O|| Perfect should try to be you

O|| Perfect should try to be you

Samen met Cis!

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Re: O|| Perfect should try to be you

Met een zuinig glimlachje rond haar lippen zat Grace in het fascinerende kantoor van Demian Stryke. Niemand in haar leven had ooit gedacht dat ze in dit kantoor terecht zou komen. Men had Grace altijd geprezen om haar talenten en haar schoonheid. Ze had een prachtige toekomst volgens haar familie en vrienden in ballet of een simpele huisvrouw van een rijke zakenman. Dat was tenminste zolang ze haar lichaam onder controle hield, zoals haar moeder dat altijd zei. Grace was geboren als perfect, gezond meisje in 1923. Dat was echter totdat ze als vrolijke peuter regelmatig in het ziekenhuis belande met uit de kom geschoten ledematen. Een paar jaar later kwamen ze erachter dat ze hypermobiel was. Een aandoening waarbij ze extreem losse pezen had. Het advies dat ze haar gaven was veel te sporten om haar spieren sterk te maken. Diezelfde dag was Grace op ballet gezet. Urenlang, elke dag, jarenlang, oefende Grace met ballet. Ze kreeg regelmatig aanbiedingen om haar aan te sluiten bij een dansgezelschap. Maar ballet was niet was Grace wilde. Grace wilde actie. Ze hield van het avontuur en ze hield van het leven dat niet standaard was. Ze wilde niet trouwen en een huisvrouw worden die elk jaar een kind eruit werkte voor haar man. Dus Grace was weggelopen op de dag dat ze ten huwelijk gevraagd werd door de man die al jaren achter haar aan liep. Ze was met één simpele tas doorgelopen naar het circus van Demian Stryke. Grace haar opvallende ogen keken nog even rond het kantoor. Overal hingen foto's en gekleurde advertenties van circusacts waar Grace altijd van had genoten als kind.
"Ik zou graag mijn act willen aanbieden," glimlachte Grace. Ze zat tegenover een knappe man met een geïnteresseerde blik. Natuurlijk zou het circus haar niet zomaar aannemen, niet zolang ze er een shock factor aan zou geven.
"En ik kan het u vertellen, maar laten zien is natuurlijk interessanter," Charmeerde Grace de man tegenover haar.

Lui lag James op een aantal hooibalen met een stukje stro tussen zijn tanden. De zon scheen tussen de bomen precies op zijn gezicht. Na de oorlog vond James het altijd heerlijk om gewoon buiten te kunnen liggen, genietend van de rust. Dat was tenminste totdat hij gestoord werd zoals nu. Een donkere schaduw hing opeens boven James en hij hoefde zijn ogen niet te openen om te weten dat het Betsy was die vol trots haar nieuwe stro wilde laten zien. Met een diepe zucht opende James zijn ogen. Een meters hoge, grijze, Indiaanse olifant stond kauwend boven hem. Menig mens zou hard schreeuwen en daarna snel wegrennen. Maar dit was James zijn realiteit. Een realiteit die hij nooit om zou willen ruilen. Met een glimlachje stak James zijn hand uit. Betsy wikkelde haar slurf rond James zijn arm zodat ze hem overeind kon trekken. Grinnikend sprong James op de grond. Hij sloeg zachtjes tegen Betsy haar dikke huid als affectie.
"Ik denk niet dat je vriendin het leuk gaat vinden als je aan het flirten bent met mannen, Betsy," grinnikte James. Hij keek even om naar Natasha. De blonde Russin stond bij de paarden waar James voor zorgde en trainde. Hij was officieel de hoofdtrainer in het circus en moest ervoor zorgen dat alle dieren de algemene, basale regels kende die hoorde in het circus. De baasjes van de dieren zouden de moeilijkere trainingen voor de acts doen. Het was James zijn droombaan. Zeker na de geforceerde uitzending in de oorlog waar James aan mee had moeten doen was hij dolblij dat hij hier weer was.
"Als je graag wilt wegrennen met me moet je het nu zeggen Betsy, volgens mij is Natasha niet aan het opletten," glimlachte James.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha stond bij de vier witte hengsten die tot één van haar acts behoorden. De dieren waren al vanaf veulen jongs af aan aanwezig en hadden een hechte band gevormd met haar en James, hun trainer. Uiteindelijk vond Natasha het ook wel handig dat James haar hielp met de verzorging en de acts. Hoewel ze haar blauwe ogen op het dier voor haar neus had gericht, kon ze de stem van James wel degelijk horen en sierde een zuinig glimlachje haar roodgestickte lippen zonder verder geluid te produceren. Ze was er onderhand aan gewent dat hij dergelijke opmerkingen plaatste, dat ze het zelfs wist te negeren als ze het zelf wou. Betsy was de olifant waar ze mee samenwerkte, het dier was twee keer zo oud als zij was maar het was in principe hetzelfde verhaal als de paarden. Er was een diepe band, al vanaf het moment dat Demian had besloten een olifant toe te voegen aan zijn circus. Het had een groot hart, letterlijk en figuurlijk. 
Kort rolde ze even met haar ogen voor ze de borstel neer legde en de hengst even op zijn dikke hals klopte. Door het zand was ze naar de olifant toegelopen en gaf ze even een duw tegen James' schouder. ''Betsy zou me nooit verraden.'' wierp ze hem wat plagend toe. ''Je lag simpelweg op haar eten, dat is alles.'' wist ze er nog vermaakt aan toe te voegen. Ze wist dat dat niet waar was, want het dier had zeker wel een zwak voor de man die haar haar hooi bracht, waterde en zelfs verzorgde. Zachtjes wreef ze over de neus van Betsy en keek ze even omhoog naar de grote bruine ogen van het dier, die langzaam met haar oren wapperde terwijl ze nog een flinke hap aan hooi in haar bek stopte om weg te kauwen. Het leek meer dan tevreden op het moment en dat deed haar goed.
''Daarbij is het circus te leuk. De wereld een beetje zien, samen reizen. Ze lijkt het niet erg te vinden.'' sprak ze een beetje afwezig. Op één of andere manier bevond Natasha zichzelf altijd in een positie dat ze het niet meer zozeer tegen iemand had, maar meer in het algemeen of tegen de dieren zelf. Sommige van het circus vonden haar af en toe zelfs een beetje raar omdat ze tegen haar paarden sprak en uren lang kon aanhangen tegen de olifant. Welke overigens niet zo gesteld was op de andere mensen die hier rondliepen. Verschil moest er wezen, een vrouw moest duidelijk zijn in haar voorkeuren zei Natasha dan altijd maar. Daarbij kwam Betsy uit ergere omstandigheden weg, dus dit was een verbetering op zich. 


Demian had een boek in zijn handen waar hij enkele aantekingen in had gemaakt, terwijl zijn voeten nonchalant op zijn bureau lagen. Deze dag was een rustige dag, even een dag niets doen en geen drukte. Het was Zondag immers, ze hadden de hele week nog om optreden neer te zetten en volgend weekend weer in te pakken en verder te reizen met de trein die ze bezaten. Dit circus was echter nog jong, amar zeker een droom geweest omdat hij op deze manier overal ter wereld kon komen. Of Amerika dan toch en dat was een groot land, zo kwamen ze op meerdere plekken ook vaker maar dat was vaak pas na een lange tijd en dan hadden ze alweer nieuwe acts. Daarbij vond hij het prettig om een familie te kunnen vormen met iedereen hier, en was het ook fijn om te zien hoe iedereen samen werkte. 
Zijn jeugd was echter niet zo vrij geweest. Zijn ouders waren streng geweest, hardwerkende mensen wel, maar enorm streng en het liefst hadden ze gezien dat hun zoon iets van advocaat of dokter was geworden. Dierenarts als het even niet anders kon. Maar Demian had nooit interesse gehad in die dingen tot teleurstelling van zijn ouderfiguren.. Het had dan ook niet lang geduurd voor hij geregeld van huis weg was gelopen en veel bij circussen te vinden was geweest als die in de stad te vinden waren. Hij had het altijd geweldig vonden en nu zat hij hier, achter het bureau van zijn eigen circus. 
Opgekeken had hij pas toen er een blondine zijn kantoor binnen was komen wandelen met één simpele mededeling: ze wou haar act aanbieden. Demian had zijn voeten van het bureau gehad en was recht gaan zitten, zodat hij het boek kon sluiten en op het blad neer kon leggen. Geïnteresseerd was hij zeker niet, niet alleen omdat ze een knap gezicht had maar ook omdat hij geïnteresseerd was wáárom ze had besloten om naar hem toe te komen. Zijn circus. Een glimlach sierde hem dan ook al snel door de directheid waar ze mee sprak. ''Je.'' verbeterde hij haar, want anders voelde hij zich zo oud. ''Maar ik ben inderdaad benieuwd, een slaapplek komt niet gratis om de hoek kijken.'' glimlachte hij. Ze zou haar kost moeten verdienen, loon ontvangen van hem en met de inkomsten die hij daarop weer maakte om dit circus te onderhouden en te zorgen dat iedereen een warme maaltijd had; afhankelijk daarvan kon ze een slaapplek behouden in één van de wagons. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Zoals verwacht had hij toegehapt. Grace had niet anders verwacht dat hij had willen zien wat ze hem te bieden had. Waarschijnlijk was ze niet de gebruikelijke act die binnen kwam lopen. Grace had Demian circus gezien en het bestond uit de meest fascinerende mensen die ze zich kon bedenken. Glimlachend was Grace overeind gekomen uit de stoel. Ze duwde het stuk meubilair aan de kant zodat er meer ruimte zou zijn voor Grace haar kleine act. Als een echte ballerina was Grace recht gaan staan. Ze knoopte de knopen van haar jurkje los, zodat ze haar balletoutfit kon laten zien. De schoenen had ze net op de gang al verwisseld, dus daar hoefde ze niet naar om te kijken. Zoals ze had bedacht liet ze eerst een paar standaard balletmoves zien, alsof het de enige act is die ze zou kunnen. Glimlachend keek ze even om naar Demian. Rechts als een plank bleef ze even op haar plek staan, waarna ze zonder iets te zeggen Terwijl haar voeten op haar plek stonden, leunde ze naar achteren, zo ver dat ze haar handen op de grond kon zetten. Grace zakte iets door haar knieën heen, terwijl haar lichaam verder onder haar door ging. Uiteindelijk lag ze met haar borst op de grond, terwijl haar voeten nog steeds op de grond stonden. Grijnzend knipoogde ze naar Demian, waarna ze weer soepel overeind kwam.
"Een balletdansende vrouw met hypermobiliteit. Noem het maar op en ik kan mijn lichaam er naar vormen," glimlachte Grace. Ze trok de stoel weer terug en plofte weer terug op het meubilair.
"Ik weet dat je nog niks hebt zoals ik, dus wanneer kan ik beginnen?" Glimlachte Grace zelfverzekerd. Het was niet gebruikelijk gedrag voor een vrouw, dat wist Grace zelf ook. Maar anders zou ze het nooit gaan reden.

Nep gekwetst begon James zijn hoofd te schudden. Hij aaide over Betsy haar volle buik heen terwijl Natasha liefdvol naar haar dier omhoog keek.
"Ah ik weet niet, misschien dat Betsy het wel lekker vind om weg te rennen met mij," zei James glimlachend. Hij liep langzaam naar Natasha toe. De blauwe ogen van de vrouw keken nog steeds omhoog naar de olifant alsof het haar eigen kind was waar ze naar aan het staren was.
"Anders rennen we met z'n drieën weg, ik hou je niet tegen om mee te gaan na mijn leuke charmes," glimlachte James. Speels stak hij zijn tong even uit naar de vrouw voordat hij richting de paarden wandelde. Nieuwsgierig keken de dieren naar hem op. James hield ontzettend veel van de dieren. Hij spendeerde zo verschrikkelijk veel tijd met de beesten dat James waarschijnlijk meer bij hen was dan bij andere mensen. De andere mensen in het circus grapte vaak dat hij één van de paarden zou worden als hij niet zou oppassen. Heel erg kon James het niet vinden. Hij vond het allemaal geweldig, dus de grapjes kon hij wel handelen.
"Ik had trouwens het tuig van Betsy aangepast, zoals je had gevraagd. Hij is nu sterker zodat je veilig op haar kan staan. Je moet het alleen nog wel even versieren, daar begon ik zelf maar niet aan," grinnikte James. Hij maakte alle zadels en ruituigen voor de paarden en Betsy. Gewoon puur omdat hij wist wat de dieren nodig hadden en wilde. Anderen konden dat niet zien zoals hij. Daarbij wist hij precies hoe hij het in elkaar moest knutselen, dus scheelde het weer veel geld.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha trok haar wenkbrauw op bij de tegenopmerking die ze weer kreeg. ''Ik denk dat Betsy het leuker vind om gewoon lekker vertroeteld te worden, dan weg te lopen met de eerste beste, knappe man die ze tegen komt in haar leven.'' grinnikte ze weer op haar beurt. Het was heerlijk om van tijd tot tijd gewoon van die onbenullige gesprekken te hebben en opmerkingen te plaatsen weliswaar. Uiteindelijk draaide alles altijd om het circus en hadden ze maar weinig vrije tijd op zeldzame momenten zoals dit moment. 
Een lach ontsnapte haar toen James voorstelde om met z'n drieën weg te rennen. ''Dat heb ik al gedaan en dat heeft me hier gebracht. Ik denk niet dat ik het circusleven ooit nog kan verlaten.'' gaf ze toe. Uiteindelijk koos je dit leven niet, maar koos het jou. Niet iedereen kwam zomaar binnen, laat staan dat je er geschikt voor was. Het scheelde dat Natasha in Rusland ook met dieren had gewerkt, waaronder paarden en weliswaar had dat haar ook wel een voordeel gegeven met Betsy omdat beide dieren intelligent waren. Hoewel Betsy van oorsprong ook een wild dier was, was het niet te vergelijken met een Leeuw of zo. Olifanten waren zéér intelligent, nog intelligenter dan de paarden welke bestempeld waren tot edeldieren. Er was meer ziel te vinden in de ogen van het massieve beest en dat trok haar zo erg. 
''Ah.'' merkte Natasha op. ''Dank je.'' glimlachte ze. Ze klopte Betsy nog even op haar slurf voor ze een emmer pakte waar water in te vinden was en die naar de paarden toe tilde zodat ze de trog kon vullen. Dan konden ze weer even doordrinken voor de nacht. ''Dat komt wel goed.'' knikte ze toen James aangaf dat ze het zelf nog moest versieren. Hoewel al het tuig er sierlijk uitzag, maakte Natasha er nooit een compleet feest van omdat het nog steeds praktisch moest zijn. En veilig.
Na het wateren van de paarden zette ze haar handen in haar zij en keek ze even naar James. ''Ik weet niet wat jij gaat doen, maar ik ga kijken wat er in de stad is. Misschien kan ik wat fruit meenemen voor de vier heren hier en Betsy natuurlijk.'' knikte ze vast besloten. Al zou ze zich wel om moeten kleden, want ze had hiervoor getraind en bevond zich nu nog in het glitterende pakje wat tot één van haar kostuums behoorde. Met een rok ging het lastig. Toch keek ze James wat afwachtend aan, omdat ze eigenlijk hoopte dat hij mee kon komen zodat ze al dat fruit niet in haar eentje hoefde te tillen.


Demian had zijn ellebogen op het bureau geplaatst en zijn handen onder zijn kin in elkaar gevouwen terwijl hij de vrouw wat afwachtend aan had gekeken. Ze moest wel met iets goeds komen wou ze hier toegelaten worden, enorm goed. Uiteindelijk was dus Demian's Circus, rariteiten. Niet simpel mensen die door een hoepel sprongen die in brand stond. Nee, échte acts. Echte rariteiten, zelfs de dieren konden dingen die je niet zou bedenken. Hij wou altijd de grens opzoeken van het kunnen en dat moesten de artiesten ook. Een act bleef geen jaar bestaan, er moest elke keer weer wat nieuws komen wouden ze de mensen blijven verrassen, want woord ging snel rond en als iedereen op de hoogte zou zijn van de act en het was precies zoals ze verwacht hadden... Dan was het niet speciaal meer. 
Een mondhoek ging omhoog bij hetgeen wat voor zijn ogen gebeurde, al zei hij niets en liet hij haar weer overeind komen tot ze weer op haar kont zat. Even keek hij naar haar kleding, voor hij haar blauwe ogen weer opzocht. Welke blauwer waren dan hij ooit had gezien eigenlijk, en hij vond dat Natasha al blauwe ogen had. ''Mhh.'' mompelde hij bedenkelijk terwijl hij haar even tot zich had genomen en hemzelf weer achterover in zijn stoel plaatste. Ergens stond het hem wel aan dat ze wist wat ze wou en dat ze persé hierheen was gekomen. Maar hij wou het haar iets moeilijker maken dan meteen toe te geven, zien of ze serieus was en de druk weliswaar aan kon. Fouten konden ze zich niet permiteren. 
Even was het stil gebleven vooral Demian zijn mondhoeken omhoog trok tot een glimlach. ''Een week proeftijd.'' merkte hij op. ''Een week waarin je een warme maaltijd krijgt, elke avond, een slaapplek zult hebben en kennis kan maken met iedereen die bij dit circus hoort. We zijn familie en naast dat het belangrijk is dat je interessant bent voor het oog, moet je ook bij de familie passen.'' ging hij verder. ''Vind je ook niet?'' legde hij de vraag maar bij haar neer. 
''Mocht je bevallen, krijg je net als iedereen een percentage van de inkomsten die maand. Dat zal dus afhankelijk zijn van hoeveel bezoekers we hebben gehad en de dieren gaan voor.'' liet hij haar simpel weten. ''Welke je niet zomaar kan opzoeken zonder het medeweten van hun trainers. We staan niet garant voor eventuele ongelukken.'' En daarmee had hij haar wel de hoofdregels laten weten gokte hij zo. Demian kwam overeind en achter zijn bureau vandaan vooral hij zijn hand naar haar uitstak. ''Demian Stryke. Maar dat wist je al.'' De hand was ook bedoeld om haar overeind te helpen.

Re: O|| Perfect should try to be you

De charmante glimlach bleef rond Grace haar lippen staan terwijl Demian zijn verhaal deed over waarom ze een week proeftijd had. Grace had het niet anders verwacht. Het was niet meer dan logisch dat hij wilde testen of het rijkelui 's meisje geschikt was voor het harde leven in het circus. Grace wist dat zelf niet eens. Langzaam kwam Grace overeind. Ze zette haar handen op het bureau voor haar zodat ze naar Demian toe kon leunen.
"Geloof me als ik zeg dat je van me zal houden na een week. Ik kan erg charmant zijn," glimlachte Grace liefjes. Ze kwam weer recht. Haar lichte ogen keken even naar de uitgestoken hand van Demian.
"We zullen handen schudden wanneer je mij smekend aanneemt voor mijn geweldige act," zei Grace zelfverzekerd. Ze greep haar jurk van de stoel af en begon die weer rond haar lichaam te knopen. Razend snel schoten haar vingers over de knoopjes heen totdat ze weer helemaal vast zaten.
"Mijn naam is Grace Alice Johnson. En doe geen moeite, ik zal mijzelf wel rondleiden. Ik ben een grote meid," zei Grace zodra ze het kraagje van haar jurkje recht had gevouwen. Ze greep haar tas van de grond af, waarna ze zichzelf glimlachend omdraaide. Ze had iets moeten doen om op te kunnen vallen voor Demian. Hij zag waarschijnlijk wekelijks geweldige mensen die hij moest afwijzen of aannemen en Grace was maar alleen in dit. Misschien dat hij niet doorkreeg wat ze precies kon. Met een zacht zuchtje sloot Grace de kantoordeur achter haar. Ze trapte haar spitsen uit, waarna ze de zwart gelakte hakjes weer aantrok die ze bij de deur had laten staan. Grace hoopte dat hij zou inzien wat voor talent ze zou kunnen zijn. Ze zou anders niet weten wat ze zou moeten doen. Er was echter geen haar op haar hoofd die terug ging naar haar leven.

Met opgetrokken wenkbrauwen keek James om naar Natasha toen ze aangaf fruit te willen halen voor de dieren. Het was normaliteit voor de dieren om fruit te eten. Met een beetje geluk kregen ze het één of twee keer per week, al verdiende ze het veel meer. Het was gewoon lastig om altijd aan fruit te kunnen komen. Het circus had geen goeie naam onder sommige mensen en daarbij was fruit nou eenmaal duur.
"Ik loop wel mee, dan kan ik direct zien wat voor stadje dit eigenlijk is," zei James. Hij klopte zijn handen aan zijn broekspijpen af. Van een grote paal greep hij een donker jasje. Het liefste liep hij helemaal zonder shirt rond, maar om enigszins netjes te kunnen zijn hield hij toch een wit hemd aan. Maar zodra hij alleen was ging die ook uit. Nu hij de stad in ging moest hij echter zijn getatoeëerde armen bedekken. In het leger vonden mensen het fantastisch, maar hier in de normale wereld haatte mensen het. Het kon James vrij weinig schelen wat mensen van hem vonden. Zodra Natasha ook gepaste kleding had aangetrokken had begonnen ze te lopen. Bij het kantoor aangekomen van Demian, de ringmeester, ging net de deur open. Een blonde vrouw met een jurk die net iets te duur was om hier rond te lopen, kwam naar buiten gestapt. Haar engelengezichtje keek even nieuwsgierig naar James en Natasha, voordat ze een grote glimlach liet zien.
"Hallo!" glimlachte ze liefjes. "Ik ben Grace, één van de nieuwe acts, als ik beval tenminste,". James keek even om naar Natasha. Het was al weer een tijdje geleden dat ze een hele nieuwe act binnen gehaald hebben.
"Ik ben James Barnes en dit is Natasha. Ik ben benieuwd wat voor act je gaat laten zien, we kunnen wel weer wat nieuws gebruiken. Wij gingen net op weg naar de markt voor fruit," zei James. Hij was niet direct comfortabel bij nieuwe mensen, dat zou later wel komen. De glimlach rond Grace haar lippen bleef.
"Zal ik meegaan? Misschien kan ik wat regelen voor jullie. Ik ken iedereen hier omdat ik hier woonde," stelde Grace voor.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Demian trok zijn hand terug en trok even een mondhoek op. Karakter had ze in elk geval en dat was goed, want dat zou ze nodig hebben in dit wereldje. Zijn wereld. Hij zou haar drillen en het uiterste van haar vragen omdat het gewoonweg nooit genoeg was in het circus leven. ''Met charmant zijn red je het niet Miss Jonhnson.'' liet hij haar simpel weten. Maar hij zou er nog wel achter komen hoe sterk haar ruggengraat was, naast dat het flexibel was dus. Hij volgde nauwkeurig hoe ze haar jurkje weer vast knoopte en aankondigde dat ze haarzelf wel rond zou leiden. ''Zoals ik zei, de dieren zijn gehecht aan hun trainer. Voor de rest ben je vrij om te gaan waar je wilt staan, ik geloof dat er in wagon 23 nog een bed vrij is. Die kan je nemen, je zal je reisgenoten voor die wagon daar wel tegen komen.'' liet hij haar weten. Ze kon haar eigen plek krijgen als ze een succes bleek te zijn, zoals ze het zelf had benoemd. Tot die tijd zal ze delen, vooral omdat het allemaal genoeg kostte en een hele wagon aan iemand wijden was niet iets wat je zomaar deed omdat het kostbare ruimte was. James en Natasha zaten ook in de wagon waar de dieren te vinden waren. De paarden en de Indische Olifant dan toch. Dat was één van de grootste wagons, wat niet anders kon met een tonner aan gewicht die mee moest. 

Natasha glimlachte even bij de reactie die ze van James kreeg. ''Ze hebben het verdient na zo'n lange reis.'' verklaarde ze haar reden maar om fruit te halen. Ze wou gewoon even wat appels halen en weliswaar een meloen voor Betsy. Tevreden knikte ze dan ook toen James opperde mee te gaan zodat hij de stad kon zien, zodat ze weliswaar wisten waar ze moesten zijn als ze nog een keer de stad in konden. Dat leek haar een goed idee. Met een glimlach had ze zich dan ook omgedraaid en was ze richting de ruimte gelopen waar ze haarzelf uit haar pakje kon wurmen en een roze met wit gestipt jurkje aan kon trekken. Er gingen een paar hakjes onder en ze was zo goed om te gaan, met een vleugje parfum natuurlijk. 
Met een huppeltje was ze achter James aan gelopen en had ze haar arm door de zijne heen gehaakt, tot haar blauwe ogen ook op de blondine vielen en ze samen tot stilstand kwamen omdat ze hen blijkbaar ook opgemerkt had. Kort fronste ze even door de mededeling waarop ze even naar James keek. Niet veel mensen bleven na een week, dus ze vroeg zich af waarom Demian sowieso de moeite had genomen om haar proeftijd te geven. Maar ze zei niets en glimlachte haar witte tanden even bloot, zodat ze niet té lang verbaasd leek. 
''Natasha Zakowski.'' vulde ze James nog aan omdat hij het blijkbaar niet nodig vond om háár achternaam ook te geven. Hoewel haar achternaam haar afkomst verraadde, deed haar Russische accent dat ook zeker. Ze porde James nog even met haar elleboog in zijn zij voor ze haar ogen weer op Grace richtte. Het hele circus was altijd een beetje wantrouwend bij nieuwe gezichten, maar ze was er wel van overtuigd dat iedereen een kans verdiende. Zeker als Demian besloot dat ze goed genoeg was voor een week proeftijd, om daarna te beslissen of ze mee zou reizen of niet. ''Ongetwijfeld dat we je act ergens tussen kunnen stoppen, we zijn toch nog bezig met een nieuwe opstelling en enkele nieuwe of aangepaste acts.'' knipoogde ze. 
Natasha haar blik ging kort even naar James voor ze even knikte. ''Lijkt me goed, want dat scheelt een hoop zoekwerk. James en ik ontfermen ons over de vier hengsten en Betsy, onze Indische Olifant.'' liet ze Grace weten. ''We wouden wat oud fruit proberen te verzamelen als een snack, omdat ze een lange reis hebben gehad en eens in de zoveel tijd mag er wel wat anders gegeven worden dan hooi en water, vind je niet?'' ging ze opgewekt verder terwijl ze James een beetje in beweging had gedwongen omdat ze niet konden dralen. Er was nog genoeg te doen.

Re: O|| Perfect should try to be you

Precies zoals Grace had gehoopt had ze al snel mensen gevonden die in het circus werkte. Eén van de mensen, Natasha, had ze op verschillende posters in de stad gezien. Het was een prachtige vrouw om te zien, maar haar act liet haar pas echt stralen zoals het hoorde. Samen met haar dieren van Natasha het mooiste dat Grace ooit had gezien. Zodra ze ingestemd hadden dat ze mee mocht gaan, terug naar de stad, verscheen er weer een grote glimlach op Grace haar lippen. Ze moest toch op één of andere manier een wit voetje zien te halen bij de anderen. De familie moest haar leuk vinden, zoals Demian het had gezegd.
"Ik zal morgen wel laten zien wat voor act ik precies heb, dan kunnen we kijken hoe we mijn stukje tussen andere acts kunnen plaatsen. Ik begrijp natuurlijk dat ik niet direct een prachtige show kan krijgen net zoals jij, Natasha, al kan ik voor drie minuten wat dingen laten zien ben ik blij," begon Grace glimlachend uit te leggen terwijl ze met z'n drieën richting de markt wandelde. Ze had haar ogen laten vallen op Natasha die haar arm rond James zijn arm had gehaakt. Het was haar niet bekend dat er in die circus stelletjes waren op deze manier. Al was het natuurlijk logisch als je zo dicht op elkaar woonde.
"Jullie zijn een mooi stel trouwens, zijn jullie al lang samen?" vroeg Grace nieuwsgierig. James grinnikte zachtjes, waarna hij zijn hoofd schudde. Een verbaasde frons verscheen op het knappe gezicht van Grace.
"We werken al een flink aantal jaren samen, maar we zijn gewoon vrienden," legde James uit. Bedenkelijk bleef Grace even naar hen kijken. Ze geloofde er niks van, maar dat was iets voor later. Ze kwamen aan op de markt waar Grace direct doorwandelde naar een kraampje dat midden in stond.

Het was niet de eerste keer geweest dat hij de vraag had gekregen of hij een relatie had met Natasha. Hij zou zichzelf niet zo gelukkig willen prijzen om zich de vriend van Natasha te kunnen noemen. Ze had Betsy, er was niet meer plek voor liefde in de vrouw haar leven. Voor nu besloot James er niet al te veel over in te gaan. Hij wilde het fruit regelen en daarna weer even in de zon kunnen liggen. Eenmaal bij een fruitkraam aangekomen bleef Grace staan. Ze keek kort om naar James en Natasha.
"Blijf maar staan, ik regel het wel," zei ze zachtjes. James wilde wat geld uit zijn broekzak halen, maar Grace wuifde zijn hand weg. Met een charmante glimlach rond haar lippen liep ze naar de grote man die bedenkelijk achter zijn kraam stond. De norse blik op zijn gezicht verzachtte direct toen hij de jonge vrouw zag.
"Grace, ik dacht dat je moeder al langst was geweest voor fruit?" vroeg hij voorzichtig. Grace wandelde vrolijk door totdat ze naast de man kon staan achter de kraam.
"Ik kom niet voor mijn eigen huis, Jack. Vandaag ging ik langst het circus en merkte ik dat die arme dieren al weken lang leefde op alleen een beetje hooi en water," begon Grace. "En nu weet ik dat je regelmatig oud fruit moet weggooien. Nu vroeg ik mij af of het circus dat oude fruit misschien voor een weekje zou mogen hebben. We kunnen je als bedankje kaartjes geven om de show te kunnen zien. Dan zie je hoe blij de olifant en de paarden zijn met een paar appels,". Het was ongelofelijk om te horen hoe Grace zo kon slijmen zonder dat het opvallend was. Zeker de grote man leek overdonderd te zijn door de lieve stem en het engelengezichtje van Grace.
"Eh... ik weet niet Grace...ik weet niet of dat een slim idee is," begon de man. Grace legde haar hand op de grote onderarm van de groenteman.
"Oh Jack, alsjeblieft. Je gooit het toch weg. En je dochters zullen het fantastisch vinden om de paarden te kunnen zien. Ze zullen zo verschrikkelijk trots zijn dat hun vader wilt meehelpen!" riep Grace. De man bleef haar voor een paar seconden aankijken, waarna hij diep zuchtte. Bedenkelijk keek hij even om naar James en Natasha.
"Okay dan. Prima. Je bent gezegend met die grote blauwe ogen van je. Je vriendjes van het circus kunnen s 'avonds om zes uur een zak met wat oud fruit ophalen," mompelde de man uiteindelijk.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Wel, slijmen kon de proef-dame in elk geval wel. Natasha glimlachte even op het compliment wat ze kreeg. ''Ongetwijfeld dat we het een plekje kunnen geven.'' knikte ze nog een keer bevestigend. Uiteindelijk had zij, James of wie dan ook niet het laatste woord. Natuurlijk moest er een klik zijn, maar Demian moest bepalen of het genoeg was. Ergens best sneu nu ze er zo over na dacht, maar ze probeerde het er maar bij te laten. Zelf had ze ook hard moeten werken om de plek te hebben die ze nu had. Ze was echt niet meteen met de dieren begonnen, maar het had een voordeel gehad dat ze goed kon paardrijden en dus ervaring had met paarden doordat haar ouders paarden hadden gehad. Maar elke jonge vrouw had de ultieme 'American dream' gokte ze zo. Zodoende was Natasha met diezelfde droom hier beland. Ze had er geen spijt van ondanks, want het deerde haar niet om zich niet te settelen maar juist veel van het land te zien. Wie weet ooit de wereld. 
Haar blauwe ogen schoten even naar James voor ze weer naar Grace gingen en ze zachtjes moest giechelen. James gaf echter al antwoord en daarmee bleef de glimlach rond haar gezicht hangen, hoewel het wel een beetje al een messteek voelde maar dat kon ze al snel weer loslaten. ''Ik was vijftien toen ik voor het eerst om het hoekje kwam kijken hier, dat is nu zes jaar geleden.'' liet ze Grace maar weten. ''James was er toen al, negentien of net negentien. Zoiets.'' grinnikte ze om de jongedame maar een iets beter beeld te geven van de band die ze deelden. James had zich immers toen al over de dieren ontfermt, Natasha had slechts een liefde gehad voor de beesten en toevallig had ze de kans gehad. Die had ze gretig aangepakt en toen ze zeventien was kwam Betsy om de hoek kijken. 'Om het nóg spectaculaider te maken want niet veel circussen konden zich een olifant veroorloven', was de simpele uitleg geweest. 
Natasha trok even een wenkbrauw op en keek even met haar blauwe kijkers naar James, alsof ze wou zeggen dat de jongedame flink kon slijmen zoals haar gedachte eerder was geweest. Iets wat z'n vruchten leek af te werken, want na een kort gesprek leek de man in te stemmen. Haar roodgestickte lippen krulden weer om tot een glimlach. ''We zijn erg dankbaar.'' bedankte ze de man op haar beurt. ''Maar toch wil ik nu een verse meloen en vier appels meenemen.'' glimlachte ze terwijl ze het fruit al bij elkaar geraapt had en op de toonbank neer had gelegd. Ze had wat geld tevoorschijn gehaald om de man te betalen en nam de plastic tas dankbaar aan. 
Tevreden hield ze de zak voor James, omdat de meloen best zwaar was eigenlijk, waarbij ze toch even pruilde. Kort keek ze even waar Grace was gebleven, maar die verscheen al snel weer naast haar. ''Dank je.'' bracht ze zachtjes uit met een glimlach. ''Betsy en de paarden zullen er blij mee zijn, dan hebben ze wat te knabbelen na een harde dag werken. En wie weet tijdens de volgende reis.'' knikte ze dankbaar. Ze mocht de jongedame nu al gokte ze zo, ware het maar omdat ze iets voor de dieren had weten te regelen.