ORPG | Cheating isn't a mistake, it's a choice

-, female

Re: ORPG | Cheating isn't a mistake, it's a choice

from WildHearts on 01/06/2018 11:35 AM

Dacre
Het was een doodnormale zaterdag avond, eentje die Dacre op geen enkel andere manier had willen besteden. Momenteel zat hij samen met een van zijn goede vrienden Elize in een cafeetje, een plek waar zij wel vaker samen kwamen om even een drankje te doen. Normaalgesproken was hun gezelschap dan iets uitgebreider, maar vanavond was het enkel hun twee, en erg vond hij dat niet. De beste gesprekken voerde hij met Elize, maar desalniettemin kon hij ook enorm veel lol met haar trappen. Dat konden ze nu, maar tijden geleden was daar ook al sprake van. Als tiener was hij nog van het kattenkwaad uithalen geweest ook, zoals bijna elke jongen van die leeftijd dat was. Dacre was gewoon vrij van geest, deed wat hij zelf wilde en trok zich hierbij niet veel aan van de meningen van anderen. Dat was niet voortgekomen uit zijn verhuizing van Australië naar Amerika - het Australische accent was hij al die jaren die hij in Amerika woonde overigens nog steeds niet afgeleerd -, zo was het altijd al geweest, en gebleven. Het was voor hem de enige manier om te leven, en hoewel sommige mensen het niet goed begrepen, hoe losjes hij in het leven stond, wist hij niet beter dan dat. Dacre vroeg zich achteraf gezien af hoe zijn ouders het in godsnaam met hem uitgehouden hadden. En dat was niet omdat hij zo ontzettend veel ruzie met ze maakte, nee, daar was nooit echt heel erg sprake van geweest in zijn gezin. Wel was hij niet zo van het opvolgen van regeltjes, en kon hij zich nog goed herinneren hoe hij s' avonds het huis uitsloop, of middagen weg bleef om af te spreken met zijn vrienden terwijl hij huiswerk hoorde te maken. School had nooit op zijn prioriteitenlijstje gestaan, leven wel. Dacre had altijd al met dat motto in het leven gestaan; leef je leven ten volle. En met dat zinnetje áltijd in zijn achterhoofd, kon het ook niet anders dan dat daar vaak uitdaging bij kwam kijken. Hij zocht grenzen op, had daar vroeger vaak genoeg hard tegen aan geduwd om te kijken hoe ver hij kon gaan. En dit enkel en alleen omdat hij gewoon zijn eigen ding wilde doen. Dacre was nooit van plan geweest te doen wat anderen ook deden, om keurig in het rijtje te blijven staan, puur omdat dat het makkelijkste was. Hij had altijd een andere afslag genomen, juist wanneer dat niet van hem verwacht werd. Deze instelling had hem gemaakt tot de persoon die hij nu was, had hem gebracht naar dit exacte moment in zijn leven. En hij was blij, dat hij zijn eigen wil nooit uit het oog verloren was, en zichzelf niet aangepast had aan zijn omgeving, omdat dat gewild was.
'So, what have you been up to?' vroeg hij haar, met een glimlach die zijn gezicht tekende. 'It's been a while since we've gotten the chance to actually talk.' Voegde hij hier aan toe. Als ze met hun hele vriendengroep afspraken, ontstond er toch eerder chaos en kreeg je lang niet altijd de kans om een fatsoenlijk gesprek te voeren met iemand. En het was nou eenmaal zo dat Dacre oprecht geïnteresseerd was, en gaf om wat er in Elize's leven speelde. Hij kreeg hier en daar dan ook kleine dingetjes mee die minder soepel verliepen, en op zulke momenten kon Dacre erg goed een luisterend oor bieden, als daar behoefte aan was.