ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Het was gewoon geweldig dat hij nu alle koude druppels tegen zijn wat gespierde lichaam voelde. Dit regen maakte hem wat wakker en dat had hij nou juist nodig. Want anders ging hij de heledag slapen en dat wilde hij dus niet. Misschien ging hij in de avond weer met zijn vrienden afspreken en gingen ze gezellige dingen doen, maar die dudes waren dus getrouwd en konden ook niet altijd uit huis gaan. Het liet hem even glimlachen als hij aan deze dingen dacht, niet echt een redenen waarom hij nou glimlachte midden in de regen. De jongeman zet een paar steppen vooruit, kleine stapjes. Puur om van de druppels te genieten.
Totdat hij zijn naam hoort en zijn blik naar die kant keert, waar hij Cassandra zag staan, in de deuropening. Een kleine grijns verscheen er op zijn mondhoeken als ze vraagt wat hij nu zal doen. Voor even denkt hij na en haalt zijn schouders op. “Ik dacht om naar een cafétje te gaan.” Zei de jongeman en bekeek de jongedame van top tot teen, nu hij haar zo zag. Ze had een lange en slanke figuur, niet langer als hem maar hij wist wel zeker dat ze ongeveer zo lang als hem zou worden als ze hoge hakken aan deed. Ze had goede lichaam proporties wat hem nu opviel. En met zijn jas aan zag ze er aantrekkelijk uit. De jongeman droolde gewoon een beetje maar schraapte zijn keel uiteindelijk en keek in haar ogen weer. “Ik neem aan dat je geen zin in de lessen hebt?” Vroeg hij glimlachend en keek omhoog naar de lucht toe, zijn ogen knepen automatisch wat samen omdat de druppels in zijn ogen kwamen. “Als je wilt mag je wel meekomen?” Vroeg hij uiteindelijk daarna en maakte een gebaar naar haar toe dat ze moest komen. Waarom zag ze er toch zo aantrekkelijk uit. En nu al helemaal met zijn jas. Al had ze een skinnybroek aan, ze zag er heel elegant uit wat Chris allemaal andere dingen liet denken. Hij wist niet wat hem allemaal bezielde, maar de jongedame was wel interessant. Blauwe ogen, blonde lokken, een bronzige huidskleur. Echt het tegenovergestelde van hem. Normaal had hij bruine haren, bruine ogen. Zijn huidskleur was bleek. Toch had ze best wel wat trekkingskracht. “Wat een prachtig weer zeg.” Zei hij lachend.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Cassandra volgt met haar ogen zijn bewegingen, terwijl hij een paar stapjes voortzette in de regen. Zelf blijft ze mooi in de deuropening staan. Ze is al een keer natgeregend en heeft niet de behoefte om nu weer in de regen te gaan staan om weer kou te vatten. Niet nu ze net weer opgewarmd is. Hij draait zich om en doet er even over om haar vraag te beantwoorden. Hij zit eraan te denken om een cafeetje in te trekken, dat klinkt zelfs op dit vroege tijdstip als een goed plan. Zachtjes moet ze lachen om zijn vraag. Het is duidelijk dat ze geen zin meer heeft in de lessen, anders zou ze hier niet staan. De volgende les is namelijk alweer begonnen. "Nee, ik ben de dag verkeerd begonnen en daardoor kan ik de motivatie echt niet vinden om te gaan." zegt ze met een kleine grijns op haar gezicht. Normaliter is ze niet de persoon die bewust, zonder goede reden, niet naar de lessen gaat, maar voor deze ene keer wel. Een keertje kan toch geen kwaad. Als ze lessen mistte, is dat normaal omdat ze daar goede redenen voor heeft. Bijvoorbeeld omdat ze een afspraak heeft of dergelijke. Gelukkig heeft ze geen moeite met de studie. Tot nu toe lijkt bijna alles haar gemakkelijk af te gaan, op twee vakken na. Alleen bij twee vakken heeft ze moeite om de informatie tot haar te nemen en het toe te passen in verslagen en tentamens. In die twee vakken stopt ze wel meer moeite, omdat ze wel de stof onder de knie wil kunnen krijgen.
Chris is een aantrekkelijke jongeman. Waarom is hij haar niet eerder opgevallen? Iemand met een aantrekkelijk uiterlijk valt haar meestal wel op. Zo blijkt het maar dat ze niet veel interesse toont in haar medestudenten. Hij nodigt haar uit om mee te gaan. Het klinkt veel beter dan naar de lessen gaan en zelfs beter dan naar huis gaan. Gezelschap is goed. Zo kan ze hem beter leren kennen. "Graag." antwoordt ze. Cassandra zet haar handtas neer en trekt zijn jas uit en verwisselt hem voor haar eigen jas. Haar handtas pakt ze weer op en met haar capuchon op loopt ze naar hem toe. "Hier, bedankt voor het lenen." bedankt ze hem, nogmaals. "Vind je dit weer echt heerlijk of is dat sarcastisch?" vraagt ze, omdat het ergens wel gemeend klinkt. "En naar welk café denk je te willen gaan? Eentje in gedachten die zo vroeg open is?" stelt ze hem vervolgens twee achtereenvolgende vragen. Glimlachend kijkt ze naar zijn aantrekkelijke gezicht.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

“Ahh.. een dag slecht beginnen is niet fijn nee. Je hele motivatie is dan inderdaad verdwenen.” Stem hij en lacht dan weer door haar opmerking. Hij was niet echt iemand die veel lachte maar dus dat kon Cassandra wel doen. “Je kunt altijd mijn jas lenen hoor, gebruik hem niet vaak.” Zei hij weer sarcastisch en haalde een hand door zijn natte grijs/donkerblauwe haren heen. Als ze hem vraagt of het sarcastisch was of hijhet weer heerlijk vond. Hij knikte. “Ik vind het weer echt heerlijk hoor.” Zei hij nog om het goed te keuren en lachte breed. Een cafeetje die openbwas? Hij doet zijn jas uiteindelijk dan toch weer aan en kijkt Cassandra aan. “Hmm, ik weet wel eentje, waar ik soms naartoe ga als ik vroeg uit school ga.” Mompelde hij naar haar toe en bekijkt haar glimlach die ze hem toonde. Wow, hoe kon iemand tien keer aantrekkelijker worden als ze dichtbij hem stond en glimlachte? De jongeman had dus echt interesse in de jongedame gekregen. Was hij echt niet gewend want eerder had hij een relatie gehad, 4 jaar terug. Het klikte tussen die twee niet dus was het na een lange 4 jaartjes afgelopen. Beter voor Chris ook. De girl was een cheater en aan zulke mensen had een hekel aan.
“Dus.. Mrs. Cassie volg mij alstublieft?” Zei hij op een nette toon en glimlachte naar haar toe. Misschien zou hij nadat hij in de cafee had gezeten naar huis gaan want hij moest dus echt wel zijn kleding veranderen want die waren echt doorweekt. “Ik zou je het wel aanraden om zometeen te gaan rennen want het regent echt hard.” De jongeman liep het terrein van de campus af en haalde diep adem toen ze uiteindelijk door de straten heen liepen. “Wat hebben mensen toch een hekel aan de regen.” Zei hij opeens toen hij een paar mensen met paraplu’s zag lopen. “Regen is toch heel speciaal? Vind je niet?” Vroeg hij terwijl hij zijn handen in zijn zakken stopte en opzij naar Cassandra keek. Het leek voor hem wel alsof hij haar allang kende. Want ze had een warme karakter, ze was gewoon te aardig vond hij.
Toen het cafeetje niet verderop was en hij de regen nog meer voelde pakte hij opeens Cassie’s hand beet en trok haar naar de cozy plaats naar binnen. “Sorry het regende eventjes teveel, zou niet willen dat je ziek zal worden.” Gaf hij schouderophalend aan en keek voor even naar hun handen toe en liet uiteindelijk haar hand los en keek om zich heen om niet awkward over te komen. Hij bekeek het cafeetje rond en zag dat het ongeveer een beetje leeg was. Nam uiteindelijk een plekje ergens in de hoek en trok meteen zijn jas uit en hing het op aan de verwarming. Zijn ogen keken naar Cassandra toe. Zo kon hij haar veel duidelijker zien... en wauw. Door haar ogen was hij dus echt in een trans geraakt. Haar ogen waren betoverend. Meteen gebaarde hij naar een ober toe die eraan kwam. “Ik wil graag een warme chocolade... en wat wilt Cassie?” Vroeg hij en keek haar kant op terwijl hij haar weer naar haar natgeregende kleding keek.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Zijn jas lenen, waarom klinkt dat zo verleidelijk? Cassandra is een typisch meisje, met een behoorlijk volle kledingkast met kledingstukken die voldoen aan standaard meisjeskleding. Van jurkjes tot rokjes tot bloesjes en ga zo maar door. En ze is helemaal niet van de jongenskleding, maar zijn jas lenen klinkt toch verleidelijk. Ze moet toegeven dat zijn jas lekker heeft gezeten, maar uit beleefdheid heeft ze hem net uitgetrokken, zodat hij hem zelf weer kan aandoen. "Je jas zit wel echt lekker." zegt ze, gevolgd door een klein knikje. "Ik vind dit weer alleen lekker als ik binnen zit met een dekentje om mijn lichaam heen geslagen." zegt ze, want dat is de waarheid. Hij weet eentje die open is en zij weet er geen, dus moeten ze naar diegene waarvan hij zeker weet dat hij open is op dit tijdstip. "Laten we daar dan heen gaan." stelt ze voor. Als dat geen optie is, kunnen ze nog online opzoeken naar cafés die in de buurt open zijn. Het zullen er niet veel zijn, aangezien het vroeg is en van de cafés waar zij komt, weet ze bijvoorbeeld dat ze pas in de middaguren opengaan, omdat dan de meeste klanten komen.
De nette manier waarop hij haar vraagt om hem te achtervolgen, past totaal niet bij hem. Ze ziet hem niet aan als een nette jongeman. Eerder iemand die een attitude heeft en zich nergens of van niemand zich wat aantrekt. Ze kent hem eigenlijk pas net, maar hij heeft in zo'n korte tijd haar interesse weten te wekken. "Rennen is prima. Ik heb wel een beetje conditie, jij ook?" vraagt ze en moet erom lachen. Zelf jogt ze regelmatig, dus een stukje rennen kan ze wel aan. Aan zijn zijde loopt ze met hem mee, het campusterrein af. Haar blik wisselt af van hem naar de grond en weer naar hem. Ze kijkt naar de grond om te voorkomen dat de regen recht in haar gezicht terecht komt. "Het is iets speciaals, maar ik kan begrijpen waarom mensen een hekel hebben aan de regen." antwoordt ze. "Het is tenslotte niet fijn om natgeregend te worden." vervolgt Cassandra haar woorden. Even loopt ze in de stilte, genietend van het geluid van de regen, want daar luistert ze graag naar.
Plotseling wordt haar hand beetgenomen en trekt Chris haar mee naar binnen. Zijn bezorgde woorden spreken haar aan. Hij is bang dat ze ziek zal worden, door de regen. Het is lief dat hij daaraan denkt. "Is geen probleem." Ze glimlacht met rode wangetjes naar hem. Pas op het moment dat hij haar hand loslaat, valt het haar op hoe fijn ze zijn hand in de hare heeft gevonden. Ze achtervolgt hem naar een plekje in de hoek. "Je zit wel erg graag in hoekjes he." plaagt ze hem, omdat hij in het lokaal ook in de hoek heeft gezeten. Haar handtas zet ze op de grond neer en ze trekt haar jas uit en neemt het voorbeeld van Chris over. Netjes hangt ze hem over de verwarming heen, naast de jas van Chris. Ze ploft tevreden neer op de stoel. Binnen hangt een warme lucht, waardoor ze denkt dat ze snel genoeg zal opwarmen. "Hetzelfde. Alleen wel met slagroom, alstublieft." geeft ze door. Wanneer de ober weg is, blijft haar blik op Chris gericht. "Dus, waar kom je eigenlijk vandaan? En hoe ben je op deze studie terecht gekomen?" vraagt ze om een beetje te vissen naar zijn verleden.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Een kleine glimlach verscheen op de gezicht van de jongeman toen ze die opmerking van in de hoek zitten maakte. “Dat klopt inderdaad.” Gaf hij toe en zette zijn been op het andere, in een mannelijke positie. Als Cassandra hetzelfde als hem besteld alleen met slagroom erin moet hij grijnzen. “Dus je houd van zoete dingen.” Zegt hij meer tegen zichzelf dan haar terwijl hij eventjes naar buiten kijkt. De vragen laten zijn hoofd naar Cassandra draaien en voor even moet hij nadenken. “Ik kom uit Engeland, het is al 3 jaartjes geleden dat ik hier kwam, mijn moeder komt vanuit Indonesië, mijn vader van Engeland... en heb echt geen idee hoe ik op deze studie ben gekomen.” Vertelde hij terwijl hij soms naar Cassandra keek, en soms zijn blik op zijn handen richtte. Hij was nooit goed geweest om iemand aan te kijken terwijl hij sprak. “Ik vraag het me ook altijd af hoe ik ben geland op deze studie maar heb nog niet echt een antwoord kunnen vinden.” Zei hij schouderophalend en leunde tegen de stoel aan en keek naar de ober die met hun warme chocolade kwam. Hij nam meteen het glas aan en hield het vast in zijn handen. “Waarom ben je toch zo benieuwd in mijn verleden?” Vroeg hij met een grijns op zijn gezicht. Zijn rare acties waren weer aangegaan en dat was al helemaal duidelijk door zijn stomme vraag. En hij verwachtte ook niet een proper antwoord. “Oh, ik zou wel weten waarom jij deze studie hebt uitgekozen. Jij zal een goed antwoord kunnen geven, ben ik zeker van.” Zei hij grijnzend en nam een slokje van de chocolade terwijl hij de heletijd Cassandra aankeek.
Hij legde het kopje uiteindelijk weer neer en haalde diep adem terwijl zijn hand naar de verwarming gleed en hij eventjes aan zijn jas voelde. “Ik ga by the way zometeen wel naar huis, moet mijn kleding veranderen. Ze zijn helemaal doorweekt.” Zei hij terwijl hij zijn mouwloze shirt liet zien en keek toen weer naar buiten toe. Misschien zou hij thuis ook dat ene doen dat Cassandra zei toen ze buiten aan het lopen waren. Lekker met een dekentje liggen en tv kijken. Maar hij was niet echt zo’n persoon die zo cozy op de bank kon liggen. Het was niet echt hem als hij zoiets deed. Misschien zou hij thuis met zijn vrienden praten of ze vanavond af konden spreken. Geen idee wat hij wilde doen. Maar het lag ook allemaal aan zijn vrienden.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Het maakt de blondine niet uit op welke plek – of dat nou in een restaurant of lokaal is – zit. Zolang ze maar een plekje heeft, dan is ze al tevreden. Maar er zijn ook mensen zoals hem, die altijd op dezelfde plek zitten. Hoofdschuddend lacht ze om zijn opmerking. Ze houdt wel van zoete dingen, maar zoete dingen zijn meestal ook de slechte dingen, aangezien de zoetheid vaak van suiker komt. Ze probeert zoetigheid vaak te vermijden, want het is niet de bedoeling dat ze te veel slechte dingen binnen krijgt. Cassandra is niet heel erg bezig met het in de gaten houden van wat ze binnenkrijgt, maar ze doet wel een poging tot veel gezonde dingen eten. Echter lukt dat vaak niet. Maar ja, ze is al trots dat ze een poging doet.
Hij komt uit Engeland. Interessant. "Engeland? Leuk!" – "Hoezo zijn je ouders hierheen gekomen?" vraagt ze, uit oprechte nieuwsgierigheid. Ze is gewoon benieuwd naar de reden waarom ze hierheen toe zijn komen verhuizen. Waarom ze zo benieuwd is naar zijn verleden? Een vraag die ze simpel kan beantwoorden; ze is gewoon nieuwsgierig naar hem. Ze wil hem leren kennen. "Gewoon. Je maakt me nieuwsgierig naar je leven. Maar als je liever niet hebt dat ik zulke vragen stel, dan moet je dat maar gewoon zeggen." beantwoordt ze zijn vraag. Een van haar handen slaat ze om de mok heen en met haar andere hand roerde ze slagroom door het warme drankje heen. Nu ze hem heeft ontmoet, wil ze meer te weten komen over hem. Hij heeft zo te horen geen reden waarom hij op deze studie terecht is gekomen. Daarentegen heeft zij – zoals hij het al zegt – wel een goed antwoord klaar hebben liggen om die vraag te beantwoorden. "Ja, gek genoeg heb ik er inderdaad een goed antwoord op." geeft ze toe. Ze heeft voor deze studie gekozen, omdat haar moeder dezelfde studie heeft gedaan en ook op dezelfde exacte universiteit. De studie spreekt haar aan, maar wat haar het meeste aanspreekt, is de veelzijdigheid van kanten die je op kunt gaan na het slagen. Ze wil genoeg keuze hebben, want wat ze precies wil worden, weet ze eigenlijk ook nog niet helemaal. Maar ze is bijna zeker van dat ze de juiste studie doet en dat ze na haar diploma te behalen wel een leuke baan zal kunnen vinden waar ze het naar haar zin zal hebben.
De mok brengt ze naar haar lippen en ze neemt een paar kleine slokjes. "Dat is geen probleem. Ik ga straks ook naar huis." stemt ze ermee in. Ze vindt het helemaal prima. Ze gaat dan straks ook lekker naar huis toe en met een deken op de bank zitten. Waarschijnlijk gaat ze of een sere kijken of een leuke film, ligt er maar net aan waar ze straks zin in heeft.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

De jongeman neemt een slokje van zijn chocola en kijkt Cassandra dan weer aan. “Hmm, je weet wel die klassieke dingen, mijn ouders hebben elkaar ontmoet in Engeland, mijn moeder studeerde daar, en mijn vader toevallig ook.” Gaf hij aan en dacht wat na. “Daarna hebben mijn ouders mij voor hen genomen, en aan mij gevraagd of ik naar Nederland wilde. Als eerst wist ik niet wat ik precies moest zeggen. Maar ze gaven me al snel aan dat het voor werk was, en dat vond ik prima. Had toch geen interessante leven daar. Alleen de talen verschillen, die ook best opelkaar lijkt, dus er is niet écht iets groots in mijn leven veranderd.” Gaf hij schouderophalend aan. En keek naar Cassandra haar mokje toe als ze die antwoord geeft moet hij wat glimlachen. “Ah... dus jij interesseert je in mij?” Zei hij met een mysterieuze stem en lachte breed. Haar plagen vond hij geweldig want hij wist dat ze haar ogen zou rollen of een attitude aan zou nemen. Dat vond hij zo leuk aan haar. Ze kon meteen voor haarzelf opkomen. “Nee hoor, vind het juist leuk om ze te beantwoorden.” Gaf hij aan en nam weer een slokje en kijkt haar aan als ze haar antwoord geeft op zijn vraag. “Zie je nou, wat een goede reden.” Zei hij knikkend en ging recht zitten.
“Maar nu je deze vragen aan mij stelt wil ik ze ook aan jou stellen. Dezelfde vragen.” Voegde hij er prettig bij in en knikte toen ze meestemde. “Hmm, je mag ook thuis komen hoor? Verveel me anders toch de hele dag.” Die zin vond hij best wel smooth klinken maar hij was eerlijk gezegd ook nieuwsgierig in haar geraakt. “Misschien een filmpje pakken?” Vroeg hij terwijl hij de laatste slokjes van de chocola nam en moest wat grijnzen. Ze maakte hem echt een softie, hij had haar gewoon naar zijn huis uitgenodigd dude, dat was dus echt niet een actie die hij ooit zal doen. Maar toch had Cassandra hem uit zijn nest gehaald. Zo haalde Chris een hand door zijn wat vochtige haren heen, het maakte hem eigenlijk niet uit hoe smooth hij klonk want hij bedoelde het absoluut niet verkeerd. En een filmpje met Cassie pakken klonk niet zo slecht, hij zal zich dan de komende uren ook weer vermaken.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

De warmte van de mok warmt haar handen – die er inmiddels beide om heen liggen geslagen – op. Haar vingers glijden over de rand heen, terwijl ze naar de jongeman tegenover haar luistert. "Wat leuk. Heb je het naar je zin in Nederland?" vraagt ze erover door. Cassandra is heel saai hier geboren en opgegroeid. Wel zo'n drie keer verhuisd, twee keer binnen dezelfde provincie en een keertje uit de provincie om hier te gaan studeren. Ze is echter niet Nederlands, ondanks dat ze hier heel haar leven heeft gewoond. Haar moeder is Frans en haar vader is Amerikaans. Ze hebben elkaar leren kennen tijdens het studeren. Haar ouders hebben beiden in Nederland gestudeerd en na het behalen van hen diploma's hebben ze besloten om samen te settelen voor een leven in Nederland. Ze is dus helemaal niet Nederlands, maar is hier geboren en opgegroeid dus spreekt de taal vloeiend. Wel is ze tweetalig opgevoed; Nederlands en Amerikaans. Frans heeft ze op latere leeftijd geleerd. Ze kan wel wat Frans, maar niet vloeiend. Ze communiceren thuis in het Nederlands of Engels.
"Ja. Ik ben geïnteresseerd in jou." antwoordt ze een beetje kort af. Het is duidelijk en waarschijnlijk maakt hij die opmerking alleen maar om te plagen en misschien wel om haar uit te lokken. Een opgeluchte zucht rolt over haar lippen heen. Hij vindt het gelukkig niet erg dat ze allerlei vragen aan hem stelt. De mok zet ze weer tegen haar lippen aan en ze neemt een paar slokken. "Ik ben geboren en opgegroeid hier in Nederland. Mijn ouders zijn niet Nederlands. Mijn moeder is Frans en mijn moeder is Amerikaans." – "Ik ben op deze studie terecht gekomen door mijn moeder. Ze heeft hier ook precies hetzelfde gestudeerd en het spreekt me aan. Vooral omdat ik na deze studie veel kanten op kan." beantwoordt Cassandra de vragen die ze hem zonet nog heeft gesteld, maar waarvan hij nu haar antwoorden wil horen. Met hem mee naar huis gaan? Normaliter zou ze langer hebben nagedacht om mee te gaan, maar nu lijkt het haar een goed idee. Gewoon een filmpje kijken is natuurlijk gezelliger dan in haar eentje thuis zitten. "Klinkt als een plan. Lijkt me gezellig." zegt ze met een glimlach op haar gezicht. Inmiddels neemt ze de laatste slokken uit de mok. De lege mok plaatst ze op de tafel. "Gaan we nu al dan?" vraagt ze, omdat het haar opvalt dat ook Chris zijn chocolademelk op heeft. Ze schuift de stoel naar achteren en pakt haar portemonnee uit haar handtas. Ze laat hem voor een moment achter en rekent voor de twee chocolademelk af. Cassandra keert terug en bergt haar portemonnee op. Haar armen duwt ze door de mouwen heen, waarna ze haar jas recht trekt.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Chris kijkt op als Cassandra vraagt of hij het zich naar zijn zin heeft in Nederland. Hij knikte meteen, “Vind de mensen wel heel aardig hier.” Zei hij knikkend, en haalde weer een hand door zijn haren heen terwijl hij zijn jas van de verwarming pakte en trok hem weer aan terwijl hij op haar opmerking moest glimlachen. “Wist ik al sinds het begin ik je zag.” Zei hij met een speelse lachje en ging recht zitten. Zijn ogen keken haar aan en voor even kon hij zich er niet van af nemen wat voor een schoonheid ze toch bezat.
De jongeman schraapte zijn keel uiteindelijk weer en keek haar aandachtig aan, luisterde naar wat ze te zeggen had met volle concentratie. “Ah... een Franse moeder, Amerikaanse vader.. wist wel dat deze schoonheid van ergens kwam.” Zei hij en keek haar weer aandachtig aan. Hij kon het niet laten om zulke domme opmerkingen te maken. Het maakte Chris gewoon Chris. “Een jongedame die het pad van haar moeder volgt, goede keuze.” Stopte hij nog erin en sloeg zijn armen overelkaar heen. En knikt als ze instemt om mee te komen. Normaal zou een jongedame niet met hem komen omdat ze verkeerd om hem dachten. Nou hij zal niets gaan doen hoor, natuurlijk kon hij zich dat niet garanderen, maar natuurlijk lag dat ook aan die persoon zelf. “Is goed laten we gaan.” Knikte hij op en kwam ook langzaam overeind. Maar Cassie was hem voor met het afrekenen en daarom kijkt hij haar met een “no” blik aan. “Volgende keer wil ik niet dat je afrekent.” Zei hij met een serieus gezicht maar glimlachte daarna weer. “Ik garandeer je dat je de volgende keer niet gaat afrekenen.” Zei hij uiteindelijk en trok zijn jas recht terwijl hij Cassandra bekeek. “Mijn huis is niet zo erg verderop van hier. Dus ik denk niet dat je het te koud zou krijgen - oh en anders is het thuis warm hoor dus maak je geen zorgen over dat.”
Als ze dus niet veel later voor zijn huisje staan vist Chris de sleutel uit zijn zak en opent zo de voordeur, laat Cassandra eerst naar binnen gaan en sluit de deur daarna. Hij trekt meteen zijn jas en schoenen uit en kijkt haar aan. “Ik ga even een snelle douche nemen, mijn haren zijn helemaal vochtig en moet het uitwassen. Je mag wel kleding van mijn kast halen, die boven is, als je het koud hebt - en er is een klein dekentje op de bank dus die kun je ook gebruiken..” gaf hij allemaal aan en keek haar toen weer aan. “Doe gewoon als je thuis bent.” Zei hij als laatst en ging de trappen al langzaam op. “En je gaat zometeen mijn originele kleur zien!” Riep hij nog naar beneden. En liep glimlachend naar de badkamer toe.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Het lijkt haar ontzettend leuk om te wonen in een ander land. Als kind zijnde heeft het haar al aangesproken om in het buitenland te wonen. Iets anders dan het eigenlijk saaie Nederland. Het is een klein land, waar je eigenlijk snel op uitgekeken bent. Cassandra ziet haarzelf ook niet voor de rest van haar leven in Nederland wonen. Ze heeft het dan wel goed in Nederland, maar toch vindt ze andere landen – die misschien slechter zijn – ook interessant en aanlokkelijk. Ze is nu nog niet bezig met verhuizen naar het buitenland. Eerst wil ze haar studie afmaken en daarna zal ze wel zien of ze hier blijft of het land uit gaat.
Op zijn woorden knikt ze. De mensen zijn aardig, maar dat is zijn mening. Niet overal zijn de mensen hier aardig en dat weet ze zelf maar al te goed. Verlegen glimlacht ze naar hem. Hij noemt haar een schoonheid. Die woorden uit zijn mond maken haar verlegen. Nu weet ze dat hij haar een mooi meisje vindt. "Ja, maar niet zozeer omdat ik precies wil worden wat mijn moeder is." zegt ze, iets te nadrukkelijk. Ze zal namelijk niet in haar moeders voetstappen treden. Nee, dat lijkt haar tien keer niets. Ze wil haar eigen bestaan opbouwen en dat kan in haar ogen alleen als ze niet in een van haar ouders hen voetstappen zou treden. Het kan dat iemand in zijn moeders of vaders voetstappen treedt en een eigen bestaan creëert, maar de kans is dan groot dat diegene alsnog geassocieerd zal blijven worden met een van zijn ouders. Niet dat dát verkeerd is, maar dat is niet wat ze zelf wil. Zelf wil ze echt helemaal op haarzelf ergens beginnen en naar de top klimmen door hard te werken.
De blik waarmee haar aankijkt, maakt haar alleen maar aan het lachen. Hij maakt duidelijk dat hij volgende keer zal betalen en haar niet zal laten betalen. "Het is maar een kleinigheidje. Zie het maar als bedankje voor het lenen van je jas." zegt ze. Zo'n dure rekening is het nou ook weer niet en ze leven in het heden. Een vrouw kan ook gewoon de rekening betalen. Samen met hem verlaat ze het café en loopt ze naar zijn huis toe.
Zoals hij bij vertrek had gezegd, is zijn huis inderdaad niet zo ver van het café. Voor de deur wacht ze geduldig tot hij de voordeur opent met zijn huissleutel. Ze stapt voor hem langs naar binnen, maar wacht aan de kant zodat hij straks voor haar uit naar binnen kan lopen. Ook zij trekt haar jas en schoenen uit. Haar kleding is doorweekt en ze zal zijn aanbod aannemen om kleding uit zijn kast te halen. "Ik ben benieuwd naar je originele oogkleur." riep ze terug. Cassandra betreedt langzaam de trap en zoekt naar zijn kledingkast. Ze kiest voor een sweater en neemt die mee naar beneden.

Fifty shades of fucked-up