SHORPG | True love can't die.

Re: SHORPG | True love can't die.

Geduldig luister ik naar de jongeman die zichzelf Alec noemt, in plaats van Alexander. Een rondleiding krijg ik langs de vele deuren die leiden naar indrukwekkende ruimtes. De bibliotheek, de trainingsruimte, zelfs een binnentuin. Echter brengt hij me dan als laatste naar mijn slaapkamer. In eerste instantie zou hij deze eerst laten zien, maar was deze route achteraf handiger. "This will be your room.. I'm sorry it's not that big, but you showing up is quit of a surprise to me." zegt hij dan, waarna ik langs hem heen, de ruimte binnen stap. De slaapkamer is licht, maar niet door de kleur op de muren. De hele inrichting is vrij donker, maar door de lichtinval komt het over als een prettige ruimte. "I understand." zeg ik dan rustig, waarna ik me naar hem omdraai. "If you don't mind.. I would like to change the way I am dressed. I feel like this white robe is drawing a bit attention." zeg ik dan rustig, waarna hij aangeeft dat hij buiten mijn deur zal wachten, om me daarna voor te kunnen stellen aan een paar andere mensen binnen het instituut. Zoekend kijk ik om me heen, maar zie dan al mijn tas staan. Soepel kleed ik me dan uit, waarna ik mezelf in een zwarte broek hijs, gevolgd door een zwart t-shirt. Mijn zwarte laarzen trek ik dan aan, waarna ik mijn haren in een staart bind.
Door de jaren heen heb ik aardig wat runes verzamelt, maar ook heel wat littekens. Het grootste litteken dat ik heb begint op mijn rechtershouder en gaat door tot onder mijn linker schouderblad. Veroorzaakt door een zwaard van een shadowhunter, dat een grote hekel heeft aan de naam die ik draag. Hierdoor heeft het helingsproces ook langer geduurd, deels doordat ik alleen was en niemand een rune kon zetten waardoor het proces versnelt zou worden. Een deel van het litteken is zichtbaar, maar anderen worden bedekt door de stof van mijn shirt. Op de zijkant van mijn bovenlichaam zijn nog vaag de tand afdrukken van een hellhound te zien. Normaliter zou je zo'n litteken nog als stoer ervaren, maar degene die ik ben verloren in het gevecht met de hellhounds was een belangrijk persoon voor me, waardoor het een pijnlijk onderwerp is geworden en ik een haat heb ontwikkelt voor hellhounds en de mensen waar deze aan antwoorden.
Onbewust heb ik mijn vingers af laten glijden naar deze plek, maar schrik op door het geklop op mijn deur. Voordat Alec ook maar een woord uit kan brengen heb ik de deur geopend en volg hem door de gangen heen, waar plots een blonde shadowhunter voor onze neus opduikt. Mijn ogen laat ik over de jongeman heen glijden, die ik al gauw herken uit de verhalen van Inquisitor Herondale. Jace Morgenstern, oftewel Jace Herondale. Een jongeman die er geen idee van heeft, wat voor naam hij draagt binnen deze wereld.
"Well, let me explain that to you. The clave feels like we need some extra protection, every institute got appointed an Iron Sister. Her name is Jennifer Nightblood." hoor ik Alec dan zeggen, waarna ik de wenkbrauwen van de blonde jongen omhoog zie schieten. "Maybe you can show her around for a bit more?' stelt hij dan voor, waarna ik toekijk hoe de eigenaar van dit instituut de gang uit loopt, waarschijnlijk op weg naar zijn echte verantwoordelijkheid, in plaats van het babysitten en rondleiden van een andere shadowhunter.

Nadat ik Jennifer heb achtergelaten bij Jace heb ik besloten om rechtstreeks naar mijn zusje te gaan, die op dat moment net bezig is met het trainen van ons jongere broertje. "Izzy, come with me." gebaar ik dan, waarna ik haar mee neem naar mijn kantoor. "Okay, you won't believe what just happened at the meeting." begin ik dan, waarna ik een korte spreekpauze inlas om te kunnen bedenken hoe ik haar dit ga vertellen. "The clave is appointing Iron Sisters all over the institutes. Our institute here in New York, but for example also the London institute. They won't be Iron Sisters in their time that they are with us, they will simply be better trained shadowhunters." verzucht ik dan, waarna ik neerplof op mijn stoel. "What? You mean that we will be getting our own Iron Sister? Oh my god Alec! That's amazing!' hoor ik mijn jongere zusje dan zeggen, waarna ik mijn ogen op haar richt. Hoe had ik dit ook kunnen vergeten, sinds haar jongere jaren heeft Izzy al een grote obsessie met Iron Sisters, en wilde stiekem altijd zelf een zijn. Sinds haar bezoek aan de Citadel, die ze uiteindelijk niet eens mocht betreden door haar verslaving, heeft ze het echter nooit meer zo laten blijken als nu. "She's here already." grinnik ik dan ook, waarna ze me met grote ogen aankijkt. "How does she look? Is she one of those really strong, older woman?' hoor ik haar dan vragen, waarna ik mijn hoofd schud. "Far from that. She's young, and stunning. I know Iron Sisters are famous for being celibate, but she'll have to fight away the men." geef ik dan toe. De blik van Jace zegt me ook al genoeg, ook al weet ik nog steeds niet of Clary en hij nog een item zijn, of ooit weer zullen worden. Sinds ze hebben gezoend in het hof van de Seelie Queen spreken ze amper, deels omdat Clary hem ontwijkt. Soms is het echter overduidelijk dat hij een speciaal plekje in haar hart heeft.
"Alec? Come see this!" hoor ik dan plots iemand roepen, waarna ik op spring van mijn stoel en gezamenlijk met Izzy richting de stem ren. "There's been an attack on 2nd Avenue, in an alley. Possibly a demon, who do you want to go out there?' hoor ik Nathan dan vragen, waarna ik om me heen kijk. "You, but take Deena. If it's too risky, call for help. You got me?' zeg ik dan streng, waarna ze beide knikken en weg gaan. Als Max dan plots aan komt gerend zak ik door mijn knieën zodat ik op dezelfde hoogte zit als mijn broertje. "Jace is getting his ass kicked." zegt hij dan lachend, waarna ik mijn wenkbrauwen optrek en me mee laat nemen door Max. Al gauw komen we dan aan in de trainingszaal, waar ik Jace en Jennifer zie vechten. Met mijn lichaam leun ik dan tegen een paal aan, terwijl ik toekijk hoe Jennifer gebruik maakt van haar omgeving. Bij muren oprennen, je afzetten en op een gegeven moment weet ze zelfs Jace zijn zwaard afhandig te maken.

 

Re: SHORPG | True love can't die.

