ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey fronste even door het directe antwoord wat ze kreeg. ''Ik zeg het nu toch?'' vroeg ze wat verward. Ze gaf nu aan wat haar dwars had gezeten? Was het erg om bang te zijn voor een oordeel van anderen? Haar hele leven was ze veroordeeld... het was niet iets wat ze zomaar even los liet alsof het niet een onderdeel was van wie ze was.
Toch schudde ze haar hoofd. ''Nee, dat is niet nodig. Zo bedoelde ik het niet. Het is meer dat het fijn is dat ik niet zonder nadenken je hand beet kan pakken.'', glimlachte ze. Meer dan dat had ze echt niet bedoeld... Ze had hem al langere tijd gewoon een kus willen geven, zijn hand beet willen pakken wanneer ze daar de feeling naar had. Maar ze had haarzelf altijd ingehouden omdat het dan 'raar' zou zijn, vooral omdat het wel duidelijk was geweest dat er wel iets speelde maar dat het nooit serieus was geweest. Maar nu was het ineens serieus en dat was ergens ook wel een opluchting.
Een zachte lach ontsnapte haar bij het voorstel wat Aeson deed. ''Ik ben altijd moe, dus dat zou niet eens een leugen zijn.'', grinnikte ze. Ze zat altijd tot laat met haar neus in haar studieboeken, dat was gewoon niet gezond meer en daarom was dit uitstapje ook wel dé kans om weer even helemaal bij te tanken.
''Maar dat is dan een deal, maar als je alle dekens steelt word ik héél boos.'', waarschuwde ze hem nog wel, waarbij ze hem zo serieus mogelijk aan had proberen te kijken. Iets wat heel moeilijk was overigens, want het was onmogelijk om niét te glimlachen in zijn buurt.
Kort sloot Zoey haar ogen om de kus in ontvangst te nemen, voor ze haar armen rond zijn nek sloeg om haarzelf iets meer houvast te bieden. Haar benen wikkelde ze dan ook rond zijn heupen, waarna ze even bedenkelijk keek naar hem, nu was zij degene die iets neer moest kijken.
''Daar word je oud en rimpelig van.'', gniffelde ze zachtjes. ''Dus nee, dank je. Maar als je het zó geweldig vond, kunnen we morgen weer in bad?'', stelde ze voor waarbij het nu haar beurt was om een kus op zijn lippen te planten en haar handen naar zijn gezicht te verplaatsen. Haar duimen streelden liefkozen over zijn wangen, over zijn baard eigenlijk, terwijl ze heel kort even naar zijn gezicht keek, voor haar bruine kijkers bij zijn ogen bleven hangen.
''I love you. Always did.'', flapte ze er ineens zachtjes uit met een zuinige glimlach. Ze kon het nu zeggen.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Er verscheen en geëntertainde glimlach op Aeson zijn gezicht. Hij trok een wenkbrauw omhoog. Langzaam wandelde hij naar het bed toe, waar hij Zoey op haar rug neer legde. Glimlachend bleef hij boven haar hangen. Hij aaide met zijn duim over haar wang heen.
"Ik hou van jou," fluisterde hij zachtjes. Ze hadden al zo'n verschrikkelijke lange geschiedenis achter hen, het voelde alsof ze al jarenlang samen waren. Ze mochten dan wel net een relatie hebben en nog maar net romantische gevoelens hebben. Maar ze kende elkaar door en door. Aeson duwde een paar speelse kleine kusjes tegen haar lippen.
"Kom, we gaan naar beneden," zei Aeson. Hij greep Zoey haar hand vast, waarna hij haar meetrok naar beneden. Op één iemand na was de gehele groep al bij het vuur gaan zitten. Aeson plofte op een brede stoel neer, waarna hij Zoey over zijn schoot trok. Tevreden legde hij zijn hand tegen haar been aan. Zoey zat nu schuin op zijn schoot. Het was te merken dat iedereen vermoeid was door de reis die ze hadden maken. Iedereen staarde vermoeid naar het vuur, terwijl ze stil waren.
"Zal ik zo voor iedereen chocolademelk maken? Dan kunnen we marshmallows roosteren boven het vuur en gewoon rustig aan doen," stelde Aeson voor. Hij kreeg een paar mompels terug die in Aeson zijn mening instemmend was. Zachtjes aaide hij over Zoey haar rug. Hij duwde een klein kusje tegen Zoey haar wang, waarna hij voorzichtig onder haar vandaan kwam. Zacht fluitend wandelde Aeson naar de keuken. De keuken hier was fantastisch. Hij hield sowieso al van koken en bakken, maar in gigantische keukens zoals deze werd het alleen maar leuker en leuker. Aeson pakte een dienblad. Uit de koelkast pakte hij chocolademelk en slagroom. Tevreden maakte hij koppen met chocolademelk.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey haar benen lieten Aeson's heupen los uit de 'houdgreep' toen haar rug het bed raakte. Haar benen wiebelde wat over het randje van het bed heen terwijl ze wat onderzoekend naar hem keek en eigenlijk gewoon genoot van de aanraking die ze van hem kreeg. Als er iets was wat ze fijn vond, was het een simpele streling over haar wang. Een simpel, klein gebaar, maar zó warm. Haar mondhoeken krulden dan ook lichtjes omhoog bij die gedachte en krulden nog verder omhoog toen hij haar zei van haar te houden. God, hoe lang ze wel niet verlangd had naar die woorden.
De speelse kusjes onderbrak ze kort door haar eigen handen tegen zijn gezicht aan te leggen en de laatste kus iets langer aan te houden. Het voelde zó normaal, maar tegelijk gingen er een hoop nieuwe deuren open. Deuren die ze in haar stoutste dromen nog niet eens had durven te openen.
''Aye..'', antwoordde ze toen Aeson haar ineens omhoog trok met de mededeling naar beneden te gaan. ''Niet dat we veel keuze hebben.'', glimlachte ze. Het was een beetje verplicht gezellig doen eigenlijk. Maar goed, ze zou niet klagen want ze waren allemaal weg met elkaar en uiteindelijk vond Zoey het heus leuk om ook op pad te zijn met vrienden. En hoe irritant Lori soms ook was, het was nog steeds haar beste vriendin.
Haar wangen kleurden echter wel een beetje toen Aeson het letterlijk nam en haar gewoon op zijn schoot trok. Ze zei er echter niets over en ze stribbelde ook zeer zeker niet tegen. Ze zette haar voeten zelfs tegen de armleuning aan, zodat ze iets comfortabeler zat ook. Nu moest ze wel toegeven dat het misschien wel jammer was dat iedereen niet al te enthousiast klonk, maar goed. Ze weet het maar aan de reis hier naar toe en morgen zou alles weer vol in energie zijn.
''Dus.'', hoorde ze de stem van Lori ineens toen Aeson naar de keuken was. Ze was over de vloer naar Zoey toegeschuiveld en had haar arm op de zitting gelegd terwijl ze Zoey met een grote glimlach aankeek.
''Dus wat?'' vroeg Zoey dan ook.
''Dus jij en Aeson.'', rolde de blondine met haar ogen.
Zoey schudde haar hoofd. ''Dus ik en Aeson. Ergens oud nieuws, maar nu met een stempel.'', fronste ze. Lori wist dondersgoed dat Zoey het officieel had willen maken, maar het lef er niet voor had gehad. Aeson wel dus, deze avond.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Na een goede tien minuten was Aeson terug komen lopen met een dienblad vol chocolademelk en marshmallows. Trots zette hij het dienblad op tafel, waarna hij Zoey overeind trok en weer in zijn stoel plofte. Ze kwam weer op zijn schoot zitten, nadat ze twee mokken had gepakt.
"Goed om te weten dat we nu nog een stelletje erbij hebben," glimlachte Lori. Aeson nam een voorzichtige slok van zijn chocolademelk, waarna hij zijn schouders optrok. Hij zag niet in waarom het zo speciaal was, alleen een naampje op iets plaatsen hoorde niets te veranderen. Maar zeker Lori was daar heel erg in. Ze was sowieso obsessief met relaties en zulke dingen. Aeson was blij dat Zoey niet zo erg was.
"Nu moeten we nog werken aan de rest," grinnikte ze entertaint, terwijl ze een blik wierp op de anderen die nu een mok gepakt hadden. Nicky liet een zachte zucht uit. In tegenstelling tot Lori was Nicky totaal niet bezig met relaties. Het meisje zat nog zwaar in haar opleiding en was druk bezig met het opzetten van een eigen bedrijfje. Ze had geen tijd voor liefde. Aeson keek even om naar Zoey. Hij wilde niet veel langer hier blijven. Zodra zijn mok op was en hij een paar marshmallows had gegeten zou hij haar dan ook meesleuren terug naar boven. Hij wilde graag nog even tijd met haar alleen zijn. Aeson wist dat het bed boven heerlijk was, dus die begon hem nu al te roepen.
