ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Het voelde goed om met een ripper te praten, iemand die haar misschien toch wel een klein beetje begreep. Hier had Amaia altijd al gebrek aan gehad. Elijah vond altijd dat het op een nobele manier moest gebeuren. Hij had ook liever niet dat zij begon met het vermoorden van mensen - drinken vond hij genoeg - maar hij had haar niet kunnen stoppen. Het was zo gebeurd. Ze werd gek zodra ze wakker was geworden. Haar bloedlust was immens groot, ze snakte zo erg naar de rode vloeistof die haar vanbinnen zo goed zou laten voelen. Dus deed ze het. Midden in de nacht, als de Mikaelsons weer op jacht waren, sloop zij ook weg. En beet had ze: twee eenzame vrouwen die langs liepen. Ze aarzelde niet, greep ze beide beet en beet ze beide dood. Na dat had ze alleen nog maar een grotere drang om te vermoorden. Maar door het vampierbestaan werden haar emoties ook sterker. Haar woede en verdriet werd groter. Het was zo moeilijk, doen alsof het haar niets deed terwijl het haar eigenlijk van binnen opvrat. Mensen zouden dit niet kunnen begrijpen, zouden denken dat ze overdreef. Maar vampiers, wel die zouden haar als geen ander begrijpen. Nu had ze er wel mee leren leven, maar destijds als 20-jarige jongedame had ze dit niet gekund. Het was allemaal nog zo nieuw en zoveel dingen die er nu waren waren er toen nog niet.
Dit was niet het enige wat haar vampierbestaan had veranderd, het had haarzelf ook veranderd. Van een meisje dat altijd bereid was om mensen te helpen en wat eigenlijk heel onschuldig door het leven ging was ze veranderd in een jongedame die bereid was om iedereen te vermoorden die op haar pad kwam. En onschuldig? Zo mocht ze er dan misschien wel uit zien, maar zo was ze echt niet. De meeste mensen wisten wel beter en als je dit niet wist, wel dan had je gewoon pech. Sluw en meedogenloos was ze, ze kende geen medelijden en zou dit ook niet aan een mens tonen. Weinig mensen hadden haar kwetsbaar gezien. De enige mensen die het hadden gezien waren mevrouw Salieri, haar ouders en de familie Mikaelson. En om de één of andere reden had ze het gevoel dat de Mikaelsons haar niet snel iets aan zouden doen.
''I know he doesn't like anybody, anybody expect one girl. I've watched him, saw him falling in love with that horrible redhead. Maybe you've heard of her: Sage. Ugh, I didn't like her. She even tried to kill me. Ofcourse she didn't succeed, but damn, that girl is a bitch.'' Ze rolde met haar ogen als ze weer aan de roodharige jongedame dacht. Hoe ze de staak op het hart van de Spaanse jongedame had gericht, maar vervolgens door Klaus werd gepakt. Ze had Sage naderhand uitgelachen: niemand zou haar doden. Niet nog eens.
Amaia trok haar wenkbrauw op toen ze de woorden van Stefan hoorde en glimlachte. ''It's nice of you to warn me, but nobody can get me. I've heard of the stupid hunter curse and all the hunters that are in Mystic Falls. I also know that Jeremy Gilbert, Elena's brother, is a hunter. What a shame if he would die, just because you weren't able to work with me. Poor, poor Jeremy. I could kill him in a heartbeat, he's not even a vampire.'' Ze grinnikte. ''Who doesn't have a rocky past with Klaus?'' lachte ze. Ze bedankte hem voor de wijn en nam er direct een slokje van.
Ze glimlachte zwak toen ze merkte dat Klaus naast hen kwam staan. ''Yeah, thank you Klaus. It was a great idea to introduce us to each other.'' Ze knipoogde naar Stefan, waardoor Klaus haar met opgetrokken wenkbrauwen aankeek. Ze toverde haar spottende glimlach weer tevoorschijn toen ze de hand van Stefan op haar onderrug voelde en gleed met haar zwartgelakte nagels langs Klaus zijn arm. ''Don't be jealous, little hybrid.'' Fluisterde ze in zijn oor. Zachtjes beet ze op haar onderlip voordat ze zich door Stefan naar de dansvloer liet begeleiden.

Het viel hem direct op dat ze geen antwoord gaf op zijn vraag, wat hem ook wel weer nieuwsgierig maakte. Dit betekende waarschijnlijk dat ze het antwoord niet wist of dat ze het antwoord niet hardop uit zou willen spreken, aangezien er hier genoeg vampiers waren die hen af konden luisteren met hun goede gehoor. Bovendien viel de connectie tussen de twee niet te ontkennen. Al vanaf het begin was er een goede band tussen de twee geweest, een band die ze direct hadden gevoeld zodra ze elkaar hadden ontmoet. Hij herinnerde zich nog hoe hij voelde toen hij voor het eerst recht in haar ogen keek: geweldig. Ze voelde als een uitdaging, als iemand die hij nog nooit eerder had gehad. Goed, Katherine Pierce was ook een hele uitdaging met haar hele verleden en met haar gedrag, maar ze was niet zoals Ruby. Ruby hoefde niet persé iets vreselijks te doen, maar als ze kwaad was wist je niet hoe snel je weg moest komen aangezien ze dan wel echt heel erg gevaarlijk was. Dit had hij door de jaren heen wel geleerd en dit was dan ook de reden dat hij snel was vertrokken nadat Ruby met het lichaam van haar overleden zusje hun hotelkamer in was komen lopen. Hij kon zich het lijk nog herinneren: levenloos. De donkere lokken die over haar schouders drapeerden, het bloed dat opgedroogd in haar nek lag. De twee afdrukken van zijn hoektanden die in de nek stonden. Ja, dat was een pijnlijk moment voor de twee geweest, vooral omdat ze wisten dat ze niet zonder elkaar zouden kunnen. Ze waren gevaarlijk voor elkaar, Damon had Ruby een gevaarlijkere vampier geweest dan dat ze van te voren was geweest, maar toch konden ze niet zonder elkaar. A toxic couple, zoals vele hen hadden genoemd. Samen waren ze vreselijk, samen waren ze onafscheidelijk, maar zonder elkaar waren ze nog erger.
''You'd like to know her? Excuse me?'' Hij lachte, maar toen hij zag dat ze het serieus meende, stopte hij met lachen. ''No, you have to be joking. My ex lover wants to meet my girlfriend? It's very hard to believe that you have good intentions with her. What if you're going to kill her the first second I'm away? I won't let you do that, Ruby. Watch yourself.'' Waarschuwde hij haar. Hij kon Elena niet verliezen, echt niet. Ruby was misschien wel belangrijk geweest in zijn vampierbestaan, Elena was diegene waar hij echt mee wou zijn. Hij had het gevoel alsof de twee voor elkaar gemaakt waren, alsof het lot dit bedacht had.
Zijn ogen gleden naar haar lippen, die de lachende woorden uitspraken. Hij keek snel weg en zuchtte zachtjes. ''No, I will never forget that.'' Gaf hij toe. Hij hoorde wat Elena uitsprak zodra Ruby te dicht bij hem in de buurt kwam en direct werd zijn grip op haar losser. ''Yes, I should.'' Zei hij een beetje kwaad voordat hij wegliep naar Elena, die overstuur in een hoekje stond met Caroline aan haar zijde. Caroline keek hem woedend aan, maar Damon schudde zijn hoofd. ''I just want to talk to her, Caroline. Please.'' Met tegenzin liep ze weg, naar de bar. Hij pakte Elena's hand beet en negeerde haar traanogen. ''Come on, we need some place quiet to talk. What about the hallway?'' stelde hij voor.
Elena gaf uiteindelijk toe en pakte zijn hand beet. Samen liepen ze naar de hal toe, maar daar schrok Elena zichtbaar van iets. Zij was als eerste naar binnen gelopen en sloeg nu haar hand voor haar mond. Damon trok zijn wenkbrauw op en keek om het hoekje mee. Zijn ogen werden groot toen hij zag hoe Kol en Ruby beide van twee mensen aan het drinken waren. Zo te zien gingen ze flink los, deze mensen zouden het dan waarschijnlijk het einde van deze avond ook niet halen. ''What the hell?'' schreeuwde hij kwaad, waardoor Kol lachend het dienstmeisje los liet. Het dienstmeisje viel op de grond neer en hij veegde het bloed van zijn gezicht af. ''Hello Damon, always a pleasure to see you.'' Damon zuchtte diep en sloeg zijn armen over elkaar. ''Wish I could say the same about you, Kol Mikaelson.'' Zei hij bitter.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Al vroeg in mijn bestaan als vampier was ik er achter gekomen wat manipulatie was en hoe je dit het beste kan gebruiken. Mensen dingen laten doen die ze zich later niet eens zouden herinneren, maar soms wel van hun daad beschuldigd worden. Er heilig van overtuigt dat ze niemand kwaad hebben gedaan, terwijl je ze geweldig tegen elkaar uit kan spelen. En niet alleen op mensen werkt manipulatie, zelfs sommige jongere vampieren zijn er vatbaar voor ben ik de afgelopen jaren achter gekomen. Vampieren die zelf nog niet eens weten hoe het werkt, of echt nog maar enkele dagen hun leventje als vampier zijn begonnen. Geweldig. Het geeft me een soort adrenaline kick, het bespelen van mensen en zien hoe ze het uitgestippelde toneelstukje uitvoeren. Soms kan je ze voor dagen rond laten rennen als marionetten terwijl jij alles regelt wat ze doen.
Terwijl ik aan het voeden ben van de jongeman gaan mijn gedachten voor een kort moment terug naar de woorden die Damon zo straks uit heeft gesproken. Beschermend tegenover zijn menselijke vriendin, alsof hij ook écht om haar geeft. De kwade toon die in zijn stem klonk, vlak voordat hij zich een weg baande naar Elena. Aan de ene kant doet het pijn dat hij van me verwacht dat ik haar wat aandoe, maar aan de andere kant is het vrij aannemelijk. Ik heb in het verleden genoeg mensen gedood, meer dan me lief is. Nog steeds dood ik wel mensen, maar het liefste drink ik totdat ze nog net genoeg bloed overhebben om te kunnen overleven. Echter ben ik niet dom, de kans is groot dat Elena aan de verbena zit, zoals waarschijnlijk een deel van haar vrienden. Als ze dit echter niet inneemt, is het ook gewoonweg dom van Damon. Voor een kort moment stop ik dan met drinken, zodat ik de jongeman tegen het tafeltje aan kan zetten voor steun. Mijn tanden zet ik dan weer in zijn hals, maar stop abrupt met drinken op het moment dat ik de stem van Damon hoor. Mijn tong laat ik over mijn lippen glijden, waarna ik in mijn eigen pols bijt en de jongeman van mijn bloed laat drinken. Binnen enkele secondes verdwijnt de wond in zijn nek dan, waarna ik de stropdas van Kol van zijn lijf scheur en de hals van de jongeman schoonmaak. "Leave, go to bed and live your normal life. You won't remember anything from tonight, you had too much to drink and went home early." vertel ik de jongeman dan, waarna hij zich een weg baant langs Elena, de ruimte uit.
"Oh please Damon, as if you're such a saint." zeg ik dan grijnzend, waarna ik Elena aankijk. "I'm sorry if I scared you. But not every vampire drinks blood out of a blood bag. And I won't trouble you or any of your friends. So please get your heart rate under control before you get a heart attack. " zeg ik dan waarna ik mijn ogen richt op de dienstmeid op de vloer. "Really Kol? Did you have to kill her?' verzucht ik dan, waarna hij me onschuldig aankijkt. "Get rid of her Kol, we can't leave her like this." zeg ik dan en voor de verandering kijkt hij me spottend aan. "Now." grom ik dan ook kwaad, waarna hij met de meid in zijn armen verdwijn. "I guess I should leave you two alone..' zeg ik dan met mijn blik gericht op Damon. Heupwiegend loop ik dan langs ze heen, waarna ik besluit om naar buiten te gaan. Hier vind ik echter een nieuw slachtoffer, die ik dichter het bos in trek. "Let this happen to you." fluister ik dan naar het meisje, waarna ik mijn lippen in haar nek zet en begin te drinken.
"We don't feed on people here in Mystic Falls." hoor ik dan plotseling een hoge, irritante vrouwenstem zeggen. "Let me guess, you are Caroline, Elena's best friend. Which is why you hated me from the minute you found out who I am and who loved me." zeg ik grijnzend, waarna ik het meisje loslaat en het laat vergeten. Verdwaasd loopt ze dan terug naar het feest, waarna ik de blondine aankijk die met haar armen over elkaar heen geslagen staat. "Yes. I do not like you at all." hoor ik haar dan zeggen, waarna ik lach. "Get in line darling, a lot of people don't like me one bit. For what I did to them, or their family. Or friends.. But I guess your mother already saw enough of vampires, doesn't she? Being the sheriff of Mystic Fall. Can't be easy for her." zeg ik dan terwijl ik een rondje om Caroline heen loop. Ze haalt dan diep adem, maar voordat ze me kan slaan heb ik haar al tegen de boom aangedrukt, met mijn hand rond haar keel. "Nobody told you how old I am, did they? No young blood like you could ever compete with me." zeg ik dan redelijk geïrriteerd, waarna ik haar tegen de muur van het huis aan gooi. Gedesoriënteerd blijft ze dan liggen, waardoor ik bij haar neerkniel. "Sweet, innocent Caroline.. Please know who you're up against." zeg ik dan, waarna ik haar nek breek.