De stemmen van verschillende bovennatuurlijke soorten klonken door de kamer heen, maar Genevieve besteedde er niet erg veel aandacht aan. Ze wou hier helemaal niet zitten. Vanaf het begin had ze dit al een waanzin idee gevonden; de Kloof wou samenwerken met de benedenwereld? Liet haar niet lachen. Het mocht dan misschien wel bedacht zijn omdat ze de vrede wouden bewaren, niemand kon er toch daadwerkelijk in geloven? Het was een waanzin idee en ze was hier absoluut geen voorstander van. De Kloof had de benedenwereld al vaker bedrogen, dingen beloofd die ze daarna niet eens nakwamen. En als ze eerlijk was, was Genevieve er echt klaar mee. Ze wist dat ze niet de enige weerwolf was die er klaar mee was, ook een aantal anderen vonden het dom. Luke, hun alpha, liep alleen maar mee omdat hij een relatie had met Jocelyn, die nu overigens ook nog eens dood was. Wat hadden ze nu aan de Kloof? Shadowhunters zouden als het er op aan kwam toch alleen maar voor eigen soort kiezen, waarom zouden de weerwolven dat niet ook mogen doen? Ze merkte dat er een geïrriteerde uitdrukking op haar gezicht was komen te staan en Luke keek haar waarschuwend aan. Ze was de jongste wolf van zijn pack, een wolvin die ook nog maar een korte tijd bij de pack zat. Ze was pittig, was koppig en was niet makkelijk op haar plek tes zetten. Luke had haar meegenomen zodat ze kon zien dat deze vergadering een goed idee was en dat de Kloof hen wel zou beschermen. Nou, volgens Genevieve zag het er niet zo uit.
En zo zat ze hier, op een stoel, met andere downworlders en een aantal Shadowhunters aan een tafel, te vergaderen. Een spottend geluidje verliet haar mond toen een vrouw begon te spreken. Een Herondale, blijkbaar. ''The clave needs to shut up.'' Mompelde ze. ''Genevieve.'' Waarschuwde Luke haar, waardoor ze met haar ogen rolde. ''Excuse me, young lady? What did you have to say?'' De vrouw sloeg haar armen over elkaar en keek haar met een opgetrokken wenkbrauw aan. ''Nothing.'' Zei ze, onder toeziend oog van Luke, die tevreden knikte. De vrouw keek haar nog eventjes streng aan, maar ging vervolgens weer verder met praten.
Zodra de vergadering was afgelopen, sprong Genevieve op en schoof ze haar stoel met veel kabaal aan de kant. Haar handen gleden in de zakken van haar bomberjack en geïrriteerd liep ze weg. ''What was that, Genevieve? I brought you here to show you that it's a good idea from the clave.'' Zei Luke verbaasd. ''Well, I'm sorry, but I don't think it's a good idea. Don't you see it? The clave is manipulating us! You are just so blind because you want to help the daughter of your dead girlfriend.'' Luke begon nu echt kwaad te worden. ''You can't cross that line, you know that.'' Begon hij nog redelijk kalm. Ze schudde haar hoofd en gooide haar handen in de lucht. ''You're blind, believe me. And I'm not the only werewolf who sees it. Go ask the others.'' Ze wierp hem nog een laatste blik toe voordat ze weer weg liep. ''Genevieve, this conversation isn't over yet. Come back!'' riep hij. ''Well, it is done for me.'' Snauwde ze terug. Ondertussen botste ze tegen een donkerharige shadowhunter op, die haar fronsend aankeek. ''Is everything okay?'' vroeg de shadowhunter aan haar. Genevieve keek eventjes op en schudde haar hoofd. ''No, everything's not okay.'' Zei ze en ze trok haar neus een stukje op. ''I'm Izzy..'' stelde het meisje zich voor, maar Genevieve schudde haar hoofd. Een idee ontstond in haar hoofd. ''I'm Genevieve and I need to go.'' Ze toverde een waterig glimlachje tevoorschijn voordat ze naar de lift rende en hem snel dicht deed, voor de neus van Luke die achter haar aan kwam rennen. ''Damn it, Genevieve!'' hoorde ze hem schreeuwen.

Jace wierp een blik op Clary, die bezig was met het beoefenen van haar runes. Het was nog steeds raar, dat ze zelf runes had ontworpen, maar aan de andere kant, hij had kort geleden ontdekt dat hij ook een andere kracht had. ''How do you think the meeting is going?'' vroeg Clary, die hem toen aankeek. Hij schudde zijn hoofd en keek even naar zijn handen. ''I actually have no idea, but I'm sure Alec will handle it. He's a born leader, he runs the institute better than everyone else.'' Antwoordde hij. Zijn mondhoeken trokken even omhoog toen hij dacht aan zijn parabatai. Hij was erg blij dat hij het instituut over had gegeven aan zijn beste vriend. Alec kon alles veel beter regelen dan dat hij kon en bovendien was Jace ook veel te druk met het vinden van Valentine. Hij wou die man zo graag dood hebben, na alles wat hij de jonge shadowhunter aan had gedaan. In feite had hij een groot deel van zijn jeugd verpest. ''I know what you're thinking.'' Zei Clary opeens, die de stilte doorbrak. Hij trok zijn wenkbrauwen omhoog en keek haar niet-begrijpend aan. ''You're thinking about my father and my brother. You want them dead, don't you?'' Haar onderlip begon te trillen en hij zuchtte. Hij kon echt niet dealen met een huilende Clary nu, niet weer. ''I'm sorry, but you know how dangerous they are and how they ruined many people's lives. Why are you still defending them?'' vroeg hij. Hij begreep het ook niet. ''They are my family, Jace! I need to protect them.'' Ze veegde de tranen uit haar ogen en stond op, waarna ze haar steele weglegde. ''No, they aren't your family!'' riep hij terug. ''They are dangerous, they just want to kill everybody and they won't hestitate to kill you. You don't belong with them, Clary, you belong with us. Don't you understand?'' Hij schudde zijn hoofd. ''See, that's where you are wrong. I may not give my father a chance, but I do give my brother a chance. He lived in hell and went trough hell, he needs his family.'' Reageerde Clary. Ze woelde met één hand door haar roodoranje lokken heen en keek hem kwaad aan. Jace greep haar arm beet en keek haar recht in haar ogen aan. ''You need to be careful, Clary. They could kill you in a second. Searching them and wanting to be with them is suicide.'' Ze keek hem met grote ogen aan. ''Do you know why I want to find my family, why I want to give my brother a chance? Because he's the only family I have left. My mother is dead, Jace. Dead. My father is messed up. I don't have another choice.'' - ''My parents are also dead, but do you hear me complaining? No!'' vuurde hij terug. ''This hurt me, Jace.'' Zei Clary. Een traan gleed over haar wang. Ze liep de kamer uit en sloeg de deur hard achter zich dicht. 'Fuck.'' Gromde hij.
Jace veegde over zijn voorhoofd en liep zuchtend ook zijn kamer uit, om vervolgens Alec en een brunette tegen te komen. Hij trok zijn wenkbrauwen op en sloeg zijn armen over elkaar. ''Who's this?'' vroeg hij, terwijl hij naar de brunette knikte. Ze was bloedmooi, dat wel, maar hij had haar nog nooit eerder gezien. Hij bekeek haar eventjes en zag de runes, die haar huid sierden. Dan moest ze wel een shadowhunter zijn. Zou ze van het Londen instituut zijn? Dit betwijfelde hij.

i'm a good girl with a lot of bad habits

Re: SHORPG | True love can't die.

Mijn ogen laat ik over de mensen heen glijden die op dit moment aan tafel zitten, oftewel de wezens uit de benedenwereld. Wolven, vampieren, warlocks, shadowhunters en zelfs de seelie koningin is aanwezig. Het gekibbel gaat langs me heen, vroeger zou ik me hier veel van aangetrokken hebben, maar sinds ik een Iron Sister ben geworden, heb ik het onrustige leven dat ik daarvoor had achter me gelaten.
Vroeger werd de achternaam Nightblood gevreesd in de wereld, mijn familie staat nog altijd bekend als een van de gevaarlijkste families uit de tijd. Stuk voor stuk wordt elk lid van onze familie opgeleid in ons eigen instituut, een waar zwakte als een van de grootste schandes wordt gezien. Nightbloods hebben geen medelijden, doden als het moet en zijn aan niemand loyaal behalve hun eigen familie. En de kloof? Dit is iets waar we al helemaal nooit van gehoord hebben. Waarom zou je alle regels van de kloof aanbidden? Je zou kunnen zeggen dat temperament in onze familie zit, of zat. Voor de wereld bestaat de familie Nightblood niet meer. Allemaal omgekomen tijdens het laatste gevecht tegen Valentine, voordat hij ontsnapte. Deels is dit de waarheid, twee broers en mijn vader zijn daadwerkelijk omgekomen bij het gevecht tegen Valentine, maar mijn andere broer en zus zijn veilig weggekomen en houden zich nu schuil.
Rustig houd ik de vergadering in de gaten, maar al gauw zie ik Imogen Herondale binnen stappen. Dit zal in gaan houden dat het bijna tijd is voor mijn nieuwe standplaats. Een instituut dat mijn hulp nodig heeft, net zoals enkele andere instituten hulp krijgen van de Iron Sisters. Sterke shadowhunters, die eigenlijk het beroep niet meer uitoefenen, maar behendiger zijn qua zwaardvechten, of überhaupt vechten. Normaal gesproken zouden de Iron Sisters de Citadel niet verlaten, maar extreme tijden zorgen voor extreme maatregelen. De jongste Iron Sisters worden uitgezonden, zodat ze zaken op orde kunnen stellen.

Met een onrustig gevoel ben ik naar deze vergadering gekomen, een die plaats vindt op de voorwaarden van de kloof, in mijn instituut. De onrust moet gestopt worden, wat het ook kost. Valentine en zijn zoon, Jonathan, moeten ingerekend worden. Dood of levend, het liefste dood. "Luke, you have to agree with me here. You know Clary, you know that we all want to catch him as bad as you all do." zeg ik dan ook, terwijl Magnus met de seelie koningin aan het spreken is. Ten einde raad ben ik, iets wat ik niet snel ben. Er vallen steeds meer gewonden, doden zelfs en niet alleen in mijn instituut. Over de hele wereld komen de wezens uit de benedenwereld in opstand, het is onze fout dat Valentine is ontsnapt. Hij stond onder onze beveiliging, welke heeft gefaald.
"Everyone! Please!" roep ik dan ook uit, waarna het eindelijk eens een keer stil wordt. Alle ogen worden deze keer op mij gericht, zelfs de mensen die ik niet ken kijken me aan. "We need to fix this. For everyone's sake. Nobody wants to find another dead wolf, another dead vampire, a dead seelie or even a dead shadowhunter." zeg ik dan rustig, waarna ik recht op op mijn stoel ga zitten. "We don't need to hold each others hands through this, we just have to tell the stories we hear about Valentine, rumors. Rumors where he might be, if he is a suspect in a murder, we need to communicate." zeg ik dan, waarna ik mijn ogen op iemand richt die plots binnen komt lopen.
"The clave agrees, Mister Lightwood." hoor ik de vrouw dan ook zeggen, waarna ze haar ogen over de tafel laat glijden. "And I do think the message is clear. We speak to each other, because no one can take down Valentine on his or her own." zegt de vrouw, die ik al gauw herken als een Herondale. De vrouw die een tijd in mijn instituut is geweest, en die Jace duidelijk heeft gemaakt wie hij echt is.
Binnen de kortste keren staat iedereen dan op, verlaat de zaal dan, waarna ik ook opsta. "It's okay Magnus." zeg ik dan rustig, waarna ik naar inquisitor Herendale stap. "The clave has agreed that the institute needs some extra protection, Mister Lightwood." zegt ze dan ook, waarna ik mijn wenkbrauw optrek. "That's very kind, but I think we can manage." zeg ik dan ook, maar voor ik het weet wordt ik meegenomen naar een vrouw die als enige is blijven zitten op een stoel. "I want you to meet an Iron Sister." zegt ze dan ook, waarna ik haar verbaasd aankijk. "Alexander Lightwood, meet Jennifer Nightblood." zegt ze dan ook, waarna ik mijn ogen naar de jonge vrouw laat glijden. Ouder dan 25 kan ze niet zijn, waardoor ik van de ene verbazing in de andere val. "Well. It's nice to meet you, Jennifer." zeg ik dan rustig, maar een reactie krijg ik niet. Het enige wat de brunette doet is me van top tot teen bekijken, met ogen die bijna door mijn ziel weten te prikken. Een Nightblood? Die familie bestond toch niet meer? "Well, let's get you settled then. I will show you your room and maybe you could train a bit later on?" Ah, dat is al beter. Nu kan er tenminste een knikje vanaf. Rustig loop ik dan ook voor haar de zaal uit, waarna ik haar meeneem naar de gang waar vrijwel alle slaapkamers zijn.

 

Re: SHORPG | True love can't die.

| Jennifer J. Nightblood | Iron Sister | Shadowhunter |


|Alexander 'Alec' Lightwood | Shadowhunter | 

 

SHORPG | True love can't die.

Genevieve Sahar Italiana | werewolf.


Jace Herondale | shadowhunter.

i'm a good girl with a lot of bad habits