ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

First Page | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | » | Last [ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from xMirima on 06/12/2018 10:11 AM

Xsayah kon haar wangen een beetje voelen kleuren toen ze zowaar aangestaard werd. Ze zei echter niets en had haar groene ogen slechts neer geslagen richting het water, waar haar voeten doorheen bewogen. Het zorgde voor rimpels in het rustige wateroppervlak, waardoor de rust zowaar verstoord leek. Als ze gister al had geweten dat hier een meer zat – of op tijd in elk geval – dan was ze gister al gaan zwemmen. Het was een fijne bezigheid om de tijd te dooien en op zich ook niet heel slecht voor je huid ook. Dit water niet in elk geval. Het was een natuurlijke bron en het was zo helder dat je zelfs nog enkele meters naar beneden kon kijken. Er zwommen in elk geval geen haaien, dus ze had geen reden gezien om er niet in te duiken. De vissen waren banger voor haar dan andersom. Heel even had ze haar wenkbrauwen gefronst toen Connor aangaf te tekenen én schrijven. Gedichten nog wel en beide trok haar aandacht.
''Waar schrijf je zoal over?'' vroeg ze oprecht geïnteresseerd, waarbij ze heel even over haar schouder had gekeken. Misschien moest ze hem dan eens vragen om een portrettekening van haar te maken. Hoe leuk zou het zijn om zoiets te hebben? Maar het zou raar zijn om dat nu te opperen, toch? Haar groene ogen draaide zich even naar de heldere blauwe lucht, voor ze haar lichaam iets draaide zodat ze Connor beter aan kon kijken toen hij op haar verontschuldigingen inging.
''Mhh.'', had ze gemompeld. ''Als jij het zegt.'', besloot ze. Ze zou maar niet tegen hem in gaan betreft dat. Als hij zei dat het goed zat, dan zou ze het loslaten.
''Oh!'' merkte ze op. ''Nee, absoluut niet.'', schudde ze haar hoofd, waarbij ze haar natte lokken weer achter haar oren moest stoppen. Dit was een bos, een openbare plek, het meer was toegankelijk voor iedereen en daarom zou ze hem alleen al niet wegsturen. Daarnaast was hij niet een enorm slecht gezelschap en was het op zich wel fijn om iemand erbij te hebben. Maar ze moest toegeven dat ze het een beetje saai vond dat hij daar maar wat zat. Als Xsayah haarzelf dan al wat open wou stellen naar anderen, dan vond ze dat het wel gezellig moest zijn. Daarom was ze overeind gekomen en was ze naar hem toegelopen. Voor hem was ze door haar hurken gegaan en leunde ze wat op haar tenen terwijl ze haar armen rond haar benen had gelegd. Onderzoekend keek ze hem wat aan, ze probeerde meer te peilen of hij wel wou zwemmen, maar ze kon ook geen reden vinden om het niet voor te stellen.
''Ik stel voor dat je je spullen aan de kant legt.'', glimlachte ze waarop ze met haar hand zijn boekje al dicht had geslagen en het uit zijn handen had geplukt met de potlood. Ze had het naast hem neer gelegd en hem aan zijn handen overeind getrokken. ''En ik stel voor dat je dat,'' daarmee gebaarde ze even naar zijn shirt en dergelijke, ''uit trekt en ook het water in komt. Het is bloedheet en het water is heerlijk.'', verklaarde ze maar waarom. Afwachtend keek ze hem dan ook aan met een plezierde glimlach. Haar blik was misschien zelfs wel wat hoopvol. Het was leuker om met z'n tweeën te zwemmen dan in je eentje rond te dobberen. Daarbij was het fijn om haarzelf iets meer open te stellen naar iemand toe.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from Spectrum on 06/12/2018 12:19 AM

Terwijl hij richting het meertje liep had hij wat omzich heen gekeken en haalde diep adem omdat het gewoon zo lekker weer was buiten. Hij had dat eigenlijk niet verwacht want hij had op het weerbericht gekeken waar hij regen zag. Achja alles kon op elk moment gebeuren en Connor zou dat zich niet kwalijk nemen.
Toen hij langzaam aankwam bij het meertje zag hij iets in het water bewegen waardoor hij even wat schrok, maar hij liep er gewoon verder op af en langzamerhand werd het beeld naar een jongedame gedraaid. Niet veel meer stappen te gaan had Connor opgemerkt dat het Xsayah was. Hij bleef stoppen met lopen toen hij zag dat Xsayah hem ook in de gaten had en op de rand klom. Zijn ogen gleden even naar haar lichaam toe die de ‘private’ plekken bedekte met een oranje/geel achtige bikini met roze bloemen erop. Zijn ogen bleven even zo op haar omdat hij gewoon niet kon geloven dat een jongedame zo’n lichaam kon hebben. Het liet hem werkelijk droolen wat hij niet in de gaten had totdat er een opmerking van Xsayah het moment verstoorde, gelukkig ook maar want hij had daar zo uren lang blijven staan. “Nou. Ik teken en schrijf gedichten.” Zei hij en schraapte zijn keel terwijl hij tegen een boomstam leunde en op de grond ging zitten. Hij legde zijn spullen voor zich neer en probeerde niet naar haar te kijken, misschien zou ze denken dat hij een pervert was, wat hij inderdaad niet was. Hij kon er niks aandoen, ze had inderdaad iets speciaals aan haar lichaam. En hij bleef maar telkens naar haar kijken, en dat vond hij raar vanzichzelf. Daarom draaide hij zijn ogen ook naar zijn spullen toe terwijl hij zijn gedichten notitie boek erbij haalde, en een potlood met zijn hand draaide.
Haar volgende opmerkingen lieten hem weer opkijken. Dit keer niet naar haar lichaam, maar naar haar gezicht waardoor er een glimlach op zijn gezicht was onstaan. “Hè maak je daar maar geen zorgen over, ik wist wel wat je bedoelde. Geen probleem.” Zei hij nog knikkend en wierp haar een korte knikje op haar te geruststellen dat alles oke was. “Je hoefde je daarvoor niet te excuseren hoor.” Vertelde hij nog en zijn ogen verdwaalden af naar zijn schrift toe waar hij een paar notities innam. Hij schreef over het meertje, en een mooie meid erin. Hij kon het niet laten om te glimlachen door die opmerking en haalde een hand door zijn haren heen. Oké dit moest Xsayah niet gaan lezen. “Oh, als ik je ongemakkelijk laat voelen kan ik wel weggaan hoor.” Zei hij nog even met een knikje, misschien wilde ze gewoon zwemmen en dat kon ze niet door Connor. Dat wilde hij niet gaan veroorzaken.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from xMirima on 06/11/2018 12:18 PM

Xsayah had die middag zelf nog de mogelijkheid genomen om de omgeving wat te verkennen en ze had een leuke plek gevonden waar ze meteen plannen voor had gemaakt voor de volgende dag. Haar ouders waren pas laat terug gekomen, omdat ze besloten hadden om Saartje eerder van het pension te halen. Saartje was Xsayah haar witte, Noorse Boskat welke twee gigantische grote blauwe ogen had. De kat was wat onwennig geweest en was dan ook al gauw haar kamer in geglipt om eerst niet eens onder het bed weg te komen. Later die avond was het beest op haar voeteneinde gaan liggen en leek het gekalmeerd te zijn. De kat moest binnen blijven en daarom had ze ook enkel haar balkon deuren open staan en had ze haar kamerdeur gesloten toen ze in de ochtend klaar was geweest met het aankleden van haarzelf.
Met een tas over haar schouder was ze naar beneden gelopen, haar ouders sliepen nog, waarna ze door de achterdeur richting het bos was gegaan. Het was een klein stukje lopen richting het meertje. Deze was helder blauw en dat maakte Xsayah enthousiast genoeg om door te lopen.
Bij het meertje aangekomen had ze haar tas bij een boom neer gezet en had ze haar slippers uit geschopt. Ze trok haar gele jurkje over haar hoofd heen, waarna ze in haar bikini achter bleef. Dit was gewoon een moment om haarzelf even te vermaken en gewoon te genieten van de rust die hier inderdaad heerste. Ze was het water in gestapt en had daarna al snel een duik genomen, wat haar meer naar het midden van het meer bracht. Een hand door haar haren zorgde ervoor dat het niet in haar gezicht plakte.
De laatste persoon die ze echter dacht te zien vandaag was Connor. Haar wenkbrauwen waren dan ook even gevormd tot een frons toen hij met enige zekerheid op het meertje af was gelopen. Haar groene ogen bekeken hem even voor ze heel even haar ogen neer sloeg. Ze dobberde weer wat terug naar de rand en had haar hand daar neer gelegd zodat ze niet wou zou drijven.
''Dus je tekent wel.'', merkte ze op toen ze de tekenspullen zag. Ze had haarzelf omhoog gehesen tot ze op de kant zat en had weer opgekeken naar Connor die gearriveerd was. Ze kon enkel hopen dat hij niet al te beledigd was geweest door gisteren. Ze had het niet verkeerd bedoeld, maar er speelde zoveel in haar leven op dit moment, inclusief een verhuizing die ze niet wou.
''Ik was van plan mijn excuses later nog aan te bieden, nogmaals, maar dat kan nu ook. Ik hoop dat je niet al te beledigd bent geweest door mijn harde woorden. Ik denk dat het me wat teveel is geworden met de verhuizing erbij.'', bekende ze dan ook maar terwijl ze met haar voeten wat door het water bewoog.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from Spectrum on 06/11/2018 11:49 AM

Een warme zomermorgen was het weer waar Connor al uren eerder uit bed was gestapt en zijn douche had genomen. Hij voelde dat zijn buikspieren wat gespannen waren. Vandaag had hij zijn buikspieren laten werken, en ze waren ook erg zichtbaar geworden waardoor Connor trots op zijn schouder klopte. Hij deed dat soms wel om zijn trotsheid te laten uiten tegenover zichzelf als hij iets goeds had gedaan. Maar hij deed aan het sporten al jaren dus waren de spieren überhaupt wel normaal om te zien.
Hij haalde een hand door zijn haren heen terwijl hij zijn shortje recht trok en nog zijn Tshirt bekeek. Vandaag had hij niet echte plannen. Het was een zondag en zijn ouders zouden gaan vissen en zijn zusjes wilden vandaag gaan studeren. Connor had nog gisteravond gestudeerd voor zijn examens die volgende week plaats zouden vinden. Nu hij dacht aan gisteren haalde hij diep adem, hij dacht aan Xsayah en hu gesprek. Oké ze hadden een klein gesprek aangegaan en Connor was een beetje op zijn tenen getrapt en doordat had hij haar huis willen verlaten om eventjes weer alleen te zijn en logisch te gaan denken. Maar nu hij aan Xsayah woorden dacht had ze gelijk, maar ze leek het met een soort van kwaadheid te vertellen. Misschien was het daardoor dat Connor zich wat beledigd voelde en gewoon eventjes weg wilde gaan van daar.
Wat zuchtend liep hij de trap af naar beneden toe en meteen vormde er een glimlach op zijn gezicht toen hij lekkere geuren rook. Zijn ouders zaten al aan tafel en zelf nam Connor ook plaats op zijn klassieke plek. Hij hoorde dat zijn zusjes van boven aankwamen. Toen iedereen aan tafel zat en de tafel ook helemaal gedekt was begon iedereen met het eten terwijl er een leuke gesprek weer gevormd werd. Het was altijd gezellig op een zondag ochtend want het was nooit zo druk op deze dag. Zijn ouders waren vandaag thuis en dat was een pluspunt. Maar Connor had weer een kleine plan om weer naar het bos te gaan, voor het meertje zittend te schrijven aan zijn gedichten en misschien tekenen, als dat van slag was.
Zijn ontbijt was klaar en hij kwam daarom ook overeind en bedankte de bedieners weer waarna hij even naar zijn kamer liep en zijn handen en al waste, zijn tandenpoetste en zijn schriften bijeen haalde. Voordat hij het huis verliet nam hij afscheid van iedereen en liep uiteindelijk het huis uit. Toen hij Xsayah’ haar huis zag bleef hij eventjes staan en keek naar de voortuin en al. Daarna begon hij langzaam naar het bos te lopen, het meertje was wat verderin dus moest hij nog wat lopen. Met zijn schriften en etui tegen zich aangeplakt loopt hij door het bos heen.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from xMirima on 06/11/2018 12:02 AM

''Weet ik.'', bekende Xsayah maar, maar ze had het toch willen delen. Ze wou niet in dit huis blijven wonen, dat was ook wel duidelijk met dat antwoord. Ze haatte het dat ze hierheen verhuisd waren en ze wéér opnieuw moest beginnen. Haar ouders deden maar, maar aan hun dochter denken was ver te zoeken. Het irriteerde haar mateloos en maakte haar zelf een beetje boos. Maar dat merkten haar ouders ook wel, die haalden echter gewoon hun neus er voor op. Dat was misschien nog wel het ergste.
Een mondhoek trok iets omhoog door het antwoord wat ze kreeg van Connor en haast geïnteresseerd had ze hem aangekeken. Ergens beviel het haar wel dat hij zijn rust op wou zoeken, maar ook op zoek leek te zijn naar inspiratie. Het leek wel een beetje op het schrijven van een nieuw muziekblad, dat kon je ook beter doen in een omgeving waar je je fijn voelde en niet thuis op je kamer waar je eigen gedachten je gek maakten dus. Xsayah kon zelf ook uren achter haar bureau zitten en er niets uit krijgen, maar zodra ze een park op zocht of iets kon ze ineens een heel blad volschrijven. Ze had echter niets gezegd omdat hij nog niet uitgesproken was, daarmee kwam ze er al snel achter dat hij haar compleet verkeerd begreep.
''Ik denk dat je me verkeerd begrijpt, Connor.'', was ze hem dan ook in de reden gevallen. ''Wat ik probeer aan te geven is dat mensen egocentrisch zijn aangelegd. Ik heb geen behoefte om een vriendenkring te creëren want ze laten je allemaal toch stikken als het erop aankomt. Beter op jezelf aangewezen met een zuiver geweten, dan bedrogen en gemanipuleerd.'', schokschouderde ze. Ze was te vaak geraakt om nog daadwerkelijk vriendschappen te willen maken en toch stond ze hier te praten met hem. In haar kamer. Het was niet te geloven hoe erg ze haarzelf nu tegensprak met de situatie op dit moment. Ze tuurde hem dan ook even bedenkelijk aan, omdat hij wel degelijk op zijn tenen getrapt leek te zijn.
Haar wijsvinger had rondjes gedraaid over de lak van de witte piano terwijl er een ijselijke stilte gevallen leek te zijn. Dat was tot Connor opmerkte te moeten gaan omdat hij nog 'dingen te doen had'. Ze zei echter niet en had even geknikt. ''Sure.'', was haar zachte antwoord geweest voor ze haarzelf om had gedraaid en even zuchtte. Nu had ze de persoon waar ze naast moest wonen nog weggejaagd ook. Maar misschien was dat maar beter ook, ze was niet echt bepaald materiaal om bevriend mee te zijn, ze was bij lange na niet zo perfect als ze leek te zijn.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from Spectrum on 06/10/2018 11:49 PM

Connor had haar geïnteresseerd aangekeken toen ze zei dat ze juist weg wilde gaan. “Dat is een interessante antwoord, maar dat was niet precies wat ik bedoelde.” Had hij geantwoord en luisterde nog naar wat ze te zeggen had. Hij dronk van zijn glas terwijl hij naar haar acties keek. Ze deed het klepje van de pianotoetsen dicht en voor even zat hij met grote fascineerde ogen naar haar te kijken. “Dat is ook heel wat anders. Ik krijg veel meer inspiratie als ik in de natuur ben, want thuis heb je van die standaard dingen weetje, gewoon buiten, hoeft niet persé een bos te zijn, het is gewoon een inspiratie bron. En nee, ik heb inderdaad geen vrienden. Het komt niet door de buurt óf juist door hun ofzo. Ik wil liever alleen zijn, en de reden voor dat is omdat ik gewoon in rust wil leven.” Zei hij knikkend. Wow hij had in de gaten dat de twee heel erg anders dan elkaar dachten. En dat kon toch, mensen konden niet altijd zoals elkaar gaan denken. Misschien was het daarom dat Connor een connectie voelde. Hij haalde diep adem. “Maak je maar geen zorgen over dat, mijn familie en ik zelf hebben niet dat probleem. We kunnen wel in een grotere huis gaan leven maar we zijn allemaal mensen.” Had hij geantwoord en voelde zich een beetje beledigd, vooral omdat ze het over ‘vrienden’ had. Maar hij had zijn eigen redenen. Toen hij nog jong was had hij veel vrienden écht heel veel. Maar ze hadden allemaal fouten dingen gedaan, waren de verkeerde weg opgegaan en sindsdien spreekt Connor ze niet. Het leek hem beter dat hij geen andere vrienden kreeg want zijn leven was zo veel beter. Hij vond het leuker om zelfstandig te zijn. Al begreep hij wat Xsayah’s punt was, toch was hij een beetje op de zenuwen getrapt door die opmerking. Het liet hem ook op zijn lip bijten en zijn glas bleef ook nog halfvol die hij op de tafel legde.
Er was een kleine stilte en toen Xsayah haar verontschuldigde knikte hij en kwam overeind. “Geen probleem, maar ik denk dat ik naar huis ga. Moet nog een paar dingen regelen. Zie je nog wel.” Zei hij terwijl hij al naar haar deuropening liep en bleef eventjes ervoor stoppen. “Nog succes met het uitpakken.” Zei hij nog en liep de trappen af naar beneden toe. Een beetje zuchtend omdat hij wat nerveus was geworden. Nu hij eraan dacht was hij inderdaad vriendeloos. Zijn zusjes praatten er soms met hem erover maar hij zei telkens dat het oké was om geen vrienden te hebben.
Schouderophalend liep hij door de tuin van Xsayah naar zijn huis toe en keek even naar haar huis toe voordat hij naar binnen liep.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from xMirima on 06/10/2018 11:34 PM

Xsayah moest toegeven dat ze verbaasd was dat Connor piano kon spelen. Ze zei er echter maar niets over, omdat ze al een vraag had gesteld en niet van het één naar het ander wou gaan. Dat zou haarzelf ook alleen maar verwarren en ze wou Connor ook niet bepaald het idee geven dat ze chaotisch was of zo, want dat was ze niet. Niet naar anderen toe dan toch, haar hoofd lag vaak over hoop dan toch. Zoals nu. Ze dronk zelf ook wat van haar sap om haarzelf iets tot rust te manen, terwijl ze naar het antwoord luisterde. Hij woonde hier dus ook nog niet lang, maar hij leek zich thuis te voelen in deze buurt en dat gaf haar weer iets hoop. Bedenkelijk had ze het glas tussen haar vingers gedraaid en wat met haar nagel er tegenaan getikt. Een glimlach sierde haar toen hij haar zei dat ze niet meer weg zou willen.
''Ik wil juist wél weg.'', reageerde ze. ''De wereld zien. Mooie plekken bezoeken. IJsland en haar noorderlicht, de kangaroo's in Australië, Wallstreet in Amerika, een safari door Afrika misschien.'', somde ze enkel dingen op die ze in haar hoofd had zitten en waar ze ook hard voor aan het sparen was. Ze wou graag de wereld zien, dingen ontdekken, haarzelf verder ontdekken. Het zat niet in haar om straks gewoon braaf huisvrouw te spelen en elke dag haarzelf in het zweet te werken. Wat voor leuks was daar nou aan? Ze was niet zo saai en gelukkig maar!
Ze had de rest van haar glas leeg gedronken, voor ze op was gestaan, om het glas op haar bureau neer te zetten en naar de piano toe te lopen, zodat ze de klep van de toetsen weer omlaag kon doen. ''Je woont hier al een maand en toch ga je in je eentje naar het bos, vermoedelijk om te schrijven of te tekenen. Dat doet me vermoeden dat je amper vrienden hebt gemaakt, of helemaal niet.'', mompelde ze zachtjes. Ze wou hem niet afschetsen als een sukkeltje wat in een hoekje zat, want zo zag ze hem niet. ''Begrijp me niet verkeerd, maar deze buurt is mooi. Maar iedereen denkt waarschijnlijk net als overal, dat ze beter zijn dan de ander omdat ze toevallig een euro meer op hun bankrekening hebben staan.'', glimlachte ze onschuldig. Haar stem had zacht geklonken en ze had hem niet aangekeken. Ze wou hem oprecht niet kwetsen met haar woorden, maar ze was al zo vaak verhuisd dat ze de hoop wat op gegeven had.
Haar groene ogen hadden deze keer wel de bruine kijkers van Connor opgezocht en onderzoekend had ze hem even aangekeken. ''Ik hoop niet dat ik je beledigd heb.'', verontschuldigde ze zich maar. Ze had haar ogen weer neer geslagen en had kort even op haar onderlip gebeten. Ze was gewoon fel als het op die dingen aan kwam; ze was te vaak gebruikt, gekwetst en als één of andere side-chick gebruikt. Ze wou dat niet meer.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from Spectrum on 06/10/2018 11:02 PM

Connor had geknikt op haar opmerking toen ze zei dat ze haarzelf wel kon redden en hij moest blijven waar hij was. Ondertussen toen ze de kamer verdwenen was en hij haar voetstappen naar beneden hoorde verdwalen liep hij wat door haar kamer heen en liet zijn ogen heen glijden over enkele accessoires die hij had gezien. Haar kamer was inderdaad nog wat leegjes maar nu hij aan de dozen dacht kon hij zich wel voorstellen dat ze nog vele spullen had die nog geplaatst moesten worden. Nu hij er aandacht had hij de vele dozen gezien die nog in zijn kamer geplaatst waren. Hij had ook weken lang er aan gewerkt om zijn kamer in een fatsoenlijke stijl te houden. En hij vond dat het ook gelukt was. Connor had zijn best gedaan en ook enkele ingenieurs gehuurd om zijn kamer meer stijl te geven dan het klassiek te houden. Het was ook echt een kamer die heel anders was. Prettig, en vol met andere dingen die je niet echt verwacht in een slaapkamer. Hij had zij eigen telescoop waar hij elke dag wel inkeek en de sterren bestudeerde. Hij was gek op de hemel en de sterren. En gewoon alles wat over de ruimte ging. Connor bleef staan voor even en nam plaats op een sofa en had in de gaten dat er een witte piano was, die hij eventjes bewonderde en overeind kwam en er naartoe liep, er voor ging zitten. Hij kon de piano spelen, het was een van zijn favo instrumenten vanuit al de instrumenten die hij kon bespelen. De piano was erg sensueel en emotioneel, daarom hield hij er ook van. Zijn hand gleed over de piano heen en hij begon een random maar bekende liedje te spelen. Maar het werd verbroken door een Xsayah met twee glazen sap. “Sap is prima, geen probleem.” Zei hij en kwam overeind van de piano en nam het glas aan en nam er een slokje van. “Heerlijk trouwens.” Gaf hij aan als reactie en haalde diep adem. Hij keek haar weer aan toen ze vroeg of hij hier lang woonde. “Nou woon hier al een maandje.” Gaf hij aan en nam nog een slokje. “Maak je maar geen zorgen, je zal je hier erg thuis voelen. Dat je niet meer weg wilt gaan.” Vertelde hij en keek wat naar buiten toe. En nam nog een paar slokjes. Het was inderdaad waar. Hij wilde niet ergens anders heen verhuizen. Hij was gewoon te gelukkig om ergens anders heen te gaan. Het huis waar hij in woonde was luchtig en liet hem gewoon thuis voelen.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from xMirima on 06/10/2018 12:28 PM

Xsayah lachte even zacht door de reactie die ze van Connor kreeg. ''Ik ben bang dat ik zelfs spullen moet gaan kopen om het op te kunnen vullen.'', reageerde ze toch vermaakt. Het was fijn dat de jongeman toch aardig bleek te zijn en geen perv zoals ze eerder deze ochtend had gedacht. Maar goed, dat was gewoon een ongelukje geweest. Hij had waarschijnlijk net zo min iemand aan de overkant verwacht als hij dat had. Ze merkte dat haar wangen alweer warm werden bij alleen de gedachte eraan al. Xsayah had heus vriendjes gehad, één lange relatie zelfs en ze was ook intiem geweest. Maar ze was altijd wat preutser geweest, meer verlegen en ze had het altijd spannend om echt samen te zijn met iemand. Uiteindelijk was ze best beschermd opgevoed en hadden haar ouders altijd wel een oordeel klaar over een ander. Dus ze zou het niet eens durven om iemand mee naar huis te nemen en voor te stellen als haar vriendje.
Kort knikte ze even toen Connor aan gaf wel wat te willen drinken. Het was inderdaad warm en dat was ook waarom ze een jurkje aan had. Het was een simpel lichtblauw jurkje met een wit bloemen patroon. Voor nu liep ze op blote voeten rond, dus dat was het wel. Het leukste aan dit soort jurkjes vond ze dat het een wijde rok had en dus gewoon lekker luchtig was, heerlijk zoals op deze warme, zomerse dagen. Hoewel ze blij was met een zacht windje wat door de lucht heen waaide en ook frisse lucht haar kamer in waaide door de grote klapdeuren van het balkon.
''Oh, nee. Ik red me wel.'', wees ze zijn aanbod voor hulp af. ''Blijf gewoon waar je bent.'', gebood ze hem waarna ze haarzelf geëxcuseerd had en omgedraaid had. Xsayah was haar kamer uitgelopen, waarna ze de trap naar beneden had genomen. In een doos moest ze twee grote glazen zoeken, waarna ze naar de koelkast toe was gelopen. Met Jus d 'Orange moest hij het maar doen, want meer dan dat en water uit de kraan was er nog niet. Het pak sap was mee de auto in geweest. Ze vulde beide glazen tot een bepaald punt dat het niet over de rand kon, waarna ze het pak terug in de koelkast zette en met haar handen vol weer aan haar weg naar boven begon.
''Meer dan sap en water uit de kraan heb ik niet in de aanbieding. Sorry.'', verontschuldigde ze zich meteen terwijl ze hem het grote glas toe reek en afwachtte tot hij het aanpakte, zodat ze haar handen weer vrij had. Deels dan toch, want ze had haar eigen glas ook nog.
''Woon je hier al lang?'' besloot ze te vragen terwijl ze weer plaats had genomen op het bankje. Meer zitplek had ze helaas ook nog niet. Maar weliswaar kon hij haar wel wat vertellen over de buurt en dergelijke, al zou ze ook nog moeten uitzoeken hoe ze overmorgen, maandag dus, naar school zou komen. Maar daar hadden ze tegenwoordig reisplanners voor dus dat moest wel goedkomen.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

from Spectrum on 06/10/2018 12:03 PM

Connor keek haar glimlachend aan toen ze hem bedankte, en hij was dankbaar dat ze het hem niet kwalijk nam dat hij haar kamer rond keek. Oké ze was super aardig, al verwachtte dat Connor niet echt. Het was gewoon dat mensen met een hogere stand altijd ook meer boos/kwaad aankwamen omdat ze gewoon altijd verdiept in hun werk waren en helemaal nergens anders mee aan bemoeiden. “Geen probleem! Oh en dat is wel te verwachten als je zo’n grote kamer bezit!” Zei hij een beetje te blij, al wist hij niet hoe hij tegenover haar klonk, maar dat was ook niet echt een probleem. Connor voelde gewoon dat er een soort van connectie tussen hen was en dat hij zich gewoon relaxed kon gedragen en niet hoefde te opletten op zijn spraak, dat was nog een pluspunt, vond hij.
De volgende vraag liet hem even denken. ”Een drankje zou eigenlijk wel goed doen, nu je het vraagt.” Had hij geantwoord en keek even om zich heen. “Het is super warm zeg.” Zei hij en liep door naar het balkon, waar hij voor even op leunde en voor zich uit keek. Het was écht een mooi uitzicht hier, een groen veld dat helemaal voor de twee huizen bestemd was. Die uitkwam op het kleine bekende bos van Connor. Hij keek naar de plek waar hij eerder had gezeten en zag dat het niet echt een verre afstand was waardoor hij tevreden knikte. Hij was nu wel blij om Xsayah als zijn buurmeisje te hebben want ze hadden geen problemen om een gesprek te voeren en het was ook niet awkward, vond hij. Al was dit nog maar het begin.
Connor liep uiteindelijk weer haar kamer binnen en keek Xsayah aan. “Heb je hulp nodig voor de drankjes?” Bood hij aan terwijl zijn ogen naar die van haar keek, en hij een kleine glimlach naar haar toe worp.
Op een rare manier was de jongeman nu bezig. Telkens zoals eerder gezegd was hij rare acties aan het uitvoeren. Misschien kwam het omdat hij nu eigenlijk een leuke conversatie en connectie had met een prachtige jongedame? Niet eerder was er zoiets plaatsgevonden en had hij met een jongedame zo gepraat. Het was altijd de serieuze gesprekken als het op dames kwam, en hij had er niet echt een interessie ingehad, misschien was het daardoor zo.

First Page | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | » | Last