ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Josiah 'Josh' Burnan.

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Het jurkje wat ze aan had was, vergeleken met haar normale kleding, kort. Eerst had ze dit ook helemaal niet aan willen trekken, maar haar vriendinnen hadden haar verzekerd dat ze er goed uit zag en dat ze het echt aan moest trekken. Dyana was helemaal niet zo van de korte jurkjes. Ze droeg wel jurkjes als ze uit ging, maar niet zo kort als dat sommige meisjes droegen. Eigenlijk moest ze ontzettend blij zijn dat haar ouders niet hadden gezien wat voor jurkje ze had gekocht vanmiddag, die zouden haar nooit laten gaan. Ze zouden haar niet eens naar de plek waar ze nu heen gingen laten gaan. Het casino, de plek waar jongeren hun geld verspeelden alsof het niets was. Niet alleen jongeren trouwens, maar ook ouderen. Dyana zelf was nog nooit naar een casino geweest, maar wist wel dat haar vader hier veel tijd had besteed in zijn jongere jaren. Ja, ze woonde nog thuis. Als enig kind was ze geliefd bij beide ouders en behandelden ze haar als haar oogappeltje. Haar moeder vond het vervelend om haar dochter te laten gaan, terwijl Dyana eigenlijk wel uit huis wilde. Ze wilde meer van de wereld zien, wilde meer dingen ontdekken en bovendien zou het steeds ongemakkelijker worden als ze bijvoorbeeld een relatie had. Wetende dat haar ouders altijd in hetzelfde huis waren, was misschien niet erg fijn. Ze wilde eigenlijk binnen nu en een halfjaar wel een eigen plekje vinden, wat waarschijnlijk toch wel een gigantische villa werd. Doordat ze enig kind was, had ze nooit geld en aandacht hoeven delen met andere kinderen en kreeg ze alles. Haar ouders hadden een succesvol internetbedrijf, wat erin resulteerde dat ze soms tot laat in de avond nog ermee bezig waren. Haar vader was het echte hoofd van het bedrijf en was er dag en nacht mee bezig, haar moeder deed soms de boekhouding. Doordat Dyana steeds ouder werd, hielden ze zich steeds meer bezig met het bedrijf en minder met haar. Vond ze overigens prima, maar dan wilde ze wel graag uit huis.
Het geluid van haar zwarte hakken tikten op de grond toen ze uit de limousine stapte. Haar donkere haren waaiden langs haar gezicht heen en ze lachte toen ze het dronken gegiechel van één van haar beste vriendinnen, Emma, hoorde. Ze was hier samen met haar vriendinnen gekomen bij een privé feestje wat alleen voor de 'elite' was, zoals ze het zelf noemden. Dyana liep achter haar vriendinnen aan naar binnen, waar haar jas voor haar uit werd getrokken en op werd gehangen in de garderobe. Haar tasje hield ze dicht tegen zich aan gedrukt terwijl ze haar ogen uit keek. Wauw. Nog nooit was ze in een casino geweest, dit was haar eerste keer. Alles zag er zo luxe uit. De meisjes droegen korte jurkjes, de jongemannen net op maat gemaakte pakken. Allemaal hadden ze een duur ogend drankje in hun handen, cocktails. ''Come on, laten we een drankje gaan halen.'' Emma trok aan haar arm en Dyana knikte waarna ze met zijn tweetjes naar de bar liepen. In haar tas had ze veel geld opgeborgen. Nieuwsgierig keek ze in het rond terwijl Emma een mojito voor hen beiden bestelde. Haar blik viel op een jongen, die onder de tatoeages zat. Ze slikte eventjes terwijl ze naar hem keek. Hij was ongelooflijk knap en aantrekkelijk. De tatoeages waren opvallend, maar stonden hem goed. Hij was prachtig. ''Niet zo staren, joh. Hier.'' Lalde Emma, die de cocktail in haar handen drukte. ''W-Wat? Ik staarde niet.'' Stotterde Dyana terwijl ze een slokje nam van haar mojito. ''Oh, echt wel. Zou hij je doorhebben?'' Emma likte langs haar lippen en gooide opeens haar ene arm in de lucht. ''Ik heb zoveeeeeel zin om te spelen.'' Schreeuwde ze. Dyana rolde met haar ogen en zuchtte zacht. ''Je trekt de aandacht van iedereen hier, Em. Ik weet niet eens met wie of wat je wil spelen, en eerlijk gezegd hoef ik dat ook niet te weten, maar je moet echt wat stiller zijn. Iedereen kijkt naar ons.'' Zei ze. ''Ja, die knappe jongen kijkt ook.'' Giechelde Emma. Direct keek Dyana op, maar zuchtte daarna. ''Ha-ha, grappig hoor.''

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Josiah had enkel een zwart bloesje aan, zonder daar verder een colbert overheen te hebben getrokken. Hij hield niet zo van de stropdrassen en strakke pantalon's, dat was meer een oude-mannen-ding in zijn ogen en hij was niet oud. Zijn blauwe ogen gingen de ruimte even langs, om de gezichten even tot zich te nemen. Veelal mannen, met hun vrouw, van grote bedrijven waren aanwezig. Mensen waar zijn bedrijf op zijn beurt weer zaken mee deed en ook had hij enkele mensen uitgenodigd van families die invloed hadden op vrijwel de hele stad. Mensen met succesvolle restaurant, import en export, internetbedrijf in het geval van de dame die net naar binnen was gestapt met enkele vrienden. Kort volgde hij de dames tot aan de bar, voor hij zijn ogen weer los trok en zich weer tot Ethan wendde die tegen hem aan had staan praten, iets waar hij niets van mee had gekregen. ''Sorry man, maar ik heb écht niéts gevolgd van wat je net allemaal gezegd hebt.'' lachtte Josiah. 
Hijzelf had dit casino in bezit, maar dat was niet zonder reden. Het casino was bereikbaar voor iedereen, maar wat daarachter plaats vond ging wat dieper dan slechts teren op alle onschuldige zieltjes die hier met hun geld kwamen en eerder verloren dan iets wonnen. Het casino was een plek waar je geluk moest hebben, anders was het zonde van je geld. Daarom was het ook niet voor iedereen weggelegd, want het ging op basis van je rekening of je binnen kwam of niet. Dus de mensen die hier kwamen konden wel een paar duizende euro kwijt zonder dat ze daar last van hadden. Achter het casino hield Josiah zich meer bezig met wat meer... illegale deals. Dat was een goede verwoording. Meer dan dat wou hij er niet eens over los laten in zijn gedachten, omdat het niet alleen plaats vond met mensen die hulp nodig hadden, ook mensen die zich aangesloten hadden bij de mafia kwamen over de vloer. Corrupte agenten, verleidsters en andere mensen die zich niet bezig hielden met zuivere dingen en eerlijkheid. Josiah dus ook niet en dat hield hem ook tegen om iemand toe te laten in zijn leven. 
Een mondhoek ging omhoog tot er een kleine glimlach op zijn gezicht ontstond, bij het horen van één van de vriendinnen van de brunette. Die had flink zitten voordrinken zo te horen, de slis was in haar spreken te horen. Hij liet zijn whiskeyglas nog een keer vullen en had daarmee een glas water erbij gepakt voor hij in beweging was gekomen. Zijn whiskey glas had hij over de bar geschoven, tot hij op de plek van bestemming was. ''Dames. Gezien dit mijn casino is, adviseer ik dat de blonde dame hier, een glas water neemt in plaats van een cocktail.'' daarmee wisselde hij de twee glazen al om voor ze iets in kon brengen. Hij gaf de cocktail terug aan de barman voor hij iets naar voren boog naar Emma. ''Dit is een feestje waarbij we ons gedragen.'' probeerde hij zo vriendelijk mogelijk te glimlachen maar hij kon er niets aan doen dat hij dit zo tegen haar zei. Hij hoopte maar dat hij haar niet al teveel beledigde. Josiah rechtte zijn rug weer en liet vervolgens zijn blauwe ogen afdalen naar de brunette die nu naast hem stond. Hij kon het niet laten om haar jurkje, en daarmee haar lichaam dus, te bekijken voor hij met een glimlach bij haar gezicht bleef hangen. ''Josiah.'' merkte hij zijn naam op. ''Burkov, toch? Ik ken je vader.'' besloot hij maar te beginnen om haar aandacht te krijgen. 

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Ietwat bang was Dyana wel. Ze had nog nooit eerder wat voor spel dan ook in een casino gedaan, ze was zelfs nog naar een casino geweest, en was bang dat ze opeens al haar geld zou verliezen door een domme move. Dit was ook waarom ze zich eigenlijk niet in dit wereldje wilde mengen, maar ze was uitgenodigd en haar vrienden hadden erop aangedrongen. Meerdere malen had haar beste vriendin Emma gezegd dat het fantastisch ging worden en dat het een feestje was wat ze eigenlijk niet kon missen, zeker niet als ze ervoor uitgenodigd was. Uiteindelijk was ze overstag gegaan en nu stond ze dus hier, in een veel te kort jurkje op hoge hakken. Emma had haar haren eerder gedaan, waardoor haar bruine lokken nu mooi en licht gekruld langs haar gezicht vielen. ''Ik vind dit zo geweldig.'' Lispelde Emma, die dromerig voor zich uitstaarde. Dyana schudde haar hoofd en zuchtte zacht, wat was ze blij dat zij niet was gaan voordrinken met haar vrienden vanavond. De mojito die ze net besteld had was haar eerste alcoholistische drankje van de avond. Waarschijnlijk zou ze niet dronken worden, want dat werd ze sowieso vrij weinig. Ze vond alcohol heus wel lekker, maar ze kon niet zo goed tegen drank en ze wilde niet overgeven in het casino. Nee, daar zei ze maar even pass tegen.
Ietwat verbaasd keek ze op toen de jongen met tatoeages, ja de jongen waar ze net nog naar had zitten staren, ineens hun richting opkwam. Echter deed ze alsof ze niet naar hem had staan kijken want dan kwam ze wanhopig over, dus wendde ze zich tot Emma, die echter alleen maar wat dommig stond te lachen. ''Je had echt nooit zo veel moeten indrinken, sukkel.'' Zei Dyana, die een klein glimlachje rondom haar mondhoeken niet tegen kon houden. Het was immers best komisch, dat haar beste vriendin al best dronken was. Opeens hoorde ze een stem, een mannenstem. Zijn woorden waren op Emma gericht, die nu opkeek en hem met een wat glazige blik aanstaarde. ''Water?'' fronste ze, niet helemaal begrijpend wat er aan de hand was. Dyana rolde met haar ogen om de dommigheid van haar beste vriendin en nam een slokje van haar eigen cocktail. Zij was immers nog volledig nuchter en was nog niet aan het slissen of raar aan het kijken. ''Het spijt me, ze heeft veel te veel gedronken, ik weet het.'' Verontschuldigde ze zich nog wel voor haar vriendin. Ze deed altijd al haar best om ervoor te zorgen dat iedereen haar mocht – al kon dat nooit. Verlegen kon Dyana soms ook wel zijn in de buurt van een knappe jongen, zoals nu. Ze vond het wel grappiger dat haar beste vriendin op haar plek werd gezet door de onbekende jongen, waardoor ze zacht moest lachen. Echter begon hij nu tegen haar te praten, hij stelde zich voor. ''Ja, Dyana Burkov.'' Zei ze met een glimlach rondom haar mondhoeken. ''Is dit jouw casino? Echt?'' vroeg ze vervolgens ietwat bewonderend. Ze sprak hem niet met u aan, al was dat wel zo beleefd, maar hij was erg jong en hij kende haar vader. Zelfs al zouden mensen de achternamen niet herkennen, zouden ze het zo wel aan het gezicht zien. Ze leek veel op haar vader.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Josiah wou de dames heus niet voor schut zetten, dus de reden dat hij de dame een glas water in haar handen had gedrukt was puur om te voorkomen dat ze haarzelf voor schut zette. En weliswaar haar vriendin ook nog. Hoewel het hem vermaakte dat de blondine niet leek te snappen waar hij het over had, hield hij zijn gezicht in een plooi en keek hij even om zich heen tot hij één van de mannen in pak zag. Die met een dienblad rondliepen. ''Ik zou het prettig vinden als je deze dame begeleid naar één van de kamers achter, zodat ze kan nuchteren.'' knikte hij waarop de jongeman ook weer knikte en de blondine wegleidde met de opdracht haar enkel maar water te serveren en iets te eten.
Zijn aandacht ging daarna al snel weer naar Dyana, die nog bij hem stond en een onschuldige glimlach bekroop hem. ''Dean zorgt er wel voor dat ze weer bij zinnen komt. Al moet ik toegeven dat ik opgelucht ben dat ze geen scene heeft gemaakt.'' en daarmee knikte hij naar Ethan, zijn vriend, en een andere man die overduidelijk ook teveel op had. Het was immers al laat en hoewel de meeste nu pas binnen stroomden, waren sommige er al langer. Het casino was en bleef een plek waar oudere, rijke getrouwde mannen zich verschaarden om flink weg te drinken en hun geld in Josiah's bedrijf te stoppen door te gokken. Dat vond hij dan ook echt niet erg, het was immers zijn inkomsten tezamen met wat andere dingetjes. Weliswaar dat dat verklaarde waarom hij zelf nog niet gebonden was aan iemand, het idee dat hij iemand onnodig in gevaar bracht was iets wat je niet vrijwillig deed. Het was niet alsof Josiah er vrijwillig ingerold was. Het was een familie-ding die gewoon aan was komen kloppen toen zijn vader overleden was. Niet aan een natuurlijke dood dan toch.
Josiah's glimlach werd breder bij de verbazing van de jongedame. ''Hoezo is dat een verbazing? Je zou zelf de jongste vrouwelijke eigenaar zijn van een multibedrijf als je vader plots zou komen te overlijden.'' liet hij maar doorschemeren hoe hij eraan was gekomen. Zijn blauwe ogen hadden de jongedame nog even onderzoekend aangekeken. ''Ooit Black Jack or Roulette gespeeld, misschien iets anders?'' vroeg hij vervolgens maar, waaorp hij toch een beetje probeerde te vissen hoe ze hier precies wat gekomen. Dat had weer zo zijn andere redenen, hij had haar ondertussen dan ook een nieuw drankje aangeboden en zijn hand naar haar onderrug gebracht, zodat ze niet stom zouden blijven staan op één plek.

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Dat het dom van haar vriendin was geweest om in te drinken had ze nu waarschijnlijk zelf ook door, want Emma werd meegenomen door een man, die gevraagd was door Josiah om haar te helpen met nuchteren. Dit zorgde ervoor dat Dyana nu alleen achterbleef met Josiah. ''Je weet het maar nooit met Emma.'' Zei ze zacht lachend terwijl ze met haar hand door haar bruine lokken woelde. Ze had haar vriendin in al veel ergere omstandigheden gezien en wist dat dit echt niet haar ergste ervaring met drank was. Wat ze wel allemaal niet had gedaan.. Het was niet te geloven. Dyana wist dat het iedere keer raak zou zijn wanneer ze met Emma uitging, simpelweg omdat haar vriendin te gek voor woorden was en haar naar de allerbeste clubs sleepte. De ene na de andere jongen nam ze dan mee naar who knows where.
Dyana's ogen gleden naar de twee mannen, waarnaar Josiah knikte. Nu kon ze zien dat ook die twee al flink wat drank ophadden, maar ze waren ouder waardoor ze zichzelf hopelijk beter in de hand hadden. Die zouden waarschijnlijk minder snel een scene veroorzaken dan haar vriendin. Zwak glimlachte ze terwijl ze weer een slokje van haar cocktail nam, waarna deze dan ook op was. De drank was heerlijk, dat viel haar direct op. Ze had al die drank wel nodig zonder haar beste vriendin aan haar zijde, wilde ze wat losser worden. Haar vrienden waren hier wel, maar ze waren toch minder close met haar dan dat ze met Emma was. Wel voelde ze zich hier erg jong. Ze zag voornamelijk mannen van oudere leeftijd die al druk bezig waren met het vergokken van hun geld. Waarom had haar vader niet gewoon hier naar toe kunnen gaan in plaats van dat zij hier heen was gegaan? Alhoewel, dan had ze Josiah waarschijnlijk nooit ontmoet.
Door zijn volgende woorden, kwam ze erachter hoe het kwam dat hij op zo'n jonge leeftijd al een casino bezat: hij had het ge-erft van zijn vader. ''Ah, zo.'' Zei ze dan ook knikkend, waarna ze naar hem glimlachte. Hoe kon het dat ze nog steeds met hem praatte zonder dat ze stil was gevallen en was gaan staren naar zijn knappe gezicht of lichaam, dat overduidelijk naar voren kwam in het overhemd?
Josiah had haar onderhand al weer een nieuw drankje aangeboden en had zijn hand op haar onderrug geplaatst, wat voor een warme aanraking zorgde. Ze vond het zeker niet onprettig en wilde eigenlijk niet dat hij haar losliet. ''Nee, eigenlijk niet.'' Dyana merkte dat haar wangen een rode tint kregen terwijl ze hem bedankte voor het drankje en daar vervolgens een slokje van nam. ''Ik ben echt een groentje op dit gebied, ben ik bang.'' Op dit gebied, ja. Ze had hem nu direct een suggestie gegeven dat ze geen groentje was op een ander gebied, terwijl dat niet eens haar bedoeling was. Ze bekeek nu immers alles van de onschuldige kant. ''Alhoewel ik wel eens naar mijn vader heb gekeken wanneer hij het speelde met zijn vrienden. Maar wie weet doen ze het in Rusland wel heel anders.''

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Josiah trok kort een mondhoek omhoog bij Dyana haar opmerking over Emma. ''Dat schijnt.'' antwoordde hij om het onderwerp te laten rusten. Hij was hier niet om haar vriendin verder belachelijk temaken, het was belangrijk dat het meisje nuchter thuis kwam. Of grotendeels dan toch, anders zou hij zich nog verantwoordelijk voelen ook want manieren had hij dan weer wel. Nu moest hij toegeven dat hij zelf ook zeker wel eens dronken was geweest, maar dat was alweer een hele tijd terug. Hij had het te druk om zichzelf echt te bezatten en los te laten gaan in een club. Hij had zijn aandacht en ogen constand ergens anders nodig. Zoals het Casino dus, waar zijn meeste tijd in ging zitten. 
Met een nieuwe glimlach leidde hij Dyana weg van de bar, voor hij haar ook water kon gaan toeschuiven. Ze leek hem niet het type wat elk weekend los ging in een club, maar dat kon aan hem liggen. Mensen konden je verrassen wanneer ze wouden, er kon zomaar iets anders onder schuil gaan dan wat je op het eerste oog zag. Weliswaar dat dat ook het geval was bij Dyana en hij daarom zo geïnteresseerd leek te zijn in haar? Hij fronste even om zijn eigen gedachte en drukte die maar gauw weg, voor hij nog ging staan piekeren over dingen ook. Ze leek niets te weten van zijn connectie met haar vader en dat wou hij graag zo houden. Oke, hij moest stoppen met nadenken...
Kort fronste hij toen Dyana toegaf dat ze nog nooit iets van Roulette of Black Jack had gespeeld. ''Je zou het een keer moeten proberen. Aan jou of je 50 cent inzet of 50 duizend zoals sommige mensen hier.'' liet hij haar weten. 50 cent kon zomaar ineens een paar extra nullen krijgen, al hoewel het geen suggestie was wanneer je gokverslaafd-gevoelig was dan toch. Maar dat leek hem niet in haar geval. Een zachte lach ontsnapte hem bij haar opmerking. ''French Roulette, American Roulette and Russian Roulette indeed.'' liet hij haar maar weten. ''Allemaal andere regels.'' knikte hij bevestigend. ''Al vraag ik me af wat je hier doet als je nog nooit in een casino bent geweest?'' vroeg hij zich toch hardop af toen ze tot stilstand waren gekomen en hij zijn blauwgrijze ogen weer op haar gelaatstrekken had laten vallen. ''Begrijp me niet verkeerd, maar je lijkt me geen jongedame die graag een gok neemt maar juist van vastigheid en zekerheid houd. Een restaurant met een heerlijk drie gangen menu kan je dat bieden, een Casino niet.'' verklaarde hij zichzelf wat nader.

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Het onderwerp Emma en haar drank was nu klaar en Dyana glimlachte eventjes terwijl ze het korte jurkje gladstreek. Ze voelde zich niet erg prettig in het jurkje. Ja, het accentueerde haar vrouwelijke vormen voor zover ze die had, maar meer ook niet. Het zat te strak rond haar lichaam, ze had liever een jurkje wat uitwaaide bij haar heupen en zo eerder een skaterjurkje was. Ze was vaak wat anders dan andere meisjes en misschien liepen sommige jongens daarom liever met een boog om haar heen. Heel preuts was ze nu ook weer niet, maar soms ging ze niet direct voor een jongen en wilde ze hem wel echt goed leren kennen voordat ze dingen met hem ging doen. Een one night stand had ze dan ook nog nooit gehad, en ze wist ook niet of ze er ooit wel eentje zou willen hebben.
Josiah had haar een watertje gegeven, iets wat ze niet erg vond. Ondanks dat ze de drank hier erg lekker vond, wilde ze niet de hele avond op drank leven. Ze zou het wel afwisselen met water en bijvoorbeeld een cola zodat ze niet stomdronken zou eindigen in één of ander steegje samen met Emma, die direct weer naar de drank zou grijpen zodra ze de kans kreeg. Dat was nu eenmaal Emma. Dyana was echter helemaal niet zo en wilde deze situaties ook niet meemaken. Nee, ze hield van een rustig leventje, wetende dat ze alles onder de controle had. Ze had die eigenschappen van haar moeder geërfd, want haar vader kon nog wel eens erg chaotisch zijn. Soms had ze zelfs geen idee wat haar vader allemaal uitspookte, hij zat in zijn kantoor overdag en deed de deur dan dicht. Zijn vrouw en dochter mochten dan het kantoor niet betreden tot het einde van de werkdag. Raar vond Dyana dat wel, maar ze had er nooit een probleem van gemaakt. Als haar vader zo beter kon werken, waarom dan niet?
''Ik ben bang dat ik het niet goed kan en dat ik dan al mijn geld verlies.'' Gaf ze toe. Ze was dus iemand van zekerheid hield en die niet graag het casino wilde verlaten, wetende dat ze in het rood zou staan. Dan zou haar hart breken – hoe kinderachtig en zielig het ook klonk. ''Mijn vader gaat wel eens naar dit casino toe volgens mij, maar ik denk dat hij met hele andere dingen speelt dan deze mannen. Mijn vader gaat nog wel veel verder soms, ik ken hem.'' Ze zuchtte zacht, haar vader was niet altijd een slimme man. Haar ouders dachten altijd dat ze sliep, maar vaak had ze als klein meisje gehoord hoe haar ouders ruzieden over het geld wat hij had verloren in het casino. Toen was ze nog onschuldig, maar ze had dondersgoed geweten dat het onderwerp geld belangrijk was in haar familie. Niet alleen in haar familie, maar overal. Geld was belangrijk, mensen konden er niet zonder. Ook zij niet.
Zijn volgende vraag had ze eigenlijk wel verwacht, maar niet op zo'n directe manier. ''Ik had een uitnodiging gekregen en mijn vrienden drongen aan dat ik mee ging. Ze zeiden dat het geweldig en gezellig zou worden, maar ik heb ze de hele avond niet meer gezien.'' Zei ze terwijl ze een paar met haar ogen knipperde. ''Nee, ik weet wat je bedoelt. En je hebt gelijk, dit is niets voor mij. Misschien wilde ik eens uit mijn comfortzone gaan in plaats van altijd voor het veilige pad gaan.'' Ze keek hem aan en haar ene mondhoek trok een stukje omhoog. ''Iets in mij zegt dat jij ook liever het schuine pad neemt dan het rechte pad. Liever onzeker dan zeker.'' Ondertussen bekeek ze hem. Kon een mens zo aantrekkelijk zijn?

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Some hearts understand each other, even in silence.

Josiah moest even lachen door het antwoord wat hij kreeg, waarop hij even zijn hoofd schudde. ''Daarvoor ben je in een casino. Bijna iedereen verliest zijn geld hier, maar het zorgt ervoor dat ik een huis heb en een mooie motor rijd.'' verklapte hij maar. Uiteindelijk was dit zijn inkomen, groot inkomen ook. Hoewel hij dat niet hoefde te benadrukken, maar hij vond wel dat het hem mocht vermaken dat al deze mensen hier ervoor zorgden dat hij een mooi huis had, mooie auto's, een motor, en zelfs met dat alles bleef hij ruim in het groen staan en kwam er meer en meer bij. Maar het was ook goed om te zien dat mensen hier graag kwamen, ondanks dat ze eerder zouden verliezen dan winnen, omdat ze een uitvlucht nodig hadden of zo. ''Maar je vader heeft het goed voor elkaar, dus ik weet zeker dat er niets is om je zorgen over te maken.'' stelde hij haar maar gerust. Toevallig wist Josiah dat die man geld genoeg had, dus daar hoefde ze haar mooie nek echt niet over te breken in zijn ogen. Hoewel hij kon begrijpen dat het niet leuk was, ondanks dat je veel geld had, dat je ook veel verloor. 
''Ah.'' merkte hij op. Hij wist niet zo goed hoe dat was gebeurd, maar goed, hij had er geen spijt van. ''Ik stuur de uitnodigingen niet zelf. Om eerlijk te zijn heeft iemand anders dit zelfs geregeld.'' gaf hij maar toe. Het was wel zijn idee, maar daar hield het ook op. Ongetwijfeld dat het wel kon kloppen dat zij en haar vriendinnen - tezamen met andere jonge mensen - waren uitgenodigd. Normaal hield hij het toch wel op de ouderlijke figuren omdat die vaak de bedrijven in bezit hadden en hem dus eventueel een leuk dealtje konden geven. 
Een glimlach sierde Josiah echter al snel bij de reactie die Dyana hem gaf op zijn conclusie. ''Wel..'' merkte hij op. ''Het siert je in elk geval.'' knikte hij nadat hij het toch niet had kunnen laten om zijn grijsblauwe ogen nog even over haar gelaat te laten gaan. Niet in een pervisch way, maar gewoon omdat ze er mocht zijn en Josiah het kon waarderen wanneer een vrouw voor haarzelf zorgde en er ook graag goed uit wou zien. Ze was plain, maar niet té. Dat was iets wat hij graag zag... Hij had niets met het zien van billen onder de jurkjes vandaan of zoveel make-up dat het in je witte kussens achter bleef. ''Wat zal ik zeggen, ik hou van de spanning.'' wierp hij haar zachtjes toe alsof het een geheim moest voorstellen. ''Het is niet echt spannend als je het rechte pad kiest, fouten maken maakt je een beter mens.'' schokschouderde hij.