O|| They can capture our body, but not our spirit.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie keek bezorgd naar Chris toen hij gromde. Dat had ze hem nog niet eerder horen doen. "Chris... Laat het alsjeblieft niet zover komen, voordat ze er zijn. Hij verdient de dood niet," fluisterde ze. Hoewel ze heel goed begreep waarom Chris er zo op reageerde. "Doe jezelf geen pijn."
Het was wellicht onmogelijk aangezien de man in het lab had gewerkt en zelf geen krachten had. Toch wilde ze het zeggen, want ze zag hem het liefst zonder. Ze liep met haar mobiel naar buiten en toetste het nummer in. "Hallo? Met Ellie. We zitten bij 'The golden cauldron' in de stad en we zijn iemand tegen gekomen die wij herkenden uit het lab. Kom alsjeblieft snel."
Ellie bleef bij de truck wachten zoals Chris haar had opgedragen en ze wachtte en wachtte. Het leek eeuwen te duren voordat de zwarte Rover bij de pub parkeerde en de mannen in zwart uitstapten. Bezorgd keek ze toe hoe ze naar binnen stormden en het enige waar ze op kon hopen was dat Chris oké was. Ze was vrijwel zeker van dat hij lichamelijk niets zou hebben. Het ging haar meer over de mentale staat. Hij had al zoveel op zijn bord gehad vandaag dat ze zich haast schuldig voelde dat ze uitgerekend deze pub had aangewezen om te gaan eten. Wellicht dat ze een rustigere ochtend zouden hebben als ze nog een stukje verder waren gaan rijden. Ze ijsbeerde bij de truck. Aan de andere kant... Wat als het niet geheel toeval was? Wat als de man naar hen had gezocht en hen in de gaten hield? Ze stopte in haar pas. Wat als ze continu al in de gaten werden gehouden? Er moesten er meer zijn. Het kon niet anders. Waarom zou men met een zonnebril in een pub eten? Een pub was al donker van zichzelf. Nee, er zat iets achter en dat beviel Ellie totaal niet. Chris zou vast aan hetzelfde denken. Wellicht dat hij er zelfs eerder op was gekomen dan haar en dat hij daarom zo op de man had gereageerd. Ze legde haar hand tegen haar voorhoofd. Dan waren ze er dus nog steeds niet vanaf. Wie weet wat ze nu van hen wilden. Een ding was zeker voor Ellie. Deze keer zou ze zich niet zo snel laten ontvoeren als de vorige keer. Ze liep naar de deur toe van de pub, waar ze op Chris wachtte.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Hijgend had hij over de man heen gebogen gestaan toen Chris weggetrokken werd. Als hij echt had gewild had hij makkelijk los kunnen komen. Hij hoefde maar één simpele geluidsgolf los te laten en alles zou hier plat liggen. Maar hij had gehoopt dat iemand hem had weggetrokken, want Chris was door gegaan tot hij had gemoord. Hij had het eerder gedaan, hij had onschuldige levens gepakt. Eén meer of minder zou niets uitmaken voor hem. Een agente had Chris weggetrokken. Twee anderen sprongen boven op de man.
"Je kunt niet meer eigen baas spelen, Chris," zuchtte de vrouw. Ze had hem mee naar buiten gesleurd. Het was pas toen hij zag hoe Ellie, tegen zijn woorden in, bij de deur stond, dat hij zichzelf los trok. Hij schudde zijn schouders los waarna hij naar Ellie liep en zijn arm rond haar lichaam sloeg.
"Ik heb nooit eigen kunnen zijn. Doe je werk en zorg dat al die vuillappen uit onze buurt blijven, ik beloof niet dat ik altijd in staat ben om iemand te laten bellen," siste Chris. Hij liep met Ellie aan zijn arm naar de truck toe.
"Ik wil niet dat je dit ziet. Je zou bij de truck blijven, dat was voor je eigen veiligheid," gromde Chris. Hij opende de autodeur zodat Ellie naar binnen kon stappen. Met nog trillende handen liep Chris om de auto heen om zelf plaats te nemen. Chris voelde de adrenaline nog door zijn lichaam gieren toen hij de auto startte. Snuivend reed hij de parkeerplaats af naar huis. Hij wilde naar huis, daar zou het veilig zijn. Hij kon zichzelf wel redden, maar hij wilde niet dat Ellie nog langer bij geweld in de buurt zou zijn. Terwijl ze naar huis reden, iets sneller dan normaal, wreef Chris met zijn hand over de fijne lijntjes in zijn nek. Het waren er veel te veel.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie liet zich meenemen en stapte de truck in. Stil keek ze naar Chris om. Net nadat ze bevrijd waren zou ze angstig worden van zijn gedrag, maar nu wist ze beter. Zacht legde ze haar hand op zijn been en kwam een warm gevoel door haar heen. Hij wilde haar enkel beschermen en dat waardeerde ze zo erg. Ze voelde zichzelf net zo gefrustreerd bij de gedachte dat die man niet de enige was die vrijuit liep en anderen kwaad kon doen.
"Ik heb niets gezien, Chris," sprak ze zacht. "Ik ben pas bij de deur gaan staan toen het team de pub in ging. Ik keek niet naar binnen. Ik wachtte je enkel op."
Ze legde haar hand op zijn been en streelde die zacht. "Stop dat," fluisterde ze en ze pakte zijn hand uit zijn nek. Met haar duim wreef ze over zijn hand en zo zat ze in stilte tot ze terug waren bij haar huis. Ellie maakte haar riem los en drukte een kus op zijn wang. Ze drukte er zacht nog een en nog een. Langzaam kuste ze naar zijn nek toe, over zijn littekens. Ze manoeuvreerde zichzelf op zijn schoot en maakte langzaam de bovenste knoopjes van haar jurkje los, waardoor de huid van haar borst zichtbaar werd. Ze wilde hem laten zien dat ze hem mooi vond zoals hij was. Soms drongen de woorden niet door en ze hoopte dat daden een diepere betekenis zouden hebben bij hem. Ze legde een hand op zijn wang en keek hem in de ogen aan. Een glimlach kwam op haar gezicht en ze kuste hem gewoon, terwijl ze zacht met haar heupen over zijn schoot bewoog.
Haar handen gleden terug naar zijn nek, waar ze hem streelde. Ze dwaalden af naar zijn gespierde borstkas en daarna nog iets langer, naar zijn onderbuik. Hij zou maar eens zien hoeveel ze van hem hield én hoe gek ze hem zou kunnen maken met haar liefde.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

De woede in Chris zijn lichaam was iets afgezwakt onder het rijden. De handeling van Ellie om zijn hand te aaien en haar aanwezigheid maakte het dat hij niet boos kon blijven. Chris was het terrein weer op gereden van Ellie haar vader. Hij had net zijn gordel los geklikt en wilde de auto uitstappen toen hij voelde hoe Ellie haar lippen tegen zijn hals duwde. Kort sloot hij zijn ogen. Haar lippen voelde zo verschrikkelijk fijn. Er verscheen een grote frons op het gezicht van Chris toen hij zag hoe Ellie bij hem op schoot klom.
"El," mompelde hij zachtjes. Verward liet hij zijn handen iets in de lucht hangen toen ze de knoopjes van haar jurkje zo los maakte dat hij haar borsten kon zien. Zijn ogen waren direct getrokken naar de fijne vingers die nog een paar extra knoopjes los leken te maken. Chris was gevoelig hiervoor, het idee alleen al dat hij een glimps kon opvangen van Ellie haar prachtige lichaam zorgde ervoor dat er iets in zijn onderbuik ontwaakte. Hij legde zijn hand tegen haar bil, terwijl zijn andere hand op haar ben plaatsnam. Hij voelde hoe ze langzaam haar heupen begon te bewegen. Er gebeurde nog praktisch niks, maar een kreun ontsnapte nu al Chris zijn lippen.
"Niet hier, iedereen kan je zien," gromde Chris. Het maakte hem vrij weinig uit hoe mensen hem zagen, maar hij wilde Ellie beschermen. Zeker nu hij wist dat ze in de gaten gehouden konden worden. Chris duwde de deur open en sloeg zijn armen rond haar lichaam. Met Ellie tegen zijn borst gedrukt duwde hij de deur dicht, waarna hij met een paar grote stappen de schuur in liep. Nog voor hij Ellie goed en wel op een hooibaal had gezet was hij al begonnen met zijn broek te openen. De adrenaline was weer terug en te samen met nog een beetje woede en duidelijke opwinding maakte het dat Chris zijn hoofd compleet leek te ontploffen. Chris duwde zijn broek iets omlaag, samen met zijn boxer.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie grinnikte zacht. Ze genoot van zijn reactie, zijn blik en zijn handen. Waarschijnlijk zou ze nooit genoeg van hem krijgen. Ze opende haar mond iets bij zijn kreun en een rilling ging over haar rug. "Nou en," fluisterde ze. Voor een keer kon het haar niets schelen. Als die gladjakkers op hen lette dan zouden ze eens zien hoe gebonden ze aan elkaar waren en dat ze niet bang was. Ellie wilde niet meer bang zijn of zich inhouden door degene die haar pijn hadden gedaan. Toch liet ze zich gewillig meenemen, want zich verzetten tegen Chris' kracht was onmogelijk. Onderweg drukte ze nog wat meer kusjes in zijn nek en volgde ze een weg naar zijn oor toe. Zacht beet ze in zijn oorlel en kreunde ze plagend in zijn oor. Niet te hard natuurlijk. Genietend keek ze toe hoe hij niet leek te weten hoe snel zijn broek naar beneden moest. Ze pakte zijn shirt aan de onderkant vast.
"Je vergeet deze," mompelde ze en ze trok zijn shirt gewoon bij hem uit en legde die ergens naast haar neer op de hooibaal. Haar vinger gleed over zijn borstkas. God. Hij was zo vreselijk sexy zonder shirt. Ellie maakte nog een paar extra knoopjes los en duwde de mouwen van haar schouders. De jurk hing rond haar heupen.
Ze schoof iets naar de rand van de hooibaal toe en sloeg haar armen rond zijn nek. "Kom hier," mompelde ze en ze legde haar lippen op de zijne. Liefdevol, maar toch verlangend, hongerig, kuste ze hem en trok ze hem dichter tegen zich aan. Het was duidelijk dat hij ready to go was, maar Ellie kon het niet laten om het nog een beetje uit te stellen en om hem daarmee te plagen. Ze liet haar borsten langs de huid van zijn borstkas gaan en pakte zijn hand vast. Deze bracht ze onder haar jurk, hoog tussen haar benen, zodat hij kon voelen hoe erg zij naar hem verlangde.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Een nieuwe kreun verliet Chris zijn lippen. Zijn vingertoppen raakte Ellie haar ondergoed en zelfs met een klein stukje huid kon hij voelen hoe nat ze was. Een trotse grijns verscheen rond Chris zijn lippen. Hij duwde een paar losse kussen tegen haar lippen, terwijl hij haar onderbroek aan de kant duwde. Hij ging niet lang wachten. Hij wist dat Ellie hield van plagen, hij hield van plagen. Maar niet nu. Chris duwde haar benen nog iets uit elkaar, waarna hij zijn erectie tussen zijn hand nam en zichzelf bij haar naar binnen duwde. Ondanks zijn agressie die hij nu bij zich droeg stootte hij niet in één keer door bij Ellie. Hij wilde haar geen pijn doen. Hij deed er een paar tellen over voordat hij zichzelf compleet bij haar naar binnen had geduwd.
"Fucking tease," gromde Chris.
Chris legde zijn handen tegen haar heupen, zodat hij haar heupen mee kon laten bewegen naar zijn wens. Ruiger als eerder begon hij te bewegen. Het gevoel van haar zachte borsten tegen zijn borstkas maakte deze hele ervaring beter. Haar huid was zo verschrikkelijk zacht en verschrikkelijk mooi. Hij kon zo intens genieten van haar huid.
"Ik ben de enige die je zo mag zien. Je bent van mij," gromde Chris bezitterig in haar oor. Hij ging haar met niemand delen. Het maakte hem niet uit of ze het niet erg vond. Chris had alles moeten delen en zij ging daar niet iets van zijn. Hij kon als enige van haar genieten. Een kreun verliet Chris zijn lippen. Hij duwde zichzelf harder naar binnen, al bleef hij alert op ook maar een klein teken van Ellie dat hij haar pijn deed.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie hield haar adem in toen hij bij haar binnen drong. In eerste instantie had ze verwacht dat het weer pijn zou doen, maar dat deed het deze keer niet. Ze keek naar hem op met rode wangen en glimlachte breed bij zijn gegrom. Dit moest ze vaker doen. Ze kon er zo van genieten om te zien hoe elke spier in zijn lichaam zich aanspande en nu dat ze zaten, in het daglicht wat door de gleuven van het hout door drong, kon ze het beter zien dan gister. Zuchtend legde ze een hand op zijn borst en kreunde ze zacht van zijn stoten. Hoewel het ruiger was, was er geen enkel moment waarop het pijn deed. Om het duidelijk te maken aan Chris, zorgde ze voor oogcontact. Ze wilde hem laten zien hoeveel ze genoot van zijn handelingen en zijn lichaam. Een kleine grijns kwam op haar gezicht en ze leunde meer naar hem toe. Ze beet in zijn oorlel en sloeg haar benen rond zijn middel. "Is dat zo?" vroeg ze verleidelijk in zijn oor. Ze ging met haar nagels over zijn rug. Het was niet diep, slechts een tease. "Ik merk het nog niet."
Een van haar mondhoeken trok ze omhoog tot een ondeugend glimlachje. Natuurlijk zou ze niet van iemand anders zijn. Ze was van Chris en niemand anders, maar ze vroeg zich af of ze nog meer uit hem kon trekken.
Met het puntje van haar tong maakte ze een weg langs zijn nek en hals. Ze nam een stukje huid tussen haar lippen en zoog eraan. Toen ze het los liet bleef er een paars plekje achter. Met een twinkeling in haar ogen keek ze Chris aan. "En jij bent van mij."

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Chris greep Ellie haar heupen steviger vast. Elke keer als hij in haar stootte trok hij haar dichter naar hem toe. Ze zou waarschijnlijk zijn afdruk op haar huid zien, zo stevig had hij haar vast. Een frons verscheen op Chris zijn voorhoofd. Zijn reactie was totaal niet hoe hij zichzelf zou omschrijven, hij had ook maar nooit een seconde na gedacht om iets zoals dit uit te halen. Maar voor Chris het zelf door had, had hij haar lange haren vast gegrepen en haar hoofd naar achter getrokken. Hij duwde ziczhelf zo diep mogelijk in Ellie, waarna hij zijn lippen naar haar oor bracht.
"Good girls shouldn't lie," gromde Chris. Hij begon weer met bewegen. Chris liet haar haren los en had zijn lippen tegen haar hals geduwd. Chris zijn geluiden van genot begonnen met de seconde meer en meer te worden. Dit was zo veel intenser dan de vorige keer. De vorige keer had bestaan uit liefde. Het was pure liefde die hen had voortbewogen. Maar nu... er speelde meer dan alleen liefde. Chris voelde hoe hij zijn heupen sneller begon te bewegen. Hij zou snel klaar komen. Chris zou willen dat dit moment eeuwig kon duren. Dit alles voelde zo verschrikkelijk fijn. En het idee dat ze dit samen konden doen, dat ze zo veel van elkaar hielden dat ze dit met elkaar durfden te doen maakte hem zo intens gelukkig.
"Fuck," kreunde Chris. Hij had Ellie haar hals losgelaten en zijn hoofd iets naar achter geslagen. Ellie voelde zo verschrikkelijk goed. Chris trok haar weer dicht tegen hem aan. Hij wilde bij haar zijn. Hij wilde haar zo dicht bij haar zijn, alleen op momenten zoals dit voelde hij alsof het dicht gonoeg was. Chris liet een nieuwe kreun uit, waarna hij voelde hoe hij klaar kwam in Ellie.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie lachte zacht, genietend van zijn reactie. Zijn stoten bracht haar hoger en hoger. Een rilling ging over haar hele rug bij zijn woorden. "You're right," bracht ze hees uit.
Ze was van hem en niemand anders. Alleen door hem zou ze zich zo laten benemen en alleen hij zou haar zo zien. Het was niet lastig te raden dat Chris op zijn hoogtepunt zat toen hij nog sneller begon te bewegen. Ze sloeg haar armen rond zijn nek en legde haar hoofd op zijn schouder. Haar ogen had ze dicht, terwijl ze zachte kreunen liet horen. Ze sloeg haar benen wat strakker rond zijn middel en boorde haar nagels in zijn huid toen ze eveneens met hem klaar kwam. Hijgend leunde ze tegen hem aan.
Nooit had ze gedacht dat ze zulke explosieve seks met Chris zou hebben na gister. Hij was zo lief voor haar geweest, zo zacht. En zelfs tijdens de seks van net was hij dat ook geweest. Ze kon heus wel zien dat hij voor haar uit keek of ze geen pijn had. Ellie streelde zacht door zijn haren heen en glimlachte. Ze had zoveel geluk met zo'n lieve beschermende jongen. Langzaam haalde ze haar hoofd van zijn schouder en keek ze hem aan. Na net kon ze niet op de woorden komen die ze zocht en daarom boog ze naar hem toe om hem een lange kus te geven. Ze legde een hand op zijn wang en streelde die zacht met haar duim. Het nadeel van seks in de schuur was dat ze niet genietend en knuffelend konden blijven liggen. De hooibaal was goed genoeg geweest om op te zitten, maar als ze zou liggen dan zou ze overal geprikt worden. Langzaam liet ze zijn lippen los en beet ze een beetje ondeugend op haar onderlip. Ze had nooit van zichzelf verwacht dat ze zomaar op Chris zijn schoot was gaan zitten en dat ze had gedaan wat ze had gedaan. Waarschijnlijk had Chris het evenmin verwacht. "Je was zo sexy," fluisterde ze.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Hijgend bleef Chris tegen de hooibaal leunen. Voorzichtig had hij zichzelf uit haar getrokken, waarna hij haar ondergoed recht trok.
"Ik? Je hebt jezelf net zeker niet gezien, jezus ik dacht dat mijn hoofd zou ontploffen toen je op mij kwam zitten," mompelde Chris. Hij trok zijn boxer recht, waarna hij opkeek naar Ellie. Glimlachend drukte hij een kusje tegen haar lippen. Hij was zo verschrikkelijk blij met haar, alles aan Ellie was zo mooi en puur. Chris kuste haar lippen opnieuw voordat hij begon met het dichtknopen van de knoopjes van Ellie haar jurkje.
"Ik heb je geen pijn gedaan, toch? Het spijt me ik wist net niet wat er over mij heen kwam. Er zat nog woede in me, dat wilde ik niet op jou loslaten," fluisterde Chris beschaamd. Hij wist niet of hij haar pijn had gedaan of uberhaupt nagedacht had over wat zij fijn vond. Nu pas realiseerde hij zich dat hij zich egoïstisch gedragen had. Hij had niet nagedacht over haar. Hij trok zijn broek omhoog, waarna hij Ellie haar handen vast pakte en haar van de hooibaal haalde.
"Kom, ik draag je wel naar binnen," Zei Chris glimlachend. Hij tilde Ellie glimlachend omhoog. Met het meisje in zijn armen wandelde hij de schuur uit naar het huis. Voorzichtig had Chris de deur geopend, waarna hij Ellie binnen op de grond zette.
"Zal ik een lunch voor je maken? We hebben net niet kunnen eten. Dan kan je even douchen als je daar zin in hebt," stelde Chris voor. Hij woelde met zijn hand door zijn haren. Hij kon niet erg goed koken, maar hij zou vast iets in elkaar kunnen zetten voor haar. Hij zou het sowieso toch een keer moeten leren.
"Waar heb je zin in?" mompelde Chris.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven