Search for posts by Asset

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Kort had hij met zijn ogen gerold door haar woorden. Als zij haar voeten eraf zou vriezen, dan zou hij haar nieuwe moeten kopen. ,,Aha, okay, I will" had hij maar gereageerd, wetende dat dit een opmerking was om de sfeer luchtig te houden. Nog altijd kon hij hier nog niet echt aan wennen, al moest dit wel langzaam. Hij was niet gewend aan de kleine opmerkingen die de hele dag door werden gemaakt, hij had nog nooit een kerstboom in huis gehad en hij was gewoon echt niet gewend aan het hebben van een relatie. Natuurlijk maakte hij zo nu en dan wat plagerige opmerkingen wanneer hij met een dame flirtte, maar dit was dan ook echt gewoon met de rede om haar dan in zijn bed te krijgen. Waarschijnlijk lukte dit zonder deze plagerige opmerkingen ook wel.
Toen Noralie zei dat dit misschien een beter idee was in de zomer, grinnikte hij. ,,Yep. You're probably right" zei hij, maar haalde hij hierna zijn schouders op. ,,You're the one who wanted to get out" grijnsde hij, terwijl hij zijn helm opzette en was gaan zitten. Hierna draaide hij zich om toen Noralie begon over netflix and chill. Had ze het nu over het 'echte' netflixen, of had ze het over seks? Wanneer ze het over seks had, zou hij hier geen problemen mee hebben, maar het leek hem niet de situatie. Fynn besloot niet meer op haar woorden te reageren en zette de motor aan. Meteen voelde hij de armen van Noralie om zich heen, wat ook gewoon het veiligste was.
Terwijl hij lekker gas gaf en wegreed, besloot hij dat hij helemaal geen zin had om naar de bioscoop te gaan. Waarom zouden ze naar de bioscoop gaan, wanneer hij hier eigenlijk geen zin in had? Noralie wilde de deur per sé uitgaan, dan vond ze het strand vast ook prima. Fynn manoeuvreerde zich gewoon door de straten, gaf tijdens enkele stukjes wat extra gas, maar stopte ook gewoon netjes voor een zebrapad wanneer dit nodig was. Zo nu en dan reed hij dan wel wat agressief en hard, maar hij zou nooit onveilig rijden of een andere weggebruiker in gevaar brengen. Hij ontving dan wel eens een boete, maar dit beetje geld miste hij niet.
Noralie moest wel al doorhebben dat ze niet naar de bioscoop zouden gaan. Fynn was het strandterrein opgereden en had zijn motor hier aan de zijkant geparkeerd. Hij kon natuurlijk niet de duinen en het daadwerkelijke zand doorgaan met zijn motor, dan kwamen ze vast te zitten. Zodra de motor stilstond en hij de motor uitgezet had, was hij afgezet. Hij had de handvaten nog vastgenomen; Noralie zat nog op de achterkant en hij wilde natuurlijk niet dat ze omviel, al zou dit bij nader inzien best komisch kunnen zijn.
,,I figured we could just go here, instead of the cinema" sprak hij uit. Hij had gewoon zijn zin in een film. Fynn had de helm van Noralie aangenomen en had zijn eigen helm afgezet. Het leek alsof er niemand meer op het strand was. Waarschijnlijk waren de meeste mensen lekker warm thuis. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Er was een kleine glimlach op zijn gezicht gekomen toen Noralie de vergelijking maakte met een sportabonnement. Ja, het was wel wat zonde van zijn geld, maar ergens maakte deze extra 20 euro per maand hem niets uit. Hij had voldoende geld. Bovendien was hij van mening dat het wel altijd handig was om te hebben, voor het geval dat. Ook nu voor Noralie, zou het ook misschien zo kunnen zijn dat zij wat series of films wilde zien. Bijna ieder huishouden had tegenwoordig een account aangemaakt op Netflix, zo ook hij. ,,You can see it like that, indeed" knikte hij. ,,Well, I go to the gym and I never watch Netflix. Most people are doing exactly the opposite" glimlachte hij hier zwak achteraan. Goed, nu ging hij niet echt naar de sportschool. Hij had een eigen kamer met hier een mini-sportschooltje in, maar het principe was wel hetzelfde.
Fynn had gewoon rustig gegeten van zijn lasagne. Zijn bord was nog niet op, maar hij was wel al bijna klaar. Zo had hij nog enkele hapjes genomen. Zodra hij zijn bord leeggegeten had, had hij zijn bestek gewoon diagonaal op het bord neergelegd en had hij een slokje genomen van zijn glas wijn.
Noralie leek het eens te zijn over zijn woorden. Geen romantische film en geen comedy. Hadden ze inmiddels nog een overeenkomst gevonden tussen hen twee. Noralie stelde voor om een horrorfilm te kijken, iets dat hij prima vond. Het maakte hem helemaal niets uit naar wat voor film ze zouden gaan. Bij horrorfilms was Fynn vaak vooral aan het opletten op de productie en de special effects binnen de film, goed, wanneer hij vroeger dan eens een horrorfilm gekeken had. Hij was er destijds niet echt van onder de indruk geweest, al kon dit ook aan deze specifieke horrorfilm liggen natuurlijk.
Terwijl Noralie opgestaan was om de borden naar de vaatwasser te ruimen, had hij zelf de twee placemats maar opgevouwen om deze in de juiste lade te leggen. Ondertussen had hij een vaatwastablet erbij genomen om deze in de vaatwasser te stoppen en deze vervolgens aan te zetten. Hij zette – ook wanneer hij alleen was – de vaatwasser gewoon iedere avond aan. Natuurlijk was het beter voor het milieu om dit met de hand te doen en om dit niet elke dag te doen wanneer er maar een beetje afwas was, maar ook hier kon hij niet echt wakker van liggen. Fynn klikte op het juiste knopje en zette deze hiermee aan. Er ontstond langzaam een geluid; hij stond aan.
Noralie had gezegd dat het gewoon erom ging dat ze het huis uit gingen, waardoor hij maar even knikte. Misschien deed hij dat ook wel veel te weinig; gewoon zonder een rede het huis uit gaan. Direct dacht hij na over een hond, wanneer ze een hond zouden hebben, zouden ze hier gewoon elke ochtend en avond mee kunnen gaan wandelen. Toch wist hij niet hoe handig dit was, hoe het beveiligingssysteem hier nog mee zou functioneren en of hij het wel wilde. Bovendien kon hij niet direct toezeggen aan alles wat Noralie (maar ook hijzelf) wilde, puur omdat dit niet vanzelfsprekend was. ,,Okay" knikte Fynn dan ook. Zouden ze nog wel naar de bioscoop gaan dan? Waarom zouden ze dan niet gewoon naar het strand of iets dergelijks gaan? Hij had eigenlijk vrij weinig zin om wat te hangen in een bioscoopstoel en wat naar een scherm te kijken. Het leek hem beter om dan naar het strand te gaan.
Yes, het was inderdaad een goed idee om te gaan. ,,If I were you, I'd wear a warm sweater and a warm coat. It will be cold tonight" sprak hij nog uit. Hij dronk het laatste beetje uit zijn glas wijn uit en liep vervolgens even naar zijn kamer. Hier trok hij de trui die hij nu aanhad om voor een dikkere en warmere sweater. Hierna had hij een dikke jas erbij gepakt en had hij een beanie opgedaan. Het leek hem wel een goed idee om met een motor te gaan. ,,We're going by motorcycle, okay?" vroeg hij Noralie. Ze zou gewoon achterop kunnen, inmiddels had hij een tweede helm gekocht. Ja, hij had echt overal aan gedacht wat betreft het feit dat ze bij hem in zou trekken.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Uiteraard moest hij veel van zijn trots en koppigheid aan de kant zetten om dit te doen en te vragen. Het werken had hem ondertussen wel al grotendeels afgekoeld. Fynn kon niet zeggen dat hij niet nog een beetje pissig was, maar hij besloot dit maar te laten rusten. Voor nu leek het hem het beste om een beetje moeite te doen om het wel te laten werken.
Het bleef kort stil, waardoor Fynn niet zo goed wist wat hij moest doen. Als Noralie hier in de slaapkamer wilde eten, was het ook geen probleem. Híj had dan in ieder geval laten zien dat hij moeite gedaan had, naar zijn idee.
Zo waren ze aan tafel gaan zitten, had hij kort een blik op Noralie geworpen en had hij hierna de fles rode wijn gepakt. Met de wijnopener had hij deze opengemaakt, om vervolgens wat wijn in het glas van Noralie en in zijn eigen glas te schenken. Hij had niet gevraagd of ze wat wijn wilde, maar nam aan dat ze dit geen probleem vond. Wanneer ze haar glas niet leeg zou drinken, kon Fynn hier ook niet echt wakker van liggen. Hij had meer dan genoeg flessen wijn in zijn wijnrek en had voldoende geld om nog nieuwe te kopen. Het leek hém in ieder geval een aardig gebaar van hemzelf.
Zo had hij een hapje lasagne genomen. Het was nog warm genoeg. Oh, Noralie wist zeker hoe ze moest koken. Dit was echt heerlijk. Ondertussen vroeg Noralie wat voor film hij wilde kijken. Zijn ogen gleden van de lasagne naar de dame voor hem. Er zat een normale toon aan zijn vraag, ze leek niet al te boos. Fynn beet op zijn onderlip en haalde zijn schouders op. ,,Eh... I don't really watch movies that often" mompelde hij. ,,Actually, I never watch movies... I've got a Netflix account, but I never use it" sprak hij hierachteraan. Fynn had het eens aangeschaft toen hij een dame had gevraagd om een avondje 'Netflix & chill'. Destijds was er toen wel een film aangezet, maar hadden ze hier niet meer dan een kwartier naar gekeken. De rest van de avond was voortgezet in zijn bed. Fynn keek nooit films of series. Als kind keek hij al niet vaak naar de televisie, dan was hij gewoon met andere dingen bezig. Films kijken was een vorm van tijdverspilling, met niet-bestaande gebeurtenissen. Fynn besloot niets hiervan hardop uit te spreken, wetende dat Noralie dit niet echt zou waarderen. Hij zou wel gewoon mee gaan kijken met de film, natuurlijk, misschien was dit ook weer een kleine actie waaruit af te leiden viel dat hij best wat voor haar over had.
,,As long as it's not a chickflick or a comedy, I don't really care what we're watching. What kind of movies do you like?" vroeg hij hierna. Oh ja, Fynn stelde een vraag. Applausje voor hem, hij deed echt zijn best.
Nadat hij nog enkele hapjes van de lasagne genomen had, vond hij het wel zo netjes om op te merken dat hij het lekker vond. ,,I like the lasagna" zei hij voorzichtig, ja, dit was een compliment. Hij glimlachte zwak, keek hierna weg naar zijn glas wijn om hier een slok van te nemen. Noralie leek niet echt heel boos te zijn. Zelf voelde hij zichzelf ook kalmeren, vooral omdat ze niet verder vroeg naar net. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Het waren vooral zaken van missies die afgemaakt moesten worden. Niet alleen missieplannen, maar ook bijeenkomsten die georganiseerd dienden te worden. Hier had hij komende week nog een afspraak over met zijn vader, het moest namelijk gewoon soepel en goed verlopen. Iedereen moest ingelicht worden over de bijeenkomsten van de missies, iedereen kreeg een trainingsschema en een aparte taak. Er kwam weer een grote missie aan over enkele maanden, dus de voorbereidingen hiervoor moesten langzaam beginnen.
Terwijl hij aan het werken was, had hij zo nu en dan een slok genomen van zijn kop thee. Zijn woede was langzamerhand wat minder geworden, puur omdat Fynn zichzelf af wist te leiden met de missie. Wanneer hij werkte, werkte hij geconcentreerd en doelmatig. Zo merkte hij verder niet veel van de geluiden in de keuken, waaruit wel te blijken viel dat het samenwonen ook niet zó erg was. De geur die in het huis begon te verspreiden was juist echt behoorlijk lekker. Het rook goed.
Terwijl hij nog bezig was met de laatste details van de missie, kwam Noralie aan met een bord. Fynn had opgekeken van zijn laptop. Ze mompelde wat. Misschien had hij iets aardiger mogen zijn naar haar toe, zeker nu ze gekookt had. Fynn had op zijn onderlip gebeten, maar voor hij nog had kunnen reageren, was ze weggegaan. Hij kon haar niet echt iets kwalijk nemen. Hij had haar niet zo netjes behandeld net. Wel bleek het duidelijk te zijn; Noralie had hem met rust gelaten terwijl hij werkte. Dit was goed. Dit was positief. Misschien was het wel goed geweest. Nee, Fynn wist dat het niet zo netjes van hem was. 
Fynn had zijn laptop uitgezet, had de beveiliging erop gezet en had deze vervolgens opgeborgen in zijn kluis. Zo had hij diep ademgehaald, had hij kort gekeken naar zijn bord en naar de eettafel. Dit was ook niet echt direct de bedoeling. Misschien was het beter om de eerste avond samen te eten. Bedenkelijk krabde hij door zijn haren, waarna een zucht zijn mond verliet. Hij maakte de lamp boven de eettafel aan, pakte twee placemats en hij legde bestek neer. Hierna pakte hij twee wijnglazen en een fles rode wijn. Zijn eigen bord met lasagne zette hij op een van de placemats.
Nadat hij diep ademgehaald had, was hij naar Noralies kamer gelopen. Hier was ze ingegaan. Hij had even op de deur geklopt, maar voordat Noralie ook kon reageren, had hij de deur open gemaakt. Noralie zat op de grond tegen de muur aan, ze was begonnen met eten. ,,I've set the table" mompelde hij voorzichtig. Het feit dat hij haar kwam halen, zorgde wel voor een klein deukje in zijn ego. Hij was koppig en eigenwijs, maar het leek hem op dit moment misschien toch beter om samen aan een gedekte tafel te eten. Misschien moest hij toch wat gaan opofferen om het te laten werken. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Eenmaal thuis aangekomen had hij het alarmsysteem er weer op de juiste manier opgezet zodra ze binnen waren. Natuurlijk had hij de buitenkant van het hele appartementencomplex al behoorlijk aandachtig beveiligd, maar wat zijn appartement betreft was zijn motto 'better safe than sorry', zeker nu Noralie bij hem ingetrokken was. Zo had hij de boodschappen naar binnen gedragen en had hij deze in de keuken neergezet. Hierna had hij zijn jas uitgetrokken en had hij deze opgehangen aan de kapstok die zich in de hal bevond.
Rustig luisterde hij naar de woorden van Noralie, waardoor hij fronste. Verwachtte ze dat hij zou gaan helpen met koken? Dat was behoorlijk inefficiënt, zo met z'n tweeën in de keuken. Fynn kookte dan wel zo nu en dan, maar hij zag het nut er niet van in om samen te koken. Hij had betere dingen te doen. Natuurlijk was hij best bereid de eettafel te dekken of om met iets kleins te helpen, maar Noralie moest er niet vanuit gaan dat hij elke dag zo met haar zou helpen.
Zo liep hij de keuken in en schudde hij zijn hoofd. ,,Wel no, actually. That doesn't mean I'm gonna lay on the couch and do nothing. I have something important to finish" sprak hij duidelijk en emotieloos uit. Waarom hij plotseling zo kil was? Geen idee. Wellicht vond Fynn het wat te veel in een keer; om én samen boodschappen te doen, én om samen te koken, én dat Noralie ervanuit ging dat hij haar zo zou helpen. Wanneer ze niets had gezegd, was hij best bereid geweest om groenten te snijden. Hij wilde duidelijk maken dat hij gewoon verplichtingen had en níet zomaar wat op de band zou gaan hangen, wellicht was dit ook datgene wat ervoor zorgde dat hij een beetje pissig was.
Zonder nog iets te zeggen zette hij de waterkoker aan, pakte hij een mok en een zakje gembercitroenthee. Strak staarde hij voor zich uit, hij hield verder zijn mond. Noralie moest leren dat ze hem niet moest commanderen en dat hij zijn eigen leven leidde, hij hield er niet van dat ze de baas speelde. Zo had hij zijn kop thee gepakt om vervolgens naar de lange tafel te lopen in de woonkamer. Hier zette hij zijn kop thee op tafel neer, waarna hij zijn laptop en beveiligingskastje uit de kluis haalde. Goed, misschien kon datgene dat hij nu zou gaan doen ook morgen, maar dit wist Noralie niet. Hij had geen zin in gevoelens, in zoetsappige gesprekjes en in dromerig gedoe. Hij wilde dit niet, had geen zin in iemand in zijn huis en vond het vervelend dat ze hem nu al zo wist te commanderen. Vanmorgen was hij er nog enigszins optimistisch ingegaan, maar inmiddels was dit compleet veranderd.
Fynn had Noralie best wel vanuit zichzelf willen helpen, maar niet wanneer ze hem zou gaan forceren.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hij grijnsde even kort door de opmerking door Noralie. Een foto van haar in zijn portemonnee? Dat was echt iets typisch dat ouders vaak van hun kinderen deden, zodat ze altijd bij hun zouden zijn, no matter what. Fynn vond het altijd een beetje overdreven, maar kon zich ook niet voorstellen dat hij ooit zo veel om iemand zou gaan geven. Hij had nu in ieder geval nog geen enkele foto van een dierbare in zijn portemonnee, maar nu speelde het uiteraard ook mee dat hij niet zo veel dierbaren had in zijn leven. ,,Would love that" reageerde hij wat plagend verder, ze wisten allebei maar al te goed dat dit waarschijnlijk nooit zou gaan gebeuren, maar wat geplaag kon nooit kwaad.
Zijn ogen gleden even door de mensen die nu aan het afrekenen waren. Vrijwel allemaal onschuldige, 'normale', oudere en een aantal degelijke mensen. Fynn keek naar een ouder stel, die rustig op hun gemak op zoek waren naar hun portemonnee. Ergens kon hij dit wel waarderen, het stel liet zich niet opjagen en deed gewoon rustig op hun gemak boodschappen zonder zich ook maar ergens druk om te maken. Aan de andere kant vond hij dit gewacht wel zonde van tijd, efficiënt was dit niet. Hij keek toe hoe de oudere mevrouw haar portemonnee had gepakt en zorgvuldig haar pinpas pakte, dit gebeurde allemaal op haar gemak. Fynn liet zijn blik gewoon willekeurig door de winkel glijden. Geen van deze mensen zou enig idee hebben wiens bloed hij al op zijn handen had of wat hij zowel deed. Niemand zou doorhebben dat Fynn en Noralie een 'neprelatie' hadden, alleen maar omdat hun ouders hier profijt van hadden.
Niet veel later was Noralie terug met een doosje bonbons, waarvan hij even naar het etiket en de merknaam keek. Groen doosje, hazelnootsmaak, pralinévulling, aha, dat zou hij onthouden. Toen Noralie zei dat ze niets meer pakte, knikte hij even. Het was wel goed dat ze blijkbaar gewoon bewust at om haar lichaam in (de prachtige) vorm te houden, maar Fynn kon het wel waarderen dat ze wel nog gewoon bonbons at. Hij zou het vreselijk vinden om continue samen te wonen met iemand die continue aanwees wat ongezond en wat dan wel niet gezond was. Hij at zelf ook erg graag gezond om zijn lichaam in vorm te houden en hij was niet echt iemand van de zoete dingen, maar van een vette hap kon hij om de zoveel tijd ook wel eens genieten.
Fynn had betaald, de tas boodschappen gepakt en niet veel later zaten ze al in de auto. Noralie had nog een opmerking gemaakt over de sleutels. Fynn klemde zijn kaken op elkaar en haalde zijn schouders op. ,,I still have to figure that out" mompelde hij, terwijl hij de auto startte en weer richting huis reed. Ja, dit moest hij echt nog uitvogelen. Noralie werd zijn verantwoordelijkheid. Dit klonk wel direct erg heftig, alsof ze direct toezicht nodig had, maar je wist gewoon nooit of een andere bende toevallig een missie gepland had staan. Fynn was degene die ervoor moest zorgen dat ze niet gewond werd, dat ze veilig was en dat er voor haar gezorgd werd. Dit was gewoon een ongeschreven regel die gold, zeker tegenover de ouders van Noralie.
Terwijl hij reed, zei hij verder niet echt meer iets. Hij luisterde gewoon even naar de muziek en dacht kort na. Op zich was dit samen boodschappen doen niet eens zo erg geweest. Natuurlijk prefereerde hij het online boodschappen doen, maar hij kon de plagerige opmerkingen zo tussendoor wel waarderen. Toch bleef het wennen, het hebben van een 'relatie'.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn

Horror, actie of een thriller vond Fynn prima. Hem kennende, zou hij toch niet echt helemaal met de film bezig zijn. Hij kreeg het altijd voor elkaar om zijn gedachten toch ergens anders naar uit te laten gaan, dit kon dan te maken hebben met een bepaalde missie, of iets dat hij nog moest regelen, maar hij keek gewoon nooit films. De laatste keer dat hij naar de bioscoop was gegaan, was eens met een 'afspraakje' met een meisje geweest. Hij was destijds 14 jaar geweest, schatte hij. Nadat hij gegaan was, had zijn vader hem ook direct duidelijk gemaakt dat dit absoluut niet de bedoeling was. Hij kon niets met een 'onschuldig' meisje beginnen, hij kon geen afspraakjes hebben of een serieuze relatie beginnen zonder hun toestemming. Sindsdien was hij eigenlijk ook nooit meer naar de bioscoop geweest. Zijn aandacht wist hij er toch nooit echt bij te houden en hij had sindsdien ook nooit meer met een dame afgesproken, goed, op wat etentjes en dates naar een kroeg na, maar die waren dan toch wat anders.
Fynn was achter Noralie aangelopen en had gewoon alles gescand wat ze hem aangegeven had. Ondertussen keek hij gewoon wat rond, maar had hij ook even de tijd genomen om eens naar Noralie te kijken. Als hij hier nu toch was, kon hij ook gewoon gebruik maken van de gelegenheid, toch? Fynn keek liever naar haar dan de verschillende soorten paprika's, waar Noralie mee bezig was. Het was niet onopgemerkt gebleven dat hij gekeken had. De onschuldige glimlach op haar gezicht liet hem kort grijnzen. ,,I do" gaf hij doodserieus antwoord. Als hij zou ontkennen, zou hij liegen. Noralie was een mooie dame.
Noralie maakte duidelijk dat ze dacht dat ze alles had, dus liepen ze richting de zelfscannerskassa's, waar, óók een rij stond. Fynn liet een zucht over zijn lippen glijden, dit was de rede waarom hij online zijn boodschappen deed. Dit bleef allesbehalve efficiënt. Hij keek even in het mandje en fronste even. ,,Is this everything you need? What do you usually eat for breakfast? Don't you need tampons or something? I don't want you to hold back" zei hij. ,,You told me you liked sweet stuff, right? Go get your favorite chocolate or sweets" merkte hij op, terwijl hij haar aankeek. Fynn had genoeg geld en had geen idee wat Noralie qua eten verder nog graag in huis had. Hij had weliswaar een voorraadje, maar kocht ook niet wekelijks enorm veel omdat het dan toch ging verrotten.
De vraag van Noralie zorgde ervoor dat Fynn zijn hoofd schudde. ,,No" antwoordde hij simpel. Meer woorden wilde hij er nog niet aan vuil maken, hij wist dat Noralie het hier niet bij zou laten en waarschijnlijk niet snapte waarom ze nog geen huissleutel kreeg, maar dat was omdat hij er nog over na moest denken. Er zat een uitgebreid alarmsysteem op het huis waar alleen hij van wist hoe het werkte. Hij had zijn sleutels, zijn eigen vingerafdruk ingesteld als toegangsbenodigdheid en een 5letterige code. Daarnaast had hij nog een alarmsysteem dat reageerde op beweging en een systeem dat reageerde op temperatuur. Wanneer hij in huis was met iemand anders, kon hij dit instellen. Wanneer hij een feest had, zette hij het systeem uit en zette hij dit ook weer aan wanneer het feest afgebroken werd. Natuurlijk zou Noralie binnenkort een eigen toegangscode krijgen, maar hij wist eigenlijk kort gezegd niet hoe het zou gaan. Waarom zou ze apart van hem een sleutel nodig hebben? Omdat ze zelf een afspraak zou hebben. Een erg prettig idee vond Fynn dit niet. Als toekomstig man, wat hij nu eenmaal was, was híj degene die ervoor moest zorgen dat Noralie veilig was. Wanneer hij erbij was, vond hij dit geen grote opgave. Wanneer hij er niet bij was, werd het lastiger. Ze moesten het er binnenkort maar eens erover gaan hebben. Voor Noralie zou het ook geen verrassing moeten zijn dat er gevaarlijke types rondliepen.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Heel toevallig wist hij dat de supermarkt waar hij nu heen reed vrij groot was. Er waren zelfscanners, dus hoefden ze ook niet in de rij te staan voor een kassa. Inmiddels had hij de afslag genomen, ze zouden er over enkele minuutjes zijn.
De reactie van Noralie liet hem kort grijnzen. Uit haar reactie bleek dat ze ook niet van chihuahua's hield, iets wat eigenlijk wel een opluchting was. Misschien was het ook wel een beetje een stereotypering, maar het had hem eigenlijk niet zo veel verbaasd wanneer het wel zo was. Over het algemeen vonden dames alle dieren 'schattig' en 'lief', zélfs kleine ratjes zoals chiahuahua's. Fynn luisterde naar Noralie, zijn ogen bleven gewoon gericht op de straat terwijl hij relaxed reed. Hij knikte kort toen ze vertelde wat voor rassen ze wel leuk vond. De dame liet al snel merken dat ze katten niet echt leuk vond. Hij begreep het wel. Honden konden erg actief zijn, terwijl katten veel sliepen of op kussens lagen. Hij vond het allebei wel iets hebben, maar dacht dat je uit honden als mens net wat meer plezier kon halen. Zo kon je een hond meenemen op wandelingen en meer actievere dingen doen, terwijl je met een kat vooral kon spelen en knuffelen op de bank. Een echte knuffelaar was hij niet, dus waarschijnlijk zou het tussen hem en een kat sowieso niet klikken. Hij reageerde verder niet echt meer op haar woorden, vooral omdat hij niet zo goed wat voor informatie hij nog moest delen. Hij had gegrijnsd en geknikt als reactie, dat leek hem wel voldoende.
Fynn had zijn blik kort naar Noralie laten vallen en had kort gefronsd, meende ze dit nu? Fynn moest toegeven dat hij naar zijn idee al erg veel moeite deed om het wel te laten klikken, blijkbaar succesvol. Zijn ogen waren ook weer snel naar de weg geglipt. ,,I have to be nice if we want to make this work" mompelde hij, terwijl hij het parkeerterrein aankwam en zijn auto in een vak parkeerde. ,,And by the way, We're not going to a comedy or a romantic chickflick" zei hij erachteraan. Hij zette zijn handrem op de auto en zette de motor vervolgens uit.
Niet veel later waren Noralie en Fynn naar binnen gelopen en had hij een mandje en een scanapparaat gepakt. Ze konden nog altijd een karretje pakken wanneer dit nodig was. ,,Well, grab whatever you need, Paris Hilton" sprak hij uit, deze laatste twee woordjes toch wat plagend. Het hoefde natuurlijk niet allemaal al te serieus te zijn in een relatie, toch? Fynn zou gewoon achter Noralie aanlopen en nu hij hier eens even uitgebreid en ongezien naar keek, had ze alles behalve een verkeerd lichaam. Nee, in tegendeel zelfs... 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Sinds hij zijn rijbewijs had gehaald, had hij erg veel gereden. Inmiddels had hij zodanig veel ervaring, dat het rijden gewoon als vanzelf ging. Natuurlijk was het nu heel anders dan wanneer hij haast had of voor een missie snelheid moest hebben. Op zulke momenten moest hij geconcentreerd zijn, maar wist hij het eigenlijk altijd veilig te houden. Fynn wist welke manoeuvres hij kon maken wanneer er plotseling een kind op de straat kwam rennen of wanneer er een bendelid achter hem aankwam. Dit was een van de vele dingen waar zijn vader op had gehamerd tijdens zijn opvoeding. Fynn wist hoe hij iemand af moest schudden, vaart moest maken en kon ontsnappen, maar hij kon ook gerust als een 'gewone burger' op een manier rijden waarop hij niet opviel. Goed, hij reed dan wel zo nu en dan wat te snel, maar dit gebeurde allemaal op een veilige manier. Op een of andere manier vond hij het autorijden altijd wel ontspannend.
Inmiddels klonken de gitaartonen van The Arctic Monkeys, Muse en The Smiths. Wat Noralie als antwoord gaf, kon hij wel begrijpen. Zolang de tekst maar een beetje logisch was. Toch vond Fynn bepaalde muziek niets. Hij hield echt niet van de 'zwijmelliedjes' of liedjes waarbij er zo veel autotune gebruikt was, dat de originele stem niet eens meer te herkennen viel. Puur, daar hield hij meer van.
Hoewel hij deze doelloze gesprekjes totaal niet gewend was, vond hij het niet vervelend dat Noralie best veel praatte. Fynn was wat dat betreft ook een echte luisteraar: Hij mocht dan wel niet echt de indruk geven alsof hij heel geïnteresseerd was, maar hij luisterde oprecht. Nu hij met Noralie zou gaan wonen, trouwen en leven, vond hij dat het-het minste was om haar een kans te geven, hoe lastig dat ook was. Ondertussen was hij gewoon op de snelweg beland en ging hij gewoon direct naar de linkerbaan. Een klein beetje snelheid kon geen kwaad.
Er was een zwakke glimlach op zijn gezicht had hij geluisterd naar alles wat Noralie uitkraamde. Sporten, gezond eten om de alcohol op avondjes uit te compenseren, puppy's en zoete dingen. Dit wilde hij onthouden.
Was het de bedoeling dat hij nu wat over zichzelf zou gaan vertellen? Erg veel viel er niet te vertellen, of eigenlijk wilde hij niet echt veel vertellen. Noralie had nergens om gevraagd, dus besloot hij door te vragen op de puppy's. Hij vond honden ook altijd leuk. Eigenlijk kwam hij vooral in aanraking met waakhonden en jachthonden door de bende en bij missies, maar hij vond het altijd fascinerend hoe ze altijd opgevoed konden worden. Nu was het natuurlijk niet de bedoeling om deze honden daadwerkelijk te gaan aaien of met ze te gaan spelen. Een echte dierenvriend kon hij zichzelf dus echt niet noemen. ,,So, what dog breeds do you like then?" vroeg hij door op haar woorden. ,,Don't tell me it's some kind of chihuahua" grijnsde hij hier nog even kort achteraan. Fynn haatte chihuahua's. Goed, haten was een groot woord, maar hij zag zichzelf niet snel met zo'n klein miezerig hondje – ratje – lopen.
,,And no, I wouldn't exactly describe myself as a sweet guy" mompelde hij, terwijl hij meetikte met de muziek op het stuur. Hij was waarschijnlijk een van de laatste personen die 'lief' genoemd kon worden. Fynn vond dit geen probleem, hij kon er wel mee leven. Hij was opgevoed door zijn vader met het idee om en harde instelling te krijgen, naar zijn idee was dit wel gelukt. Hij moest wel.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hoewel het idee van Noralie allesbehalve was wat Fynn normaal op een 'vrije' dag zou doen, leek het hem wel het beste om ermee in te stemmen. Ze moesten tijd spenderen met elkaar én ze moesten nu eenmaal in het openbaar als 'officieel' stelletje getoond worden. Het zou vast allemaal meevallen, maar Fynn moest er gewoon nog even aan wennen. ,,Okay" knikte hij, terwijl hij de afwas in de afwasmachine deed.
Noralie gaf aan dat ze zich nog even moest omkleden voor alles van deze avond, dus knikte hij. Dat bewees het stereotype van dames wel: omkleden, zichzelf klaarmaken. ,,Well hurry up then" plaagde hij even, toch wel met een klein grijnsje op zijn gezicht. Fynn droeg zelf gewoon een eenvoudige zwarte jeans, samen met een grijze sweater. Hierbij zou hij dadelijk wel leren jasje bij pakken ofzo. Erg veel gaf hij niet om kleding. Hij had een paar basic goede kledingstukken, vooral in het zwart, donkerblauw en grijs. Zolang de kwaliteit maar goed was.
Zo had hij zijn leren jack aangetrokken, om vervolgens naar het kastje te lopen om zijn autosleutels te pakken. Of beter gezegd: Een van de sleutels van één van zijn auto's. Voor nu leuk zijn Audi A8 hem wel geschikt. Eenvoudig, zwart, snel, prima voor een korte afstand. Fynn liep naar het kastje, legde zijn vinger op het scherm, toetste de code in en legde vervolgens zijn pink op het scherm. Yes, zijn hele huis was behoorlijk uitgebreid beveiligd, dus ook de autosleutels. Uiteindelijk pakte hij de goede sleutel en sloot hij het kastje weer. ,,I've been waiting for an hour" zei hij richting de slaapkamerdeur, toen hij in de hal stond. Normaal gesproken was hij altijd gewend om een afspraak te hebben, om zich te haasten, om ergens op een bepaalde tijd te zijn. Nu niet. Ze hadden alle tijd, hij kon op een veilige snelheid op zijn gemak gaan rijden, eenvoudig met een muziekje op... Het was allemaal echt wennen.
Het had niet lang geduurd tot Noralie klaar was om te gaan. Fynn had het extra alarmsysteem op het appartement gezet en zo hadden ze vervolgens de lift genomen naar de garage. Binnen no-time waren ze aangekomen in zijn hoek van de garage, die zeker 1/3 van de totale oppervlakte in beslag nam. Zo stonden zijn 3 motoren en 5 auto's klaar. Fynn drukte op zijn sleutel en zo gaf de auto al snel een signaal dat hij aangezet was. Als een echte 'man' had hij de deur voor Noralie geopend aan haar kant. Waarom hij dit deed? Fynn wilde laten zien dat hij wel een béétje moeite kon doen.
Nadat hij ook zat, had hij de auto gestart, was hij weggereden en had hij zijn favoriete afspeellijst aangezet. Rijden met muziek deed hij absoluut niet wanneer hij haast had voor een missie, maar voor een eenvoudige afspraak of meeting vond hij het altijd wel fijn. Zo hoefde hij ook geen navigatie meer aan te zetten, hij wist de route wel naar een grote supermarkt in de buurt. ,,So, what kind of music do you like?" vroeg hij Noralie. Fynn wist dat hij moeite moest gaan doen om er het beste van te maken. Normaal gesproken maakte het hem niks uit wat de muzieksmaak van wie dan ook was, maar als ze zo samen zouden gaan leven, zouden ze wel elkaars kleine eigenschappen en voorkeuren moeten leren kennen. Fynn was het totaal niet gewend, was het niet gewend om zo op zijn gemak ergens heen te rijden, maar wilde wel zijn best doen om Noralie beter te leren kennen. Het moest wel.

why do you hesitate?