ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey knikte even en zocht samen met Aeson een foto uit waar ze beide gewoon praktisch plezier aan het maken waren in de sneeuw, zo'n serieuze foto vond ze maar niets maar het hoefde ook niet belachelijk gek te zijn. Uiteindelijk was het dan ook eentje geworden waarbij ze gewoon plezier hadden en wat met sneeuw hadden gegooid. Wat voor een leuk effect zorgde op de foto. Glimlachend keek ze dan ook naar het resultaat toen ze het contrast en de belichting iets aan had gepast, waardoor de foto scherper werd en het meer tot z'n recht kwam.
''Wat als ik gewoon lekker bij jou thuis foto's kom bewerken en niet meer naar mijn krakkemikkige studenten appartement ga daarna?'' glimlachte ze vermaakt. ''Je kan het vergeten dat ik 9/10 in mijn eigen bed ga slapen zonder jou erbij. Niet na gisteren en vandaag.'', had ze hem toegesproken, waarbij haar bruine ogen even naar hem toe waren gegaan.
''Het zal geen shocker zijn, het is niet alsof ze het al niet door hadden dat er iéts speelde. Anders kreeg je die vragen niet.'', grinnikte ze. Zoey stuurde de foto's nog door naar haar eigen mail, die kon ze zowel openen op haar laptop als op haar telefoon. Dan had zij ze ook en dat vond ze toch wel erg leuk. Tevreden deed ze de laptop dan ook dicht, waarna ze het ding het nachtkastje op schoof en haarzelf wat meer op haar zij neer legde, dat terwijl ze haar hoofd ondersteunde met haar hand en een elleboog op het matras.
''Mhh, zelfs als ik op een bevroren elf lijk, huh?'' daarbij doelde ze vooral op haar rode wangen, oren en puntje van haar neus. Ze kon zo door als een elf van de kerstman, dat was zeker. Ze boog wat naar voren en drukte een kus op zijn wang voor ze overeind kwam. Zoey vouwde haar voeten onder haar kont en keek de kamer even rond.
''Ik ben bang dat ik vergeten ben hoe ik moet snowboarden trouwens, het lijkt eeuwen geleden dat we hier waren.'', merkte ze na enige stilte op. Zoveel herinneringen hier, goede en slechte.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Aeson liet een lachtje horen bij het horen dat Zoey niet meer wist hoe ze moest snowboarden. Het was niet als fietsen, ze zou het echt niet verleren. Natuurlijk was het even onwennig, maar na een paar minuten zou het weer als vanouds voelen. Het was een automatisme. Maar hij zou haar dolgraag willen helpen. Zoey die zich aan hem vast zou houden was niets meer dan een fantastisch iets.
"Geen zorgen schoonheid, ik hou je wel overeind. Zolang je mij natuurlijk na het einde een massage geeft. Ik moet dan wel heel hard gaan werken," grinnikte Aeson plagend. Hij duwde Zoey op haar rug, waarna hij grijnzend boven haar kwam hangen. Zachtjes duwde hij zijn lippen tegen die van haar. Ze zouden even moeten ontspannen voordat ze de reacties op instagram zouden lezen. Het grote gedeelte zou positief zijn, dat wist hij zeker. Maar er zaten flink wat haatreacties tussen die Aeson altijd moeilijk vond om te kunnen accepteren. Aeson had Zoey haar lippen van elkaar geduwd, zodat hij met haar tong had kunnen spelen. Tevreden bleven ze zo in bed liggen, totdat Aeson zijn maag duidelijk maakte dat hij toe was aan de lunch. Hij had altijd snel weer trek, zeker wanneer hij zo in de openlucht was geweest. Aeson had haar losgelaten. Met enige tegenzin was hij overeind gekomen. Er zou sowieso een dag komen waarin hij gewoon met haar in bed zou willen blijven, misschien nog in bad. Maar verder niets. Hij hield van sport, maar dat hoefde niet precies elke dag. Er kon wel eens een pauze in zitten.
"Kom, ik ga een goeie lunch voor je maken. Dan kunnen we daarna met z'n alle de sneeuw in," zuchtte Aeson. Hij trok Zoey mee uit bed, waarna ze samen naar beneden liepen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey gaf Aeson plagend een duw tegen zijn schouder. ''Alsof ik zó veel weeg. Ik moet me eerder zorgen maken om jou, met zulke zware botten breek je zomaar wat.'', grinnikte ze vermaakt. Ze vond het heerlijk om elkaar gewoon wat uit te dagen, te plagen en misschien lichtelijk te beledigen op een manier dat het nog leuk was. Dat je nog op het level was dat je het gewoon kon maken om dat te doen. Dat was dan ook één van de dingen wat haar zo plezierde aan haar tijd met hem. Ze hoefde niet alsof te doen, op haar tenen te lopen of op te passen met wat ze zei. ''Maar als je graag een massage wil vanavond, mag je het ook gewoon vragen.'', voegde ze er nog aan toe.
Haar bruine ogen keken hem dan ook vermaakt aan toen hij haar op haar rug dwong en ze zijn uitzicht boven haar kreeg. Haar hand gleed even langs zijn wang, welke zoals altijd begroeid was met zijn baard. Ze zou hem niet eens zonder baard willen hebben, ze vond het heerlijk om eraan te plukken eigenlijk in hun kleine momentjes samen.
Zoey had haar lippen gewillig uit elkaar laten dwingen, waarop ze zijn tong al tegemoet was gekomen met die van haar en ze haar andere hand naar de achterkant van zijn nek had bewogen, waar haar vingers tussen zijn haren bleven liggen. Ware het niet dat Aeson's maag roet in de situatie gooide en ze toch even zuchtte.
''Ik moet me dan wel omkleden.'', opperde ze nog. Dus als ze nog de hele middag in de sneeuw wouden ploeteren, moest het wel een beetje een vlotte lunch worden. Ze was overeind gekomen en achter hem aan gelopen, terwijl ze een losgekomen pluk van haar haren weer achter haar oor dwong. ''Blijven we gewoon in de buurt, of wil je een meer spannendere omgeving zodat je je wat meer kan wagen aan het breken van je zware botten?'' vroeg ze op een vermaakte toon.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Aeson was braaf blijven staan toen hij hoorde hoe Zoey zichzelf wilde omkleden. Hij liet zijn handen in zijn zakken glijden. Zelf had hij zijn broek al beneden liggen, daar ging hij niet nu al in zitten. Die dingen waren verschrikkelijk warm en verschrikkelijk irritant om in rond te lopen, dus dat zou hij op het laatste moment pas aantrekken. Zoey moest echter zelf weten wat ze wel of niet zou aantrekken. Geduldig was hij blijven staan totdat ze helemaal klaar was. Hij was weer op de rand van het bed gezakt terwijl hij Zoey bekeken had.
"We kunnen eerst gewoon hier op de kleine piste blijven. Dan kan iedereen weer even wennen en de andere dagen gaan we de andere gebieden verkennen," stelde Aeson voor. Hij was overeind gekomen en wandelde achter Zoey aan naar beneden. Iedereen was ondertussen al wakker en ze waren begonnen met het maken van hun eigen lunch.
"Ik ga een hamburger maken, wil je dat ook?" vroeg Aeson aan Zoey. Hij wist goed hoe hij zijn eten het beste klaar moest maken om zo weinig mogelijk vet te hebben maar genoeg koolhydraten om hem verzadigd te houden. Hij had liever niet dat andere mensen zich bemoeide met zijn eten, ook al wilde Zoey graag voor hem zorgen. In de keuken had Aeson nieuwsgierig zijn telefoon erbij gepakt om te kijken wat de reacties zoal waren. Hij moest toch wachten tot er ruimte was bij het fornuis, dus hij kon het nu mooi bekijken. Zoals verwacht waren de meeste reacties niets meer dan supportend. Hij had nu al meer likes dan hij in tijden gehad had. Er waren een paar negatieve reacties, maar daar las Aeson zonder moeite overheen.
"Je bent populair schoonheid, ze zien jou dalijk nog liever op mijn pagina dan mij," grinnikte Aeson tegen Zoey. Hij hoopte maar dat zij niet te overweldigend zou worden door de reacties en waarschijnlijk volgers op haar pagina.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Uiteindelijk ging het Zoey er om dat ze niet in een jurkje in een skipak kon stappen. Daarom had ze haar jurkje ook uit getrokken en vervangen door een simpele broek en een trui. Met een simpele wandeling zoals ze zonet hadden gedaan, was het niet erg om in een warme legging rond te lopen. Maar als ze gingen skiën, dan was er wel wat meer warmte nodig. Ze zouden het wel warm krijgen van die bezigheid en met de hangende kou, zou je snel afkoelen.
''Dat is misschien het beste ja.'', stemde ze maar in met het plan van Aeson. Ze kon enkel hopen dat enkele van hun vrienden zich dan niét als idioten gingen gedragen, want ze ging ze niet achterna. Zoey was dan ook in haar schoenen gestapt, voor ze de kamer ook verliet en terwijl haar haren wat slordig bij elkaar bond.
''Ja, dat is prima. Meer dan één hamburger past er toch niet in mijn.'', grinnikte ze zachtjes. Ze was geen grote eter, maar ze at wel genoeg om haar lichaam tevreden te houden. Ze zette haar ellebogen op de bar neer, zodat ze haar hoofd kon ondersteunen met haar handen. Nieuwsgierig had ze naar Aeson gekeken toen hij iets opmerkte over zijn pagina.
''Wat schrijven ze?'' vroeg ze dan ook nieuwsgierig. ''Don't leave the nasty ones out, die zijn vaak het leukste.'', glimlachte ze terwijl ze hem wat afwachtend aankeek. Ze kon toch niets doen verder want Aeson zou haar burger klaar maken. Een broodje was ook goed geweest, maar een hamburger was natuurlijk veel lekkerder. Kort gingen haar bruine ogen even naar de rest van hun gezelschap.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Aeson had zijn telefoon over het kookeiland naar Zoey toegeschoven zodat ze zelf door zijn account kon scrollen. Hij had er nooit moeite mee om zijn telefoon af te geven. Er stonden geen geheimen in en er was al helemaal niks dat hij verborgen wilde houden, zeker niet voor Zoey. Daarbij wilde hij al helemaal geen relatie waarin het niet normaal was om zo open te zijn naar elkaar. Een relatie voor Aeson betekende dat hij open kon zijn, geen geheimen zou hebben en dat hij alles kon delen wat hij wilde.
"Het valt mee, zoals ik al had verwacht heel veel reacties over dat het eindelijk nu officieel is," glimlachte Aeson. Met zijn focus op de burgers was Aeson bezig gegaan met het eten terwijl Zoey door de reacties aan het lezen was. Uiteindelijk had Aeson twee prachtige burgers met een bende groentes ertussen.
"Als je er saus op wilt moet je dat zelf even pakken," zei Aeson. Hij gebruikte zelf geen saus, het waren loze calorieën die hij niet wilde gebruiken. Maar hij zou er niets van zeggen als anderen dat wel deden. Aeson hield niet van mensen die hun dieet op anderen wilde leggen. Het was een eigen levenskeuze en die kon niet opgelegd worden. Aeson kwam bij Zoey zitten. Tevreden nam hij een grote hap uit zijn burger.
