ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

First Page  |  «  |  1  |  2  |  3  |  »  |  Last [ Go to bottom  |  Go to latest post  |  Subscribe to this topic  |  Latest posts first ]


Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/20/2018 08:59 PM

Haar blauwe ogen keken naar de wagen die voor haar huis stond, wauw. Ze had dus geen idee wat voor merk deze auto was. Maar ze vond hem wel super gaaf en zó luxe eruit zien. Voor eventjes schraapte ze haar keel en keek op naar Julian toe. Rosé had haar handtas even goed in haar handen genomen en had haar baas met een glimlach aangekeken toen ze zag dat hij leek te staren. Haar glimlach bleef zo totdat het portier open werd gehouden door hem en ze een complimentje van zijn kant hoorde komen. Ze keek hem verrast aan en knikte een beetje. “Thank you.” Gaf ze terug als antwoord op de compliment én het vasthouden van het portier en stapte in terwijl ze haar jurk even goed vasthield zodat niet ergens zichtbaar was. Oké ze had daadwerkelijk niet verwacht dat het portier open werd gehouden door hém oh en helemaal geen compliment. Ze had er rode wangen van gekregen en eventjes haalde ze diep adem omdat ze weer zenuwachtig leek te zijn door dit allemaal weer te denken.
Toen ze hem naast haar zag keek ze hem even aan en nam hem in haar op. Zijn aftershave rook écht heerlijk. En het leek alsof ze eventjes zijn kin gewoon wilde aanraken. Oke Rosé rustig aandoen! Ze had zijn chique uiterlijk bekeken en glimlachte weer. Voor ze eventjes naar buiten keek waar ze haar moeder zag kijken keerde ze haar hoofd weer naar haar baas toe. “You look good too.” Had ze uiteindelijk ook gezegd, niet echt wetend of het wel eigenlijk een normale zin was die je tegen je baas zei. Het was er gewoon uitgefloept. “And by the way... thank you for the outfit. I was really surprised when I unpacked it.” Zei ze knikkend had haar tas goed vast gepakt. Haar ogen keken uiteindelijk naar buiten. Denkend aan zometeen. Ze wist niet wat er te verwachten was want eerder was ze maar een keer naar een restaurant gegaan voor een afspraak en had zij juist het praten gedaan. Maar dat was toen ze nog in een veel kleinere bedrijf werkte als assistente. Dus ze verwachtte alles op dit moment en ze moest er ook klaar voor zijn. Zenuwachtig gingen haar voeten een beetje heen en weer en fatsoeneerde ze haar haren even die te snel in een knoop gingen.
Daarna had ze eventjes gedacht aan haar moeder die haar vertelt had dat ze dus echt geen notitie boek moest meenemen en dingen moest noteren want dat zal heel grappig gaan staan. Maar toch had Rosé voor de zekerheid eentje erin gedaan voor als ze ná het diner alles samen kon vatten. Ze zal wel gaan zien hoe het allemaal ging. Nu was ze eventjes te nerveus. Maar waarom was ze eigenlijk nerveus? Misschien kwam het doordat ze met haar baas nu heel dicht tegen elkaar zaten. Ze wist het eventjes niet.

Reply Edited on 06/20/2018 09:01 PM.

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/21/2018 10:23 AM

Julian's mondhoek trok nog even omhoog in een soort smirk toen ze hem nog bedankte voor zijn compliment ook. Dat streelde, ongewild misschien, toch zijn ego. Maar hij zei niets en had de deur achter haar dicht gedaan, zodat hij weer terug naar de bestuurderskant kon lopen en daar zelf in stapte. Toen de deur achter hem dicht was, had hij de auto weer gestart en toen ze beide in de gordels zaten, was hij weggereden. Het was een klein half uurtje rijden vanaf haar huis. Dat viel dus mee en gezien het tijdstip verwachte hij niet al teveel tegen verkeer. Mocht hij hopen, want te laat komen zat hij niet op te wachten en dan waren ze eigenlijk al te vroeg vertrokken ook. Ze zouden eerder aankomen dan degene waarmee ze een diner hadden. Mr. McGommery was zijn naam en zijn vrouw zou meekomen. Dit was dan ook puur voor de show, maar hij wou toch alles genoteerd hebben voor als werkdingen wel van toepassing waren. Daarom had hij ook een klein kastje tevoorschijn gehaald en voor Rosé haar neus gehouden.
''A tape recorder.'', verklaarde hij maar. ''I don't expect you to sit down with a pen and paper, but in a bag it will not raise eyebrows.'', ging hij verder. ''Are you handy enough to press play without raising questions?'' vroeg hij dan ook waarbij hij heel even om had gekeken naar haar. ''And don't worry, it is just a dinner. But I just want to be sure.'', knikte hij om haar toch een beetje gerust te stellen gokte hij zo.
Hij had zijn hand weer terug op het stuur geplaatst en glimlachte even toen ze hem bedankte voor de outfit. Dat was naar zijn mening nergens voor nodig, het was een klein iets geweest. Wel, misschien groot voor haar maar hij zou het bedrag echt niet missen van zijn bankrekening. Hij had het tiendubbele terug verdiend in een week. Een kleine moeite dus.
''You should thank Nancy the next time, she made sure you had something that fitted just right.'', glimlachte hij. Wederom een compliment dan toch. Misschien was hij toch iets nieuwsgieriger naar haar toe, dan hij eigenlijk wou toegeven. Maar hij was niet de persoon om zich enorm romantisch te gaan gedragen of wat dan ook. Hij was geen 'relationship material' zoals hij het altijd zei. En er was nog niemand om de hoek komen kijken die hem anders had bewezen.
Uiteindelijk waren ze bij het restaurant aangekomen, waar hij meteen uit was gestapt en naar de andere kant was gelopen om Rosé uit de auto te helpen. De sleutel ging door naar een loopjongen, die zou zorgen dat de auto ergens goed terecht kwam en als de auto daadwerkelijk ongedeerd bleef, kon hij zeker een tip verwachten.
''Let's go inside and take a drink before Mr. McGommery and his wife will arrive.'', knikte hij terwijl hij haar arm zo had begeleid dat die in de zijne gehaakt werd. Samen waren ze dan ook naar binnen gelopen en werden ze naar een tafel voor vier begeleid. Er stond al wijn op tafel, dat was goed. Hij kon altijd naar een whiskey vragen als hij vond dat hij het nodig had. De stoel had hij naar achteren geschoven voor Rosé , waarna hij aan de zijde naast haar plaats nam.
''Mr. McGommery is someone you want as your friend. He has alot of power, enough to make it uneasy for me if he doesn't like what he is hearing or seeing.'', verklaarde hij maar waarom ze bij dit diner aanwezig waren. ''So I suggest you show that lovely smile of yours as much as you can.'', glimlachte hij nog, voor hij de ober even bedankte voor de wijn die ingeschonken was. Wit voor de dames, rood voor de heren.

79a3c33a281da302ab9f177158032e5d.png

Reply

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/21/2018 10:40 PM

Ze had haar ogen op haar baas gericht die een doosje tevoorschijn haalde. Een tape recorder. Dat was een heel slim idee vond ze en daarbij nam ze die ook aan. Even naar het doosje kijkend. “I won’t draw any attention you can be sure of that.” Had ze als antwoord gegeven en nam het doosje in haar tas terwijl er een kleine glimlach rond haar mondhoeken vormde toen ze haar een beetje geruststelde. Want nu voelde ze zich ook een beetje beter want ze hoefde dan inderdaad geen pen en papier uit te halen terwijl iedereen daar zo zat. Ze keek op toen hij zei dat ze Nancy moest gaan bedanken, dat ging ze dus echt doen.
Toen de auto stilstond keek ze op en zag dat haar deur weer geopend werd door haar baas. Weer wat blozend had ze haar mini jurk vast gehouden en kwam uit de auto vandaan. Ze knikte op de opmerking van de jongeman en was weer helemaal verrast omdat haar arm in die van hem gehaakt was. Ze voelde dat haar lichaam warmer werd door elke aanraking die hij haar gaf. En zijn gentlemen acties maakten de jongedame helemaal aan het blozen. Ze was niet gewend aan zoveel aandacht, helemaal niet van haar baas verwacht. Dus liep ze samen met hem terwijl ze zijn warmte tegen haar lichaam voelde, door het luxe restaurant heen, waar het écht super mooi ingericht was. Ze wist niet of ze ooit in zo’n luxe ingerichte restaurant was gekomen. Wat geconcentreerd nam ze elke detail in haar op, hier moesten rijke mensen komen. Dat was al te gokken ja. Toen ze aankwamen bij de tafel die voor vier personen was keek ze naar de wijn die er stond en glimlachte eventjes weer door de gentlemen acties van haar baas. Ze nam plaats op de stoel terwijl ze hem door haar baas naar voren liet duwen. Rosé had het helemaal warm door hem gekregen omdat hij gewoon een schat was wat ze niet verwacht had. Maar ze liet alles maar eventjes komen.
Haar blauwe ogen keken meteen naar Julian toe die haar informeerde wat voor meneer ze zometeen zal tegemoet komen. Ze knikte wat blozend om zijn suggestie van dat ze haar ‘lovely’ glimlach zo vaak als mogelijk liet zien. Ze wilde hem gewoon zo graag knuffelen en vertellen dat hij zó lief was. Damn oké concentreren Rosé. Ze zag dat er een man naar hun kant op kwam lopen en daarom was haar hand meteen naar haar handtas gegaan en zonder attentie op te pakken had ze het ding aangezet terwijl ze glimlachend voor haar uit keek en eventjes haarzelf voor alles klaar maakte. Dit zal nog een lange avond worden dan. Haar blik richtend op de witte wijn die voor haar werd ingeschonken.

Reply

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/22/2018 12:05 AM

Julian glimlachte even. ''I will take you on that promise then.'', knikte hij. Hij ging er maar op vertrouwen dat ze kundig genoeg was om niet over te komen alsof ze iets van plan waren met dit diner. Dat was enorm belangrijk. Hij had zijn eigen, beste glimlach ook maar op gezet toen Mr. McGommery arriveerde met zijn blonde vrouw. Julian stelde Rosé voor om maar meteen duidelijk te hebben dat hij een nieuwe secretaresse had, of assistente. Meer een combinatie van beide en daarbij zou ze veel vaker zijn gezelschap zijn. Hij zou wel vaker ergens heen moeten, of willen, en haar dan mee willen hebben. Zo werkte het gewoon bij hem. Ene kant was hij niet graag alleen, maar hij drukte ook niet graag stempels. Gewoon plezier zonder daadwerkelijk een titel er aan te geven. Hij had ook helemaal niets met vrouwen die dat deden. Zijn leven was te gecompliceerd voor nog meer complicaties, dus hij had zichzelf jaren geleden al aangeleerd om het los te laten, te negeren en zichzelf neutraal op te stellen.
De avond vloeide zodoende met wijn, een goede drie gangen menu en daarnaast had hij een goed zicht op Rosé. Iets wat hij totáál niet erg vond, onder andere door de outfit die ze nu aan had. Nancy had meer dan haar best gedaan, misschien moest hij alleen hiervoor al nadenken over een eenmalige promotie of zo. Die dame wist hem altijd uit de brand te helpen wanneer iemand zich niet kleedde naar zijn wensen. En hoewel hij het heerlijk vond dat Rosé ergens gewoon plain was, haarzelf en zich daar ook goed bij voelde; hij kon enkel hopen dat ze zijn advies opvolgde en gewoon netjes op kantoor zou arriveren vanaf nu. Als het nodig was zou hij haar vooruit betalen zodat ze het kon bekostigen, als dat het probleem was. Dat was dus iets om uit te zoeken, dat kwam wel goed. Besloot hij.
Drie volle uren verstreken, waarna Mr. McGommery aankondigde dat het veel te laat werd voor hem. Logisch, de man was de jongste niet meer. Daarmee hadden ze afscheid genomen en had Julian het stel nagekeken, voor zijn aandacht weer naar Rosé ging. Hoewel hij nog wel zou kunnen blijven zitten, hadden ze zelf ook genoeg op en nog een glas erbij, en hij zou niet meer kunnen autorijden. Of eerder mogen. Hij voelde zich nog prima namelijk.
''Shall me too then?'' stelde hij maar voor terwijl hij zijn hand uitstak om haar overeind te helpen. Hoewel het jurkje haar geweldig stond, wist hij ook van de ongemakken af. ''However I must admit it is kinda sad the evening is almost over.'', bekende hij maar met een glimlach.

97b7ab81dc96d98b0204aaf90eb37878.jpg

Reply

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/22/2018 12:32 AM

Terwijl ze samen met Julian zaten moest ze op kijken toen er inderdaad een man met een andere blondine voor de tafel stonden en zelf kwam ze ook overeind van beleefdheid en had ze Mr. McGommery ontmoeten. Julian had haar eigenlijk laten ontmoeten met de oudere man. Terwijl de jongedame haar ogen de heletijd geconcentreerd op de man had gericht en haar volle glimlach had getoond totdat de avond verstreek en het ook wat later bleek te zijn. Rosé had haar avondje wel kunnen genoten omdat ze samen met haar baas aan tafel zat, en soms van haar wijn dronk. Ze zat op het meest comfortabele stoel die er was en de sfeer was elite en gewoon te perfect om waar te kunnen zijn. Dat had ze de heletijd tegen haarzelf gezegd. Al had ze de meest naar Julian gekeken, ze had de beste zicht van hem gehad. Zijn kaaklijn had ze bekeken, zijn glimlach. Hoe zijn ogen wat sloten toen hij lachte. Ze kon het ook allemaal andere dingen opnoemen wat hem aantrekkelijk maakte, maar ze wilde het allemaal in haarzelf gaan leven. Wat het was gewoon perfect, hij was gewoon té aantrekkelijk.
De oudeman had afscheid genomen met de dame naast hem en dat liet de twee achter zitten aan de vier personen tafel. Rosé had haar wijn tussen haar vingers genomen terwijl ze het laatste aantal naar achteren gooide en het glas weer op zijn plaats legde. Het was haar tweede glas, maar dat maakte niet écht heel uit. Ze vond de wijn wel heel lekker... was ook te verwachten van een restaurant zoals deze? Het deed niet lang voordat ze de stem van Julian hoorde waardoor ze haar hoofd naar hem keerde en zijn gezicht even bekeek voordat ze antwoord wilde geven. “Yeah sure!” Zei ze knikkend toen hij vroeg of ze konden gaan. Al had ze hier met hem de héle nacht willen spenderen, klonk het een fantasie in haar oren. Maar het was een mooie fantasie. Het liet haar wat stom glimlachen.
Zijn hand uitgestoken naar haar toe liet haar wakker maken, die ze ook zachtjes aannam. Wauw wat had hij toch warme handen. Ze wist eventjes niet wat ze op dit moment voelde, maar kwam toen uiteindelijk overeind - haar jurk weer vast houdend - en sloeg haar handtas om haar schouder heen terwijl ze hem aankeek. Zijn mooie gezicht weer in haar opnemen was niet heel moeilijk. Ze kon elke perfectie van alle kanten van hem zien. De volgende zin liet haar wat pruilen. “It actually is over.” Gaf ze ook maar toe, al had ze dat juist niet gewild. Damn waarom had ze toch zulke rare gevoelens tegenover haar baas?

Reply

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/22/2018 12:48 AM

Julian had heus langer willen blijven hangen, maar het tikte al tegen tienen aan en daarmee was het goed zo. Er was altijd nog een andere kant om te dineren, of te lunchen. Wat uit kwam. Hoewel hij zijn eigen agenda invulde, betekende dat nog niet dat hij volledige vrijheid had als hij wou dat het geld binnen bleef komen. Zelfs hij moest zijn handen uit de mouwen steken, al dan niet zo hardwerkend als de mensen onder hem. Vermakelijk, dat zeker... Hij duwde de gedachte maar van zich af en had Rosé overeind geholpen toen ze zei het met hem eens te zijn. Maar goed ook, nog een glas wijn en hij had niet eens mogen rijden. Daarnaast had hij ook een whiskey achterover gegooid tezamen met mr. McGommery. Dus nee, het was goed zo. Dan kon hij Rosé nog veilig thuis afzetten zonder ongelukken te veroorzaken.
Heel even had hij achterom gekeken, om er zeker van te zijn dat hij niets vergeten was, waarna hij samen met Rosé in beweging was gekomen. Met idee het restaurant te verlaten dan toch. Het was ergens gek, want het leek wel duidelijk dat er iets tussen hen in hing. Maar Rosé was niet duidelijk genoeg om precies te interpreteren wát precies. Maar misschien was het een keer goed een gok te nemen? Julian kon mensen ontslaan als het hem niet zinde, dus dan was dat heel snel opgelost. Niemand die iemand buiten hem om zou geloven, hoewel zijn reputatie hem zeker volgde. Hij was vrijgezel, altijd al geweest eigenlijk en het was heus niet onopgemerkt gebleven dat hij met enkele vrouwen het bed had gedeeld. Hij schaamde zich er ook absoluut niet voor. Hij kon ze nog steeds op één hand tellen.
''It doesn't has to be. Yet.'', merkte hij ineens op, waarna hij kort over zijn schouder heen had gekeken, voor hij hen beide ietwat naar links toe dwong een ander kamertje in. De privé toiletten eigenlijk. Met zijn vrije hand had hij het slot gezocht, zodat hij die ook om kon draaien, voor hij zijn handen naar haar gezicht verplaatste en haar naar zich toe trok zodat zijn lippen de hare konden vinden. Het kon Julian werkelijk schelen hoe lang ze elkaar kenden, no strings attached zoals hij het altijd zei.

128aaa453df51307854fb5bc76311d1f.jpg

Reply

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/22/2018 01:09 AM

Toen ze samen in beweging kwamen voelde Rosé iets leegs in haar lichaam alsof ze iets vergeten waren. Maar ze hadden niet iets vergeten. Ze was gewoon honger voor zijn aanraking en gewoon zijn doenen. Ze kon het niet afslaan dat was niet mogelijk al deed ze haar best om niks goed te laten merken, al wist ze niet of dat wel werkte. Achja. Ze was een werknemer. En zo liepen ze verder terwijl Rosé alles nog een laatste keer alles in haar op nam en gewoon haar ogen overal heen liet gaan. De uitgang was niet heel ver vandaan.
Rosé had haar zelf laten begeleiden door Julian alsof het leek dat ze niet wist waar ze heen moesten. Haar hoofd keerde naar de jongeman toen ze die zin hoorde, hoe bedoelde hij dat? Al was het heel onverwachts toen ze opeens wat naar links begonnen te lopen. Ze had geen idee wat er gebeurde toen ze opeens de privé toiletten in werd getrokken, maar ze trok haar mond ook niet open gewoon omdat ze meer in een shock leek te zijn. Haar blauwe ogen keken naar de aantrekkelijke man voor haar die het slot omdraaide, en toen weer naar haar draaide om haar gezicht vast te houden en naar zich toe te trekken om zijn lippen te drukken. Voor de eerste paar seconden moest ze even weer raden of ze in de realiteit of in de fantasie wereld beland was. Wow. Dit was écht heel onverwachts... maar, ze klaagde er niet om. Waardoor ze eerst haar handtas zachtjes van haar schouder afhaalde en het ergens plaatste, zonder zijn lippen los te laten. Waarna haar ogen sloten en ze mee daalde in de kus. Haar handen gingen even goed over zijn rug heen om hem goed tegenover haar te voelen. Daarna liet ze haar handen voor even om zijn middel rusten terwijl ze luisterde naar zijn ademhaling én haar tong in het spel zette, toegang nam om zijn mond te enteren.
De kus zorgde voor Rosé dat ze naar meer hunkerde, meer dan ze dacht. Ze wilde iets doen wat ze niet eerder had gedaan. Ze wilde zijn mannelijke lichaam tegen die van haar voelen. Niet wetend of hij hetzelfde dacht wilde ze hem testen, en als hij het niet wilde zou ze meteen stoppen. Dus zo gleed haar hand naar zijn zwarte bloesje waarmee ze wat speelde, en uiteindelijk haar handen onder zijn shirt ging. Strelend over zijn gespierde buik had ze de jongeman goed tegen haar aangedrukt terwijl haar hand meer naar boven ging en ze goed zijn spieren en lijnen aanraakte en hem eventjes voelde.

Reply

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/22/2018 12:14 PM

Het was maar goed dat Julian inderdaad de baas was, anders was flikflooien met collega's echt niet toegestaan. Nu was het meer flikflooien met werknemers en deze gewoon wegsturen eigenlijk als het niet bepaald... toegestaan werd. Gewoon om een oncomfortabele werksituatie te voorkomen. Hoewel hij dus niet elke dag op kantoor te vinden was dan toch. Maar deze keer leek er van de andere kant ook iets te komen, een soort wederzijdse interesse en dat had zijn interesse weer gewekt. Uiteindelijk was Rosé haast onschuldig te noemen en het zou hem niet verbazen als ze ook zuinig op zichzelf was geweest. Als in dat ze niet tig vriendjes had gehad zoals sommige andere dames, waar hij zeker mee om was gegaan, dat wél hadden gehad. Dat waren misschien nog wel de betere opties voor als je iets wou zonder dat er verplichtingen en verwachtingen aan verbonden waren. Julian hield niet van verwachtingen.
Zijn mondhoeken krulden heel even omhoog toen ze zowaar op hem in ging. Had hij het toch goed ingeschat en de signalen goed opgepikt, hij vond daarom dat hij zichzelf een schouderklopje mocht geven. Het was heus niet zo dat hij een womanizer was, uiteindelijk waren ze alsnog op een hand te tellen. Hij had heus een soort van respect, but with no string attached tho, en kon echt wel langere tijd bij één iemand rondhangen als hij daadwerkelijk op een bepaald level geïnteresseerd was.
Julian had zijn lippen van elkaar gedwongen, om haar tong te ontvangen en de zijne met die van haar te laten spelen. Het was even aftasten geweest wat precies fijn was, maar al snel waren ze toch verwikkeld in een spel wat toch wel grotendeels verlangen en lust leek te zijn. Misschien niet eens zozeer naar elkaar, maar gewoon naar iemand. Het was altijd lastig uit te leggen wat hij op dit soort momenten voelde, ervaarde en verwachtte. Vooral omdat hij eigenlijk niets verwachtte, waardoor échte gevoelens uit bleven.
Zijn handen vonden een weg naar de rondingen van haar billen, waar hij zeker even in kneep, voor hij haar wat beter beet pakte en zowaar van de grond tilde zodat ze met haar kont op wasbak (zo heet dat toch, lol?) terecht kwam. Dit alles zonder haar lippen los te laten. Julian zette zichzelf tussen haar benen in en trok haar vooralsnog wat tegen zich aan. Tot haar dijen zijn heupen raakten, hoewel zijn erectie ook duidelijk aanwezig was.


246a11e99566ac705515968b0dfbf9e7.jpg

Reply

Spectrum
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from Spectrum on 06/22/2018 09:46 PM

Hoe langzaam de tijd verstreek terwijl de jongedame alles in juist minuten bleek te leven. Haar gedachten waren nu op nul gezet terwijl ze van de lippen genoot van de aantrekkelijke jongeman. Rosé moest alles eventjes in haar opnemen... ze stond in de privé toiletten te zoenen terwijl haar baas hun hier in getrokken had. Al had ze sinds vandaag al de heledag een band tussen hen gemerkt. Het leek een intieme band te zijn, ze wist het ook niet. Misschien was het inderdaad zo en daarom stonden ze nu samen te zoenen.
Haar handen nogsteeds in zijn bloesje had ze zijn blote huid aangeraakt terwijl haar ogen gesloten waren en ze verdiept in de kus was. Hij was gewoon onweerstaanbaar. Dat had ze gemerkt toen ze opgetilt werd en op de wasbak (ja zo heet dat inderdaad! ) werd gezet. Er vormde een kleine glimlach tussen de kus door toen hun tongen een spelletje met elkaar speelden en het een de andere even goed in zich op nam. Ze kon niet genoeg ervan hebben. Helemaal niet toen ze zijn lichaam tegen die van haar voelde. De jongedame had hem tussen haar benen genomen terwijl ze voelde hoe dichtbij de jongeman tegen haar trok. Ze voelde dat de jongeman tegen haar dijen gedrukt waren en nog iets heel anders... zijn erectie kon ze gewoon door het fabriek door voelen. Het zorgde voor enkele tintelingen in haar lichaam. Ze moest hem nu hier hebben. Nu meteen. Daarom stopte ze de kus even om adem te kunnen halen en haar longen weer te kunnen legen. Waarna ze zonder tijd te verliezen zijn bloesje over zijn lichaam heen trok en het ergens neer gooide. Als ze dezelfde gedachten hadden, ging dit moment verder. Zo niet, dan was het alleen een hele hotte zoen. Al was ze erg blij door beide gedachtes. Ze had de aantrekkelijke jongeman gekust! En ze waren helemaal alleen! Wat haar lichaam warm maakte. Haar ogen keken wat in die van hem waar ze puur lust vanuit kon lezen, zij had op dit moment hetzelfde moest ze toegeven.
Zachtjes gleden haar nagels over zijn mooie gespierde lichaam heen en ze drukte kusjes op zijn borstkas. Geen een stuk missend had ze zijn borstkas even helemaal gekust en was gestopt toen ze bij zijn broek aankwam. Even keek ze omhoog en haar hand had ze op de rits gelaten om eventjes zeker te weten of ze dit beiden wilden.

Reply

xMirima
Deleted user

Re: ORPG] I didn't choose to love you. It just happened.

from xMirima on 06/22/2018 11:25 PM

Een beetje teleurgesteld was hij toch wel toen Rosé de zoen afbrak, hoewel het fijn was om zelf ook even iets meer longinhoud te hebben voor het moment. Daarom had hij haar hals ook gekust, zonder enig moment te verliezen eigenlijk. Het moest vluchtig, dus hij kon tenminste een beetje zijn best doen om haar lichaam een beetje te onderzoeken. Al was het maar een klein deel daarvan. Zijn vingertoppen hadden het knoopje in haar nek gevonden en uiteindelijk de smalle rits op haar rug, welke hij open zipte zodat alles eigenlijk naar haar middel toe zakte en haar perfect gevormde borsten tevoorschijn kwamen.
Kans om iets met haar borsten te doen kreeg hij echter niet toen Rosé haar lippen op de huid van zijn borstkas had geplaatst en haar hand naar een enorm gevoelig gebied had gebracht. Enorm gevoelig op dit moment. Normaal werd hij er niet zo warm of koud van, maar wanneer hun daadwerkelijk aangetrokken was tot iemand en er lust van te pas kwam, werd het gewoonweg heet. Een ietwat genietend geluidje ontsnapte hem dan ook bij dat gevoel, waarbij hij toch wel op zijn wang had gebeten. Ze waren nog steeds openbaar, het was not done om nu uitgebreid alles eruit te laten.
Omdat Rosé niet door zette, had hij als antwoord op haar vragende blik zijn handen over haar bovenbenen laten glijden. Onder haar jurkje en naar de rand van de kanten slip die ze aanhad. Ze woog amper iets voor hem, dus het was niet moeilijk om het ding over haar heupen en onder haar billen vandaan te trekken en het naar de grond toe te werken. Haar jurkje had hij omhoog geschoven terwijl hij haar iets naar voren had getrokken, zodat ze echt op het randje kwam te zitten. Misschien wat gehaast, maar er was ook niet echt tijd voor een lang voorspel. Zorgen dat ze klaar was, genieten van elkaar en de toiletten weer uit alsof er niets aan de hand was. Opzich gaf het wel een kick.
Eén van zijn handen was langs de binnenkant van haar been gegleden naar haar meest gevoelige plekje toe, welke hij masseerde zodra zijn vingers die plek hadden gevonden, en zijn lippen de hare weer, puur op elkaar te kunnen smoren in het stemgeluid eigenlijk.

608c64cf2798a11bd30d860665335c9d.gif

Reply Edited on 06/22/2018 11:29 PM.
First Page  |  «  |  1  |  2  |  3  |  »  |  Last

« Back to forum