Latest posts

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Een bepaalde onzekere glinstering lichtte op in Rabia's ogen. Wellicht ging dit over haar vriend en dat ze vond dat hij verdacht gedrag vertoode, zoals ze net aangekaart had. Of het had te maken met de blikken die Mateo en Ross hadden uitgewisseld, waar de dame geen raad mee wist. De vragende ogen van Rabia waren hem niet ontgaan. 'I know nothing.' zei hij, onschuldig, terwijl hij verzoenend zijn handen de lucht in stak. Een grijnsje trok aan zijn mondhoeken bij het zien van de speelse glinstering in haar ogen. Hij genoot wel van zijn uitzicht, al zou hij dat nooit hardop toegeven. Het was maar goed dat zijn gedachtes niet te horen waren, dan was hij er meteen bij. Rabia maakte grijzend een opmerking, wat een aanleiding was voor Mateo om een kussen naar haar hoofd te smijten. Ross keek met een lachje op zijn gezicht toe hoe de twee elkaar te grazen probeerden te nemen op speelse manier. Hij miste dit, deze sfeer. Maar hij was blij dat hij erbij was om het waar te nemen. Het leidde hem toch een beetje af van de harde realiteit. Dit leek hij dan ook nodig te hebben. Rabia was van plan opnieuw plaats te nemen op de bank, maar belandde in plaats daarvan half op Ross' schoot. Hij reageerde er maar niet op, maakte er ook geen flauw plagerijtje van, aangezien hij aan de dame kon zien dat ze het al ongemakkelijk genoeg vond. Ze baande zich dan ook al gauw een weg richting de keuken. Hierna deed Ross maar alsof het niet gebeurd was en ook Mateo leek het niet eens opgemerkt te zijn. Niet dat het uit zou maken. De stem van Rabia vulde zijn gehoorgang weer. Hij grinnikte kort om haar woorden. 'Should've kept my mouth shut.' mompelde hij, zogenaamd alsof hij hier erg van baalde, maar het kleine grijnsje op zijn gezicht maakte duidelijk dat hij niet serieus genomen moest worden. Toch zette Ross voor even een stop op de plagerijtjes en antwoordde hij nu serieus op haar voorstel, vraag, of wat het ook geweest was. 'Actually, I think I'm gonna call it a night, if you guys don't mind. I'm kinda tired.' Normaalgesproken was hij een persoon die vrij laat op bleef en ook erg goed zonder slaap kon, maar hij merkte gewoon dat de vermoeidheid zich steeds verder door zijn lichaam begon te verspreiden en hij geen zin meer had hier tegen te vechten. Misschien wilde hij ook de realiteit ontsnappen door naar dromenland te vertrekken, ook al was dit maar voor even.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Eigenlijk had ze haar ogen moeten rollen, toen Mateo en Ross elkaar grijnzend aankeken voordat er een antwoord op haar vraag werd gegeven. Al was dit niet het gevoel wat het in haar op riep; was er iets waar ze zelf geen weet van had? Of, sterker nog, wat wisten de jongemannen haar over haar vriend te vertellen? Dat het geen goede jongeman was, dat zeker, maar wisten ze meer? Ze glimlachte daarom een beetje onwennig toen Ross zijn blik weer op haar liet vallen, al had dit onbewust meerdere redenen. Hij stemde in ieder geval in, en niet veel later haar broer ook. Eigenlijk zou ze het vervolgens hierbij moeten laten, maar ze kon het niet laten er naar te vragen. "You know more than i do, isnt that so?" Ze tikte Ross zachtjes tegen zijn schouder en keek hem vervolgens met vragende ogen aan. "Or do you just like staring and smirking at your boyfriend like that?" Pretoogjes, inmiddels bekeek ze hem met deze. Haar glimlach was ook iets breder geworden, door haar opmerking en door de glimmende ogen waar ze in keek. Maar die waren niet belangrijk, dus die gedachte probeerde ze uit te zetten. "But i'm keeping this whole conversation away from you, and i don't mean to. You know you can stay right, no matter what that asshole tells you." Ze grijnsde, stak haar tong uit naar haar broer en maakte een opgeschrokken geluid toen ze een kussen tegen haar hoofd aan kreeg. Abrupt stond ze op, pakte ze het kussen en gooide ze deze terug. "You are mean to me, suck it." Ze grinnikte, schudde zachtjes met haar hoofd toen ze weer ging zitten. Per ongeluk net half op Ross zijn schoot - het was alsof het geluk bij haar in handen lag. Niet dus. Snel stond ze weer op, verzette ze stappen naar links voordat ze dus naar de keuken liep. Haar mok stond ondertussen al weer in de magnetron.
Ross had zijn zus er wel een enkele keer over horen fangirlen. Tenminste nog iemand met goede smaak bedacht ze zich. Het gaf haar echter een goede kans om de volgende opmerking te maken. "Perfect, you must know something about it then, you can watch it with me. Unless you two have manly things to do?" Misschien wilde de twee heren zich terug trekken in de kamer van haar broer, iets wat Rabia ook prima vond. Dan zou ze zelf wel kijken, voordat ze haar bed in zou duiken. Ze was echter niet vergeten waarom Ross hier was gekomen, en ondanks het feit dat wat afleiding geen kwaad kon wilde ze hem niet het gevoel geven dat ze niets om de situatie gaf. Ze keek hem dan ook met een vriendelijke glimlach aan terwijl ze wachtte op het piepje van haar melk.

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Ross had zich altijd al welkom gevoeld in dit gezin. Hij kende Mateo immers al erg lang en kwam al een aantal jaar regelmatig over de vloer. Hierdoor was het voor hem vrijwel bekend terrein. Ook kwam hij daardoor vaak in aanraking met de ouders van zijn vriend, en natuurlijk Rabia. De thuissituatie verschilde erg veel van die van hem. Begrijp het niet verkeerd, hij hield enorm veel van zijn broers en zijn zus, maar soms wenste hij dat het anders geweest was. Dan wenste hij dat hij wél ouders had die om hem gaven en hun kinderen op konden voeden, dat zij nu ook een normaal gezin zouden hebben dat bestond uit een stel ouders en hun kinderen. En vooral de genegenheid hiertussen. Het was iets dat Ross miste in zijn hele opvoeding; de liefde van een ouder, die boven alles en iedereen uit hoorde te rijzen. Hij dacht er nog wel eens overna, maar probeerde zo goed mogelijk te accepteren dat dit nou eenmaal was waarmee hij het moest doen. Klagen mocht hij zeker niet over de liefde die hij wél ontving van zijn zus en broers. Zij waren hem allemaal erg dierbaar, en het maakte niet uit hoe heftig en hoe vaak er ruzies gevoerd werden, hij zou altijd om ze blijven geven. Ze waren immers familie. Maar ondanks dat hij het accepteerde, zou hij zich - misschien wel voor de rest van zijn leven - afvragen waarom de twee personen die hem op aarde hadden gezet, de mensen die van hem hoorden te houden, meer dan van wat of wie dan ook, dat niet deden.
Rabia kondigde iets aan, waarop ze een grappende reactie ontving van haar broer. Ross lachte er kort om, maar richtte zich hierna weer op Mateo's zusje. Toen ze hen vroeg of ze haar vriend een beetje voor haar in de gaten wilden houden, hadden Mateo en Ross een kort moment van oogcontact, waarbij ze beiden een klein grijnsje op hun gezicht hadden staan. Hij sloeg zijn ogen weer op naar Rabia. 'I'm in.' zei hij, schouder ophalend. Ook Mateo stemde in. Het kon geen kwaad de gozer een beetje in de gaten te houden, want ook Ross vertrouwde hem niet bepaald. Eigenlijk had hij helemaal geen vertrouwen in hem. Hij vroeg zich zelfs af of hij Rabia wel behandelde zoals ze verdiende, maar Ross zou zijn neus niet al te erg in hun zaken steken. 'I think I've heard my sister fangirl over it once before, yeah.' Grinnikte hij en knikte hierbij. Rydel was wel echt een diva, moest hij toegeven. Ze besteedde veel aandacht aan haar uiterlijk in ieder geval.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Wellicht dat, als de jongeman die zojuist had gebeld zich zo zou blijven gedragen, ze binnenkort geen vriend meer zou hebben. Geen groot verlies, geen tranen van haar kant. Eigenlijk zei dat al genoeg, dat er van haar kant geen liefde meer voor de jongeman was. Maar waarom was ze dan nog samen met hem? Wellicht omdat het in het begin wel een goede relatie was geweest, dat hij toen deze kant van zichzelf beter in bedwand had kunnen houden. Al begon ze steeds meer het idee te krijgen dat het niet alleen een gedragsprobleem was. Was hij wellicht bang dat ze iets zou doen met een ander? Iets wat ze overigens nooit zou kunnen, zo hard was ze nou ook weer niet. Maar wat als dit hetgeen was dat hij had gedaan, en wat als hij bang was dat ze er achter zou komen? Als hij haar zo bleef controleren had ze weinig kans om dingen te doen, waarvan hij niet van af wist. Het kon echter ook zo zijn dat de jongeman niets had gedaan en dat dit enkel haar manier van denken was, en dat er niets aan de hand was. Al was dat ook een leugen, want de jongeman kwam haar de neusgaten uit. Ze schudde dan ook zachtjes met haar hoofd, haalde een hand door haar haren heen en likte nog even over haar mondhoeken heen. Haar benen trok ze op, wellicht omdat ze teveel in haar gedachten zat gebonden, en met haar handen blokte ze de inkijk die ze in haar shirt had gecreëerd - deze keer lager dan de normale inkijk. Maar goed, Ross had haar verzekerd dat het goed was en haar vervolgens bedankt voor het klaar maken van de gasten kamer. Ze knikte zachtjes, glimlachte hierna nogmaals, en liet haar ogen hierna op Mateo vallen. "I need you to do something for me," opperde ze. De jongeman trok zijn wenkbrauw op, keek haar vragend aan. "Smash your phone so he cant call anymore?" Rabia grinnikte, schudde echter met haar hoofd. "Why don't you and your boyfriend over here, check out mine? I suspect him." Ze grijnsde lichtjes, keek hierna weer naar Ross. "Not to throw you in shit again right away, and i'll drop the topic if you want." Rabia bleef niet zitten, stond op om weer naar de keuken te gaan en haar melk weer op te warmen. Dit keer pakte ze echter ook een koekje, weer van de bovenste plank van een ander kastje. "And if i have to drop this, cant we watch a movie or something?" Mateo reageerde vrijwel meteen; "Not that series again, i beg of you." Rabia lachtte zachtjes, schudde met haar hoofd. "You arent worthy of it anyways. Have you heard of it, Ross? Maybe Rydel watches it?"

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Het klonk misschien erg onschuldig, een ruzie tussen broers, maar het ging er altijd vrij heftig aan toe. Er waren vanavond dan ook bepaalde dingen gezegd die Ross naar het hart gegrepen hadden, waarvoor hij een twee keer zo harde opmerking naar Riker's hoofd geslingerd had. Nee, de jongens spaarden elkaar zeker niet als ze ruzie hadden. Op het moment was het maar beter dat hij zo ver mogelijk uit de buurt bleef van Riker, voordat het nóg verder uit de hand zou lopen. Ergens had hij het te doen met zijn zus, die zo hard probeerde het gezin bij elkaar te houden, maar hij zou niet het broertje spelen dat het allemaal maar goed vond. Hij kon veel hebben, echt waar, maar op een gegeven moment is de grens ook wel bereikt. Ross hield er niet van als hem verteld werd wat hij moest doen en dit was precies wat zijn broer continu deed. Hij maakte regelmatig opsommingen over dingen die hij niet goed deed, dingen waar hij meer aandacht aan moest besteden en waaraan juist minder. Hij deed niet anders. Iedereen was gelijk thuis, maar zodra er ruzie onstond liet Riker maar al te graag weten dat hij de oudste was. Dat ze zonder ouders woonden, betekende zeker niet dat Riker de rol van hun vader op moest gaan volgen, want was dat niet deels de reden geweest dat ze met z'n vijfen in een ander huis waren gaan wonen?
Ross voelde hoe Rabia haar hand op zijn schouder plaatste en hem meelevende woorden toe schoof. Hij wierp haar een glimlach toe, helaas iets minder overtuigend dan hij gehoopt had dat hij overkwam. Hij stelde haar medeleven op prijs, als dit maar niet uitliep op medelijden, want dat hoefde hij niet. Ross sloeg zijn ogen naar Rabia op en knikte bij wat ze zei. Nu was het Mateo's beurt om het over het onderwerp te hebben met hem. 'And there isn't any way you could talk to Riker about this? In a calm manner of course.' Ross schudde zijn hoofd. 'There is no decent conversation to be held with him, honestly.' 'And Rydel, how is she doing under these circumstances?' Hij zuchtte bij het idee. 'Desperate.' De twee jongens raakten verwikkeld in een gesprek over het akkefietje, ook al had Ross daar op dit moment eigenlijk geen behoefte aan. Dit had Mateo op een gegeven moment gelukkig opgemerkt en kaartte toen een ander onderwerp aan. Dankbaar had Ross geglimlacht. Vlak hierna liep Rabia opnieuw de woonkamer in, met een telefoon aan haar oor. Toen hij hoorde wat de dame zei tegen de persoon aan de andere kant van de lijn, wist hij al meteen wie het was. Iemand waar hij niet bepaald mee door dezelfde deur kon. Uiteindelijk kapte de dame het gesprek af en richtte zij zich op hen. 'It's okay.' stelde Ross haar gerust. 'Thank you.' was het volgende wat hij haar glimlachend zei.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Het had gekund, en ze had er een tijdje voor gevreesd, dat ze na die avond niet meer de rollen konden hebben die ze voor die avond hadden gehad. Natuurlijk wist ze dat Ross niet zo in elkaar stak, dat hij haar niet als een stukje vuil zou behandelen die hij toevallig en perongeluk eenmaal had gehad. Die avond nadat hij was vertrokken had ze dan ook meer dan een nare gedachtes gehad. Dat het verkeerd zou lopen en dat haar broer er achter zou komen, of dat de relatie die ze voor de ogen van Mateo hadden zou veranderen. Of hij zou denken dat ze makkelijk was, dat ze dit vaker konden doen als het toch een geheim zou blijven. Dit was echter niet het geval, zoals ze toen ook al hadden gezegd. het was iets geweest wat was gebeurd, een fout die ze beiden hadden gemaakt. Het zou moeilijk zijn voor alle partijen als het uit zou komen, en het was beter als ze een tweede fout zouden verkomen. Ze kon echter ook niet zeggen dat ze niet van de avond had genoten, dat ze er zo af en toe niet aan terug dacht met een glimlach. Hij had haar immers goed behandeld, en dat zou haar ook altijd bij blijven. Niet handig, en al helemaal niet wanneer ze in een kamer zat met beide jongemannen. Al was het nu helemaal niet handig, gezien het feit dat de blonde jongen hier naar toe was gevlucht, om het zo maar even te noemen. En hij zou vertellen waarom - als hij zou antwoorden op haar vraag. Het duurde even, en gedurende deze tijd keek hij haar aankijken, zonder te bewegen of geluid te maken, of zijn ogen af te wenden. Wat ongemakkelijk had ze naar beneden gekeken en een snelle slok van haar melk genomen, om vervolgens te negeren dat ze haar gehemelte had gebrand. Dat zou al helemaal ongemakkelijk zijn. En daarnaast was hij aan het bekennen en was het aan haar de schone taak dan ook werkelijk te luisteren. Zijn broer, dus ze ging er van uit dat het de oudste was, liet hem zo te merken niet alleen en bemoeide zich met vrijwel alles wat hij deed. Net zoals haar vader eigenlijk, al was dit geen eerlijke gedachte om te hebben. Ze had wel iets mee gekregen van zijn thuis situatie natuurlijk. Zonder ouders, alleen met zijn broer en jongere broertjes en zus. "And tonight you two had a fight? I'm sorry Ross.." Ze zette haar mok op de houten tafel voor haar en twijfelde even of ze het volgende moest doen. Haar hand plaatste ze uiteindelijk wel op zijn schouder, om vervolgens even met haar duim over zijn rug heen te wrijven. "You two stay down, i'll make the guest room." Ze wilde immers niet ongemakkelijk zijn, en het leek haar fijn voor de jongemannen om even met elkaar te praten. Ze vertrok dan ook naar boven, vergat haar melk die waarschijnlijk koud zou worden. Boven aan de trap hoorde ze vrijwel meteen haar telefoon afgaan - ze werd gebeld, en ze vroeg zich absoluut niet af door wie. Met een zucht liep ze haar kamer in, pakte ze het ding vast en drukte ze deze nadat ze had opgenomen tussen haar schouder en haar oor. Vragen zoals, waar was je en wat ben je aan het doen, werden naar haar hoofd geslingerd. Deze beantwoorde ze zo rustig mogelijk terwijl ze het bed maakte. Tien minuten later liep ze naar beneden, nog steeds met haar vriend aan de andere kant van de lijn. Soms vroeg ze zich af, wat ze had gedaan om hem zo onzeker te maken. Al vroeg ze zich ook af, of dit niet eerder door een probleem kwam dat hij zelf had. Haar ogen zochten in ieder geval hulpeloos naar die van haar broer, voordat ze zuchtte en antwoordde op nog een vraag van de jongeman. "Look, i simply cant be on my phone all the time, i told you that." Ze rolde even kort met haar ogen voordat ze weer plaats nam op de bank. "My brothers friend is over, why don't you calm down and let me enjoy my night?" Hier ging de jongeman ook op door, iets wat Rabia het gesprek liet beindigen en haar telefoon op de bank liet gooien. "I'm sorry," mompelde ze terwijl haar ogen die van Ross vonden. "Didnt mean to interrupt." Haar handen gleden naar haar mok, al liet ze deze staan toen ze merkte dat deze koud was. "The guest room is ready, though."

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Opnieuw merkte hij dat zijn ogen naar Rabia toe gelokt werden, waar hij haar aantrof in een houding waarbij haar shirt omhoog kroop. Als ze geen vriend gehad had, zou hij bijna zeggen dat ze het expres deed. Ross wendde zijn blik af voordat één van de twee het op zou merken en speelde wat met de ring rond zijn vinger. Het waren geen dingen die hij nog nooit gezien had, en dat was juist de schande. Het deed hem terug denken aan de nacht in kwestie, waar hij zich behoorlijk schuldig over moest voelen, meer dan hij zich er in werkelijkheid over voelde. Tuurlijk kwam er een schuldgevoel in hem naar boven drijven als hij dacht aan Mateo, met wie hij al zo lang bevriend was. Ross was een grote fout begaan, en dit wist hij, maar hij zou het niet terugdraaien als het kon. Hij had nooit spijt gehad van de situatie zelf, maar van het feit dat dit het zusje van zijn beste vriend betrof. Het was gewoon beter als hij het niet wist. Ross wilde niet dat het hun vriendschap dwars zou bomen, of de band tussen Rabia en Mateo zou beschadigen. Het was niet ideaal tegen hem te liegen, of eerder iets te verzwijgen, omdat het iets was dat tussen hen in stond, maar Ross wist dat het beter was zo. Rabia en Ross waren voor een avond vergeten waar zij stonden, hadden een uitslipper gehad, maar waren hierna weer in hun toebehorende plekken gevallen; Ross als beste vriend van Mateo en Rabia als zijn zusje, nothing more.
'Coke is fine, thank you.' beantwoordde hij Rabia's vraag, en voegde hier een vriendelijk knikje aan toe. Het luchtte Ross elke keer weer op dat hij en Rabia op een normale manier met elkaar om konden gaan. Hij had het vervelend gevonden als er een ijzige of ongemakkelijke sfeer tussen hen in gehangen had. Hij zag het veel liever op deze manier, zoals het altijd geweest was; dat ze simpelweg goed met elkaar overweg konden. Ross pakte dankbaar het glas cola van Rabia over en wierp haar hierbij een glimlach toe als bedankje. Vervolgens bewoog het drietal zich voort richting de woonkamer, waar ook Ross plaats nam op de bank. Zijn ogen gingen naar Rabia, die hem vroeg wat er gebeurd was. Voor een moment bleef Ross stil en bleef haar aankijken, niet zeker wetend of hij zijn kaarten zomaar open wilde gooien. Hij hield er niet van om mensen toegang te geven tot zijn gevoelens en de dingen die invloed op hem hadden. Maar het was Rabia. 'My brother is just... all up in my shit. It's just really fucking tiring to have someone boss you around all the time.' Zuchtte Ross en zette hierna zijn lippen aan het glas om een slok te nemen.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Een grote fan van melk was Rabia niet, ze was zich er van bewust dat ze het enkel wanneer het warm was over haar lippen kon krijgen. Goed warm, niet lauw. Het warm dat te teweeg kon brengen met een magnetron. Ze zuchtte dan ook, omdat ze zich pas realiseerde dat het glas dat ze nu op het keukenblad had staan niet in de magnetron kon. Glas was nooit echt een goed idee. Zachtjes schudde ze met haar hoofd voordat ze zich omdraaide en een kastje opende. Het was tot haar ongemak dat de kopjes op de bovenste plak stonden en dat ze zelf niet zo heel lang was. Zo moest ze op haar tenen gaan staan, en haar middenrif wat uitrekken om er bij te komen. Zelf merkte ze dat de stof van haar shirt ergens halverwege haar billen had gehangen, en ze had gehoopt dat ze de enige was die dit had gemaakt. Ze zou er echter niets door winnen als ze er bij stil zou staan, en dus sloot ze het kastje weer en zette ze de mok naast het glas. Deze pakte ze vervolgens vast, zodat ze het goedje kon overgieten. Familie drama, zoals gewoonlijk, bleek de reden te zijn dat de jongeman naar hier was gekomen. De tas die hij in zijn hand had verraden dat hij niet voor even zou blijven. Ze glimlachte dan ook opnieuw, wist even niet wat ze als eerste aan hem moest vragen. Hoe het was verlopen en wat er was gebeurd, of wellicht of hij iets te drinken wilde. Al kon ze zich voorstellen dat hij zichzelf wellicht wel wat te drinken gunde, gezien wat er wellicht was gebeurd. Nadat ze wat knopjes had ingedrukt en haar mok in de magnetron had gezet opende ze de koelkast weer, en sprak ze "Would you like a drink?" Ze deed het zonder naar achteren te kijken, en zuchtte even toen haar broer antwoord gaf. "A coke would be nice, Rab." Rabia schudde zachtjes met haar hoofd, pakte de grote fles met cola en gooide het, omdat de vraag überhaupt niet voor hem bedoeld was, in het glas waar zojuist de melk in had gezeten. Deze hield ze vervolgens uit naar de jongeman, zonder iets te zeggen. "Would you like a coke too?" Ze keek weer even naar Ross voordat ze een glas pakte, en deze omhoog hield. "Some water maybe?" Het glas zette ze weer neer en met haar handen leunde ze op het blad. Een niet zo'n handige pose, omdat ze naast haar ondergoed en haar shirt verder niets aan had en haar handen akelig dicht naast elkaar stonden. Dit, en het omhoog glijden van haar shirt, zouden haar normaal gesproken niet zo storen, maar ze wist meer dan dat haar broer wist. Al was het de bedoeling dat dit ook zo zou blijven, gezien ze niet benieuwd was naar zijn reactie. Even keek ze naar beneden voordat ze zich weer aan de cola overgaf, en dit in het glas van Ross schonk. Deze gaf ze aan hem, en hierna haalde ze haar mok uit de magnetron. De dam rook haar niet lekker, maar het zou goed smaken. "What happend?" vroeg ze terwijl ze voet zette naar de bank. Hier kwam ze op zitten, benen recht naast elkaar en haar ogen op de blonde jongeman gericht.

i bet your momma named you goodlookin'

ORPG| Some women fear the fire, some women simply become it.

Een ORPG gebaseerd op Supernatural samen met Deliane.

Er kan 18+ in voor komen, evenals geweld.

Bobby Jo Rogers

Sam Winchester


Poging 3

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Ross had geluk gehad dat Mateo zijn telefoon opgenomen had. Toen hij hem belde stond hij al buiten met een volgepropte tas en zijn gitaar -waar hij gewoon echt niet zonder leek te kunnen-. Hij was Mateo dankbaar dat hij Ross wilde ontvangen, hem onderdak zou schenken. Was dit niet het geval geweest, had Ross al bedacht dat hij maar ergens op een bankje moest overnachten. Gelukkig had het niet zo ver hoeven komen en had zijn beste vriend met open armen ingestemd. Terugkeren naar huis zat er voorlopig voor hem niet in. Hij bevond zich al veel te lang in dat huis, zonder dat hij zich er werkelijk thuis voelde. Zo was het niet altijd geweest, maar de afgelopen maanden liepen de spanningen erg hoog op. Vooral tussen Riker en Ross, alsof zij beiden de dominantste waren van het stel. Ross zag zijn oudste broer immers geen ruzie maken met anderen, hij zou bijna gaan denken dat Riker het op hem gemund had. Het was ook niet de eerste keer dat de twee broers vurig ruzie voerden. Hun stemmen dreunden vaker op hard volume door het huis heen, waardoor iedereen kon meegenieten. Zijn zus Rydel voelde het dan vaak als haar taak om de ruzie tot een einde te brengen. Het was zeldzaam dat ze hierin slaagde, en ook deze keer had ze er weer machteloos bij gestaan. Ross wist hoe vreselijk Rydel het vond om toe te kijken hoe ze elkaar af probeerden te maken met harde woorden. Soms leek het alsof zij nog het meest leed onder de ruzies. Oefening baart geen kunst, in deze situatie, want Ross weerhouden om het huis te verlaten was haar niet gelukt.
Nadat Ross naar binnen was gestapt had hij zijn lerenjack opgehangen en draaide toen terug naar zijn vriend Mateo. Dat was het moment waarop hij de betrokken blik van de jongen opmerkte. 'Are you sure you're okay?' vroeg hij, terwijl hij zijn hand op Ross' schouder legde. 'I will be.' was zijn antwoord en voegde hier een knikje aantoe. Mateo's mondhoeken vonden hun weg omhoog, terwijl hij zijn vriend een keer op zijn schouder klopte, met opzet een tikkeltje hardhandiger. Het tweetal baande zich een weg het halletje uit, waarbij zij een stem tegenmoet liepen. Zijn ogen vielen op de dame, waarbij hij moeite moest doen zijn ogen op de juiste hoogte te houden. Hij hoorde wat ze zei en liet een klein glimlachje doorbreken op zijn gezicht. 'Rabia.' knikte hij haar begroetend toe, maar beantwoordde hierna haar gestelde vraag. 'Family drama, the usual.' verzuchtte hij en trok hier kort zijn wenkbrauwen bij op. Hij wist niet tot hoever Rabia op de hoogte was van zijn situatie, maar hij gokte dat ze alleen weet had over het feit dat er zo af en toe wat akkefietjes ontstonden -of iets vaker dan af en toe-. Mateo leek hem niet iemand die Ross' verhaal zomaar op tafel zou gooien, en hij wist ook niet of hij dat erg op prijs zou stellen. Zo leden beide personen in deze ruimte aan onwetendheid over bepaalde dingen... En Mateo zou hem afmaken als hij het wist. Een geheimpje tussen Rabia en Ross, die zij nooit van plan waren uit te spreken. Hij had altijd al geprobeerd de situatie te verbloemen, maar hij wist echt wel dat het als een fout bestempeld moest worden, wat zij hadden uitgespookt.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.