"Hoelaat ga je morgen sporten?" vroeg Jeff nieuwsgierig, gericht op Aeson. Normaal ging Aeson al vroeg uit bed, maar op vakanties zoals deze wilde hij altijd iets langer kunnen blijven liggen.
"Half acht, kwart voor acht ongeveer. Er staan hier een aantal apparaten in de kelder dus die kunnen we gebruiken," zei Aeson.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey liet haarzelf overeind trekken zodat Aeson weer op zijn plek kon zitten. Daarmee had ze twee mokken van het dienblad gepakt, de rest kon zichzelf wel berdienen, en had ze eentje aan Aeson gegeven. Ze ging deze keer alleen niet meer direct op zijn schoot zitten, maar wat meer ernaast, met haar benen over die van hem heen en haar rug tegen de armleuning aan. Zachtjes blies ze in haar chocolademelk.
''Ik weet dat ik van ouderwetse stempels ben, Lori, maar je hoeft niet te doen alsof het iets compleet verrassends is.'', zuchtte Zoey. Daarop had Lori echter alleen met haar ogen gerold en zag je meteen haar uitdrukking op het gezicht veranderen voor ze terug schuifelde naar haar eigen vriend. Daarop kon zijzelf echter alleen maar zuchten. Dit was exact wat ze haatte, alsof het super speciaal was. Wel, dat was het wel... Voor haar. Maar het was niet zo alsof ze zojuist president van Rusland was geworden.
Lori en haar vriend raakten al snel in gesprek over het bad wat ze hadden, Nicky las een boek en de rest deed ook z'n ding eigenlijk. Tot Jeff het nodig vond om Aeson te herinneren aan het sporten. Al hij het al niet in zijn hoofd had gehad. Dat werd dus niet uitslapen. Wel, in haar eentje dan toch en dat was niet leuk. Ze zei echter niets en slurpte van haar chocolademelk toen die drinkbaar was. Ze had er een paar marshmallows in gedaan, dat vond ze lekkerder dan ze te verbranden boven het vuur. Met haar lepeltje viste ze er dan ook eentje uit, welke ze in haar mond stopte.
''Laat mij alsjeblieft slapen. Ik wil niet wakker gemaakt worden voor half tien.'', merkte Zoey met een volle mond op. Waarschuwend had ze even naar Aeson gekeken, maar toch met een onderliggende glimlach. Al dat studeren tot twee uur in de nacht en om zeven uur er weer uit om acht uur in de les te zitten, had haar echt opgebroken. Ze had heel veel slaap in te halen.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Aeson schudde glimlachend zijn hoofd. Hij duwde een kus tegen haar wang. Hij zou haar niet wakker maken alleen omdat hij niet lang kon blijven liggen.
"Geen zorgen, ik zal zorgen dat je lekker kan blijven slapen," fluisterde hij zachtjes. Hij aaide met zijn duim over Zoey haar schouder, terwijl hij met Jeff sprak over de verschillende oefeningen die ze zouden kunnen doen. Aeson vond het altijd leuker wanneer hij samen kon sporten. Hij werd graag uitgedaagd door mensen om hem heen. Al met al was Aeson blij met hoe de avond voortliep. Niemand had de behoefte om druk te doen of grote activiteiten te bedenken. Iedereen was lui en iedereen wilde even ontspannen. Aeson was zelfs niet de eerste die aangaf naar bed te willen. Nicky was als eerste opgestaan en naar haar slaapkamer gelopen.
"Wij gaan ook," zei Aeson. Zoey en hij hadden hun chocolademelk al een tijdje op, dus het was de perfecte tijd om naar boven te gaan. Hij kwam overeind en zette zijn mok terug op het dienblad. Met zijn hand om die van Zoey wandelde hij terug naar boven. Glimlachend keek hij om naar het roodharige meisje zodra ze bovenaan de trap stonden.
"Heb ik het goed gedaan? Snel genoeg weer naar boven?" grinnikte hij. Hij legde zijn arm rond haar middel en liep samen naar de slaapkamer. Zodra ze binnen waren trok Aeson zijn shirt over zijn hoofd. Hij had het veel te warm bij het vuur net. Zuchtend trok hij zijn broek uit, waarna hij op bed plofte.
"Ik zal morgenochtend oprecht zachtjes zijn voor je, ik ken de kunst van een partner slapende houden terwijl ik mezelf klaar maak," grinnikte Aeson. Hij trok Zoey naast hem op bed. Tevreden sloeg hij zijn armen rond haar lichaam.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Een glimlach sierde haar. ''Voor je eigen veiligheid.'', grinnikte ze zachtjes. Niet dat ze in een compleet monster veranderde, maar Zoey hechtte toch wel veel waarde aan haar slaap. Juist omdat ze normaal zo weinig sliep. Dit zou de eerste keer in wéken zijn dat ze gewoon tot tien uur kon uitslapen en daarna nog lekker in bed kon luieren als ze wou. In de middag zouden ze natuurlijk leuke dingen doen.
Zoey had nog wat marshmallows gegeten terwijl ze naar het gesprek tussen Aeson en Jeff had geluisterd, dat terwijl de meiden ook in gesprek waren. Op Nicky na dan, en Zoey... Het interesseerde haar niet zoveel wat Lori en de rest met hun haar wouden doen morgen. Daar gaf ze werkelijk niet zoveel om als hun... Los, knot, simpele vlecht, paardenstaart. Ze deed waar ze zin in had op dat moment, net als dat ze haar kleding vaak maar gewoon bij elkaar raapte.
Samen waren ze overeind gekomen en had ze iedereen een fijne nacht gewenst, voor ze achter Aeson aan was gelopen. Niet dat ze een keuze had doordat haar hand verdween in die van hem. Ze klom de trap op, al hoefde ze daar minder moeite voor te doen nu hij haar hand beet had.
''Wil je nu een koekje?'' wierp ze hem wat plagend toe. Natuurlijk was het goed zo, het was half elf en dat was vroeg zat. Uiteindelijk had hij gelijk gehad en was het niet leuk geweest om niet meer gewoon met elkaar te hebben gezeten. Niet dat er veel spannends was gebeurd, misschien konden ze morgenavond wat leukers doen met z'n allen – maar de reis en het idee van een korte vakantie, zorgde inderdaad niet echt voor motivatie om druk bezig te zijn als het aankwam op spelletjes en drank.
Een lichte blos bekroop haar wangen toen Aeson zonder nadenken zijn shirt over zijn hoofd trok en zijn broek volgde ook al snel. Hoewel een zwembroek niet veel anders was, was het toch anders. Ze was zelf op het bed geschuifeld aan de kant die ze geclaimd had en maakte ene 'oef' geluidje toen Aeson haar naast zich trok. Ze rolde wat op haar buik zodat ze hem fatsoenlijk aan kon kijken.
''Ik ben nog niet moe.'', glimlachte ze zachtjes waarbij ze iets overeind kwam en haar hand tegen zijn gezicht aanlegde zodat ze hem kon kussen. Nu ze hem had, wou ze nog even van hem genieten. Ze had hem al veel vaker gekust, maar ze wou haarzelf nu de kans geven om er van te genieten zonder het gevoel te hebben dat ze elk moment betrapt kon worden.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Aeson grinnikte toen hij hoorde hoe Zoey zei dat ze niet moe was. Al snel voelde hij haar slanke vingers rond zijn wang, waarna ze haar lippen tegen die van hem duwde. Genietend liet Aeson zijn ogen dichtvallen. Hij sloeg zijn arm rond haar lichaam, zodat hij haar over hem heen kon trekken. Als ze wilde kussen dan wilde hij het ook goed doen. Tevreden liet Aeson zijn armen rond haar heupen rusten, terwijl hun tongen een zacht spelletje speelde met elkaar. Ze hadden vaker op deze manier met elkaar op bed gelegen. Ze hadden aan elkaar gezeten en ze waren ook zeker zo ver gekomen dat Aeson hoopte op meer. Maar ze hadden nog nooit echt seks gehad. Natuurlijk wilde hij het graag, Aeson bleef een man en Zoey was verschrikkelijk mooi en zelf wist ze niet eens hoe sexy ze was. Maar hij ging haar niet dwingen en hij verwachtte helemaal niks. Wat er gebeurde zou er gebeuren maar als er niks was zou hij dat prima vinden. Aeson liet Zoey haar lippen los. Zijn armen hield hij rond haar heupen, zodat hij haar geen pijn zou doen toen hij hen omdraaide. Ze lag nu op haar rug, met Aeson boven haar. Glimlachend keek hij omlaag naar zijn vriendin.
"Je bent zo mooi, zo verschrikkelijk mooi," fluisterde hij zachtjes. Hij leunde op zijn onderarmen terwijl hij keek naar het stukje geluk dat onder hem lag.
"Ik zal je beschermen, Zoey. Ik zal zorgen dat je gelukkig bent. Je zal op handen en voeten gedragen worden door mij. Ik zal er alles aan doen om die prachtige glimlach van je elke dag te kunnen zien," sprak Aeson. Hij wierp Zoey een tevreden glimlachje toe. Hij was gelukkig met haar. Hij was zo verschrikkelijk blij dat na al die jaren ze beiden dezelfde gevoelens hadden en samen met elkaar wilde zijn. Aeson duwde een nieuwe kus tegen haar lippen.
"You're gonna be a princess," fluisterde hij.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Ergens maakte het haar ook wel zekerder nu ze dat 'stempeltje' hadden, het zorgde ervoor dat heel veel grenzen ineens vervaagd leken of zelfs verdwenen. Ze zou wel zien wat er van kwam ondanks. Het was niet alsof ze op voorhand alles ging plannen, dat lag sowieso niet in haar aard. Behalve met studeren, dan was er een strikte planning. Maar ze was nu niet aan het studeren, alles behalve trouwens.
Gewillig had Zoey haarzelf om laten draaien door Aeson, niet dat het hem veel moeite leek te kosten. Het enige jammere was, was dat de zoen daarmee afgebroken was en daarom had ze haar bruine ogen weer op hem gericht en streelde haar duim liefkozen over zijn wang en kon ze het niet laten om even aan het baardje te plukken, wat hij had.
Zoey haar glimlach werd breder bij de lieve woorden die hij haar gunde en ze kon het niet laten om een tweede kus tegen zijn lippen aan te duwen.
''Daar hoef je weinig voor te doen, die is er al als ik je zie.'', was haar zachte antwoord geweest. Oprecht. Ze werd alleen al blij van het zicht wat ze op hem had, de eeuwige glimlach die hij zelf leek te dragen en de oneindige twinkeling in zijn ogen. Een vrouw kon zich haast niet gelukkiger voelen dan zij zich voelde op het moment, dat was één ding wat zeker was.
''Je bent te goed voor me.'', verzuchtte ze nog. Tevreden.
Maar uiteindelijk had ze niet echt bedoelingen gehad om elkaar te blijven complimenteren, om slechts naar elkaar te kijken. Ze genoot er van. Maar ze had haarzelf voorgenomen – ware het niet dat Aeson in bad dus sneller was geweest met de brandende vraag te stellen – het deze keer niet zo te laten hangen. Om haarzelf te gunnen waar ze naar verlangde. Dat was niet verkeerd, toch?
Met die gedachte was ze iets overeind gekomen, met het beetje ruimte wat ze had om dat te doen, zodat ze haar veel te grote, wollen trui over haar hoofd heen kon trekken voor ze de moeite nam om zijn lippen weer op te zoeken. Oké, misschien had ze iets beter na moeten denken voor ze had besloten gewoon het eerste, beste, simpele, zwarte lingerie setje uit haar koffer te vissen na hun baddermoment. Daar was het nu te laat voor.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Nieuwsgierig keek Aeson toe hoe Zoey haar trui over haar hoofd trok. Hij bleef op haar benen zitten zodat hij haar enige ruimte kon geven en hij geen vuist in zijn gezicht zou krijgen. Zodra de trui uit was leunde ze weer over hem heen.
"Je maakt me gek op deze manier, Zoey," mompelde Aeson zachtjes. Hij keek omlaag naar Zoey haar prachtige lichaam. Ze was zo ontzettend klein, alles aan haar was zo klein. Zeker in vergelijk met Aeson. Hij was zo veel breder en zo veel groter. In het begin was hij bang geweest om haar pijn te doen. Nu weet hij dat ze best tegen een stootje kon, maar toen ze begonnen met aan elkaar zitten was hij verschrikkelijk bang geweest. Keer op keer had hij haar gevraagd of hij haar pijn deed. Keer op keer was hij bang geweest. Maar nu vertrouwde hij haar erop dat ze het zou aangeven als hij te hardhandig was. Aeson duwde zachtjes zijn lippen tegen die van haar. Zijn vingertoppen liet hij zijdezacht over haar hals glijden. Eenmaal op haar borstkas liet hij zijn hand doorglijden naar haar borst. Zijn ruwe vingertoppen liet hij over haar bh glijden. Hij vond het heerlijk dat hij haar nu zo kon aanraken zonder dat zij zichzelf slecht zou voelen. Aeson wist heus wel dat ze zich er zorgen over maakte en dat ze, zoals ze het zelf zei, normen en waarden had. Maar dat leek nu allemaal veel gemakkelijker te gaan en dat maakte Aeson intens blij. Aeson duwde zijn hand onder haar bh, zodat zijn hand haar borst kon omvangen. Kort liet Aeson haar lippen los, zodat hij weer kon kijken naar het prachtig beeld onder hem.
"Je bent zo verdomd mooi," mompelde hij.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven