O|| They can capture our body, but not our spirit.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie was blij dat Chris het voor haar wilde voorlezen. Natuurlijk kon ze het zelf net zo goed lezen, maar het was Chris' rustige stem wat ze fijn vond. Het bracht kalmte. Glimlachend rolde ze meer tegen hem aan toen hij ging liggen. Ellie had verwacht dat ze nu een middagdutje zouden doen dus zijn vraag kwam voor haar behoorlijk onverwacht. Ze reageerde niet meteen want ze hoorde graag wat hij nog meer te zeggen had en daarnaast gaf het haar ook tijd om erover na te denken.
"Ja," zei ze zacht en ze streelde een beetje over zijn buik heen. "Ik weet dat ik het beangstigend vind als je weg zou gaan zoals met de politie agent. Het zou mij breken om je voor een lange tijd niet te zien. Ik merk dat ik..." Ellie viel even stil en beet op haar onderlip. Nee, ze moest eerlijk zijn. "Ik merk dat ik soms jaloers word als je met Dani of Maddy om gaat. Ik maak me zorgen of ik er wel leuk genoeg voor jou eruit zie als ik mij aankleed. In het instituut stond ik eerder op om mijn haar leuk te doen want leuke kleding kreeg je daar niet."
Zelf had ze wel een idee wat er gaande was met haar, maar ze had geen idee in hoeverre Chris' gevoelens gingen. Ze kwam iets overeind om Chris aan te kijken.
"Dat wat ik voel voor jou is wat ze verliefd noemen. Ik houd van jou. Ik houd van elk deel van jou, zelfs als je zelf vindt dat je slechte eigenschappen hebt of als er iets is wat je niet mooi vind aan jezelf. En ik..."
Ze zuchtte zwak. "Ik wil dat graag uiten door te knuffelen, door samen te zijn. Samen slapen en samen dingen doen. Ik zou je willen kussen," zei ze zacht. "Maar ik... Ik houd dat allemaal in me omdat ik niet weet hoe jouw gevoelens zijn voor mij of hoe... Hoe serieus ze zijn. Misschien heb je dat wat je voelt voor mij maar voor even of is het alleen omdat we zo close met elkaar zijn geworden door de trainingen in het instituut. Misschien ben ik meer een zusje voor je?"
Het was moeilijk voor haar om over zijn gevoelens te speculeren, want het idee dat hij haar zou zien als een zusje zou haar hart breken. Het idee dat het allemaal een bevlieging was voor hem zou haar hart breken.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Fronsend had Chris zijn hoofd iets weggedraaid. Zijn ogen bleven op Ellie haar lippen hangen terwijl ze tegen hem sprak. Langzaam schudde hij zijn hoofd. Ze was geen zusje voor hem. Dani, dat was een zusje voor hem. Zij en Jim voelde als familie. Maddy en Jeff voelde echt als vrienden, maar bij Ellie was het anders.
"Ik denk niet dat het gepast is om je zusje te willen kussen," zei Chris fronsend. Hij legde zijn handen tegen Ellie haar heupen. In één soepele beweging trok hij Ellie op haar rug, zodat hij over haar heen kon hangen. Zijn hand had hij tegen haar heup laten liggen, terwijl hij zijn andere arm gebruikte om zichzelf te ondersteunen. Zijn ogen bleven nieuwsgierig op Ellie haar gezicht hangen.
"Je bent mijn zusje niet... en of het iets korts is weet ik ook niet. Om eerlijk te zijn heb ik pas sinds gisteren toegelaten om weer iets te kunnen voelen. Dus ik weet niet hoelang ik dit al voor je voel en voor hoelang ik dit voor je ga voelen. Maar ik weet wel dat ik nu graag bij je wil zijn en dat ik je nu graag zou willen kussen," zei Chris bedenkelijk. Hij leunde met zijn gezicht naar haar toe, waarna hij zachtjes zijn lippen tegen die van haar duwde. Zachtjes duwde hij kusjes tegen haar lippen aan, waarna hij zijn lippen steeds langer tegen die van haar hield. Zijn hand gleed iets omhoog naar haar middel, waarna hij zachtjes haar lippen iets van elkaar duwde. Een tevreden geluidje verliet zijn mond, terwijl het puntje van haar tong die van haar raakte. Het voelde in het begin raar om Ellie haar tong te voelen. Maar na een paar seconden leek het compleet natuurlijk te gaan om zachtjes spelletjes te spelen met haar tong.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie had in spanning afgewacht. Dit was het moment waarop ze te horen kreeg of ze meer als een zusje was of iets anders. Ze hoopte op het laatste. Zacht beet ze dan ook op haar lip toen hij zijn hoofd schudde. Een glimlach brak door op haar gezicht en ze lachte zacht. "Dat denk ik ook niet," zei ze zacht. Ellie hield haar adem een beetje in toen hij haar in een soepele beweging op haar rug draaide en hij boven haar hing. "Kus me dan," fluisterde ze. Haar stem trilde licht, maar dat was meer omdat ze zo blij was. Het was misschien nog afwachten hoe diep zijn gevoelens gingen en voor hoe lang. Echter had hij gelijk dat het om het nú ging.
Ellie liet hem haar kussen, totdat de kusjes langer werden en ze er echt op in kon spelen. Ze duwde haar lippen dichter tegen de zijne aan en genoot daarbij van zijn warmte. Haar arm gleed rond zijn nek en de ander op zijn schouder. Ellie's hart ging flink tekeer toen hij haar lippen uit elkaar duwde en met haar tong speelde. In het begin wist ze niet precies hoe ze erop moest reageren, maar hoe langer ze het deden des te beter het ging en het werd haast een spelletje waar ze van genoot. Voor eens kapte ze het niet af door haar vragen, want er gingen behoorlijk wat vragen door haar heen. Betekende het dat ze nu samen waren of keken ze het nog aan tot Chris zekerder was over zijn gevoelens? Wilde hij eigenlijk wel een vaste relatie? Ellie duwde de vragen snel weg. Ze kapte hun tongenspel af, omdat ze op een gegeven moment niet genoeg lucht binnen kreeg. Zacht drukte ze nog een kus op zijn lippen en keek ze hem met tedere ogen aan. Chris had haar nu eindelijk eens stil gekregen. Haar hand gleed van zijn schouder naar zijn wang. "Ik hoop dat het lang blijft," fluisterde ze en ze drukte haar lippen weer tegen de zijne. Zacht trok ze hem iets dichter tegen zich aan. Zo kon ze de hele middag wel blijven liggen.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Het voelde allemaal onwennig om zo om te gaan met een vrouw. Chris had zich vele jaren afgesloten voor alles en iedereen die ook maar een beetje interesse in hem leek te hebben. In het instituut kwam het weleens voor dat er relaties waren, en zeker dat mensen interesse hadden in elkaar. Maar Chris wilde er niets van weten. Hij wilde niet dat hij iets goed zou voelen in die hel. Waarschijnlijk was het beschamend voor meeste 19-jarige jongens nog nooit echt gekust had met een meisje. Een frons verscheen op het gezicht van Chris toen hij voelde hoe Ellie zichzelf lostrok van hem. Voor een seconde schoot er angst over zijn gezicht heen. Wat als hij niet goed genoeg voor hem was? Wat als ze liever een jongen had met meer ervaring, of wat als hij niet goed kon zoenen. Maar ze fluisterde hem vlug toe dat zijn gevoelens lang moesten blijven. Ze duwde haar lippen tegen die van hem voordat hij ook maar een antwoord kon geven. Ellie haar slanke vingers trokken hem dichter tegen haar lichaam. Genietend liet Chris toe hoe ze samen voor een goede tien minuten op het bed lagen, kussend. Het was pas toen zijn kaak pijn begon te doen, en Chris merkte dat hij het benauwd begon te krijgen door het moeilijke ademen, kwam hij langzaam overeind. Zacht hijgend bleef hij boven Ellie hangen.
"Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen... wat hoort en wat niet, als je samen bent met iemand. Je zal mij er bij moeten helpen," fluisterde Chris zachtjes. Hij wreef een paar lokken uit haar gezicht, waarna Chris zichzelf naast haar liet vallen.
"Naast vechten weet ik helemaal niks," mompelde Chris, lichtelijk gefrustreerd. Hij had nooit zijn school echt af kunnen maken. Chris kon lezen, schrijven en rekenen. Maar hij liep waarschijnlijk ver achter op vergelijk met zijn leeftijdsgenoten. In het instituut had hij zichzelf wel wat bijgeleerd, maar dat was niet genoeg om echt iets te kunnen weten.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie had genoten van hun intensieve momentje samen en rolde op haar zij toen Chris naast haar lag. "Ik denk niet dat er iets is als wat hoort of wat niet, zolang je maar doet wat fijn is voor beiden en elkaar respecteert. Zelf weet ik het ook niet zo goed, maar ik zal je helpen en je vragen beantwoorden als je die hebt," glimlachte ze.
"Maar nouja... Als ik nadenk bij mijn ouders dan... Ze sliepen samen. Gaven elkaar knuffels en kusjes. Ondersteunde elkaar en moedigde elkaar aan. Ze deden leuke dingen samen en zorgden voor elkaar als het niet goed ging met de ander."
Eventjes zuchtte ze zacht bij de herinnering van haar ma die ziek op bed lag, totdat de ziekte haar had opgeëist. Haar vader was altijd bij haar bed te vinden en had haar altijd wat te eten of drinken gebracht. "Maar het meeste doe je nu al, Chris. Je hielp me bij de trainingen en je beschermde me van nog meer spuitjes door de revolutie op te starten. Je geloofd in mij en je moedigt mij ook aan om dingen weer te gaan doen. Onbewust of bewust, je doet het toch. Net zoals met het voorlezen na mijn eerste prik. Je was daar voor mij."
Ellie kwam iets overeind, zodat ze op haar onderbenen naast hem zat. "Dat komt allemaal wel. We kunnen ons beiden laten bijscholen als we dat willen, maar ik denk dat het belangrijkste is dat we eerst weer wennen aan het normale leven. Het hoeft niet allemaal snel te gaan, Chris. Forceer jezelf niet."
Ze boog voorover om hem een zachte kus te geven. "Doe wat goed voelt en dan komt het wel goed."
Met een glimlachje kwam ze uiteindelijk van het bed af en borstelde ze haar haren. "Ik denk wel dat we zo moeten gaan. De winkels blijven niet voor altijd open en we hebben een boel nodig."
Voor Chris was het misschien makkelijker. Gewoon wat broeken, shirts, truien, sokken, onderbroeken en wat schoenen. Ellie had een stuk meer op haar lijstje staan en ze was niet helemaal zeker of ze Chris mee een lingerie zaak in moest nemen voor nieuwe beha's. Aan de andere kant zou ze wel graag zijn gezicht willen zien als hij eenmaal in de winkel stond.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

De enige echte reden dat Chris naar boven had willen gaan was om iets van rust te krijgen. Alles in zijn lichaam had er naar gehunkerd om even te kunnen slapen, maar dat was er bij in geschoten toen Ellie en hij een gesprek hadden over hun gevoelens. Enigszins teleurgesteld had Chris over zijn gezicht gewreven toen Ellie aangaf dat ze nu echt moesten gaan. Hij kwam overeind van het bed en knikte.
"Ja, je hebt gelijk," mompelde hij zachtjes. Chris trok zijn schoenen weer aan. Hij zou eerst naar de bank moeten om daar weer met de notaris te kunnen spreken. De man had Chris toegezegd dat zodra hij klaar was om de geldzaken te bespreken hij langst kon komen. Het leek Chris verstandig om dat direct maar te doen. Hij wilde niet te afhankelijk worden van Ellie en haar vader. Chris wandelde voor Ellie uit naar beneden.
"We hebben bezoek," klonk de diepe stem van Ellie haar vader, toen ze de keuken in wandelde. Chris bleef stilstaan. Zijn lichte ogen stonden gefocust op het raam, waar een paar mannen met fototoestellen op het erf stonden, foto's te maken van het huis. Een zachte zucht verliet Chris zijn lippen. Dit had hij kunnen verwachten. Zodra het uit zou komen waar iedereen nu precies was zou de pers daar direct opspringen.
"We negeren ze wel, kom op," zei Chris. Hij sloeg zijn arm rond Ellie haar schouders. Samen liepen ze naar buiten. Direct werd er naar ze geroepen. Verschillende vragen werd naar Chris zijn hoofd gesmeten, maar daar trok hij zich niks van aan. Hij liep met Ellie mee naar de auto, waar hij de deur voor haar open hield. Daarna liep hij zelf om de truck om daar in te stappen.
"Als het te erg wordt neem ik contact op met iemand van de politie. Ze kunnen ons hier niet lastig vallen," gromde Chris. Hij trok zijn gordel over zijn borst heen, waarna hij de auto startte. Chris liet de motor even brullen voordat hij met snelheid het terrein afreed.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Het speet Ellie wel dat ze er weer vandoor moesten en hij niet had kunnen slapen. Echter was het wel belangrijk dat ze nu gingen en dan konden ze vanavond altijd nog op tijd slapen. Misschien was het dan wel beter als Chris in zijn eigen bed ging want anders zouden ze vast de nacht door praten en kwam hij nog niet aan zijn slaap. Ellie volgde Chris naar beneden en nam het geld van haar vader aan die ze in haar broekzak stak. Daarmee zou ze wel genoeg kleding en schoenen van kunnen halen. "Dankjewel," glimlachte ze en daarna keek ze even uit het raam door zijn eerdere opmerking. Ze zuchtte zacht. Ergens had ze helemaal geen zin in de pers, maar Chris sloeg zijn arm al om haar heen en nam haar mee naar buiten. Ze hield haar hand een beetje voor haar gezicht en stapte de truck in waar ze haar gordel om deed. Chris startte de motor en reed van de oprit af. Lipbijtend keek Ellie naar de weg. "Ik had gehoopt dat we weg zouden zijn van de media zo van het dorp weg," mompelde ze. "Maar ik denk dat we dat wel moeten doen als ze er vanavond nog zijn."
De middag was nog best druk geweest. Eerst hadden ze langs de bank moeten gaan waar Ellie Chris alleen liet zodat hij in privé zijn geldzaken kon regelen. Ze had zich wel vermaakt bij een aquarium met vissen. Daarna hadden ze nieuwe schoenen, kleding en jassen gehaald. Alle tassen, wat best veel was, lagen in de truck toen ze samen met Chris voor een lingerie zaak stonden. Het enige wat ze nog moest hebben was haar ondergoed.
"Je hoeft niet mee naar binnen als je niet wil," zei ze lipbijtend, maar ergens voelde ze zich ook niet goed om hem uren buiten te laten staan en dus had ze hem toch meegetrokken. Achteraf had ze gewild dat ze hem buiten had gelaten want de vrouw achter de balie vroeg openlijk om haar borstmetingen. Met een rood hoofd was Ellie met de vrouw naar de paskamers gegaan om te meten en daarna had ze wat van de beha's gepast. Ze koos er drie met bijpassende onderbroekjes. Erg lang had ze er niet over na willen denken omdat Chris zich vast moest vervelen in de winkel. Ze liep naar hem terug en glimlachte wat verlegen. "Sorry dat je dit mee moest maken. Ik denk dat we nu wel alles hebben... Of heb je nog iets nodig?"

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Het was onwennig geweest om tegenover een man te zitten die tientallen bedragen tegen zijn hoofd had gegooid. Blijkbaar had de bank het huis verkocht waar Chris in was opgegroeid. Dat geld hadden ze op een rekening gezet tezamen met het spaargeld van Chris zijn ouders. Dit zou nog een aantal jaar zo blijven staan, voor het geval dat een erfgenaam er aanspraak op zou willen maken. Maar Chris was de eerste geweest. Daarbij had hij nog een rekening voor hemzelf. Zijn ouders hadden door de jaren heen, zelfs toen hij verdwenen was, maandelijks een bepaald geldbedrag voor Chris opzijgezet. Een geldbedrag dat vrijgegeven zou worden als hij achttien zou worden. Het was voor zijn vervolgopleidingen. Het was allemaal veel meer dan Chris ook maar had kunnen hopen. Hij zou verschillende jaren op zichzelf kunnen wonen, ruim kunnen leven en dan nog niet hoeven werken. Het was gigantisch veel informatie. Ook had de notaris, op verzoek van de politie, de nieuwe paspoorten en rijbewijs van Ellie en Chris gegeven. Het was met spoed aangevraagd, dus het was nu al aangekomen voor ze.
"Als je verder nog vragen hebt, mag je altijd komen of even bellen. We willen jullie graag helpen," zei de notaris voordat Chris weer richting Ellie was gelopen. Samen waren ze de bank uitgelopen, richting de stad. Chris had vooral verbaasd toegekeken naar de gigantische winkelketens vol met kleding. Hij kon zich niet goed bedenken waarom sommige kleding zo ontzettend duur was en ander zo ongelofelijk goedkoop. Regelmatig had Chris, onder protest van Ellie, zijn portemonnee gepakt om haar en zijn spullen te betalen. Hij vond het een naar idee dat Ellie en haar vader zo veel voor hem deden en hij niks terug zou doen. Het minste dat hij kon doen was wat spulletjes kopen voor Ellie. Als laatste waren ze uitgekomen in een zaak die blijkbaar speciaal gemaakt was voor vrouwen lingerie. Bedenkelijk was Chris achter Ellie aangelopen, niet wetend of dit wel iets was waar mannen hoorde te zijn. Hoe verder ze de winkel in wandelde, hoe meer opgelaten Chris zich voelde. Een blos had zich voorgedaan op zijn wangen toen hij uiteindelijk bij een plekje stil was blijven staan. Vanaf daar zou hij wel kijken wat Ellie allemaal deed.
"Ah, het was leerzaam. Daarbij was het nodig voor je, dus heel erg was het niet," glimlachte Chris. Hij pakte Ellie haar tas van haar over en sloeg zijn arm weer rond haar schouders.
"Misschien kunnen we een hobbywinkel zoeken? Dan kunnen we kijken naar wat tekenspullen voor je. Ik zou het niet erg vinden om meer van die mooie tekeningen te krijgen," stelde Chris voor.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Bij de notaris was Ellie bij de ingang gebleven waar ze een kleine boston terriër puppy had geaaid van een oudere vrouw. Ze had zich er prima bij vermaakt, terwijl Chris de geldzaken doornam van zijn ouders. Ze gunde hem de privacy om het allemaal zelf door te nemen. Ellie hoefde niet te weten hoeveel geld hij had of wat zijn ouders hem hadden achtergelaten, maar ze was wel in de buurt dat als Chris wilde dat ze erbij kwam zitten dat ze dat dan gelijk kon doen. Erna waren ze gaan winkelen. Chris had vaak zijn portemonnee erbij willen pakken en vaak genoeg had Ellie zijn hand weer weggeduwd om zelf te betalen met het geld wat haar vader haar gegeven had. Het was niet altijd gelukt, want Chris had ook een aantal dingen zelf betaald. Ze vond het een naar idee aangezien ze hem samen met haar vader juist wilde steunen. Het was voor hem niet nodig om te betalen.
Ellie had wat ondergoed gekocht en kreeg een blos op haar wangen toen Chris de tas overnam en zijn arm weer rond haar schouders sloeg. "Leerzaam?" vroeg ze glimlachend, terwijl ze haar hoofd iets schuin hield.
"Oké," knikte ze. "En misschien dat je ook iets ziet wat je leuk lijkt om te doen?" opperde ze. Na een beetje rondgevraagd te hebben kwamen ze uit bij een kunstwinkel waar een heleboel te vinden was voor tekenen, schilderen, boetseren en houtbewerking. Ellie keek haar ogen uit en liep meteen naar de rekken vol papier, potloden en stiften. Zacht liet ze haar hand over het papier gaan wat in verschillende diktes te koop was en nam de geur ervan in zich op. Even hield ze haar adem in en bleef ze stil staan. "Ik kwam hier vaak met mijn moeder, denk ik," zei ze zacht en ze keek naar Chris om. "Ze schilderde veel. Ik denk dat ik heb leren tekenen door haar."
Het was alleen zo lang geleden sinds dat ze getekend had dat Ellie niet zeker was of ze het weer kon oppakken. Het was nog steeds een vraag hoe zij en Chris hun levens moesten oppakken na wat ze hadden meegemaakt. Hun leven was compleet omgegooid. Haar veertienjarige zelf wilde naar de kunstacademie en nu voelde ze er weinig meer voor. Echter wilde ze Chris niet teleur stellen, aangezien hij graag nog meer tekeningen wilde krijgen en daarom pakte Ellie wat verschillende soorten papier uit de schappen. Ook koos ze een aantal potloden die verschilden in diktes en hardheid en nog wat stiften. "Ik denk dat ik me hier wel voorlopig mee red. Heb jij nog iets leuks gezien?" vroeg ze nieuwsgierig.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Met een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen was Chris langst de gigantische rekken vol schildersspullen gewandeld. Hij was nooit een persoon geweest om te knutselen en creatief te denken. Chris was een persoon die hield van sporten en bewegen. Hij vond het eerlijk om een boek te kunnen lezen en om een film te kunnen bekijken. Maar meer dan dat deed hij niet. Hij kon niet goed tekenen, schilderen of knutselen. Uiteindelijk was Chris weer bij Ellie uitgekomen. Nieuwsgierig keek hij naar de spullen in haar hand. Wat het precies allemaal was en waarom het nou zo veel beter was dan iets anders wist Chris niet. Maar het zag er goed uit.
"Ik doe niks met tekenen of schilderen, Ellie. Ik kan dat helemaal niet," grinnikte Chris. Hij pakte de spullen uit haar handen, waarna hij richting de kassa wandelde. Dit wilde hij haar cadeau kunnen doen, ze verdiende het om een paar leuke dingen te kunnen krijgen. Zeker van hem. Chris had tenminste het gevoel dat je dit hoorde te doen voor mensen waar je van hield. Zonder te luisteren naar ellie haar protest betaalde hij haar spullen.
"Ik wil je graag cadeautjes geven, Ellie. Het is niet alsof ik iemand anders heb die ik er blij mee kan maken. Daarbij wil ik je graag blij zien," legde Chris simpel uit. Hij sloeg zijn arm rond Ellie terwijl ze de winkel uit wandelde.
"Mijn ouders hebben mij vrij veel nagelaten. Daarbij heeft de bank het huis verkocht van mijn ouders en dat geld is ook naar mij gegaan. Dus voel je er niet schuldig over of wat dan ook als ik iets voor je koop. Ik doe het graag," legde Chris uit. Hij voelde niet de behoefte om zijn financiën geheim te houden voor Ellie. Van hem mocht ze alles weten. Hij had toch geen geheimen, niet voor haar tenminste. Glimlachend duwde Chris een kus tegen haar voorhoofd.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven