ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey schudde kort haar eigen hoofd. ''Als je me kent, weet je hoe ik over wapens denk.'', wierp ze hem nog zachtjes toe. Dit was weer die kant van haar, dat ze teveel nadacht en dat was vaak meer negatief dan positief. Ze zag eerder alle dingen die mis konden gaan, dan wat er goed kon gaan en dat zat haar dan ook zeker tegen in simpele dingen die ze tegen kwam in het dagelijkse leven. Misschien moest ze dus inderdaad stoppen met denken. Zacht zuchtte ze.
Ze had Aeson nagekeken, en Jeff en George waren op de voet gevolgd natuurlijk. Met een zuchtje zakte ze terug tegen de armleuning van de grote stoel en zette ze haar warme mok thee aan haar lippen. Het had geen nut om erbij te gaan staan en daarbij wou ze zo ver mogelijk van de knal af zijn. Binnen blijven, in haar stoel en met haar kop thee leek dus de veilige optie en dat was precies wat ze deed. Ze dronk nog een paar slokjes terwijl ze toekeek hoe Lori de aanstellerietes kreeg en Nicky ook niet op haar gemak leek te zijn.
Heel even verstijfde Zoey zelf ook bij het horen van de knal, waarop ze haar ogen even had gesloten en tot tien telde om haarzelf weer te kalmeren. Het galmde dan ook nog even na in haar oren. Pas toen ze haar ogen weer opende, waren de jongens ook alweer de woonkamer in gekomen. Bedenkelijk keek ze even naar ze vooral ze overeind kwam.
''Ik ga zo naar bed.'', mompelde ze. ''We spelen morgen wel een spelletje, oké?'' glimlachte ze richting Nicky die beteuterd leek te zijn omdat ze een keer niét moe was. Onschuldig glimlachte Zoey dan ook even voor ze haar lege mok terug op tafel schoof. Dat kwam morgen allemaal wel, ze had absoluut geen zin om een vaatwasser uit te ruimen en weer in te ruimen.
''Wat was het?'' vroeg ze zodra ze Aeson bereikt had. ''Een beer, hert, wasbeer of zo?'' vroeg ze zich af en vragend had ze hem dan ook aangekeken.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Aeson had het jachtgeweer met de veiligheidspal weer teruggelegd op zijn originele plek. Hij zou niet willen dat er iets mee zou gebeuren omdat hij het haastig wilde opruimen. Nog voor hij goed en wel weer boven was liet Zoey weten dat ze naar bed wilde gaan. Nu hoefde Aeson dat niet als teken te zien dat hij ook moest slapen, maar na wat er zojuist gebeurd was wilde hij liever zeker maken dat ze niet angstig ging slapen. Daarom had Aeson glimlachend zijn hand opgestoken naar zijn vrienden voordat hij achter Zoey aan was gelopen. Hij had zijn arm rond haar lichaam gelegd en haar dichter naar hem toe getrokken.
"We praten er zo in de slaapkamer over," mompelde hij," zei Aeson. Hij wilde niet dat één van de meiden zou horen dat hij eerlijk aan Zoey zou vertellen wat hij gezien had. Zeker Lori kon een gigantische angsthaas zijn en Aeson ging zijn nacht niet kapot laten maken omdat zij bang was voor wat er zojuist buiten was geweest. Aeson duwde de slaapkamerdeur open.
"Wat het precies was weet ik niet, maar het was een lang en slank wezen. Het had bijna iets mensachtig. Het was verschrikkelijk snel en kon zo de boom in springen zonder enige problemen," legde Aeson zachtjes uit. Hij had Zoey los gelaten zodat hij naar het grote raam kon lopen. Met zijn armen voor zijn borst gevouwen staarde hij naar buiten. Er zat daar iets dat niet helemaal leek te kloppen. Overdag voelde het bos veilig, maar nu had het Aeson een onbehagelijk gevoel gegeven. Alsof iets in het bos terug aan het staren was. Bedenkelijk keek Aeson om naar Zoey.
"Geen zorgen, we hebben het weggejaagd. We kunnen later wel eens kijken op het internet of hier misschien toch dieren rondlopen die we niet kennen," glimlachte Aeson.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey was stilletjes de trap op gelopen terwijl ze inwendig even zuchtte en wat gedachten opzij zette. Er was geen reden om haarzelf druk te maken; beren, herten, bergleeuwen misschien, veelvraten en konijnen. Niets ongewoons en niets wat ze overdag ook niet tegen konden komen. De nacht was sowieso een tijdstip waarop je fantasie een loopje met je nam met zulke dingen, dat was haar verklaring voor alles dan ook. Het was waarschijnlijk gewoon een hert geweest of een beer of zo. Het kon allemaal. Oké, Zoey, stop met denken.
Fronsend keek ze Aeson echter aan toen die ineens fluisterde dat ze er in de slaapkamer over zouden praten. Ze zei echter niets en was in een rechte lijn naar de slaapkamer gelopen, waar ze de deur ook achter hen had gesloten, waarna ze haar armen over elkaar vouwde en haar wenkbrauwen optrok bij de plotselinge uitleg die ze kreeg over wat hij gezien had.
''Zeker weten dat het geen veelvraat was? Die kunnen ook overeind staan en door de nacht en vermoeidheid, kan het beeld vertekenen. En ja, ze klimmen ook in bomen.'', probeerde ze het zachtjes weg te wuiven. Ze wou hem heus niet afdoen alsof hij gek was, maar het klonk een beetje als een... slechte film. Peinzend beet ze dan ook even op haar onderlip.
''Sorry, zo bedoelde ik het niet.'', excuseerde ze zich dan ook maar. ''Maar het lijkt me stug dat een mens als een soort aap de boom in klimt, tenzij die één of andere slechte grap is die ontzettend goed in elkaar is gezet.'', mompelde ze nog. Toch wel een beetje gefrustreerd haalde ze een hand door haar haren en knikte ze even.
''Dat betwijfel ik niet, met zo'n knal.'', glimlachte ze kleintjes. ''En dat zullen we doen, maar ik denk niet dat we iets tegen komen wat al niet bestaan. Maar laten we voor de zekerheid een beetje in de geschiedenis duiken dan?'', stelde ze voor. Er waren immers diersoorten geweest die als uitgestorven waren beschouwd en elders weer opdoken jaren later.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Aeson was dolblij dat Zoey niet reageerde op de manier zoals de andere deden. Ze dacht realistisch na en durfde eerlijk vragen te stellen. Het liet zien dat ze een gezond verstand had en dat vond Aeson geweldig.
"We kijken morgen wel eens. Waarschijnlijk hebben we door onze angst heen dingen gezien die er niet waren," zei Aeson schouder ophalend. Het was nou eenmaal donker geweest en het had makkelijk een grote vogel of iets kunnen zijn. Hij ging zich er nu tenminste niet druk over maken. Ze waren veilig hierbinnen en Aeson wilde kunnen genieten. Glimlachend liep hij naar Zoey. Hij legde zijn handen rond haar heupen en trok haar dicht naar hem toe. Nu hij aan haar kon zitten ging hij dat ook zeker doen. Nu had hij haar nog bij hem, als ze thuis waren was alles weer anders.
"Wat zeg je ervan als we onze zielige en arme spieren eens gaan verwennen met een warm bad?" glimlachte Aeson liefjes. Hij duwde een kusje tegen haar lippen, waarna hij zijn handen al onder haar trui liet glijden. Grijnzend duwde hij kusjes tegen haar lippen, totdat hij ze volledig tegen die van haar duwde. Zijn waren handen gleden haar rug op. Voor een paar tellen bleven ze zo staan, genietend van elkaar. Zodra Aeson haar lippen weer losliet had hij haar trui over haar hoofd getrokken. Grijnzend trok Aeson haar omhoog, zodat ze haar benen rond zijn middel kon slaan. Met het meisje in zijn armen wandelde hij de badkamer weer in, waar hij de kraan van het bad open draaide. Voorzichtig zette hij haar weer op haar benen, waarna hij weer kusjes tegen haar hals begon te duwen. Aeson kon makkelijk zeggen dat hij verslaafd was aan Zoey. Alles aan het meisje vond hij heerlijk en fantastisch. Ze zorgde ervoor dat hij haar constant wilde aanraken en wilde kunnen knuffelen, ook al kon dat niet altijd.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Zoey trok kort een wenkbrauw op voor een glimlach haar sierde. ''Dus... 'Onze' angst, huh?'' plaagde ze hem wat. Ze vond het heerlijk om het bij hem neer te leggen, omdat hij het nu zo in het algemeen benoemd had en waarschijnlijk was zijn reactie op voorhand al in te denken, en hilarisch dus. Ze had hem dan ook vermaakt aangekeken terwijl ze hem volgde hoe hij bij haar kwam staan en haar naar zich toe trok. Haar bruine ogen stonden vermaakt.
''Mhh.'', mompelde ze. ''Dat je dat nog moet vragen, is een wonder.'', grinnikte ze zachtjes. Een bad kon ze wel gebruiken op dit moment, na een hele dag in de sneeuw en de thee had haar zeker wel opgewarmd, maar het was niet verkeerd om haar lichaam wat meer warmte en rust te gunnen. Zoey beantwoordde Aeson's kus gewillig en had haar armen rond zijn schouders gelegd, haar vingers tussen de losse haren in zijn nek.
Zoey liet haarzelf gewillig optillen en haarzelf ook weer neer laten zetten in de badkamer. Hoewel ze genoot van zijn lippen tegen haar huid, kon ze haarzelf niet helpen dat ze diep aan het nadenken was over wat er allemaal gebeurd was.
''Wat als iemand een grap uit haalt?'' vroeg ze zich ineens af. ''Wat als er inderdaad één of andere manier is waardoor iemand super snel in een boom kan komen... er zijn constructies die je makkelijker kan instaleren en weer neer kan halen.'' Lekkere moodbreaker, Zoey. Toch kon ze het niet helpen en daarom sloeg ze haar blik ook neer en beet ze kort op haar onderlip.
Oprecht dat ze bij hem wou zijn, hem ook wou aanraken en knuffelen, maar deze avond was té raar geweest om los te kunnen laten. Voor haar dan toch. Zachtjes zuchtte ze en keek ze weer op naar Aeson, een beetje onderzoekend.
''Ik weet niet of ik kan slapen vannacht...'', gaf ze dan ook maar toe.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Een diepe zucht verliet Aeson zijn lippen. Hij had zachtjes kusjes tegen haar hals geduwd, maar bij het horen van Zoey haar opmerking wist hij dat ze dit vanavond nooit los ging laten. Ze zou hier juist waarschijnlijk nog lang door over willen praten. Hij liet haar weer los, waarna hij met een zucht op de rand van het bad plofte.
"Wie zou er nou in godsnaam in dit weer een grap uit willen halen, op deze locatie en op deze manier. Het is niet veilig hier in de nacht, voor niemand. Het is afgelegen, ze moeten een speciale sleutel hebben voor de skilift. Het was waarschijnlijk een stomme vogel of een beer, die kunnen in bomen klimmen weet je," zei Aeson. Hij had zijn donkere ogen naar Zoey toe gedraaid. Misschien had hij toch iets anders moeten verzinnen voor haar. Bedenkelijk bleef hij naar het meisje voor hem kijken.
"Het was een dier Zoey, het was donker en aan het sneeuwen. Ik was samen met twee idioten, geloof me het was gewoon een dier," zei Aeson. Hij trok zijn trui over zijn hoofd, waarna hij zijn schoenen uittrapte. Hoe dan ook ging hij in bad.
"Ik kan er niks aan veranderen of doen Zoey, ik kan moeilijk naar buiten gaan om erachter aan te gaan," zei Aeson. Hij snapte dat het niet fijn was voor sommige hier, maar het was geen reden om bang te zijn.
"We hebben alles op slot gedaan, ik slaap met je in één kamer. Dus niemand komt hier aan je zitten, je bent compleet veilig. Ik weet niet wat ik kan doen om het veiliger te laten voelen, Zoey," zei Aeson. Hij wreef met zijn hand door zijn lange haren, waarna hij wanhopig opkeek naar Zoey.
"Ik kan niks doen," zei hij.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

De zucht die ze te horen kreeg, zei al genoeg. Ze had het moment verpest en dat maakte dat zij weer zuchtte en een hand door haar haren haalde, voor ze haar armen over elkaar sloeg en voor haar buik vouwde. Klein haalde ze haar schouders even op bij de vraag die Aeson stelde. Ze wist het niet, maar het leek haast een logische verklaring te zijn.
''Beren klimmen niet snel.'', mompelde ze zonder echt op hem in te gaan. Want hij had wel gelijk dat er een sleutel nodig was voor de skilift en elke idioot met wat verstand zou niet in de nacht ronddolen. Niet in zijn eentje en zonder geweer, juist vanwege de beren. Of haar... Kort schudde ze haar hoofd dan ook even.
''Sorry...'', mompelde ze lichtelijke fronsend toen Aeson haast uit leek te vallen over het onderwerp. Of dat lag gewoon aan haar, dat kon ook natuurlijk. Deze hele avond leek raar te zijn. ''En dat weet ik, dat vraag ik ook niet van je.'', zuchtte ze dan ook. ''Het is meer dat het niet fijn is dat er 'iets' zo dichtbij komt. Zelfs als het een beer was.''
Zoey had een stapje naar voren gedaan en haar handen tegen zijn wangen aan gelegd, waarna ze met haar duimen even over de huid daar streelde. Ze drukte een kusje op zijn lippen en keek daarna weer naar hem op met een kleine glimlach.
''Je hoeft ook niets te doen. Ik moet stoppen met denken...'', gaf ze zachtjes toe. Als er één ding was waar ze goed in was, was het denken. Teveel denken. ''Laten we er inderdaad over ophouden en in bad gaan.'', wuifde ze het zelf dan ook weg waarna ze nog een kus op zijn lippen drukte en deze, deze keer wel langer aanhield zoals de bedoeling was geweest.

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

De sfeer was compleet anders. Waar Aeson eerst nog een grote glimlach rond zijn lippen had gedragen en Zoey had willen afleiden van wat er zojuist gebeurd was. Maar Zoey zou Zoey niet zijn als ze alles zou analyseren en dertig keer over na zou denken. Het sierde haar, maar op momenten zoals dit vond hij moeilijk. Hij wist zelf niet goed was hij moest doen en hij wilde iedereen graag beschermen. Maar soms ging dat niet. Aeson had zijn lippen losgelaten van Zoey zodat hij weer overeind kon komen en zijn kleding verder uit kon trekken.
"Waarschijnlijk speelt onze hersenen met ons. Morgen kunnen we het gaan onderzoeken," glimlachte Aeson uiteindelijk. Hij sloeg zijn arm rond haar heup en duwde een kus tegen haar wang. Tevreden draaide hij zich om zodat hij zijn kleren achter hem neer kon gooien. Helemaal naakt stapte Aeson uiteindelijk het water in. Het bad was het een toppunt voor hem. Hij vond het heerlijk, zeker met Zoey bij hem.
"We kunnen de boswachter bellen, gewoon voor algemene informatie weet je wel," zei Aeson, in de hoop haar toch iets gerust te kunnen stellen. Hij haalde een elastiekje van zijn pols en bond zijn lange haren in een hoge knot, zodat het niet nat zou worden met dit bad. Zodra Zoey weer bij hem kwam zitten legde Aeson zijn arm rond haar schouders. Glimlachend duwde hij een kusje tegen haar hals.
"Je weet dat ik van je denken hou Zoey. Ik hou verschrikkelijk veel van jouw hoofd en je hersenen. Het is alleen lastig dat wanneer ik het ook niet weet dat ik jou rustig kan krijgen. Het maakt het gewoon moeilijk voor mij, snap je?" vroeg hij. Aeson wreef met zijn hand over zijn haren om een paar blonde lokken uit zijn gezicht te halen die niet in de knot paste.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Het was heus Zoey haar bedoeling niet geweest om de sfeer te verpesten, maar het zat haar gewoon niet helemaal lekker en waarom wist ze niet eens. Het maakte dat ze inwendig keer op keer bleef zuchten en haarzelf moest inhouden om die zucht niet te laten horen. Het was inderdaad beter om het tot de volgende dag te laten rusten.. Zoals Aeson geopperd had.
''Waarschijnlijk.'', antwoordde ze zachtjes in hoop dat het onderwerp op die manier een beetje los werd gelaten, vooral in de hoop dat zij het los kon laten. Grote kans dat ze alsnog midden in de nacht de laptop ging pakken en de hele nacht zou spenderen aan onderzoek.
''Laten we morgen gewoon kijken of er nog sporen te vinden zijn, het sneeuwt niet en volgende weersverwachtingen gaat dat ook niet gebeuren tot morgenmiddag. Misschien krijgen we dan beter beeld van wat er rondsluipt tussen de bomen.'', stelde ze maar voor met een glimlach. ''En dan kunnen we ook de boswachter bellen inderdaad.'', knikte ze nog instemmend.
Zoey volgde Aeson's voorbeeld, door de rest van haar kleding van haar lichaam te verwijderen en haar roodachtige haren in een slordige knot op haar hoofd bij elkaar te binden. Het duurde anders eeuwig voor het droog was. Ze stapte zelf het bad ook in en sloot even tevreden haar ogen toen het warme water haar lichaam omsloot.
''Dat is niet waar.'', sputterde ze zachtjes tegen. ''Je vind mijn denken onwijs lastig en zeker vervelend omdat ik nooit meer ophoud.'', pestte ze hem wat waarna ze haarzelf iets draaide en haarzelf zijn schoot op schoof. Ze plaatste haar handen tegen zijn schouders/nek aan waarna ze haar gezicht vlak voor die van hem hield.
Zachtjes had ze haar lippen voor een moment tegen die van hem aan gelegd, voor ze haarzelf ook weer terug trok en hem met een lichte twinkeling in haar bruine ogen aankeek. ''Hoe kan ik het goedmaken?'' vroeg ze zachtjes. 

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Met een tedere glimlach liet Aeson zijn duim over Zoey haar zijdezachte wang glijden. Hij zou haar denken nooit vervelend vonden. Het zou soms te veel voor hem worden, aangezien hij echt nooit op die bezig was. Maar het zou nooit vervelend zijn. Aeson duwde een kusje tegen haar lippen, waarna hij zijn hoofd schudde.
"Ik vind het alleen maar leuk dat je zo veel nadenkt, dat weet je," fluisterde hij zachtjes. Glimlachend aaide hij met zijn vingers door haar rode haren. Zoey zou alleen maar verveeld zijn als ze niet haar leuke gedachten had. Zacht grinnikte Aeson. Hij hield van die twinkeling in haar ogen. Het betekende dat ze iets in gedachten had en daar kon Aeson eigenlijk alleen maar enthousiast over zijn.
"Je hoeft het niet goed te maken, dat weet je toch," glimlachte hij toch maar. Zachtjes aaide hij door haar haren. Liefdevol duwde Aeson nog een kusje tegen haar lippen. Hij legde zijn armen rond haar heupen. Zijn hand liet hij over haar heup glijden. Het was zo fijn dat hij nu eindelijk zonder problemen aan haar kon zitten. Er was altijd een bepaalde spanning en weerhoud geweest toen ze nog niet officieel waren, maar alles liep nu heerlijk en goed. Aeson trok Zoey dichter tegen hem aan. Hij kon geen genoeg krijgen van haar.
"Gewoon jezelf blijven, dan maak je mij het meest gelukkig en het meeste blij," glimlachte Aeson zachtjes. Hij duwde zacht kusjes tegen haar hals. Ze rook zo lekker.
"Laten we morgen ons eigen ding doen, gewoon samen," fluisterde Aeson zachtjes. Hij had zijn hand over haar bovenbeen laten glijden, dichter naar haar lies toe. Hij hield van haar warme lichaam.
"Ik hou van je Zoey," fluisterde hij.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven