Search for posts by Saranghae

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

from Saranghae on 11/05/2018 11:46 AM

Nayeon keek Dae voor een seconde ongelovig aan. Zij? Die de jongens zou moeten managen? Ze had wel enig idee hoe het werkte, aangezien ze zoveel met bands had samengewerkt. Maar zij? Vertrouwde Dae dat haar echt toe? Het zou een mooie kans zijn, zeker nu ze geen werk had. Het was op dat moment dat ze door had dat haar mond open had gestaan. Ze sloot die snel.
"Het kan goed werken. BTS en Monsta X zullen stoppen met bestaan als de jongere leden ook het leger in moeten en dat zal snel gebeuren," zei ze. "Ik ben enthousiast over het concept, maar..."
Nu keek ze de twee jongens zijlings wel even aan. "Uiteindelijk gaat het om de uitvoering. Dus ik verwacht veel voor het nummer van morgen."
Als zij zichzelf hier ook bij in moest gooien en de jongens moest representeren dan wilde ze wel dat het de moeite waard was. De jongens waren individueel goed, maar ze moesten bewijzen dat hun concept echt kon werken aan haar. Ze moest enthousiast worden over het nummer. Ze moest een beeld zien van alle jongens bij elkaar. Een imago, een droom haast. Dat was immers wat de fans moesten zien in de jongens. "Dus jullie hebben nog veel te doen," glimlachte ze naar hen. Daarna keek ze weer naar Dae. "En wij hebben een feest te vieren. Hoe kan het feest gaande blijven zonder de persoon die dit allemaal voor elkaar gekregen heeft?"
Ze liep het kantoor uit en wachtte daarbuiten tot de jongens en Dae ook kwamen. "Ik verwacht de gehele band morgen om tien uur hier. Meld je bij de receptie en dan kom ik jullie halen."
Ze keek beide jongens nog even serieus aan, voor ze zich tot Dae richtte en glimlachte. Ergens had ze een goed gevoel over de jongens en ze hoopte dat ze een succes kon betekenen voor Dae. Dat gaf ook weer een goed imago voor haar bedrijf. 

Shownu was ook redelijk verbaasd geweest dat ze naar binnen werden uitgenodigd. Het scheelde dat Jin gelijk het woord nam. Ook al was hij gewend dat te doen, was hij niet voorbereid geweest voor de vragen die Dae stelde.
Hij knikte instemmend op wat Jin aan haar vertelde. Iedereen had goede relaties met de bandleden die nog in de band zaten. Die jongens wilden juist dat ze weer een kans kregen op muziek. Het betekende zoveel voor hun. Hoewel hijzelf maar twee jaar had getraind als trainee, had zowel hij als Jin zo enorm hard gewerkt om in de industrie te komen. "Vooral met de geschiedenis van BTS zal een mix-up goed gaan," vulde hij nog aan.
Die nummers waren nog heftiger dan de nummers van Monsta X. Ook hij keek toen om naar Nayeon en bij de volgende woorden van Dae, keek hij naar zijn beste vriend Jin. Hij hoopte maar dat de connectie die Jin met haar had sterk genoeg was om hen een deal te laten sluiten. Gelukkig waren ze als band voorbereid geweest met het feit dat ze zichzelf moesten bewijzen. Ze hadden al een aantal nummers bedacht, geschreven en uitgewerkt. Morgen moest het enkel vlekkeloos verlopen. Hij liep achter de rest aan naar buiten en knikte naar Nayeon. "We zullen er zijn," bevestigde hij haar. Als dit hun enige kans was dan moesten ze die met beide handen aanpakken. Hij keek even om naar Jin toen de vrouwen vooruit waren gelopen om terug naar het feest te gaan. "Wat doen wij? Gaan we terug en de rest op de hoogte brengen of zullen we nog een glaasje mee pakken? En hoe hoog schat je onze kansen bij Nayeon? Ze was makkelijk genoeg over te halen, maar nu ze onze manager moet worden lijkt het een stuk serieuzer."
Hij was graag op de hoogte van de feiten en zaken. Zo wist hij de risico's en kon hij de rest ook op de hoogte houden. Het waren van die trekjes die hij nog had van toen hij een leider was geweest. Het was zijn taak geweest om iedereen up-to-date te houden en om ze te beschermen van risico's die slecht afliepen.

Re: ORPG] It's still magic, even if you know how it's done.

from Saranghae on 11/05/2018 11:24 AM

Rin haalde eens diep adem en keek naar de houten kruk die voor de groep stond. Aangezien ze hier een jaar zouden leven, was het belangrijk dat ze de gebruiken overnamen van Hogwarts zelf en dus ook zouden ingedeeld worden in een huis. Even keek ze over haar schouder naar haar tweelingbroer die aan de Slytherin tafel zat. Hij knikte kort, maar bemoedigend naar haar. Ze was de zomer al gekomen, zodat ze die kon spenderen bij haar broer en vader. Het was nodig geweest, want ze hadden beide zoveel van elkaars leven gemist. Nog altijd miste ze hem enorm. Voor de scheiding waren ze niet bij elkaar weg te slaan. Twee handen op één buik. Tot ze geforceerd werden elkaar los te laten. Het was het moeilijkste wat ze ooit had moeten doen. Misschien was dat ook de reden waarom alles zo slecht leek te gaan bij haar. Al leek Seoyun het aardig in orde te hebben. Opnieuw keek ze weer naar de kruk. Seoyun had haar nog op het hart gedrukt dat het voor hem niet uitmaakte in welk huis ze terecht kwam. Ze hadden samen in de buik gezeten en een huis zou daar geen verschil in maken. "Hyorin Lee," werd haar naam opgeroepen door een wat oudere vrouw. Ze staarde naar de grond en ging op de kruk zitten. De hoed voelde zwaar aan en het duurde enige tijd voor het tegen haar begon te praten in haar hoofd. Mmm, another Lee. Where to put you? Your not as cunning as your brother nor do you share the ambition, but there is talent. You'll be brave so better be... "GRYFFINDOR!"
De hoed werd van haar hoofd gehaald en ze keek even naar haar broer. Hij glimlachte naar haar en wees naar de tafel waar ze moest gaan zitten. Ze kwam snel van de kruk af en schoof bij de tafel aan. Een beetje verlegen keek ze naar een aantal gezichten die naast haar zaten.

 

Seoyun liep naast Kace met zijn tas over zijn schouder geslagen. In het begin hadden de leerlingen vreemd naar hun gekeken. Slytherin en Gryffindor vrienden? Maar onderhand waren ze het nu wel gewend. Seoyun was het best bevriend met Kace en echt andere vrienden had hij niet. Hij had ze ook niet nodig. Hij vermaakte zich prima alleen. Bedenkelijk keek hij voor zich uit. Ze waren zelf al een weekje begonnen, maar vandaag op de zondag, kwamen de buitenlandse studenten en zouden ze ingedeeld worden. "You better be nice to my little sister if she's sorted into Gryffindor," zei hij waarschuwend tegen Kace. Al hoefde hij zich daar vaak geen zorgen om te maken. Kace was vriendelijk tegen iederen, soms misschien iets te vriendelijk... Daarom keek hij Kace ook met een blik aan die genoeg moest zeggen: waag het om met haar hoofd te flikflooien. Rin had het al moeilijk genoeg gehad in Amerika. Ze had hem altijd brieven gestuurd over wat er mis ging en hij hoopte dat hij haar ermee kon helpen. Hij had zijn wederhelft vreselijk gemist dus toen hij plots een brief kreeg met de aankondiging dat ze een jaar lang bij hem zou zijn op Hogwarts... Het had veel met hem gedaan. "Well, I'll see you after dinner."
Hij gaf Kace een klap op de schouder, wat meestal hun begroeting en afscheidsgebaar was, en liep toen naar zijn tafel waar hij aan ging zitten. Toen iedereen zat gingen de deuren open en kwamen de buitenlandse studenten binnen. Hij zocht meteen naar zijn zusje. Ze zag er nerveus uit en dus knikte hij haar bemoedigend toe. Zijn blik schoot naar Kace toe, toen ze werd gesorteerd in een huis. Hij was al omringt door meisjes door zijn populariteit. Een kleine grijns kwam op zijn gezicht. Het zou hem niet verbazen als meerdere meisjes van de andere scholen ook achter zijn kont aan zou gaan. Zelf was hij ook gewild bij de meisjes, maar iets aan zijn houding en blik liet hen weten dat ze niet dichtbij hem moesten komen. Hij had eerder aanbidders op afstand dan een stoet meisjes die achter hem aan rende zoals bij Kace. Hij zou voor geen goud hun rollen willen omdraaien.

