Search for posts by Conscious

Re: ORPG | I still get butterflies even though I've seen you a hundred times.

''Oh ja, was even vergeten dat ik zo heet ben.'' Plaagde Darya hem lachend. Misschien leek dit wel zo door haar roodoranje lokken, maar ze zag zichzelf niet als een heel knap persoon dat jongensharten sneller zou kunnen laten slaan. Zweetdruppels druppelden over zijn borstkas naar beneden en normaal gesproken had ze haar neus afkeurend opgetrokken omdat ze de substantie niet erg fijn vond, maar nu deerde het haar niet. Zij was immers de reden dat hij zich zo voelde en hij was de reden dat zij zich zo voelde. Het deed haar alleen maar goed om te zien dat zijn lichaam reageerde op het hare. Een hardere kreun verliet haar mond toen hij nogmaals stootte en voor een paar tellen sloot ze genietend haar ogen. Het was pas op dat moment dat ze bezig waren, dat ze zich besefte dat ze dit aan het doen waren zonder ook maar enige vorm van anticonceptie. Haar moeder had altijd opgemerkt dat ze echt wel eens moest beginnen met de pil, dit was overigens alweer twee jaar geleden en eigenlijk slikte ze het toen voor niets, maar dat was nu allang niet meer het geval. Echter kon de oranjeroodharige jongedame zich niet meer herinneren dat ze de pil vanochtend had ingenomen. Misschien maakte ze zich nu druk om niets, maar misschien was er ook wel reden voor paniek.
Met een paar bewegingen wist Chris haar weer terug naar de realiteit te brengen – en op wat een manier. Hij hield zich niet in en dat was te merken ook. Darya had echter niets om over te klagen, want ze vond dit geweldig en ze voelde zich zó ontzettend goed met hem. Haar lippen drukte ze terug tegen de zijne aan, waarna Darya hem even kuste. Dit moment zou ze voor geen goud willen inruilen, al was het een beetje gek tot stand gekomen. Dronken seks hebben was niet iets wat mensen romantisch zouden noemen, maar toch had het wel wat. Ze hadden weer hun gebruikelijke plekje op het strand gevonden, waar het een beetje fris was, maar het ruisen van de zee op de achtergrond zorgde ervoor dat het toch een romantisch moment werd.
Eventjes bekeek ze hem vanonder haar wimpers bij het horen van zijn vraag. Jonas deed dit ook ja, maar liet hij haar zo voelen? Nee, zeker niet. ''Nee.'' Zei ze dan uiteindelijk ook een beetje hijgend en buiten adem door alles wat hij met haar deed. ''Nee, Jonas laat mij niet zo voelen, Chris.'' Haar lippen drukte ze weer in zijn nek, waar ze aan de huid begon te zuigen en de bekende paarsrode vlekken weer begonnen te vormen.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | The conversation between your fingers and someone else's skin. This is the most important discussion you can ever have.

Met zijn voet stopte Luka netjes de bal, die voor zijn voeten terecht kwam door een jonge voetbalspeler. Die keek hem wat verbaasd aan toen hij met een snelle vaart de bal naar hem terugspeelde. Dit ging zelfs zo snel, dat de bal verder raasde naar een andere voetbalspeler, die al net zo verbaasd de bal stopte. ''Zag je dat?'' mompelde de voetbalspeler voordat hij zijn duim opstak naar de nieuwe coach genaamd Luka en vervolgens zijn aandacht weer richtte op zijn eigen sport. Luka trok zijn trainingspak even recht en bekeek nogmaals de presentielijst, die hij in zijn handen had. Op deze lijst stonden alle namen van de dames die in het cheerleaderteam zaten – het team wat hij had aangeboden te coachen. Een aantal jaren geleden hield hij zich ook al bezig met deze school, maar dan als leerling. Hij had altijd in het voetbalteam gespeeld, maar had regelmatig meegedaan als mannelijk lid van het cheerleaderteam wat er destijds was. Toen hadden ze ook nog mannelijke leden, die waren er nu niet meer te vinden. Iets was best spijtig was, maar het maakte niet uit zolang het een kwalitatief goed team was. Luka had eigenlijk wel hoge verwachtingen ervan omdat het in zijn jaren al een goed team was geweest. Als hij anderen mocht geloven, was het team er alleen maar meer op vooruit gegaan en was het echt goed nu. In zijn ogen was het niet een sport waar je je uit kon sloven voor de jongens van de andere sporten, maar was het een serieuze sport die vroeg om een goede aanpak. Als iemand die er ervaring mee had, was hij gevraagd door de directeur die de sporten leidde. Hij wist dat Luka goed was in coachen, hij had al eens eerder het voetbalteam gecoacht voor een korte tijd, en dat hij goed was in cheerleaden. Er was hem uitgelegd dat de vrouw die de voormalige coach was, nu met zwangerschapsverlof was, en ze waren in hoge nood voor een nieuwe coach omdat de kampioenschappen tussen verschillende scholen er binnenkort aankwamen. Hij was de perfecte uitkomst geweest en eigenlijk voelde hij zich ook wel een beetje vereerd dat ze hem hadden gevraagd.
Tot zijn genoegen, kwamen de eerste jongedames al snel naar buiten gelopen. Ze droegen allemaal het bekende uniform met hierop het schoollogo. Het uniform verschilde niet echt van wat ze een aantal jaren geleden hadden gehad, het was alleen wat korter leek het wel. Geroezemoes ontstond onder de meisjes terwijl hun blikken op zowel hem als de andere twee teams gevestigd waren. Een blond meisje kwam op hem afgelopen en onbewust bekeek hij haar eventjes, voordat hij erachter kwam dat ze dacht dat hij een aanwinst was voor één van de andere teams. ''Ik ben coach Davies.'' Stelde Luka zichzelf voor, terwijl hij haar hand schudde en lachend zijn hoofd heen en weer bracht. ''Denk je niet dat ik daar een beetje te oud voor ben? Ik ben jullie nieuwe coach.'' Hij liet haar hand weer los en zag dat er nu een hele grote groep meisjes aan kwam lopen. ''Hallo, dames. Zoals sommigen van jullie misschien wel weten, is coach Burns toch met zwangerschapsverlof gegaan en heeft de directeur mij gevraagd om in te vallen. Voordat we beginnen met de training, wil ik graag een aantal dingen duidelijk maken.'' Hij trok de presentielijst naar zich toe en bekeek de meisjes voor hem eventjes. ''Ik heb liever dat jullie me aanspreken met 'je' dan met 'u'. Ik ben niet veel ouder als dat jullie zijn en wil me ook niet oud voelen. Je mag me aanspreken met zowel coach Luka als coach Davies.'' Begon hij. ''Ook verwacht ik een goede inzet van jullie. Jullie weten allemaal dat de kampioenschappen met de andere scholen eraan komen en zoals we dat een aantal jaar geleden deden, wil ik winnen. Jullie zouden dit ook moeten winnen. We beginnen met een al wat heftigere warming-up en zullen uiteindelijk eindigen met wat nieuwe dingen. Zijn er nog vragen?'' Hij keek de groep rond en knikte toen een roodharig meisje haar hand opstak. ''Hoe oud ben je?'' vroeg ze nieuwsgierig, terwijl haar ogen fonkelen omdat ze wist dat het een ietwat brutale vraag was. ''Tweeëntwintig.'' Beantwoordde hij haar vraag, wat voor zacht geroezemoes onder de groep zorgde. ''Nog meer vragen, of is dit het?'' zei hij.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | It's not like in the movies. It's better, because it's real.

Er waren twee dingen waaraan Lena een gruwelijke hekel had; rondjes rennen en maandagochtend. Combineer de twee en je kreeg een zeer niet-gemotiveerde jongedame terug. Dit was dan ook precies wat er nu aan de hand was. Met een moeilijk gezicht strikte de brunette de veters van haar witte sneakers op de rand van de kleedkamerbank en bond, nadat ze hiermee klaar was, haar bruine lokken samen door middel van een haarelastiekje in een losse paardenstaart. ''Ik heb hier zó geen zin in.'' Klaagde ze, zoals ze dit iedere week deed, tegen haar beste vriendin deed, Nilamée. Het was overigens ook wel een beetje Lena's eigen schuld. Als iemand die van festivals hield, was ze er haast elk weekend wel bij eentje te vinden. Dit weekend was geen uitzondering geweest. Ze had tot laat in de nacht staan dansen met onbekende jongeren en had zich compleet op laten gaan in de muziek. Sommige festivals bezocht ze samen met haar beste vriendin, maar hun muziekstijlen verschilden toch nog best wel en daarom was het niet heel makkelijk om een muziekevenement te vinden waar ze beiden zin in hadden. Lena was overigens ook niet iemand die het erg vond om er alleen naartoe te gaan. Haar neef, die drie jaar ouder was, nam haar geregeld mee naar festivals en zorgde dan ook voor drank. Een erg onschuldige tiener was ze dus niet, maar dat vonden zowel zij als haar ouders niet erg. Ze waren wel wat gewend van haar oudere zus, die nog eens stukken erger was ook. Ze wisten dat Lena zich niet in zeven sloten tegelijk bevond en lieten haar op dat gebied best met rust.
''Schiet op, zo meteen meld hij ons absent.'' Zeurde een ander meisje bij Genevieve, het populairste meisje van de school. ''Ja-ha.'' Reageerde die weer geïrriteerd, waarop haar blik viel op het tweetal wat tegenover haar stond. Ze zei niks en dat zorgde ervoor dat Lena met haar ogen rolde. ''Inderdaad, Genevieve. Je moet wel opschieten. Die plamuur laag loopt niet weg, hoor. Integendeel tot je ex.'' Grinnikte ze. Genevieve was haar nichtje, tot grote irritatie van beiden. Een goede band hadden ze niet. Lena had overigens wel een goede band met Alex, de broer van Genevieve die dus geregeld met haar mee ging naar festivals. Genevieve keek haar nicht geïrriteerd aan en Lena pakte snel de hand van Nilamée beet, waarna ze het veld opliep. Het was eigenlijk een grote atletiekbaan, vond ze zelf. ''Zijn jullie daar eindelijk.'' Zei de leraar geïrriteerd, die op zijn fluitje blies en wenkte dat iedereen moest komen. ''Jullie zien er niet erg energiek uit, dus laten we dit tempo even wat omhoog brengen en voor een energieke sfeer zorgen. Vijf rondjes om het veld heen, en snel!'' Lena kreunde luid, wat voor gelach zorgde. ''Heeft u daar een probleem mee, mevrouw Marshall?'' zei de leraar, die zijn handen in zijn zij plaatste. ''Ja, eigenlijk wel.'' Zei ze brutaal, waardoor hij zijn ogen samenkneep tot spleetjes. ''Als je nou nog een keer zo'n grote mond levert, kan je mooi zes rondjes gaan rennen. En snel, nu beginnen.'' Hij blies weer op zijn fluitje en met tegenzin begon de brunette naast haar beste vriendin te rennen. ''Dit is écht oneerlijk.'' Klaagde ze weer, terwijl ze een verdwaald plukje haar achter haar oor stak. ''Ik háát rennen. Hé, zullen we er tussenuit sneaken en naar de Subway gaan? Ik heb echt honger.'' Om dat te benadrukken sloeg ze lachend met haar hand op haar buik, maar begon ze wat sneller te rennen toen ze de priemende blik van de leraar zag.

De maandagochtend was weer beginnen, tot groot irritatie van veel jongeren. Dit betekende dat ze na een heerlijk weekend geen school toch echt weer de gevangenis binnen moesten lopen en zich weer moesten gedragen. Peter had er eigenlijk ook wel een heftig weekend op zitten. Een week geleden had hij het uitgemaakt met zijn ex-vriendin, omdat hij vond dat de ruzies tussen hen echt te ver gingen. Zijn hart was gebroken geweest toen ze de break-up had opgepakt alsof het niets was en verder was gegaan. Om alles een beetje te vergeten, was hij dit weekend uitgegaan met zijn vrienden. Ze hadden hem verteld gewoon te drinken en even niet te denken aan haar, maar het was moeilijk om haar te vergeten, vooral wanneer ze het populairste meisje van de school was. Het leek wel alsof hij overal de naam van zijn ex-vriendin hoorde. Want oh, wat was Genevieve een trendsetter en oh, had je al gezien wat voor rokje ze aan had? Zo zagen haar billen er echt fantastisch uit. Van zowel de meisjes als jongens hoorde hij haar naam elke dag weer en hij uitte zijn frustratie in lacrosse. Hij speelde voor het schoolteam en was best goed, al zei hij het zelf. De coach vond dit blijkbaar ook, want hij had Peter aangesteld als de aanvoerder van het team.
Het uitgaan was overigens niet het enige geweest wat dit weekend voor vraagtekens, aangezien hij zich niet zo heel veel meer kon herinneren, had gezorgd. Hij had een brief ontvangen zaterdag en hij was helemaal in shock geweest toen hij hem had gelezen. Het was misschien zelfs wel te gek voor worden. Namilée, een meisje waarmee hij een keertje had gekust in de eerste klas, vond hem leuk. Ze had een liefdesbrief aan hem geschreven waarin ze wel openlijk en precies haar liefde voor hem aantoonde. Peter had eerst niet zo goed geweten wat hij ermee moest en wilde dus ook de hulp van zijn vrienden inschakelen, maar besefte zich daarna al snel dat hij dat beter niet kon doen. Zijn vrienden waren echt wel aardig, maar ze zouden haar met haar gevoelens voor hem kunnen plagen en dat vond hij toch wel erg zielig. Hij had dus besloten om haar er nu op aan te spreken en de brief aan haar terug te geven, omdat hij niet vond dat hij dit in zijn bezit moest hebben en het moest koesteren alsof hij ook gevoelens voor haar had.
Genevieve had een hekel aan Namilée en haar vriendin Lena en had vaak vol ontzag over de twee gesproken. Hierdoor wist Peter dat ze bij elkaar in de klas zaten en zowat elke les met elkaar samen hadden. Het rooster van Gen stond nog steeds in zijn telefoon en hij kon zo snel erachter komen welke les ze nu hadden. Ondanks dat hij er niet naar uit keek om zijn ex-vriendin weer onder ogen te komen, het was te hopen dat hij haar niet zou zien, besloot hij dat hij de gek moest wagen. Het was ongeveer kwart voor negen toen hij met de brief in zijn handen het sportveld op kwam lopen. Het zag er niet naar uit dat ook maar iemand aandacht aan hem besteedde. Genevieve was nergens te vinden en de leraar was maar wat op zijn fluitje aan het blazen. Peter besloot de gok te wagen en zag toen Namilée samen met Lena rennen. Rustig rende hij achter ze aan, aangezien ze er niet het snelste tempo in hadden. ''Hey.'' Riep hij, waarna hij geen reactie kreeg. ''Hey!'' zei hij nu wat luider, terwijl hij nu naast ze kwam rennen. ''Kan ik even met je praten?'' vroeg hij aan Namilée, waarna hij tegen ze gebaarde om te stoppen.

i'm a good girl with a lot of bad habits

ORPG | It's not like in the movies. It's better, because it's real.

i'm a good girl with a lot of bad habits

ORPG | The conversation between your fingers and someone else's skin. This is the most important discussion you can ever have.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | Girl I ain't been in love in a minute, I ain't rub bodies in the club in a minute.

Het was oneerlijk geweest om zijn woede tegenover haar te uiten, zij kon er immers al net zo weinig aan doen als dat hij dat kon doen, maar daar had hij niet aan gedacht toen hij zo kwaad op haar was geweest. Bovendien was Oliver niet heel ver gegaan, maar had hij het bij een klein duwtje tegen haar schouder gehouden. Het had veel erger kunnen zijn, wanneer hij wat drank ophad en de Oliver in hem niet meer volledig te vinden was. Zijn woede-uitbarstingen van vroeger bezat hij niet meer, maar hij was nog steeds niet de rustigste persoon die precies wist hoe hij zich moest gedragen in bepaalde situaties.
Naliah had een fotolijstje in haar handen gehad. In het lijstje zat een foto van hem, Michael, Steven en nog twee andere jongens. Het was haast alweer een jaar geleden dat die foto was genomen, maar er zat een leuke herinnering aan. Zijn vrienden hadden wel eens lachend opgemerkt dat hij op dat gebied best zoetsappig was. Hij wilde namelijk veel herinneringen bewaren en dit deed hij door foto's te laten maken, deze vervolgens uit te printen en ze in een fotolijstje op te hangen in zijn kamer of gewoon op zijn dressoir neer te zetten.
Oliver hoopte vurig dat er niet iets rondslingerde waarvan ze een verkeerde indruk van hem kon krijgen – of nou ja, wel een juiste, maar gewoon niet de indruk waarvan je wilde dat je toekomstige verloofde die van je kreeg. Toekomstige verloofde. Hij kon het zich nog steeds niet echt beseffen, maar hij wist dat het de werkelijkheid was. Als het aan zijn ouders lag, was over drie weken de bruiloft al en zouden ze over een jaar een kindje hebben. Dit wilde Oliver overigens niet, echt niet. Als ze wel gingen trouwen, deden ze het op hun eigen tempo en wilde hij niet nog meer gedwongen worden door zijn ouders.
''I'm always right.'' Kon hij niet laten om lachend op te merken voordat hij de fles drank aan zijn lippen zette en hier een flinke slok van nam. In eerste instantie had hij alleen willen drinken, maar hij was er al snel achter gekomen dat ook zij wel wat alcohol kon gebruiken. Zin om weer naar beneden te lopen en zijn ouders onder ogen te komen had hij niet, vandaar dat hij nu gewoon vanuit de fles dronk. Hij had toch het idee alsof deze fles drank wel op zou komen. Zijn wenkbrauwen trokken kort samen tot een frons bij het horen van haar woorden, maar hij zei niets erover. Hij wist zelf wel beter, toch?
Zacht wreef hij met zijn vinger langs zijn kaaklijn voordat hij zijn ogen weer op haar richtte. ''And you think our parents won't be mad when we tell them we want a divorce? If it were up to me, I wouldn't even want a wedding, but here we are. It would be even more worse when the press finds out we're getting a divorce.'' Merkte hij op, waarna hij nogmaals een slok van de alcohol nam.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | I still get butterflies even though I've seen you a hundred times.

Een vertederde glimlach trok haar mondhoeken omhoog bij het horen van zijn woorden. Hij had haar perfect genoemd, iets wat ze een compliment vond, maar niets was minder waar. Darya was niet perfect, ze was een leugenaar. Ze had achter de rug om van haar voormalige beste vriendin gelogen en ze had veel mensen pijn gedaan in het proces. Niemand was perfect, zelfs zij niet, en dat was een feit. Toch vertelde ze hem dit niet, omdat ze niet zoveel zin had om het moment te verpesten. Het ging net weer zo goed tussen hen en hij zorgde ervoor dat haar hart als een gek tekeer ging, dat haar lippen schreeuwden om de zijne en dat haar lichaam het zijne tegen het hare opeiste.
Het was waar dat Alexis en Darya precies het evenbeeld van elkaar waren. Dit had vroeger al voor rare en verwarde blikken gezorgd. Het was vaak zo dat ze vragen kregen of dat dan niet vervelend was en of hun vriendschap dan wel zo sterk was. Beiden hadden altijd vol overtuiging gezegd dat dat júist hetgeen was wat hun vriendschap zo speciaal en hun band zo sterk maakte, maar achteraf gezien was niets minder waar. Het waren geen goeie vriendinnen, al die jaren waren alleen maar een leugen geweest. Alexis had dat in haar hoofd niet willen toegeven, maar Darya net zo goed niet. En dit was misschien wel het moment waarop ze dit aan zichzelf hadden toegegeven.
''Heb je het niet koud?'' murmelde Darya tegen zijn lippen aan toen hij zijn trui uittrok en deze onder hen neerlegde. Ondanks dat het fijn was dat ze iets zachts had, het zand bleef immers aan haar lichaam plakken en ze zakte er in weg, vond ze het belangrijker dat hij het niet koud had en dat hij zich goed voelde. Chris was altijd al haar prioriteit geweest, ze had hem altijd al boven anderen gesteld en er nooit wat achter gezocht, tot nu dan. Darya haalde wat moeizamer adem toen hij in haar stootte en merkte dat het ene na het andere genietend geluid uit haar mond te horen was; ze kon zich gewoon niet inhouden wanneer hij zoveel dingen in haar losmaakte. ''Jeez.'' Kreunde ze. ''Dat is maar goed ook.'' Zei ze plagerig, voordat ze zijn lippen weer even kuste.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | The best story to tell your kids is that of your own family.

Sebastian Emanuel Stephens.

i'm a good girl with a lot of bad habits

ORPG | I've been yours since the second we met.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | I still get butterflies even though I've seen you a hundred times.

Ze had eigenlijk niet verwacht dat hij toe zou geven, maar ze vond het niet erg. Sterker nog, het was precies wat ze had gewild. Ondanks dat ze hier de komende dagen wel op terug zou komen omdat ze niet wist of hij het ook daadwerkelijk meende, was het goed genoeg voor dit nu en voor dit moment. Jonas en Alexis vertrokken namelijk richting haar achterhoofd, om hier de rest van het moment te blijven. Die mochten niet meer naar voren komen om het gesprek te verpesten, dat was een ding wat zeker was. Darya wilde even niet aan ze denken omdat ze die twee nu niet belangrijk vond.
Ondanks dat haar lichaam waarschijnlijk erg koud aanvoelde, viel het wel mee hoe koud ze het daadwerkelijk had. Ja, tuurlijk was het fris, maar het was niet zo fris dat het haar echt irriteerde of dat het zo koud was dat ze ermee wilde stoppen. Bovendien zou dit haar wel weer warmer maken, dat was iets wat zeker was. Zo waren ze ook altijd bezweet in bed geëindigd en ze had het elke keer warm gehad, dus nu zou dit waarschijnlijk ook wel komen. De genietende geluiden die de mond van Chris verlieten, deden haar goed. Het gaf aan dat ze het goed deed – ondanks dat ze op dit moment eigenlijk helemaal niet zoveel had gedaan en dat hij in feite al het werk deed – en dat hij er van genoot. Haar hoorde je in ieder geval niet klagen.
Hij deed er alles aan om haar comfortabeler te laten voelen en hoewel een strand misschien niet de beste plek was om seks te hebben, had het zeker iets. Het frisse briesje wat soms voor nauwelijks voelbare kippenvel zorgde en de zwarte golven die zachtjes in de verte ruisten. Het had iets rustgevend en op hetzelfde moment iets erotisch, waardoor je dit moment haast als perfect kon omschrijven. ''Dit is perfect.'' Hijgde ze dan ook zachtjes, terwijl ze het niet kon laten om direct haar lippen terug te drukken en hem te zoenen toen hij dit ook bij haar deed.

i'm a good girl with a lot of bad habits