ORPG] Unexpected love

ORPG] Unexpected love

Can contain 18+

Naam: Raya Dalmatia
Geslacht: Vrouw
Geaardheid: Polyamorous, Demiromantic, Panseksueel.
Leeftijd: 20
Karaktertrekken: Motherly, Protecting, Calm, A peoples person, Talkative, Bard, Falconer.



Naam: Clemence Dalmatia
Geslacht: Man
Geaardheid: Hetero
Leeftijd: 21
Karaktertrekken: Streng, hecht zich aan orde en regels, moeite met los worden en plezier te hebben, Houd van zijn familie en is er beschermend over, aardig tegen anderen totdat ze hem een reden geven dat niet meer te zijn.

Naam: Madeline Costigan
Geslacht: Vrouw
Geaardheid: Biseksueel
Leeftijd: 20
Karaktertrekken: Madeline is enig kind. Ze is bescheiden, maar zorgzaam ingesteld. Ze heeft een open houding, waardoor ze zelfs met het personeel een band op heeft gebouwd en deze regelmatig bij haar hun hart komen luchten als het niet mee zit, wetende dat ze mee zal helpen om een oplossing te vinden. Ze wordt dagelijks geschoold om het land over te nemen, wanneer haar ouders daar niet meer toe in staat zijn en heeft laatst via het personeel een gerucht onderschept waarin gesproken wordt over een uithuwelijking om de banden tussen de landen te versterken en er uiteindelijk één rijk van te maken. Het idee van uithuwelijken ziet ze echter niet zitten. Echter is Madeline niet het type om zich er openlijk tegen te verzetten, maar zal kijken waar ze de plannen kan dwarsbomen. Hoewel er ook een kansje is dat wanneer haar toekomstige partner mee blijkt te vallen, dat ze zich schikt in haar lot. Madeline heeft daarnaast van nature een wantrouwende houding naar onbekenden toe en wil zo min mogelijk afhankelijk wil zijn van anderen, waaronder het personeel. Verder vind ze het heerlijk om ter ontspanning door de bossen te rijden.

Re: ORPG] Unexpected love

Madeline:
De geruchten die ik had opgevangen bleken waar te zijn. Ik was daadwerkelijk uitgehuwelijkt. Het was iets waar ik in mijn achterhoofd altijd rekening mee had gehouden, maar mijn hart wenste wat anders. Misschien was het beeld van vrouwen wat verromantiseerd, mede door het lezen van romans uit de bibliotheek. Zou ik ooit échte liefde leren kennen in een gedwongen huwelijk? Vele gedachten gingen door me heen toen ik uit de werkkamer van mijn ouders gelopen kwam. Mijn benen brachten me als vanzelf naar de stallen toe. Orage stond vol ongeduld in haar stal en zonder haar op te zadelen nam ik plaats op haar rug om naar de bossen te gaan.
Ik had Orage als tiener kunnen trainen waar anderen dit niet konden. Haar naam was goed gekozen bij haar wisselvallige karakter. Ze voelde veranderingen in personen en het weer goed aan. Velen hadden haar niet rustig kunnen krijgen, maar mij duldde ze uiteindelijk op haar rug waardoor het mijn paard geworden was.
Ik had niet de intentie om lang weg te gaan, alleen even de wind door mijn haren te voelen gaan en mijn gedachten te ordenen. Ik wilde het huwelijk wel een kans geven, maar wie wist of ik en mijn verloofde bij elkaar zouden passen? Ik wilde in elk geval zeker enkele eisen stellen. Orage zou met me mee gaan, haar liet ik niet achter. Verder ook mijn dienstmeid. Ik gebruikte haar zelden als dienstmeid, maar zag haar meer als een goede vriendin. We zijn voor een groot deel samen opgegroeid, zij tussen het personeel, ik als troonopvolgster. Zodoende hadden we samen voldoende kattenkwaad uitgehaald met zowel mijn ouders als de hare en de rest van het personeel wat geregeld voor opschudding had gezorgd. Kort glimlachte ik bij de gedachte eraan.
Echter riep de plicht. Het land had troonopvolgers nodig, bondgenoten in andere landen om ons heen... Als ik ermee zou kunnen leven, zou ik mezelf opofferen voor het volk. Mits mijn toekomstige echtgenoot mee zou vallen. Ooit had ik een helder toekomstbeeld gehad, wat door dit nieuws volledig weggevallen is en nog onmogelijker lijkt dan eerst.
Rijdend door velden en bossen wist ik mijn gedachten te orderen en toen ik het paleis weer binnen kwam besloot ik mijn eisen op schrift te zetten. Het waren er niet veel, maar genoeg om het leefbaar te houden en niet te opdringerig over te komen. Diep haalde ik adem. Het zou ook niet lang duren of we zouden vertrekken. Eerst om hem te ontmoeten en hem te leren kennen, maar de kans was groot dat ik daar zou blijven en het huwelijk voltrokken werd zonder dat ik nog huiswaarts zou keren. Met dat in het vooruitzicht begon ik de spullen die me het meest waard waren bij elkaar te rapen en in tassen te stoppen, zodat ik enigszins voorbereid zou zijn en weinig meer kon vergeten als het in enkele dagen écht zover was dat we met de koets en begeleiding van een deel van de wacht zouden vertrekken. Ik kon alleen maar hoop houden dat ik met hem door één deur zou kunnen en er mogelijk iets zou opbloeien wat de tijd draaglijk zou maken voor allebei.

Re: ORPG] Unexpected love

Clemence & Raya

"Please make sure you clean out the aviary, sis. We can't recieve a guest in all that dirt." Clemence tells Raya. "Oh take it easy brother dearest. The big aviary is already being cleaned out and my aviary with my babies can only be accessed through my room. I doubt she will see it that often. She is /your/ soon to be wife after all." Raya answers him and gives him a hand gesture that says he should leave. "Just do it, please. It might not be accessable from anywhere except your room but it can be viewed from inside the palace.. Oh and my dear sis... Please change your clothes. We're supposed to be a proper royal family. Mother will make sure there will be a suitable dress for you when we arrive. Do me a favor and wear it.." Clemence asks his sister but he doubts she would do it. "You better hurry up and go downstairs. The carriage should already be waiting for you. You dont want to be late." Raya tells him, completely ignoring the inquiry about her wearing the dress. If she doesn't agree to anything then she is still open to do what she chooses. No way she was going to agree to wearing a dress without seeing said dress beforehand.
"I will see you in a couple of days. I trust that you wont get in father's way with the preparations." Clemence only tells raya before he walks out of her room to leave with the carriage. He isisted to pick up the woman who he was supposed to wed and her family as a sign of respect. So after consideration and a couple of talks with his parents his mom decided to come with him to welcome the other family and see them safely to their home.

Clemence

"Hello mother. Everything ready for the travel?" Clemence asked as soon as he saw his mother standing by the carriage. "Yes dear everything is ready. We were only waiting for you to be truthfully." She replied. He helped his mother in the carriage and followed her in afterward. The servants brought in the last things; food, water, clothes and the like. Three guardsmen arrived, two to be following the carriage on horses and the third one to sit in the front next to the rider. When everyone was ready they moved out, beginning their journey to the neighboring kingdom.

Raya

Raya waited until she could see the carriage driving over the entrance road and out of the gates. Good now she was a bit more free to do what she wanted. She grabbed a falconeer glove from the dresser in her room and put it on. Raya then walked into her private aviary and let out a short high pitched whistle. One of her birds, the eurasian eagle owl called Wulfric came flying down a few branches. Raya tapped on her gloved wrist and whistled again. Sure enough this time Wulfric flew down all the way and landed on the glove. She immediatly grabbed one of his talons with her hand and hooked the other in the glove. He already got away from her once and she still heard her mother complaining about that. Since then she always made sure to keep a good grip on her birds, especially Wulfric, while in the palace.
She walked out of the aviary, closed it behind her and walked out of her room. Passing through the corridors on the top floor she made her way to the back of the castle and walked down the stairs there. Wulfric was flapping his wings already trying to get free. "Easy Wulfric hun. We're almost outside. Just a minute. I know you are dying to stretch your wings but mother wouldn't let me take you two for a fly since we had too much preparations to do. She just doesn't understand your needs." She said in a calming voice. Raya picked up her pace a little bit so Wulfric would be able to fly sooner.

Not long now before she was outside and she walked over to the stables. "Okay I'm letting you go now but you know.. No flying away just yet until I get Amazone out of her stable. Otherwise I can't keep up with you." She told him. Raya unhooked his talon from the glove and let him hop onto the fence by the stables. Like he was used to and trained he stood there on the fence waiting for raya to walk out with her horse. Not that he was waiting patiently or anything.. He was flapping and stretching his wings.
Raya walked into the stables and saddled up her own horse. Sometimes others would ride her horse but they had problems calming her down if Raya wasnt there to help them. It was no wonder her horse was called Amazone. She was a fierce tall warrior. And you needed to be both stronger, more dominant and also respectful at the same time to even get close to Amazone.
"Hey girl, missed me? I bet you are as eager to stretch your legs as Wulfric is eager to stretch his wings. If only you were more handable then the servants could ahve taken you for a walk. But they don't respect you enough do they?" She said in her ever calm voice as she stepped towards her horse with saddle in hand. Raya saddled up Amazone and took her outside. Once outside she got on Amazone in what her mother would call a disgrace, namely how men would ride a horse. But she wasnt someone to wear such big dresses all the time that she needed to have both legs on one side. Once fully saddled and ready to ride she signaled Wulfric with another short whistle and off he went. She followed him on Amazone through the fields and forest that were part of their land.

"Be daring, be different, be impractical, be anything that will assert integrity of purpose and imaginative vision against the play-it-safers, the creatures of the commonplace, the slaves of the ordinary."
- Cecil Beaton

Re: ORPG] Unexpected love

Madeline:
De dag was aangebroken waarop mijn verloofde, toekomstig echtgenoot en mede-bestuurder van het land in de toekomst zou arriveren. Een bode was vooruit gestuurd om het gezelschap onderweg te signaleren en op tijd terug te zijn om ons te waarschuwen. Het paard waarop de bode had gereden was volledig uitgeput en afkeurend schudde ik mijn hoofd. Wist nu werkelijk niemand hoe met dieren om te gaan? Ik haastte me naar beneden toe om de bode tegemoet te komen en hem stevig toe te spreken. 'That poor horse of you. It doesn't deserve that you fatigued it like you did. How would you feel if anybody would do the same to you?', zei ik streng. 'I won't allow you to do that again, with this horse or any other animal you have to work with. If I'll notice something like this a next time or someone tells me, you'll get punished. Be sure of that', verzekerde ik hem voor ik mijn vingers kort onder zijn kin legde en er even flink in kneep terwijl ik hem met vuur in mijn ogen aankeek voor ik hem losliet. Ook al was de kans klein dat ik hier nog veel tijd door zou brengen, was het voor mij belangrijk om rechtvaardigheid na te streven. Mens of dier, beiden hadden gevoelens.
Ik tilde de rokken van mijn jurk op en liep door naar de stal waar ik de stalknecht het arme beestje hielp verzorgen en over zijn hals aaide. Langzaam keerde de rust terug toen ik buiten mijn naam geroepen hoorde worden. Met tegenzin verliet ik de stallen en liep het plein op. 'Yes, mom?', antwoordde ik en maakte een lichte buiging. 'Your fiancé arrives in an hour or two. Go and prepare yourself to welcome prince Clemence', hoorde ik voor het eerst de naam van mijn verloofde. Clemence, het klinkte me al veel te ijdel in de oren. Ik hoopte maar dat hij een instelling had van een normaal, gezond burger met een logisch verstand vol begrip. 'I will, mother', antwoordde ik voor opnieuw mijn rokken bijeen greep en de trappen op liep naar mijn kamer en me verkleedde waarna ik mijn haar deed en de make-up licht bijwerkte. Ik was opgevoed met het idee dat je er goed uit moest zien. Naar mijn mening was dit niet "too much" en kon het er prima mee door. Kort streken mijn handen aan beide zijden over de stof heen van de jurk en zuchtte ik diep. Binnen een half uur zou het gevolg op de stoep staan en zou er een nieuw hoofdstuk in het leven beginnen voor me. Al mompelend sprak ik mezelf enige moed in voor ik me naar beneden bewoog. Maar net op tijd ook, gezien de eerste trompetten de komst van de koets al aankondigden. Beneden was alles geregeld voor het ontvangst en ook mijn ouders stonden klaar. Graag wilde ik ze nog een weerwoord bieden, dat ik niet uitgehuwelijkt wilde worden. Tevens wist ik ook dat ik niks tegen hun wil in te brengen had, ik zou me moeten schikken in mijn lot, uit landsbelang.

Re: ORPG] Unexpected love

((Guess who is alive again?))

Clemence:

They had been traveling for a few days now and the end of their journey was nearly in sight. The journey could have been a day shorter if they wanted but that would probably have asked too much of the horses and that was a risk they didn't want to take. Especially since the horses would still need to bring them back.
So after 4 days since they departed Clemence and his mother, Salentia, arrived. As they drove up to the castle their arrival was being known by the sound of trumpets and they were greeted by the royal family awaiting them. As the carriage came to a halt the driver opened the door while the guards were waiting at the sides of the carriage. First the queen stepped out, being helped by the driver, after her it was Clemence.
"Good day, Thank you for having us. I'm Prince Clemence, at your service." Clemence said and took a bow. "And this is my mother, our queen Salentia De Lasset Dalmatia." He said as he introduced his mother. "It's a pleasure meeting you." Salentia said with a polite nod and a small bow. "You must be Princess Madeline, I've heard a lot about you already dear." She said with a smile.

((Sorry for the short post but I figured stuff with raya will come back when they go back to their castle xD))

"Be daring, be different, be impractical, be anything that will assert integrity of purpose and imaginative vision against the play-it-safers, the creatures of the commonplace, the slaves of the ordinary."
- Cecil Beaton

Re: ORPG] Unexpected love

Madeline:
Ik had van mijn wilskracht gebruik moeten maken om niet een gemakkelijkere houding aan te nemen met mijn armen over elkaar gekruist voor me in plaats van deze naast me te laten hangen of met mijn vingers ingevlochten voor me te laten rusten. Ik wierp kort een blik opzij waar mijn ouders stonden. Ze hadden geregeld dat Prins Clemence en zijn moeder vannacht hier konden overnachten, mede om de paarden wat rust te gunnen om een dag later terug te reizen naar hun rijk waar het huwelijk plaats zou gaan vinden. Mijn koffers stonden al enkele dagen ingepakt klaar.
Orage zou op de reis nog wel eens voor problemen kunnen zorgen. Ze had zich nooit door een ander laten berijden en zonder begeleiding zou ze de koets niet zomaar volgen. Voor de zekerheid had ik mijn rijkleding dan ook klaargelegd. Geen alledaagse jurk, maar een jurk vol met splitten die op een andere plek zaten dan van de onderrok om tóch de benen bedekt te houden, zoals het hoorde. Orage was nu eenmaal geen simpel paard dat simpel te bedwingen was. Je kon er maar beter verstandig aan doen om met één been aan elke kant te rijden. Als het écht moest voor een klein stukje zou het vast lukken, maar we waren beiden niet gewend dat ik met twee benen aan één kant van haar zou zitten op haar rug. Ik had het vaker op andere paarden gedaan, eerder verplicht dan wat anders. Toen het me gelukt was dat Orage me toe stond om op haar rug te zitten en me rond te rijden had ik de rijkleding laten maken.
Onder luid trompetgeschal arriveerde de koets en stapte eerst de Koningin uit voor Prins Clemence zelf volgde. Nieuwsgierig ging mijn blik zijn kant op. Hij was dus mijn verloofde, degene over wie al weken geruchten gingen onder het personeel. De identiteit die voor mij zo lang geheim was gehouden evenals de verloving. Vriendelijk glimlachte ik naar hem. Ik zou hem een kans moeten gunnen voor ik hem bij de eerste blik al af zou keuren. Het verraste me dat zijn moeder zo warm was en me direct aansprak dat ik er een blos van op mijn wangen kreeg. 'Yes, I am.', antwoordde ik beleefd voor ook ik een buiging maakte voor ze. Het was lief hoe ze probeerde me een comfortabel gevoel te geven, ondanks alles aan de situatie dat niet deed. 'Princess Madeline Costigan. It's a pleaseure to meet both of you.', herhaalde ik voor ik ook mijn ouders voorstelde aan hen. 'Please follow us inside. I heard you had a long ride.', zei ik beleefd voor ik met mijn arm naar de ingang van het paleis uitstrekte en naar binnen begon te lopen. De zitkamer was al in gereedheid gebracht met drank en diverse hapjes om mijn verloofde en zijn moeder welkom te heten.