In het verleden hebben Klaus en ik eigenlijk nooit ruzie gehad om een vrouw, totdat ik in de buurt van zijn zuster, Rebekah kwam. Hij heeft het me duidelijk gemaakt dat zodra ik Rebekah pijn doe, hij mij pijn doet. Op dat moment had ik vrij weinig zwakke plekken, behalve mijn broer Damon. Het feit dat je alles doet voor je familie is niet iets wat alleen bij de Mikaelson familie voorkomt, maar gek genoeg zelfs bij de Salvatores. Maar wie zou nu niet zijn eigen familie beschermen? Zelfs Jeremy, het broertje van Elena, die nog steeds mens is heeft zichzelf getransformeerd in een jager. En niet een die op dieren jaagt, maar juist op vampieren. Alaric, een leraar op school hier is er ook een en heeft Jeremy het vak geleerd. De woorden die dan over de lippen van Amaia rollen doen me twijfelen. Zou ze echt zover gaan? Zou ze echt mensen in Mystic Falls gaan doden? Voor een kort moment kan ik mezelf wel voor mijn hoofd slaan, uiteraard is ze zo gek. Gevoel heeft ze uitgeschakeld, dus schuld of verdriet zal ze nooit en ten nimmer voelen.
Mijn hand laat ik dan op haar onderrug rusten, waarna ik met mijn andere hand haar hand vast pak. "I guess we should show them how it's done properly." grinnik ik dan, doelend op het dansen. De helft van de mensen heeft gewoon geen enkel ritmegevoel, iets wat ontzettend jammer en pijnlijk is om te zien. In de jaren twintig moest je nu eenmaal wel kunnen dansen, hetzelfde als de jaren zestig. Op het ritme van de muziek beginnen Amaia en ik dan ook te dansen, iets waar ze goed in is. Beter dan dat ik in tijden heb gezien. "You sure have some foreign roots, don't you? No American can dance like that without tripping on their feet." zeg ik dan grijnzend, als een indirect compliment. Met een rondje laat ik haar dan ook draaien, waarna ik haar tegen me aantrek en met haar verder dans. "Someone's jealous much." fluister ik dan in haar oor, zodra ik de dodende blik van Klaus heb gezien.
Ondanks het feit dat de jongedame verre van een goede invloed op me heeft, is er toch iets aan haar wat me grijpt. De zorgeloosheid, het geluk kunnen vinden in de kleine dingen.. en misschien zelfs het bevriend zijn met Klaus voor zo'n lange tijd en nog steeds in leven zijn. Haar lichaam trek ik dan dichter tegen de mijne aan, waarna ik met haar door de zaal zweef. De blik van Klaus voel ik op mijn rug branden, maar dat negeer ik. "Why would I turn it off for you?" vraag ik dan plotseling, waarna ik haar aankijk. "Give me one good reason why I should teach you how to be a better ripper than you are now." zeg ik grijnzend.

 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

De ripper genaamd Amaia was een lange tijd niet meer in Mystic Falls geweest, maar het was haar direct al opgevallen dat het niet erg veel veranderd was. Ze was bij bijna ieder Mikaelson bal aanwezig geweest en was ook bij ieder bal uitgenodigd, maar dit was de eerste keer dat ze niet was uitgenodigd. Dit stak haar behoorlijk en het zat haar pittig dwars. Want wat was nou een feestje zonder haar? Dit was dan ook de reden dat ze zonder twijfel haar moordtocht over de hele wereld was gestopt en terug naar Amerika, Mystic Falls was gekeerd. Het voelde vertrouwd, de eerste stappen al. Ze was hier dan misschien niet opgegroeid, ze had hier wel veel tijd met Klaus doorgebracht. Hij had haar meer van de wereld laten zien, en dan met name Mystic Falls en New Orleans. Hij schepte graag op over het feit dat hij de baas was van New Orleans, totdat Marcel dat nu natuurlijk naar zich toe-eigende en de baas was geworden. In Mystic Falls was alles begonnen en zo ook het Mikaelson bal. Amaia was bij het eerste bal aanwezig geweest en als dit de laatste zou zijn, dan zou ze daar ook zeker aanwezig zijn.
Met haar typische spottende glimlach bekeek ze Stefan, die een beetje twijfelend keek. ''Are you really doubting my words? I wouldn't hestitate if there was a human in front of me.'' Fluisterde ze in zijn oor. Ze likte langs haar lippen en knipoogde naar hem. Alleen al de gedachte aan de bekende rode en vloeibare vloeistof in haar mond maakte haar gek. Het was raar hoe gek bloed haar kon maken, hoe het haar ware aard kon laten zien. Bovendien was het geweldig dat ze haar gevoelens uitgeschakeld had: zo hoefde ze nooit pijn, schuld en verdriet te voelen. Ze voelde niets als er weer eens een mensenlichaam voor haar gezicht neer viel, dood. Niets behalve plezier.
Een lachje verliet haar lippen toen ze om zich heen keek en toen pas zag hoe slechte dansers het gemiddelde bovennatuurlijke wezen was. Je zou zeggen dat ze wel beter zouden kunnen dansen omdat ze zoveel tijd hadden gehad om het te leren, maar niets was minder waar. Stefan daarin tegen, ja die was zeker een goede danser. ''We should, they look awful.'' Zei ze lachend. Het was de eerste keer in tijden dat ze om iets anders moest lachen dan een moord of een smekend mens dat de dood te wachten stond. Ze verstrengelde hun vingers en bewoog rustig mee op de muziek, zoals ze geleerd had. Ze had deze dans zo vaak uitgevoerd dat ze hem bijna kon dromen. ''Well, I had much time to learn it.'' Ze grinnikte. ''And that's why I'm not American. I'm a Spanish lady.'' Amaia knipoogde naar hem en een lichte giechel verliet haar mond zodra hij een rondje met haar draaide en haar tegen zich aan trok. Ze schrok bijna van zichzelf, ze giechelde nooit. Ze keek eventjes opzij toen ze Stefan's woorden hoorde en ving de woedende blik van Klaus. ''Don't pay attention to him, he will find another girl.'' Waren haar woorden.
Ze trok haar wenkbrauw grijnzend op toen ze zijn woorden hoorde en danste met hem mee. Mensen gingen aan de kant voor hen, iets wat goed voelde. ''Because I know how much you miss it, the killing. We could kill together, we could kill people all around the world.'' Ze boog voorover, haar lippen raakten bijna zijn oor. ''And besides, wouldn't it be fun? To get to know each other more.'' Ze leunde weer achterover en grinnikte.

Damon wist dat de connectie tussen hem en Ruby nog steeds aanwezig was, maar hij wist ook dat er een ijzersterke band was tussen Elena en hem. Hij zou nooit zomaar opgeven wat de twee hadden, niet zonder een strijd. Hij had zoveel gedaan om zijn gevoelens voor Katherine Pierce's doppelgänger te verbergen aangezien ze destijds nog een relatie met zijn ietwat jongere broertje Stefan had gehad, maar hij wist dat dat hem niet lang zou lukken. Hij was over het algemeen al niet goed in het verduidelijken van zijn gevoelens, in mensen zijn ware hem te tonen. En toen gebeurde het; de kus voor Elena's huis, voordat hij haar afzette. Het had zoveel emoties in zijn lichaam vrijgemaakt, emoties waarvan hij dacht ze niet te hebben. Emoties waarvan hij dacht dat hij ze kwijt was geraakt aan Katherine, die opeens van de aardbodem was verdwenen. Hij wist niet hoe het kwam, of het kwam door het feit dat Elena Katherine's doppelgänger was of doordat Elena simpelweg een prachtige persoonlijkheid had, maar hij had gevoelens voor de jongedame ontwikkeld en was blij dat ze nu een stel waren. Het had immers een lange tijd geduurd voordat ze ook daadwerkelijk een stel waren. Damon had eerst nog een tijdje iets met Caroline, al was dat alles behalve een relatie te noemen. Een one night stand was het ook zeker niet. Ja, ze hadden seks gehad, maar hij manipuleerde haar, beet haar, dronk van haar. In zijn ogen was ze gewoon een poppetje, iemand die hij kon besturen en waarvan hij kon beslissen wat het deed. Caroline had hem na die tijd behoorlijk duidelijk gemaakt dat ze alles behalve dit was. In het begin had ze ook wel problemen gehad met de relatie van Damon en Elena omdat ze bang was dat hij haar zou gebruiken net zoals hij misbruik van Caroline had genomen, maar toen ze inzag dat hij echt van Elena hield, had ze het maar geaccepteerd.
''No, I'm not a saint, but why the hell are you doing this on the Mikaelson ball? Couldn't stop yourself, I see.'' Hij voelde zich kwaad worden. Hij wou Elena zoveel mogelijk hierbuiten halen en wou hierom eigenlijk ook niet in eerste instantie naar toe gaan, maar hij wist dat er nog veel ergere dingen met haar konden gebeuren als hij niet naar dit stomme bal ging. Klaus had het sowieso al op Elena gemumd en je kon hem beter te vriend houden dan te vijand, dat was iets wat zeker was. ''See, that's where I don't believe you.'' Zei Damon rustig, zodra hij de woorden van Ruby hoorde. ''You are only here because you want to cause trouble. You're not only here because of the ball. I know you and I have known you for a long time. Don't try to hide the real you.'' Zei hij. Elena keek hem een beetje anstig aan en hij pakte haar pols beet, waarna hij haar in vampiersnelheid mee nam. Hij stopte in de badkamer en Elena bekeek zichzelf in de spiegel. Haar borstkas ging heftig op en neer. ''Sshh..'' fluisterde Damon. Hij pakte haar hand beet en verstrengelde hun vingers. ''Everything's okay..'' fluisterde hij. Hij boog voorover, hun lippen raakten elkaar. Hij merkte dat Elena eerst aarzelde, maar ze drukte vervolgens haar lippen terug en ging dichter tegen hem aan staan. Hij sloeg zijn andere hand om haar middel. Zo bleven ze voor enkele tellen staan, hun lippen verwikkeld in een passionele kus. Na een tijdje liet hij haar lippen weer los, maar kon het niet laten om grijnzend een kus op haar lippen te drukken. Elena keek hem vanonder haar wimpers aan en glimlachte zwak. ''Thank you Damon.'' Zei ze. ''I needed this.'' Damon schudde zijn hoofd en sloeg zijn armen over haar heen, waarna ze haar hoofd op zijn borstkas legde. ''It's okay, I'll always protect you.'' Beloofde hij. Hij zuchtte zachtjes en drukte nogmaals een kus in haar haren. ''Do you want to go home or do you want to stay here?'' vroeg hij aan haar. Ondertussen bleef hij door haar haren strelen, dit was echt even een fijn moment, al bleef Ruby in zijn gedachten zitten. Het was moeilijk om niet aan haar te denken als ze nu opeens weer voor zijn neus stond.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

In al die jaren dat ik Damon Salvatore al ken, elke minuut die we samen hebben gespendeerd, is hij maar op enkele momenten zo beschermend geweest. Uiteraard vindt geen enkele man het leuk als zijn vriendin of geliefde na wordt gekeken door een ander, of slecht wordt behandelt door iemand anders. Maar nog nooit heb ik hem zo rustig mee gemaakt, alsof hij zijn best doet om Elena bij zich te houden, alsof hij echt het idee heeft dat zij de perfecte persoon voor hem is, ondanks haar menselijkheid. Misschien raakt het me daardoor wel, dat ik graag diegene voor hem had willen zijn. Degene waar hij alles voor doet, en de beste versie van zichzelf voor is.. Echter is niets minder waar. Hij is gevallen voor een mens, een doppelgänger van een vrouw die hij ooit lief heeft gehad. Een vampier, die naar mijn mening nog beter bij hem had gepast dan Elena Gilbert. Het liefdevolle, onzelfzuchtige meisje uit Mystic Falls die haar beide ouders is verloren in een verschrikkelijk ongeluk. Een gebeurtenis in haar leven dat het begin zal zijn van ellende, hartzeer en een eindeloos wanhopig gevoel. Helemaal zodra ze verandert in een vampier, een keuze die voor de hand ligt. Want wie kan nu een mens beschermen in een wereld van vampiers? Het is Damon zijn zwakte, zijn liefde voor haar. Elke vijand die hij heeft zal achter Elena aan gaan, of haar geliefden. Zodra Elena pijn heeft, zal Damon ook pijn lijden. Iets waar iedereen snel genoeg achter zal komen. Ik bedoel, kijk naar mij. Ik heb ze een paar uurtjes gezien op het bal van de familie Mikaelson en kan je nu al vertellen dat hij door het vuur zal gaan voor zijn liefste Elena. Een gedachte die me misselijk maakt, een gedachte die mijn dorst aanwakkert en wellicht zelfs een lichte haat doet ontstaan jegens de brunette. Ondanks alle tegenslagen die Damon en ik hebben gehad is er altijd dat sprankje hoop blijven bestaan, dat we elkaar wel weer zouden vinden, dat ik hem zou kunnen vergeven voor hetgeen wat hij mijn zusje heeft aangedaan.Na het breken van Caroline haar nek heb ik besloten om naar huis toe te gaan, oftewel het appartement waar ik voor nu verblijf. Eenmaal daar heb ik mezelf ontdaan van mijn kleding en mijn jurk omgewisseld voor een t-shirt. Hierna ben ik in bed gaan liggen en in een diepe slaap gevallen.
Echter word ik de volgende ochtend ruw wakker door het geluid van brekend glas. Gelijk sta ik op uit mijn bed, waarna ik de deur open. "You know you could've just asked." verzucht ik dan, waarna ik in mijn ogen wrijf en aan de kant stap zodat Damon binnen kan komen. "Wh-what are you talking about?' vraag ik dan verward, nog niet helemaal wakker. Als hij me dan beschuldigd van het gevangen nemen van Elena schiet ik in de lach. "Wow. You really think I would steal your precious girl away from you? I'd never hurt you like that Damon and you know it!' zeg ik dan kwaad, waarna ik hem tegen de muur aan duw om vervolgens zelf naar boven te lopen, zodat ik me kan opfrissen en aankleden. Zodra ik klaar ben stap ik in mijn spijkerbroek, zwarte hemdje en bordeaux rode bomberjack de badkamer uit, waarna ik Damon aankijk die door mijn slaapkamer heen en weer aan het lopen is. "Would you just relax?" zeg ik dan zacht waarna ik zijn arm vastpak en hem in zijn ogen kijk. "We'll find her."

Gisteravond hebben Amaia en ik nog uren lang gedanst, gepraat en drankjes gedronken tot de grote ergernis van Klaus. Maar des te meer de ergernis groeide bij Klaus, des te meer Amaia en ik naar elkaar toe trokken. Op het feest zelf hebben we een onschuldige kus gedeeld in een van de gangen van het huis van de familie Mikaelson, maar de verdere handelingen hebben thuis plaats gevonden. Mijn hoop heb ik er dan ook op dat Damon vannacht de nacht bij Elena heeft doorgebracht, aangezien we niet echt zacht en rustig te werk gingen. De seks met Amaia was geweldig, ruig en gepassioneerd, iets wat te verwachten valt, aangezien ze niet een normale vampier is. En het valt gewoon niet te vergelijken met een andere vrouw die ik ooit gehad heb, het dichtste in de buurt komt Rebekah Mikaelson dan nog, aangezien die dame ook het ongeduld zelve is. Echter heeft de Spaanse dame iets waar ik mijn vinger niet op kan leggen, iets wat mijn aandacht vasthoudt.
Het voorstel dat ze me heeft gedaan om over de wereld te reizen, al moordend en feestend klinkt me goed in de oren. Al met al heb ik hier in Mystic Falls niets meer. Elena heeft voor mijn broer gekozen, waardoor ik enkel nog vrienden heb. En vrienden hebben me nog nooit tegen gehouden als het aankomt op reizen. Maar het gevoel dat ze bij me teweeg brengt, het gevoel van twijfel, dat is iets wat ik niet eerder heb ervaren. Altijd weet ik wat ik wil. Of ik ben de goede broer, of ik ben de ripper die volledig losgeslagen is. Nooit ben ik de twijfelende man.
"Wake up beautiful." spreek ik zacht, terwijl ik mijn vingers over haar ontblote ribbenkast laat glijden en over haar heupen. Mijn lippen plaats ik dan ook zacht op haar schouder, waarnaik toekijk hoe de blondine langzaam maar zeker haar ogen opent. Een tevreden glimlach ontstaat dan rond mijn lippen en sla mijn armen dan om haar heen, waarna ik naar haar toe buig om mijn lippen op de hare te kunnen drukken. Op het moment dat onze lippen elkaar raken voel ik de onrust in mijn lichaam weer ontstaan, de spanning die ze met zich mee brengt.

 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

De blondine werd wakker gemaakt door een bekende stem, een stem die haar prettig in de oren klonk. Langzaam maar zeker opende ze haar ogen, om vervolgens lippen op haar schouder te voelen. Een tevreden geluidje verliet haar lippen en ze voelde vervolgens armen om haar heen. De sterke armen van een zekere vampier waar ze gisteravond seks mee had gehad. Zijn lippen belandden weer op de hare en ze trok hem nog dichter naar zich toe door haar hand in zijn haren te leggen. Hun lippen bewogen met elkaar mee, precies in sync. Haar mondhoeken trokken een stukje omhoog terwijl haar nagels door zijn haar gleden, over zijn rug. Uiteraard waren ze beide naakt, iets wat haar echt opwond. Ze kon zich gisteravond nog goed herinneren.
Het hele idee van de avond was zo onschuldig begonnen. Klaus had hun angstvallig in de gaten gehouden, met een steeds groeiende woede in zich. Hij kon het niet uitstaan dat de twee het zo goed met elkaar leken te vinden en dat ze overduidelijk een aantrekkingskracht hadden. Stefan en Amaia hadden nog een tijdje gedanst, maar ze waren er samen vandoor gegaan, hadden een kus gedeeld in de hal. Dit was nog redelijk onschuldig, de rest was allemaal thuis verlopen. Ze voelde de blik van Klaus in haar rug branden toen ze met Stefan het Mikaelson huis had verlaten. In Stefan's huis was het verder gegaan. Een passionele kus was het begin. Met vampiersnelheid waren ze eerst door de hele benedenverdieping gevlogen, zoenend. Hij had haar uiteindelijk opgetild en de trap opgebracht. In de slaapkamer ging het voort. Hij had haar haar losgemaakt aangezien het was opgestoken, waardoor de blonde krullen tevoorschijn kwamen. Haar donkerblauwe jurk verdween al snel van haar lichaam, net zoals zijn pak van zijn lichaam verdween. Het was ruige, passionele seks. Het was goede seks, zoals zij het graag omschreef. Misschien nog wel beter dan de seks met Klaus.
''Goodmorning to you too.'' Fluisterde Amaia, waarna ze naar hem knipoogde en de dekens goed over zich heen trok. ''Did you consider it, my offer? Traveling with me around the world, killing people. Doesn't it sound great? We could have so many nights like last night. Oh and please, don't tell me you don't want it, because I can see it in your eyes. You really want to go with me.'' Ze beet zachtjes op haar onderlip en ze boog zich voorover, waarna ze een kus op zijn zachte lippen drukte. Hierbij beet ze ook zachtjes in zijn onderlip, waardoor er een druppeltje bloed uit drukte. Ze streelde met haar vinger over het druppeltje bloed en likte deze vervolgens van haar vinger af. Ze keek weer onschuldig naar hem op en woelde met één hand door haar blonde krullen heen.

Na een nacht met slechte slaap, mede mogelijk gemaakt door zijn lieve broertje Stefan en Amaia, was dit wel het slechtste nieuws wat de bruinharige vampier genaamd Damon kon gebruiken. Hij was wakker geworden in de ochtend met een glimlach rond zijn mondhoeken. Gisteravond was een goede avond geweest. Elena en hij hadden nog een tijdje gepraat, maar ze begreep uiteindelijk dat hij alleen maar om haar gaf. Natuurlijk was Ruby een belangrijk deel van zijn leven geweest, geweldig ook, maar dit had hij er niet bij gezegd, maar Elena was de liefde van zijn leven. Ze geloofde het uiteindelijk en ze hadden voor de voordeur van haar huis een passionele kus gedeeld, totdat Jeremy in een T-shirt en een sportbroekje de deur open had gedaan en had gezegd dat Elena binnen moest komen. Soms was het net andersom, was het net alsof Jeremy de grote broer van Elena was. Hij had Elena slaapwel gewenst en was weggelopen.
Vanochtend was hij weer bij haar langsgegaan om haar mee te nemen. Ze zouden samen naar de Mystic Grill gaan, waar Matt werkte, zodat ze samen konden ontbijten. Alleen toen hij een paar keer op de deur had geklopt en aan had gebeld, deed niemand open. Hij liep naar binnen, om daar een gefrustreerde Jeremy te zien. Die zei dat hij midden in de nacht gegil had gehoord, maar er geen aandacht aan had besteed omdat hij dacht dat het in zijn droom was. Damon wist direct hoe laat het was, iemand had Elena ontvoerd en Jeremy's dromen gemanipuleerd zodat hij dacht dat het allemaal een droom was.
En nu was hij hier, bij Ruby thuis. Hij was via het raam in de gang haar huis binnengekomen, waarna ze de deur van haar slaapkamer binnengekomen. ''What's the fun in that?'' mompelde hij. Normaal gesproken zou hij dit met een grijns op zijn gezicht tegen haar hebben gezegd, maar hij was absoluut niet in de stemming om domme grapjes te gaan maken, zoals hij gewoonlijk deed.
''How are you so sure about that?'' zei hij gefrustreerd. Zijn ogen waren iets groter dan normaal en een frons was op zijn voorhoofd ontstaan. ''You're best friends with Kol, remember? The Mikaelsons wanted to hurt her for so long. Maybe you were working with them, who knows?'' Hij wist ook wel dat Ruby dat niet zomaar zou doen, maar op dit moment kon hij niet meer zo goed nadenken en kwamen de meest akelige gedachten in zijn hoofd op. Hij keek haar kwaad aan toen ze zijn hand beet pakte en rukte zich los. ''Don't touch me.''

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Op dit moment ben ik me heel erg bewust van de woede die in mijn lichaam begint te borrelen, maar om de lieve vrede te bewaren besluit ik dit weg te stoppen. Ruzie maken heeft geen zin, helemaal niet nu hij iemand kwijt is waar hij immens veel om geeft. Het feit dat hij zijn arm dan ook weg trekt doet me niets, het zorgt er alleen maar voor dat ik bezorgd ben. "Kol wouldn't do that, he just kept her company so I could speak with you." verdedig ik hem dan toch, maar zucht dan diep. "Tell me what you know." zeg ik dan, waarna ik op mijn bed neerplof. Zodra hij me dan vertelt wat Jeremy hem heeft verteld haal ik een hand door mijn bruine haren heen.
Als het Klaus was geweest had hij het dramatischer gedaan, waar iedereen hem kon zien en angst voor hem zou hebben. Rebekah heeft persoonlijk niets tegen Elena, evenals Finn en Freya. Nu mag Finn bijna niemand, maar zonder reden iemand zo mee nemen, dat is niet zijn stijl. Dan houden we Elijah en Kol over. Kol zou het niet doen, wetende dat hij mij kwaad zou maken en daarmee mij verliezen. En Elijah? Elijah is slimmer dan dat, doordachter. Maar met de Mikaelson familie weg gedacht, welke vijanden houdt Damon dan nog over? Ja, genoeg. Dat mag duidelijk zijn, maar wie is zo haatdragend en weet hem precies op zijn zwakke punt te pakken? Terwijl ik nadenk ben ik opgestaan en ben door mijn slaapkamer beginnen te lopen.
Plotseling gaat er een telefoon af, waardoor ik opschrik uit mijn gedachten. "Is it Elena?' vraag ik gelijk, maar kijk dan met Damon mee. Een linkje heeft hij gekregen, en zodra hij hier op klikt verschijnt een oude bekende in het zicht.
"Ah.. My dearest friend, I just figured it was time for a bit of revenge. I took your beloved girl, Elena, isn't it? Well, let me tell you one thing.. She's perfectly fine, for now. If you don't meet me at this address before the timer shows you that it is midnight.. I will start remodeling her face a bit.. or maybe i'll just start with her body. She's got perfect skin, doesn't she?" zegt de man dan, waarna Elena in beeld verschijnt. Het is duidelijk dat ze heeft gehuild, en doodsbang is. "D-damon." hoor ik haar mompelen, voordat het beeld verstoord wordt er een stopwatch in beeld verschijnt. Tik tok, time is ticking away. Komt er onder te staan, waarna ik mijn ogen op Damon richt. "Let's go and get her." zeg ik dan gelijk, waarna ik mijn autosleutels pak, gevolgd door mijn tas en een aantal wapens. Zodra Damon wil tegen stribbelen en zijn eigen auto wil nemen, wijs ik naar mijn gloednieuwe BMW. "Mine can drive faster." zeg ik dan ook, waarna ik zelf achter het stuur stap en met gierende banden onze rit begin. De vastbeslotenheid die naar boven is gekomen geeft me een vreemd gevoel, maar ik weet een ding. Ik wil Damon niet zo gekweld zien, niet op deze manier. Hij heeft vele misstappen begaan in zijn leven, maar dit is niet de manier waarop hij de prijs moet betalen. Niet zolang ik dat kan voorkomen. "How the hell do you know Malachai Parker." grom ik dan ook. Dit is de persoon waar je nooit van je leven mee te maken moet hebben.

Het contact met Amaia heeft er voor gezorgd dat er een onrust in mijn lichaam is aangewakkerd, een waarvan ik maar een manier ken om deze te stillen. Mijn menselijkheid uitschakelen, oftewel teruggaan naar hoe ik was, ten tijde van de verhalen van de Ripper of Montery. Nooit eerder heb ik deze keuze bewust moeten maken, het is altijd veroorzaakt door een reeks gebeurtenissen of overweldigende emoties. Iets wat me doet aarzelen, zodra ik het nu uitschakel, doe ik het voor mijn eigen genot, voor mijn eigen plezier. Iets wat op de een of andere manier ontzettend ziek is. Voor Amaia is dit anders. Deze jongedame heeft ooit haar menselijkheid uitgeschakeld, maar niemand heeft haar sindsdien kunnen stimuleren doormiddel van impulsen, om haar menselijkheid weer tot stand te laten komen.
Het bloed dat van mijn lip glijdt wordt opgevangen door de vinger van Amaia, waarna ze zelf het bloed in haar mond stopt. Zacht zuig ik voor een kort moment op mijn lip, om het bloeden te doen stoppen. Het aanbod klinkt bijna te verleidelijk, en het maakt het des te moeilijker om te weerstaan, nu de blondine zo in mijn bed ligt. Zonder kleding, zonder ook maar enige vorm van verhulling. Elke vorm in haar lichaam is zichtbaar. Elk litteken, elke kleine imperfectie die haar tegelijkertijd uniek maakt.
Om antwoord te geven op haar vraag die ze eerder stelde, besluit ik twee simpele woordjes uit te spreken. Twee die mijn beslissing nog niet gelijk verraden, maar het nog iets langer mysterieus houden. "I did." geef ik haar dan ook als antwoord, waarna ik ons op snelheid omdraai, zodat ik boven haar kom te hangen. Mijn lippen maken een spoor van kusjes over haar hals, richting haar borsten, verder naar beneden. Echter kom ik dan weer omhoog, om haar in haar ogen te kijken. Door haar aan te kijken kan ze zien welke beslissing ik op dit moment maak, het medeleven en de tederheid verdwijnt dan ook volledig uit het zicht. En maakt op dit moment plaats voor lust. "I will go with you." zeg ik dan ook rustig, waarna ik mijn lippen gretig op de hare druk, maar zacht op haar onderlip bijt. "And we'll be a whole other definition of a power couple." grijns ik dan ook, waarna ik mijn tanden zacht in haar hals plaats, gevolgd door een kus in haar hals. "Show me how bad you can be, trouble." zeg ik dan ook met een uitdagende grijns rond mijn lippen. Benieuwd wat haar volgende handeling zal zijn, benieuwd of zij mij net zo graag wil nemen, als ik haar wil.

 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Ze kon het in zijn ogen zien, kon het aan zijn lichaamstaal zien. Dit kon ze bij vele mensen. Amaia's woorden, handelingen en alleen al aanwezigheid lieten sporen achter. Mensen schrokken van haar, waren geïntimideerd door haar en haar gedrag. Niet alleen mensen trouwens, maar ook vampiers, weerwolven en hybrids, natuurlijk. Ze wist het nog als de dag van gisteren hoe Klaus naar haar had gekeken met die typische grijns op zijn gezicht. Hij was verbaasd dat ze een ripper was, maar moest toegeven dat het hem aan trok. Hoe ze haar tanden in de nek van de mens zette en die uiteindelijk neergooide in het gras. Vervolgens trok ze alleen haar jurk een beetje goed en liep ze weg, haar hand over haar mond vegend om het bloed weg te halen. Het voelde zo, zo goed. Ze was waarschijnlijk de enige vampier die ooit zo lang haar menselijkheid uit had kunnen zetten. Dit bewonderden velen, maar hierdoor hadden ook velen angst voor haar. Amaia kon niet ontkennen dat het niet goed voelde als ze door straten liep met vampiers die uit angst voor haar wegdoken. Ondanks dat ze geen vampiers beet zoals Augustine vampiers dit deden, was ze zeker niet bang om een staak dwars door het hart van een vampier te steken. Een vampier weg, meer bloed voor haar, right? Ja, zij was zeker een gevreesde jongedame.
Stefan had precies hetzelfde. Onrust was bijna in zijn ogen af te lezen en zij vond het heerlijk. Heerlijk dat zijn hele lichaam op haar en haar aanrakingen reageerde. Ze wist dat hij het wou, dat hij twijfelde, maar iets hield hem tegen. Nu kreeg zij bijna altijd wel wat ze wou en dat zou nu zeker niet anders zijn. Haar nagels gleden weer langzaam over zijn rug heen en vanonder haar wimpers keek ze hem aan. Ze lagen naakt bij elkaar, iets wat ze prettig vond. Ze wist dat haar ondergoed en haar donkerblauwe jurk waarschijnlijk wel gewoon ergens in de slaapkamer lagen, maar ze had totaal geen behoefte om ze weer aan te trekken. Ze lag hier wel goed. Bovendien was een naakte Stefan ook absoluut geen slecht uitzicht. Ze was zelf ook niet onzeker over haar lichaam. Natuurlijk had ze niet de grootste borsten, maar ze was redelijk blij met haar lichaam. Bovendien zou ze het anders ook niet voelen aangezien ze haar menselijkheid uit had gezet. Nooit was er iemand geweest die de kans en de mogelijkheid had om het uit te zetten. Klaus was haar niet dierbaar genoeg, hij was niet diegene voor wie ze het weer aan zou zetten, dus wie dan wel?
''Oh come on, you're such a tease.'' Zei ze lachend. Voor een korte tijd sloot ze genietend haar ogen door de kusjes die hij op haar lichaam drukte, om ze vervolgens weer te openen. Hij keek haar aan en hierdoor kon ze in zijn ogen aflezen dat die softie weg was. Softie Stefan nam langzaam aan plaats voor Ripper of Montery. ''You won't regret this.'' Fluisterde ze, voordat ze haar lippen terug drukte en hem dichter tegen zich aan trok. Genietende geluidjes verlieten haar lippen, al helemaal toen zijn lippen naar haar nek verplaatsten. ''You're so damn right.'' Ze leunde langzaam weer achterover toen ze hem hoorde. ''You want to see something bad?'' Lachend keek ze naar beneden en begon ze kusjes te drukken op zijn schouderbladen, maar langzaam aan naar beneden. Over zijn gespierde buik, naar zijn erectie. Vervolgens omvatten haar lippen hem en bewoog ze haar hoofd op en neer.

Damon vond het niet raar dat zijn eerste gedachtes waren om naar Ruby te gaan. Hij had haar de blikken naar de Mikaelsons zien werpen gisteravond, wie weet waren zij wel diegene die Elena in hun bezit hadden. Het was namelijk niet alsof ze er nog nooit pogingen naar toe hadden gedaan om haar te ontvoeren of om haar zelfs te vermoorden, wat Klaus zijn eerste intentie was. Wie weet werkte zijn ex vriendin wel gewoon met hen samen en waren ze van plan om Elena alsnog te vermoorden, of om een reactie uit Damon te lokken. Ze bleven immers nog altijd vampiers die zich soms ook verveelden en het gevaar wat opzochten. Klaus kon wel eens verveeld zijn en Damon uit de kast willen lokken.
De kwade woorden van Ruby bewezen hem integendeel het tegenovergestelde; ze beweerde niets gedaan te hebben. Aan de blik in haar ogen en aan haar gezichtsuitdrukking te zien sprak ze de waarheid, waardoor hij iets kalmeerde, maar alsnog was hij kwaad. Hij wou gewoon zijn armen weer om Elena heen kunnen slaan, wou zeker weten dat er niets met haar aan de hand was, en dit kon hij nu niet. Hij was altijd erg beschermend om haar omdat ze natuurlijk maar een mens was en ook nog eens een doppelgänger. Niemand kon hem kwalijk nemen voor het gewoon willen beschermen van zijn vriendin. ''You know the things Kol did, maybe..'' begon hij, maar besefte zelf alweer dat dit niet het geval was. Kol had eigenlijk niet echt een reden om kwaad te zijn op Elena. Of nou ja, hij had wel de vingers van haar vader afgehakt en was wel in vlammen gezet door Jeremy en Elena, dus wie weet.. Nu begon hij alleen nog maar te twijfelen. Hij vertelde Ruby wat hij wist en woelde gefrustreerd met één hand door zijn donkere lokken. Hij werd banger met iedere seconde, terwijl angst een emotie was die maar zelden voorkwam bij de donkerharige vampier. Natuurlijk was hij niet de oudste vampier en had hierdoor vaak te maken gehad met vampiers die veel ouder waren dan hem, maar hij had met hen nog nooit echt angst gevoeld. Ondertussen bleef hij maar nadenken wie hem zo veel pijn zou willen doen. Wel, veel mensen, dat was overduidelijk. Hij kon zo A4-papiertjes vol vullen met wie hem nog pijn zouden willen doen, dus dat schoot niet veel op. Maar wie zouden hem precies op zijn zwakke punt kunnen raken en hem zo makkelijk uit kunnen schakelen?
Zodra zijn mobiel af ging pakte hij hem direct uit zijn broekzak in de hoop dat het Elena was, maar dat was het niet. Nee, het was een linkje. Ietwat verbaasd klikte hij erop, om vervolgens een grijnzende Kai Parker op zijn beeldscherm te zien. Zijn woede groeide bij elke seconde dat hij praatte. Kai was een ongelooflijk irritant persoon, dit bewees hij nu maar weer eens. ''That son of a bitch.'' Gromde hij. Zijn ogen werden groot toen hij Elena zag, met kettingen vastgeketend en met tranen in haar ogen. ''Baby..'' mompelde hij en hij slikte. ''You really want to go with me?'' zei hij wat verbaasd toen hij Ruby hoorde, maar trok wel snel zijn leren jack goed en liep achter Ruby aan. Hij had nog wel een paar wapens van Jeremy in zijn auto liggen. Toen duidelijk werd dat Ruby met haar auto wou gaan, pakte hij de wapens uit zijn auto en stapte in de BMW. Zachtjes zuchtte hij toen hij haar vraag hoorde en beet op zijn onderlip. ''Well, I was kinda stuk in a prison world with Bonnie and him when the other side got destroyed.'' Zei hij terwijl hij in zijn nek krabde en zijn ogen op de weg focuste. ''We didn't take him with us when we went back to the normal world so I guess he's mad at me and wants revenge.''

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Deze middag zijn we langs geweest bij het adres wat Kai ons heeft gegeven, maar tot Damon zijn teleurstelling heeft het niets opgeleverd. Het enige wat er te vinden was, was een envelop met mijn naam er op. Deze heb ik Damon echter niet laten zien, omdat ik weet dat hij tegen mij zal keren op het moment dat hij dit leest, of juist verandert in de beschermende Damon die ik stiekem wel mis. Op het kaartje dat in de envelop zit, staat geschreven dat ik zijn volgende slachtoffer zal zijn, hier is namelijk bezig met het creëren van een collectie van oude, of huidige geliefden van Damon. Het idee dat Kai Parker achter me aan komt jaagt me geen angst aan, het enige wat me zorgen baart, is het feit dat Damon niemand zal hebben om hem te kunnen helpen.
Mijn tas met wapens smijt ik op het bed neer, waarna ik besluit om zelf even naar buiten te gaan. "I'll be back within an hour." deel ik Damon dan mede, waarna ik hem kort in zijn ogen kijk. "Don't worry. Just try to recall your memories of Kai, look for something he said, something that remembered him of home." zeg ik dan zacht, waarna ik onze kamer uitloop. We zijn gestrand bij een of ander motel, dat er niet fantastisch uitziet, maar het moet voor nu genoeg zijn. Zelf weet ik dat ik nu gewoon mezelf zo sterk mogelijk moet maken, ook al betekent dit het drinken van heel veel bloed. Zodra ik een rustig café ben ingestapt gebruik ik mijn methode om mensen stil te laten zitten, terwijl ik rustig mijn gang kan gaan. Van zes verschillende mensen drink ik dan ook, waardoor ik mijn zintuigen sterker voel worden. Voldaan veeg ik het bloed dan van mijn gezicht af, waarna besluit om twee flessen drank mee te nemen, terug naar onze kamer. Tegen de tijd dat ik daar ben heb ik zelf al een halve fles leeg, maar gooi Damon de andere fles toe, die hij vangt. "Just drink." verzucht ik dan, waarna ik mezelf deels begin uit te kleden. In mijn lingerie stap ik dan de badkamer in, waar ik besluit om een hete douche te nemen. Zodra ik daar klaar mee ben trek ik mijn lingerie weer aan, werk mijn make-up bij en föhn mijn haren, waarna ik kort in de spiegel kijk. Zonder te aarzelen loop ik dan de kamer weer in waar Damon is, waarna ik mezelf verder aankleed. Een zwarte broek, met een legergroen t-shirt met een v-hals. Mijn broekspijpen rol ik dan deels op, waarna ik mijn zwarte chelsea boots weer aantrek. De drankfles breng ik dan weer naar mijn lippen, waarna ik naast Damon ga zitten. "It will be okay.. Damon. Kai won't get away with this easily.. I know how much Elena means to you. So I want you to promise me something.. When we find her, just get her out of there as soon as you can. Don't wait for me. Even though I doubt if you would have waited for me anyways. " grinnik ik dan. Ook al zeg ik dit nu zelf, het doet nog wel pijn. Diep in mijn hart hoop ik dat hij ons beide zou redden, maar ik ben bang dat Elena de ware voor hem is, afleidend van de manier waarop hij over haar praat. De hele reis hier naar toe heeft Damon het over Elena gehad, over de dingen die ze al samen hebben gedaan en op welke manier hij Kai zal laten boeten voor het ontvoeren van zijn liefde.. Iets wat dingen voor mij in een ander perspectief zet, ik moet Damon uit mijn hoofd zetten en hierna uit zijn leven verdwijnen.
Terwijl Damon even met iets anders bezig is, besluit ik zijn telefoon van het nachtkastje te pakken en mezelf te excuseren naar buiten. Mijn pakje sigaretten heb ik meegenomen, waarna ik hier een van opsteek en door zijn contactlijst scroll. De naam Gilbert vind ik dan al snel, waarna ik een sms typ.
- Hey. You don't know me, personally. But i'm helping Damon to find your sister. I've received a message, that I will be next. You need to help him, keep him in check. Please, help him. If Elena is where he will take me, I promise to protect her, with my life, if needed. Love, Ruby - Nadat ik deze sms heb verzonden verwijder ik deze van de telefoon, maar stuur alleen nog de locatie er achter aan. Gelijk krijg ik een reactie, dat hij onderweg is. Zuchtend blaas ik de rook dan uit, terwijl ik tegen de balustrade aan leun.

De rest van de dag is rustig verlopen, we zijn enkel uit bed gekomen om onszelf naar beneden te verplaatsen. Voor een paar uren hebben we nog in bed gelegen, ons vermakend. Elkaars lichaam verkennend. Zin om naar buiten te gaan om te kunnen voeden, of eigenlijk gewoon mensen te doden hebben we niet. Dus we hebben maar besloten om wat anders te gaan drinken, namelijk drank. Grijnzend breng ik de fles naar mijn lippen, maar zet dan de muziek nog wat luider, waarna ik Amaia wenk. Met mijn hand grijp ik haar bij haar middel, waarna ik haar dicht tegen me aantrek, dansend. "Show me." fluister ik dan in haar oor, waarna ik haar zacht in haar hals bijt. Zodra ze dan begint te dansen ontstaat er een grijns op mijn gezicht, waarna ik in mijn handen klap. "Amaia.. My dearest Amaia.." zeg ik dan, waarna ik mijn armen om haar heen sla en voor enkele secondes met haar beweeg op het ritme van de muziek. Niet de hedendaagse liedjes die uit de radio komen, die men muziek noemt. Maar de klassiekers van jaren terug, waar nog gevoel in zit, waarvan je weet dat echte artiesten de platen hebben gemaakt.
Mijn ogen laat ik terug glijden naar de prachtige blondine, die op dit moment in niets meer of minder gehuld is dan een string, met een van mijn shirts. Haar warrige haren staan alle kanten op, wat haar er zelfs nog uitdagender uit laat zien. Wilder. Alsof ze een geweldige nacht heeft gehad. En hoe kan het ook anders, ik bedoel.. ze heeft bij mij in bed gelegen. En echt geslapen hebben we niet.
Plotseling focus ik me op een geluid, dat veroorzaakt wordt door de voeten van iemand. Het geluid komt langzaam dichterbij, waardoor ik er van overtuigt ben dat het bijna Damon wel moet zijn. Echter wordt er dan aan de deur gerammeld, wat er voor zorgt dat ik mijn ogen kort samen knijp. "STEFAN SALVATORE! Open the door!' hoor ik dan al echter de stem van Klaus schreeuwen, waardoor ik Amaia dichter tegen me aantrek. "You're mine now." grijns ik, waarna ik haar zacht in haar hals bijt, na haar daar gekust te hebben. "Why don't you invite our guest in, Amaia? I'm sure he will be thrilled to see you." zeg ik grijnzend, alvast genietend van de gezichtsuitdrukking van Klaus. De grijns die dan rond de lippen van de blondine ontstaat doet mij ook grijnzen, en kijk dan ook toe hoe ze met een zachte tred de woonkamer verlaat. Tevreden breng ik dan de fles bourbon naar mijn lippen, waar ik gulzig een aantal slokken van neem. Ik luister dan hoe Amaia Klaus begroet, maar hoor hem over zijn woorden struikelen. Rustig besluit ik dan ook naar de deur te lopen, waarna ik mijn arm rond Amaia haar middel leg. "Ah. Klaus. To what do we owe the pleasure?' vraag ik dan ook geamuseerd, terwijl hij met grote ogen van Amaia naar mij kijkt en weer terug.

 

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

Zo'n rustige dag had ze zelden, een dag dat ze niet er op uit ging om iedereen te vermoorden die ze tegen kwam en waarvan ze dacht dat die er wel lekker uitzag. Toch vond Amaia het leuk, om zo'n rustig en relaxed dagje te hebben met Stefan aan haar zijde. Geweldig vond ze het dat de jongen, de behoorlijk jongere vampier, had besloten om zijn menselijkheid uit te zetten voor haar zodat ze samen over de wereld konden reizen en mensen konden vermoorden. Ze had er nu al zin in. Het moorden maakte iets in haar los, maakte haar dolgelukkig. Misschien had haar menselijkheid die al honderden jaren uitstond er ook wel iets mee te maken, maar ze wist wel dat het moorden het enige was waar ze op kon vertrouwen. Het voelde altijd alsof niemand van haar hield, alsof niemand haar wou. Zo voelde het ook nadat ze door Elijah was veranderd in een vampier; alsof niemand haar wou en alsof de familie Mikaelson haar had gebruikt. Kijk, ze waren heel aardig voor haar geweest toen ze de familie het hardst nodig had, maar zodra ze vampier werd werden haar gevoelens sterker, voelde alles tien keer zo erg aan. De dood van haar voogd, haar ouders die opeens geen aandacht meer aan haar besteedden.. Het was zo erg. Dus, wat doe je dan? Je menselijkheid uitzetten en gewoon vertrekken, iedereen vermoorden die op je pad komt. Wel ja, dat was wat zij deed natuurlijk.
Haar handen waren geklemd om een fles sterke drank die ze door Stefan in haar handen gedrukt had gekregen. Lachend, alhoewel er echt niets grappigs gebeurde, nam ze er flinke slokken van. Haar achterhoofd begon licht te voelen en het voelde gewéldig. Amaia vond het gevoel van de drank geweldig, al dronk ze niet eens zo vaak. Dit deed haar eraan denken dat ze dit duidelijk echt vaker moest doen. De uitdagende woorden van Stefan lieten haar mondhoeken nogmaals omhoog trekken en ze voelde zijn arm om haar middel. Haar lichaam werd dicht tegen het zijne aangetrokken en haar lichaam bewoog mee op de maat van de muziek, de muziek die ze overal had gehoord destijds in Los Angeles, New York en Las Vegas. Ze was overal geweest, overal wel meerdere jaren, en ze kon zo ook veel dansstijlen opnoemen die ze had beoefend. Maar diegene die ze uiteraard wel het beste kon en die ze een groot deel van haar leven uit had gehoord, waren de Spaanse dansstijlen. ''Stefan.'' Grijnsde ze met haar typische grijns terwijl ze hem hoorde. Ze draaide een rondje, waardoor haar warrige haren met haar mee dansten. Ze zaten wild, dat wist ze, maar ze had nu eenmaal een flinke bos krullen. Vroeger vertelde iedereen haar altijd dat ze prachtig waren, nu zaten ze haar soms alleen maar in de weg.
De deurbel ging en eventjes rolde ze met haar ogen, maar toen ze de betekende stem van Klaus hoorde grinnikte ze. Hoe kon het ook anders. ''All yours, Stefan.'' Fluisterde ze terug, alhoewel ze er vrij zeker van was dat ze zichzelf de baas was. ''Oh, he will.'' Knikte ze. De typische grijns werd weer tevoorschijn getoverd terwijl ze naar de voordeur liep en deze opende in enkele en alleen maar haar string en een T-shirt van Stefan. ''Hello Klaus.'' Ze grinnikte en keek hem met een grijns aan. ''H-Hello A-Amaia..'' stamelde hij. ''A stunned Klaus? Didn't know that was possible.'' Lachte ze. Ze keek op toen Stefan naast haar kwam te staan en legde een hand op zijn borstkas. ''Just checking to make sure you were alright..'' Hij knikte naar haar en ze begon te lachen. ''Oh yeah, I still need to thank you for last night. Thank you so much for introducing us to each other, I think we will have the time of our lifes.'' Fluisterde ze in zijn oor terwijl ze voorover boog. Klaus trok wit weg en genietend leunde ze weer achterover.

Al de hele dag waren zijn gedachtes bezig met Elena en hoe ze waarschijnlijk doodsbang gevangen was genomen door Kai. Hij kon het bijna voor zich zien, hoe de psychopaat zijn geliefde beetpakte en haar zonder pardon meenam. Oh, wat moest ze bang gewezen zijn. Als mens kon je niet zoveel beginne tegen een psychopaat die ook nog eens een ontzettend sterke witch was. Als vampier trouwens ook niet zoveel, maar daar had je altijd nog de mogelijkheid om de witch in zijn of haar nek te bijten. Maar goed, er was dus totaal geen uitweg voor Elena. Vol goede moed was Damon daarom ook naar het adres gegaan wat Kai hem had gegeven, maar het feit dat daar helemaal niets lag maakte het er echt niet beter op. Zat die vervelende witch nu gewoon met hem en zijn gevoelens te spelen? Waarschijnlijk wel, maar hij zette mensenlevens op het spel, alhoewel Damon daar uiteraard niets over mocht zeggen omdat de moorden die hij had gepleegd niet op twee handen te tellen waren en Kai natuurlijk ook bijna zijn gehele familie uit had gemoord. Nee, niets van de witch moest hem nog verbazen.
Damon keek op toen hij de bekende stem van Ruby hoorde en knikte langzaam. Hij had werkelijk waar geen idee waar de brunette heen moest, maar hij nam aan dat ze zichzelf niet in problemen zou brengen. Hij kende haar langer dan vandaag en ze leek hem echt te willen helpen, al begreep hij het niet helemaal aangezien het er niet naar uit zag gisteravond dat Elena Ruby mocht en ook niet dat Ruby Elena mocht. Hij begreep het ook wel, Ruby was immers zijn ex-vriendin en Elena zijn huidige vriendinnetje, maar toch zat het hem behoorlijk dwars, de komst van Ruby. Dat ze nu ook weer samen waren haalde zoveel herinneringen omhoog, herinneringen waarvan hij had gedacht dat ze ver weg waren verstopt door hem.
Haar volgende woorden maakten duidelijk waar ze heen ging en hij knikte weer. ''Fine by me.'' Mompelde Damon. Hij wou gewoon zo snel weer terug naar huis keren met Elena in zijn armen, gewoon om er zeker van te zijn dat ze veilig bij hem was. Het idee dat een ander haar nu had, een ander die helemaal niet bang was om mensen te vermoorden en het ook zou doen zonder met zijn ogen te knipperen, maakte hem gek. Hij was ervan overtuigd dat ze de liefde van zijn leven was en ze ging echt niet bij hem weggenomen werden door die gek van een Kai. ''Thanks.'' Zei Damon toen hij de fles drank ving op het moment dat Ruby de kamer binnen kwam lopen. Hij maakte de fles open en nam er gulzig een aantal slokken van, dit had hij wel echt nodig, en hij overdreef niet. Hij pakte zijn telefoon eventjes tevoorschijn om te zien of hij nog berichten had, maar deze had hij niet. Hij vroeg zich wel af waar Stefan op dit moment was, maar hij kon hem altijd later nog een berichtje sturen. Zijn ogen gleden naar Ruby, die onbeschaamd in lingerie de hotelkamer binnenliep. Hij nam zijn onderlip tussen zijn tanden en probeerde niet naar haar lichaam te kijken, al was dat moeilijker dan gedacht. Hij was het gewend met haar, het was een gewoonte. Zijn wenkbrauwen trokken omhoog toen hij Ruby hoorde. ''You know I would've waited for you, just like other times.'' Kaatste hij terug. ''It's not like I don't care about you anymore. Maybe it's not like it used to be, but I still care about you. I will get her out of there as soon as I can, but you need to promise me you will run away as soon as you can. I don't want you to die.'' Zei hij. Dat kon hij misschien wel niet eens verdragen. Misschien zou hij zijn menselijkheid dan wel uitzetten en dan was hij echt gevaarlijk. Hij knikte toen ze zei dat ze naar buiten ging en zuchtend leunde hij achterover, voordat hij Stefan een berichtje schreef met hoe het met hem ging, nadat hij had gehoord dat hij en de blondine een wilde nacht hadden gehad.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: ORPG | When I am silent, I have thunder hidden inside.

"Damon.. All I know is that you love her and that you would do anything for the people that you love." zeg ik zacht, maar luister dan naar de rest van zijn woorden. Het doet een zwakke glimlach op mijn gezicht verschijnen, de manier waarop hij over me spreekt. Echter besluit ik er niet verder op te reageren en naar buiten te stappen. Na het berichtje naar Jeremy te hebben gestuurd leun ik met mijn rug tegen de balustrade aan. Nadenkend over de woorden die de oudste Salvatore enkele minuten geleden tegen me zei. Bij anderen die deze speech zouden hebben afgestoken zou ik hartelijk hebben gelachen, maar bij Damon raakt het me. Door het verleden dat we samen hebben, de liefde die we gedeeld hebben.. Dat hij zegt dat hij me niet dood wil hebben en nog steeds om me geeft, is een grote stap. Een die er voor zorgt dat ik na begin te denken.
Dit alles doet me terug denken aan de tijd dat we in New Orleans waren, waar we het eerst ontzettend leuk met elkaar hadden. Drank, feestjes, bloed en elkaar.. Echter werd dit al gauw verstoord door niemand minder dan Klaus Mikaelson. Een man die ik daarvoor al enkele keren had gezien, maar nog nooit zo boos als hij op Damon was. Tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds geen idee waar de ruzie over ging. Het enige dat ik nog weet, is dat het vluchten was begonnen. Zo ver mogelijk bij de familie Mikaelson vandaan. Nadat het contact met Damon echter verwaterde, heb ik een sterkere band opgebouwd met Kol Mikaelson. Een man die weinig geduld heeft, soms woedeproblemen, maar het belangrijkste is dat hij me nooit en te nimmer iets aan zou doen. De vriendschap met Kol is als het ware bescherming, bescherming van zijn familie. Ze zouden me nooit wat aan kunnen doen, zonder dat Kol ontzettend kwaad zou worden en misschien zelfs wel weg zou gaan. Och, wat zou dat het hartje van Rebekah Mikaelson breken. Want dat zou tegen hun eeuwenoude eed ingaan. Always and forever. Iets wat ik nooit heb begrepen. Ze hebben elkaar al zo vaak pijn gedaan, bedrogen of zelfs de kant van hun vijand gekozen, om elkaar maar te bewijzen wie het machtigst is. Om nog maar niet te beginnen over het feit dat ze elkaar wete vaak in doodskisten doen belanden.
Mijn sigaret druk ik dan uit, waarna ik een nieuwe besluit op te steken. Op het moment gaan er gewoon zo veel gedachten door mijn hoofd heen, dat ik gewoon geen rust kan vinden. Het enige wat me doet relaxen is deze slechte gewoonte. Voordat ik de sigaret echter naar mijn lippen kan brengen voel ik een intense pijn in mijn hoofd ontstaan waardoor ik alles uit mijn handen laat vallen. Mijn telefoon valt met een doffe klap op de grond en mijn sigaret rolt over de grond heen. Een pijnlijke kreun rolt over mijn lippen terwijl ik mijn handen naar mijn hoofd breng, maar word dan duizelig. Ik zak dan ook door mijn benen heen, steun op mijn handen, maar val dan al gauw op mijn rug terwijl de pijn alleen maar erger wordt. Het voelt alsof mijn hele lichaam op knappen staat en de oorzaak mijn hoofd is. "Make it stop." kerm ik dan ook, maar op het moment dat het minder wordt wil ik Damon zijn naam schreeuwen, maar doe dit niet. Als dit daadwerkelijk Kai is, dan zal Damon hem nooit aan kunnen in een een-op-een gevecht. "You son of a bitch." grom ik dan ook waarna ik overeind wordt getrokken door niemand minder dan Kai Parker. Echter zorgt mijn opmerking er alleen maar voor dat de pijn erger en erger wordt, totdat ik op een gegeven moment mijn bewustzijn verlies.
Na een tijdje word ik langzaam wakker, maar voel al gauw koud metaal rond mijn polsen. Ik duw mezelf dan overeind tegen de muur aan, maar voordat ik goed en wel rond kan kijken om te zien waar ik ben, hoor ik een vrouwenstem mijn naam al noemen. "Not that much better than me, huh?' hoor ik Elena dan ook zeggen waardoor ik met mijn ogen rol. "If it wasn't for your stupid little head I wouldn't even be here." grom ik haar toe, waarna ik geïrriteerd een ruk aan de kettingen geef waar ik mee vastgemaakt zit.

Ik moet toegeven dat ik deze gezichtsuitdrukking van Klaus nog nooit eerder heb gezien. Wanhoop, woede en triomf zijn gezichtsuitdrukkingen die ik vaak genoeg heb gezien van de hybrid, maar dit? Ongeloof? Nee, dat heb ik echt nog nooit van mijn leven gezien. "Oh, she's alright Klaus.' grinnik ik zachtjes, waarna ik voel hoe Amaia haar hand op mijn borstkas plaatst en Klaus bedankt voor het introduceren. Ook al fluistert ze, nog steeds is het voor mij duidelijk te verstaan. Het feit dat Klaus wit wegtrekt zorgt voor een triomfantelijke grijns op mijn gezicht, wetende dat hij ons nooit aan elkaar had voorgesteld als hij had geweten dat Amaia nu de mijne zou zijn. "This is not the end of this, Salvatore." hoor ik hem dan zeggen, waarna ik mijn wenkbrauw optrek. "We'll see Klaus. The way I'm seeing it, it's your own fault." grinnik ik, waarna ik de deur voor zijn neus dicht doe.
Mijn armen sla ik dan ook om Amaia heen, waarna ik een lange kus op haar lippen druk. "His face was amazing." lach ik dan zachtjes, maar besluit mijn glas dan op een traptrede neer te zetten. Ik til Amaia dan met gemak op, voel hoe ze haar benen rond mijn middel slaat en druk haar tegen de muur aan waarna ik haar begin te zoenen. Op dit moment is mijn bloeddorst niet eens gigantisch. Het enige waar ik dorstig naar ben, is naar de blondine die ik in mijn armen heb. Misschien om Klaus te irriteren, maar misschien ook meer voor mezelf. Ik heb in tijden niet zo genoten met een vrouw, of me zo goed gevoeld. Een grom rolt over mijn lippen zodra ik mijn telefoon af hoor gaan, maar besluit dan toch voor een kort moment te kijken. - I'm fine, brother. Klaus is not too happy with me tho, for stealing his gorgeous ripper girl. But she's mine now. And i'm hers. - stuur ik dan terug naar Damon, om mijn ogen vervolgens op Amaia te kunnen richten. "My shirt suits you better than it suits me." grijns ik dan. Het heeft wel een stoere look, het feit dat ze in haar shirt en string hier rond loopt. "Tell me, trouble. Where would you like to go on our journey?' fluister ik dan in haar oor, waarna ik mijn lippen af laat glijden naar haar hals om hier mijn lippen hun gang te laten gaan. Haar zoete parfum is nog licht te ruiken, ondanks alle activiteiten. "New Orleans would be a joy for me.. Maybe even cause a riot among them? Klaus wouldn't mind that I think." zeg ik dan onschuldig, maar met een brede grijns rond mijn lippen.