ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

"Ja, echt. Geloof me maar. Je originele kleur past je veel beter dan kleurlenzen." zegt Cassandra, ter verduidelijking. Het is dan wel haar mening, maar het is een eerlijke mening. De kleurlenzen hebben ook wel wat, maar ze vindt dit gewoon beter bij zijn hele gezicht passen. In de woonkamer blijft ze op hem wachten tot hij terugkeert met een glas water. "Dankjewel." bedankt ze hem en neemt het glas van hem aan. Ze knikt als hij aan geeft dat ze uit een kastje een film mag uitkiezen, terwijl hij even in de keuken gaat roken. Eerst neemt ze een paar gulzige slokken van het water, waarna ze het glas op de tafel zet. Met tegenzin kruipt ze onder het dekentje vandaan en loopt ze naar het kastje toe. Hurkend kijkt ze naar de verschillende films die opgeborgen zitten in het kastje. Een heleboel variërende films. Ze haalt er een paar uit en daaruit zal ze Chris wel een laten kiezen. Ze kan zelf geen keuze maken. De films legt ze op de salontafel neer. Zelf kruipt ze op de bank en trekt ze het dekentje weer over haar heen. Lang heeft hij niet gerookt, want hij komt al snel weer terug en stelt meteen de vraag of ze al een film heeft uitgekozen. "Een paar. Maar uit die paar moet jij even een keuze maken." beantwoordt ze zijn vraag. Opeens voelt ze zijn vingers tegen haar been aan. Gek genoeg vindt ze het niet eens erg en vindt ze die paar seconden dat zijn vingers tegen haar huid aankwamen fijn aanvoelen. In eerste instantie begrijpt ze niet waarom hij zijn hand naar haar toe heeft gereikt, maar hij geeft er al een verklaring voor. Hij zegt dat haar been zichtbaar was, vandaar dat hij het dekentje dus naar beneden heeft getrokken. "Dankjewel." bedankt ze hem, omdat ze dit het beste vindt om terug te zeggen. Ze trekt haar knieën op en slaat haar armen even om haar knieën heen. "Dus, ik heb een paar keuzes voor je klaar gelegd en ze variëren nogal. Er zitten actiefilms tussen, maar ook comedy films. Ik weet niet zo goed welke ik wil kijken. Ze lijken me allemaal wel leuk en het leek me een beter idee om jou ook een beetje de keuze te geven. Niet dat we iets gaan kijken dat je eigenlijk helemaal niet wil zien." vertelt ze en verandert ze hiermee meteen het onderwerp. Ze leunt iet wat naar voren toe en pakt het glas met water van tafel af. Haar vingers tikken tegen het glas aan. "Heb je lekkers in huis of zullen we iets bestellen? Dan wel op mijn kosten." stelt ze voor. Bij een film wil ze toch wel lekkere dingen naar binnen werken.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Zijn mondhoeken krullen als ze die reactie geeft en voor even kijkt hij haar verder aan. “Ah denk je echt zo? Nog nooit gedacht dat iemand mijn originele oogkleur beter vond dan de lenzen.” Zei hij schouderophalend en haalde diep adem terwijl hij eventjes naar de televisie keek.
Toen Cassandra voor een glas water vroeg knikte hij grijnzend. “Toevallig heb ik wat water klaar liggen.” Zei hij plagerig en kwam uiteindelijk overeind en liep naar de keuken toe, hij pakte een glas beet van een kastje en schenkt er water in. Met het glas loopt hij weer terug naar de woonkamer en zet het glas voor haar neer. Liep naar de televisie toe en opende een kastje waar hij films uit pakte en dat ook op de tafel legde. “Dus kies maar uit deze films, ik ga even roken in de keuken.” Gaf hij aan, keek Cassandra aan en verliet de woonkamer weer naar de keuken toe en pakte een sigaret uit zijn verpakking en stak ‘m aan. De sigaret heeft hij binnen een paar minuten gerookt en zo loopt hij weer naar de woonkamer toe en ploft neer op de bank. “Al een film uitgekozen?” Vraagt hij dan en kijkt in haar blauwe ogen. Ze zag er echt aantrekkelijk uit en de jongeman kon zich echt niet inhouden. Vanuit zijn ooghoeken zag hij dat het dekentje wat opgerold was dat haar benen wat zichtbaar waren, het liet de jongeman verslikken. Hoe kon bij zichzelf nou gedeisd houden? Door zijn hoofd gingen honderden gedachten van Cassie, hoe hij zich gedeisd kon houden. Het was écht moeilijk voor hem... en zonder te weten gleed zijn hand naar dat stukje toe waar de deken was opgerold, zijn vingers raakten haar blote been aan, zijn hart klopte in zijn keel en omdat hij niet verkeerd verdacht worden wilde trok hij het dekentje wat naar beneden zodat haar been niet te zien was. “J-je been was zichtbaar.” Zei hij wat fluistert, zijn ogen waren donker geworden door de gedachten die hij dit keer dacht, wat een erotische gast was hij toch ook.
Hij schraapte zijn keel en keek voor zich uit. Hoe ging hij zich toch de heledag inhouden? Dat was een beetje onmogelijk voor hem. Cassandra was gewoon te aantrekkelijk. En dat terwijl ze met zijn sweatshirt onder een dun dekentje lag. Het was het aantrekkelijkste wat hij ooit gezien had.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

In de woonkamer ontdoet Cassandra zich van haar zwarte skinny jeans en het bloesje. Haar hand plaatst ze voorzichtig op de verwarming om te voelen of hij aan staat. Al snel trekt ze haar hand terug. De verwarming staat aan en niet zo zachtjes ook. Haar kleding hangt ze eroverheen, zodat ze kunnen opdrogen en ze straks in droge kleding weer naar huis kan. Om niet enkel in haar lingerie rond te lopen, pakt ze de sweater die ze uit Chris zijn kast heeft gehaald. Met gemak trekt ze hem over haar hoofd heen. Zoals verwacht is hij te groot voor haar en valt hij toch wel tot aan haar knieën, dus zo kan ze wel gezien worden door Chris. Ze loopt naar de televisie toe en doet hem aan, omdat ze iets te doen wil hebben en Chris haar had gezegd dat ze mag doen alsof ze hier thuis is. De afstandsbediening pakt ze van tafel af. Tevreden laat ze zichzelf neerploffen op de bank en trekt ze het dekentje over haar benen heen. Ze zoekt uit hoe de afstandsbediening werkt en begint door verschillende zenders heen te zappen, tot ze op een programma komt dat haar aandacht wel trekt. De afstandsbediening laat ze naast haar liggen. Voetstappen klinken, die haar kant op komen. Ze heft haar hoofd op en ziet Chris met enkel een handdoek om zijn lichaam heen geslagen. Cassandra kan het niet laten om zijn aantrekkelijke lichaam, onopvallend, te bekijken. Een glimlachje siert haar mondhoeken op. Hij heeft een goddelijk lichaam. Ze wil alleen niet laten merken dat ze onder de indruk is. "Geen probleem. Het is jouw huis dus je moet zelf weten hoe je hier rondloopt." plaagt ze hem een beetje. Ze kijkt hem nog even na, maar haar ogen dwalen naar de televisie. Het duurt niet lang voor hij weer terugkeert naar de woonkamer, maar ditmaal is hij gekleed in een shortje en een t-shirt en is zijn gespierde bovenlichaam bedekt. Hij wijst naar zijn gezicht. Haar blauwe ogen kijken naar de zijne. Donkere ogen staan hem ook goed. Misschien wel beter dan lichte ogen, omdat het bij hem past. "Ik vind je eigen oogkleur denk ik toch mooier. Het past bij je." zegt ze tegen hem. "Heb je toevallig een glaasje water?" vraagt ze. Haar lippen voelen droog aan. De chocolademelk van net was lekker, maar heeft nou niet echt haar dorst gelest. Ze strijkt een van haar natte blonde haren naar achteren. Een snelle blik werpt ze naar buiten, waar het nog steeds aan het regenen is.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Als Chris zijn vochtige kleding uittrekt en het in de wasmand gooit draait hij her warme water aan en gaat meteen onder de warme straal staan.
Het deed niet lang voordat hij weer het water dicht draaide en een handdoek om zijn middel sloeg. Zijn ogen keken even in de spiegel en hij merkte op dat zijn haarkleur weer bruin was geworden. Dus die haarkleur was maar een dag lang actief. Achja, het maakte hem niet echt uit. Hij ging wel een andere kleur halen ofzo, misschien dit keer blond. Maar hij zal wel zien. Zo verliet Chris de badkamer door naar zijn kamer toe. Hij had zijn lenzen niet uit gehaald dus die moest hij even uithalen, zodat zijn ogen wat konden rusten - en zodat Cassie zijn originele oogkleur kon zien. Hij was heel nieuwsgierig om haar reactiw, of ze het wel wat vond of juist niet. Een kleine grijns vormde er op zijn lippen en voor even keek hij rond voor het lenzen bakje... hij noemde het bakje.
Shoet, hij had hem beneden laten liggen in de morgen. Oh damn. Hoofdschuddend wist hij even niet wat hij moest doen maar besloot om toch naar beneden te gaan, Cassandra zal heus niet kijken. En hij had een handdoek om zijn middel dus was het belangrijkste stukje bedekt. Hij haalde diep adem en liep uiteindelijk de trap af, terwijl hij nog de druppels over zijn gespierde bovenlichaam voelde. Misschien moest hij kleding aandoen en zo naar beneden gaan? Maar dat was al een te late keuze want nu stond hij in de deuropening van de woonkamer waar hij Cassandra met een van zijn sweaters onder een dekentje zag liggen. “Sorry om je een beeldvervuiling te geven maar ik moet dat ding pakken.” Zei hij wijzend naar de lenzenbakje op de tafel voor haar. Een kleine grijns verscheen er op zijn gezicht en meteen pakte hij het bakje op en liep meteen naar boven toe. En trok een shortje en een T-shirt aan, terwijl hij de lenzen ook uit had gedaan. Hij droogde zijn haren en bekeek zijn uiterlijk, hij zag er erg comfy uit en dat wilde hij ook nu, want hij was erg moe.
Zo liep hij weer de trap af naar beneden toe en plofte voor haar voeten neer op de bank. Terwijl hij zijn blik naar haar toe keerde. “Tadaa.” Zei hij wijzend naar zijn gezicht. Nu kon ze zijn échte uiterlijk zien; bruine ogen en haren. Oke zijn ogen waren meer zwart maar oke.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Het lijkt haar ontzettend leuk om te wonen in een ander land. Als kind zijnde heeft het haar al aangesproken om in het buitenland te wonen. Iets anders dan het eigenlijk saaie Nederland. Het is een klein land, waar je eigenlijk snel op uitgekeken bent. Cassandra ziet haarzelf ook niet voor de rest van haar leven in Nederland wonen. Ze heeft het dan wel goed in Nederland, maar toch vindt ze andere landen – die misschien slechter zijn – ook interessant en aanlokkelijk. Ze is nu nog niet bezig met verhuizen naar het buitenland. Eerst wil ze haar studie afmaken en daarna zal ze wel zien of ze hier blijft of het land uit gaat.
Op zijn woorden knikt ze. De mensen zijn aardig, maar dat is zijn mening. Niet overal zijn de mensen hier aardig en dat weet ze zelf maar al te goed. Verlegen glimlacht ze naar hem. Hij noemt haar een schoonheid. Die woorden uit zijn mond maken haar verlegen. Nu weet ze dat hij haar een mooi meisje vindt. "Ja, maar niet zozeer omdat ik precies wil worden wat mijn moeder is." zegt ze, iets te nadrukkelijk. Ze zal namelijk niet in haar moeders voetstappen treden. Nee, dat lijkt haar tien keer niets. Ze wil haar eigen bestaan opbouwen en dat kan in haar ogen alleen als ze niet in een van haar ouders hen voetstappen zou treden. Het kan dat iemand in zijn moeders of vaders voetstappen treedt en een eigen bestaan creëert, maar de kans is dan groot dat diegene alsnog geassocieerd zal blijven worden met een van zijn ouders. Niet dat dát verkeerd is, maar dat is niet wat ze zelf wil. Zelf wil ze echt helemaal op haarzelf ergens beginnen en naar de top klimmen door hard te werken.
De blik waarmee haar aankijkt, maakt haar alleen maar aan het lachen. Hij maakt duidelijk dat hij volgende keer zal betalen en haar niet zal laten betalen. "Het is maar een kleinigheidje. Zie het maar als bedankje voor het lenen van je jas." zegt ze. Zo'n dure rekening is het nou ook weer niet en ze leven in het heden. Een vrouw kan ook gewoon de rekening betalen. Samen met hem verlaat ze het café en loopt ze naar zijn huis toe.
Zoals hij bij vertrek had gezegd, is zijn huis inderdaad niet zo ver van het café. Voor de deur wacht ze geduldig tot hij de voordeur opent met zijn huissleutel. Ze stapt voor hem langs naar binnen, maar wacht aan de kant zodat hij straks voor haar uit naar binnen kan lopen. Ook zij trekt haar jas en schoenen uit. Haar kleding is doorweekt en ze zal zijn aanbod aannemen om kleding uit zijn kast te halen. "Ik ben benieuwd naar je originele oogkleur." riep ze terug. Cassandra betreedt langzaam de trap en zoekt naar zijn kledingkast. Ze kiest voor een sweater en neemt die mee naar beneden.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Chris kijkt op als Cassandra vraagt of hij het zich naar zijn zin heeft in Nederland. Hij knikte meteen, “Vind de mensen wel heel aardig hier.” Zei hij knikkend, en haalde weer een hand door zijn haren heen terwijl hij zijn jas van de verwarming pakte en trok hem weer aan terwijl hij op haar opmerking moest glimlachen. “Wist ik al sinds het begin ik je zag.” Zei hij met een speelse lachje en ging recht zitten. Zijn ogen keken haar aan en voor even kon hij zich er niet van af nemen wat voor een schoonheid ze toch bezat.
De jongeman schraapte zijn keel uiteindelijk weer en keek haar aandachtig aan, luisterde naar wat ze te zeggen had met volle concentratie. “Ah... een Franse moeder, Amerikaanse vader.. wist wel dat deze schoonheid van ergens kwam.” Zei hij en keek haar weer aandachtig aan. Hij kon het niet laten om zulke domme opmerkingen te maken. Het maakte Chris gewoon Chris. “Een jongedame die het pad van haar moeder volgt, goede keuze.” Stopte hij nog erin en sloeg zijn armen overelkaar heen. En knikt als ze instemt om mee te komen. Normaal zou een jongedame niet met hem komen omdat ze verkeerd om hem dachten. Nou hij zal niets gaan doen hoor, natuurlijk kon hij zich dat niet garanderen, maar natuurlijk lag dat ook aan die persoon zelf. “Is goed laten we gaan.” Knikte hij op en kwam ook langzaam overeind. Maar Cassie was hem voor met het afrekenen en daarom kijkt hij haar met een “no” blik aan. “Volgende keer wil ik niet dat je afrekent.” Zei hij met een serieus gezicht maar glimlachte daarna weer. “Ik garandeer je dat je de volgende keer niet gaat afrekenen.” Zei hij uiteindelijk en trok zijn jas recht terwijl hij Cassandra bekeek. “Mijn huis is niet zo erg verderop van hier. Dus ik denk niet dat je het te koud zou krijgen - oh en anders is het thuis warm hoor dus maak je geen zorgen over dat.”
Als ze dus niet veel later voor zijn huisje staan vist Chris de sleutel uit zijn zak en opent zo de voordeur, laat Cassandra eerst naar binnen gaan en sluit de deur daarna. Hij trekt meteen zijn jas en schoenen uit en kijkt haar aan. “Ik ga even een snelle douche nemen, mijn haren zijn helemaal vochtig en moet het uitwassen. Je mag wel kleding van mijn kast halen, die boven is, als je het koud hebt - en er is een klein dekentje op de bank dus die kun je ook gebruiken..” gaf hij allemaal aan en keek haar toen weer aan. “Doe gewoon als je thuis bent.” Zei hij als laatst en ging de trappen al langzaam op. “En je gaat zometeen mijn originele kleur zien!” Riep hij nog naar beneden. En liep glimlachend naar de badkamer toe.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

De warmte van de mok warmt haar handen – die er inmiddels beide om heen liggen geslagen – op. Haar vingers glijden over de rand heen, terwijl ze naar de jongeman tegenover haar luistert. "Wat leuk. Heb je het naar je zin in Nederland?" vraagt ze erover door. Cassandra is heel saai hier geboren en opgegroeid. Wel zo'n drie keer verhuisd, twee keer binnen dezelfde provincie en een keertje uit de provincie om hier te gaan studeren. Ze is echter niet Nederlands, ondanks dat ze hier heel haar leven heeft gewoond. Haar moeder is Frans en haar vader is Amerikaans. Ze hebben elkaar leren kennen tijdens het studeren. Haar ouders hebben beiden in Nederland gestudeerd en na het behalen van hen diploma's hebben ze besloten om samen te settelen voor een leven in Nederland. Ze is dus helemaal niet Nederlands, maar is hier geboren en opgegroeid dus spreekt de taal vloeiend. Wel is ze tweetalig opgevoed; Nederlands en Amerikaans. Frans heeft ze op latere leeftijd geleerd. Ze kan wel wat Frans, maar niet vloeiend. Ze communiceren thuis in het Nederlands of Engels.
"Ja. Ik ben geïnteresseerd in jou." antwoordt ze een beetje kort af. Het is duidelijk en waarschijnlijk maakt hij die opmerking alleen maar om te plagen en misschien wel om haar uit te lokken. Een opgeluchte zucht rolt over haar lippen heen. Hij vindt het gelukkig niet erg dat ze allerlei vragen aan hem stelt. De mok zet ze weer tegen haar lippen aan en ze neemt een paar slokken. "Ik ben geboren en opgegroeid hier in Nederland. Mijn ouders zijn niet Nederlands. Mijn moeder is Frans en mijn moeder is Amerikaans." – "Ik ben op deze studie terecht gekomen door mijn moeder. Ze heeft hier ook precies hetzelfde gestudeerd en het spreekt me aan. Vooral omdat ik na deze studie veel kanten op kan." beantwoordt Cassandra de vragen die ze hem zonet nog heeft gesteld, maar waarvan hij nu haar antwoorden wil horen. Met hem mee naar huis gaan? Normaliter zou ze langer hebben nagedacht om mee te gaan, maar nu lijkt het haar een goed idee. Gewoon een filmpje kijken is natuurlijk gezelliger dan in haar eentje thuis zitten. "Klinkt als een plan. Lijkt me gezellig." zegt ze met een glimlach op haar gezicht. Inmiddels neemt ze de laatste slokken uit de mok. De lege mok plaatst ze op de tafel. "Gaan we nu al dan?" vraagt ze, omdat het haar opvalt dat ook Chris zijn chocolademelk op heeft. Ze schuift de stoel naar achteren en pakt haar portemonnee uit haar handtas. Ze laat hem voor een moment achter en rekent voor de twee chocolademelk af. Cassandra keert terug en bergt haar portemonnee op. Haar armen duwt ze door de mouwen heen, waarna ze haar jas recht trekt.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

De jongeman neemt een slokje van zijn chocola en kijkt Cassandra dan weer aan. “Hmm, je weet wel die klassieke dingen, mijn ouders hebben elkaar ontmoet in Engeland, mijn moeder studeerde daar, en mijn vader toevallig ook.” Gaf hij aan en dacht wat na. “Daarna hebben mijn ouders mij voor hen genomen, en aan mij gevraagd of ik naar Nederland wilde. Als eerst wist ik niet wat ik precies moest zeggen. Maar ze gaven me al snel aan dat het voor werk was, en dat vond ik prima. Had toch geen interessante leven daar. Alleen de talen verschillen, die ook best opelkaar lijkt, dus er is niet écht iets groots in mijn leven veranderd.” Gaf hij schouderophalend aan. En keek naar Cassandra haar mokje toe als ze die antwoord geeft moet hij wat glimlachen. “Ah... dus jij interesseert je in mij?” Zei hij met een mysterieuze stem en lachte breed. Haar plagen vond hij geweldig want hij wist dat ze haar ogen zou rollen of een attitude aan zou nemen. Dat vond hij zo leuk aan haar. Ze kon meteen voor haarzelf opkomen. “Nee hoor, vind het juist leuk om ze te beantwoorden.” Gaf hij aan en nam weer een slokje en kijkt haar aan als ze haar antwoord geeft op zijn vraag. “Zie je nou, wat een goede reden.” Zei hij knikkend en ging recht zitten.
“Maar nu je deze vragen aan mij stelt wil ik ze ook aan jou stellen. Dezelfde vragen.” Voegde hij er prettig bij in en knikte toen ze meestemde. “Hmm, je mag ook thuis komen hoor? Verveel me anders toch de hele dag.” Die zin vond hij best wel smooth klinken maar hij was eerlijk gezegd ook nieuwsgierig in haar geraakt. “Misschien een filmpje pakken?” Vroeg hij terwijl hij de laatste slokjes van de chocola nam en moest wat grijnzen. Ze maakte hem echt een softie, hij had haar gewoon naar zijn huis uitgenodigd dude, dat was dus echt niet een actie die hij ooit zal doen. Maar toch had Cassandra hem uit zijn nest gehaald. Zo haalde Chris een hand door zijn wat vochtige haren heen, het maakte hem eigenlijk niet uit hoe smooth hij klonk want hij bedoelde het absoluut niet verkeerd. En een filmpje met Cassie pakken klonk niet zo slecht, hij zal zich dan de komende uren ook weer vermaken.

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Het maakt de blondine niet uit op welke plek – of dat nou in een restaurant of lokaal is – zit. Zolang ze maar een plekje heeft, dan is ze al tevreden. Maar er zijn ook mensen zoals hem, die altijd op dezelfde plek zitten. Hoofdschuddend lacht ze om zijn opmerking. Ze houdt wel van zoete dingen, maar zoete dingen zijn meestal ook de slechte dingen, aangezien de zoetheid vaak van suiker komt. Ze probeert zoetigheid vaak te vermijden, want het is niet de bedoeling dat ze te veel slechte dingen binnen krijgt. Cassandra is niet heel erg bezig met het in de gaten houden van wat ze binnenkrijgt, maar ze doet wel een poging tot veel gezonde dingen eten. Echter lukt dat vaak niet. Maar ja, ze is al trots dat ze een poging doet.
Hij komt uit Engeland. Interessant. "Engeland? Leuk!" – "Hoezo zijn je ouders hierheen gekomen?" vraagt ze, uit oprechte nieuwsgierigheid. Ze is gewoon benieuwd naar de reden waarom ze hierheen toe zijn komen verhuizen. Waarom ze zo benieuwd is naar zijn verleden? Een vraag die ze simpel kan beantwoorden; ze is gewoon nieuwsgierig naar hem. Ze wil hem leren kennen. "Gewoon. Je maakt me nieuwsgierig naar je leven. Maar als je liever niet hebt dat ik zulke vragen stel, dan moet je dat maar gewoon zeggen." beantwoordt ze zijn vraag. Een van haar handen slaat ze om de mok heen en met haar andere hand roerde ze slagroom door het warme drankje heen. Nu ze hem heeft ontmoet, wil ze meer te weten komen over hem. Hij heeft zo te horen geen reden waarom hij op deze studie terecht is gekomen. Daarentegen heeft zij – zoals hij het al zegt – wel een goed antwoord klaar hebben liggen om die vraag te beantwoorden. "Ja, gek genoeg heb ik er inderdaad een goed antwoord op." geeft ze toe. Ze heeft voor deze studie gekozen, omdat haar moeder dezelfde studie heeft gedaan en ook op dezelfde exacte universiteit. De studie spreekt haar aan, maar wat haar het meeste aanspreekt, is de veelzijdigheid van kanten die je op kunt gaan na het slagen. Ze wil genoeg keuze hebben, want wat ze precies wil worden, weet ze eigenlijk ook nog niet helemaal. Maar ze is bijna zeker van dat ze de juiste studie doet en dat ze na haar diploma te behalen wel een leuke baan zal kunnen vinden waar ze het naar haar zin zal hebben.
De mok brengt ze naar haar lippen en ze neemt een paar kleine slokjes. "Dat is geen probleem. Ik ga straks ook naar huis." stemt ze ermee in. Ze vindt het helemaal prima. Ze gaat dan straks ook lekker naar huis toe en met een deken op de bank zitten. Waarschijnlijk gaat ze of een sere kijken of een leuke film, ligt er maar net aan waar ze straks zin in heeft.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | That odd feeling, a dizzying attraction.

Een kleine glimlach verscheen op de gezicht van de jongeman toen ze die opmerking van in de hoek zitten maakte. “Dat klopt inderdaad.” Gaf hij toe en zette zijn been op het andere, in een mannelijke positie. Als Cassandra hetzelfde als hem besteld alleen met slagroom erin moet hij grijnzen. “Dus je houd van zoete dingen.” Zegt hij meer tegen zichzelf dan haar terwijl hij eventjes naar buiten kijkt. De vragen laten zijn hoofd naar Cassandra draaien en voor even moet hij nadenken. “Ik kom uit Engeland, het is al 3 jaartjes geleden dat ik hier kwam, mijn moeder komt vanuit Indonesië, mijn vader van Engeland... en heb echt geen idee hoe ik op deze studie ben gekomen.” Vertelde hij terwijl hij soms naar Cassandra keek, en soms zijn blik op zijn handen richtte. Hij was nooit goed geweest om iemand aan te kijken terwijl hij sprak. “Ik vraag het me ook altijd af hoe ik ben geland op deze studie maar heb nog niet echt een antwoord kunnen vinden.” Zei hij schouderophalend en leunde tegen de stoel aan en keek naar de ober die met hun warme chocolade kwam. Hij nam meteen het glas aan en hield het vast in zijn handen. “Waarom ben je toch zo benieuwd in mijn verleden?” Vroeg hij met een grijns op zijn gezicht. Zijn rare acties waren weer aangegaan en dat was al helemaal duidelijk door zijn stomme vraag. En hij verwachtte ook niet een proper antwoord. “Oh, ik zou wel weten waarom jij deze studie hebt uitgekozen. Jij zal een goed antwoord kunnen geven, ben ik zeker van.” Zei hij grijnzend en nam een slokje van de chocolade terwijl hij de heletijd Cassandra aankeek.
Hij legde het kopje uiteindelijk weer neer en haalde diep adem terwijl zijn hand naar de verwarming gleed en hij eventjes aan zijn jas voelde. “Ik ga by the way zometeen wel naar huis, moet mijn kleding veranderen. Ze zijn helemaal doorweekt.” Zei hij terwijl hij zijn mouwloze shirt liet zien en keek toen weer naar buiten toe. Misschien zou hij thuis ook dat ene doen dat Cassandra zei toen ze buiten aan het lopen waren. Lekker met een dekentje liggen en tv kijken. Maar hij was niet echt zo’n persoon die zo cozy op de bank kon liggen. Het was niet echt hem als hij zoiets deed. Misschien zou hij thuis met zijn vrienden praten of ze vanavond af konden spreken. Geen idee wat hij wilde doen. Maar het lag ook allemaal aan zijn vrienden.