ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

De zoektocht op het internet leverde inderdaad niets op en dat maakte dat ze toch wel een beetje teleurgesteld zuchtte. Hoewel die teleurstelling plaats maakte voor een verbazing toen Aeson de laptop ineens dichtklapte met de mededeling zijn tijd er niet aan te willen spenderen. Zoey had haar vriend even onderzoekend aangekeken, voor ze wat meer op haar zij ging zitten en haar elleboog op het randje van het hoofdbord, van het bed, zette zodat ze haar hoofd kon ondersteunen.
''So, now you're suddenly not interested anymore?'' vroeg ze zich af. ''Or is it the fact you need to work for a answer?'' ging ze verder op hem in, omdat ze het onderwerp nog niet wou laten rusten. Maar ze vond het wel wat raar dat Aeson ineens zonder slag of stoot opgaf en dat was ook werkelijk niets voor hem. Vragend had ze hem dan ook aangekeken met haar bruine kijkers.
''Or maybe we found something that's worth alot and we will be finally super rich.'', probeerde ze er maar een grapje van te maken, vooral ze haar hoofd schudde.
''I'm afraid our vacation will end early if she does that, and she will probaly hit me too since she knows she's no match for you.'', grinnikte ze zachtjes. ''Lori is a complicated women, that's for sure.'', zuchtte ze toch een beetje zachtjes. Ze zou liegen als ze zou zeggen dat ze het leuk vond dat Lori mee was, want ze vond de blondine de laatste tijd gewoonweg vervelend.
Zoey haalde haar schouders op. ''Your parents maybe.'', mompelde ze. ''Or did you forgot my mom is more interested in her addictions than me? I'm not living on my own for fun since I'm sixteen.'', glimlachte ze kleintjes. Waar haar broer uithing wist ze momenteel ook niet en haar vader had al niet naar haar omgekeken sinds ze geboren was. Dus daar ging ze zich niet eens druk om maken... Ze hoefde iemand die zijn kind zo liet stikken, niet eens op te zoeken en te ontmoeten. Wat voor 'reden' hij ook zou hebben. Ze zou zich enkel maar boos maken als die man een gelukkig gezin had op dit moment.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Kort keek Aeson toe hoe Zoey een foto maakte van de nagel. Hij duwde de dekens aan de kant zodat ze naast hem kon komen liggen. Ze had de laptop overgenomen en maakte daar haar eigen zoektocht. Aeson liet lui zijn hoofd tegen haar schouder leunen. Nieuwsgierig keek hij toe, zoekend of ze er iets uit kon krijgen. Zoals verwacht kwam er eigenlijk niks terug. Een diepe zucht verliet Aeson zijn lippen. Ze zouden er nooit echt achter kunnen komen.
"Weetje wat, we laten het gewoon. Waarschijnlijk heeft het toch geen effect meer. Het was gewoon een achterlijk iets," zei Aeson zuchtend. Het schoot hem opeens te binnen dat hij zijn vakantie niet wilde spenderen met de zoektocht naar een stom dier dat ze één nacht bezig had gehouden. Hij pakte de laptop van haar schoot af en klapte het dicht. Hij legde het op de grond naast het bed, waarna hij languit op bed plofte. Zuchtend wreef hij met zijn hand door zijn eigen lichte haren.
"Misschien kunnen we er een grap mee uithalen? We kunnen Lori er eens goed mee laten schrikken," grinnikte Aeson. Hij trok Zoey naast hem op het bed. Hij vond Lori een leuke meid, maar soms waren er momenten, zoals vandaag en gisteravond, dat hij niet goed met haar om kon gaan. Ze was ontzettend overdreven en dramatisch. Maar ze was een heerlijk persoon om grapjes bij uit te halen.
"We moeten trouwens als we thuis zijn onze ouders snel laten weten wat er tussen ons speelt. Ik weet niet hoe tof ze het vinden als ze er achter komen via mijn social media dat we meer zijn dan hele goede vrienden," glimlachte Aeson. Hij keek op naar Zoey en glimlachte. Hij kende haar ouders al en ze waren goeie mensen, niet iets waar hij bang voor zou zijn.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Kort glimlachte ze even om het kleine gebaar wat ze van Aeson kreeg. Ze zei echter verder maar niets, want ze had haar eigen gedachtes er nog over. Het was ook niet zo dat ze bang, bang was, maar ze was wel op haar hoedde omdat het duidelijk was dat het géén beer was geweest. En dat maakte dat ze zich een beetje zorgen maakte om de veiligheid van deze omgeving en daarmee wou ze eigenlijk al niet meer snowboarden. Even haalde ze diep adem om al die doemgedachtes weer weg te duwen.
''If I want too...'', mompelde ze. Ze wist niet of ze zin had om rond te neuzen met Lori die al gilde om een vlieg die langs haar hoofd vloog. Zoey was absoluut geen mietje en daarom irriteerde het haar ook gewoonweg sneller dan ieder ander eigenlijk. Zwijgend was ze de trap op geklommen en had ze in de slaapkamer de camera op het bed gelegd terwijl ze haar dikke trui weer uittrok en ze in haar t-shirt naast Aeson ging zitten. Fronsend keek ze op toen hij de nagel toereek.
Nieuwsgierig had ze het ding aangenomen en hield ze het even tegen het licht in. ''Well, it is not a bear. That's clear, what it is I don't know. The other animals I can think of, that climb trees, have much smaller nails.'', fronste ze bedenkelijk. Ze nam met haar telefoon een foto van het ding, voor ze het gauw wegstopte in een lag van één van de nachtkastjes.
''Let's google ourselves first. We can search with a photo, maybe we find something then.'', stelde ze met een glimlach voor terwijl ze de foto aan haarzelf doormailde en vervolgens op haar laptop inlogde, zodat ze de foto kon opslaan en deze door kon sturen naar google.
''If this brings nothing, we can ask your followers, okay?'' stelde ze voor. Vragend, misschien wat nieuwsgierig, had ze haar bruine ogen weer op hem gericht in afwachting van zijn antwoord/reactie. 

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Het was bewonderend waardig om te zien hoe Zoey dit keer haar eigen angst aan de kant kon zetten om Lori en Nicky gerust te stellen. Hij had dan ook zijn arm goedkeurend rond haar schouders gelegd en zachtjes een kus tegen haar schouders geduwd.
"We kunnen zo met z'n alle wel even rond zoeken. Wij gaan even foto's uitzoeken," zei Aeson. Hij legde zijn hand op Zoey haar onderrug zodat hij haar mee kon dwingen naar de trap. Als ze alleen zouden zijn zou hij haar de nagel laten zien, ze leek er nu allemaal beter mee om te kunnen gaan en dat verdiende meer vertrouwen. Samen liepen ze terug naar boven, direct door naar de grote slaapkamer. Elke keer als ze hier weer naar binnen liepen was het weer een verademing, deze kamer was zo veel beter geweest dan de overige. Het voelde als een luxe vakantie dat ze de grote slaapkamer hadden kunnen bemachtigen. Aeson plofte op het bed neer en greep de laptop om die alvast op te starten.
"Dit had ik gevonden," zei Aeson. Hij trok de nagel uit zijn broekzak, zodat hij die kon overhandigen aan Zoey. Hij zou wel zien hoe ze hier op zou reageren. Misschien zou het haar weer bang maken, maar zelf hoopte hij eigenlijk dat ze het meer kon rationaliseren. Bedenkelijk bleef hij naar haar kijken.
"Misschien dat we het aan de boswachter kunnen geven? Dan kan hij onderzoeken wat het precies was. Ik kan het zelfs aan mijn volgers vragen? Daar zitten zulke slimme types tussen. Ik kan het zo op de story zetten en dan krijg ik binnen no time ontzettend veel reacties," stelde Aeson nieuwsgierig op. Of het zou helpen wist hij niet, maar ze konden het tenminste proberen om dit raadsel op te lossen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey rolde met haar ogen. ''I'm not stupid, Aeson. But it is better to act like you believe it too, to make it truth for the others.'', merkte ze op. Ze voelde zelf geen angst eronder, het was juist nieuwsgierigheid geworden omdat ze nu kon gaan neuzen naar wat het wél was. Het voelde een beetje alsof ze hier een mysterie gingen ontrafelen of zo, al ging ze er vanuit dat er een verklaarbaar iets voor de nagel was. Ze schudde even haar hoofd toen Aeson wat sneeuwvlokken uit haar haren veegde, waardoor de rest ook naar beneden dwarrelde. Zoey glimlachte even, voor ze de kus beantwoordde en daarbij haar ogen even sloot.
''Since when I need you to protect me?'' vroeg ze plagend met een opgetrokken wenkbrauw. ''I'm a strong women who can fight a bear herself.'', sprak ze zo serieus mogelijk. Maar het klonk zo stom dat ze er zelf om moest lachen. Ze schudde opnieuw haar hoofd. ''Okay, no... That bear would put me on a stick and put me above a fire.'', grinnikte ze zacht.
Samen waren ze terug gelopen, Zoey had immers ook wat foto's van Aeson genomen en die zou ze vandaag nog wel editten en naar hem toesturen zodat hij ze kon delen. Daarbij kon ze haar eigen instagram ook weer wat vullen dan. Niets was leuker dan geschoten foto's te kunnen plaatsen.
Lori leek een beetje overtuiging nodig te hebben. ''It was really a bear, we saw the footprints around the tree it climbed into and we found other tracks pointing that he left too.'', glimlachte Zoey. ''We have a alot of animals here, even deer scan scream like someone is murdered and alot of other animals to that can make sounds you never expect.'', knikte ze vast besloten terwijl ze haar laarzen uit had gedaan en haar buitenkledij in de hal achter liet waarna ze op haar sokken naar binnen liep en haar laptop van de eettafel pakte zodat ze in de woonkamer kon gaan zitten op de lounchebank.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Fronsend had Aeson over zijn schouder gekeken. Hij vond het moeilijk om te geloven dat Zoey nu opeens leek te geloven dat het een beer was. Ze was er zo van overtuigd geweest dat het iets anders zou zijn en nu opeens wilde ze wel geloven dat het een beer was, wat het overigens totaal niet was.
"Het is geen beer, wat het wel is weet ik niet. Maar we hebben die nagel, als we thuis zijn kunnen we het een keer laten uitzoeken. Ik ben ontzettend nieuwsgierig op dit moment naar wat het wel was," zei Aeson. Hij liep naar Zoey om een aantal witte vlokken uit haar rode haren te vegen. Glimlachend liet hij zijn hand onder haar kin leunen, zodat hij zachtjes een kus tegen haar lippen kon duwen.
"Wat het ook mag zijn, ik bescherm je. En ja, laten we tegen de anderen zeggen dat het een beer was," glimlachte Aeson. Hij duwde zijn lippen weer tegen die van haar. Zeker in deze sneeuwomgeving leek het extra magisch wanneer hij Zoey kon kussen. Daarnaast was ze lekekr warm en zijn neus en lippen begonnen aardig koud te worden. Glimlachend liet Aeson haar weer gaan.
"Kom, we gaan terug naar binnen. Ik begin te bevriezen," zei Aeson. Hij sloeg zijn arm rond Zoey haar schouders. Samen wandelde ze terug naar het huis. De gehele groep zat nog compleet ontspannen aan de ontbijttafel te ontspannen. Ze hadden blijkbaar nog geen zin om naar buiten te gaan.
"Nog iets gevonden?" vroeg Lori. Ze keek nieuwsgierig van Aeson naar Zoey, zoekende naar een oplossing van de wilde ideeën die ze waarschijnlijk in haar hoofd had. Aeson trok zijn schouders op.
"We denken dat het een beer was, we hadden wat sporen gevonden maar meer niet. Het was waarschijnlijk maar eenmalig," glimlachte Aeson.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

''Een beer die de bomen in klimt, is een beer die op de vlucht is. Dus waarvoor was het op de vlucht?'' vroeg ze zich af. Dan moest er nog meer geweest zijn en ze wist dat Nicky niet ging slapen als ze geen duidelijk antwoord had, dan ging ze vandaag nog naar huis was ze bang. Bofte Zoey toch weer met een man zoals Aeson, waar ze veilig bij in zijn armen kon kruipen voor de nacht. Dat had een hoop geholpen de laatste keer. Onschuldig glimlachte ze even bij die gedachte.
''Natuurlijk, til de kleinste maar weer op.'', zuchtte ze toch even. Niet dat ze hem op kon tillen, lange na niet. Hoewel ze niet eens wist hoeveel hij woog. Waarschijnlijk toch wel behoorlijk wat, solid muscle dan toch. Bedenkelijk had ze even gekeken bij die gedachte voor ze haar camera ergens veilig neer had gezet, zodat Aeson haar omhoog kon tillen en zij het ding uit de bast van de boom kon plukken.
''Ik klaag niet daarover.'', grapte ze waarbij ze haar tong kort uit stak en haar jas weer recht trok toen ze met beide benen op de grond stond. Al kreeg ze niet echt de kans om zelf een blik te werpen op hetgeen wat ze net uit de bast van de boom had geplukt. Waardoor ze inwendig even zuchtte, maar ze wist ook dat het geen nut had een discussie met hem aan te gaan. Ze zou het binnen wel zien dan, maar voor zover zij had kunnen zien was het inderdaad een gigantische nagel en alleen beren hadden zulke grote nagels hier.
Met haar camera weer in haar handen was ze weer achter Aeson aan gestapt en klikte ze ondertussen wat foto's, zo ook toen hij omkeek waardoor ze heel wat spontane maar goede foto's erop kreeg. Tussendoor ook nog een hoop van de omgeving, dan had ze vanavond weer wat te doen met sorteren en editten.
''Laten we Nicky gewoon geruststellen dat het een beer was oké. Gewoon de deuren goed afsluiten en de ramen ook.'', merkte ze uit het niets op na een enige stilte. Ze was ook niet gek, gewoon al hoe Aeson het heel snel weg had gestopt vertelde al dat er meer aan de hand was. Maar ze wou haar vrienden niet ongerust maken als ze zelf nog niet eens wisten wat er allemaal aan de hand was.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Voor Zoey uit was Aeson het bos in gewandeld. Nieuwsgierig keek hij om hem heen. Dit was het punt waar het beest de bomen in was gesprongen, dus als er nog sporen waren dan zouden ze hier ergens moeten liggen. Nieuwsgierig keek hij om hem heen. Op het eerste leek het allemaal rustig en sereen. Aeson zou zijn eigen woorden bijna niet meer geloven. Maar het was echt gebeurd. Bedenkelijk leunde hij met zijn hand tegen een boom, het was daar dat hij voelde dat er inkepingen in de boom zaten. Er zaten vier grote klauwmarken in de bast van de boom. Aeson liet zijn handen over de klauwen glijden.
"Kijk, het was een beer. Hier is hij de boom in geklommen," zei Aeson. Hij keek omhoog. Een stuk hoger zat er iets vast in de boom, waarschijnlijk een stuk klauw. Zelf kon hij er niet bij, maar als hij Zoey zou optillen zou ze er vast bij kunnen.
"Ik til je op, dan kan jij die nagel pakken," zei Aeson. Hij zakte iets door zijn knieën en sloeg zijn armen rond Zoey haar bovenbenen. In één keer kwam hij weer omhoog, zodat hij Zoey een stuk de lucht in bracht. Geduldig hield hij haar vast, zodat zij het kon pakken.
"Ik kan jou in het vervolg beter gebruiken als gewicht," grinnikte Aeson. Plagend stak hij zijn tong uit, waarna hij Zoey weer op de grond zette. Nieuwsgierig pakte hij de klauwnagel uit haar hand, zodat hij kon bekijken wat het was. Het was losgescheurd.
"Vaag," mompelde hij zachtjes. Aeson liet het zijn jaszak in glijden, hij wilde eerste nog even kijken naar andere sporen. Met grote stappen liep Aeson verder het bos in. Met elke stap begon hij meer en meer te geloven dat dit zeker weten geen beer was geweest. Beren lieten deze sporen niet achter, wat het wel was wist hij echter niet. Aeson keek even om naar Zoey die achter hem liep. En voor haar wilde hij het niet eens weten, ze zou zich alleen maar druk maken.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

''Schiet op dan!'' riep ze Aeson ongeduldig na terwijl ze haarzelf al min of meer gefatsoeneerd had, de schoenen en dergelijke was in het hok te vinden dus die had ze nog niet kunnen aantrekken. Het was goed om die binnenhuis niet te lang aan te hebben, wou je er in de sneeuw iets aan hebben. Tevreden draaide ze haarzelf dan ook om, om samen met hem de eetruimte en dergelijke te verlaten en haar schoenen aan te trekken zodat ze naar buiten konden.
''Dat is de bedoeling, tezamen met foto's van de omgeving.'', glimlachte Zoey. ''Het heeft niet gesneeuwd, dus ik denk dat we wel wat zullen vinden. Sporen van een beer waarschijnlijk, maar het zal Nicky het meest gerust stellen.'', glimlachte ze onschuldig. Haarzelf ook, maar dat zei ze er niet bij. Ze ritste haar jas dicht en bond haar haren samen in een hoge paardenstaart, hoewel vele plukken nog slordig los bleven hangen.
Achter Aeson aan waren ze beide naar buiten vertrokken en haalde ze even diep adem, omdat de frisse lucht fijn was als je in een constant verwarmd huis te vinden was. Nieuwsgierig keek ze dan ook om haar heen met haar bruine ogen, of ze al iets kon ontdekken terwijl ze naar de vraag en uitleg van Aeson luisterde. Dat zorgde voor een nieuwe glimlach op haar gezicht.
''Als jij nou gewoon loopt en niet teveel nadenkt, maak ik wel foto's op onverwachte momenten. Spontane foto's zijn het beste.'', knipoogde ze hem wat plagend toe omdat dit niet echt een antwoord was op zijn vraag. Ondertussen had ze haar camera op een punt gericht waar een klein vogeltje te vinden was, waar ze op inzoomde. Uiteindelijk moest Aeson haar nu wel goed genoeg kennen om te weten dat ze wel foto's van hem zou maken voor ze naar binnen zouden gaan.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Een zachte zucht verliet Aeson zijn lippen bij het horen van Zoey die de keuken binnen kwam lopen. Het laatste wat hij wilde was een herhaling van gister. Zoey maakte zichzelf al druk genoeg, daar had ze Nicky of Lori niet voor nodig. Als automatisme had Aeson een kus tegen Zoey haar wang geduwd, waarna hij verder ging met het inladen van de vaatwasser.
"Ik wil me even nog warm aankleden," zei Aeson. Hij had netjes alles opgeruimd, waarna Aeson terug naar boven was gerend om daar warmere kleding aan te trekken. Hij had al wel gemerkt dat Zoey zo snel mogelijk naar buiten wilde, hij zou dus geen tweede kans krijgen om zichzelf warm te houden. Met zijn haren in een knot gebonden was hij weer naar beneden gerend, waar de anderen nu ook half slapend aan hun ontbijt waren begonnen.
"Wil je alvast rond het huis kijken, om het te checken?" vroeg Aeson aan Zoey die ongeduldig op haar plek leek te staan met haar camera. Hij legde zijn arm rond haar schouders, zodat hij haar mee kon trekken naar het drooghok. Met een beetje geluk waren hun jassen en schoenen van gisteren weer droog. Terwijl de anderen hun ontbijt nog opaten waren Aeson en Zoey naar buiten gestapt. Nu hij voor de anderen uit kon, had hij mooi de kans om het huis even goed te checken. Buiten leek het net zo vredig als gister. Er was niks te zien, geen dieren, geen voetsporen en al helemaal geen rare wezens. Nieuwsgierig was Aeson de bomenlijn ingelopen.
"Wil je foto's maken voor mijn instagram? Ik wil het liefste een foto met jou, maar ik denk dat ik word gekielhaald als ik weer een foto van jou plaats. Daarbij moet ik nog een goeie sponsorfoto voor deze winterjas maken, anders krijg ik m'n geld niet," zei Aeson vragend, terwijl hij wees op haar camera.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven