ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
First Page | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from xMirima on 06/09/2018 11:21 PMXsayah glimlachte even kleintjes toen hij leek in te stemmen met haar woorden. Daaruit kon ze dus opmaken dat hij creatief was, dat was geruststellend want ze was al bang geweest dat ze hem elke ochtend in een handdoek zou gaan zien vanaf het balkon. Maar dat leek haar niet het geval te zijn na vanochtend, waardoor ze het wat beter los kon laten. Het was niet zo zeer dat ze zich schaamde of zo of nog nooit een half naakte man had gezien, maar het was gewoon onverwachts geweest. Ze had verwacht dat ze over een tuin heen had gekeken of zo, maar ze had gewoon recht in zijn kamer gekeken. Ze moest zelf dus ook oppassen dat ze de gordijnen dicht zou doen als ze ging douchen of zo, dat was goed om in haar achterhoofd te houden voor er van haar kant rare dingen zouden gebeuren.
Kort had ze even geknikte toen Connor zei zelf ook dingen te doen te hebben. ''Ik had niet anders verwacht.'', bekende ze maar. ''Je etui en zo.'', verklaarde ze maar waarom ze dat geconcludeerd had. Hij was ergens naar toe onderweg geweest. Een rustig plekje, de bieb, een vriend waar hij kon studeren of zo. Dat wist ze dan niet, maar zover kon ze wel mensen lezen. Ze had wat met een ring rond haar vinger gespeeld terwijl ze hem aan had gekeken terwijl ze zijn aanbod aanhoorde. Dat was aardig, maar ze wist van haarzelf dat haar eigen wil te sterk was om hulp te vragen van iemand. Zo zat ze nu eenmaal in elkaar. Haar ouders hadden haar opgevoed met standaarden dat ze het eerst zelf honderd keer moest proberen voor ze hulp zou overwegen en dat was exact wat ze elke keer deed. Een best eenzaam leven, zou je zeggen.
''Bedankt.'', was haar antwoord geweest terwijl ze achter hem aan was gelopen richting de voordeur. Ze moest immers zelf ook weer op de stoep zijn voor de laatste dozen. ''Ik zie je wel weer dan.'', had ze geknikt voor ze hem na had gekeken. Het duurde even voor ze haar doos weer van de grond plukte en met de autosleutel de deur van de auto op slot had gedaan. Met haar doos was ze terug naar binnen gelopen, weer naar boven. Ze zou eerst de rest van het glas achter de foto lijstjes vandaan halen, dan stond het maar even gewoon zonder glasplaatjes op haar kasten. Dat was dan ook de bezigheid die ze haarzelf had gegeven, tot alles weer netjes was en plekken in haar kamer hadden gekregen. Op haar dressoir stonden enkele foto's, eentje op haar nachtkastje en nog wat anderen in de vensterbank van een ander raam.
Het volgende wat ze deed was haar kleren, welke nog op de hangers zaten. Deze hing ze in haar kast. In de lades stopten ze dingen zoals haar sokken, lingerie en dergelijke. Haar muzieknotes gingen op de noten-standaard van de piano in haar kamer, de lichtjes aan de poten van haar hemelbed en nog wat andere rotzooi in de laden van haar dressoir. De TV was nog niet aangesloten, maar dat kon ze ook niet zelf. Wat opviel was dat haar ouders ook niet terug waren en dat maakte dat ze even zuchtte.
Haar groene ogen hadden het horloge rond haar pols even opgezocht, wat maakte dat het duidelijk was dat de middag voorbij was gevlogen. Heel even beet ze op haar onderlip vooral ze met een zuchtje naar haar balkon was toegelopen en even naar de open deuren van het balkon aan de overkant keek. Dit nam alle moed die ze had, maar als ze iets wou doen, dan had ze misschien wat meer een mannenbrein nodig. ''Connor.'', had ze dan ook duidelijk genoeg geroepen naar de overkant, wat godzijdank zijn aandacht leek te vangen. ''Ik heb een TV, maar ik weet niet hoe ik de kabel er naar toe moet aansluiten.'', had ze met een onschuldige glimlach gesproken. ''Care to help me out? Mijn ouders zijn nog niet thuis.'', bekende ze maar.
ReplySpectrum
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from Spectrum on 06/09/2018 11:40 PMConnor had eventjes niet in de gaten dat hij voor een paar minuten zonder iets te zeggen of doen voor zich uit gestaard had. Een stem vanuit de verte maakte hem compleet wakker, zijn naam werd geroepen. Hij kwam overeind en keek naar voren toen hij Xsayah op het balkon zag. Hij had gehoord dat de tv aanmoest gesloten worden en dat ze dat niet kon doen en haar ouders nog niet thuis waren. “Yea sure! Kom al!” Had hij geroepen en pakte zijn spullen van de grond en liep richting hun huizen. Hij had een grote glimlach op zijn gezicht getoverd omdat hij nu weer naar haar ging. Haar perfectie ging zien. Toen hij voor haar huis was stopte hij even met lopen en bedacht zichzelf dat ze de tekening niet mocht zien dus legde hij zijn spullen voor zijn eigen voordeur en liep weer naar Xsayah’ haar huis. De deur was open dus hoefde hij niet extra te wachten, al klopte hij wel op de deur om te aangeven dat hij binnenkwam. Connor had zich bedacht dat hij naar boven moest gaan want waarschijnlijk was het de tv van Xsayah haarzelf die nog niet aangesloten was. Hij luisterde naar de trappen waar hij op stapte, enkele kraakten en zorgden voor een ‘ancient’ mood. Hij haalde diep adem toen hij Xsayah zag en liep naar haar toe. Zijn ogen keken naar de slaapkamer van haar en bewonderde het eventjes. Het was precies iets voor Xsayah al kende de jongeman haar niet, en wist niet wat ze leuk vond of niet. Maar de ingenieur leek gewoon op haar smaak en al. En het was prachtig, chique, en gewoon zo zorgzaam en mooi. “Ik neem aan dat het die tv is.” Zei hij uiteindelijk en keek er even naar. “Ik kom binnen hoor.” Zei hij uiteindelijk en liep haar slaapkamer binnen naar de televisie toe. Hij stroop de mouwen van zijn shirt op terwijl hij ook een hand door zijn haren haalde. Hij had zich erg gezweet en al.
Geconcentreerd pakte hij de kabels beet en connecteerde het een met de ander terwijl hij ook de kabels niet door elkaar haalde. Uiteindelijk stopte hij de kabel van de tv in het stopcontact en pakte de afstandsbediening beet terwijl hij eventjes de kanalen bekeek of alles wel in orde was en het wel gewoon deed. Knikkend zette hij de tv uit en legde de afstandsbediening er ook naast. “Voíla.” Zei hij glimlachend en rekte zich even uit voordat hij eventjes naar de details van haar half ingerichte kamer keek. “Je hebt een goede smaak.” Gaf hij aan en keek een beetje rond. “Ik kijk bytheway rond als het geen probleem voor je is.” Hij had letterlijk haar hele kamer bekeken en misschien wilde ze dat juist niet. Wat een oen was hij toch ook.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from xMirima on 06/10/2018 10:31 AMXsayah glimlachte even dankbaar toen hij haar leek te willen helpen, waarop ze knikte toen Connor aangaf naar haar toe te komen. De deur stond nog open, dus ze nam geen moeite om hem binnen te laten. Ze streek vlug de lakens van haar bed nog even recht, puur omdat ze niet tegen rommel kon, waarop ze even om haar heen keek. Er stonden of lagen geen rare dingen, of in elk geval geen dingen waar ze zich voor hoefde te schamen tegenover een jongeman die straks in haar kamer zou staan dan toch. Hoewel het nog wel een beetje leeg voelde, de kamer was veel groter dan in het vorig huis en het enige wat de vloer een beetje aankleedde was een crèmekleurig tapijt wat ze over de vloer uit had gerold, onder haar bed. Zo stond ze in de vroege ochtend niet meteen met haar blote voeten op de harde, koude eikenhouten vloer die haar kamer afmaakte. Het was wat donker, maar het was zichtbaar oud en dat kon ze wel waarderen. Dat tezamen met haar lichthouten meubels en witte hemelbed leken alles wel weer af te maken. Haar piano was ook wit immers en die had ze tegen de muur vlakbij het balkon geschoven. Het scheelde dat het ding op wieltjes stond, anders was dat niet te doen geweest!
Haar groene ogen schoten naar Connor toen ze zijn stem hoorde en ze knikte even. ''Correct. Anders heb ik niet zo heel veel te doen vanavond.'', bekende ze maar met een kleine glimlach. Ze stopte haar zware lokken weer achter haar oren, waarbij ze zich bedacht dat ze het de volgende keer maar vast moest binden of zo. ''Sure. Het is niet zo alsof je toestemming nodig hebt sinds ik je gevraagd hebt.'', sprak ze zachtjes. Ze had toegekeken hoe hij zijn mouwen opstroopte en voor een moment had ze hem even aangestaard, voor ze haar blik van hem los had getrokken. Zelf had ze maar plaats genomen op het bankje wat tegen het voeteneinde van haar bed aan stond, want ze was een leek als het op dit soort dingen aankwam en daardoor zou ze niet echt veel hulp kunnen bieden.
Een glimlach sierde haar volle lippen weer toen de TV het deed, waarop ze overeind was gekomen. ''Dank je.'', bedankte ze hem oprecht. ''En natuurlijk...'', fronste ze echter wel wat. ''Ik heb niets te verbergen, denk ik. Al moet ik toegeven dat meer dan de helft nog in dozen zit.'' Alleen de meubels en de belangrijkste dingen had ze nu kunnen uitpakken en haar rug was nu al kapot van al dat bukken en heen en weer lopen. ''En ik weet ook niet of ik volgende week al klaar ben met indelen en uitpakken.'', bekende ze maar met een zachte lach. ''Ik heb meer spullen dan ik zelf voor ogen had gehad met het inpakken.'', glimlachte ze. Een beetje zenuwachtig wel. Xsayah vond het op één of andere manier altijd spannend om contact te leggen met onbekende mensen, laat staan daadwerkelijk met hen te praten. Het was al een wonder dat ze het lef had gehad om hem om zijn hulp te vragen voor de TV.
''Kan ik je iets te drinken aanbieden?'' vroeg ze maar. Hij zag eruit alsof hij gerend had, dus misschien wou hij iets te drinken. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from Spectrum on 06/10/2018 12:03 PMConnor keek haar glimlachend aan toen ze hem bedankte, en hij was dankbaar dat ze het hem niet kwalijk nam dat hij haar kamer rond keek. Oké ze was super aardig, al verwachtte dat Connor niet echt. Het was gewoon dat mensen met een hogere stand altijd ook meer boos/kwaad aankwamen omdat ze gewoon altijd verdiept in hun werk waren en helemaal nergens anders mee aan bemoeiden. “Geen probleem! Oh en dat is wel te verwachten als je zo’n grote kamer bezit!” Zei hij een beetje te blij, al wist hij niet hoe hij tegenover haar klonk, maar dat was ook niet echt een probleem. Connor voelde gewoon dat er een soort van connectie tussen hen was en dat hij zich gewoon relaxed kon gedragen en niet hoefde te opletten op zijn spraak, dat was nog een pluspunt, vond hij.
De volgende vraag liet hem even denken. ”Een drankje zou eigenlijk wel goed doen, nu je het vraagt.” Had hij geantwoord en keek even om zich heen. “Het is super warm zeg.” Zei hij en liep door naar het balkon, waar hij voor even op leunde en voor zich uit keek. Het was écht een mooi uitzicht hier, een groen veld dat helemaal voor de twee huizen bestemd was. Die uitkwam op het kleine bekende bos van Connor. Hij keek naar de plek waar hij eerder had gezeten en zag dat het niet echt een verre afstand was waardoor hij tevreden knikte. Hij was nu wel blij om Xsayah als zijn buurmeisje te hebben want ze hadden geen problemen om een gesprek te voeren en het was ook niet awkward, vond hij. Al was dit nog maar het begin.
Connor liep uiteindelijk weer haar kamer binnen en keek Xsayah aan. “Heb je hulp nodig voor de drankjes?” Bood hij aan terwijl zijn ogen naar die van haar keek, en hij een kleine glimlach naar haar toe worp.
Op een rare manier was de jongeman nu bezig. Telkens zoals eerder gezegd was hij rare acties aan het uitvoeren. Misschien kwam het omdat hij nu eigenlijk een leuke conversatie en connectie had met een prachtige jongedame? Niet eerder was er zoiets plaatsgevonden en had hij met een jongedame zo gepraat. Het was altijd de serieuze gesprekken als het op dames kwam, en hij had er niet echt een interessie ingehad, misschien was het daardoor zo.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from xMirima on 06/10/2018 12:28 PMXsayah lachte even zacht door de reactie die ze van Connor kreeg. ''Ik ben bang dat ik zelfs spullen moet gaan kopen om het op te kunnen vullen.'', reageerde ze toch vermaakt. Het was fijn dat de jongeman toch aardig bleek te zijn en geen perv zoals ze eerder deze ochtend had gedacht. Maar goed, dat was gewoon een ongelukje geweest. Hij had waarschijnlijk net zo min iemand aan de overkant verwacht als hij dat had. Ze merkte dat haar wangen alweer warm werden bij alleen de gedachte eraan al. Xsayah had heus vriendjes gehad, één lange relatie zelfs en ze was ook intiem geweest. Maar ze was altijd wat preutser geweest, meer verlegen en ze had het altijd spannend om echt samen te zijn met iemand. Uiteindelijk was ze best beschermd opgevoed en hadden haar ouders altijd wel een oordeel klaar over een ander. Dus ze zou het niet eens durven om iemand mee naar huis te nemen en voor te stellen als haar vriendje.
Kort knikte ze even toen Connor aan gaf wel wat te willen drinken. Het was inderdaad warm en dat was ook waarom ze een jurkje aan had. Het was een simpel lichtblauw jurkje met een wit bloemen patroon. Voor nu liep ze op blote voeten rond, dus dat was het wel. Het leukste aan dit soort jurkjes vond ze dat het een wijde rok had en dus gewoon lekker luchtig was, heerlijk zoals op deze warme, zomerse dagen. Hoewel ze blij was met een zacht windje wat door de lucht heen waaide en ook frisse lucht haar kamer in waaide door de grote klapdeuren van het balkon.
''Oh, nee. Ik red me wel.'', wees ze zijn aanbod voor hulp af. ''Blijf gewoon waar je bent.'', gebood ze hem waarna ze haarzelf geëxcuseerd had en omgedraaid had. Xsayah was haar kamer uitgelopen, waarna ze de trap naar beneden had genomen. In een doos moest ze twee grote glazen zoeken, waarna ze naar de koelkast toe was gelopen. Met Jus d 'Orange moest hij het maar doen, want meer dan dat en water uit de kraan was er nog niet. Het pak sap was mee de auto in geweest. Ze vulde beide glazen tot een bepaald punt dat het niet over de rand kon, waarna ze het pak terug in de koelkast zette en met haar handen vol weer aan haar weg naar boven begon.
''Meer dan sap en water uit de kraan heb ik niet in de aanbieding. Sorry.'', verontschuldigde ze zich meteen terwijl ze hem het grote glas toe reek en afwachtte tot hij het aanpakte, zodat ze haar handen weer vrij had. Deels dan toch, want ze had haar eigen glas ook nog.
''Woon je hier al lang?'' besloot ze te vragen terwijl ze weer plaats had genomen op het bankje. Meer zitplek had ze helaas ook nog niet. Maar weliswaar kon hij haar wel wat vertellen over de buurt en dergelijke, al zou ze ook nog moeten uitzoeken hoe ze overmorgen, maandag dus, naar school zou komen. Maar daar hadden ze tegenwoordig reisplanners voor dus dat moest wel goedkomen.
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from Spectrum on 06/10/2018 11:02 PMConnor had geknikt op haar opmerking toen ze zei dat ze haarzelf wel kon redden en hij moest blijven waar hij was. Ondertussen toen ze de kamer verdwenen was en hij haar voetstappen naar beneden hoorde verdwalen liep hij wat door haar kamer heen en liet zijn ogen heen glijden over enkele accessoires die hij had gezien. Haar kamer was inderdaad nog wat leegjes maar nu hij aan de dozen dacht kon hij zich wel voorstellen dat ze nog vele spullen had die nog geplaatst moesten worden. Nu hij er aandacht had hij de vele dozen gezien die nog in zijn kamer geplaatst waren. Hij had ook weken lang er aan gewerkt om zijn kamer in een fatsoenlijke stijl te houden. En hij vond dat het ook gelukt was. Connor had zijn best gedaan en ook enkele ingenieurs gehuurd om zijn kamer meer stijl te geven dan het klassiek te houden. Het was ook echt een kamer die heel anders was. Prettig, en vol met andere dingen die je niet echt verwacht in een slaapkamer. Hij had zij eigen telescoop waar hij elke dag wel inkeek en de sterren bestudeerde. Hij was gek op de hemel en de sterren. En gewoon alles wat over de ruimte ging. Connor bleef staan voor even en nam plaats op een sofa en had in de gaten dat er een witte piano was, die hij eventjes bewonderde en overeind kwam en er naartoe liep, er voor ging zitten. Hij kon de piano spelen, het was een van zijn favo instrumenten vanuit al de instrumenten die hij kon bespelen. De piano was erg sensueel en emotioneel, daarom hield hij er ook van. Zijn hand gleed over de piano heen en hij begon een random maar bekende liedje te spelen. Maar het werd verbroken door een Xsayah met twee glazen sap. “Sap is prima, geen probleem.” Zei hij en kwam overeind van de piano en nam het glas aan en nam er een slokje van. “Heerlijk trouwens.” Gaf hij aan als reactie en haalde diep adem. Hij keek haar weer aan toen ze vroeg of hij hier lang woonde. “Nou woon hier al een maandje.” Gaf hij aan en nam nog een slokje. “Maak je maar geen zorgen, je zal je hier erg thuis voelen. Dat je niet meer weg wilt gaan.” Vertelde hij en keek wat naar buiten toe. En nam nog een paar slokjes. Het was inderdaad waar. Hij wilde niet ergens anders heen verhuizen. Hij was gewoon te gelukkig om ergens anders heen te gaan. Het huis waar hij in woonde was luchtig en liet hem gewoon thuis voelen.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from xMirima on 06/10/2018 11:34 PMXsayah moest toegeven dat ze verbaasd was dat Connor piano kon spelen. Ze zei er echter maar niets over, omdat ze al een vraag had gesteld en niet van het één naar het ander wou gaan. Dat zou haarzelf ook alleen maar verwarren en ze wou Connor ook niet bepaald het idee geven dat ze chaotisch was of zo, want dat was ze niet. Niet naar anderen toe dan toch, haar hoofd lag vaak over hoop dan toch. Zoals nu. Ze dronk zelf ook wat van haar sap om haarzelf iets tot rust te manen, terwijl ze naar het antwoord luisterde. Hij woonde hier dus ook nog niet lang, maar hij leek zich thuis te voelen in deze buurt en dat gaf haar weer iets hoop. Bedenkelijk had ze het glas tussen haar vingers gedraaid en wat met haar nagel er tegenaan getikt. Een glimlach sierde haar toen hij haar zei dat ze niet meer weg zou willen.
''Ik wil juist wél weg.'', reageerde ze. ''De wereld zien. Mooie plekken bezoeken. IJsland en haar noorderlicht, de kangaroo's in Australië, Wallstreet in Amerika, een safari door Afrika misschien.'', somde ze enkel dingen op die ze in haar hoofd had zitten en waar ze ook hard voor aan het sparen was. Ze wou graag de wereld zien, dingen ontdekken, haarzelf verder ontdekken. Het zat niet in haar om straks gewoon braaf huisvrouw te spelen en elke dag haarzelf in het zweet te werken. Wat voor leuks was daar nou aan? Ze was niet zo saai en gelukkig maar!
Ze had de rest van haar glas leeg gedronken, voor ze op was gestaan, om het glas op haar bureau neer te zetten en naar de piano toe te lopen, zodat ze de klep van de toetsen weer omlaag kon doen. ''Je woont hier al een maand en toch ga je in je eentje naar het bos, vermoedelijk om te schrijven of te tekenen. Dat doet me vermoeden dat je amper vrienden hebt gemaakt, of helemaal niet.'', mompelde ze zachtjes. Ze wou hem niet afschetsen als een sukkeltje wat in een hoekje zat, want zo zag ze hem niet. ''Begrijp me niet verkeerd, maar deze buurt is mooi. Maar iedereen denkt waarschijnlijk net als overal, dat ze beter zijn dan de ander omdat ze toevallig een euro meer op hun bankrekening hebben staan.'', glimlachte ze onschuldig. Haar stem had zacht geklonken en ze had hem niet aangekeken. Ze wou hem oprecht niet kwetsen met haar woorden, maar ze was al zo vaak verhuisd dat ze de hoop wat op gegeven had.
Haar groene ogen hadden deze keer wel de bruine kijkers van Connor opgezocht en onderzoekend had ze hem even aangekeken. ''Ik hoop niet dat ik je beledigd heb.'', verontschuldigde ze zich maar. Ze had haar ogen weer neer geslagen en had kort even op haar onderlip gebeten. Ze was gewoon fel als het op die dingen aan kwam; ze was te vaak gebruikt, gekwetst en als één of andere side-chick gebruikt. Ze wou dat niet meer.
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from Spectrum on 06/10/2018 11:49 PMConnor had haar geïnteresseerd aangekeken toen ze zei dat ze juist weg wilde gaan. “Dat is een interessante antwoord, maar dat was niet precies wat ik bedoelde.” Had hij geantwoord en luisterde nog naar wat ze te zeggen had. Hij dronk van zijn glas terwijl hij naar haar acties keek. Ze deed het klepje van de pianotoetsen dicht en voor even zat hij met grote fascineerde ogen naar haar te kijken. “Dat is ook heel wat anders. Ik krijg veel meer inspiratie als ik in de natuur ben, want thuis heb je van die standaard dingen weetje, gewoon buiten, hoeft niet persé een bos te zijn, het is gewoon een inspiratie bron. En nee, ik heb inderdaad geen vrienden. Het komt niet door de buurt óf juist door hun ofzo. Ik wil liever alleen zijn, en de reden voor dat is omdat ik gewoon in rust wil leven.” Zei hij knikkend. Wow hij had in de gaten dat de twee heel erg anders dan elkaar dachten. En dat kon toch, mensen konden niet altijd zoals elkaar gaan denken. Misschien was het daarom dat Connor een connectie voelde. Hij haalde diep adem. “Maak je maar geen zorgen over dat, mijn familie en ik zelf hebben niet dat probleem. We kunnen wel in een grotere huis gaan leven maar we zijn allemaal mensen.” Had hij geantwoord en voelde zich een beetje beledigd, vooral omdat ze het over ‘vrienden’ had. Maar hij had zijn eigen redenen. Toen hij nog jong was had hij veel vrienden écht heel veel. Maar ze hadden allemaal fouten dingen gedaan, waren de verkeerde weg opgegaan en sindsdien spreekt Connor ze niet. Het leek hem beter dat hij geen andere vrienden kreeg want zijn leven was zo veel beter. Hij vond het leuker om zelfstandig te zijn. Al begreep hij wat Xsayah’s punt was, toch was hij een beetje op de zenuwen getrapt door die opmerking. Het liet hem ook op zijn lip bijten en zijn glas bleef ook nog halfvol die hij op de tafel legde.
Er was een kleine stilte en toen Xsayah haar verontschuldigde knikte hij en kwam overeind. “Geen probleem, maar ik denk dat ik naar huis ga. Moet nog een paar dingen regelen. Zie je nog wel.” Zei hij terwijl hij al naar haar deuropening liep en bleef eventjes ervoor stoppen. “Nog succes met het uitpakken.” Zei hij nog en liep de trappen af naar beneden toe. Een beetje zuchtend omdat hij wat nerveus was geworden. Nu hij eraan dacht was hij inderdaad vriendeloos. Zijn zusjes praatten er soms met hem erover maar hij zei telkens dat het oké was om geen vrienden te hebben.
Schouderophalend liep hij door de tuin van Xsayah naar zijn huis toe en keek even naar haar huis toe voordat hij naar binnen liep.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from xMirima on 06/11/2018 12:02 AM''Weet ik.'', bekende Xsayah maar, maar ze had het toch willen delen. Ze wou niet in dit huis blijven wonen, dat was ook wel duidelijk met dat antwoord. Ze haatte het dat ze hierheen verhuisd waren en ze wéér opnieuw moest beginnen. Haar ouders deden maar, maar aan hun dochter denken was ver te zoeken. Het irriteerde haar mateloos en maakte haar zelf een beetje boos. Maar dat merkten haar ouders ook wel, die haalden echter gewoon hun neus er voor op. Dat was misschien nog wel het ergste.
Een mondhoek trok iets omhoog door het antwoord wat ze kreeg van Connor en haast geïnteresseerd had ze hem aangekeken. Ergens beviel het haar wel dat hij zijn rust op wou zoeken, maar ook op zoek leek te zijn naar inspiratie. Het leek wel een beetje op het schrijven van een nieuw muziekblad, dat kon je ook beter doen in een omgeving waar je je fijn voelde en niet thuis op je kamer waar je eigen gedachten je gek maakten dus. Xsayah kon zelf ook uren achter haar bureau zitten en er niets uit krijgen, maar zodra ze een park op zocht of iets kon ze ineens een heel blad volschrijven. Ze had echter niets gezegd omdat hij nog niet uitgesproken was, daarmee kwam ze er al snel achter dat hij haar compleet verkeerd begreep.
''Ik denk dat je me verkeerd begrijpt, Connor.'', was ze hem dan ook in de reden gevallen. ''Wat ik probeer aan te geven is dat mensen egocentrisch zijn aangelegd. Ik heb geen behoefte om een vriendenkring te creëren want ze laten je allemaal toch stikken als het erop aankomt. Beter op jezelf aangewezen met een zuiver geweten, dan bedrogen en gemanipuleerd.'', schokschouderde ze. Ze was te vaak geraakt om nog daadwerkelijk vriendschappen te willen maken en toch stond ze hier te praten met hem. In haar kamer. Het was niet te geloven hoe erg ze haarzelf nu tegensprak met de situatie op dit moment. Ze tuurde hem dan ook even bedenkelijk aan, omdat hij wel degelijk op zijn tenen getrapt leek te zijn.
Haar wijsvinger had rondjes gedraaid over de lak van de witte piano terwijl er een ijselijke stilte gevallen leek te zijn. Dat was tot Connor opmerkte te moeten gaan omdat hij nog 'dingen te doen had'. Ze zei echter niet en had even geknikt. ''Sure.'', was haar zachte antwoord geweest voor ze haarzelf om had gedraaid en even zuchtte. Nu had ze de persoon waar ze naast moest wonen nog weggejaagd ook. Maar misschien was dat maar beter ook, ze was niet echt bepaald materiaal om bevriend mee te zijn, ze was bij lange na niet zo perfect als ze leek te zijn.
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.
from Spectrum on 06/11/2018 11:49 AMEen warme zomermorgen was het weer waar Connor al uren eerder uit bed was gestapt en zijn douche had genomen. Hij voelde dat zijn buikspieren wat gespannen waren. Vandaag had hij zijn buikspieren laten werken, en ze waren ook erg zichtbaar geworden waardoor Connor trots op zijn schouder klopte. Hij deed dat soms wel om zijn trotsheid te laten uiten tegenover zichzelf als hij iets goeds had gedaan. Maar hij deed aan het sporten al jaren dus waren de spieren überhaupt wel normaal om te zien.
Hij haalde een hand door zijn haren heen terwijl hij zijn shortje recht trok en nog zijn Tshirt bekeek. Vandaag had hij niet echte plannen. Het was een zondag en zijn ouders zouden gaan vissen en zijn zusjes wilden vandaag gaan studeren. Connor had nog gisteravond gestudeerd voor zijn examens die volgende week plaats zouden vinden. Nu hij dacht aan gisteren haalde hij diep adem, hij dacht aan Xsayah en hu gesprek. Oké ze hadden een klein gesprek aangegaan en Connor was een beetje op zijn tenen getrapt en doordat had hij haar huis willen verlaten om eventjes weer alleen te zijn en logisch te gaan denken. Maar nu hij aan Xsayah woorden dacht had ze gelijk, maar ze leek het met een soort van kwaadheid te vertellen. Misschien was het daardoor dat Connor zich wat beledigd voelde en gewoon eventjes weg wilde gaan van daar.
Wat zuchtend liep hij de trap af naar beneden toe en meteen vormde er een glimlach op zijn gezicht toen hij lekkere geuren rook. Zijn ouders zaten al aan tafel en zelf nam Connor ook plaats op zijn klassieke plek. Hij hoorde dat zijn zusjes van boven aankwamen. Toen iedereen aan tafel zat en de tafel ook helemaal gedekt was begon iedereen met het eten terwijl er een leuke gesprek weer gevormd werd. Het was altijd gezellig op een zondag ochtend want het was nooit zo druk op deze dag. Zijn ouders waren vandaag thuis en dat was een pluspunt. Maar Connor had weer een kleine plan om weer naar het bos te gaan, voor het meertje zittend te schrijven aan zijn gedichten en misschien tekenen, als dat van slag was.
Zijn ontbijt was klaar en hij kwam daarom ook overeind en bedankte de bedieners weer waarna hij even naar zijn kamer liep en zijn handen en al waste, zijn tandenpoetste en zijn schriften bijeen haalde. Voordat hij het huis verliet nam hij afscheid van iedereen en liep uiteindelijk het huis uit. Toen hij Xsayah’ haar huis zag bleef hij eventjes staan en keek naar de voortuin en al. Daarna begon hij langzaam naar het bos te lopen, het meertje was wat verderin dus moest hij nog wat lopen. Met zijn schriften en etui tegen zich aangeplakt loopt hij door het bos heen.
