O|| They can capture our body, but not our spirit.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie glimlachte breed bij Chris' lieve woorden. "Ik had het instituut nooit overleeft zonder jou," zei ze zacht en ze streelde zijn wang. Ze had zelf ook genoeg te leren, maar ze was blij dat ze dingen aan Chris kon leren. Het idee dat ze hem hielp in het leven hier deed haar goed. Al zouden ze hier niet zijn geweest zonder Chris' moedige actie om het instituut over te nemen. Wie weet wat er allemaal zou zijn gebeurd als hij dat niet had gedaan. Ellie wilde er eigenlijk niet eens aan denken. Ze zakte neer op een stoel toen Chris haar los liet en naar de waterkoker liep. Twijfelend keek ze voor zich uit. Ze wilde enorm graag weer bij hem slapen, maar ze was zo bang dat hij niet goed zou kunnen slapen door haar. Aan de andere kant zou ze zelf heel graag weer een volle nacht slaap willen hebben en ze sliep beter bij Chris. "Ja," zei ze dan ook glimlachend en ze stond op om naar hem toe te lopen. Ze knuffelde hem even vanachter, waarna ze de twee bordjes met cake naar de tafel bracht. Chris zou de mokken meenemen. Ellie ging weer zitten en vouwde haar handen rond haar mok. Het voelde heerlijk warm aan.
"Ik wil wel trainen," knikte ze. Sinds ze niet meer elke dag hoefde te sporten had ze niet echt de behoefte meer gehad om het te doen. Ze wist dat Chris ervan hield om te sporten, maar dat had ze zelf minder.
Ellie nam een hap van haar cake waar ze erg van genoot. "Ik vind het toch best knap hoe je het allemaal doet," zei ze, nadat ze haar mond had leeggegeten. "Er zijn zoveel dingen die je niet kent en toch sta je er altijd voor open om het te proberen. Ik weet niet of ik dezelfde moed zou hebben met bepaalde gerechten of andere dingen."
Ellie had enorme waardering voor hoe Chris door het leven ging na te horen gekregen te hebben dat zijn beide ouders waren overleden. Nog altijd vond ze het vreselijk en ze kon zich nauwelijks voorstellen hoe Chris zich moest voelen. Juist daarom voelde ze zich ook verantwoordelijk om zo goed mogelijk te zijn voor Chris en hem te helpen waar ze kon. Ze wilde er voor hem zijn. Ze wilde hem al haar liefde geven als hij het wilde en accepteerde. "Wist je dat Dani en Jeff samen zijn?" vroeg ze breed glimlachend. "Ik ben zo blij voor ze."
Misschien dat ze zelfs wat tips kon vragen bij Dani over hoe ze Chris misschien nog meer kon steunen of wat ze moest doen als ze ooit... Als ze ooit eens verder gingen. Dani had wel laten merken dat ze genoeg ervaring had en zijzelf had dat totaal niet.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Bedenkelijk had Chris omgekeken naar Ellie. Hij had zijn handen rond zijn mok gesloten en had even gedachteloos gestaard naar het stoom dat omhoog leek te zweven.
"Er is geen andere keus, ik moet wel. De psycholoog heeft dat ook gezegd in het hotel. De beste wraak die ik kan geven is mijn leven leiden zoals het moet. Gelukkig worden, laten zien dat ik dit kan overkomen," zei Chris. Hij stak zijn hand uit om die zachtjes over Ellie haar wang te laten glijden. De grootste reden dat het hem zo makkelijk leek af te gaan was door Ellie. Hij was ingestort als hij die prachtige vrouw niet gehad had om op te kunnen steunen. Waarschijnlijk had ze zelf niet eens door hoe verschrikkelijk veel ze voor hem deed.
"Ik had wel een vermoeden gehad ja. Jeff had in het instituut al wel eens interesse in haar getoond. Ik had alleen gedacht dat het misschien iets langer zou duren voordat ze zou toegeven. Dani houdt er wel van om mannen te laten werken," grinnikte Chris. Hij keek even omhoog naar zijn vriendin. Het voelde nog steeds raar. In het instituut had Chris oprecht verwacht dat hij nooit gelukkig zou worden met iemand. Hij had zichzelf al helemaal voorbereid op het alleen overlijden. Maar binnen een paar maanden leek het compleet anders te zijn. Ze was als een engel in zijn leven geweest.
"Dani en Jeff lijken zo veel volwassener in alles. Beiden waren druk geweest met intimiteit in het instituut, ik moest er niet aan denken. Ik vond het wel prima alleen. Niemand viel mij lastig en niemand probeerde mijn plek in te nemen," zei Chris. Hij had zijn ogen weer laten afdwalen naar zijn mok. Hij was altijd al met hele andere dingen bezig geweest. Langzaam had Chris een slok genomen van zijn thee.
"Ik wilde morgen naar de begraafplaats, waar mijn ouders liggen. Als je mee wilt mag dat, dan kan je ze ontmoeten. Anders ga ik gewoon alleen, dat vind ik ook goed," glimlachte Chris geforceerd.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie keek stil naar haar eigen mok. Ze wist dat Chris gelijk had en de psycholoog eveneens, maar toch vond ze het zo lastig. Het was haast oneerlijk dat het leven zo moeilijk was voor hun, terwijl het al enorm moeilijk voor hun was geweest. Ze zuchtte zacht en keek op bij Chris' aanraking.
"Ik vind het leuk voor ze. Dat ze nu ook elkaar hebben zoals wij," zei ze zacht. Het hielp enorm om samen te zijn met iemand die je zo goed kon begrijpen. Een zwakke glimlach kwam op haar gezicht. "En toen kwam ik je lastig vallen. Of nouja, het instituut wilde het zo, maar ik heb altijd vervelende vragen gesteld."
Ze keek even weg. Ellie begreep goed dat ze vast niet de leukste was geweest in het instituut voor hem. Er waren zoveel onbeantwoorde vragen in haar hoofd geweest over hem die ze telkens tijdens de trainingen had gevraagd. Het was voor haar nog een wonder dat hij haar leuk vond na alles. Een klein blosje kwam rond haar wangen. Dus hij kende het wel; die intimiteit? Ellie wist wel dat hij dat nog nooit gedaan had want ze was ook zijn eerste meisje met wie hij een kus had gedeeld, maar het luchtte haar al enorm op dat hij wist wat die intimiteit in hield. Ze vond het al lastig om over bepaalde dingen te praten dus het was voor haar geruststellend dat Chris al wel enige kennis ervan had. Als zij het moest uitleggen... Dat zou niet gemakkelijk zijn geweest voor haar. Dit keer legde ze haar hand op zijn wang. "Ik ga met je mee. Ik wil je ouders heel graag ontmoeten," glimlachte ze. Ellie kon heus wel zien hoe hij geforceerd glimlachte en ergens vond ze dat vreselijk. Ze dronk haar thee op en ruimde daarna de spullen op. "Wilde je nog trainen of wil je liever al gaan slapen?"
Het was toch erg vermoeiend geweest met de persconferentie. Daarnaast als hij morgen naar de begraafplaats wilde gaan dan zou het emotioneel ook erg zwaar worden.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Chris had zijn lauwe thee in één keer naar achteren geslagen. Hij had eigenlijk totaal geen zin gehad in thee, maar het behoorde tot zijn ritme. Net zoals bij het instituut had hij een ritme nodig, anders wist Chris niet wat hij moest doen. De psycholoog had gewild dat Chris het los zou laten, maar hij kon het niet laten om voor zichzelf toch nog een ritme in zijn hoofd te houden. Chris zette zijn mok weg, waarna hij zichzelf overeind duwde. Hij moest hoe dan ook nog even trainen. Na die gehele persconferentie was hij nog opgefokt en het zou hem geen goed doen als hij nu ging slapen.
"Ik wilde graag nog even trainen," zei Chris. De mokken en de schoteltjes waar cake op had gelegen legde Chris in de wasbak, zodat ze dat later zouden kunnen afwassen. Daarna was hij naar zijn slaapkamer gerend, waar hij zijn sportkleding aantrok. Tegelijk met Ellie was hij uiteindelijk richting de schuur gelopen.
"Misschien dat je nog wat wilt oefenen met je kracht? Hier in de schuur zal niemand je kunnen zien," zei Chris, terwijl hij Ellie haar ring omhoog hield. Hij droeg hem nu rond zijn eigen pink, dat was de enige vinger waar het om paste. Chris wilde het bij zich dragen zodat Ellie het op elk moment van de dag kon gebruiken. Chris trok de schuurdeur open en duwde hem weer dicht toen Ellie naar binnen stapte.
"Ik wil proberen om zo sterk te worden dat ik de oude tractor van je vader kan trekken. Het leek me een goed doen om naar toe te kunnen werken," zei Chris, wijzend op een oude tractor die stond te verstoffen in een hoek van de schuur. Het zou waarschijnlijk ontzettend lang duren voordat hij het kon. Chris was gespierd en zeker niet slap, maar hij wist dat er nog heel veel opties waren voor hem om te kunnen groeien in zijn eigen kracht.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie had iets simpels aangetrokken. Ze wilde niet perse lichamelijk trainen, maar eerder haar kracht. Glimlachend keek ze naar de ring die rond zijn pink zat. Het deed wat met haar dat hij de ring overal mee naartoe zou dragen aangezien ze altijd wel samen waren. Mocht er een situatie voorkomen dan kon ze altijd haar ring nog van hem krijgen. Knikkend nam ze het aan en deed deze rond haar ringvinger. Twijfelend keek ze daarna op naar de oude traktor. Het was een behoorlijk groot doel en ergens raakte ze toch een beetje bezorgd of hij er niet mee door draaide. "Waarom ga je anders niet bij een sportschool trainen met een trainer? Die kan je vast wel op een goede manier naar je doelen helpen," glimlachte ze. Het zou haar een hoop geruststellen als hij een coach had die hem professioneel kon helpen dan dat Chris hier zelf zou trainen. Het was gemakkelijk om te veel te trainen en het lichaam te overbelasten. Zeker als het een soort uitvlucht was. Chris deed het zo ongelooflijk goed, maar Ellie was niet blind om te zien dat trainen niet alleen trainen was. Al wilde ze hem die hobby niet afnemen. Nee, ze wilde juist dat hij er balans in vond en een coach zou hem daarbij kunnen helpen. Ellie zou willen dat er iets als een slaap coach bestond die haar kon helpen met haar nachtmerries. Ze zou haast een moord willen plegen om eens één keer één hele nacht door te slapen. Elke nacht zat dat er echter niet in. Rond een uur of vier werd ze wakker van haar nachtmerries en kon ze daarna uit angst niet meer in slaap vallen. Ze hoopte maar dat ze Chris er niet lastig mee ging vallen. Hij kon zijn slaap goed gebruiken.
Ellie haalde eens diep adem en drukte het knopje in van haar ring. Het bloed gleed langs haar vinger. Ze had eigenlijk niet eens een idee wat ze wilde oefenen. Juist het gewelddadige wilde ze afsluiten, maar als ze er controle over wilde krijgen dan moest ze wel trainen. Ze pakte een blok hout en ging ervoor zitten. Ellie stuurde het bloed als een soort met en probeerde het hout in dunne gelijke plakjes te snijden. Het was precisie werk en dat betekende dat ze toch aardige controle nodig had. Het zweet stond op haar voorhoofd en elke keer als ze door een blok hout heen was, pakte ze een nieuwe. Uiteindelijk was ze zo moe dat ze er hoofdpijn van kreeg en daarom liet ze haar bloed weer opdrogen. Nieuwsgierig keek ze om naar Chris om te kijken wat hij allemaal aan het doen was.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Chris begon zijn trainingen altijd met simpele lichamelijke oefeningen. In zijn mening kon zijn kracht niet sterk zijn als zijn lichaam zelf ook niet op topniveau was. Elke ochtend deed hij de grotere en zwaardere oefeningen, maar nu was het perfect om met wat hooibalen te kunnen sjouwen en pull ups te doen aan de zolder, waar het hooi lag. Daarna was hij begonnen met het opstellen van lege blikjes op een balk. Chris had zijn kracht compleet onder controle, dus het had weinig zin voor hem om te oefenen met spullen omverblazen of geluidsbarrières te maken. In plaats daarvan wilde Chris kijken tot hoever hij zijn krachten kon uitrekken. Chris hoopte dat hij zijn geluidsgolven zo sterk kon maken dat hij blikjes kon laten zweven, in plaats van wegstoten. Daar was hij mee bezig geweest totdat hij voelde dat de ogen van Ellie op hem hingen. Glimlachend keek hij over zijn schouders. Ellie zag er compleet uitgeput uit. Des ondanks was ze nog steeds één van de meest mooie meisjes die Chris ooit had gezien.
"Misschien dat -dat een goed idee is ja. Een personal trainer aanvragen. Misschien kan ik het goed spelen dat ik het via de FBI kan krijgen," glimlachte Chris. Hij veegde een paar stukjes hooi van zijn broek af. De training was voor hem nu wel weer genoeg geweest. Hij had meer behoefte aan een knuffelmoment met Ellie. Hij had zelf al wel doorgehad dat Chris langzaamaan meer behoefte begon te krijgen aan lichamelijk contact. Hij had het zo lang afgezworen dat het even geduurd had, maar het begon langzaam weer terug te komen. Chris pakte Ellie haar handen vast, zodat hij haar overeind kon trekken. Met een tevreden glimlach rond zijn lippen sloot hij beide handen rond Ellie haar gezicht.
"Je bent prachtig, weet je dat?" zei Chris zachtjes. Hij duwde zijn lippen voorzichtig tegen die van Ellie. Nooit in zijn leven had Chris ooit verwacht dat het nieuwe meisje, waar hij in het begin alleen maar geïrriteerd over was geweest, de persoon zou zijn waar hij zo verschrikkelijk verliefd op zou worden.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie bloosde licht toen ze zag dat ze betrapt was door Chris. Normaal gesproken zou ze snel wegkijken, maar dat kon ze niet door zijn glimlach. Steeds vaker zag ze hem dat doen en steeds meer werd ze er verliefd op. Ze hield ervan om hem zo te zien. "Dat moet je vast we lukken," glimlachte ze. Het luchtte haar behoorlijk op dat Chris het een goed idee vond. Ze zuchtte zwak van de vermoeidheid. In elk geval was het hout nu mooi versnipperd voor als haar vader weer eens buiten wilde koken. Ellie veegde met haar mouw wat zweet van haar voorhoofd af. Glimlachend keek ze naar Chris op toen hij haar overeind trok. Met grote ogen keek ze hem aan bij zijn compliment. "Chris," fluisterde ze zacht en daarna ontving ze zijn lippen. Haar hart zwol op van blijdschap en liefde. Het deed zoveel met haar dat hij zo open naar haar toe werd en ook knuffels en dergelijke zoveel toegankelijker werden. Ellie sloeg haar armen rond zijn middel en trok hem dichter, zodat ze hem kon knuffelen terwijl ze hem kuste. Hier kon ze wel aan wennen. Met tegenzin liet ze zijn lippen na een lange tijd los. "Ik houd van je," fluisterde ze zacht, terwijl ze hem aan keek. "Maar je stinkt wel dus kom dan gaan we douchen."
Lachend trok ze hem mee aan zijn arm de schuur uit, zodat ze naar het huis konden waar de badkamer zich bevond. Ellie ging mee naar binnen en sloot de deur achter zich. Nu ze het zo bedacht vond ze het ergens toch spannend. In haar hoofd had ze gedacht dat het fijn zou zijn als ze samen konden douchen, maar ze had er niet bij stil gestaan dat daarbij kleren uit moesten. Ze was wat preuts daarin en daar moest ze overheen komen. Ellie vertrouwde Chris door en door. Hij zou nooit iets bij haar doen wat ze niet wilde en daarom trok ze haar shirt over haar hoofd uit en duwde ze haar broek naar beneden. Haar haren die ze in een lange vlecht had gedragen, maakte ze los, zodat ze die kon wassen. Ellie vouwde haar kleren netjes op en legde deze weg. Daarna keek ze glimlachend om naar Chris. "Of moet ik je helpen?" vroeg ze plagend en ze liep naar hem toe. Ellie haakte haar vingers onder zijn shirt en trok deze rustig omhoog.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Een diepe frons had zich opgedaan op Chris zijn gezicht. Hij was al helemaal bereid geweest om nog even te wachten totdat Ellie klaar geweest was met douchen. Niets in hem had haar willen afdwingen om samen te douchen. Chris had zeker wel nagedacht over het moment dat ze verder zouden gaan met elkaar. Ondanks het feit dat hij er geen interesse in had gehad een tijd terug, bleef hij toch een man. En nu hij een vriendin had en wist dat het moment dichterbij kwam, kon hij het niet laten om er af en toe over te fantaseren. Bedenkelijk keek Chris toe hoe Ellie haar kleren uittrok. Hij had haar mond willen opentrekken om te vragen of dit wel echt was wat hij wilde, toen ze zich omdraaide naar hem.
"Rustig aan, Eleanor," glimlachte Chris. Als dit oprecht hun eerste keer naakt samen zou zijn, wilde hij daar ook ultiem van kunnen genieten. Chris legde zijn hand onder haar kin, zodat hij zachtjes zijn lippen tegen die van haar. Teder drukte hij kleine kusjes tegen haar zijdezachte lippen, totdat hij zijn lippen volledig tegen die van haar duwde. Hij had ondertussen zijn shirt al uit dankzij Ellie, dus daar hoefde hij zich geen zorgen om te maken. Terwijl Chris genoot van haar zachte lippen, gleden zijn handen omlaag over haar schouders naar haar rug. Met enig prutsen lukte het hem uiteindelijk om haar BH los te kunnen krijgen, waarna hij die van hem af gooide. Chris duwde zijn broek naar beneden. Voorzichtig liet hij haar lippen weer los. Om er voor te zorgen dat ze niet direct onder koud water zouden staan, draaide Chris de kraan open.
"Je bent oprecht prachtig, Ellie," zei Chris, toen hij weer rechtop stond bij Ellie. Hij duwde een kus tegen haar voorhoofd, waarna hij de douchecabine in stapte en Ellie achter hem aan trok.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie keek hem oprecht een klein beetje geschrokken aan toen hij haar bij haar volledige naam noemde. Betekende dat iets verkeerds? Nee, vast niet. Ze glimlachte. "Sorry," zei ze zacht, voordat ze zijn lippen met liefde ontving. Nooit zou ze hebben gedacht dat ze zo met hem zou zijn toen ze net de gemeenschappelijke ruimte in was gebracht na de experimenten. Chris had zich altijd zo geïrriteerd aan haar en nu... Nu waren ze samen. Ze had het nooit aan zien komen van zijn kant af en dat zorgde er juist voor dat ze enorm gelukkig was nu. Ellie liet haar handen een heel klein beetje over zijn borstkas gaan en voelde de spieren die onder zijn huid aangespannen waren. Natuurlijk wist ze wel dat hij gespierd was, maar het was een gehele andere ervaring nu ze beide zo weinig kleding aan hadden. Toen Chris haar lippen los liet deed ze zelf nog snel haar slipje uit.
Een warme blos kwam op haar lippen. "Anders jij wel," glimlachte ze breed en plagend kneep ze even in zijn bovenarm. "Ik kan me niet herinneren dat die zo groot waren."
Chris zag er gewoon ongelooflijk goed uit als jongen. "Straks gaan er allemaal meisjes achter je aan zitten, maar ik heb het geluk om jou als de mijne te hebben."
Ellie was niet iemand die daarover jaloers zou worden. Tenzij Chris oprechte interesse kreeg voor één van die meiden, maar ze verwachtte van niet. In Ellie haar hoofd zou ze een happily ever after hebben met Chris zoals in de sprookjesboeken. Ze zouden vast samen blijven voor de rest van hun levens. Daar geloofde ze oprecht in. Glimlachend liet ze zich meetrekken en stond ze onder het water. De douch bij haar vader was nog best groot en de straal ook. Ze kon er prima samen met Chris onder staan. Ellie sloeg haar armen rond zijn nek en ging op haar teentjes staan om hem een liefdevol kusje te geven. Haar borsten, die mooi gevormd waren, raakte zijn borstkas lichtjes aan. "Je betekent zoveel voor me Chris," fluisterde ze zacht. Ze kon het niet vaak genoeg zeggen. Hij liet haar zo erg op haar gemak voelen dat ze zich, nu ze naakt voor hem stond, zich totaal niet schaamde of onzeker voelde. Het enige preutse waar ze last van had was dat ze niet lager dan zijn middel durfde te kijken.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Voorzichtig legde Chris zijn armen rond Ellie haar middel. Hij wist niet goed hoe hij zich op dit moment moest gedragen. Zijn onderbuik en hoofd schreeuwde om Ellie te kussen, om haar lichaam te ontdekken en te kunnen genieten van dit moment. Maar zijn hart was zo gevuld met liefde dat hij niets anders kon dan stomweg naar zijn vriendin te staren. Hij hield zo ontzettend veel van haar. Chris stak zijn hand op. Hij legde zijn hand tegen haar wang, zodat hij zijn duim over haar neus en jukbeen kon laten glijden.
"Nooit in mijn leven had ik verwacht dit mee te kunnen maken. Om vrijheid te kunnen proeven en mijn eigen identiteit weer te kunnen oppakken. Maar jij hebt ervoor gezorgd dat ik weer kon vechten. Kon vechten tegen onze demonen. Ik ben je zo verschrikkelijk dankbaar," fluisterde Chris. Hij liet zijn hand door haar natte haren glijden, omlaag naar haar hals. Ze was zo verschrikkelijk mooi. Chris liet zijn ruwe vingertoppen over Ellie haar zijdezachte huid glijden.
"Jij bent mijn alles," sprak hij. Glimlachend pakte hij haar hand vast, om die tegen zijn borstkas te leggen. Hij wilde dat ze zijn hartslag zou voelen. Chris had zijn leven te danken aan Ellie. Ze had hem gered, ze had hem weer hoop en motivatie gegeven. Dingen die hij allemaal verloren was door de jarenlange onderdrukking.
"Mijn hart klopt voor jou, voor niemand anders. Je bent mijn toekomst," sprak Chris. Hij leunde naar voren en duwde zacht zijn lippen tegen die van haar. Het idee alleen al dat hij samen was met iemand was een complete verrassing geweest voor Chris. Hij had dit allemaal nooit durven hopen. Tevreden liet hij haar lippen weer los, maar niet voor nog een paar kusjes tegen haar lippen geduwd te hebben.
"Ik hou van je, schoonheid," zei Chris.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven