ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

First Page | « | 1 | 2 | 3 | » | Last [ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/22/2018 12:32 AM

Terwijl ze samen met Julian zaten moest ze op kijken toen er inderdaad een man met een andere blondine voor de tafel stonden en zelf kwam ze ook overeind van beleefdheid en had ze Mr. McGommery ontmoeten. Julian had haar eigenlijk laten ontmoeten met de oudere man. Terwijl de jongedame haar ogen de heletijd geconcentreerd op de man had gericht en haar volle glimlach had getoond totdat de avond verstreek en het ook wat later bleek te zijn. Rosé had haar avondje wel kunnen genoten omdat ze samen met haar baas aan tafel zat, en soms van haar wijn dronk. Ze zat op het meest comfortabele stoel die er was en de sfeer was elite en gewoon te perfect om waar te kunnen zijn. Dat had ze de heletijd tegen haarzelf gezegd. Al had ze de meest naar Julian gekeken, ze had de beste zicht van hem gehad. Zijn kaaklijn had ze bekeken, zijn glimlach. Hoe zijn ogen wat sloten toen hij lachte. Ze kon het ook allemaal andere dingen opnoemen wat hem aantrekkelijk maakte, maar ze wilde het allemaal in haarzelf gaan leven. Wat het was gewoon perfect, hij was gewoon té aantrekkelijk.
De oudeman had afscheid genomen met de dame naast hem en dat liet de twee achter zitten aan de vier personen tafel. Rosé had haar wijn tussen haar vingers genomen terwijl ze het laatste aantal naar achteren gooide en het glas weer op zijn plaats legde. Het was haar tweede glas, maar dat maakte niet écht heel uit. Ze vond de wijn wel heel lekker... was ook te verwachten van een restaurant zoals deze? Het deed niet lang voordat ze de stem van Julian hoorde waardoor ze haar hoofd naar hem keerde en zijn gezicht even bekeek voordat ze antwoord wilde geven. “Yeah sure!” Zei ze knikkend toen hij vroeg of ze konden gaan. Al had ze hier met hem de héle nacht willen spenderen, klonk het een fantasie in haar oren. Maar het was een mooie fantasie. Het liet haar wat stom glimlachen.
Zijn hand uitgestoken naar haar toe liet haar wakker maken, die ze ook zachtjes aannam. Wauw wat had hij toch warme handen. Ze wist eventjes niet wat ze op dit moment voelde, maar kwam toen uiteindelijk overeind - haar jurk weer vast houdend - en sloeg haar handtas om haar schouder heen terwijl ze hem aankeek. Zijn mooie gezicht weer in haar opnemen was niet heel moeilijk. Ze kon elke perfectie van alle kanten van hem zien. De volgende zin liet haar wat pruilen. “It actually is over.” Gaf ze ook maar toe, al had ze dat juist niet gewild. Damn waarom had ze toch zulke rare gevoelens tegenover haar baas?

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/22/2018 12:05 AM

Julian glimlachte even. ''I will take you on that promise then.'', knikte hij. Hij ging er maar op vertrouwen dat ze kundig genoeg was om niet over te komen alsof ze iets van plan waren met dit diner. Dat was enorm belangrijk. Hij had zijn eigen, beste glimlach ook maar op gezet toen Mr. McGommery arriveerde met zijn blonde vrouw. Julian stelde Rosé voor om maar meteen duidelijk te hebben dat hij een nieuwe secretaresse had, of assistente. Meer een combinatie van beide en daarbij zou ze veel vaker zijn gezelschap zijn. Hij zou wel vaker ergens heen moeten, of willen, en haar dan mee willen hebben. Zo werkte het gewoon bij hem. Ene kant was hij niet graag alleen, maar hij drukte ook niet graag stempels. Gewoon plezier zonder daadwerkelijk een titel er aan te geven. Hij had ook helemaal niets met vrouwen die dat deden. Zijn leven was te gecompliceerd voor nog meer complicaties, dus hij had zichzelf jaren geleden al aangeleerd om het los te laten, te negeren en zichzelf neutraal op te stellen.
De avond vloeide zodoende met wijn, een goede drie gangen menu en daarnaast had hij een goed zicht op Rosé. Iets wat hij totáál niet erg vond, onder andere door de outfit die ze nu aan had. Nancy had meer dan haar best gedaan, misschien moest hij alleen hiervoor al nadenken over een eenmalige promotie of zo. Die dame wist hem altijd uit de brand te helpen wanneer iemand zich niet kleedde naar zijn wensen. En hoewel hij het heerlijk vond dat Rosé ergens gewoon plain was, haarzelf en zich daar ook goed bij voelde; hij kon enkel hopen dat ze zijn advies opvolgde en gewoon netjes op kantoor zou arriveren vanaf nu. Als het nodig was zou hij haar vooruit betalen zodat ze het kon bekostigen, als dat het probleem was. Dat was dus iets om uit te zoeken, dat kwam wel goed. Besloot hij.
Drie volle uren verstreken, waarna Mr. McGommery aankondigde dat het veel te laat werd voor hem. Logisch, de man was de jongste niet meer. Daarmee hadden ze afscheid genomen en had Julian het stel nagekeken, voor zijn aandacht weer naar Rosé ging. Hoewel hij nog wel zou kunnen blijven zitten, hadden ze zelf ook genoeg op en nog een glas erbij, en hij zou niet meer kunnen autorijden. Of eerder mogen. Hij voelde zich nog prima namelijk.
''Shall me too then?'' stelde hij maar voor terwijl hij zijn hand uitstak om haar overeind te helpen. Hoewel het jurkje haar geweldig stond, wist hij ook van de ongemakken af. ''However I must admit it is kinda sad the evening is almost over.'', bekende hij maar met een glimlach.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/21/2018 10:40 PM

Ze had haar ogen op haar baas gericht die een doosje tevoorschijn haalde. Een tape recorder. Dat was een heel slim idee vond ze en daarbij nam ze die ook aan. Even naar het doosje kijkend. “I won’t draw any attention you can be sure of that.” Had ze als antwoord gegeven en nam het doosje in haar tas terwijl er een kleine glimlach rond haar mondhoeken vormde toen ze haar een beetje geruststelde. Want nu voelde ze zich ook een beetje beter want ze hoefde dan inderdaad geen pen en papier uit te halen terwijl iedereen daar zo zat. Ze keek op toen hij zei dat ze Nancy moest gaan bedanken, dat ging ze dus echt doen.
Toen de auto stilstond keek ze op en zag dat haar deur weer geopend werd door haar baas. Weer wat blozend had ze haar mini jurk vast gehouden en kwam uit de auto vandaan. Ze knikte op de opmerking van de jongeman en was weer helemaal verrast omdat haar arm in die van hem gehaakt was. Ze voelde dat haar lichaam warmer werd door elke aanraking die hij haar gaf. En zijn gentlemen acties maakten de jongedame helemaal aan het blozen. Ze was niet gewend aan zoveel aandacht, helemaal niet van haar baas verwacht. Dus liep ze samen met hem terwijl ze zijn warmte tegen haar lichaam voelde, door het luxe restaurant heen, waar het écht super mooi ingericht was. Ze wist niet of ze ooit in zo’n luxe ingerichte restaurant was gekomen. Wat geconcentreerd nam ze elke detail in haar op, hier moesten rijke mensen komen. Dat was al te gokken ja. Toen ze aankwamen bij de tafel die voor vier personen was keek ze naar de wijn die er stond en glimlachte eventjes weer door de gentlemen acties van haar baas. Ze nam plaats op de stoel terwijl ze hem door haar baas naar voren liet duwen. Rosé had het helemaal warm door hem gekregen omdat hij gewoon een schat was wat ze niet verwacht had. Maar ze liet alles maar eventjes komen.
Haar blauwe ogen keken meteen naar Julian toe die haar informeerde wat voor meneer ze zometeen zal tegemoet komen. Ze knikte wat blozend om zijn suggestie van dat ze haar ‘lovely’ glimlach zo vaak als mogelijk liet zien. Ze wilde hem gewoon zo graag knuffelen en vertellen dat hij zó lief was. Damn oké concentreren Rosé. Ze zag dat er een man naar hun kant op kwam lopen en daarom was haar hand meteen naar haar handtas gegaan en zonder attentie op te pakken had ze het ding aangezet terwijl ze glimlachend voor haar uit keek en eventjes haarzelf voor alles klaar maakte. Dit zal nog een lange avond worden dan. Haar blik richtend op de witte wijn die voor haar werd ingeschonken.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/21/2018 10:23 AM

Julian's mondhoek trok nog even omhoog in een soort smirk toen ze hem nog bedankte voor zijn compliment ook. Dat streelde, ongewild misschien, toch zijn ego. Maar hij zei niets en had de deur achter haar dicht gedaan, zodat hij weer terug naar de bestuurderskant kon lopen en daar zelf in stapte. Toen de deur achter hem dicht was, had hij de auto weer gestart en toen ze beide in de gordels zaten, was hij weggereden. Het was een klein half uurtje rijden vanaf haar huis. Dat viel dus mee en gezien het tijdstip verwachte hij niet al teveel tegen verkeer. Mocht hij hopen, want te laat komen zat hij niet op te wachten en dan waren ze eigenlijk al te vroeg vertrokken ook. Ze zouden eerder aankomen dan degene waarmee ze een diner hadden. Mr. McGommery was zijn naam en zijn vrouw zou meekomen. Dit was dan ook puur voor de show, maar hij wou toch alles genoteerd hebben voor als werkdingen wel van toepassing waren. Daarom had hij ook een klein kastje tevoorschijn gehaald en voor Rosé haar neus gehouden.
''A tape recorder.'', verklaarde hij maar. ''I don't expect you to sit down with a pen and paper, but in a bag it will not raise eyebrows.'', ging hij verder. ''Are you handy enough to press play without raising questions?'' vroeg hij dan ook waarbij hij heel even om had gekeken naar haar. ''And don't worry, it is just a dinner. But I just want to be sure.'', knikte hij om haar toch een beetje gerust te stellen gokte hij zo.
Hij had zijn hand weer terug op het stuur geplaatst en glimlachte even toen ze hem bedankte voor de outfit. Dat was naar zijn mening nergens voor nodig, het was een klein iets geweest. Wel, misschien groot voor haar maar hij zou het bedrag echt niet missen van zijn bankrekening. Hij had het tiendubbele terug verdiend in een week. Een kleine moeite dus.
''You should thank Nancy the next time, she made sure you had something that fitted just right.'', glimlachte hij. Wederom een compliment dan toch. Misschien was hij toch iets nieuwsgieriger naar haar toe, dan hij eigenlijk wou toegeven. Maar hij was niet de persoon om zich enorm romantisch te gaan gedragen of wat dan ook. Hij was geen 'relationship material' zoals hij het altijd zei. En er was nog niemand om de hoek komen kijken die hem anders had bewezen.
Uiteindelijk waren ze bij het restaurant aangekomen, waar hij meteen uit was gestapt en naar de andere kant was gelopen om Rosé uit de auto te helpen. De sleutel ging door naar een loopjongen, die zou zorgen dat de auto ergens goed terecht kwam en als de auto daadwerkelijk ongedeerd bleef, kon hij zeker een tip verwachten.
''Let's go inside and take a drink before Mr. McGommery and his wife will arrive.'', knikte hij terwijl hij haar arm zo had begeleid dat die in de zijne gehaakt werd. Samen waren ze dan ook naar binnen gelopen en werden ze naar een tafel voor vier begeleid. Er stond al wijn op tafel, dat was goed. Hij kon altijd naar een whiskey vragen als hij vond dat hij het nodig had. De stoel had hij naar achteren geschoven voor Rosé , waarna hij aan de zijde naast haar plaats nam.
''Mr. McGommery is someone you want as your friend. He has alot of power, enough to make it uneasy for me if he doesn't like what he is hearing or seeing.'', verklaarde hij maar waarom ze bij dit diner aanwezig waren. ''So I suggest you show that lovely smile of yours as much as you can.'', glimlachte hij nog, voor hij de ober even bedankte voor de wijn die ingeschonken was. Wit voor de dames, rood voor de heren.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/20/2018 08:59 PM

Haar blauwe ogen keken naar de wagen die voor haar huis stond, wauw. Ze had dus geen idee wat voor merk deze auto was. Maar ze vond hem wel super gaaf en zó luxe eruit zien. Voor eventjes schraapte ze haar keel en keek op naar Julian toe. Rosé had haar handtas even goed in haar handen genomen en had haar baas met een glimlach aangekeken toen ze zag dat hij leek te staren. Haar glimlach bleef zo totdat het portier open werd gehouden door hem en ze een complimentje van zijn kant hoorde komen. Ze keek hem verrast aan en knikte een beetje. “Thank you.” Gaf ze terug als antwoord op de compliment én het vasthouden van het portier en stapte in terwijl ze haar jurk even goed vasthield zodat niet ergens zichtbaar was. Oké ze had daadwerkelijk niet verwacht dat het portier open werd gehouden door hém oh en helemaal geen compliment. Ze had er rode wangen van gekregen en eventjes haalde ze diep adem omdat ze weer zenuwachtig leek te zijn door dit allemaal weer te denken.
Toen ze hem naast haar zag keek ze hem even aan en nam hem in haar op. Zijn aftershave rook écht heerlijk. En het leek alsof ze eventjes zijn kin gewoon wilde aanraken. Oke Rosé rustig aandoen! Ze had zijn chique uiterlijk bekeken en glimlachte weer. Voor ze eventjes naar buiten keek waar ze haar moeder zag kijken keerde ze haar hoofd weer naar haar baas toe. “You look good too.” Had ze uiteindelijk ook gezegd, niet echt wetend of het wel eigenlijk een normale zin was die je tegen je baas zei. Het was er gewoon uitgefloept. “And by the way... thank you for the outfit. I was really surprised when I unpacked it.” Zei ze knikkend had haar tas goed vast gepakt. Haar ogen keken uiteindelijk naar buiten. Denkend aan zometeen. Ze wist niet wat er te verwachten was want eerder was ze maar een keer naar een restaurant gegaan voor een afspraak en had zij juist het praten gedaan. Maar dat was toen ze nog in een veel kleinere bedrijf werkte als assistente. Dus ze verwachtte alles op dit moment en ze moest er ook klaar voor zijn. Zenuwachtig gingen haar voeten een beetje heen en weer en fatsoeneerde ze haar haren even die te snel in een knoop gingen.
Daarna had ze eventjes gedacht aan haar moeder die haar vertelt had dat ze dus echt geen notitie boek moest meenemen en dingen moest noteren want dat zal heel grappig gaan staan. Maar toch had Rosé voor de zekerheid eentje erin gedaan voor als ze ná het diner alles samen kon vatten. Ze zal wel gaan zien hoe het allemaal ging. Nu was ze eventjes te nerveus. Maar waarom was ze eigenlijk nerveus? Misschien kwam het doordat ze met haar baas nu heel dicht tegen elkaar zaten. Ze wist het eventjes niet.

Reply Edited on 06/20/2018 09:01 PM.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/20/2018 08:19 PM

Hoewel Dave vervelend was geweest en ook zeker opmerkingen had gemaakt over zijn nieuwe secretaresse/assistente, had Julian zeker scherpe opmerkingen klaar gehad om de man ook meteen weer de mond te snoeren, maar het contract niet in gevaar te brengen. Hij kende de man namelijk langer dan vandaag en wist ook precies hoe hij zulke mensen moest aanpakken. Al met al nam het een kwartiertje om beide handtekeningen in tweevoud te krijgen, vooral hij ook weer afscheid had kunnen nemen van Dave. Hij had geen behoefte om gezellig te kletsen met de man, daar had hij wel andere mensen voor. En daarbij zou hij dat liever in een bar doen, een nachtclub of zo, dan op kantoor.
Uiteindelijk was Rosé naar huis gegaan en was hij achter gebleven op kantoor. Hij had nog wat dingen te doen, dingen die hij niet hoefde te doen in haar bijzijn dan toch. Hoewel hij Nancy wel oprecht had bedacht voor haar bijdrage deze dag en daarmee had hij de creditcard terug genomen. Hij vertrouwde op het inzicht van de brunette, die kleedde de boel hier immers aan en deed zijn kleding ook als het erop aan kwam. Hoewel hij echt wel zelf kleding kon komen en ook aan zou kunnen trekken, maar het was soms fijn om iemand op pad te kunnen sturen, zonder die ellende er ook nog bij te hebben. Van alle kanten werd hij altijd herkend en dan was het gewoon niet fijn om door een winkelstraat te lopen. Alleen die gedachte al deed hem zuchten, waarna hij nog een glas whiskey voor zich inschonk en deze ook achterover sloeg.
Uiteindelijk was het voor hem ook genoeg geweest en had hij zijn appartement opgezocht, wel, het was meer een huis op een verdieping dan toch. Daar had hij zijn kleren uitgetrokken en had hij in eerste instantie een douche genomen, voor hij zichzelf in nieuwe kleren had gehesen. Het was gewoon een lichte broek geworden met een zwart bloesje en nette schoenen eronder. Daar moesten ze het maar mee doen hoor, want Julian had niet veel meer zin om iets meer te doen dan dat. Hij haalde een hand door zijn haren, waardoor hij het lichtelijk in model dwong. Wat aftershave volgde vooral hij zijn spullen had gepakt en naar beneden was vertrokken, naar de parkeergarage waar zijn Bentley te vinden was. Hij was enorm zuinig op die bak, dat zeker. Maar het was daarmee ook het vervoermiddel wat hij het meest gebruikte.
Gek genoeg was het nog niet eens zover rijden naar Rosé haar huis, waardoor hij met twintig minuutjes al voor haar deur stond en een keer op de hoorn gedrukt had om aan te duiden dat hij er was. Hij hoopte echter niet dat ze daadwerkelijk pen en papier mee nam. Maar goed, misschien had hij dan weer wat te lachen. Alleen het idee al zorgde voor een glimlach op zijn gezicht en die werd breder toen Rosé de deur uit liep. Het jurkje wat Nancy voor haar uit had gezocht, in combinatie met die hakken en haar blonde krullen, was gewoon perfect. Andere woorden had hij er niet voor. Hij merkte dan ook dat hij aan het staren was, vooral hij zijn keel dan ook even schraapte.
''Right.'', mompelde hij tegen zichzelf waarna hij naar de passagierskant was gelopen en het portier voor haar open hield. ''You look wonderfull.'', complimenteerde hij haar nog wel. Dat was aardig, toch?

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/20/2018 07:08 PM

Ze hadden een contract met Dave Whitemister eerder in de dag getekend en ze had tegelijkertijd de oude man ontmoeten. Meneer Relish ha haar inderdaad vertelt dat meneer Whitmister een vervelende persoon was en ze had gegokt dat hij een hekel aan de oude man had. Waar hij ook groot gelijk in had, ze had de oude man ook niet leuk gevonden want het leek alsof hij iets van ze verstopte en de sfeer die hij gaf was ook niet fijn. Op naar vanavond.
Het was al later in de dag waar Rosé uit de badkamer had gerend uit blijheid. Haar moeder had van beneden geroepen dat er een pakketje voor haar was gearriveerd. Ze had eerder van Nancy gehoord dat het kleding naar haar huis zou worden gestuurd en Rosé had sinds die tijd met zenuwachtigheid op het pakketje gewacht. Nu lag ze het pakketje voor haar op het bed terwijl ze haar haren had gedroogd met een föhn en het even zo had gelaten. Ze zal wel zometeen zien wat ze met haar haren zal doen. Nu was ze afgeleid door het inhoud van het pakketje die ze vol nieuwsgierigheid opwachtte. Daarom wilde ze niet verder wachten en opende het plastic wat sneller dan ze deed en daarmee prutste ze wel wat. Maar het plastic ging eraf en belandde op de grond terwijl de jongedame even haar kamer licht aanzette en het stuk kleding omhoog hield. Met grote en bewonderende ogen was ze verast naar het kledingstuk gaan kijken. Haar handen gleden over het zachte stof heen en ze gilde van blijheid en hield het stof wat tegen haar aan. Oké nu moest ze niets verprutsen want ze wilde haar baas niet laten wachten! Ze had geen goed indruk afgelaten op de eerste dag door haar kleding. Dus moest ze even goed bezig zijn! Meteen had de jongedame naar haar lingerie setjes gekeken en besloot om geen bh aan te doen sinds het jurkje al een soort van bh had. Anders zou ze een dubbele bh hebben. Ze kon niet kiezen uit een normale slipje en een string. Dus vroeg ze haar moeder, die haar vertelde dat ze een string aan moest doen, wat ze ook maar deed. Een zwarte simpele string trok ze daarom ook maar aan, iets wat ze niet echt aandeed... maarja. Daarna gleden haar ogen weer naar haar bed toe waar ze nog een paar schoenen op haar bed zag liggen. Wow die hakken! Ze trok eerst haar jurk aan. Die ze even bewonderde, oké ze zag iets te sexy uit! Had haar baas dit nou echt uitgekozen? Ze kreeg de blosjes ervan en zonder tijd te verliezen deed ze de zwarte hakken eronder aan terwijl ze die ook wat bewonderde. Oké die hakken waren echt heel hoog en ze wist niet of ze fatsoenlijk ermee kon lopen, zeer comfortabel leken ze niet. Maar ze waren dus wél comfortabel. Dat had Rosé in de gaten gehad toen ze begon te lopen door haar kamer. Ze werd helemaal wild toen ze haarzelf in de spiegel bekeek.
Meteen hielp haar moeder haar met het krullen van haar haren. Haar moeder had haar vertelt dat ze het open moest houden omdat het anders iets te sexy werd. Maar Rosé wilde wat stout spelen, en had knalrode lippenstift op gedaan met witte oog makeup en nog wat mascara. Daarna werd haar lieveling ketting om gedaan en ringen kwamen er ook bij. Als laatst spoot ze haar roos geurende parfum op en verdwaalde naar beneden toe waar ze haar zwarte handtas al klaar had staan. Ze had er een notitieboekje erin gedaan met pennen erbij. Toen ze een auto hoorn hoorde kuste ze haar moeder en opende de deur waar ze al een auto zag wachten op haar.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/20/2018 05:59 PM

Het vermaakte Julian wel een beetje dat Rosé een beetje in de zee werd gegooid met dit alles. Ene kant leek ze heel zeker, maar aan de andere kant leek ze ook zeker overspoeld door alles. En heel eerlijk gezegd, sierde het haar wel dat ze zo in gedachten was verzonken door alles wat hij op haar bord gooide en wat ze maar moest verwerken. Maar wederom, Julian hield van directheid en hij draaide er nooit omheen wanneer hij iets kwijt moest of vond dat iemand iets moest weten. Of wanneer hij nader toelichtte wat de bedoeling precies was. Alleen voor het diner zouden ze het pand uit moeten, het ondertekenen van de papieren om half vier zou gewoon hier plaats vinden en was ook zo gedaan. Morgen zou hij weinig te doen hebben, gelukkig. Hij was hier al dagen langer dan hij eigenlijk zou willen.
''Alright.'', knikte Julian. Daarmee was hij door de deur heen gestapt en had hij Nancy gewenkt om iets te gaan halen, met de doorgegeven maten. En ze moest zorgen dat het bij Rosé thuis zou belanden, anders zaten ze nog met het omkleed gedeelte. Hij gaf haar een creditcard mee en keek haar even na, voor hij de deur weer achter zich sloot. Leuke hieraan was dat hij meteen haar maten wist, dat zorgde toch wel voor een iets vermaakte glimlach op zijn gezicht. Hij kon enkel hopen dat ze de rest zelf wel kon, betreft haar haren en gepaste lingerie eronder. Je kon moeilijk met een boxer onder een jurkje gaan lopen, zelfs hij wist dat. Net zo goed als je je zaakje niet links droeg terwijl je broek erop gemaakt was om het rechts te dragen. Rare gedachte dan toch.
''Not really.'', antwoordde hij terwijl hij wat met zijn glas had gespeeld. Hij had haar eerder gezegd zelf ook te pakken als ze moest, dus hij ging het niet aanbieden.
''I suggest you walk with me within a few minutes. I need to sign a contract with Dave Whitemister, it is good to meet him because you will see him often around here. A annoying man however.'', glimlachte hij. Jullian gooide de whiskey in één keer achterover en zette zijn glas weer op zijn bureau waarna hij zijn hand in een zak stopte en naar de deur gebaarde.
''Shall we?'' stelde hij dan ook voor. Het was goed voor haar om bepaalde gezichten te leren kennen. Vooral omdat hij ook wou dat ze mensenkennis zou hebben van de gezichten die hier over de vloer kwamen. Ze moest voorbereid zijn op alles.

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/20/2018 04:26 PM

De jongedame luisterde naar haar baas die haar de instructies gaf van wat ze allemaal moest doen en knikte glimlachend. Toen het aankwam op het diner van vanavond... wist ze niet zeker of zé nou echt mee wou. Maar het was een taak van haar werk en er werd niet gevraagd of ze mee wou of niet. Kom op Rose hoe erg kon het worden? Ze gingen heus wel ergens luxe gaan eten en nu al bedacht ze wat ze werkelijk aan kon doen. Een beetje verdwaald werd ze langzaam wakker van haar gedachten. Ze knikte toen haar vertelt werd dat ze goed moest luisteren en moest gaan noteren. Dat werd helemaal oké dacht ze in haarzelf. Maar diep inhaar was dat kleding meer in haar gedachten. Misschien moest ze iets van haar moeder lenen? Hmmm dat kon niet want haar moeder was ‘zwaarder aangelegd’ dan haar. Ze haalde eventjes diep adem maar keek op toen ze de volgende vragen hoorde. Vroeg ze nou letterlijk naar haar kleding en schoenmaat? Eventjes dacht ze na, hij vroeg het écht! “In the US size I’m a zero (maat 32 in EU) and my shoe size is 6.5(37 EU).” Zei ze wat ongemakkelijk terwijl ze diep adem haalde en hem volgde. Hij leek iets te pakken van zijn bureau maar ze had niet echt gezien wat.
Toen hij het over whiskey had kwam ze meteen overeind. Er bestond een glimlach op haar gezicht door zijn verdere zinnen én zijn vermakelijkheid. Ze voelde niet meer nerveus, meer onhandig. Kwam werkelijk door de outfit die ze nu aanhad. Wat glimlachend keek ze naar de juiste kast en liep erop af terwijl ze een whiskey glas ervan haalde en er whiskey ingoot. Daarna legde ze het op zijn bureau neer en nam weer haar plaats terwijl ze de agenda eventjes weer checkte. “Allright... is there something else you should need for tonight?” Zei ze een beetje opgelucht... haar baas zou haar kleding gaan handelen en ze kon al gokken wat haar baas zal uitkiezen en ze zag meteen al een duur setje voor haar ogen. Ze wilde hem letterlijk bedanken voor de kleding maar ze wist dat ze er dan belachelijk zal uitzien dus besloot ze dat maar eventjes niet te doen. Ze haalde uiteindelijk een hand door haar haren heen en voelde haar eventjes helemaal op haar gemak. Denkend aan vanavond keken haar ogen naar haar laptop en het leek alsof ze naar haar scherm keek. Ze dacht aan de knapheid die ze vanavond weer zal zien. En dat gaf haar een beetje kippenvel.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/20/2018 04:03 PM

Een mondhoek was omhoog getrokken door de blik die Julian bij Rosé teweeg bracht. Hij zei echter niets en nam dat vermaakt slechts tot zich. Uiteindelijk was het goed dat ze zichzelf had willen blijven zijn, maar het was gewoon niet te doen in een kantoor zoals deze. Ze was een visitekaartje en dat zou ze ook wel snel genoeg merken. Ze zou met hem mee gaan namelijk als hij afspraken had. Hij had iemand nodig om te notuleren en dus alles vast te leggen, wat er gezegd werd. Uiteindelijk zou hij niet willen dat iemand tegen hem zou gaan liegen om iets wat ze wél tegen hem gezegd hadden, dan had hij die dingen altijd nog als bewijs en dat had hem vaker uit de brand geholpen. Daarbij was het handig om dingen na te kijken, te onthouden en goed te kunnen regelen.
''Good.'', antwoordde hij tevreden toen ze niet tegen hem in ging en hem slechts verzekerde dat het goed ging komen. Voor de volgende keer dan toch, want ze kon zich nu niet omkleden.
Julian knikte toen Rosé zei dat ze geen vragen had. ''Alright. It is not like I am on the other side of the building.'', glimlachte hij flauwtjes, doelend op dat ze in dezelfde ruimte zaten. ''So if you have any.. don't hesitate to ask them.'', gebood hij haar. Hij was niet geheel een zak en zou het haar heus niet expres moeilijk maken. Hoewel hij wel hoopte dat ze tegen werkdruk kon, kritiek en een hoop ander geneuzel waar ze sterk voor in haar schoenen moest staan. Maar dat zou ze gaandeweg wel tegen komen en hij zei haar heus een kans geven om zich eventueel ook te verbeteren, én te groeien in deze functie.
Of Rosé de papieren ging lezen, dat kon Julian weinig schelen. Als ze haar werk maar deed. Het was voor hem enkel een pluspunt als ze er met zekerheid in stapte en ook nog kwaliteit kon leveren. Daarom had hij haar ook slechts gevolgd met zijn donkerbruine ogen en had hij naar haar gekeken terwijl ze haar laptop open zette en meteen wat begon te tikken, om schijnbaar de agenda naar voren te halen. Hij had zichzelf met zijn schouder tegen de muur aan gezet, op die manier kon hij met haar meekijken. Half dan toch. En vermaakt keek hij dan ook op toen ze de agendapunten opnoemde.
''Roland will go tot he first appointment, that one isn't interessting for me. The second one is signing some papers...'', somde hij op vooral hij even nadacht. ''And the third one is a dinner. Since you are my asistant from now on, you will come along. That's also part of your job.'', knikte hij. ''Want you to listen closely and note everything that is important then.''
Heel even dacht Julian na, want het dinner was in een best luxe restaurant en met iemand die kwaliteit ook kon waarderen. En als het even meezat, kon hij er nog wat uitslepen ook qua een nieuwe bedrijfspartner, wat hem enkel maar meer geld op de bankrekeningen zou brengen.
''What's your size?'' vroeg hij dan ook ineens. ''Dress and shoes.'', verklaarde hij zichzelf maar terwijl hij in beweging was gekomen en naar zijn bureau toe liep om er wat uit te halen en in zijn zak te stoppen. Als hij haar mee wou nemen, zou ze toch écht wat anders aan moeten trekken. Dat zou hij dan wel regelen, want hij ging haar nu niet wegsturen. Hij zou Nancy wel een opdracht geven, die wist wat Julian verwachtte wanneer het aankwam op kleding.
''Oh.'', merkte hij nog op. ''I have whiskey in the closet, you're also going to need it. Believe me. This company will deliver you a headache on highspeed.'', glimlachte hij vermaakt.

First Page | « | 1 | 2 | 3 | » | Last