"Trouwens, om terug te komen op net. Ik vind het prima dat je bij mij komt, in m'n appartement. Dan is het weer net als vroeger, toen we naast elkaar woonde en je in de avonden m'n kamer binnen kwam sluipen door het raam," grinnikte Aeson. De daken van hun huizen raakte elkaar net niet, waardoor het makkelijk was om elkaar te bezoeken. Dat was totdat ze verhuisde natuurlijk. Nu waren ze wel eens avonden samen geweest, maar dat was niet op dezelfde manier geweest.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey hield de telefoon tegen, voor het van het kookeiland afschoof, toen Aeson het haar kant op schoof. Met haar wijsvinger scrolde ze door de reacties heen en het grootste deel was inderdaad positief. Uiteindelijk was dat ook wel nodig, vooral omdat Aeson zijn account ook promotiemateriaal was voor hemzelf. Uiteindelijk gaf ze er zelf weinig om wat mensen er van zouden denken, maar goed, het was leuk dat er toch mensen blij waren voor hen. Al kende ze al die mensen niet bepaald. Met een glimlach keek ze dan ook op nadat ze zijn telefoon vergrendeld had en zijn kant weer op schoof.
''Wel, uiteindelijk had ik je account ook wel een beetje overgenomen...'' grinnikte ze. Het was een feit dat ze meer met hem op foto's stond, dan waar hij het account daadwerkelijk voor geopend had. Zelf had ze sowieso een account waar van alles en nog wat op stond, ze hoefde haarzelf niet te promoten immers, zoals wanneer ze ergens uit eten was, of wanneer ze gewoon bij een mooie plek te vinden was, quotes, noem maar op.
Zoey had net een hap uit haar burger voor ze fronsend opkeek naar Aeson. ''Hoe bedoel je?'' vroeg ze zich af. Uiteindelijk had ze het slechts bedoeld voor wanneer ze bij elkaar wouden zijn, als het aan haar lag was dat altijd, maar ze wou absoluut geen inbreuk doen op zijn privacy. Zijn plek. Dat zou raar zijn, toch?
''Ja, ik ben blij dat ik niet meer over daken hoef te klimmen. Mijn moeder had je overigens vermoord en in stukjes gehakt als ze je ooit in mijn kamer had gevonden. Dus het was niet alsof ik veel keuze had, behalve over een dak heen te klimmen.'', grinnikte ze voor ze nog een hap nam.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Met rode wangen door de kou waar hij de hele dag in geweest was en een warme trui die hem normaal verstikkend liet voelen was Aeson op de bank geploft voor de openhaard. Zijn lichaam was nog stijf en koud door de gehele dag dat ze in de sneeuw geploeterd hadden. Dat maakte het juist extra lekker om ontspannen op de bank te kunnen vallen. Hij had Zoey al snel weer tegen hem aangetrokken. Nu hij wist dat zij niet meer oncomfortabel was omdat ze niet wist wat er aan de hand was, vond Aeson het heerlijk om haar constant tegen hem aan te trekken.
"Het was echt een goeie sneeuwdag vandaag," riep Jeff vrolijk. Het had in de nacht nog wat gesneeuwd, waardoor het er allemaal uitzag als een winterwonderland. Het was perfect geweest om op te kunnen snowboarden. Aeson had zijn armen rond Zoey geslagen terwijl hij toekeek hoe Lori en Nicky een spel aan het uitzoeken waren. Jeff en George waren ook op de bank komen zitten. De meiden waren net weer komen zitten, vrolijk pratend over de piste die ze afgegaan waren. Dat was totdat een ijzingwekkend geschreeuw iedereen liet stilvallen. Het was een geluid die Aeson niet kon plaatsen. Hij kende veel dierengeluiden, zeker omdat hij hier al vaker geweest was. Maar niks van de dieren die hij kende leek hierop.
"Wat was dat in godsnaam," piepte Lori. Aeson keek met een diepe frons naar de ramen. Het was niet gebruikelijk dat er wilde dieren hier in de buurt rondliepen, niet als het licht zo duidelijk aan was.
"Misschien een verloren dier, we kunnen het makkelijk wegjagen. We hebben een jachtgeweer hier, dan kunnen we een waarschuwingsschot lossen," stelde Aeson voor. Ondanks dat het raar was, was Aeson niet bang, zoals Lori duidelijk liet merken. Zelfs Nicky leek niet helemaal comfortabel.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey had het ontzettend naar haar zin gehad in de sneeuw, en op twee keer na had ze gewoon overeind gestaan op haar snowboard. Uiteindelijk was het net als fietsen, je moest er na een tijd gewoon weer even aan wennen, de feeling terug krijgen en dan ging het als vanouds. Maar toch was ze blij geweest om de warmte van het huis weer te voelen, iets wat ervoor zorgde dat haar wangen tintelden en haar vingers en tenen wat pijn deden terwijl het bloed er weer naar toe begon te stromen. Ondanks dat ze dikke kleren aan hadden, was het alsnog hartstikke koud in de sneeuw. Wat niet gek was, natuurlijk.
''Het is altijd een goede sneeuwdag hier.'', merkte Zoey op toen Jeff nog steeds rond leek te springen. In al die keren dat ze hier was geweest, had ze maar één keer een storm mee gemaakt die roet in het eten had gegooid. Tevreden nipte ze van haar thee, welke ze stevig omklemd had met haar koude handen, die half verstopt lagen in haar grote sweatshirt.
''Waarschijnlijk een beer, of misschien een hert wat gepakt is door een roofdier.'', opperde Zoey nadat ze ook overeind was gekomen. Het was bij iedereen door merg en been gegaan leek het. Maar het moest wel iets zijn zoals een roofdier of prooidier wat gepakt was. Herten konden verschrikkelijk schreeuwen, soms geluiden die je niet voor mogelijk hield.
Zoey fronste even wegens de oppering van Aeson. ''En dan je handen er afblazen zeker?'' schudde ze haar hoofd. Ze had het niet op wapens en het idee dat Aeson een wapen in handen zou hebben, stond haar ook niet aan. Die dingen waren gevaarlijk, letterlijk. Verkeerd geladen en het ontplofte zo in je handen.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Er verscheen een diepe frons op Aeson zijn gezicht bij het horen van Zoey haar weerwoord. Hij liet een jachtgeweer heus niet exploderen in zijn eigen handen, hij wist wat hij deed.
"Wat denk je wel niet van me, ik heb meer talent dan iets laten exploderen in mijn handen," schudde Aeson zijn hoofd. Hij kwam overeind van de bank. De meiden hoefde niet onnodig bang te zijn, het was het makkelijkste om het dier weg te jagen zodat iedereen daarna weer veilig naar bed kon.
"Kom op, we jagen het weg," zei Aeson. Hij liep naar de kelder, waar hij in een glazen box een jachtgeweer zag liggen. Munitie lag ernaast. Terwijl Jeff en George achter hem aan stommelde om het geweer te halen. Nieuwsgierig keken de twee jongens toe hoe Aeson bezig was met het klaarmaken van het wapen. Eenmaal klaar met alles waren ze terug naar boven gelopen, waar Aeson voorop naar de voordeur wandelde. Hij duwde de deur open en sprong de verse sneeuw in. Het was langzaam aan weer gaan sneeuwen, waardoor er een nieuwe laag ontstaan was. Bedenkelijk keek Aeson om hem heen. Door de bomen heen kon hij niet ver kijken, daarbij leek het bos akelig stil. Hij had zich net willen omdraaien om terug te lopen toen Aeson het gegil opnieuw hoorde. Direct draaide Aeson zich om naar het geluid. Een schaduw schoot tussen de bomen door, van de grond omhoog de takken in totdat het zo ver weg dat Aeson het niet meer kon zien. Aeson lade het geweer, waarna hij het de lucht in wees en de lucht inschoot. Een oorverdovende knal doordring de avond, waarna het weer stil viel.
"Wat was dat in godsnaam?" mompelde George. Aeson wreef met zijn hand door zijn haren, waarna hij omkeek naar de jongens. Beiden leken ze verbaasd door hetgeen wat ze zojuist hadden gezien.
"Niks tegen de meiden, we hebben gewoon niks gezien," mompelde Aeson.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven