ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Een orpg gebaseerd op The Vampire Diaries, het kan 18+ bevatten!

Met de liefste Femke! 

Ruby Agnes Daniels | 22 | vampier sinds 1645 |
 

Stefan Salvatore | 17 | vampier sinds 1864 |
 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Amaia Felicity Villar | 20 | Vampier sinds 1318.


Damon Salvatore | 25 | Vampier sinds 1864.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

De blonde krullen, die netjes bij elkaar gebonden waren. De lippen, die felrood waren gestift. De prachtige donkerblauwe jurk, die als gegoten rondom haar tengere lichaam viel. Dé perfecte look voor het Mikaelson bal, constateerde de jongedame die zichzelf kritisch bij de elegante spiegel stond te bekijken. Ze mocht dan wel al honderden jaren dood zijn, dat betekende niet dat Amaia niet meer aan haar uiterlijk dacht. Sterker nog, het was haar verleidingsmiddel. Haar middel waardoor ze al vele mannen, waaronder vampiers, aan de haak had geslagen. Aan het lijstje mannen kon ze ook de enige echte Klaus Mikaelson toevoegen. Klaus Mikaelson, de beruchte vampier die iedere keer weer bezweek voor haar charmes, voor de duistere kant in haar. Ze was dan ook geen normale vampier, nee, ze was een ripper. Ze was geen softie, nee. Ze was niet voor niets een vampier, was haar motto. Moorden, moorden, moorden. Het leek wel een vaste routine in haar hoofd. Het was een wonder dat ze nog nooit was gepakt. Het motief Klaus Mikaelson had haar misschien wel altijd al een beetje geholpen. Mensen wisten van hun on-and-off relatie, wisten dat ze van elkaar hielden, dat ze geliefden waren, maar wanneer het nou echt aan was en wanneer niet? Dat wisten de twee soms zelf niet eens. Amaia hield ervan om de jongeman, die in feite al niet echt jong meer was aangezien hij al duizend jaar oud was, te teasen. Ze liet zich niet gemakkelijk grijpen, maar speelde een spelletje met de hybrid. Een spelletje waar ze samen maar al te graag van genoten.
Ze greep haar tasje van het tafeltje af en wierp nog een laatste blik in de spiegel voordat ze haar voeten in haar zwarte hakken schoof. Het was niet echt koud buiten, vandaar dat ze ervoor koos om niet haar lange jas aan te trekken. Het gigantische Mikaelson huis dat in Mystic Falls stond was op loopafstand van het huis waar Amaia tijdelijk in verbleef. Het zat nu eenmaal zo, ze had hier nooit gewoond. Sterker nog, ze kwam oorspronkelijk uit Spanje. Een Spaanse jongedame die was opgegroeid in een groot landhuis. Gehele families woonden er in het landhuis, wat van een rijke vrouw was. Mevrouw Salieri, een bekende lady uit die tijd, zorgde voor families die geen eigen plek hadden. Amaia's moeder was zwanger geraakt op achttienjarige leeftijd en samen met haar vriend, Amaia's vader, waren ze gevlucht voor de strenge regels van hun ouders. Zo kwamen ze bij mevrouw Salieri terecht, die ze maar al te graag in ontvangst nam. Ze wou dolgraag voor het tweetal zorgen en zo was Amaia in het grote landgoed geboren. Ze had een goede band met mevrouw Salieri, werkte voor haar, kreeg prachtige jurken van haar. De vrouw voelde als een oma voor haar. En toen, toen overleed ze. Ze overleed aan een ziekte die toen nog niet eens een naam had. Mensen wisten niet wat het was, behalve dat het een pijnlijke dood was. Amaia was gebroken, wanhopig. Ze wou niet langer in het landgoed wonen, dus was ze gevlucht. Ze wist nog precies hoe het voelde. De tranen die over haar wangen stroomden, de wanhopige blik in haar ogen. De jurk die aan haar hele lichaam plakte en haar voeten die pijn deden van het lopen en rennen. Ze was dolgelukkig geweest toen ze het kampvuur iets verderop zag, niet wetende dat er monsters omheen zaten die toen al driehonderd jaar oud waren.
''Thank you, love. You've been such a great help, you know, with letting me staying here.'' Amaia keek met een spottende glimlach naar de vrouw voor haar. Het was een wat oudere vrouw die haar met een verwarde blik aankeek. Ja, ze had de vrouw gedwongen om haar hier te laten overnachten. ''I must go now, bye.'' Ze opende de deur en sloot die direct weer achter haar. Met haar typische spottende glimlach waar ze aan te herkennen was liep ze door de straten van Mystic Falls. Ze wist niet of Klaus wel zo blij was om haar hier te zien, maar zelfs als hij dat niet was, zou het haar niet boeien. Waarom zou het haar boeien? Een verassing kon er altijd wel bij.

''Are you sure about this? They kinda scare me, Damon.'' Elena stond voor hem terwijl ze met een onzekere blik naar haar kleding keek. ''No, I'm not sure about this but for some reason, the Mikaelson invited us and they aren't exactly persons you say no to.'' Damon zuchtte en trok zijn stropdas nog even goed. Het gaf hem geen goed gevoel dat hij, Stefan en Elena uitgenodigd waren voor het Mikaelson bal. Hij had geen goede ervaringen met de familie en zij ook niet met hem. Ze waren er op uit geweest om hem te vermoorden, maar het was ze simpelweg nog niet gelukt. Het zou vast niet meer lang duren voordat ze ook een houten staak door zijn hart zouden duwen, om hem voor de tweede keer van zijn leven te beroven. ''You look beautiful, babe. Come on, we need to go.'' Hij pakte de hand van zijn vriendin beet en verstrengelde hun vingers. Elena knikte langzaam en ging op haar tenen staan, waarna ze een kus op zijn lippen drukte. ''You owe me one.'' Ze lachte en knipoogde naar hem. Hij glimlachte terug terwijl een steek door zijn hart ging. Dat dominante deed hem denken aan Ruby, zijn ex. Ze was een vampier die vele jaren ouder was dan hem en hierdoor ook vele malen sterker. Waardoor hij het lef had gehad om zich met haar te bemoeien wist hij niet, maar hij wist wel dat het er niet goed uit zag voor hem. Ze hadden een goede relatie gehad, met veel seksualiteit, en samen waren ze een geweldig koppel die samenwoonde in New York. Hij had het alleen flink verpest toen hij op een avond ontzettend veel bloedlust voelde. Hij moest bloed hebben. Een donkerharig meisje liep door de straten heen en hij had haar zonder pardon gebeten, leeggezogen en zo van het leven beroofd. Hij had zijn mond afgeveegd en was met een grijns weggelopen alsof het niet deerde. Later die avond was alleen een woedende Ruby de kamer in komen lopen met het meisje in haar handen. Als eerste wist hij niet wat ze bedoelde en begon hij te lachen, maar hij begreep wel dat het serieus was toen ze hem boos aan bleef kijken. Het bleek haar zusje te zijn en toen begon het hem te dagen. Hij had het zusje van zijn vriendin doodgebeten, vermoord. Hij wist dat ze langs zou komen om hem te keuren, maar hij wist niet dat dat haar zusje was. En toen, toen had hij het écht verprutst. Nooit weer was hij haar tegengekomen. Ruby was diezelfde avond vertrokken uit New York, nog steeds woedend, en hij had besloten om terug te keren naar Mystic Falls, naar zijn geliefde broer Stefan.
''Stefan, are you ready?'' Elena liep de slaapkamer in van Damon's broer, die zich naar hen omdraaide en knikte. ''I swear, if Klaus tries to kill us, I will be gone.'' zei hij nog. Damon trok zijn wenkbrauw op, omdat zijn vriendin en broer hem beide beschuldigend aankeken. Het was waar dat hij ze had overhaald om maar toch wel te gaan, maar dat kwam alleen maar omdat hij wist hoe gewelddadig de Mikaelsons konden zijn en hij geen probleem wou met de allereerste vampiers van de hele wereld. ''Let's go.'' zei hij daarom alleen maar.
Met Elena aan zijn zijde en met Stefan een stukje voor hem kwamen ze aan bij het Mikaelson huis. De voordeur stond wagenwijd open en er klonk muziek. Stefan en Elena keken hem nog een keer onzeker aan, maar Damon schudde zijn hoofd en liep met opgeheven hoofd naar binnen. Er waren mensen aan het dansen midden in de zaal, mensen stonden rustig aan de zijkant in nette kleding met een wijntje of bourbon in hun handen. De Mikaelson familie was nog nergens te bekennen. Natuurlijk moesten die weer een speciaal entree hebben.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Enkele dagen geleden heb ik een telefoontje mogen ontvangen van niemand anders dan Kol Mikaelson, een jongeman die ik zo nu en dan tegenkom door de decennia heen, en waar ik dit leven aan te danken heb. Ja, dat is correct. Kol Mikaelson, een van de originele vampieren en tevens het buitenbeentje van de familie is degene die mij heeft doen veranderen in een vampier. Waar zijn broers, Klaus en Elijah een goede band hebben met hun enige zuster, Rebekah, heeft Kol dit niet en is altijd al wantrouwig geweest. Enkele jaren geleden ben ik hem weer tegen het lijf gelopen, waarbij de nodige herinneringen zijn opgehaald. Toen we het hadden over mensen, of beter gezegd vampieren, die we niet uit kunnen staan, waren er meerdere personen waar we hetzelfde over dachten, maar een in het bijzonder sprong er uit. Damon Salvatore, de oudste van de gebroeders Salvatore en mijn ex minnaar. Begrijp me niet verkeerd, de seks was geweldig en zelfs het samen doden van mensen of het spelletjes spelen met mensen was geweldig, totdat hij de verkeerde persoon koos. Kol heeft me dan ook gebeld met de mededeling dat Klaus een groot bal organiseert, in eer van zijn familie en dat Damon Salvatore ook aanwezig zal zijn. En wie kan dit nu afslaan?
Mijn ogen laat ik voor een kort moment over mijn eigen weerspiegeling glijden, terwijl ik mijn jurk recht strijk. Ik heb gekozen voor een zwarte jurk die soepel rond mijn lichaam valt, met een split aan de rechterkant. Met spaghettibandjes wordt de lage rug en de v-hals op hun plek gehouden. Mijn haren zijn voor de gelegenheid gekruld voor de gelegenheid en komen net over mijn schouder. Mijn lippen stift ik dan ook een donkere kleur rood, waarna ik mijn voeten in mijn pumps schuif. Met een simpele vraag krijg ik het dan ook voor elkaar dat mijn huurbaas me naar het feest brengt, waar ik uitstap. "Thank you, now go home and sleep." geef ik hem dan als opdracht, waarna ik kort aan de ring rond mijn wijsvinger draai. Met een zelfverzekerde glimlach stap ik dan ook het huis van de Mikaelsons in, waar ik in eerste instantie de Mikaelsons niet kan vinden. Echter volg ik al gauw mijn oren, waarna ik op de bovenverdieping aankom. "Knock, knock." zeg ik dan ook zacht, waarna ik Kol begroet met een warme glimlach.
"Ruby.. You look gorgeous tonight." zegt hij dan ook met een grijns, waarna ik me een rondje laat draaien. "Well, you know I like to shock people with how I look." zeg ik dan met een lachje. "Oh how I missed that voice of yours.. and that body." zegt hij dan ook, maar fluistert het laatste deel van die opmerking in mijn oor. Voordat ik echter kan reageren hoor ik Rebekah mijn naam zeggen, waarna ik haar begroet. "It's been a long time Mrs. Daniels!' hoor ik haar dan met een knipoog zeggen, waarna ik grijns. "Well, I don't really like being around people that get boring after a while, as you know." Nadat te hebben gezegd, laat ik me meevoeren naar de bar door Kol, waarna ik hem aankijk. Zonder iets te zeggen neem ik plaats op een barkruk, sla mijn benen over elkaar heen waardoor er een heel deel van mijn bovenbeen ontbloot wordt. "A martini please." bestel ik dan ook, waarna ik naar Kol kijk. Geweldig is de manier waarop hij naar me kijkt, alsof hij me elk moment uit mijn jurk wil hebben, wetende hoe ik er zonder kleding uit zie. "Don't you need a big entrance like your siblings?' vraag ik dan ook, maar weet het antwoord zelf al.

Met de nodige tegenzin heb ik ingestemd om met mijn broer Damon en zijn vriendin Elena mee te gaan naar het bal. Normaal gesproken zou ik hem voor gek hebben verklaart om een mens van vlees en bloed mee te nemen naar het feest, helemaal iemand wiens bloed zo lekker ruikt als dat van Elena. Uiteraard snap ik mijn broer, ze is een perfecte kopie van Katherine Pierce, een vrouw die in ons verleden een belangrijke rol heeft gespeeld, maar we de afgelopen jaren niet meer hebben gezien. Tevens heeft de familie Mikaelson niet de meest liefkozende naam binnen onze wereld, waardoor ik het risico alleen maar groter vind.
Op het moment dat Damon voor Elena en mij naar binnen stapt, glimlach ik kort naar haar. "Nothing will happen to you while we are here." verzeker ik haar. Ik stap dan ook na haar naar binnen toe, waar ik niet eens de tijd krijg om om me heen te kijken. De stem van Klaus en het gejuich van de mensen komt ons al tegemoet.
"Ladies and gentlemen.. Please enjoy your evening in our home, I'm pleased to see that so many old friends came tonight, aswell as new ones. Drink, dance and laugh people!" hoor ik Klaus dan zeggen, waarna ik naar Damon kijk.
"I do hope that everything tonight will be okay.. If anything happens or the mood changes, we're going." zeg ik dan ook. "You're a vampire, but your girlfriend isn't." voeg ik er dan nog aan toe, met mijn blik gericht op Damon. Voor ik het weet staat er echter een blondine voor mijn neus, maar die stapt al gauw op Elena af, godzijdank. Begrijp me niet verkeerd, Caroline Forbes is een schat van een vrouw, maar op een gegeven moment kan ze je ook ontzettend op je zenuwen gaan werken. "Stefan! Do you want to dance?' hoor ik haar dan echter na een tijdje met vragen. Maar dan besef ik me dat Damon samen met Elena de dansvloer op is gestapt, waardoor Caroline niemand heeft om mee te praten. "It will be my pleasure." zeg ik dan ook vriendelijk, waarna ik haar hand vastneem en met haar de dansvloer op stap. Al gauw dansen we dan, wat mij de gelegenheid geeft om te kijken welke oude bekenden van ons er zijn. Uiteraard zijn Klaus, Elijah, Rebekah en Finn aanwezig, maar waar is de vijfde van het stel? Waar is Kol? Ik verontschuldig mezelf dan na een tijdje bij Caroline, waarna ik naar de bar loop en hier een bourbon bestel voor Damon en mij. Voor Elena neem ik een of ander drankje mee wat de barista mij aanraadt. Eenmaal terug bij de twee geef ik ze hun drankjes over en proost dan met ze.
"Well well.. I see the Salvatore brothers got the invitation." hoor ik Klaus dan plots zeggen, waarna ik naar hem glimlach. "Wouldn't miss this for the world, Klaus." zeg ik dan ook, waarna ik hem kort op zijn schouder sla.
 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

De zwarte hakken van de jongedame tikten in een regelmatig tempo tegen het beton van de straten aan. Ze likte kort langs haar lippen terwijl ze haar ogen had gericht op de gigantische, witte villa die al te zien was. Haar instinct kwam naar boven en ze moest zichzelf echt tegenhouden om niet achterom te keren en om mensen te bijten. Ze kon niemand op het bal bijten want er zouden allemaal vampiers aanwezig zijn en misschien zelfs wel een aantal weerwolven. Amaia haalde diep adem om haar bloedlust te onderdrukken. Het zou niet leuk zijn om de pret nu al te bederven. Ze deed haar hand voor haar gezicht zodat niemand haar direct zou herkennen en liep rustig naar de villa toe. Ze zag van buiten al mensen staan te dansen. De Mikaelsons waren nog nergens te bekennen. Het was gek hoe ze zo'n haat-liefde verhouding met Klaus had terwijl ze de rest van de Mikaelson familie echt niet uit kon staan, behalve Elijah. Hij had haar als een soort dochter gezien toen ze huilend en strompelend van de pijn bij het kampvuur was aangekomen. Hij was bezorgd geweest en had haar in een warm doek omgewikkeld. Daarna had ze verteld hoe ze hier was gekomen en had hij gezegd dat ze niet bang hoefde te zijn, dat ze bang was. De jongedame, die toen negentien was, had geen idee in welke wereld ze zich toen bevond. Ze voelde zich veilig, had direct al een soort connectie met Klaus. De eerste maanden waren geweldig, vielen ze voor elkaar, maar toen kwam ze erachter wat voor soort monsters het waren. Ze kwam erachter doordat ze in tentjes sliepen, over de hele wereld trokken. Midden in de nacht verdwenen ze altijd opeens, om vervolgens weer terug te komen enkele uren later. Eerst had ze het niet door, maar later bleef ze wakker, telde ze de minuten tot ze er weer waren. Ze was ze een keer achtervolgd en had met eigen ogen gezien hoe Klaus een mens in zijn nek beet. Een toerist. Ze gilde keihard en wou weg rennen, maar viel neer. Elijah gaf haar zijn bloed om te genezen en brak daarna haar nek. Zo was ze ook niet van Klaus' sire line, maar van die van Elijah. Het verhaal hoe ze een ripper was geworden, was nog veel lastiger en verschrikkelijker.
Ze liep het trappetje op, de villa in, en haalde haar hand voor haar gezicht weg. Ze bleef ietsje voor de ingang staan zodat ze haar niet konden zien. Precies het goede moment: de Mikaelson familie stond glimlachend bovenaan de trap. De muziek was uit, zodat de Mikaelsons hun toost konden doen. Klaus begon met het bedanken van iedereen en knikte vriendelijk het publiek in. ''To the Mikaelsons.'' glimlachte Elijah, die zich erbij voegde. Iedereen toostte op de Mikaelsons en wouden net een slok nemen, totdat Amaia recht voor de ingang gaan staan. Ze begon te lachen en klapte in haar handen. 'Such a beautiful toast, Elijah.'' De spottende glimlach kwam weer tevoorschijn. ''Such a beautiful party and such a shame that you guys didn't invite me. I'm quite the party animal, you know?'' Ze likte nogmaals langs haar lippen en tikte een keer met haar hak op de grond. ''You of all people should know that, Klaus.'' knipoogde ze naar hem. Ze hoorde een soort ongeloof uit het publiek komen. De meeste mensen kenden haar wel van naam, maar niet persoonlijk. Ze wisten dat ze een ripper was, dat ze geen problemen had met massamoorden. Dat ze levensgevaarlijk was, dat ze ontzettend oud was en ontzettend sterk. Klaus keek haar woedend aan. ''Amaia, what the hell are you doing here?'' snauwde hij. ''Don't be mad babe, anger doesn't suit you. So, where is the food and where are the drinks? I'm a little bit hungry, you know.'' Ze beet zachtjes op haar onderlip en lachte. Ze keek het publiek rond en fronste. ''Don't look so suprised loves, there's no actual party without me in it. Music, please.'' Ze klapte in haar handen en knikte tevreden toen de band geschrokken weer begon met spelen.

Elena was nog een mens en daarom was dit allemaal extra moeilijk voor Damon, die niets liever wou dan een veilige omgeving voor haar. Als döppelganger van Katherine Pierce zaten veel mensen achter haar aan, waren veel mensen bereid om haar te vermoorden of om haar te ontvoeren. Bovendien zagen veel mensen haar ook al voor Katherine aan, iets waar Elena nu eenmaal mee zou moeten leren leven. Het was geen slimme manier om Elena nu mee te nemen aangezien ze omringd was door vampiers. Vampiers met een erg sterke bloedlust die zeker zo'n lekker hapje als Elena niet af zouden slaan. Ja, hier was Damon zich zeker wel van bewust, maar hij was zich ook bewust van het fet dat hij als toch wel een klein beetje een newbie, het wel altijd vol had gehouden. Hij bleef maar 'leven', voor zover je het dan kon noemen, na aanvallen door de originele vampiers die duizend jaar oud waren en hierdoor ook tien keer zo sterk als hij was. "It's gonna be alright, I promise. You'll get a reward when we are home." zei hij lachend terwijl hij naar Elena knipoogde, die giechelend zijn arm beet greep. Oké, het was nu misschien wel een heel klein beetje met Stefan die de hele tijd in de buurt was, maar tot nu toe ging het wel aardig goed.
Langzaam keek hij omhoog, om vervolgens een breed grijnzende Klaus Mikaelson bovenaan de trap te zien staan met een glas wijn in zijn hand. Naast hem stonden zijn broers Finn en Elijah en zijn zusje Rebekah. Kol was zoals gewoonlijk nergens te bekennen, hij was eigenlijk altijd al een beetje het buitenbeentje van de hele oude familie geweest en had zich altijd al met andere dingen bemoeid. Hierdoor was zijn band met de andere familieleden ook niet zo sterk. Damon keek op zodra hij de stem van Stefan hoorde en knikte. "I know Stefan, I know, and you know that I'm very careful around her. I don't want anything to happen to her." zei hij met een zuchtje. Hij keek naar Elena, die lachend met Caroline in het midden van de zaal aan het dansen was. Hij glimlachte even, ze zag er dolgelukkig uit en om haar zo gelukkig te zien, maakte hem ook blij. Zijn ogen werden groot toen hij een bekende naam hoorde. Daniels.. "Ruby?" fluisterde hij. Hij keek in het rond, was op zoek naar zijn ex, maar werd onderbroken door een harde stem. "What a shitty ball." mopperde hij aangezien hij het tot nu toe niet erg leuk vond, maar luisterde wel naar haar. "That's Amaia. You know, the really old vampire from 1300. She's a ripper." hoorde Damon een bange vampier naast hem zeggen. Hij rolde met zijn ogen, waren ze nu echt zo bang? Nee, hij had wel andere dingen te doen, en Ruby vinden was daar een van. Hij liep op zijn gemak naar de bar toe zodat hij hier een drankje kon bestellen, maar schrok toen hij het lichaam in de jurk herkende. "Ruby?" vroeg hij haar verbaasd. Hij had haar naam dan zojuist wel gehoord, hij was nog steeds verrast dat ze er ook daadwerkelijk was. Hij bestelde een bourbon en stak zijn wenkbrauw op toen hij zag dat Kol Mikaelson naast haar zat. "Really, Kol Mikaelson? Going for the old ones I see, I thought you liked the younger ones. Didn't think you would drop that low, Ruby." grijnsde hij.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Op het moment dat de twee bekendste broers van de familie Mikaelson iedereen op het feest welkom heten kan ik het niet laten om mijn blik over de menigte te laten gaan. Het gesprek dat Kol en ik zojuist aan het voeren waren is stil gevallen, net zoals de rest van de gesprekken binnen de witte villa. Vampiers, weerwolven en zelfs mensen hebben het in hun hoofd gehaald om bij dit feest aanwezig te zijn. Echter gaat er een golf van shock door de genodigden heen, op het moment dat een jongedame de originele vampieren niet op een al te vriendelijke manier te woord staat. "Amaia." hoor ik Kol dan mompelen, waarna ik na begin te denken. Amaia betekent nachtelijke regen, maar ik krijg het gevoel dat ze meer een orkaan is.
Het enige wat ik over Amaia weet is dat ze een ripper is, oftewel een kille vampier die met plezier alles en iedereen dood wat ze tegen komt. Elijah heeft haar doen veranderen, echter is het nooit duidelijk geworden waarom ze haar menselijke deel heeft uitgeschakeld. Geloof me, iedereen heeft die fase gehad, maar niemand is er ooit zo lang in blijven hangen. Tevens is ze een favoriet van Niklaus en weet ze hem keer op keer weer om haar vinger te winden. Maar slechte mensen kunnen alleen maar slechtere mensen aantrekken toch? Zelf heb ik ook kort een ripper periode gehad, nadat mijn geliefde zusje Alex bruut van het leven werd beroofd. Al moordend ben ik door Engeland getrokken, waar een heks me uiteindelijk in een kelder heeft opgesloten en mijn gedachtengang heeft gebroken, waardoor ik de confrontatie aan moest gaan met het menselijke deel dat ik nog altijd bij me draag na al die jaren.
Ik schrik op uit mijn gedachten op het moment dat Kol zijn hand op mijn ontblote knie neerlegt, waarna ik hem aankijk. "You okay?' vraagt hij dan ook, waarna ik knik. "Never better." geef ik hem dan als reactie, waarna ik mijn hand op de zijne neerleg. Nog steeds is het voor mezelf niet helemaal duidelijk wat ik met Damon wil. In het verleden was hij mijn beste vriend, maar nu? Nu zou ik hem het liefst opsluiten in een kelder en hem toe laten kijken hoe ik een van zijn geliefden martel. Stefan misschien? Of heeft hij op het moment misschien iemand waar hij verliefd op is? Echter wordt mijn gedachtengang dan al gauw onderbroken door een maar al te bekende stem, Damon Salvatore.
"I have known Kol way longer than I have known you, Damon. The lowest I have gone is dating you in that matter." zeg ik dan ook rustig, waarna ik toekijk hoe een brunette op hem afloopt. "Kathe.." maar voordat ik mijn zin af kan maken komt de geur van bloed me tegemoet zweven. Ik zou zweren dat het Katherine Pierce is, maar blijkbaar niet. "Hi! I'm Ruby, an old friend and past lover." zeg ik dan rustig tegen haar, terwijl ik haar hand schud. Gelijk voel ik hoe haar hartslag omhoog gaat, waarna ik een betoverende glimlach rond mijn lippen vorm. "Don't be scared darling, I won't bite." Het meisje dat zich met moeite voorstelt als Elena krijgt een kleur rond haar wangen, waardoor ik Kol voor een kort moment aankijk. Wat kan ik hier intens van genieten, van het op stang jagen van mensen, het manipuleren en het bespelen. "Kol? Why don't you introduce Ms. Gilbert to your siblings? I'm sure she'll be thrilled to meet them." zeg ik dan, waarna hij zonder iets te zeggen vertrekt met Elena, in de richting van Rebekah. "Well, she's certainly a lot calmer and more innocent than the women you have dated in the past. That's for sure." zeg ik dan tegen Damon, waarna ik mijn martini opdrink en een nieuwe bestel.

Van de ene verbazing ben ik in de andere gevallen, niet alleen verdwijnt Damon alsof hij in rook is opgegaan, maar tevens is er in een keer een ripper genaamd Amaia aanwezig. En aan de blik van Klaus te zien is hij redelijk geïrriteerd dat ze zonder uitnodiging binnen is gevallen, maar die blik verdwijnt al snel voor een glimlach die ik maar al te goed ken. Ze hebben in het verleden het bed gedeeld, dat is overduidelijk.
Verhalen heb ik gehoord over Amaia, hoe ze al moordend en lachend over bepaalde streken van het land trok. De Spaanse schone, met het temperamentvolle karakter dat ze was, wordt alleen maar duidelijker door haar ware aard op dit moment. En ik snap het. Je gevoel uitschakelen en gewoon op een ouderwetse moordtocht gaan kan in een bepaalde periode ontzettend fijn zijn, maar of ik mijn hele vampieren bestaan zo zou kunnen volbrengen? Ik denk het niet. Mijn ogen laat ik dan ook over de vrouw heen glijden en waar menig vampier weg kijkt, blijf ik haar blik voor enkele secondes vast houden, waarna ik naar haar glimlach voordat ik mijn bourbon opdrink. Doordat Damon is verdwenen heb ik nog een drankje, waardoor ik niet eens hoef te lopen.
"Isn't she just a lovely sight for your eyes? It's been a long time since I've seen her.. Way too long." hoor ik Klaus dan zeggen, waardoor ik een half glimlachje niet kan onderdrukken. "Someone sounds like he has a major crush on our ripper. Do tell Klaus, how did you two meet?' Voordat ik het dan weet begint hij te vertellen hoe ze bang, zoals mensen dat zijn, op een nacht bij de Mikaelson's was gekomen en hoe ze haar hebben beschermd van al het kwaad in de wereld, door haar te veranderen, door haar sterker te maken. "And when was this?' vraag ik dan ook gelijk, vampieren worden niet ouder, waardoor het leeftijd schatten al maar moeilijker is geworden. "This happened in 1318, my dear friend. She's one of the girls that actually was made to be a vampire, to be stronger than others. The darkness suits her, just like it suited Katherine Pierce, if you ask me. Too bad that you've found her doppelgänger. Katherine was much more fun." zegt Klaus dan grijnzend. Wetende dat hij oude wonden aan het openhalen is.
Katherine was nu eenmaal een geweldige vrouw. Sluw, slim, verleidelijk en gewoon prachtig. De brunette heeft menig hart weten te veroveren, waaronder die van mij. Het steekt dan soms ook dat Elena is gevallen voor de charmes van Damon, wetende dat hij meestal sloopt wat hem lief is. En net op het moment dat ik mijn ogen terug wil laten gaan naar Elena, zie ik haar met Kol dansen. Hoe heeft dit nu weer kunnen gebeuren? Echter wordt ik meegenomen door Klaus, die het heeft over Amaia.
"Amaia, dear. Let me introduce you to Stefan Salvatore, one of the two Salvatore brothers." zegt Klaus dan, waarna ik haar een hand geef en een kus op haar wang druk. "Nice to meet you, Amaia.' zeg ik dan ook rustig, waarna ik naar haar glimlach. Echter excuseert Klaus dan zichzelf, waardoor ik alleen overblijf met haar. "Don't you get bored? Living the life you do?' vraag ik dan rustig en neem een slok van mijn bourbon. "Of course you find new ways to shock and kill, but after a while the people just get used to it. That's why I never liked it for a long period of time."

 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Vampiers en weerwolven die haar blik vonden haalden geschokt adem en keken direct weer weg. Amaia lachte zachtjes, ze vond het geweldig dat ze dit effect op mensen had, al hoewel het uiteraard geen mensen waren. Ze knipoogde naar Klaus, die zijn speciale grijns weer tevoorschijn had gehaald. Een grijns die eigenlijk alles al zei. Velen wisten al dat ze een on-and-off relatie hadden en als ze dat nog niet wisten, dan wisten ze het nu. Goed, de rest van de Mikaelson familie zou er uiteraard niet blij mee zijn dat ze zomaar onaangekondigd binnen kwam vallen en dat ze zomaar de familie met grote spot toesprak, maar ze zouden toch niet snel tegen haar in gaan omdat Klaus ze dan weer neer zou steken en ze in hun kist op zouden sluiten. Dar was de hele familie gevoelig voor, de witte eik staak. In haar hoofd had Amaia de Mikaelsons al vele keren neergestoken, was ze grijnzend met een mes langs hun lichaam gegaan. Ze heelden dan misschien direct wel weer, het bloed had een enorme kick op haar, wakkerde de moordenaar in haar lichaam op. Ze hield ervan om te zien hoe mensen haar smeekten om hen te sparen. Jammer genoeg hadden ze dan de verkeerde persoon voor zich: ze liet geen medeleven zien, toonde geen medelijden. Waarom zou ze? Haar hele leven was klote, iedereen was toch al dood. Zij was als enige nog over en in haar ogen hadden veel mensen het recht niet om zorgeloos door het leven te lopen. Nadat ze in een vampier was veranderd door Elijah had ze nog uitgekeken voor haar ouders, hield ze ze in de gaten, maar ook zij stierven na een tijdje aan ouderdom. In die tijd was het heel normaal dat je vroeg stierf, was het al raar als je oud werd. Nu kon je je niet eens voorstellen hoe oud 'mensen' zouden zijn natuurlijk.
Met een tevreden glimlach trok Amaia haar jurk goed en wandelde ze naar het midden van de zaal toe. Vampiers en weerwolven doken direct uit elkaar waardoor ze een soort van in het midden stond. Het voelde goed om te weten dat iedereen haar kende en dat iedereen bang voor haar was. Iets verderop zag ze Klaus staan met een jongeman en ze gebruikte haar uiterst goede gehoor om te weten wat ze zeiden. Haar mondhoeken trokken nog iets verder omhoog toen ze hoorde wat hij zei. Hij sprak lovend over haar, het streelde haar ego. Nieuwsgierig keek ze dan ook op toen Klaus naar haar toe liep met de jongeman aan zijn zijde. ''So is he a friend of yours? You've got charming friends, Klaus.'' zei Amaia lachend terwijl ze zijn hand schudde. Ze voelde de kus op haar wang wel, een teken van vriendelijkheid. ''I guess it's nice to meet you too, Stefan Salvatore.'' Ze bestudeerde hem eventjes en keek toe hoe Klaus weg liep. ''What? Bored?'' Ze begon te lachen. ''Why would I get bored of it? I love it, Stefan. I love the way they scream, I love the way they beg me to stop, to save them. I love how they are willing to do everything, just to be alive. It's wat keeps me alive.'' zei ze. Ze kantelde haar hoofd een beetje en grinnikte. ''Oh yeah, that's right. I heard about you, Klaus talked about you. How you were a ripper, but how you could also be a total softie. Drinking animal blood, huh? Who's the boring one of us two now?'' Ze boog een stukje naar voren en trok haar wenkbrauw op. ''Don't underestimate me.'' fluisterde ze.

Het verbaasde hem wel hoeveel mensen het in hun hoofd hadden gehaald om hier naar toe te komen. Misschien omdat niemand de Mikaelsons achter hen aan wou. Het was fijn om te weten dat de ouste en de sterkste bovennatuurlijke familie achter je stond. Ze hadden natuurlijk de allereerste hybrid, de sterkste heks en de oudste en sterkste vampiers die niet gedood konden worden. Toch was niet ieder bovennatuurlijke wezen hier aanwezig. De heksen hadden het vanavond niet in hun hoofd gehaald om hier te komen, iets wat een hele verstandige beslissing was want Klaus had een gruwelijke hekel aan heksen en zou het vast niet erg vinden om ze te bijten en ze buiten dood te laten bloeden. Sterker nog, hij zou het geweldig vinden. Zelf had Damon het niet zo erg op heksen vermoorden, ze vielen je alleen maar aan met hun magie en bovendien konden ze je voor de rest van je leven nog wel blijven haunten. Hij keek eventjes om, naar de menigte mensen die nog steeds naar de jongedame met de krullen die samen gebonden waren keek. Het boeide hem nog steeds niet zo veel, hij had zelf ook een ripperperiode gehad doordat Augustine hem hierin veranderd had. Een vreselijke tijd, een tijd waar hij dan eigenlijk ook niet over sprak. Hij sloot zijn ogen, voelde alles weer omhoog komen. Hij was besmet met het Ripper virus, Ripper Combound, en moest iedere acht uur bloed drinken om zijn lust naar andere vampiers te onderdrukken. Hij was zeer gevaarlijk als hij acht uur niet dronk. De bloedlust in hem begon te groeien, de lust naar vampierenbloed, en hij zou niet aarzelen om zo in een vampier zijn of haar nek te bijten en volledig leeg te drinken. Hij wist dat het een test was van Augustine, maar jammer genoeg waren ze er bij hem in geslaagd. Het was ze dan misschien niet gelukt bij Lorenzo, als hij niet was ontsnapt was dit wel gebeurd.
Damons ogen gleden naar de hand van Kol, die galant op de ontblote knie van Ruby kwam te liggen. Hij moest toegeven dat hij er echt niet tegen kon als hij de twee zo samen zag, misschien omdat in zijn ogen Ruby en hij samen nog wel bij elkaar hoorden. Het was een domme fout van hem om haar zusje te vermoorden, maar hij was eerlijk als hij zei dat hij niet wist wie ze was. Hij dacht gewoon dat het een lokale bewonder was die net terug van een uitstapje naar huis ging. Een beetje drinken zei het stemmetje in zijn hoofd, dat kon echt wel. Dit had hij dus ook gedaan, maar nu hoopte hij dat hij het nooit had gedaan. Dan was hij nu waarschijnlijk nog met haar samen geweest. Hij beet op zijn lip toen hij dacht aan hoe alles begonnen was. Hij was heartbroken geweest nadat Katherine was verdwenen. Hij dacht dat ze in de tombe was en dat er geen manier was om haar er uit te halen. Hij was in de tussentijd met Ruby geweest voor een tijdje, maar toen ze het uitmaakte was hij weer helemaal van het goede pad af, voor zover hij er ooit op zat. Hij was weer smoorverliefd op Katherine Pierce geworden, geloofde oprecht dat ze de liefde van zijn leven was. Met de hulp van Stefan en Elena had hij de tombe geopend, om er vervolgens achter te komen dat Katherine nooit in de tombe had gezeten.
''Oh no, you know that's not true. It was one mistake, I didn't know it was her.'' vuurde Damon terug met een geïrriteerde blik in zijn ogen. Ze kon het hem niet voor eeuwig kwalijk nemen. ''No, that's not Katherine.'' murmelde hij er nog zachtjes achter aan. Elena keek hem een beetje angstig aan, maar hij knikte. Hij hoopte echt niet dat Ruby acties uit wraak of woede ging maken, dan kon het nog wel eens heel erg slecht aflopen. ''You really want to make her feel insecure, right? You said the lowest you've ever gone was dating me, but why are you still introducing yourself as my past lover?'' Ja, hij was trots op hetgene waar hij achter was gekomen. ''That's not necessarry..'' begon hij kwaad, maar Kol schudde zijn hoofd en pakte Elena's hand beet. ''My family won't hurt her. At least, not for now.'' Hij zwaaide nog en Damon voelde zich kwaad worden, maar probeerde zich te beheersen. ''Maybe that's the reason why it's working out with her, and not with you.'' Hij trok zijn wenkbrauw op en liep grijnzend op d'r af. ''But, honey, be honest with me. Are you jealous? You sound a little jealous to me.'' fluisterde hij. ''You know I've always liked you when you were jealous or mad. It suits you.''

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Tsja, waarom stelde ik me zo juist eigenlijk voor als oude geliefde? Om de waarheid te spreken? Of om haar een steek onder water te geven? Waar mannen nog maagd zouden kunnen zijn, zijn in het vampieren bestaan vrij weinig te vinden. Is het om haar duidelijk te maken dat ze niet zijn eerste is? En ook zeker zijn laatste niet zal zijn? Ik besluit er zelf geen antwoord op te geven, omdat ik simpelweg geen antwoord op de vraag van Damon weet. Het feit dat hij bezorgd is op het moment dat Kol haar meeneemt, doet me grinniken. "Sweet, sweet Damon." mompel ik dan zacht, waarna ik mijn martini achterover sla en nog een nieuwe bestel.
"Oh that's a good one. Jealous of a girl who will never be your first, nor your last. Jealous of a girl knowing you didn't kill her family? Perhaps. And I know it was one mistake, but it was a mistake you will regret for the rest of your life, Salvatore." zeg ik dan, waarna ik de inhoud van mijn drankje een rondje laat draaien in het glas. "I do miss the good things we had, although we were poison for each other." verzucht ik dan.
Dit doet me terug denken aan de tijd dat we elkaar ontmoetten, in een of andere bar in New Orleans. Drankjes, dansen en bloed drinken. Alles lijkt gewoon zo veel beter met alcohol in je systeem, en mensen met alcohol in hun systeem proeven des te beter. Waar ik voorheen altijd mensen uit koos in steegjes, of op onbekende plekken, leerde Damon me hoe het is om in het openbaar van iemand te drinken, zonder het op te laten vallen. Want hoe weet een normaal iemand nou of je de hals van je geliefde, of date aan het kussen bent, of dat je je aan het voeden bent? Geniaal. Elena lijkt me de perfecte kandidate, maar ik weet ook dat Damon niet op zijn achterhoofd gevallen is. Waarschijnlijk heeft hij haar ijzerkruid gegeven, iets waar vampieren slecht, tot helemaal niet tegen kunnen. Een te hoge dosis kan dodelijk zijn.
"You liked it when I was mad or jealous? Well, that's obvious. That were the moments we had the best sex." zeg ik dan, waarna ik naar hem kijk. "That does seem boring, making love to a human, while all you want to do is rip their heart out." zeg ik dan rustig en draai me naar hem toe. "But your good girl probably isn't ready for your rough attitude." fluister ik dan, waarna mijn lippen zijn oor raken. "Come, dance with me."
Voor ik het weet staan Damon en ik dan op de dansvloer, waarna ik me door hem laat leiden. Altijd heb ik dat een gek concept gevonden, van jong meisje af aan. Waarom zouden mannen moeten leiden? Mijn oren laat ik dan naar de stem van Kol zoeken, die duidelijk een gesprek probeert te voeren met Elena. Echter verontschuldigd ze zichzelf, waarna ik haar naar buiten hoor lopen. Mijn ogen laat ik dan ook naar Rebekah gaan, waarna die knikt. Niemand zou Elena uit het oog verliezen vanavond. "Tell me Damon.. did you miss me? Did you miss us?' vraag ik dan ook rustig, waarna ik hem recht in zijn ogen kijk met een brutale blik.

De jong uitziende blondine is een genot voor het oog en daar komt nog eens bij dat ze me normaal begroet, niet met een afkeurende blik zoals menig vrouw heeft. Hoe vaak heb ik die wel niet mogen ervaren in mijn leven, het komt er altijd op neer dat ze je haten, of gewoon weg niet met je willen praten. Op het moment dat ik echter over haar leven begin, merk ik dat ik haar interesse te pakken heb. De gelukzalige glimlach die op haar gezicht verschijnt zodra ze over het bestaan als ripper zijnde begint zou me angst aan moeten jagen, maar integendeel, het trekt me juist aan. "Hmm, being a ripper just wasn't the right fit for me, Amaia." zeg ik dan rustig, waarna ik een slok van mijn bourbon neem. Lexi heeft me zover gekregen om op dierenbloed af te stappen, of dan tenminste bloed uit een zak, uit het ziekenhuis. Echter kan beide me niet echt bekoren. Op sommige momenten, helemaal nu Damon met Elena gaat, heb ik heel erg de drang om mijn tanden in een warme hals te zetten en het bloed over mijn lippen te voelen glijden.
Niet voor niets stond ik bekend als de Ripper of Montery. Toen vond ik het een goed idee om mensen te doden, aan stukken te scheuren en ze vervolgens weer in elkaar te zetten. Op het moment dat ze dan gepositioneerd waren, wachtte ik totdat een geliefde, of familielid thuis kwam, om de schok op de gezichten te zien. Iemand aan willen tikken om de aandacht te krijgen, maar dan zie je juist een hoofd rollen? Het gegil is iets waar ik op kickte, totdat Lexi me terug in de wereld bracht. Volgens haar was het niet goed wat ik deed, niet zoals ik ben. Echter heb ik dit altijd betwijfeld. Want was is goed? En wat is kwaad? In de afgelopen decennia ben ik er achter gekomen dat een vampier alles doet om te overleven, al moet hij doden. Al moet hij voeden, bloed drinken om te leven.
Op moment dat ze benoemd dat ik haar niet moet onderschatten ontstaat er een glimlachje en hef ik mijn glas. "I have learned a long time ago, never to underestimate good looking women." grinnik ik zachtjes. In mijn verleden heb ik menig vrouw gehad, maar aan de top van mijn lijst staan toch wel niemand anders dan Katherine Pierce en Rebekah Mikaelson. De zus van Klaus en ik hebben voor een kort moment een relatie, of een kortstondige romance gehad. Echter weet ik nu wel hoe sluw en gedreven intelligente vrouwen zijn.
"But please, do tell me. What brought you to town, this particular evening Amaia? Just to scare people? Make the shivers go down their spines? Because I really do think that you have succeeded. People are looking at you like you are some kind of monster, whilst you're such a beautiful young woman." zeg ik dan met een knipoog en schud grijnzend mijn hoofd. "Don't tell Klaus I've said that, I'd like to keep my head on my shoulders and my heart in my chest, for as long as possible."

 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Nieuwsgierig was ze naar de jongeman die voor haar stond. Ze kon niet ontkennen dat hij ontzettend knap was en dat hij interessant was doordat hij als vrijwel enige vampier niet bang voor haar was geworden. Nee, hij had het zelfs aangedurfd om haar voor enkele seconden met een grijns op zijn gezicht geplant naar haar te kijken. Dit wekte interesse op bij de Spaanse jongedame, nieuwsgierigheid. Zodra ze met een glimlach begon over haar leven als ripper zijnde, werd hij ook niet bang. Nee, hij was oprecht nieuwsgierig naar waarom ze als ripper zijnde door het leven ging. Ze vond het best prettig om iemand te hebben die eindelijk naar haar verhaal wou luisteren. Als ze eerlijk was had nog nooit iemand dit gedaan in haar vampierbestaan. Natuurlijk had Elijah destijds erg goed naar haar geluisterd en had hij haar geholpen, maar zodra ze een vampier was geworden was die interesse eigenlijk verdwenen. Amaia en Klaus hadden een soort aantrekkingskracht, een kracht die niet te ontkennen viel. Het leverde dan ook geen verbazing op toen ze het bed hadden gedeeld, voor zover je het bedden kon noemen in die tijd. Niemand had er iets op aan te merken, er waren geen mensen in de buurt. De Mikaelsons hadden hun kamp ver van de bewoonde wereld opgeslagen en het was dan ook een wonder dat Amaia ze ze had kunnen vinden op de nacht dat ze roekeloos en wanhopig weg was gevlucht. Die avond voelde het alsof niets nog zin had - en moest je nu eens naar haar kijken. Ja, het vampierbestaan had haar zeker geholpen.
''It wasn't?'' vroeg ze lachend. Een rilling trok over haar rug toen ze hoorde hoe de jongeman voor haar haar naam uitsprak. Het voelde goed, ze wou het vaker horen. ''Oh, yeah, right. I remeber it. Ripper of Montery, wasn't it?'' Lachend pakte ze een wijntje van een jongedame die langs kwam lopen met een dienblad vol met drank. In haar nek was de afdruk te zien van twee tanden: een vampierenbeet. Ze likte langs haar lippen en nam een slokje van haar wijntje, voordat ze haar ogen weer op Stefan richtte. ''I'd like to see it sometime. You know, the Ripper of Montery. How you kill the people and put them back together, just so you can see the reactions of people, suprised to see a head falling to the ground. It's hilarious.'' Ze nam nog een slokje van haar wijn en streek haar jurk even glad. Ze had genoeg gehoord over hem ja, en ze vond het best jammer dat ze er zelf niet mee was gekomen. Misschien was het wel een geweldige kick. Het leek haar in ieder geval hilarisch om die hoofden op de grond te zien rollen wanneer een mens de dode persoon aantikte, denkend dat diegene zich wel om zou draaien. ''I know you want to do it again, the killing. You like it. You like the screaming.'' Ze deed een stap naar voren en keek hem recht in zijn ogen aan. Haar wenkbrauw trok een stukje omhoog, haar zwartgelakte nagels gleden langs zijn onderarm. ''We could do it together, you and I. We would be a good team, Stefan Salvatore.'' Ze beet zachtjes op haar onderlip en sloeg haar ogen eventjes neer voordat ze weer opkeek en weer normaal ging staan.
''Good boy.'' zei Amaia met een spottende glimlach, haar handelsmerk. Het was iets waar Klaus ook altijd opmerkingen over had gemaakt. De glimlach was meestal ook te zien voordat ze iemand leegdronk of voordat ze iemands hoofd eraf hakte. Ge-wel-dig. Zijn volgende vraag verbaasde haar. Ze trok nogmaals haar wenkbrauw op en tikte met haar nagels tegen het wijnglas. ''Oh no, I'm here because of the Mikaelson ball. I've always been here, every Mikaelson ball. And maybe because I want to have a little fun, with or without the Mikaelsons, in particular Klaus. You know, they can be party animals, but some of the family are so boring. Like Freya, always so serious. Oh, and Finn? I hate him. He never liked me.'' Ze rolde met haar ogen bij de gedachte en grinnikte. ''And maybe I want to show Mystic Falls how much fun killing can be. There are so many scared people. Why not kidnap them, make them scared? Oh, and I would like it when they beg ofcourse. That's so funny, like I wouldn't kill them.'' Ze lachte om haar eigen gedrag en ving de blik van Elijah, die haar vanaf een hoekje bekeek. Ze trok haar wenkbrauw naar hem op en keek vervolgens met een glimlachje naar Stefan. ''Thank you, you're such a gentleman and quite good looking yourself. And don't worry about Klaus, I've got this covered.'' Ze dronk haar wijn op en zette het lege glas op een tafel neer.

De spanning was te snijden tussen de twee. Herinneringen kwamen omhoog, herinneringen waaraan de vampier liever niet herinnerd werd. Ze hadden dan wel een geweldige tijd samen gehad, het was beter voor hem om niet te dicht bij Ruby in de buurt te komen. Zij had het effect op hem, het effect dat hij alles voor haar zou doen. Dat hij nergens anders meer aan zou denken, behalve aan haar. Het was hetzelfde met Katherine Pierce geweest. Man, wat had die jongedame zijn leven op de kop gegooid. Wel, op de kop gegooid? Misschien was verwoest een beter woord. Als zij nooit in zijn leven was gekomen, was hij nu allang overleden. Dan was hij nooit een vampier geweest, maar had hij misschien wel een vrouw gekregen. Dan had hij waarschijnlijk een gezinnetje gehad met wat kinderen. Het ideale leven van vele mensen. Zelf had hij daar in die tijd niet echt over nagedacht, al was het wel zo dat je in die tijd veel kinderen kreeg. Nu gebeurde dat nog maar een enkele keer.
Damon trok zijn wenkbrauwen op toen hij geen antwoord kreeg van Ruby. Dit betekende dus dat ze het zelf ook niet zo goed wist. Zijn ene mondhoek trok een stukje omhoog en hij leunde met zijn arm op de bar. ''It's not very weird that I'm concerned about my girlfriend, considering you just let her go and meet a family consisting of psychopaths.'' zei hij. ''And you don't know about her. Maybe I'll change her into a vampire, who knows? She can never grow old with me, so why not stay young with each other?'' Hij grinnikte eventjes en stak zijn hand op naar de barman voor een bourbon. ''The good things? You mean the steaming hot sex?'' lachte hij. ''Yes, we were indeed poison for each other, but isn't that the reason why we were such a good couple? So sad, you just let it all go for one tiny mistake. And there's no way you didn't think about me when we were apart from each other, when we broke up. Tell me babe, that you didn't crave for my touch, for my naked body on top of yours, not once, not for a second.'' fluisterde Damon. Zijn toon had een brutaal randje, had iets verleidelijks. Misschien was het wel uitdagend?
Hij herinnerde zich die avond nog precies, hoe ze elkaar ontmoetten. De drank had hem die avond beter laten voelen, had hem zelfverzekerder gemaakt. Stefan had hij toen al een lange tijd niet meer gezien en hij had besloten om naar een bar in New Orleans te gaan. Hij had nooit kunnen geloven dat hij toen Ruby had ontmoet, een beeldschone dame. Het was een geweldige avond en hij had daar ook echt geen spijt van.
''Oh, please, our sex was always good. Although, I have to admit, when you were mad or jealous, our sex was indeed amazing.'' zei Damon grijnzend. Hij moest direct lachen als hij er weer aan dacht. Hoe ze jaloers was geweest een keer omdat hij met een mens had geflirt zodat hij van haar kon drinken, maar hoe ze daarna samen in bed waren beland. En hij moest toegeven, dat was echt de beste seks die ze hadden. ''It only seems boring because you probably never had sex with a human. You always search the old ones, don't you? Kol is kinda low, I think you deserve better.'' Hij rolde met zijn ogen en zuchtte. ''Don't talk about Elena like that, you don't even know her.'' zei hij.
Verbaasd trok hij zijn wenkbrauw op, maar liep wel met haar mee naar de dansvloer. Hij sloeg zijn armen om haar heupen en keek om toen Ruby knikte naar iemand, maar hij zag niemand. Hij grinnikte toen hij haar vraag hoorde. ''Oh, that's a harsh question my lady. Well, I miss the sex ofcourse.. And the scheming. Yes, I totally miss that. But I don't know if I miss us or if I miss you. Maybe we should find out.'' Het was meer als een grapje bedoeld en daarom moest hij ook weer lachen.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Zonder antwoord te geven op zijn vraag of ik zijn aanraking niet gemist heb, of zijn lichaam, besluit ik mijn drankje op te drinken. Zelfs een mens zou kunnen bedenken dat Damon en ik een speciale band hadden, een die allemaal teniet is gedaan door een fout. Een band die zowel op mentaal als fysiek vlak goed was, we konden elkaar aan en kunnen dit nog steeds. Beide koppig, beide vechten we voor degenen waar we om geven, al zullen we dit niet altijd toegeven.
Ik kan me nog goed herinneren dat hij geen contact had met zijn broer, Stefan, op het moment dat we elkaar ontmoetten. Erover praten wilde hij niet, maar uit alles bleek dat hij degene was die een wrok koesterde tegen zijn jongere broertje, aangezien hij er voor heeft gezorgd dat hij het bloed dronk van een mens en dus de transformatie voltooide. Door de jaren heen heb ik hier en daar nog wel wat gehoord over de gebroeders Salvatore, een waar fenomeen. De goede en de slechte broer, beide rippers geweest. Zelf heb ik nooit gesnapt waarom Stefan als de goede broer wordt afgeschilderd, terwijl hij degene is die vrijwillig ripper werd.
Op het moment dat hij weer over Kol begint wil ik er iets van zeggen, maar besluit het in het midden te laten. Ik heb geen zin om op dit moment met hem te ruziën, aangezien het feest net zo gezellig is. Echter schrik ik van zijn verdedigende houding tegenover Elena, maar laat dit niet blijken. "I don't know her, that's true. But I'd like to know her and how she feels about her lover being a vampire."
Zijn armen voelen vertrouwd rond mijn lichaam, waardoor ik stiekem toch wel aan het genieten ben tijdens het dansen. In de jaren dat ik hem ken, is er altijd flink wat voor nodig om Damon aan het dansen te krijgen, het feit dat hij nu ook met me danst maakt me gelukkiger dan dat ik in tijden ben geweest. Lachend geeft hij toe dat het een brutale vraag is die ik stel, waardoor ik grijns. "Did you really forget how harsh I can be, my sweet Damon?' zeg ik dan met een ingenomen glimlach. Hij geeft dan toe dat hij niet weet of hij me gemist heeft, waardoor ik mijn hoofd schud. "I think we both know the answer to that question." fluister ik dan in zijn oor, waardoor mijn lippen zacht zijn huid aanraken. In die secondes laat ik me ook focussen op het stemgeluid van Elena, die naar mijn idee overstuur is. "He never dances with me, and now this Ruby bitch comes along and he's suddenly ready to dance. Why is he like that? And look at him! He never looks at me like that." verzucht Elena dan, die gekalmeerd wordt door Caroline, die mij de grond in praat, om Elena goed te doen voelen. "I think you should go check on your girlfriend." zeg ik dan zacht tegen hem en laat hem met tegenzin los. Het kost me heel wat moeite om hem zo te laten gaan, iets wat me dwars zit. Waarom doe ik zo moeilijk? "Don't worry, nobody hurt her.. She just wants to see you." zeg ik dan tegen hem om de bezorgde blik van zijn gezicht te doen verdwijnen.
Nadat ik Damon alleen heb gelaten besluit ik om terug naar de bar te gaan en een martini te bestellen. Ik besluit mijn oren dan niet verder te laten focussen op Damon en Elena, maar Kol op te zoeken, echter hoeft dit niet voor lang. "Hey gorgeous." hoor ik hem dan zeggen, waarna hij een kus in mijn hals drukt. "Hey you." zeg ik dan met een glimlachje en voel hoe hij een kus op mijn lippen drukt. "Want to go somewhere a bit more private?' hoor ik hem dan fluisteren, waarna ik me met mijn drankje in mijn hand laat begeleiden naar een soort kantoorruimte, waar ik plaats neem op de tafel. "God, I've been wanting to kiss you for so long now.' hoor ik hem dan mompelen, waarna hij de laatste afstand tussen ons overbrugt en mijn hoofd in zijn handen neemt, gevolgd door zijn lippen die de mijne raken. Zacht beantwoord ik zijn kus en voel hoe hij tussen mijn benen komt staan. Mijn benen klem ik dan licht om hem heen, terwijl ik de kus verdiep. Zolang ik Damon niet kan krijgen kan het geen kwaad om de band met de familie Mikaelson te versterken. Geliefden zullen we nooit zijn, meer kennissen die af en toe met elkaar naar bed gaan en geen kwade bedoelingen hebben. De intentie om vanavond in Kol zijn bed te belanden heb ik zeker niet, maar wat zoenen en aftasten kan geen kwaad. Na een tijdje duw ik hem dan echter bij me vandaan, met een uitdagende blik. "I'm hungry.' mompel ik dan, waarna ik de ruimte uitloop en een blonde jongen voorbij zie lopen.
Het heeft maar enkele minuten geduurd voordat ik de jongeman het kantoor in heb gepraat, vrijwillig. Maar dan kijk ik hem in zijn ogen aan om manipulatie te gebruiken. "Don't make any noise, don't fight back.. Just hold still and shut up." zeg ik dan, waarna ik mijn vinger over zijn hals laat glijden. Zijn slagader is duidelijk te zien, waardoor de aderen onder mijn ogen zichtbaar worden. "Shall we?' vraag ik dan aan Kol, die een of andere dienstmeid van de gang heeft geplukt. Zonder dan nog te wachten breng ik mijn mond dicht naar de hals van de jongen, waarna ik mijn tanden in zijn hals zet. Met mijn arm houd ik hem op zijn plek, zodat ik zonder enige vorm van onderbreking kan genieten van het verse bloed.

Het enthousiasme dat Amaia kenbaar maakt over mijn manier van ripper zijn, zou me eigenlijk niet moeten verbazen, maar dat doet het toch. Op de een of andere manier heb ik nog steeds een bepaald beeld van vrouwen, dat deze zachtaardig moeten zijn en liefdevol. Toch heeft dit leven me het tegendeel bewezen, vrouwen zijn soms sluwer en harder dan mannen ooit zullen zijn. Meedogenloos is misschien een beter woord, een woord dat naar mijn idee perfect past bij de blondine die voor mijn neus staat. Zodra ze dan zegt dat we een perfect team zouden zijn, dat ik het sowieso mis, bijt ik op de binnenkant van mijn wang. Natuurlijk mis ik het soms, maar ik weet wat voor dingen ik mensen heb aangedaan. De blik in haar ogen doet een rilling over mijn rug lopen, wetende dat deze jongedame meer grip op me zou kunnen hebben dan dat ze nu al heeft. Met mijn ogen volg ik haar bewegingen, totdat ze weer op een veilige afstand van me staat. Lachend kijk ik dan ook naar haar, zodra ze haar echte plannen onthult. "Well, don't take it too personally, Fin doesn't really like anyone. I don't even think he likes his own family, or being a vampire at all." verzucht ik dan. Ik heb Finn Mikaelson altijd al de saaiste van de familie gevonden. Tot voor kort hadden we nog nooit van Freya gehoord, de verloren zuster van de Mikaelsons. Freya werd altijd dood gewaand, echter blijkt achteraf dat Esther Mikaelson, de moeder van al deze vampieren, haar eigen dochter af heeft gestaan als onderdeel van een deal. Een aantal jaren geleden is ze pas in beeld gekomen, als een getalenteerde en sterke heks. Een heks die alles zal doen om haar familie te beschermen, zoals de rest van de Mikaelson familie. Always and forever, een spreuk die ze zichzelf eigen hebben gemaakt in de loop van de decennia.
"Trust me, I know you're stronger than most vampires and can take most of them down in a heartbeat, but the people in Mystic Falls do know vampires, are even friends with some of them.. And there are hunters as well." grinnik ik zachtjes, maar kijk dan naar Amaia. "Lucky me. I'm not exactly keen on facing Klaus, we've got a bit of a rocky past." zeg ik met een speelse glimlach, waarna ik voor mezelf nog een bourbon pak, gevolgd door een glas wijn voor Amaia.
"There you go." zeg ik dan, waarna ik haar het glas overhandig. "Getting along pretty well I see, I already figured you'd like each other. You know, rippers among each other." hoor ik Klaus dan plots zeggen, waardoor ik glimlach. "Indeed Klaus, you've got an exceptional taste." zeg ik dan, waarna ik mijn hand op de onderrug van Amaia laat rusten. Zeker wil ik niet inspelen op de gewelddadige kant van de hybrid, maar hem af en toe uitdagen blijft leuk. "Not too well I hope?" zegt Klaus dan, terwijl hij er staat met zijn handen achter zijn rug gevouwen, kijkend naar mij. "Oh don't worry. Amaia made it very clear that you guys are.. what do they call it these days, fuck buddys I believe?' zeg ik dan met een onderdrukte glimlach, maar kijk dan naar Amaia. Ze zou zo veel beter verdienen dan Klaus. "But I'd like to dance with Mrs. Ripper over here, if you'd let me." Zodra Klaus dan zijn hand uitsteekt en ons zo vrij baan geeft, neem ik Amaia haar hand vast en besluit de dansvloer met haar op te lopen.