Re: ORPG] Hocus pocus

from Saranghae on 11/04/2018 09:26 PM

* Ilvermorny School of Witchcraft and Wizardry
* Pureblood




* Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry
* Pureblood
* Slytherin

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

from Saranghae on 11/04/2018 02:33 PM

Nayeon liep het liefst rond in een highwaist spijkerbroek met een simpel shirtje of hemdje erboven. Echter was dit een feestje en had ze zich zowaar een beetje formeel aangekleed in een zwarte highwaist pantalon en een witte blouse. Rond de kraag had ze met een zwarte lint een strik gemaakt met lange losse uiteinden. In haar hand had ze een glas champagne. Zoekend had ze rond gekeken naar de mensen op het feest, maar zoals gewoonlijk zag ze Dae daar niet tussen. Het verbaasde haar na al enkele jaren niet meer. Ze legde haar glas op de tafel naast haar en maakte met haar camera een aantal foto's. Net toen ze op het punt stond om een foto te nemen, werd het beeld voor haar camera zwart. Verrast keek ze op in het gezicht van Jin. "Kim Seokjin," glimlachte ze. "Natuurlijk herken ik je nog. Je band was samen met Big Bang en SHINee een van de meest succesvolle."
Zulke bands vergat ze niet snel, zeker niet als ze de kans had gehad om met hen samen te werken. Voor de albums 'Her', 'Tear' en 'Answer' had ze samen met hen gewerkt aan de fotoboeken van de albums. Ze had de albums zelf nog in een kast staan. Het waren mooie herinneren. "Ik kan mij niet herinneren dat jullie op de gastenlijst stonden."
Een wenkbrauw ging even omhoog, maar al gauw kreeg ze het verhaal te horen. Meteen raakte ze enthousiast. Wie wilde nou niet een mashup van twee enorm bekende ex-bands? Het was een nieuw concept, verfrissend. "Goed, ik zal met haar praten, maar ik kan niets garanderen."
Ze wenkte de jongens mee naar het kantoor van Dae en gebaarde daar dat ze er even moesten wachten. Na geklopt te hebben, stak ze haar hoofd om de deur om Dae aan te kijken. "Je komt beter maar snel. Ik heb twee speciale gasten voor je mee naar boven genomen en een geweldig concept."

Shownu had geen enkel idee gehad of het zou werken. Het was een plan geweest van hun twee, maar was het uitvoerbaar? Naar binnen komen was makkelijk genoeg, maar binnen blijven? Als iemand hen zou opmerken en zou zien dat ze niet op de lijst stonden dan werden ze er geheid eruit gegooid. Al was het één van hun weinige unieke kansen om een manager face-to-face te zien in plaats van e-mails. "Ik hoop dat ze je herkent, Jin," mompelde hij. Het was maar goed dat ze gekleed waren voor een feestje in hun zwarte broeken, witte hemden en stropdassen met een jasje. Het zag er allemaal chique uit. Hij keek het feestje rond en probeerde de vrouw te vinden die aan Jin's beschrijving voldeed. Hij keek op toen Jin riep dat hij haar zag en op de hielen van de jongen volgde hij hem. Nayeon leek erg snel gewonnen te zijn door Jin's uitleg - iets wat hij niet had verwacht na alle afwijzingen tot nu toe. Samen met Jin volgde hij de vrouw de lift in en kwamen ze uit op de hoogte verdieping, waar het uitzicht het mooist was. Even keek hij om zich heen. Hij zou liegen als hij zei dat hij niet nerveus was. Wellicht was dit hun enige kans en die wilde hij niet verknallen. Pas toen de CEO naar buiten kwam en de mannen vragend had aangekeken, maakte hij een buiging. "Hyun-Woo Sohn, van Monsta X," stelde hij zichzelf voor. "En dit naast mij is Seokjin Kim, van BTS."
Even keek hij naar zijn vriend om, voor hij Dae weer onder ogen kwam. "We komen net uit het leger met een aantal andere exleden. Ondanks dat we hebben moeten stoppen, willen we niet stoppen met muziek maken. Wij geloven dat we een hechte band kunnen vormen met een visie. De fans kennen ons al. Ze missen ons. Een mix-up comeback is nieuw en zou teleurgestelde fans weer kunnen verblijden. De fans zijn er al. Geef ons een kans en we zullen ze bij elkaar brengen en opnieuw succesvol zijn."

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

from Saranghae on 11/03/2018 11:42 PM

ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

from Saranghae on 11/03/2018 11:22 PM

"Your presence can give happiness. I hope you remember that"  -  Jin-sama
Hotness guaranteed, 18+
Met Cori <3

Re: ORPG] Don't say a word while you dance with the devil...

from Saranghae on 11/03/2018 07:43 PM

Taeyang grinnikte en gaf hem een zachte duw. "I always want your attention, but not when there's a fight going on, sweetheart."
Het was waar. Ze leefde voor zijn aandacht, zijn blik, zijn aanraking. Van kleins af aan vond ze het heerlijk om in zijn bijzijn te zijn en als hij dan iets anders ging doen dan waggelde ze achter hem aan en bleef ze aan zijn mouw of broek trekken tot hij om zou kijken. Ze had zelfs een keer bijna zijn broek helemaal naar beneden getrokken. Dat was per ongeluk gebeurd, omdat ze haar evenwicht had verloren en ze omviel. In haar val had ze zich vastgeklampt aan zijn broek. "She was okay," mompelde ze. "But not entirely me. I'm sorry you had to go through all that. My mom should've given you a headsup about my whereabouts."
Al zat daar ook een risico aan. Haar oom had het misschien kunnen afluisteren of de hint zelf kunnen vinden. Ze zuchtte zwak en keek even glimlachend op naar Jin. Ze trok het meisje in haar armen en knuffelde haar. Het meisje was jonger dan haar en het was voor het eerst waarschijnlijk haar serieuze gevecht geweest. "You did good," glimlachte ze.
Ze nam Minsoo's arm weer aan en grinnikte zwak om Kai. "Is it not?" vroeg ze plagend aan hem toen hij Kai uitlegde dat trouwerijen in een familie niet vreemd waren. Taeyang keek over haar schouder lachend naar Kai en zag hem snel een sprintje trekken. Ze liet haar verloofde los toen ze weer terug bij het kamp waren en ze zuchtte zwak. "Camp is still going on for two days," zei ze zacht, terwijl ze naar de hutjes keek. "I'm not sure if I want to go back."
Ze keek naar Minsoo op. "I might have changed to who I really am, but I don't feel safe. This place here is not our ground. Could we arrange something with the headmaster, so I can come home with you?" Ze ging tegen hem aan staan en sloeg haar armen rond zijn middel. Daarnaast wilde ze hun eerste nacht samen niet apart spenderen door kamp. Het hele menselijke gebeuren vond ze eigenlijk niks meer. Het liefst ging ze terug naar hun wereld.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

from Saranghae on 11/03/2018 01:00 PM

Ellie's lichaam trilde en ze zakte neer op de grond zo gauw Chris haar los had gelaten. Ze legde haar hoofd tegen de muur en keek naar Chris die gesloopt op het bed lag. Een warme glimlach kwam rond haar lippen en voor een moment bleef ze nog zitten, tot ze het gevoel had dat ze weer kon staan. Ze leunde op haar nachtkastje en kwam overeind. Ze ruimde de taarten snel op en trok het laken onder Chris vandaan, zodat het bed weer schoon was. Ze legde een schoon laken over hem heen en knielde voor het bed neer, met haar hoofd op haar armen keek ze hem aan. Ze reikte haar arm naar hem uit en streelde over zijn haar. God, wat hield ze van hem en hij zou haar man worden. Kon het leven beter worden dan dit?
Ze kroop het bed op bij Chris en nestelde zich tegen hem aan. Het boeide haar even niet dat ze dwars op het bed lagen in plaats van recht, zoals het hoorde. Waarom zouden ze zich aan regels houden van wat zou moeten? Ze maakten hun eigen regels. Glimlachend drukte ze een kus op zijn wang. Het zou vreemd zijn om morgen weer naar werk te moeten, terwijl ze het liefst gelijk aan de slag ging met het plannen van hun trouwerij. "Wat dacht je van de herfst?" vroeg ze zacht. "Wanneer alle bladeren geel, oranje en rood kleuren. Een zee van kleur op de grond, niet te warm en niet te koud." De lente vond ze eveneens ontzettend mooi, maar ze had last van hooikoorts en ze wilde niet snotterig met rode ogen op het altaar staan. Ze zag het al voor zich. Een rustieke omgeving met kaarsen en lichtjes, nog een beetje in de periode van de nazomerse herfst. Een mooie lange witte jurk zonder al te veel tierlantijnen en dan Chris... Strak in pak. Ze kon zich nauwelijks voorstellen hoe hij er dan uit zou zien, maar ze wist zeker dat ze bovenop hem zou willen springen. Dat wilde ze immers altijd wel. Ze kwam iets overeind op haar zij en streelde zijn rug met haar vingers. "Ik houd van je," fluisterde ze zacht en ze kwam boven op hem liggen, met haar buik op zijn rug en haar hoofd op zijn schouder. "Alles van jou, alles in jou." Ze keek naar de vele streepjes op zijn rug en begon op elk streepje een kusje te geven. Toen ze helemaal beneden kwam, bij zijn kont, ging ze erop zitten. Haar handen gleden weer over zijn rug, dit keer niet strelend, maar masserend. 

Re: ORPG| Why is the rum always gone?

from Saranghae on 11/03/2018 11:44 AM

Sebastian knikte en legde zijn hoofd tegen de rand van het badkuip, zodat hij eveneens zijn ogen kon sluiten en genieten van het warme water met Xiomara in zijn armen. Hij kon zich niet voorstellen dat hij ooit iets liever had gewild dan dit. Hij zuchtte dan ook even tevreden en opende zijn ogen loom toen ze zichzelf omdraaide. Glimlachend keek hij naar haar en sloeg hij een arm rond haar middel. Hij kon het niet laten om even over haar rug te kijken, naar haar billen die boven het water uitstaken, tot haar lippen tegen de zijne lagen. Hij sloot zijn ogen weer en kuste haar, totdat haar warmte weer bij hem weg ging. "Des te meer om te aanbidden," grijnsde hij grappend. "Zeg me niet dat je er niet van geniet. Ik zie het aan je. Wil je niet eens een keer alles aanraken?"
Hij trok grijnzend een wenkbrauw op en verzat af en toe, zodat ze overal bij kon. Zacht pakte hij haar pols en bracht hij haar hand naar zijn mond, zodat hij een kus kon geven erop. "Dat is meer dan genoeg voor mij," zei hij zacht. Hij drukte nog een kus op haar hand en trok haar toen aan haar pols weer bovenop hem, buik op buik. Hij streelde haar haar uit haar gezicht en drukte een kus op haar voorhoofd. "Heb je al een idee voor een koers?"
Het was hem bekend dat ze voor nu rond dopperde op het water, doelloos. Daar hield hij niet van. Zeker niet als de tijd tikte en wie weet hoe snel het voorbij tikte.

Ceto glimlachte breed toen Jiro haar terug op schoot trok. Zijn eerdere erectie die haar was opgevallen leek nu nog duidelijker, vooral omdat ze het tegen haar been aan kon voelen. Genietend ontving ze zijn lippen en ging ze verzitten, waardoor ze er bovenop zat. Het deed misschien veel met Jiro, maar ook met haar. Haar ademhaling versnelde iets door zijn lippen die haar begeerde en zijn handen die over haar lichaam gleden. Ze waren ruw, maar daar hield ze juist van. Het maakte elke aanraking intenser. "Dat kan haast niet," fluisterde ze terug en ze keek hem even schuin aan voor ze zijn hemd bij hem uit deed. Stil liet ze haar vingers over zijn lichaam gaan. Het was getekend met oude littekens, maar ze vond hem mooi. Mooi zoals hij was. Ze boog zich naar hem toe en kuste elke litteken die ze kon vinden. Uiteindelijk ging ze weer naar boven en likte ze met het puntje van haar tong langs zijn nek, naar zijn oor waar ze zacht in kreunde. Hij maakte haar net zo gek. Ze kwam iets overeind om haar onderbroekje uit te doen en zat neer op zijn erectie, nog niet erin, zodat hij kon voelen wat hij met haar had gedaan. Zacht bewoog ze erover heen en keek ze hem aan met liefdevolle intense ogen. Ze glimlachte onschuldig naar hem, wetend wat ze met hem deed en stond weer op. Ze draaide zich om en boog voorover, zodat ze met haar onderarmen op zijn bureau leunde en haar billen zijn kant op stond. Ze keek over haar schouder naar hem. "Waar wacht je op?" vroeg ze zacht.