Search for posts by CRNOIA

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Alex was gestopt met het geven van kusjes tegen Sophie haar nek toen ze begon met het losmaken van zijn knoopjes. Met ogen vol lust keek hij naar de blondine die zorgvuldig de knoopjes opende en vervolgend haar platte hand tegen zijn gespierde lijf legde. Hij werkte hard voor zijn lichaam, dus het streelde zijn ego flink als iemand het complimenteerde. Alex legde zijn hand onder Sophie haar kin. Het meisje was zo verschrikkelijk knap.
"I always give compliments when they are deserved," zei Alex zacht. Hij aaide met zijn duim over haar zachte huid. Voor het eerst had Alex de drang om zijn lippen tegen die van haar te duwen. Hij was nieuwsgierig of haar lippen net zo zacht was als haar huid. Alex schudde de gedachten weg. Kussen zou alleen maar zorgen voor meer problemen en daar had hij nu geen zin in. Hij trok haar dichterbij. Terwijl hij haar aan keek opende hij haar broek. Alex liet zijn hand haar broek in glijden, zodat hij zijn handen rond haar billen kon sluiten. Hij hield van borsten, maar hij was ook gek van billen. Alles dat een vrouwvormen gaf maakte hem gelukkig. Alex duwde zijn lippen weer tegen haar hals. Hij had haar broek omlaag geduwd. Zelf trapte hij zijn schoenen uit zodat hij, nadat hij haar broek uit had geworpen, zijn eigen broek kon afschudden. Tevreden was Alex op de bank geploft. Hij pakte Sophie haar handen vast om haar op zijn schoot te helpen.
"You make evenings like this so much better," sprak Alex hees. Hij trok Sophie dicht tegen hem aan, zodat ze zijn erecte tussen haar benen kon voelen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || To appreciate the beauty of a snowflake it is necessary to stand out in the cold.

Bij het buffet had Alex een aantal eieren gehaald en een shake laten maken waar voldoende proteïne en vitamines in zaten om de dag door te komen. Met haar handen vol wandelde ze terug, waar ze net Mike zijn opmerking hoorde over hun opgewektheid. Alex schudde haar hoofd. Ze was een ochtendmens en een avondmens. Het liefste zou ze uitslapen, maar echt moeite met vroeg opstaan had ze niet.
"Sourpuss. We zijn niet allemaal net zoals jij, waarschijnlijk verminderd het met de leeftijd," zei Alex met een overdreven glimlach. Ze wilde testen of Mike op dezelfde manier tegen haar grapjes kon als Adam. Ze wist dan of ze zich op sommige momenten moest inhouden. Niet iedereen was gediend van haar humor en dat begreep ze goed. Maar ze wilde het wel graag altijd even testen.
"Wij kunnen er niks aan doen dat ze nu al kinderen toe laten die net uit de luiers komen," zei Adam vlug. Overdreven liet Alex haar vork vallen, waarna ze haar hand tegen haar borst legde en acteerde beledigt te zijn. Het was zeldzaam wanneer Adam het opnam voor iemand, normaal liet hij Alex maar gewoon haar gang gaan.
"Ik heb net iets jonger, ik moet het voor mijn eigen ego opnemen. Daarbij is het nog vroeg voor Mike. Je mag geen misbruik maken van de situatie," zei Adam. Alex stak haar tong uit, waarna ze een nieuw stuk ei in haar mond duwde. Tevreden begon ze te kauwen en te drinken van haar ontbijt. Ze zou zich nog even rustig houden voor Mike.
"Bel me als jullie klaar zijn om het te laten zien, Mike en ik komen jullie kant wel op," zei Alex simpel. Ze schoof haar bord van haar af. Langzaam dronk ze haar fles leeg.

Adam had eigenlijk willen lachen door de opmerking van Alex. Dat was totdat hij realiseerde dat hij maar twee jaar jonger was dan Mike. Nog steeds was de grap leuk geweest, maar niet zo vroeg op de ochtend. Glimlachend wreef Adam door zijn haren.
"Wat ga jij doen vandaag?" vroeg Adam. Hij was nieuwsgierig naar wat Alex nu ging doen met Mike. Er was waarschijnlijk een hele andere manier van trainen die Mike gebruikte en dan was Alex koppig genoeg om haar eigen manier op te eisen. Alex trok langzaam haar schouders op.
"Ik moet mijn trainingsschema met hem doornemen. Dus we gaan mijn schema voor de komende drie uur volgen, dan kan hij het ook gelijk zien. Theo doet ook mee en daarna heb ik even tijd om met jullie naar je choreo te kijken, dan gaan we eten. En dan moeten we met Theo de piste weer op. Vanavond na het eten ga ik weer sporten," zuchtte Alex. Adam trok bedenkelijk zijn schouders op. De reden dat hij voor een duo had gekozen was puur zodat hij altijd samen was met iemand. In serieuze gesprekken liet Alex weten dat ze zich vaak alleen voelde. Het isoleerde om zo hoog te sporten. Hij had tenminste altijd iemand bij hem, iemand waar hij oprecht van hield en waar hij naar uit keek om elke dag samen mee door te brengen. Adam aaide zacht over Lorena haar bovenbeen. Een partner maakte het sporten mentaal veel sterker.
"We kunnen vanavond samen sporten als je wilt? Met z'n drieën. Vier als Mike mee wilt doen. Ik weet niet hoe hij zit qua tijd aangezien hij ook Theo heeft om op te letten," stelde Adam voor. Alex trok langzaam haar schouder op.
"Als jullie zin hebben, doe je ding," zei ze zacht.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O || You know you’re in love when you can’t fall asleep because reality is finally better than your dreams

Alex had Josh zijn ideeën over de huwelijksreis en de huwelijksnacht alleen maar aangemoedigd en bevestigd. Er waren niet veel dingen waar hij oprecht enthousiast over werd, niet zoals over haar, de honden of de motoren. Dus wanneer ze iets kon vinden aan de trouwerij waar hij een glimlach door kreeg wilde ze dat alleen maar aanmoedigen. Ze hadden alles uitgeplant. Door de verschillende dagen waren er steeds meer en meer dingen die ze af konden strepen van hun to do lijstje. Voor Alex het zelf door had vond ze zichzelf in een grote hotelkamer, met haar beste vrienden in mooie jurken om haar heen en Alex zelf voor het eerst in haar trouwjurk. Overweldigend keek Alex naar zichzelf in het spiegelbeeld. Haar haren waren al opgestoken en haar moeder was bezig om de sluier in haar haren te steken. Alex had haarzelf altijd mooi gevonden, ze wist dat ze een aantrekkelijk uiterlijk had voor de meeste mensen. Ze had echter niet verwacht dat ze zichzelf zo veel mooier zou vinden dan normaal. Door de lichte make-up en de manier waarop haar haren zat. Het leek perfect.
"Je ziet er zo mooi uit!" riep Daisy. Ze sloeg haar armen rond Alex haar slanke middel. Door de ochtend heen had ze al zo veel knuffels ontvangen dat ze het zelf niet eens meer kon tellen. Glimlachend keek Alex naar haar beste vriendin om.
"Dankjewel, jullie zien er ook fantastisch uit," zei Alex. Haar moeder kwam met een schoenendoos aangelopen, waar de witte hakken in zaten die Alex had uitgezocht. Glimlachend stapte Alex de schoenen in. Ze was nu helemaal klaar.
"Ik kan niet wachten tot ik Josh kan zien, hij ziet er zo goed uit in een pak," zei Alex glimlachend. Ze draaide een rondje voor de spiegel. De jurk was groot, maar toch was het niet zo groot dat het Alex opslokte.
"Zullen we zo gaan?" vroeg Alex.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Kort keek Aeson toe hoe Zoey een foto maakte van de nagel. Hij duwde de dekens aan de kant zodat ze naast hem kon komen liggen. Ze had de laptop overgenomen en maakte daar haar eigen zoektocht. Aeson liet lui zijn hoofd tegen haar schouder leunen. Nieuwsgierig keek hij toe, zoekend of ze er iets uit kon krijgen. Zoals verwacht kwam er eigenlijk niks terug. Een diepe zucht verliet Aeson zijn lippen. Ze zouden er nooit echt achter kunnen komen.
"Weetje wat, we laten het gewoon. Waarschijnlijk heeft het toch geen effect meer. Het was gewoon een achterlijk iets," zei Aeson zuchtend. Het schoot hem opeens te binnen dat hij zijn vakantie niet wilde spenderen met de zoektocht naar een stom dier dat ze één nacht bezig had gehouden. Hij pakte de laptop van haar schoot af en klapte het dicht. Hij legde het op de grond naast het bed, waarna hij languit op bed plofte. Zuchtend wreef hij met zijn hand door zijn eigen lichte haren.
"Misschien kunnen we er een grap mee uithalen? We kunnen Lori er eens goed mee laten schrikken," grinnikte Aeson. Hij trok Zoey naast hem op het bed. Hij vond Lori een leuke meid, maar soms waren er momenten, zoals vandaag en gisteravond, dat hij niet goed met haar om kon gaan. Ze was ontzettend overdreven en dramatisch. Maar ze was een heerlijk persoon om grapjes bij uit te halen.
"We moeten trouwens als we thuis zijn onze ouders snel laten weten wat er tussen ons speelt. Ik weet niet hoe tof ze het vinden als ze er achter komen via mijn social media dat we meer zijn dan hele goede vrienden," glimlachte Aeson. Hij keek op naar Zoey en glimlachte. Hij kende haar ouders al en ze waren goeie mensen, niet iets waar hij bang voor zou zijn.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Why is the rum always gone?

Tevreden had Xiomara haar hoofd tegen Sebastian zijn schouder laten leunen. Haar ogen waren dicht gevallen. Het was zeldzaam voor haar om dit soort rustige momentjes te hebben op het schip. Jiro viel haar bijna altijd wel lastig en als dat het niet was, was het haar eigen kracht dat haar aandacht op eiste. Maar nu leek alles... normaal. Alsof ze niet krachten in zich had dat dit hele schip omver zou kunnen blazen. Sebastian liet haar rustig voelen. "Hmm, geef me even een paar seconden," zei Xiomara. Ze zou hem graag willen wassen, maar ze wilde nog even een paar seconden kunnen genieten van deze rust. Met haar ogen gesloten had ze de spons gegrepen. Na een paar tellen was ze overeind gekomen. Behendig draaide ze zichzelf om. Met een glimlach rond haar lippen sloeg ze haar armen rond zijn nek. Zacht duwde ze haar lippen tegen die van hem. Xio duwde zijn lippen iets van elkaar. Genieten speelde ze met zijn tong. Hij liet haar zo goed voelen. Alles dat Sebastian deed liet zo levend voelen. Xiomara liet hem weer los.
"Dit is zo oneerlijk, jouw lijf is zo veel groter dan die van mij," grinnikte Xiomara. Ze liet de spons voorzichtig over Sebastian zijn gespierde borstkas glijden. Hij was zo verschrikkelijk gespierd. De meeste mannen hier op het schip waren gespierd door het werk dat ze deden. Maar Sebastian kwam op een heel ander level. Hij zag er zo goed uit. De spons liet ze omlaag glijden naar zijn buik. Liefdevol keek Xiomara vanonder haar wimpers op naar Sebastian.
"Ik beloof je dat ik eerlijk naar je ben. Ik kan je niet alles vertellen. Maar ik zal nooit iets doen dat jou of ons pijn zou doen," zei Xiomara bevestigend op zijn eerdere vraag.

Jiro moest even happen naar adem toen Ceto bij hem op schoot kwam zitten. Hij wist niet of ze dit expres deed of dat ze oprecht zo onschuldig was dat ze niet realiseerde wat voor effect dit had op Jiro. Hij greep Ceto rond haar bovenarm toen ze weer overeind kwam. Jiro trok haar weer terug op zijn schoot. Met grote ogen keek hij naar de vrouw die op zijn schoot zat.
"Je blijft hier, bij mij," gromde hij. Hij deed nu geen moeite meer om zijn duidelijke erectie te verschuilen. Als ze zelf eerder zo gewillig op zijn benen kwam zitten, wilde hij ook geen moeite meer doen om te verschuilen dat hij een keiharde erectie had gekregen door haar. Jiro liet zijn handen onder zijn grote blouse glijden die zij aan had getrokken. Zijn handen bleven rusten op haar middel. Ceto haar huid voelde zo verschrikkelijk zacht onder zijn ruwe handen. Hij duwde zijn lippen tegen die van haar. Hij trok haar dichter tegen hem aan, zodat ze zijn erectie tussen haar benen kon voelen.
"Het is niet gezond wat jij met mijn hoofd doet," prevelde Jiro tegen haar lippen. Hij duwde zijn blouse omhoog, over haar hoofd. Jiro liet haar lippen los, maar duwde zijn eigen lippen als snel tegen haar hals. Terwijl hij haar huid kuste en likte, begon hij snel zijn broek los te knopen. Het was strak komen te zitten door de erectie. Jiro kwam iets overeind, zodat hij zijn broek van zijn heupen kon duwen. Een zachte kreun ontsnapte Jiro zijn lippen. Hij had al zo lang geen vrouwelijk contact kunnen krijgen. Het feit alleen al dat ze aan hem zat en dat hij haar zachte huid kon voelen maakte hem gek. Zij maakte hem gek.
"Zeg het als ik wat doe dat niet goed voelt," mompelde Jiro.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Er verscheen een diepe frons op Chris zijn gezicht. Hij had ergens wel gehoopt dat een speciale dag, zoals deze, zou eindigen met intimiteit. Maar hij had niet verwacht dat ze hem zou toeroepen zichzelf uit te kleden.
"Soms vraag ik me echt af wat er door dat mooie hoofdje heen gaat," zei Chris. Ellie was weer terug komen lopen, met de chocoladetaart in haar handen. De frons op zijn gezicht werd alleen maar groter. Hij wist niet wat ze wilde doen, maar hij kon niet ontkennen dat het wat met hem deed toen ze hem op bed duwde en boven op hem kwam zitten. Chris liet een lach uit toen hij zag en voelde hoe Ellie grijnzend de taart op zijn bovenlijf wreef. Hij had vandaag zo zijn best gedaan om schoon te blijven en uitgerekend de persoon waar hij schoon voor had willen zijn maakte hem nu op deze manier vies. Normaal had hij geroepen normaal te moeten doen, maar nu bleef hij nieuwsgierig toekijken hoe Ellie over zijn huid likte. Een zachte kreun verliet Chris zijn lippen. Hij merkte nu pas hoe verschrikkelijk gespannen zijn lichaam was geweest. Elk spiertje had klaar gestaan door de zenuwen en nu kwam het pas tot rust. Genietend bleef hij kijken hoe ze de chocolade van zijn lijf af likte. Chris kwam overeind. Hij zou haar niet alleen laten feest vieren taart. Hij greep Ellie rond haar middel en trok haar iets overeind. Zacht kuste hij haar lippen. Ze smaakte naar chocolade. Chris duwde haar op haar rug, waarna hij zelf rond haar heupen kwam zitten.
"Eerst die bh af, ik zie je veel liever zonder," glimlachte hij liefjes. Chris hielp Ellie met het losmaken van haar bh, waarna hij zelf een hand vol taart greep. Het mooie, perfecte rondje was nu al helemaal kapot gemaakt, dus hij deed geen moeite meer om het netjes te houden.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || To appreciate the beauty of a snowflake it is necessary to stand out in the cold.

Zo snel mogelijk had Alex het plekje voorin weer geclaimd. Ze vond het nooit fijn om met twee anderen op een achterbank te zitten. Alex had ruimte nodig en dat kon niet als er mensen tegen haar aangeduwd zaten. Tevreden klikte ze de gordel vast. Er verscheen een grijns op haar gezicht bij Mike zijn antwoord. Zonder enige moeite lukte het haar om, om te draaien naar de man die net zo'n grote glimlach op zijn gezicht had als zij.
"Mijn mama had mij verteld geen goed opgevoede jongetjes corrupt te maken. Ze wilde graag dat ik mij deze spelen zou gedragen," zei ze knipogend. Alex plofte weer op haar stoel neer. Het ritje terug naar het hotel was niet erg lang, tot Alex haar geluk. Ze betaalde voor haar vrienden het ritje, waarna ze als eerste de auto uit sprong.
"Ik zie jullie morgen weer bij het ontbijt!" riep Alex luid. Het idee dat over een paar uur haar wekker al weer ging maakte Alex ongeduldig. Ze wilde graag snel in bed. Thuis was ze een echte uitslaper, maar in voorbereiding voor de spelen had ze een strakke planning die vanaf morgen zou ingaan. Alex blies een plagend handkusje naar haar vrienden, waarna het hotel in huppelde. Als een wervelwind was ze haar eigen hotelkamer door gevlogen. Ze wilde allemaal niet te veel moeite doen. Binnen een paar minuten was ze haar bed in gevallen. Als een echte prinses had ze de hele nacht door geslapen op het heerlijke, grote bed dat ze had gekregen. In de ochtend duurde het dan ook iets langer dan normaal voordat ze in haar sportkleding de hotel kamer weer uit wandelde. Als het goed was zouden de anderen al bij het ontbijt zitten. Alex gooide haar sporttas over haar schouder. Zoals verwacht vond Alex haar vrienden en haar coach bij elkaar.

Adam zijn favoriete moment van de dag was het ontbijt. Hij kon zo extreem genieten van heerlijke eitjes of een stukje toast. Dan nog niet eens te spreken over de gezonde smoothies die hij naar binnen werkte voor de proteïne. De meeste vonden het ranzig, maar hij kon er oprecht van genieten. Samen met Lorena was hij als eerste in de ontbijtzaal en Mike was er al snel weer bij komen zitten. Adam vond hem tof. Hij had nog niet zo heel veel tijd gehad met Mike, maar tot nu had hij een hele positieve indruk gekregen. Terwijl Adam zijn arm losjes rond Lorena haar rugleuning had liggen en langzaam dronk van zijn drinken, zag hij hoe Alex al in haar sportkleding naar beneden kwam gelopen.
"Ik was al bang dat we op expeditie moesten naar een kabouter in een veel te groot bed," zei Adam. Het was zijn go-to grap om opmerkingen te maken over Alex haar lengte. Alex liep achter Mike langst en kon het daarbij niet laten om met haar hand door zijn blonde en dikke haren te woelen.
"Heb je nu nog steeds niet door dat ik de tijd die wij samen door moeten brengen zo minimaal mogelijk probeer te maken, Adam?" kaatste Alex hem glimlachend terug. Vrijwel tegelijk keken ze elkaar geamuseerd aan.
"Kom je na het sporten even kijken bij ons? We willen je onze nieuwe routine laten zien, ik denk dat je hem tof gaat vinden," vroeg Adam. Ze waren alle drie erg betrokken in elkaars proces. Adam had vele malen naast de piste gestaan om te kijken naar Alex en andersom stond zij altijd klaar om hen te helpen en aan te moedigen als ze dat nodig zouden hebben.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O || You know you’re in love when you can’t fall asleep because reality is finally better than your dreams

Vol enthousiasme was Alex het reisbureau binnen gelopen. Ze hield Josh zijn hand nog stevig vast terwijl ze plaats namen op de twee stoelen. Ze vond het leuk wanneer mensen naar hen omkeken. Een meer tegenovergesteld koppel zouden de mensen niet kunnen vinden. Josh was meer donker, hij had duidelijke tatoeages en hij droeg soms een hele dikke muur rond hem heen die mensen bang leek te maken. Zoals zij was geweest in het begin. En zij was het licht, iemand die vaak een grote glimlach droeg en heel open was naar de meeste mensen. Het zorgde ervoor dat mensen vreemd omkeken als ze naast die gigantische beer huppelde. Maar Alex vond het heerlijk.
"We zouden graag onze huwelijksreis willen boeken," zei Alex glimlachend. Een medewerker was bij ze komen zitten en had vragend opkeken naar het stel voor haar. Veel eisen hadden zij en Josh niet. Beiden waren ze het er over eens dat ze iets wilde waar ze alleen waren, compleet alleen. Het moest warm zijn en de prijs maakte niet uit. Het mocht juist aan de hele dure kant, zodat ze zeker zouden weten dat het luxe zou worden. Al vrij snel had de vrouw verschillende landen met gigantische villa's voor het scherm gehaald.
"Mij klinkt een eiland wel leuk. Misschien iets als Borra Borra? Of de Malediven?" vroeg Alex zacht. Ze wilde graag Josh zijn mening hierin weten. Dit leek juist één van de dingen te zijn waar hij enthousiast over was. Het kon het niet schelen waar ze trouwde, hoe hij eruitzag of hoe de rest eruit zag. Alles waar hij over na zou willen denken was waarschijnlijk wat zij onder de jurk droeg en waar ze naar toe zouden vliegen de dag na hun huwelijk.
"Misschien is het slim om hier in een hotel ook een kamer te huren, een andere dan waar we nu slapen. Voor onze huwelijksnacht?" stelde Alex vragend voor.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG] Your actions will shape how the story unfolds

Het was bewonderend waardig om te zien hoe Zoey dit keer haar eigen angst aan de kant kon zetten om Lori en Nicky gerust te stellen. Hij had dan ook zijn arm goedkeurend rond haar schouders gelegd en zachtjes een kus tegen haar schouders geduwd.
"We kunnen zo met z'n alle wel even rond zoeken. Wij gaan even foto's uitzoeken," zei Aeson. Hij legde zijn hand op Zoey haar onderrug zodat hij haar mee kon dwingen naar de trap. Als ze alleen zouden zijn zou hij haar de nagel laten zien, ze leek er nu allemaal beter mee om te kunnen gaan en dat verdiende meer vertrouwen. Samen liepen ze terug naar boven, direct door naar de grote slaapkamer. Elke keer als ze hier weer naar binnen liepen was het weer een verademing, deze kamer was zo veel beter geweest dan de overige. Het voelde als een luxe vakantie dat ze de grote slaapkamer hadden kunnen bemachtigen. Aeson plofte op het bed neer en greep de laptop om die alvast op te starten.
"Dit had ik gevonden," zei Aeson. Hij trok de nagel uit zijn broekzak, zodat hij die kon overhandigen aan Zoey. Hij zou wel zien hoe ze hier op zou reageren. Misschien zou het haar weer bang maken, maar zelf hoopte hij eigenlijk dat ze het meer kon rationaliseren. Bedenkelijk bleef hij naar haar kijken.
"Misschien dat we het aan de boswachter kunnen geven? Dan kan hij onderzoeken wat het precies was. Ik kan het zelfs aan mijn volgers vragen? Daar zitten zulke slimme types tussen. Ik kan het zo op de story zetten en dan krijg ik binnen no time ontzettend veel reacties," stelde Aeson nieuwsgierig op. Of het zou helpen wist hij niet, maar ze konden het tenminste proberen om dit raadsel op te lossen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || To appreciate the beauty of a snowflake it is necessary to stand out in the cold.

Een verbaasde frons verscheen op het knappe gezicht van Alex. Ze had de handen op haar heupen verwacht, maar niet dat hij haar weer met dezelfde snelheid zou omdraaien. Alex glimlachte geamuseerd. Het betekende twee dingen, of Mike was extreem professioneel of dit had meer effect op hem dan hij zelf zou willen toegeven. Alex leefde al een lange tijd in het wereldje van de professionele sport. Ze was één van de jongste deelnemers geweest die mee had gedaan aan de spelen. Haar ouders hadden haar, toen ze door hadden gekregen dat ze een gevoel voor snowboarden en roekeloos gedrag had, compleet gedrild. Het was verschrikkelijk gebruikelijk voor sporters en jongere coaches om intiemer te worden dan men graag zou willen denken. Zij had nog nooit niks gedaan, aangezien haar oude coach uit de tijd van dinosaurussen kwam, maar ze zou het niet als straf zien als ze wel kon spelen met Mike. Alex schudde haar blonde lokken over haar schouder.
"Zo braaf, goed opgevoed," grinnikte Alex. Ze klopte zachtjes op Mike zijn wang, waarna ze glimlachend langs hem heen huppelde. Het begon al laat te worden en ondanks dat ze nog maar net op de vloer stonden wilde ze eigenlijk richting het huis gaan. Morgen zou ze weer vroeg wakker worden om te sporten, drank of een avondje uit ging haar daar niet van weerhouden.
"Ik ga naar het hotel!" riep Alex over de muziek heen naar Mike. Alex liep de dansvloer af naar het tafeltje waar ze eerder aan hadden gezeten. Lorena en Adam waren ondertussen nog dichterbij elkaar gekomen, als dat al mogelijk was. Hoofdschuddend liep ze op het stelletje af.
"Als jullie elkaar nog niet compleet ingeslikt hebben, kunnen we dan weer richting het hotel gaan?" vroeg Alex. Ze was voor de tafel blijven staan, met haar armen voor haar borst.

Gretig leunde Adam naar achteren toen Lorena overeind kwam. Al snel kwam ze bij hem op schoot zitten. Zijn armen legde hij rondom haar heupen. Adam was altijd al aangetrokken geweest tot Lorena. Vanaf het eerste moment dat ze voor werd gesteld als zijn potentiele, nieuwe partner wist hij dat ze zijn hart compleet zou stelen. Na één dag oefenen was hij al tot over zijn oren geweest. Het had even geduurd voordat het ook echt wat zou worden. Ze waren een ontzettend goed en sterk team en Adam had dat niet kapot willen maken omdat hij een relatie zou willen dat later misschien wel uit zou gaan. Na drie jaar had hij zichzelf echter niet meer in kunnen houden. Hij had haar nodig gehad. Adam duwde zijn lippen tegen die van Lorena. Dat was totdat hij de stem van Alex weer hoorde. Hij liet Lorena haar lippen los, maar trok haar eigenwijs dichter tegen zijn lichaam.
"Ben je nu alweer verveeld?" vroeg hij. Alex zette haar handen tegen haar heupen, waarna ze haar hoofd schudde. Hij begreep zelf ook wel dat ze weer langzaam aan terug zouden moeten. Ze zouden morgen sowieso moeten gaan schaatsen en dat zou niet lukken als ze hier tot diep in de avond zouden blijven na een dramatische vlucht gehad te hebben.
Adam liet Lorena los. Beiden kwamen ze overeind.
"Waar is je nieuwe slachtoffer?" vroeg Adam, doelend naar Mike. Alex trok onverschillig haar schouders op, waarna ze haar jas van de stoel griste en naar buiten wandelde. Bedenkelijk keek Adam omlaag naar Lorena.
"Ik ga hem zoeken," zei Adam. Hij duwde een kus tegen haar voorhoofd, waarna hij langst haar heen liep richting de dansvloer. Het duurde niet al te lang voordat hij Mike had gevonden en mee had kunnen nemen naar buiten, waar Lorena en Alex stonden.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven