ORPG | Cheating isn't a mistake, it's a choice
First Page | « | 1 | 2
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
Re: ORPG | Cheating isn't a mistake, it's a choice
from WildHearts on 01/06/2018 11:41 AMDacre
Hij lachte. 'I know. I'm extremely eager to tell you everything, but rules are rules.' Het liefst gaf hij haar meteen alle details, alle gave ideeën die hij eindelijk uit mocht werken en gooide hij de hele verhaallijn op tafel, maar dat kon simpelweg niet. Bovendien was het, eerlijk is eerlijk, ook leuker om het een verrassing te laten. Het kostte hem dan misschien wel enige moeite om het voor zich te houden, maar hij wist dat dat het achteraf gezien waard zou zijn geweest. Dus, hield hij zijn lippen netjes op elkaar, ondanks de moeite en ondanks hoe graag Elize het van hem wilde horen. Daarbij was hij misschien ook juist iets te gepassioneerd om de ''regels'' te breken.
Dacre kon niet anders dan wederom een lachje over zijn lippen te laten rollen bij haar protesterende woorden. Het was echt iets voor Elize om deze reactie op hem los te laten. Ze was altijd al zorgzaam geweest, maar ook leek dit bij haar meer te lijken op zich om iemand bekommeren. Erg vond hij het niet, totaal niet. Het wees alleen maar op het feit dat ze om je gaf, en dit vond hij mooi om te zien. Daarbij wist hij dan ook dat ze het goed bedoelde. 'I think I'll be okay.' had hij geglimlacht, nadat Elize hem ietwat bezorgd duidelijk had gemaakt dat hij slaap nodig had, als hij morgen weer aan het werk moest. Dacre kon aardig functioneren op een laag pitje. Weinig slaap had niet veel effect op hem, wat ook uitkwam bij het werk dat hij deed in de club, wat ook vaak s' nachts was. Dacre kon het vrij goed hendelen, maar daarbij moest hij toegeven dat Elize ergens toch wel gelijk had. Het was natuurlijk altijd beter als hij een goede en lange nachtrust achter de rug had als hem een werkdag te wachten stond. Op zulke momenten vond Dacre dat er veel te weinig uren zaten in een dag. Er waren zoveel dingen die hij wilde doen, maar dit leek lang niet allemaal in de planning te passen. Maar tijd voor Elize vrijmaken? Dat leek hem altijd wel te lukken en dit vond hij bovendien ook belangrijk.
Ook Dacre gooide het laatste beetje drank in zijn glas achterover. 'Right.' had hij gegrijnsd, hiermee meegaand in het grapje dat ze had gemaakt. Hij kwam omhoog van de stoel waar hij op had gezeten en liep naar Elize toe. 'It was nice seeing you again.' Zei hij, voordat hij een kus op haar wang drukte en haar omhelsde.
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Reply
Re: ORPG | Cheating isn't a mistake, it's a choice
from Chouette on 01/06/2018 11:42 AMDe avond met Dacre had haar echt goed gedaan. Het zware gevoel in haar onderbuik waar ze de afgelopen paar dagen mee naar bed was gegaan, was bijna compleet verdwenen toen ze thuiskwam en was gaan slapen. Toen ze wakker werd was Luke al naar zijn werk gegaan, hij had haar op haar vrije dag laten slapen. Lief. Ze had de vrije tijd gebruikt om tijdens haar ontbijt wat lekkere recepten op te zoeken en was daarna naar de supermarkt gegaan om alles te halen wat ze nodig had voor de avond. Inclusief een lekkere wijn die perfect bij het hoofdgerecht paste. De hele dag was ze in de weer geweest om de maaltijd voor te bereiden, zodat ze alles 's avonds alleen nog maar sommige dingen moest verwarmen en alles meteen op kon dienen. Om zes uur was de tafel gedekt en stond hun voorgerechtje in de oven te garen. Ze had een jurkje met hakken aangetrokken, samen met een paar oorbellen dat haar ogen mooi deden uitkomen. Tevreden met zichzelf plofte ze neer op de bank, ze kon niet wachten om Lukes gezicht te zien als hij het eten rook en de tafel zag. Ze had zich behoorlijk uitgesloofd, vond ze. Maar net toen ze haar voeten op de salontafel had gelegd, ging de ringtone van haar mobiel vanuit ergens in de keuken. Snel haastte ze zich ernaar toe en begon in de richting van het geluid te zoeken voordat hij zou overspringen op de voicemail. Uiteindelijk vond ze hem tussen een paar pagina's van een kookboek en wierp een blik op het scherm voor ze snel opnam. "Hi honey!" begroette ze Luke terwijl ze een stoel naar achteren schoof en ging zitten. "Hi babe," groette hij haar terug, al klonk hij een stuk minder enthousiast dan zij had gedaan. "How was your day? Are you coming home soon?" vroeg ze hoopvol met een blik op de oven. Het voorgerecht was al bijna klaar, dan zou ze het warm moeten houden. "It was good, but um.. I'm sorry El, it's crazy busy here and they really need me so... I'm gonna be home late. I'm sorry." Zijn stem klonk moe door de luidspreker en bij elk woord dat hij sprak, trokken haar mondhoeken iets naar beneden. "But I..." protesteerde ze met een klein stemmetje. "But I cooked dinner for us. Do they really need you that bad?" Ze kon hem hier horen zuchten. "El, I'm sorry, but I really can't leave right now. I should get back to work soon. I'll make it up to you, I promise." Zijn woorden klonken lief, maar ze meende een spoor van irritatie in zijn stem te horen. Even overwoog ze om ertegenin te gaan, maar besloot dat het dat niet waard was. "Yeah, okay. Good luck. Bye." Ze bleef nog een seconde aan de lijn, maar liet het apparaat zakken toen ze de toon hoorde die aangaf dat hij opgehangen had.
Even bleef ze zitten, plotseling uitgeput. Eén telefoontje van nog niet eens een minuut, en haar hele humeur was verpest. Het leek allemaal ineens zo stom. Haar plan, de uitgedoste tafel, haar oorbellen die ze bewaarde voor speciale gelegenheden, het voorgerecht in de oven. Moest ze nou in haar eentje gaan dineren? Dat was pas zielig. Luke kon niet weten dat ze dit allemaal had klaargemaakt, maar het voelde wel alsof hij haar in de steek liet. Ze hadden niet per se hem nodig, ze konden ook een ander vragen. Met een zucht pakte ze haar telefoon weer van de tafel. Stom. Ze vond Dacres naam in haar contactenlijst en keek er even naar voor ze op het groene telefoontje drukte en de telefoon aan haar oor legde. Het gevoel van schuld in haar onderbuik stopte ze weg. Luke was niet komen opdagen, dan hoefde zij zich niet schuldig te voelen dat ze iemand anders vroeg.
"Dacre? Hi, It's Elize. This might be a bit of a weird question, but do you have dinner plans already?" Haar blik gleed naar de lege stoel tegenover haar. "I have dinner for two over here."
Wil je me lijmen als ik breek?
Re: ORPG | Cheating isn't a mistake, it's a choice
from WildHearts on 02/18/2018 11:33 AMDacre
Hij had die ochtend al vroeg zijn bed uit gemoeten. Hier was hij nooit enorm goed in, gezien hij totaal geen vroege vogel was, maar als het betrekking had om zijn werk, leek dit toch een minder probleem te zijn. Dacre had immers plezier in wat hij deed, dus hij had er geen bezwaar voor hier vroeger voor uit zijn bed te moeten komen. Toch nam het niet weg dat hij meer een avond persoon was en hij dus een grote bak koffie voor zichzelf zou zetten. Dat was ook deels waarom hij enkele keren per week s' avonds en een deel van de nacht achter de bar stond, cocktails te bereiden voor mensen in een club. Dacre was het dus meer dan gewend om tot laat in de nacht door te werken en een deel van de dag juist in bed te liggen. Ondanks dat hij overdag vaak wat bijsliep, kon hij ook aardig goed draaien op een paar uurtjes minder slaap. Dat was voor hem geen probleem, ook al had hij geen vast ritme.
Ze hadden vrijwel de hele dag gedraaid op de set, dus hij had er weer een drukke werkdag op zitten. Het beviel hem altijd wel, om terug te kijken op een dag die productief geweest was. Hij was sowieso niet iemand die graag stil zat en niks deed. Op dat gebied was hij over het algemeen wel aardig productief dus, maar natuurlijk, kon hij zo nu en dan ook zeker genieten van een dag niks doen. De avonden, als deze niet in beslag genomen werden door het werken aan zijn filmproject, besteedde hij ook vaak genoeg op de bank voor de tv, of met een andere simpele bezigheid. Dat was nu dan ook waarvoor hij gekozen had; bankhangen. Nadat hij een douche genomen had en zichzelf weer wat had opgefrist, was hij op de bank neergeploft. Dacre zapte doelloos wat door de zenders heen, maar kon niet echt iets interessants vinden. Alsof hij gehoord was, ging zijn telefoon. Gefrustreerd door het feit dat hij deze eerst niet kon vinden, tastte hij met zijn hand de bank af, waar hij het ding uiteindelijk toch vond. Bij het horen van Elize's stem aan de andere kant van de lijn, begon er een glimlachje rond zijn lippen te dansen. Deze stierf echter langzaam weer af toen hij opmerkte waarom ze belde. Hij wist wat het betekende en het liet hem niet koud. Met opzet zou hij hier nu nog niet over spreken. Het leek hem beter om het, als Elize hier voor open stond, aan te kaarten als hij ook daadwerkelijk in haar gezelschap was. 'I could never say no to your cooking.' Stemde hij dan ook in, dat bekende, speelse toontje achter zijn stem. Het mocht nu dan nog niet naar voren komen, maar Dacre had het wel degelijk met haar te doen. 'I'll be there in ten.' 
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.