O|| They can capture our body, but not our spirit.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie schudde resoluut haar hoofd. "Nee, vast niet," zei ze zacht en ze keek naar hem op naar zijn prachtige vertrouwde ogen. "Ik heb je juist nodig. Misschien heb ik het makkelijk voor elkaar met mijn pa, maar je weet net als ik dat ik..." Haar stem viel even af. "Ik slaap niet als je niet naast me ligt," fluisterde ze. "En ik raak soms in paniek, in een soort waas en alleen jij haalt mij daaruit. Je hebt geen idee hoeveel je voor mij betekent. Niet alleen als vriendje, maar ook daarnaast. Ik heb jou net zo hard nodig als jij mij Chris."
Ze sloot haar ogen even bij zijn kus op haar voorhoofd en ze zijn warmte weer moest missen. Als er één plek was waar ze zich veilig voelde dan was dat in Chris' armen. Ze liep met hem mee naar de schuur en deed de ring rond haar vinger, nadat Chris haar die gegeven had. Na een klein zuchtje drukte ze de ring in om een wondje te maken. "Ik ben erachter gekomen dat ik het nu oneindig kan gebruiken," zei ze en ze keek naar hem op. "Weet je nog dat ik soms bijna flauw kon vallen als ik te veel bloed gebruikte? Ik... Ik heb na het interview getraind, of nouja, ik moest wat woede kwijt en ik heb enorm veel bloed gebruikt. Meer dan normaal. Dus ik denk dat de spuit die ze mij gegeven hebben wat zoveel pijn deed..." Ze keek even naar de zwarte stip bij de binnenkant van haar ellenboog. Het was bijna helemaal genezen. "Dat die daarvoor gezorgd heeft."
Ze liep naar een balk toe en zette de blikjes overeind. Daarna kwam ze weer bij Chris staan en haalde ze eens diep adem om te focussen. "Ik heb dit geoefend," zei ze en ze stootte meerdere keren met haar bloed. Het eerste blikje sneed ze door midden af. De tweede doorboorde ze met een dunne straal bloed, waardoor er een perfect gaatje in zat en de derde sloeg ze van de plank af zonder het te beschadigen. Het laatste was wat het meeste moeite kostte en daarom veegde ze ook wat zweet van haar voorhoofd. "Het blijft moeilijk. De eerste gaat vrij makkelijk, maar de tweede en derde... Het eist veel concentratie en precisie."

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Een glimlach sierde Chris zijn lippen. Voorzichtig legde hij zijn brede armen rond Ellie haar smalle lichaam. Hij zou zelf van ellende niet weten wat hij zou moeten doen zonder haar. Hij zou oprecht niet weten wat er met hem gebeurd was. Waarschijnlijk was hij in een isolement gevallen, helemaal alleen.
"Je zou het perfect gedaan hebben zonder mij, je bent zo verschrikkelijk sterk Ellie," glimlachte Chris. Hij wreef met zijn duim over haar wang. Ellie had het perfect voor elkaar, karakterwijs en familiewijs. Het zou goedkomen met haar.
"Je zou mij niet nodig hebben," glimlachte Chris. Hij duwde een kusje tegen haar voorhoofd, waarna hij haar weer losliet. Als ze gingen trainen zouden ze richting de schuur moeten. Al wilde Chris niet al te veel sporten, hij wilde voornamelijk wat spelen met zijn kracht, samen met Ellie. Ze zouden plezier moeten vinden in hun kracht, anders zou het alleen maar negativiteit dragen. Met zijn arm rond Ellie haar schouders wandelde het tweetal weer naar de schuur waar ze zojuist een heerlijk moment gedeeld hadden. Chris opende beide deuren, zodat er een lekker windje door de schuur kon trekken. Hij vond het fijner wanneer er een windje was als hij trainde. Die wind kon hij vroeger nooit voelen, dus het was iets waar hij nu juist veel behoefte aan had.
"Laat eens zien wat je allemaal in huis hebt," glimlachte Chris. Hij had de ring teruggegeven aan Ellie. Hij droeg het nog steeds bij zich, aangezien Ellie nog steeds bang was om haar woede te verliezen. Het was woede die hij ook heel lang bij zich gedragen had. Maar door al die jaren heen was hij er zat van geworden. Hij wist dat woede hem niet zou helpen, in tegendeel. Het zou hem alleen maar meer en meer opvreten.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie keek naar haar bord en zuchtte zacht. Hij had gelijk. Er zou sowieso geweld bij komen kijken. Ze was te naïef om te denken dat die mensen rustig met hen mee zouden gaan. Nee, er was geen andere keus.
"Als het moet dan vecht ik wel," zei ze zacht. Als het de enige manier was om de wereld te beschermen tegen die achterlijke mensen dan wilde ze het wel doen. Ze wenste het niemand toe om eenzelfde lot te ondergaan zoals zij had gedaan. "Dat lijkt mij een goed idee. Ik denk alleen niet dat ze gelogen hebben. Het is denk ik voor hen te moeilijk om ze op te sporen. De wereld is groot. Het is zoeken naar een naald in een hooiberg. We kunnen het ze niet kwalijk nemen, Chris. We kunnen ze enkel helpen om de boel te vergemakkelijken."
Het deed haar goed om Chris opgevrolijkt te zien en met plezier nam ze zijn kus in ontvangst. "Jij bracht mij op het idee," glimlachte ze en dronk wat van haar sap. Zodra die op was, stond ze op om Chris te helpen met de afwas. Ze keek naar hem op en grijnsde licht. "Ik vind het altijd leuk om je te zien trainen."
Ze kon het niet laten. Niet na wat ze vanmiddag in de schuur hadden gedaan. "Maar, ja, ik wil wel trainen. Even mijn gedachtes op nul." Haar hoofd ging zoals altijd alle kanten op. Het leek alsof haar hoofd alleen écht stil kon worden tijdens het sporten, seks of als Chris haar aandacht opeiste. Ze droogde haar handen af en sloeg haar armen daarna rond zijn middel. Haar hoofd legde ze tegen zijn borstkas aan en zacht zuchtte ze. "Wat moest ik toch zonder jou?" mompelde ze gelukzalig.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Al kauwend bleef Chris naar Ellie staren. Ze had gelijk. De enige mensen die dit konden doen waren zij. Elk ander persoon zou het niet serieus nemen, niet serieus genoeg. Fronsend leunde Chris terug in zijn stoel.
"Ellie, er komt sowieso geweld bij kijken. Als we ze vinden en ze zien ons willen ze wegkomen, zeker na vandaag. Jij hoeft niet te vechten, ik laat je niets doen wat jij niet wilt. Maar ik denk dat het geweld wel blijft," zei hij zachtjes. Chris wreef met zijn hand door zijn haren. Hij zou kunnen overleggen of hij en Ellie dit samen zouden kunnen doen. Zij zou het speuren doen en hij het vechten, ze zouden een goed team kunnen zijn.
"Zullen we morgen naar het bureau gaan en ons plan voorleggen? Dan kunnen we zien of we ze misschien kunnen helpen. We kunnen tenminste de waarheid horen, want ik heb geen zin in nog meer leugens. Ze hadden gezegd dat iedereen gepakt zou worden... maar dat is dus blijkbaar niet gelukt," mompelde Chris. Hij nam een laatste hap van zijn broodje, waarna hij zijn sap gebruikte om het weg te spoelen. Voldaan keek hij om naar Ellie. Het was een goed idee geweest voor haar. Chris was er zelfs ontzettend blij mee. Hij zou zijn krachten voor iets goed kunnen gaan gebruiken en hij zou de wereld zo veel beter kunnen maken. Glimlachend bleef hij naar Ellie kijken.
"Dat was een geweldig idee, Ellie," glimlachte Chris. Hij leunde naar haar toe om een kus tegen haar lippen te duwen. Tevreden om de ontwikkelingen kwam hij overeind. Met een glimlach rond zijn lippen begon hij met het opruimen van hun lunch.
"Wil je zo nog trainen? Of ga je zelf verder met je eigen training?" vroeg Chris nieuwsgierig.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie had haar haren in een knot gedaan, zodat ze niet nat werden tijden het douchen. Glimlachend kwam ze aangekleed weer naar beneden en keek ze naar het maal wat Chris had gemaakt. "Het ruikt heerlijk."
Ze liep naar hem toe en drukte een kus op zijn wang, voor ze op de stoel ging zitten. Ze legde wat ham en kaas op haar broodje en pelde daarna haar ei. Zacht zuchtte ze. "Ik ook niet," zei ze zacht. "Ik begrijp ook niet hoe ze het zelf kunnen... Stel dat ik in hun schoenen stond dan zou ik mij enorm schuldig voelen? Ik vraag mij haast af of ze wel menselijke gevoelens hebben."
Ze sneed haar eitje in plakjes en verspreidde die over haar broodje. "Doen ze dat al niet dan?" vroeg ze licht geschrokken. Ellie had het niet helemaal gevolgd en dat wilde ze ook niet. Chris werkte voor ze, maar zelf wilde ze er niets meer van weten. Niet na het interview waar ze zich zo had laten gaan.
"We zouden dat kunnen doen. Wellicht dat we ze kunnen opsporen? We weten immers hoe ze eruit zien en voor hun is dat nog een raadsel. Zonder DNA of naam kunnen ze eigenlijk niemand echt oppakken. Ik denk dat we ze wel een handje kunnen helpen? En het zou ook iets zijn wat mij leuk lijkt om te doen. Nouja, leuk is het goede woord, maar..." Ze zuchtte even. Ze kwam zo lastig uit haar woorden. "Het is niet iets met geweld. Het is een zoektocht, opsporen. Het is iets wat ik zou kunnen doen en als ik ervoor kan zorgen dat geen ander kind hetzelfde lot zal ondergaan als ons dan wil ik het doen."
Ellie deed wat mayo op haar broodje en nam er daarna een hap van. Nu pas merkte ze hoe erg ze eigenlijk honger had gekregen. Na het zien van de man in de café was ze zo van slag geweest dat haar honger direct verdwenen was, maar nu ze het heerlijke middagmaal voor zich had van Chris begon haar maag weer te protesteren.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Zoekend was Chris rond gaan lopen in de keuken. Hij had een pannetje weten te vinden en die had hij gevuld met water, waarna hij er een aantal eieren in had gelegd. Terwijl hij het op het vuur had gezet was hij opzoek gegaan naar het brood. Ondertussen kwam hij een paar sinaasappels tegen en wat spullen die ze op het brood konden eten. Chris dekte de tafel met twee borden, brood en verschillende soorten broodbeleg. Terwijl de eieren aan het koken waren, per se Chris met de pers de sinaasappelen zodat ze beide een half glaasje sap konden drinken. Het was niet veel, maar het was iets en daar was hij al trots om. Chris haalde de eieren van het vuur af en zette het in koud water zodat het kon afkoelen. In die tussentijd was Ellie weer naar beneden komen lopen.
"Tadaa," glimlachte hij, wijzend naar de tafel. Hij hield de stoel voor Ellie iets naar achteren, zodat ze plaats kon nemen aan tafel terwijl Chris de eieren uit het water haalde. Trots kwam hij bij Ellie zitten.
"Ik kan niet geloven dat er gasten zijn die ontsnapt zijn en nu leuk hier kunnen leven," zei Chris zachtjes. Ze hadden beiden een broodje gegeten. Chris keek afwezig naar zijn sap, terwijl hij sprak. Een zachte zucht verliet zijn lippen.
"Er zouden mensen speciaal aan die taak moeten zitten. Ze opsporen en ze kapot maken. Zorgen dat niemand meer in gevaar is," zuchtte Chris gefrustreerd. Als het kon zou hij het zelf doen. Hij zou er alles aan doen om ervoor te kunnen zorgen dat geen kind meer op die manier aangeraakt zou worden. Chris wilde dat de kinderen veilig waren en dat kon niet zolang er slechte mensen rondliepen.
"Misschien moeten we ze advies geven, dat wij met z'n alle nog steeds gevaar lopen op deze manier," mompelde Chris.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie bloosde licht en trok de mouwen weer aan. Ze liet Chris haar jurk dicht knopen. Een beetje verbaasd keek ze naar hem op. Zacht trok ze hem weer naar hem toe en drukte ze een langere kus op zijn lippen. "Je hebt mij geen pijn gedaan, Chris," fluisterde ze. "Het wond mij juist heel erg op om je zo te zien en wat je deed was... Gekmakend. Ik ben gekomen."
Glimlachend keek ze hem aan. Als hij haar pijn had gedaan door de woede in hem dan was het alles behalve zijn schuld. Zij was immers de aanstichter geweest tot de aantrekking. Ze sloeg haar armen rond zijn nek en legde haar hoofd tegen de zijne aan. Diep in haar wenste ze dat deze momenten nooit over zouden gaan. Dat ze het appartementje voor elkaar vonden en daar hun dromen waar konden maken.
"Gewoon een boterham?" opperde ze. Ze wist dat Chris nog niet heel goed was in koken en daarom wilde ze hem ook zeker niet belasten met iets ingewikkelds. Glimlachend sloeg ze haar armen vanachter om zijn middel en legde ze haar hoofd tegen zijn rug. Al wist ze wel dat hij het wilde leren. "Met een gekookt eitje misschien?" Het was niet al te lastig en een goede eerste stap. "Ik ga mij denk ik wel even snel wassen."
Ze drukte een kus op zijn schouder en liet hem los. Het was beter om zich wel even op te frissen. Het was beneden nog steeds een natte boel immers. Hij had haar zo gek gemaakt. Voordat ze naar boven ging, keek ze een laatste keer naar Chris. Haar buik werd warm en met de vlinder kriebels ging ze naar de badkamer.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Hijgend bleef Chris tegen de hooibaal leunen. Voorzichtig had hij zichzelf uit haar getrokken, waarna hij haar ondergoed recht trok.
"Ik? Je hebt jezelf net zeker niet gezien, jezus ik dacht dat mijn hoofd zou ontploffen toen je op mij kwam zitten," mompelde Chris. Hij trok zijn boxer recht, waarna hij opkeek naar Ellie. Glimlachend drukte hij een kusje tegen haar lippen. Hij was zo verschrikkelijk blij met haar, alles aan Ellie was zo mooi en puur. Chris kuste haar lippen opnieuw voordat hij begon met het dichtknopen van de knoopjes van Ellie haar jurkje.
"Ik heb je geen pijn gedaan, toch? Het spijt me ik wist net niet wat er over mij heen kwam. Er zat nog woede in me, dat wilde ik niet op jou loslaten," fluisterde Chris beschaamd. Hij wist niet of hij haar pijn had gedaan of uberhaupt nagedacht had over wat zij fijn vond. Nu pas realiseerde hij zich dat hij zich egoïstisch gedragen had. Hij had niet nagedacht over haar. Hij trok zijn broek omhoog, waarna hij Ellie haar handen vast pakte en haar van de hooibaal haalde.
"Kom, ik draag je wel naar binnen," Zei Chris glimlachend. Hij tilde Ellie glimlachend omhoog. Met het meisje in zijn armen wandelde hij de schuur uit naar het huis. Voorzichtig had Chris de deur geopend, waarna hij Ellie binnen op de grond zette.
"Zal ik een lunch voor je maken? We hebben net niet kunnen eten. Dan kan je even douchen als je daar zin in hebt," stelde Chris voor. Hij woelde met zijn hand door zijn haren. Hij kon niet erg goed koken, maar hij zou vast iets in elkaar kunnen zetten voor haar. Hij zou het sowieso toch een keer moeten leren.
"Waar heb je zin in?" mompelde Chris.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie lachte zacht, genietend van zijn reactie. Zijn stoten bracht haar hoger en hoger. Een rilling ging over haar hele rug bij zijn woorden. "You're right," bracht ze hees uit.
Ze was van hem en niemand anders. Alleen door hem zou ze zich zo laten benemen en alleen hij zou haar zo zien. Het was niet lastig te raden dat Chris op zijn hoogtepunt zat toen hij nog sneller begon te bewegen. Ze sloeg haar armen rond zijn nek en legde haar hoofd op zijn schouder. Haar ogen had ze dicht, terwijl ze zachte kreunen liet horen. Ze sloeg haar benen wat strakker rond zijn middel en boorde haar nagels in zijn huid toen ze eveneens met hem klaar kwam. Hijgend leunde ze tegen hem aan.
Nooit had ze gedacht dat ze zulke explosieve seks met Chris zou hebben na gister. Hij was zo lief voor haar geweest, zo zacht. En zelfs tijdens de seks van net was hij dat ook geweest. Ze kon heus wel zien dat hij voor haar uit keek of ze geen pijn had. Ellie streelde zacht door zijn haren heen en glimlachte. Ze had zoveel geluk met zo'n lieve beschermende jongen. Langzaam haalde ze haar hoofd van zijn schouder en keek ze hem aan. Na net kon ze niet op de woorden komen die ze zocht en daarom boog ze naar hem toe om hem een lange kus te geven. Ze legde een hand op zijn wang en streelde die zacht met haar duim. Het nadeel van seks in de schuur was dat ze niet genietend en knuffelend konden blijven liggen. De hooibaal was goed genoeg geweest om op te zitten, maar als ze zou liggen dan zou ze overal geprikt worden. Langzaam liet ze zijn lippen los en beet ze een beetje ondeugend op haar onderlip. Ze had nooit van zichzelf verwacht dat ze zomaar op Chris zijn schoot was gaan zitten en dat ze had gedaan wat ze had gedaan. Waarschijnlijk had Chris het evenmin verwacht. "Je was zo sexy," fluisterde ze.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Chris greep Ellie haar heupen steviger vast. Elke keer als hij in haar stootte trok hij haar dichter naar hem toe. Ze zou waarschijnlijk zijn afdruk op haar huid zien, zo stevig had hij haar vast. Een frons verscheen op Chris zijn voorhoofd. Zijn reactie was totaal niet hoe hij zichzelf zou omschrijven, hij had ook maar nooit een seconde na gedacht om iets zoals dit uit te halen. Maar voor Chris het zelf door had, had hij haar lange haren vast gegrepen en haar hoofd naar achter getrokken. Hij duwde ziczhelf zo diep mogelijk in Ellie, waarna hij zijn lippen naar haar oor bracht.
"Good girls shouldn't lie," gromde Chris. Hij begon weer met bewegen. Chris liet haar haren los en had zijn lippen tegen haar hals geduwd. Chris zijn geluiden van genot begonnen met de seconde meer en meer te worden. Dit was zo veel intenser dan de vorige keer. De vorige keer had bestaan uit liefde. Het was pure liefde die hen had voortbewogen. Maar nu... er speelde meer dan alleen liefde. Chris voelde hoe hij zijn heupen sneller begon te bewegen. Hij zou snel klaar komen. Chris zou willen dat dit moment eeuwig kon duren. Dit alles voelde zo verschrikkelijk fijn. En het idee dat ze dit samen konden doen, dat ze zo veel van elkaar hielden dat ze dit met elkaar durfden te doen maakte hem zo intens gelukkig.
"Fuck," kreunde Chris. Hij had Ellie haar hals losgelaten en zijn hoofd iets naar achter geslagen. Ellie voelde zo verschrikkelijk goed. Chris trok haar weer dicht tegen hem aan. Hij wilde bij haar zijn. Hij wilde haar zo dicht bij haar zijn, alleen op momenten zoals dit voelde hij alsof het dicht gonoeg was. Chris liet een nieuwe kreun uit, waarna hij voelde hoe hij klaar kwam in Ellie.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven