o} Vuur aan wal is nog geen bakken

o} Vuur aan wal is nog geen bakken

Niet alles is zo als het lijkt ! 
ik ~ Divaly Bellamy ~ 18 ~picc
ik ~ Ethan Adams  ~18 ~Picc

Re: o} Vuur aan wal is nog geen bakkenP

Julia Morgan Bellamy


& Mikael diVaio

Re: o} Vuur aan wal is nog geen bakkenP

Divaly
Ik ga vandaag met mijn zus naar een kostschool, echt heel veel zin heb ik er niet in. Ik was liever bij jeugdzorg gebleven maar we hebben inmiddels een leeftijd waarin dat niet kan of mag. Ik zucht even en pak voorzichtig Julia der hand even vast en knijp er bemoedigend in. Ze hadden gewacht tot ik 18 was, mijn zus is iets ouder maar ze wouden ons samen plaatsen. Daar ben ik eerlijk gezegd wel blij mee. Ik zucht nog een keer als met mijn koffer naar binnen loop en er een norse man staat te wachten, gadver ik vind hem nu al niet meer leuk. Ik kijk Julia even aan en laat der hand los terwijl hij ons een rondleiding geeft, met dingen waar we niet mogen komen en waar juist wel. Ik zucht even en kijk naar hem. 'ik zou graag me kamer zien en ons rooster'' Zeg ik tegen de man die me kwaad aan kijkt en zegt dat hij bepaald wat er gebeurt. Ik zucht even en laat hem nog maar verder uit leggen en glimlach tevreden als dan naar me kamer gebracht word, ik ben wel blij dat ik hem samen met mijn zus mag delen. Het is een kleine kamer maar wel met een eigen badkamer gelukkig. Ik kijk dan even naar Julia. 'Ik kan niet wachten tot we hier weer weg mogen'' Lach ik even en begin mijn koffer uit te pakken, veel spullen heb ik niet maar het ziet er wel gezellig uit nu, gelukkig!

Ethan
Ik zit met mijn vriend in de binnentuin een sigaret te roken, Mikael en ik wonen hier al een tijdje en hebben dus ook al veel meegemaakt ,veel van onze vrienden waren er al verdwenen zo dus ook twee meiden waardoor er vandaag twee nieuwe kwamen. 'Wel vaag dat mensen continu verdwijnen hier' Zeg ik tegen me vriend en neem nog een heisje van mijn sigaret, ik ben blij dat dat nog mag je hebt ook plekken waar het niet mag. Daar zou ik dus echt niet kunnen wonen want, dan moest ik stoppen. 'De nieuwe meiden zien er wel goed uit'' Zeg ik dan lachend tegen Mikael, we deden altijd de nieuwe grondig bestuderen om te kijken wat voor mensen het zouden zijn.

Re: o} Vuur aan wal is nog geen bakkenP

Julia had de hele rit richting de kostschool praktisch gedut, op die manier verging de tijd wat sneller en werd ze niet misselijk van het gehobbel en alle bochten die ze hadden moeten nemen. Ze had dan ook pas opgekeken toen Divaly haar hand beet had gepakt en daarin had geknepen. ''We zijn in elk geval weg van huis, hm?'', merkte ze flauwtjes op. Haar vriendinnen ging ze wel missen, maar hoe het de laatste tijd ging thuis was ook niet echt iets om naar uit te kijken. Stilletjes had ze even uit het raam gespiekt toen ze aan waren gekomen, waarop ze haar zus de auto uit volgde en haar koffer en tas weer aannam van de chaffeur. Ze klikte de stang van haar koffer uit en trok die achter zich aan terwijl ze haar sporttas over haar schouder probeerde te houden. 
Uiteindelijk liet Julia het allemaal maar over haar heen komen en knikte ze enkel begrijpend, daar waar haar zus meteen haar mond open trok. Even fronste ze dan ook even voor ze met een glimlach haar hoofd schudde. Het zou nog een uitdaging worden hier. Ze nam haar rooster van de dikkere, norse man aan. De man had een kaal hoofd en felle, blauwe ogen in zijn oogkassen liggen. Nee, ze ging het niet eens proberen om tegen hem in te gaan. Julia bedankte de man toen die hen naar hun kamer had gebracht en sloot de deur daarop. Een zucht ontsnapte haar. ''Ik ben er niet meer zo zeker van of dit beter is dan thuis.'', merkte ze flauwtjes op. Niet meer zo zeker van haar zaak. 
De kamer had twee twijfelaars staan, met daartussen een nachtkastje waar een lamp op stond. Er stonden ook nog twee kasten, waarvan ze betwijfelde of al haar spullen erin pastte en ze durfde niet eens in de badkamer te kijken. Bang dat haar make-up helemaal geen plekje ging krijgen. Met een plof liet ze haar sporttas op de grond vallen en liet ze haar koffer ook staan. Kort keek ze even om haar heen, vooral haar bruine ogen bij het raam bleven hangen omdat ze van buitenaf aangekeken werden. ''Begluurders worden hier ook toegelaten.'', merkte ze op richting Divaly terwijl ze haar armen over elkaar sloeg en de jongemannen even priemend aankeek met een blik die wou zeggen 'ga ergens anders naar een raam staren'.


Mikael was met een stukje metaal bezig geweest, welke hij omboog en zo langzaam vorm aan het geven was. Het was pas dat Ethan iets zei, dat hij opkeek en kort even fronste. Alsof hij het niet begrepen had. ''Oh..'', merkte hij op. ''Grote kans dat ze niet verdwijnen, vriend. Deze school ruikt van alle kanten, al vanaf het moment dat het geopend is.'', schokschouderde hij. Natuurlijk maakte hij zich wel zorgen, maar er was weinig wat ze konden doen. Toch? Ze konden moeilijk sleutels gaan stelen en de hele school omspitten om te kijken waar iedereen bleef, al was het natuurlijk wel verdacht dat mensen verdwenen en de smoesjes voor de afwezigen steeds slapper werden. 
''Hmm. Eens een rokkenjager, altijd een rokkenjager.'', greens hij waarop hij Ethan een stoot gaf met zijn elleboog, maar het toch niet kon laten om even omhoog te kijken naar het raam van de twee nieuwkomers en zijn vriend zeker wel gelijk moest geven. Al waren de regels strikt hier en was er nooit echt ruimte om op onderzoek uit te gaan en daadwerkelijk interesse te tonen in iemand. Dat gevoel had Mikael dan toch... Hij had het idee dat zijn vrijheid hier beperkt werd en dat er in elke hoek iemand stond te kijken wat hij aan het doen was. Het maakte hem ergens nerveus en weliswaar wat terughoudend met zijn handelingen. Hij dacht wel vaker dan twee keer na voor hij iets ondernam hier. 
Zijn grijze ogen keken nog even kort naar het raam van de dames, vooral hij overeind kwam en zijn handen, tezamen met het stukje metaal, in zijn zakken stopte. ''Laten we gaan lunchen.'', stelde hij voor. Hij had honger en kon wel iets gebruiken. 

Re: o} Vuur aan wal is nog geen bakkenP

Divaly keek even naar der zus die zij dat er begluuders waren. 'Daar heb ik wel iets op'' Zei ze terwijl ze de gordijnen sloot, die moesten ze hier echt niet open laten als iedereen naar binnen kon kijken. 'Ik denk dat in ons geval dicht houden beter is, want dan kunnen ze niks zien'' Zei ik tegen Julia en leg een hand op mijn hoofd. 'Dat gevoel hier is in iedergeval niet de harde' Zuchte ze wat nors. Ze keek toen even op der rooster, Divaly zat in een andere klas dan Julia. 'Ik ga echt niet naar een andere klas, nee dat kan niet' Begon ze lichtelijk in paniek te zeggen. 'Nee nee echt niet'' Zei ze weer en liet zich op de grond vallen met der armen om der benen heen , waardoor ze nogal opgevouwen op de grond lach. Ik kan niet alleen, ik heb altijd bij Julia gezeten ik wil ook niet alleen. Ik raak weer lichtelijk in paniek wat niet goed is omdat, ze weet hoe zich dan vanavond voelt. Moeizaam liep ze geïrriteerd door de slaapkamer heen en draaide toen de deur van de kamer op slot , vooral toen ze helemaal instorten. Huilend van de pijn ligt ze op de grond, de verandering vond ze nog altijd niet prettig en zelfs heel pijnlijk. Ze keek naar der handen en probeerde het tegen te houden, wat alleen lukt als ze rustig kan worden. Ze merk dat Julia haar vast pakt waardoor het lukt om wat te kalmeren waardoor ze niet veranderde. Hierna zoekt ze geïrriteerd in haar tas naar de pilletje al snel vind ze ze en neemt ze er een in en gaat dan op bed liggen, ze weet hoe ze zich nu gaat voelen maar ze is in iedergeval niet veranderd.

Ethan lachten even toen mikael wou gaan lunchen. 'Jij hebt altijd honger vriend'' Zei hij terwijl hij hem een stoot in zijn zij gaf. 'Zullen de meiden ook komen?' Vroeg die wat nieuwsgierig maar hij denkt het niet omdat, ze er pas net waren en dan wil je het liefst even helemaal niks doen en alleen even chille. 'Ik denk dat de meiden elkaar kennen, omdat ze bij elkaar slapen en nu al zo veel met elkaar om gaan'' Zeg ik dan lachend. 'Ze hadden de gordijnen dicht gedaan das niet slim'' Lach ik even, nu denkt iedereen dat ze iets verbergen en dat moet je hier echt nooit laten denken als je een fijne tijd wil hebben, tenzij je de lieveling bent van de directeur en zijn vrouw, dan is het prima als je zo doet. Maar ik denk niet dat ze daar iets mee te maken hebben, aan tafel pak ik gelijk wat boterhammen die ik smeer en in me mond prop, ja ik heb echt honger ook. Maarja. – weten wij al dat we draken jagers zijn? – Ik kijk even naar Hem als die ook wat brood in zijn mond duwt en lach.

Re: o} Vuur aan wal is nog geen bakkenP

Julia haalde kort haar schouders op toen Divaly de gordijnen dicht trok. ''Je maakt je veel te druk.'', merkte Julia op toen haar zus aangaf dat ze zich niet goed voelde. Al was de paniek die daarop volgde niets nieuws voor Julia. Zachtjes zuchtte ze even vooral ze bij haar zus ging zitten en even over haar rug wreef. ''Ik ga wel kijken of ik mijn rooster kan omruilen voor een soortgelijk rooster, oké?'' Haarzelf maakte het niet zoveel uit, in welke klas ze zat maar uiteindelijk waren de zussen meer met elkaar samen opgetrokken dan misschien wel gezond was voor zussen. Kort fronste ze even om die gedachte vooral ze haar bruine ogen weer op Divaly richtte die weer wat leek te kalmeren. ''Probeer je niet te druk te maken en de rest gewoon te negeren. Uiteindelijk weet je dat dit beter is dan thuis.'', knikte ze vast besloten. Als ze straks vierentwintig waren, dan konden ze gewoon gaan en staan waar ze zelf wouden. Julia wou graag de wereld rondreizen bijvoorbeeld.
Zwijgend keek ze nog even naar haar zus, voor ze met een zuchtje overeind kwam. ''Ik zal wat voor je meenemen oké, ik neem de sleutel mee dus ik zal de deur weer op slot doen.'', beloofde ze haar. Ze pakte haar telefoon, welke ze in haar kontzak stopte, vooral ze de kamer uit liep. De gang op en als het goed was liep ze de juiste kant op, normaal kon ze wel redelijk de weg vinden. Ook deze keer had Julia er geen moeite mee en had ze een dienblad gepakt. 
Zonder een woord of blik naar iemand, begon ze haar dienblad te vullen met broodjes en fruit. Ook drinken ontbrak niet. Dit was nog niet eens voor haar zus, maar voor haarzelf. Haar stiefmoeder had zich altijd afgevraagd hoe ze zo slank bleef, met alles wat ze naar binnen werkte. Maar dat was haar kleine geheim, om te zijn wat ze was, had ze energie nodig en dat betekende dat ze voor meerdere personen at. Ook nu liet ze het er niet aan over en was ze met een volle dienblad richting een tafel gelopen, zodat ze kon eten vooral ze eten naar haar zus zou brengen. Welke nu op bed lag te rusten. 


Mikael glimlachte flauwtjes. ''True.'', was zijn enige antwoord. Hij was echter wat verbaasd door de vraag die Ethan stelde, over de nieuwe jongedames. Hij keek even bedenkelijk voor hij zijn hoofd schudde. ''Maak je daar niet druk om, je kent ze niet eens. Wie weet waarvoor ze hier zitten en zijn het twee gekken.'', besloot hij toen. Hij speelde ondertussen wat met het metalen voorwerp in zijn zak en keek kort even omhoog naar de blauwe, docht grauwe lucht vooral hij naar binnen stapte. 
Kort haalde Mikael zijn schouders op. ''Of ze houden er niet van om begluurd te worden.'', ging hij tegen zijn vriend in. Hopelijk voor de dames dan, dat ze hun deur goed afsloten anders gingen mensen inderdaad ongewenst rondneuzen. Maar dat was algemeen bekend hier en iets wat ze vast wel verteld was, zoals het hem verteld was op zijn eerste dag hier. Een verschrikkelijke dag om op terug te kijken, dat was één ding wat zeker was. Een jaar geleden was het nu en hij keek er nu al naar uit dat hij gewoon kon vertrekken, rond kon touren en ergens kon settelen. Al dat drama zowel op school als met het feit dat er meer aan de hand was, kwam hem ondertussen zijn neus uit. 
Mikael pakte een appel van een schaal af en wuifde daarna even naar Ethan. ''Ik ben een stukje lopen, ik check je later!'', riep hij nog voor hij weer doorliep en de zaal weer verliet. Geen idee waar hij heen ging maar hij had meer behoefte om nog even rond te lopen dan verder te eten aan een tafel. Hij nam een hap van zijn appel en kauwde er langzaam op terwijl hij een gang in sloeg...

Re: o} Vuur aan wal is nog geen bakkenP

Divaly draaide de deur op slot toen der zus weg was en ging rustig op bed liggen en probeerde zichzelf te ontspannen, voor het pilletje gaat het redelijk maar ze is nog flink gestrest wegens de nieuwe omgeving, ze moet hier tot der 24e blijven dat is nog ruim zes jaar dat is wel een beetje te veel maar ja wat Julia al zij het is beter dan in dat pleeggezin waar ze in gezeten hebben. Ze zuchten even en als ontspannen niet echt lukte liep ze naar de douche toe waar ze rustig onder ging staan, dat werkte altijd wel een beetje om rustig te worden. Ze zet een kaarsje aan met een lekker geurtje en gaat er onder zitten. Echt honger had ze niet maar ze moest iets eten anders was het ook niet goed en werd Julia weer boos, of nou ja ze was dan bezorgt en dat is ook niet goed. Divaly bedacht even dingen over der leef, een draak hoe kon ze nu weer een draak zijn. Ze wou het niet continu het veranderen bij speciale gevoelens, het deed pijn, bij de gedachten werd ze zo gestrest, bang en gespannen dat ze het niet tegen kon houden, dit keer veranderen ze wel. Divaly begint te gillen en kreunt even het deed pijn ze hoopte alleen dat Julia niet binnen zou komen ze vond zich zelf walgelijk als ze er uit zag als een draak en ze wilde het niet. Zacht huilend bleef ze onder de douche zitten en voelde heel haar lijf gloeien. 'Auw' Zij ze zacht terwijl ze het water warmer zetten en goed bleef zitten. Ze keek naar haar handen en duwde der nagels in der buik tot het bloede en bleef zacht snikken, dit zouden ze straks wel weer gaan hechten, dit konden Julia en Divaly zelf omdat, ze scherpe nagels hebben.

Ethan lachten even om Mikael hij is heel anders dan hem, maar toch zijn ze vrienden. Hij knikte toen die zij dat die even een rondje ging lopen. Ethan duwde zijn laatste brood naar binnen en keek naar het nieuwe meisje dat binnen kwam maar negeerde der even maar, hij had geen zin om met der te gaan praten. Als die zijn brood achter zijn kiezen heeft loopt die naar zijn kamer terug, deze deelde die met Mikael. Hij pakte even het bord dat ze hadden en zuchten toen de meter rood uit liep en loopt ergens weer een draak rond, hij zuchten en stuurde de foto naar Mikael, 'Vanavond kunnen we ons slag slaan'' Zetten hij er bij en pakte een sigaret waarna die naar de binnentuin liep en hem opstak, Ethan was eigenlijk best rook verslaafd, vooral toen die hier ging wonen. Hij keek ondertussen even naar wat begeleiders die rond liepen maar negeerde ze maar even, hij vond ze niet chill en vooral heel irritant met hun vragen. In de tuin dacht hij er over na, waar zou die draak zitten.. en de belangrijkste vraag wat is die van plan?