtige haar als Aegar. Bedenkelijk bleef ze even staan, waarna ze toch voorzichtig haar hand uitstak naar Aegar zijn moeder.
"Ava Black," sprak Ava zachtjes. Ze keek even onzeker om naar Aegar. Ze had meer informatie moeten vragen over zijn ouders zodat ze tenminste iets kon zeggen en niet compleet achterlijk leek. Ava slikte haar brok in haar keel weg.
"U ziet er fantastisch uit, ook in tuinier kledij," glimlachte Ava uiteindelijk. De vrouw zag er oprecht goed uit. Ze had een vaste glimlach op haar lichte huid en opvallende lichte ogen die trots naar haar zoon keken.
"U hoeft geen moeite te doen. Aegar en ik hebben eten genoeg mee. We wilde geen last zijn voor u," glimlachte Ava. Ze greep Aegar zijn hand weer vast, zodat ze zichzelf dicht tegen hem aan kon trekken.

Lee had een nieuwe opmerking willen uitschreeuwen toen hij voelde hoe Saiyu zijn wangen vast greep en een lange kus tegen zijn lippen duwde. Met wijd opengesperde ogen bleef Lee naar het knappe gezicht kijken van Saiyu. Compleet overdonderd werd Lee weer los gelaten, waarna Saiyu hem het lab uit duwde. Het duurde een paar seconden voordat Lee doorhad wat er nu precies gebeurd was. Hij draaide zich om naar de gesloten door.
"Ja, dat vind ik ook," mompelde Lee. Hij liet zijn handen in zijn broekzakken glijden, waarna hij de loopbrug over liep. In het kamp hadden ze een aantal boodschappers die berichten doorgaven tussen verschillende kampen. Voor zover Lee wist was Mia de enige die lange afstanden snel kon afleggen, dus hij zou haar vragen naar Aegar zijn kamp te gaan.
"Mia!" riep Lee. Hij stond nog op de brug toen hij een meisje met opvallende krullen op de grond zag lopen. Nieuwsgierig keek ze omhoog.
"We moeten Ava terug hebben, de eieren zijn aan het uitkomen en er zijn een aantal problemen. Zou je naar Aegar zijn kamp kunnen gaan om ze te laten weten dat we ze nodig hebben?" vroeg Lee. Het meisje gleed met haar hand door haar haren waarna ze knikte.
"Geef me tien minuten om mijzelf klaar te maken, dan vertrek ik!" riep ze. Ze stak haar hand uit naar Lee en rende richting de lift. Zodra ze verdwenen was draaide Lee zich weer om. Hij liep naar de deur toe, die hij zachtjes open duwde.
"Mag ik weer binnen komen of ben ik nog steeds gestoord?" vroeg Lee zachtjes. Hij stak zijn hoofd tussen de deur en keek nieuwsgierig het lab binnen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar glimlachte zacht en legde zijn hand op die van haar. Er was werkelijk geen reden om verlegen te zijn. Bemoedigend keek hij haar dan ook aan. "Oh, Aegar is nooit een last. Behalve als hij samen is met zijn broer."
Zijn ma gaf hem een zijlingse blik, maar Aegar haalde zijn schouders op. "Is het oké als we overnachten?" vroeg hij direct maar. Hij had niet zoveel zin om die verhalen van vroeger naar boven te halen.
Zijn moeder knikte. "Je vader zal vanavond pas thuis zijn. Die is bezig met het uitgraven van nieuwe woonplekken. We zijn erg gegroeid sinds de komst van nieuwe kinderen."
"Verbaasd mij niks. Jullie kamp is ook best groot. Vroeg of laat komen er wel nieuwe kinderen."
"Maar jij dus nog niet?" hoorde hij een stem achter zich. Zijn broer stond grijnzend naar hem te kijken. Aegar trok zijn wenkbrauw op. "Voorlopig niet. We zijn bezig om een nieuw kamp op te zetten. Een kamp op de grond dit keer, vlakbij het meer."
"Is dat waarom jullie in de buurt waren?" vroeg zijn ma. Aegar knikte en nam een glas water van haar aan die ze gepakt had. "En wat wil jij?" vroeg ze aan Ava. "Ik heb water, thee of anders nog een beetje soep?"
Aemon legde een hand op Aegar's schouder. "Ik zeg dat het een verstandig idee is om weer op de grond te wonen. Toen je schreef over de boomhut zag ik je er al uit vliegen," lachte hij. "De vraag is alleen... Hoe houden jullie de dino's op afstand? De grond daar is niet geschikt om te graven voor grotten?"
Aegar vertelde Aemon maar niet dat hij daadwerkelijk had gevlogen. "Ava heeft een apparaat ontworpen die grote dino's op afstand houdt en we zullen een muur om ons kamp heen bouwen om de kleine dino's buiten te houden."
Hij keek toe hoe zijn broer verrast naar Ava om keek. De ogen van zijn broer twinkelden van nieuwsgierigheid. Aegar trok Ava zacht aan haar heup dichter naar hem toe. De blik van zijn broer beviel hem niks. "Kunnen we anders helpen met het eten, ma?" stelde hij voor om van onderwerp te wisselen.

Oh god, haar lieve lieve Lee. Het was een stuk rustiger toen ze hem uit het lab had geduwd. Nu kon ze geconcentreerder ter werk en hopelijk ook een deel opruimen, zodat Ava niet te erg zou schrikken. Dus daar was ze mee bezig geweest, terwijl Lee weg was. Het zag er al een stuk beter geordend en minder chaotisch uit toen ze Lee's stem weer hoorde. Ava zou het vast nog altijd een rommel vinden, maar het zou niet meer lijken alsof er een bom ontploft was in haar lab. Ze glimlachte naar hem. Hij leek rustiger en daarom was ze dat zelf ook.
"Je bent nog altijd gestoord, Lee, maar je mag binnen komen," zei ze grinnikend. Wellicht dat ze dat deel van hem ook zo leuk vond. Hij was niet een typische jongen. Lee was Lee, behalve in Leeland. Dan werd hij iets waar Saiyu stil van werd en haar hart klopte dan een stuk sneller dan normaal.
Ze veegde het laatste beetje zand op in de stoffer en blik en gooide dat weg uit het raam. Het vullen van de kooien was niet helemaal goed gegaan door een scheur in de zandzak. Ze kwam naast hem staan en zette haar handen in haar heupen. "Ik denk niet dat we veel meer kunnen doen nu. We zullen moeten wachten op Ava."
Saiyu klopte haar broek af. "Dan wil ik nu mijn kop koffie hebben," mompelde ze en ze liep naar de keuken toe. Razor liep mee op haar hielen en zelfs Sinas liet een kreet uit. Saiyu zette de koffiemachine aan het werk en ging op het aanrecht zitten. Vanaf haar plek bestudeerde ze Lee en ze besloot dat ze zijn warrige haren leuk vond staan. "Wil je ook?"

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava voelde zich lichtelijk oncomfortabel met de manier waarom Aemon zijn ogen naar haar draaide. Met elke seconde dat hij haar aankeek wist ze meer en meer verschillen te vinden tussen hem en Aegar. Nooit, maar dan ook nooit was ze bang of oncomfortabel geweest van Aegar. Zelfs toen ze tegen zijn brede gestalte aanliep in het bos, terwijl ze helemaal alleen was, was ze niet bang geweest. Wat verschrikkelijk veel zei, aangezien Ava zo'n beetje bang was voor alles en iedereen als ze helemaal alleen was. Aegar straalde rust en kalmte uit. Zijn tweelingbroer daarentegen niet. Er was iets dat Ava lichtelijk tegenstond van hem.
"Oh nee! Laat Ava het kamp zien, Aemon kan jullie laten zien waar we nu werken. Dat is vast interessanter dan kijken naar wat ik doe," glimlachte Aegar zijn moeder. De vrouw wierp hen een hartelijke glimlach toe terwijl ze sprak.
"Ik zal u laten zien wat Aegar en ik zelf meegenomen hebben. Misschien dat u dat kunt gebruiken voor het eten vanavond," zei Ava. Ze haalde de rugzak van haar schouders af en zette het op de grond. Eén voor één haalde ze verschillende groentes en fruit uit de tas. Een beetje liet ze zitten voor de reis terug naar huis. Dankbaar pakte de vrouw de verschillende spullen aan. Uiteindelijk was Ava weer overeind gekomen. Ze pakte Aegar zijn hand vast. Ze zei gedag tegen de vrouw terwijl ze met z'n drieën de grot weer uitwandelde.
"Aegar, doen ze dit handmatig? De rots ervoor rollen?" vroeg Ava, toen ze de grot weer uit wandelde. Nieuwsgierig keek ze weer omhoog naar de grote steen. Het was perfect rond, dus daar waren ze slim in geweest. Maar het zou zo veel makkelijker en waarschijnlijk sneller kunnen.
"Waarom vergeet iedereen simpele natuurkunde? Dit kan zo makkelijk worden," mompelde ze zachtjes.

Lee keek bedenkelijk het lab door. Het zag er stukken beter uit, dat zeker. Maar het zou nooit perfect genoeg kunnen zijn voor Ava. Hij vond haar geweldig. Ava en Aegar waren oprecht nog steeds zijn beste vrienden. Maar ze kon eng zijn als het ging om haar projecten. Hij zou het maar over hem heen laten komen, ze konden niet anders. Zuchtend liep Lee achter Saiyu aan naar de keuken. De dino's waren al achter haar aangerend. Ze hapte vrolijk naar elkaar. Waarschijnlijk hadden ze honger doordat Saiyu net met vlees was rond gaan lopen. Lee schuifelde de keuken binnen.
"Ik neem alles waar ook maar iets inzit. We kunnen nu nog genieten van ons leven voordat we ons weer druk moeten maken om de dino's en nog erger... Ava," mompelde Lee. Hij pakte zijn mok met koffie aan. Het was nog niet zo lang geleden sinds ze een koffiezetapparaat hadden. Een stel van het kamp had een bunker gevonden met militaire spullen. Het meeste ging allemaal naar Ava om te kunnen gebruiken. Maar sommige dingen, zoals dit, werden schoongemaakt en gebruikt. Soms moest het even gemaakt worden, maar dat kon Ava binnen tien minuten.
"Zullen we zo even een hut opgaan? Ik ben veel te druk geweest voor vandaag, ik heb weer wat rust nodig," zuchtte Lee overdreven. Natuurlijk had hij veel meer energie, maar hij vond het leuk om soms een beetje te kunnen overdrijven, zeker bij Saiyu. Ze leek alles zo heerlijk serieus te nemen. Hij vond haar geweldig, alles aan haar was geweldig.
"Kom op, neem wat lekkers mee en we gaan ontspannen. We verdienen beiden rust. Sinas, kan jij oppas spelen voor de slechte dino's?" vroeg Lee. De dino van Ava keek hem even stom aan, waarna hij een nieuwe schreeuw uitliet en samen met Razor naar het lab rende.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar liep met Ava mee naar buiten en keek bedenkelijk naar de ronde stenen. Ongetwijfeld dat Ava haar mooie geniale brein erover brak. Hij glimlachte dan ook naar haar en streelde met zijn duim over haar hand. "Ja."
Nieuwsgierig keek hij naar haar. Hij kon bijna zien hoe de tandwieltjes achter haar ogen aan het draaien waren voor oplossingen die het leven hier makkelijker zou maken. Wat hield hij van haar. Hij drukte een zachte kus op haar kruin. "Men is niet alleen natuurkunde vergeten," merkte hij op. "Wellicht dat ik je vanavond of morgen mee kan nemen naar het hoofd van het kamp. Je zou suggesties kunnen geven en je ideeën met hen delen?"
Hij wist hoe graag Ava mensen hielp door hun leven makkelijker te maken. Op een rustig tempo volgde hij zijn broer die stopte bij een aantal houten hutten. Er werd daar vooral gewerkt aan terracotta, houtbewerking en andere bewerkingswerken. Iets verderop was het graaf gedeelte. Daar maakten ze nieuwe 'huizen', maar groeven ze ook voor mineralen. Vissen en jagen werd buiten het terrein gedaan.
"Op zich is er dus niet veel veranderd," merkte hij op tegen zijn broer. Hij keek naar Ava om. "Ik werkte vooral bij de houtbewerking en de bouw van nieuwe hutten, maar ik ging ook vaak genoeg op de rotswanden klimmen."
Aemon draaide zichzelf om. "Op zich niet nee. Het alleen allemaal wat groter geworden. Aegar ging inderdaad de lucht in en ik het water. Je houdt niet zo van water hè, Gar?"
Aegar stopte zijn vrije hand in zijn zak. "Hield," zei hij nonchalant. Zijn broer wilde misschien dat de woorden iets met hem deden, maar dat deden ze al jaren niet meer. "Tegenwoordig wel." Hij keek om naar Ava. "Wilde je nog langs het hoofd? Dan kunnen we dat anders nu nog doen, voor het eten?"

Saiyu keek zuchtend naar de twee mafkezen en zette ook maar wat eten voor hun klaar. Dan zouden ze in elk geval er niet meer om vechten. Ze was op het aanrecht gaan zitten en trok een wenkbrauw op. "Ik maak mij geen zorgen om Ava. Als ze boos wordt dan wordt ze boos en de volgende dag is alles weer oké."
Ze had werkelijk geen idee waarom Lee het zich zo erg aantrok als Ava boos werd. Natuurlijk was het niet leuk, maar het was ook niet zo dat Ava iemand voor eeuwig haatte. Daarnaast vond Saiyu niet dat Ava mocht zeuren. Ze was er niet geweest en ze hadden moeten roeien met de spanen die ze hadden. Als Ava geen lab wilde hebben die een puinzooi was dan had ze er maar moeten zijn, vond ze.
Ze nam een slok van haar koffie en liet het zwarte goedje een beetje zakken. Haar hoofd begon weer wat helderder te worden. "Werkelijk?" vroeg ze met een klein grijnsje. "Het enige wat je gedaan hebt is handdoeken halen en een boodschapper erop uit sturen." Ze aaide hem door zijn dikke zwarte haren. "Arme Lee."
Toch klaagde ze niet en pakte ze wat koekjes om mee te nemen. Ze volgde hem naar zijn hut, maar in plaats van naar binnen te lopen, klom ze via het laddertje naar boven. "Ik ben liever in Leeland," grijnsde ze. Ze zette haar mok neer en ging liggen. De zon scheen nog op hun. Al was het duidelijk dat de zon langzamerhand ging liggen. Ze sloot haar ogen en probeerde de kalmte en rust te vinden, maar zoals gewoonlijk lukte dat haar niet. Te onrustig. Zuchtend opende ze haar ogen weer en ging ze zitten. In de verte zag ze de lange nekken van de Brontosaurus. "Denk je dat er ooit een dag komt waarop ze weer helemaal uitsterven?" vroeg ze zacht. "Of leven we nu voor altijd met ze?"

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Ava begon Aemon met de seconde minder leuk te vinden. De manier waarop hij tegen en over Aegar sprak liet zien dat hij zijn broer niet respecteerde zoals Ava dat graag zou zien. Ze had haar kaken iets op elkaar geduwd terwijl ze luisterde naar Aemon die regelmatig een opmerking deelde. Ze wilde niet direct ruzie hebben met haar toekomstige schoonbroer. Daarbij moest ze waarschijnlijk gewoon wennen aan de manier van interactie tussen de twee. Waarschijnlijk was het gewoon een spelletje tussen de twee om zo te praten. Ze moest er gewoon aan wennen. Ava was zelf gewend van vroeger dat mensen alleen maar gemeen waren om elkaar pijn te doen. Passief agressieve opmerkingen waren normaal en waren bedoeld om iemand echt te laten merken dat je ze niets vond.
"Ik wil ze niet direct bombarderen met mijn ideeën," sprak Ava zachtjes. Het laatste dat ze wilde was een hele stam op haar nek krijgen omdat ze disrespectvol was. Ze was een nieuweling hier en niet iedereen hield ervan als een nieuwe direct een grote mond had. Ze wilde graag een goede indruk achterlaten op de mensen hier.
"Misschien kan ik het beter uitschrijven, een blauwdruk maken en die kan je een keer geven...wanneer ik er niet ben," mompelde Ava. Ze wreef met haar hand door haar haren. Onzeker keek ze omhoog naar Aegar. Ze vond het moeilijk om duidelijk te maken dat ze het lastig vond terwijl Aemon erbij stond. Tegenover Aegar durfde ze honderd procent eerlijk te zijn en was ze niet bang om haar onzekerheden te tonen. Maar hier nu zo nieuw was het anders. Ze wilde niet laten zien dat ze zwaktes had. Het waren allemaal onzekerheden en regels die ze geleerd had in haar verleden. Als iemand zwak was konden ze je makkelijk neerhalen en dat wilde ze niet.

Voordat Lee achter Saiyu aanliep maakte hij zeker dat de twee kleine dino's de baby dino's niet kapot zouden maken terwijl ze in het lab waren. Maar eenmaal binnen zag Lee dat de twee beestjes in een hoek waren gekropen waar ze nu samen sliepen. Het was mooi om te zien dat twee beesten die normaal gesproken aardvijanden waren, nu beste vrienden leken te zijn. In de natuur had Raptor Sinas allang opgegeten. Lee was terug gewandeld naar zijn hut, waar hij achter Saiyu aanwandelde naar het dakje van zijn hut. Met een diepe zucht plofte Lee op zijn rug neer. Door alle stress was hij compleet uitgeblust. Genietend van nog een beetje zon sloot hij zijn ogen.
"Eerlijk gezegd hoop ik het niet. Ik vind mijn leven prima op deze manier. We hebben een perfecte mix van mensen in ons kamp die het leven zo makkelijk maken. Ik vind het wel prima zo," zei Lee. Hij was zich heel goed bewust dat hij, in deze wereld, viel onder de mensen die het heel goed hadden. Lee kende de verschillende soorten kampen. Hij wist dat er mensen stierven van honger en hij wist nog beter dat de meeste kampen niet eens simpele technologie hadden. Dat terwijl het meeste gewoon nog te vinden was in ruïnes. Bedenkelijk keek Lee om naar Siayu.
"Zou jij het willen? Een leven zonder Razor?" glimlachte Lee. Hij wist dat ze gek was op haar kleine dino, waarschijnlijk zou ze een leven zonder veel te saai vinden.
"Wat zou je willen zijn in de gewone wereld? Ik zie je nou niet bepaald rondlopen in een kantoor ofzo," grinnikte Lee. Het idee alleen al vond hij amusant. Ze hoorde in deze wereld, net zoals alle anderen in deze wereld hoorde te zijn.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Aegar knikte op Ava's idee. "Dat kan natuurlijk ook," glimlachte hij. Hij zou haar nooit pushen of ergens toe dwingen. Daar respecteerde hij haar te veel voor. Hij drukte een kus op haar hoofd en fronste licht toen er iemand op hen af kwam rennen. "Wacht is dat Mia?"
Hij keek naar het meisje die naar hen toe rende en buiten adem voorover boog. "Lee vroeg of jullie zo snel mogelijk terug konden komen," hijgde het meisje. "Iets met eieren die uit kwamen en problemen."
Aegar keek fronsend om naar Ava, tot het kwartje viel. "De eieren van Saiyu," bracht hij uit. Het liefst vertrok hij meteen, maar zijn ma was nog bezig met een avondmaal en de zon lag al bijna. "Het is te gevaarlijk om nu terug te gaan," sprak hij. "We zijn in het nadeel in het donker vergeleken met de dino's. We vertrekken morgenvroeg."
"Dan ga ik ook wel mee. Als jullie hier in de buurt een nieuw kamp opzetten dan kunnen jullie vast wel wat mankracht gebruiken," zei hij en hij spande zijn spieren aan. Aegar rolde zijn ogen. "Zolang je jezelf nuttig maakt en de rest van de kamp met rust laat. Voornamelijk de vrouwen," zei hij en hij keek zijn broer nadrukkelijk aan. Die greens alleen engelachtig. Dat zei Aegar eigenlijk genoeg, maar hij had gelijk dat het werk makkelijker gedaan zou worden als hij mee hielp. Hoewel hij zijn broer niet altijd kon uitstaan, konden ze wel enorm goed samen werken als ze beide hun mond dicht hielden. "Laten we dan maar eens terug gaan naar ma. Ze zal zo wel klaar zijn. Mia, vergezel ons. We hebben vast nog wel een plek voor jou."
Aegar zou het niet toestaan dat ze in het donker weer terug ging. Daarnaast had hij het gevoel dat het Ava zou helpen om een bekend gezicht bij zich te hebben in dit onbekende kamp. Met Mia zou ze in elk geval beter kunnen praten. Met z'n vieren liepen ze terug naar de grot waar inderdaad heerlijke geuren vandaan kwamen. Hij liet zijn broer en Mia als eerste naar binnen gaan, maar voordat Ava naar binnen kon lopen, trok hij haar terug. Hij kuste haar eens lang en streelde erna met zijn duim over haar wang. Glimlachend keek hij haar aan, drukte hij nog een kus op haar hoofd en nam hij haar daarna mee naar binnen.

Saiyu genoot van het zachte briesje wat op kwam dagen. Een dag lang werken in Ava's lab was niet bepaald een pretje en ze vroeg zich dan ook af hoe Ava het volhield. Zelf had ze echt die frisse lucht nodig dus het was een verademing op buiten te kunnen zitten. "Maar mis je het niet? De technologische voortgang die we hadden voor de dino's kwamen. Als we nog een aantal jaar langer hadden gehad dan hadden we misschien vliegende auto's gehad en whatnot. Ben je niet een beetje nieuwsgierig naar wat de wereld had kunnen zijn?"
Ze keek naar hem om en glimlachte. "Nee," gaf ze toe. "Ik zou niet zonder Razor kunnen, maar ik vraag het mij soms wel af. Hoe het leven zou zijn geweest zonder ze of hoe het leven eruit zou zien als we ons beter konden weren tegen de dino's."
Saiyu kwam bij Lee op haar buik liggen en wiebelde wat met haar benen in de lucht. "Ik denk niet dat een kantoor voor mij is weggelegd nee. Ik denk ook niet dat ik er slim genoeg voor ben."
Ze was realistisch. Ze was een koppige sterke vrouw met een eigen wil en mening en dat was precies wat ze nodig had in de situatie waar ze nu leefde, maar echt dingen in haar hoofd stampen was niet haar ding. Ze leerde liever on the go. "Ik denk het liefst een baan in de buitenlucht met wat spanning. Misschien de politie dan ofzo?" vragend keek ze naar Lee om. "Of iets met wilde dieren in de natuur. Met krokodillen en haaien zwemmen en jij?" Ze kroop een beetje naar hem toe en streelde wat met haar vingers over zijn borstkas. "Je lijkt mij ook geen kantoor type." Ze kneep haar ogen een beetje samen. "Een dierentuin verzorger? Of een straatveger?" vroeg ze plagend. Ze stak haar tong even uit.

Re: ORPG| Raawr means 'I love you' in dinosaur. - 18+

Het eten was oprecht heerlijk geweest. De enige keren dat Ava gezamenlijk at was als Aegar haar eten kwam brengen in haar lab. Het was jaren geleden dat ze in een groot gezelschap had gezeten. Maar het was geweldig om met de familieleden van Aegar te kunnen praten en de geweldige verhalen te kunnen horen over hem. Ze hadden tot laat in de avond bij elkaar gezeten, genietend van de omgeving en van het nieuwe gezelschap. Het was zelfs tot zo ver gekomen dat Ava zichzelf oprecht comfortabel voelde bij deze mensen. Het was uiteindelijk laat in de avond geweest toen Aegar en Ava bij elkaar kropen in een lege grot om te slapen. Ze hadden een hele stapel dekens gehad, met een groot matras en een aantal kussens. Ava lag heerlijk aangerold tegen haar grootste liefde, in zijn thuiskamp.
"Ik had niet verwacht dat jij en je broer zo veel op je leek," mompelde Ava. Ze keek om naar Aegar en duwde een kus tegen zijn kaak. Tevreden aaide ze door zijn lange haren. Ze hield van zijn haren.
"Al zie ik wel verschil... het duurde hooguit een seconde voordat ik door begon te krijgen dat jullie twee compleet verschillende mensen waren," glimlachte Ava. Ze was op haar zij gedraaid en ondersteunde haar hoofd met haar hand. Liefdevol bleef ze naar de man kijken. Ze was zo verschrikkelijk verliefd op hem.
"Natuurlijk zag ik het opvallende, het kleine litteken op je lip. Dat viel mij direct op. Maar er zit zo veel verschil in jullie stem. Die van jou is zo diep en geeft mij kippenvel, terwijl die van hem meer bass heeft. Maar het mooiste verschil ligt niet aan je lip of aan je stem. Maar jouw ogen Aegar... ik kan dagen praten over je ogen. Die van jou zijn zo prachtig, vol met liefde en geluk. Elke keer als ik naar je kijk voel ik de liefde die je in je draagt. Je weet hoe ik ben bij vreemden, maar zodra ik tegen jou opliep in het bos, helemaal alleen, wist ik dat ik veilig was. Je hebt van die ogen waar ik in kan verdrinken. Terwijl Aemon alleen trots draagt, niets meer," zei Ava zachtjes, terwijl ze door zijn haren aaide.

Lee en Saiyu hadden uren op het dak gelegen. Wat begon als praten over diepgaande onderwerpen, zoals andere werelden en vergeten toekomsten, eindigde al snel in domweg aan elkaar zitten en flink veel zoenen. Na alle stress en al het gedoe was Lee toe geweest aan weer een beetje domweg klieren en met elkaar kussen. Hij wilde graag een beetje aan Saiyu zitten en hij vond het heerlijk dat ze aan hem wilde zitten. Nu lag Saiyu tegen hem aangerold. Lee had van zijn hut dekens en kussens gepakt, zodat ze comfortabel op het dak konden liggen. Lee had zijn armen rond haar heen geslagen, terwijl ze keken naar de prachtige sterren.
"Ik heb je altijd leuk gevonden, weet je? Ik heb je oprecht altijd geweldig gevonden omdat je zo anders en sterk was," zei Lee. Hij aaide door haar haren, waarna hij een kusje tegen haar haren duwde. Siayu was altijd het meisje geweest waar hij verliefd op zou werden, maar meisjes die niet verliefd werden op hem. Afgezien van Saiyu dan tenminste.
"Ik ben blij dat we elkaar kunnen plagen. Dat we, net zoals net, eerlijk kunnen zijn tegen elkaar en wanneer ik gestoord ben je mij rustig krijgt. Dat maakt het allemaal zo veel beter en zo veel leuker," zei Lee. Hij had eerder relaties gehad waarin alles goed leek te gaan. Maar ze leken hem of nooit helemaal te accepteren of niet helemaal met hem om te kunnen gaan. Maar Saiyu kon eerlijk zijn tegen hem, en hij tegen haar. Glimlachend keek hij om naar Saiyu.
"Hou me morgen weer tegen als ze thuis komen, want ik weet zeker dat ik dan weer helemaal kapot ga," grinnikte Lee. Natuurlijk was hij niet oprecht zo bang als dat hij voordeed, maar het was een grap die hij gewoon leuk vond om erin te gooien.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven