O ♥ Another story of girl meets boy.

O ♥ Another story of girl meets boy.

Re: O ♥ Another story of girl meets boy.

I'm the bae, yes thank you.

Dustin Tobias Crimsen

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O ♥ Another story of girl meets boy.

Dustin
Dustin liep met zijn handen in de zakken van zijn spijkerjack langs het water, waarbij het water zo nu en dan in contact kwam met zijn voeten. Dit jack had hij eigenlijk nergens voor nodig, gezien het zonnige LA haar status waarmaakte in dat opzicht. Het strand was één van zijn favoriete plekken, of hij nou een potje aan het volleyballen was met zijn vrienden, op de golven surfde of simpelweg een wandeling maakte langs het water - het maakte allemaal niet uit. Het was een plek die hem herinnerde aan thuis. Dustin had immers niet altijd in de Verenigde Staten gewoond, hier was hij pas op zijn vijfde naar toe verhuisd. De jaren ervoor had hij in Spanje gewoond, waar hij ook geboren was. Zijn moeder was verliefd geworden op een Amerikaanse man, waarmee zij, na meer dan acht jaar met hem samen gewoond te hebben in haar thuisland, overzees verhuisd was. Amerika was Dustin's nieuwe thuis, al dacht hij nog vaak terug naar zijn jeugd in Spanje. De plek die hij écht thuis noemde. Maar natuurlijk genoot hij van de dingen die Los Angeles hem te bieden had, zijn opties waren eindeloos en dat vond hij zo prachtig aan Amerika. Alles was mogelijk en niets was onmogelijk. 
Hij was opweg naar zijn favoriete cafeetje waar hij regelmatig een kopje koffie deed. Het was vaak het begin of de afsluiter van een bezoekje aan het strand. In dit geval was het een afsluiter. Dustin liep op blote voeten het terrasje op, waarbij zijn schoenen aan de veters aan zijn hand bungelden. Hij nam plaats aan een tafeltje, precies op het punt waar het zand van het strand het terrasje grensde. Zo kon hij perfect over de zee en het strand uitkijken. Dustin haalde een keer diep adem, terwijl hij voelde hoe de wind door zijn bruine lokken heen waaide. Hij dacht even aan niets anders, en zo'n moment was zeldzaam voor Dustin. Hij was een energiek en spontaan persoon, waarbij ook vaak kwam kijken dat hij soms toch ook wel een beetje chaotisch en hyper kon zijn. Kortom; er ging altijd veel door hem heen. Hij leefde zich continu flink uit, op elk moment waar hij hier de kans voor kreeg. Dustin was dan ook iemand die van dag tot dag leefde en was niet bang voor zijn verleden of toekomst.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O ♥ Another story of girl meets boy.

Victoria
Veel zin had ze er niet in, niet vandaag tenminste. Normaal vond ze dit allemaal niet zo heel erg, om achter een bar te staan en mensen te bedienen. Natuurlijk was het niet haar favoriete bezigheid, er waren immers irritante klanten en er waren altijd wel dingen die fout gingen waar extra aandacht aan moest worden besteed maar over het algemeen was het allemaal niet zo slecht. Het werk was iets dat haar door de tijd heen bracht, iets dat haar leven opvulde zodat het minder leeg was. Er waren wel andere dingen die ze deed, bijvoorbeeld haar school en haar sociale leven, maar er was genoeg vrije tijd die ze had en aangezien ze niks beter wist was ze maar gaan werken bij een cafeetje aan het strand. Vandaag kon ze er alleen niet al te veel naar uit kijken. Hoewel LA altijd zonnig was en warm voelde de zon ditmaal sterker op haar huid en zat ze liever met een drankje op het strand dan dat ze koffie aan mensen serveerden die over het algemeen best onbeschoft konden zijn. Voor haar geluk had ze deze dag een niet al te lange shift en was ze al vrij vroeg op de avond klaar wat betekende dat ze die tijd kon gebruiken voor andere dingen. Voor de avond had ze dan ook plannen met haar beste vriend om bij hem thuis te chillen. Wel zou ze nog kort langs haar huis gaan om zich om te kleden naar kleding die niet doorging als haar uniform. 
Een zucht ontglipte Tori nadat ze haar haar net in een staart had gebracht en er een elastiekje omwond. Vanaf haar school was ze direct naar haar werk gekomen en had zich maar omgekleed in een klein kamertje achterin de zaak waar alleen personeel kon komen. Vervolgens had ze haar haar volgens voorschriften omhoog gedaan zodat ze maar aan haar werk kon beginnen. Daarom stapte ze ook weg uit de kamer naar de ruimte waar verschillende gasten aan tafels zaten te genieten van hun eten en drinken. Zelf liep ze naar de bar en begroette kort haar baas voordat ze aan het werk ging. Met een beetje geluk zou het vandaag niet te druk zijn want dan kon ze tenminste rustig aan doen zonder zich te haasten. In deze warmte zou het sowieso allemaal iets slomer gaan maar ze wist dat ze er niet onderuit kon komen als er veel klanten waren. Juist met dit weer kwamen er meer mensen omdat ze gemakkelijk op het terras konden zitten of hun drinken on the go konden nemen op het strand. 

Re: O ♥ Another story of girl meets boy.

Dustin
Het was zijn vaste plekje geworden, dit cafeetje. Het was als het ware opgegaan in zijn routine en je hoorde hem er niet over klagen. Hij kwam hier graag, was er tegenwoordig bijna niet van weg te slaan. Momenteel genoot hij van het zachte windje dat langs zijn huid en door zijn haar blies en genoot hij van het uitzicht over het strand en de zee. De chaos zou immers snel genoeg weer beginnen voor hem. Zodra hij zich op school bevond, of een andere drukke plek in het openbaar, leken leerlingen van de school hem regelmatig te begroeten. Zijn naam was dan ook aardig bekend op school en de meiden vielen bij wijze van spreken voor zijn voeten. Niet dat hij nou zo'n enorme rokkenjager was, althans, dat vond hij zelf wel mee vallen. Toch stond hij er om één of andere reden bekend om. Ja, hij vond het leuk om hier en daar wat te flirten en de meest onschuldige was hij inderdaad niet, maar het was echt niet alsof hij elke week met een ander in bed lag. Het was simpelweg dat hij nooit zoveel moeite hoefde te doen om iemand om zijn vinger te winden. Meestal deden meiden dit bij hem vrijwillig, sterker nog, ze wílden het. Maar goed, de chaos van het schoolleventje zat hem niet dwars. Wat was er mis met een beetje chaos? Hij genoot er wel van. Ook al wist hij dat er genoeg leerlingen waren die er niet zo over dachten. Mensen konden hard zijn, roddels verspreiden zich als een vuurtje en als je eenmaal in zo'n leugen vast zat, was de kans klein dat je je imago nog op kon poetsen. Dustin had het bij genoeg mensen zien gebeuren, het ging er soms erg hard aan toe. Het kon je breken.
Dustin keek op toen hij in zijn ooghoek gezien had hoe er iemand naar zijn tafeltje toe was gelopen en hierbij tot stilstand kwam. Zijn ogen vonden de hare. Een glimlach verscheen op zijn gezicht. 'Victoria,' begroette hij haar glimlachend en knikte hierbij. Ze liepen elkaar hier wel vaker tegen het lijf, met het aantal keren dat Dustin hier kwam en het feit dat zij hier in de bediening werkte. Dustin hoefde niet lang na te denken over de koffie die hij zou nemen. Hij kende de menukaart onderhand wel uit zijn hoofd. 'I'll have a cappuccino.' Er schoot hem ineens iets te binnen, dus voordat de dame de kans kreeg om weg te lopen, opende hij zijn mond. 'Oh, and if you see Kaleb, tell him he has to get his ass back home before mom loses it.' Kaleb had de gewoonte te vertrekken zonder ook maar iets te zeggen en dat was een slechte combinatie met het hebben van een bezorgde moeder. Dat hij al zijn telefoontjes negeerde hielp ook niet echt. Chloe was de enige die tot hem door zou kunnen dringen, zij was immers de beste vriendin van zijn broertje. 

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O ♥ Another story of girl meets boy.

Victoria
In de tussentijd was de dame begonnen met haar shift. Voor haar geluk viel het vandaag wel mee, want hoewel het enigzins druk was kon ze het toch met redelijk gemak bijhouden. De klanten die binnen waren, waren voor het grootste gedeelte al bediend dus ze met gemak kijken of ze buiten nog nodig was voor enige klanten. Daarom was de dame ook naar buiten gelopen naar het terras en vond al gauw enige gasten die nog een bestelling wilde doen. Op deze manier liep ze zo rond tot een bepaalde tafel. Echt opgekeken had de dame nog niet eens echt dus eerst had ze niet eens gemerkt wie er aan de tafel zat. Pas op het moment dat ze opkeek vanwege het feit dat haar naam werd genoemd, merkte ze op wie er opnieuw hier weer zat. 
"Dustin." Glimlachte de dame naar hem. Voor haar zat de broer van een van haar beste vrienden. Waarschijnlijk kon je zijn jongere broer ook wel haar enige beste vriend noemen. De rest van haar vrienden was ze lang niet zo close mee en zag ze ook lang niet zo vaak. Het was ook de persoon die ze deze avond zou ontmoeten naar haar shift. Maar door die vriendschap die ze met die jongeman had opgebouwd, kende ze ondertussen ook zijn oudere broer. Om eerlijk te zijn kende ze Dustin niet geweldig, ze zag hem genoeg op school en ook bij hem thuis maar meer dan een kort vriendelijk gesprek hadden ze nooit echt. Het meeste zag ze hem echter wel hier. Na school of zelfs in het weekend kwam hij vaak genoeg naar dit café voor wat te drinken. Aangezien zij toch hier nog redelijk wat uren werkte betekende dit dat ze hem vaak genoeg zag en dus hier ook kort met hem sprak. 
Op het moment dat hij zijn bestelling doorgaf voordat ze het aan hem kon vragen noteerde ze dit op haar schrijfblok. Dit echt nodig hebben voor zijn bestellingen had ze niet, maar aangezien ze meer dingen had moeten onthouden zette ze dit er bij voor het gemak.
"I will but I'm meeting him after my shift at you guys' home so he should be back by then, otherwise he's leaving me hanging." Antwoordde ze met een glimlach. Ze wist dat Kaleb graag verdween zonder wie dan ook te zeggen en waarschijnlijk kon ze hem zonder moeite vinden als het nodig was, maar het leek haar voor nu genoeg om te zeggen dat de jongeman waarschijnlijk wel vanzelf zou verschijnen. Natuurlijk zou dit zijn als hij zich zou kunnen herinneren dat hij haar vandaag zou ontmoeten en dat was maar de vraag aangezien hij het vaker wel vergat.