ORPG] Royal mix-up

Re: ORPG] Royal mix-up

Franceska

Ik glimlach kort als hij zich voorstelt, en dan loopt hij met de wapens naar het schuurtje. 'Misschien moeten we maar valse namen geven. Gewoon voor het geval dat. Zodat ze ons niet herkennen,' zeg ik kort tegen mijn zusje terwijl ik door de deuropening de jongens in de gaten hou. Ik denk eventjes na over mijn neppe naam, en besluit dan de naam van mijn dienstmeisje te nemen. Amber. Rustig ga ik dan bij de open haard zitten. Als de jongen weer binnen komt, en tegen mij zegt dat hij het wel doet, kijk ik op. Eventjes twijfel ik, maar dan kom ik overeind, geef ik hem de pook, en dan stap ik weer achteruit naar een van de banken toe, waar ik op ga zitten. Ik mis mijn dienstmeisjes wel een beetje. Die doen zulke dingen altijd voor me. Maar dan kijk ik naar de jongen. Tja.. Misschien dat hij dienstmeis.. Eum, jongen, wil spelen. Nieuwsgierig laat ik mijn blik over hem heen glijden. Ik moet zeggen dat hij niet lelijk is. Voor een persoon van het volk. Mijn blik trek ik van hem af, en laat ik weer naar de vloer gaan.

Dimitri
Tegen de tijd dat ik klaar ben met het verzorgen van de paarden, komt Elijah de schuur weer in. Hij laat zijn wapens achter, en neemt wat andere spullen mee terug naar het huisje. Ik zucht diep, en twijfel heel erg omdat we straks zonder wapens, met vreemde in het huisje zullen zitten. Maar dan doe ik mijn zwaard maar af, verberg ik onze wapens voor de zekerheid goed, en dan pak ik de rest van de spullen mee. Zodra ik bij het huisje kom, zie ik meteen een meisje, dat ons een paar dekens aangeeft. Dankbaar neem ik er eentje aan. Dan ga ik rustig richting de open haard, waar ik de deken nog eventjes om doen. Mijn kleding is nat door de regen. Het liefste doe ik ze uit. Maar met de twee dames is dat niet heel makkelijk. Eventjes kijk ik naar het meisje dat op de bank zit. Ze staart naar de vloer in gedachten. 'Ik heb in het schuurtje nog wat droog hout gevonden,' zeg ik kalm tegen mijn broer, en ik geef hem het hout aan, aangezien hij het vuur wilde maken. 'Oh, en het eten natuurlijk. Hebben jullie honger,' vraag ik met een glimlach aan de meiden, een poging om vriendelijk te zijn.

Re: ORPG] Royal mix-up

Elijah:
Ik keek naar Dimitri en knikte met een dankbare glimlach toen hij droog hout meegenomen had. 'Dankje', zei ik tegen hem en legde de blokken zo op het vuur dat het een soort tipi bouwde van hout en van dik naar dun. Het vuur was algauw aangewakkerd waarna ik de deken die ik eerder aangepakt had weer oppakte en ook omsloeg en om te drogen bij de haard ging zitten. Vanaf dit punt bekeek ik de dames kort. De dame die uiteindelijk de deur had geopend leek vooral in gedachten verzonken te zijn. 'Nogmaals bedankt voor het binnenlaten', probeerde ik een gesprekje met haar aan te knopen nadat ik de pook op zijn plek gehangen had en wat was opgeschoven richting de bank, zodat het gemakkelijker praatte.

Isabella:
Ik keek naar Franceska toen de jongeman weg was en ze voorstelde om valse namen aan te nemen. 'Misschien wel beter, ja.', zei ik en stemde in met haar plan. 'Madelon', noemde ik gauw, zodat we elkaar met onze "juiste" namen aan konden spreken. Bij binnenkomst stelde ik me meteen voor met 'Madelon', aan beide mannen en sloot ik de deur direct achter ze met alle sloten er weer op. Dit was genoeg gezelschap voor nu. Ik stond er nog steeds niet op te wachten om vader voor de deur te treffen. Toen ik er na een controle van overtuigd was dat de deur niet open te krijgen was gunde ik mezelf wat rust en ging ik naast mijn zus op de bank zitten. 'We hebben nog niet gegeten', antwoordde ik zacht. Ik wilde ook niet toegeven dat we hier nauwelijks iets hadden om te eten. Dat we hier nog maar pas aangekomen waren. Echter zouden ze daar snel genoeg achterkomen, gokte ik. Zoiets als voedsel kon je niet lang verborgen houden als je het wel of niet had. Ik hield van de gastvrijheid van mensen en om het te geven, maar wat als je niks te geven had? Geheimen had? Eigenlijk doodsbang was om gevonden te worden? 'Ik vrees dat we naast onderdak weinig te bieden hebben', zei ik uiteindelijk.

Re: ORPG] Royal mix-up

Franceska

Ik kijk op als er iemand tegen me praat, en vlug kijk ik naar hem op. Ik glimlach zwakjes. Hij komt wat dichterbij, en eventjes verstijf ik, op mijn hoede, maar dat probeer ik te verbergen. 'Geen probleem. Ik kon jullie moeilijk in de regen buiten laten,' zeg ik zacht. 'Ik ben trouwens Amber,' zeg ik dan maar, aangezien Isabella zich ook heeft voorgesteld, en zij mijn valse naam nog moet weten. Rustig kijk ik haar aan, voor ik weer naar hem kijk. 'Wat deden jullie in het bos, zo laat,' vraag ik dan onderzoekend.

Dimitri
Ik kijk onderzoekend naar de twee meiden, waarop de jongste toegeeft nog niet gegeten te hebben, en dat ze naast onderdak weinig te bieden hebben. Rustig glimlach ik naar haar. 'Maak je geen zorgen. Ik heb voorraden en net twee konijntjes geschoten. Ik zal wel wat klaarmaken,' zeg ik rustig. Ik kom overeind, grijp wat spullen en de twee konijntjes. Rustig ga ik weer voor het vuur zitten voor de warmte. Met een scherp mes begin ik de konijntjes dan te villen. Rustig trek ik de vacht los van het vlees. Als ik daar mee klaar ben, hang ik ze boven het vuur.

Re: ORPG] Royal mix-up

Isabella:
Ik keek naar de jongeman en glimlacht. 'Dankjewel', zei ik met oprechte dank. 'Kan ik je ergens mee helpen?', bood ik aan hem aan. Ik vond het maar niks dat hij aan het werk was en ik stil zat op de bank. Daar was ik absoluut niet goed in. Ik was het gewend om bevelen op te volgen van vader. Ik probeerde zelf het personeel werk te besparen, maar door mijn fysieke toestand was dat lang niet altijd mogelijk. En vaak stuurde ik ze om dezelfde reden weg als ik mezelf verzorgde of voor het aankleden. Onder de lagen stof zag mijn huid er niet uit. Ik schaamde me er diep voor en probeerde me zo tactisch mogelijk te kleden om alles te bedekken.

Elijah:
Ik keek naar de jongedame die wat verstijfde toen ik dichterbij kwam. Dat was voor mij een teken om niet dichter te naderen dan dat ik al was. 'Je weet ooit niet hoe het loopt', zei ik schouderophalend en knikte toen ze zich voorstelde. 'Elijah, maar dat wist je al', zei ik kalm en glimlachte vriendelijk. 'Van de vrijheid genieten. Welke jongeman wordt immers niet klaargestoomd om de taken van zijn ouders op zich te nemen als zij het niet meer aankunnen? Zo langzamerhand begint er dan wat te knagen en moet je er even tussenuit. Mijn broertje lukt het vaker dan mij, maar dit keer zijn we samen weg. De omgeving verkennen', zei ik simpelweg tegen haar zonder iets van onze afkomst te verraden. 'We waren in het bos, vlakbij de hut toen het noodweer losbarstte.', ging ik door. 'Hij kent de omgeving net wat beter dan ik doe en wist het huisje hier te vinden', zei ik en knikte kort in de richting van Dimitri. 'Dus zodoende. Waarom stoppen als je ook door kunt gaan?' Ik besloot nog geen tegenvragen te stellen, gezien haar houding me duidelijk maakte dat we beiden nog het vertrouwen van haar (en haar zus) moesten winnen.

Re: ORPG] Royal mix-up

Dimitri

Ik kijk rustig op als een van de meiden aanbied te helpen. 'Nee, dit komt helemaal goed. Ik ben het gewend om te doen. Normaal reis ik altijd alleen. Deze keer besloot mijn broer alleen mee te komen,' zeg ik rustig. Ik glimlach vriendelijk naar haar, en draai dan de konijntjes wat om. 'Wat doen jullie zo alleen hier in het bos,' vraag ik dan nieuwsgierig.

Franceska
'Niet alleen mannen,' fluister ik op het feit dat jonge mannen klaargestoomd worden om het werk over te nemen. Dan pas besef ik wat ik gezegd heb. Ik hoop maar dat hij er niet te veel van denkt. Ik luister naar wat hij verteld, en het word duidelijk dat hij de oudere broer is. Nou ziet hij er ook wel een beetje ouder uit, maar goed. Ik glimlach zwakjes. 'Hmm.. Okay. En jullie willen morgen doorreizen? Of blijven jullie in de buurt? Hebben jullie een bestemming in gedachten,' vraag ik dan en ik glimlach weer, alsof ik gewoon nieuwsgierig ben.

Re: ORPG] Royal mix-up

Isabella:
Ik keek naar de jongen en haalde mijn schouders op. Dan kon ik er ook niks aan doen als hij niet geholpen wilde worden. 'We wachten op bezoek. Ze zouden hierheen komen', zei ik tegen hem. Of liever gezegd, dat ze niet kwamen. Ik stond niet te wachten op mijn vader die langs kwam. Brrr... Dan zou het alleen maar erger worden en ik was van mening dat er zelfs een kansje was dat ik en mijn zus dat niet zouden overleven. Ook al zou hij dat naar het land nooit kunnen verantwoorden.

Elijah:
Ik keek naar haar en negeerde haar opmerking. Natuurlijk werden vrouwen ook dingen uitgelegd. Dingen die ze voornamelijk nodig hadden voor het huishouden. 'We hebben geen duidelijke bestemming, wat rondrijden, genieten van de omgeving...', zei ik en haalde mijn schouders op. 'Daar zouden we het echt samen even over moeten hebben.', zei ik en keek haar aan. 'Maar hier hebben we zeker geen onaangenaam gezelschap', zei ik met een knipoog. Het was nog wat aftastend, maar het zou vast wel losser worden.

Re: ORPG] Royal mix-up

Dimitri

Ik kijk haar onderzoekend aan, maar laat het dan maar eventjes. Het zou heel normaal kunnen zijn voor mensen onder het volk. Daar heb ik dan geen verstand van. Glimlachend knik ik. 'Okay. Dat is fijn. Als jullie bescherming willen, kunnen we vast wel eventjes blijven hangen,' zeg ik waarna ik kort naar mijn broer kijk. Dan kijk ik weer terug naar haar. 'Hey, ik zag dat je thee gevonden had? Als je wilt kan ik de ketel boven het vuur hangen,' stel ik dan voor. Afwachtend kijk ik haar aan. Meteen maak ik er gebruik van om haar van top tot teen te bekijken. Ze is erg knap. Dit is een beetje wat ik me voorstelde tijdens onze lessen over de goden of engelen. Ik glimlach weer bij deze gedachte en besef dan dat ik naar haar staar. Rustig kijk ik weg, terug naar het vuur waar ik het vlees nog eventjes op draai. Tegenwoordig heb ik niet echt veel lessen meer. Mijn broer heeft de meeste lessen en ik.. Ik weet meestal te ontsnappen. Ze proberen het niet eens meer met mij. Vaak mis ik dan ook allerlei officiele dingen, omdat het me toch te saai is. Ik staar eventjes in het vuur, terwijl ik nadenk. Ondanks dat het mijn eigen schuld is, zit het me soms wel eens dwars dat ze het zo makkelijk hebben opgegeven. Omdat ik niet de belangrijke broer ben.. Mijn ouders lijkt het soms niet eens meer te boeien. Ik zucht zacht, onbewust van het feit hoezeer het opvalt dat ik pieker. Daarom ga ik meestal naar zulke plekken. Waar ik dit kan doen, zonder dat het op zal vallen. 

Franceska.

Ik luister naar hem en zijn plannen. Het zit me een beetje dwars dat ze niet echt een direct plan hebben om morgen verder te trekken. Maar dan kijkt hij me aan en kan ik het niet laten om te glimlachen als hij zegt dat ze geen onaangenaam gezelschap hebben. Mijn wangen worden rood, iets wat ik niet van mezelf gewend ben. Ik probeer het te verbergen door weg te kijken en de deken hoger op te trekken. Wat heb ik toch? Hoe vaak heb ik niet de complimenten van een of andere koninklijke kerel afgewezen. Het antwoord is, alle keren dat iemand het probeerde. En hier zit ik nu. Ik heb twee vreemde kerels binnen gelaten en ik zit als een soort burgelijk meisje te blozen omdat hij me een compliment geeft. Meteen word ik boos op mezelf. Het zal gewoon de vermoeidheid zijn. Ik trek de muur weer wat op en staar wat afwezig voor me uit. Ik moet geen mensen binnen laten. Mensen zijn uit op je geld, of op je troon. Meer niet. Mensen gebruiken je alleen. Ik zucht zacht, en friemel aan een lusje van de deken. Ik heb niemand nodig. Niemand! Ik begin langzaam mijn vingers door mijn lange lokken te halen. Iets wat ik doe als ik gestresst ben. Ik kan moeilijk op mijn nagels bijten of mijn lippen kapot bijten. Al die trekken zijn iets voor burgers. Ik ben van adel, ik moet er altijd goed uit zien. Alle druk waar ik voor ben gevlucht, alles komt in eens terug. Ik frons, terwijl ik nadenk. Ik voel me eventjes in de war. Plotseling besef ik wat ik heb gedaan. Ben ik nu nog wel van adel? Als ze ons vinden, hoe erg zal vader me dan straffen? Onbewust knijp ik in de stof van mijn rok en maak ik een vuist, terwijl ik nog steeds nadenkend voor me uit staar. 

Re: ORPG] Royal mix-up

Upje

Re: ORPG] Royal mix-up

Isabella:
Ik merkte dat ik zijn ogen over me heen voelde glijden en werd er wat ongemakkelijk van. Mijn ogen schoten automatisch naar de randen van mijn kleding af in de hoop dat er niks boven- of onderuit zou piepen wat weer nieuwe vragen zou opleveren. Niet alleen vragen van hem, maar ook van mijn zus, Franceska. 'Eh...', twijfelde ik even en keek naar Franceska die te druk bezig leek met zichzelf. Ik wist dat ze vaker met haar haren speelde als het haar even niet zinde. 'Wat extra sociale controle is niet erg, maar als jullie door moeten, moeten jullie vooral gaan.', verzekerde ik hem. Ik wilde ze niet onnodig hier houden en uiteindelijk zouden ze erachter komen dat ik gelogen had, vreesde ik. Wie bleef er nu immers weken, zo niet maanden, wachten in een hutje in het bos op bezoek? Nee, ik schatte de jongemannen snugger genoeg in en hoopte maar dat ze redelijk snel zouden vertrekken en niet teveel acht op ons zouden slaan. Even werd ik opgeschud door zijn vraag. 'Thee?', herhaalde ik. 'Ja...', begon ik en keek even zoekend rond. Waar had ik het ook alweer gezien. Ik duwde mezelf overeind uit de bank en liep naar de keukenkastjes toe die ik opnieuw om de beurt open trok. 'We zijn pas net aangekomen en niet goed thuis hier', verklaarde ik mijn zoektocht. Het moest er vast gek uitzien als we al langer in het huisje hadden gezeten. Uiteindelijk vond ik dan toch een soort koekblik gevuld met thee en een filter ervoor waarop ik wat thee in het filter deed en naar Dimitri toe liep. 'Hier is de thee', zei ik tegen hem en merkte hierbij net te laat op dat hij er niet helemaal bij was met zijn gedachten. 'Sorry, ik hoop dat ik je niet heb laten schrikken', verontschuldigde ik mijzelf meteen, echter zette ik toch direct een stap naar achteren. Hij was nog steeds een man en over het algemeen hadden mannen het gezag over vrouwen. Ondanks hij aardig leeg, vreesde ik ervoor dat hij me zou kunnen gaan straffen. Vader had immers voor ieder ander ook onschuldig geleken.

Ellijah:
Ik glimlachte toen ik merkte dat de wangen van de jongedame rood kleurden. Het bleef leuk om te zien hoe snel sommigen gecharmeerd waren. Echter had ik geen slechte bedoelingen en waren de dames tot nu toe ook in werkelijkheid prima gezelschap gebleken. We mochten niet klagen, gezien ze ons gastvrijheid en onderdak verleend hadden. Na een poosje leek ik toch een andere gezichtsuitdrukking te zien op haar gezicht en deze veranderde nog een paar keer. Ik schoof wat naar haar toe en legde zacht mijn hand op haar vuist. 'Ontspan', zei ik zachtjes en ging op de leuning van de bank zitten. 'Er is niks om je over op te winden naar mijn mening. Anders heb ik graag dat je me deelgenoot maakt', sprak ik tegen haar. Niet dwingend, maar ik wilde haar helpen. Je maakte niet voor niets een vuist met kracht. Misschien kon ik het ongemak wegnemen en haar zodoende enigszins gerust stellen.