O|| Perfect should try to be you

Re: O|| Perfect should try to be you

Met een grote, trotse glimlach was Grace weer gaan lopen. Het was een klein succes voor haar geweest dat ze dit had kunnen regelen voor het circus. Nu had ze tenminste op één manier belangrijk kunnen zijn. James wandelde achter de dames aan met het fruit.
"We leven in een mannenwereld, maar wij hebben beide iets dat er voor zorgt dat we makkelijk de baas kunnen zijn," zei Grace glimlachend. Ze keek om naar Natasha om te checken of ze doorhad wat Grace bedoelde.
"Mannen, zeker uit de wereld waar ik uit kom, gebruiken ons zoals wij een mooie handtas gebruiken. Dus ik gebruik het mooie gezichtje weer tegen hen. Anders maken we het nooit," zei Grace. Ze keek glimlachend weer vooruit. Ze was geen gemeen persoon en ze wilde de mensen om haar heen ook echt niet constant manipuleren. Maar Grace ging geen slachtoffer worden omdat mensen dachten dat ze alleen een mooi gezichtje was. Ze zou haar manier helpen om iets uit haar leven te kunnen halen.
"Ik heb respect voor je, oprecht. De manier hoe je jouw eigen show hebt kunnen neerzetten, dan wel met de hulp van James. Het is oprecht bewonderend waardig," zei Grace zacht. Ze liet haar handen in de zakken van haar rok glijden. Samen wandelde ze weer terug naar het terrein van het circus. James wandelde al snel langst hen heen, recht naar een gedeelte waar Grace van een afstand al kon zien dat de paarden en de olifant stond. Nieuwsgierig bleef Grace staan. Ze had de woorden van Demian wel gehoord. Het was niet toegestaan om zomaar bij de dieren te komen. Dat zou later wel komen.
"Ik ga nog wat rondlopen. Misschien dat er wel geregeld word dat er iemand zoals afgesproken dalijk het oude fruit gaat halen? Het zou jammer zijn als dit verkeerd zou lopen omdat niemand komt opdagen," stelde Grace voor.

James had al wel vrij snel door dat Grace waarschijnlijk een vrouw was die goed wist hoe ze mensen moest charmeren. Ze hoefde maar met haar lange wimpers te knipperen en de juiste woorden te zeggen en zwakke mannen zouden voor haar vallen. Het was een talent, dat zeker. James wist dat er maar weinig vrouwen waren die dit bezaten. Het was iets dat waarschijnlijk zou helpen in dit wereldje. Er kwamen vaak genoeg mensen langst die misbruik wilde maken en iemand had een harde persoonlijkheid nodig om in het circus te kunnen overleven.
"Ik zal zo wel Demian vertellen dat hij iemand moet regelen," riep James over zijn schouder toen hij Grace haar opmerking hoorde. Hij draaide zich om naar het tweetal dat een stukje achter hem wandelde.
"De slaapwagons zijn hier links, dan kan je –je spullen kwijt," zei James, knikkend naar de tas die ze over haar schouder had hangen. Hij draaide zichzelf weer om en wandelde op een rustig tempo door naar de dieren. Het fruit zette hij onder een boom, zodat Natasha zelf het fruit kon geven aan haar kinderen. Zoals beloofd wandelde James daarna door naar het kantoor van Demian. James klopte even op de deur, waarna hij naar binnen stapte.
"Niet te geloven dat je opnieuw gevallen bent voor een engelen gezichtje met grote blauwe ogen," grinnikte James. Met zijn handen in zijn zakken wandelde James dichter naar het bureau toe.
"Het helpt, ze heeft gezorgd dat de dieren het oude fruit krijgen dat de markt niet meer kan verkopen. We moeten wel iemand hebben die het gaat ophalen. Weet je iemand die daar tijd voor heeft in de namiddag?" vroeg James.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha was ietwat verbaasd dat Grace over een 'mannen-wereld' begon en hoezeer ze haar ook wou zeggen dat het niet zo was, wist ze dat het wel zo was. Puur omdat het in het circus ook gebeurde. Mannen hadden de overhand en toch was het anders in haar wereld, er was toch meer respect naar elkaar. Zelfs naar het andere geslacht. Hoewel een relatie niet snel gebeurde in het circus omdat je samen moest kunnen blijven werken en de kans te groot was dat er fouten gemaakt werden wanneer een relatie kapot liep... Natasha kon niet ontkennen dat ze ergens wel een beetje hunkerde naar die vastigheid, de geborgenheid en het gevoel hebben dat iemand je waardeerde. 
Zachtjes lachtte ze even. ''Wanneer je dromen hebt, kun je die waarmaken.'' sprak ze met zekerheid. Het had enkel wat input en werk nodig, maar het was niet onmogelijk. Daarbij had ze het ook niet voor ogen gehad dat ze hier zou belanden, om vervolgens vier paarden in bezit te hebben en een olifant toegewezen te krijgen. Hoewel ze eigendom waren van het circus, had ze de zorg erover samen met James en keek Demian er niet naar om elk geval. Weliswaar zorgde dat er ook wel voor dat ze een dergelijke band had met de dieren. Omdat ze elke minuut bij de dieren spendeerden en zelfs tijdens het reizen bij de dieren te vinden waren. Een kleine glimlach sierde haar bij die gedachte. 
Natasha wuifde even naar James om aan te geven dat het wel goed kwam, wie dat fruit ook op ging halen. Echter was ze het niet eens met het feit dat Grace in haar eentje rond wou lopen, gewoon omdat het een trieste gedachte was. Maar ze had nog genoeg te doen. ''Als je wilt kun je me helpen met de appels, wat nieuw hooi en vers water.'' glimlachte ze waarop ze gebaarde zodat Grace met haar mee kon lopen. Er moest nog meer water in de troch en het hooi ging ook wel snel. ''Zolang je niet bij Betsy in de buurt komt, zit je goed. Haar slurf kan een volwassen man doormidden breken.'' waarschuwde ze haar. ''Olifanten zijn enorm intelligent en vormen een familie, maar sinds Betsy geen andere olifanten heeft, heeft ze een band gevormd met mij en James.'' legde ze uit. ''Ik ben bang dat ze niet eens naar Demian luisterd, de baas.'' grinnikte ze terwijl ze de tas pakte en twee appels aan Grace gaf. Het zakje legde ze weg. 
De meloen rolde ze naar Betsy toe, welke haar poot gebruikte om het ding tegen te houden en te pletten. Om vervolgens met haar slurf de stukken naar haar mond te brengen. Dankbaar dan toch en dat was te merken aan de manier waarop haar oren sneller heen en weer wapperde. Natasha liep door naar de paarden en haalde de appels tevoorschijn. ''Dit zijn Satora, Katar, Escudero en Armas. Je leert ze nog wel herkennen.'' somde ze op waarbij ze de dieren aanwees bij de namen die ze noemde. ''Je weet hoe je een paard moet voeren?'' vroeg ze voor de zekerheid omdat ze geen afgebeten vingers op haar geweten wou hebben.


Demian had nog wat papieren door genomen die belangrijk waren, cijfers om heel precies te zijn. Cijfers die dit circus draaiende hielde en hoewel ze winst maakte, was het nog niet helemaal naar zijn zin. Net toen hij diep wou zuchten, weerklonk er geklop op zijn deur en stapte James naar binnen. Even fronste hij vooral hij even glimlachte. ''James.'' begroette hij hem met een knikje. Hij was overeind gekomen om twee glazen te pakken en een whiskey in te schenken, zoals ze wel vaker deden als ze gewoon een gesprekje voerden. Daarbij kon hij er wel eentje gebruiken nu, hij had een stijve rug van zijn stoel.
Een flauwe glimlach sierde hem toen hij James zijn glas aanreek. ''Zegt degene die zelf ook gevallen is voor een engelengezicht met blauwe ogen, of zit ik mis?'' wierp hij James terug. Hoewel ze beide altijd volhielden dat er niets meer was dan een vriendschap, vond Demian het er vaak toch heel anders uitzien maar het was niet aan hem om te oordelen. Hoewel het niet handig was als het gebeurde, betekende dat niet dat hij het kon verbieden omdat iedereen recht had op geluk in zijn ogen. Zolang het zijn circus maar niet neerhaalde, om heel eerlijk te zijn. Hij hief kort zijn glas en nam een slokje, vooral hij zichzelf tegen het bureau aanzette, terwijl James weer aan het woord was. 
''Nicolas kan wel naar de stad rennen met weliswaar Max.'' sprak hij bedenkelijk. ''Ja, hun hebben niets op het programma staan behalve de stallen en het terrein op zich.'' knikte hij bevestigend. Die twee waren nog jong en waren enkel aanwezig omdat het onder andere James een hoop rotklusjes bespaarde. Daarmee kon hij zich met Natasha focussen op de acts die ze in elkaar zette, en het welzijn van de dieren weliswaar. Ze konden zich geen blessures of wat dan ook veroorloven natuurlijk, anders was de act niet meer wat de mensen verwachten van het programma op zich. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Iets wat onzeker was Grace achter Natasha aangelopen. Ondanks dat ze zelf jaren lang paard had gereden en ook echt vertrouwen had in haar eigen kunsten, vond ze het erg spannend om in de buurt te komen van de circus dieren. Demian had haar duidelijk gewaarschuwd en ook na Natasha haar waarschuwing was ze niet erg gerustgesteld.
"Je dieren zijn prachtig," zei Grace. De witte paarden stonden genietend van de zon te knabbelen op wat stro. Allemaal glansde ze prachtig en hadden ze mooie gevlochten manen. In hun act, vol glitters, waren ze mooi. Maar Grace vond dit veel mooier. Grace was erg simpel qua versiering. Ze vond het mooier wanneer iets minder versierd was.
"Ik heb vroeger paard gereden. Mijn familie komt van erg goede komaf en ik moest voor medische redenen veel sporten. Er zijn maar weinig dingen die een vrouw mag doen als sport, maar paardrijden was er gelukkig één van," zei Grace zachtjes. Ze hield de appel op haar open palm zodat de dieren het vol smaak konden opeten. Vanuit haar ooghoeken keek Grace even om naar de gigantische olifant. Het was een prachtig dier, de intelligentie leek er vanaf te stralen. Zodra de appels op waren stapte Grace wat dichter naar het meest linkse paard toe. Zachtjes aaide ze over zijn neus heen.
"Ik had vroeger een eigen paardje, een kleintje. Die was niet voor rijden natuurlijk, daar was ik te groot voor. Maar het was een verzorg paardje, een shetland. Hij is een paar jaar terug overleden jammer genoeg," zei Grace. Ze liet haar hoofd tegen het paard zijn hoofd leunen. Om zo'n levend dier te kunnen voelen was geweldig. Grace hield altijd van paarrijden en ze besefte zich nu pas hoe erg ze het had gemist.
"Dit is nu al mijn lievelings, hij is prachtig," zei Grace zachtjes.

James had niet anders verwacht dan een opmerking terug te krijgen van Demian. Hij pakte het glaasje met whisky en gooide het in één keer naar achteren."Je weet dat Natasha en ik goede vrienden zijn, niet meer. We werken al jaren samen, denk je niet dat er al wat gebeurt zou zijn in je jaren als we een relatie hadden?" zuchtte James. Hij plofte neer op één van de stoelen. Bedenkelijk bleef hij even naar Demian kijken. Door de jaren heen waren Demian en hij vrienden geworden. Ze bleven natuurlijk baas en medewerker, maar het gebeurde vaak genoeg dat ze op vriendschappelijke basis samen wat gingen drinken na een succesvolle show. Zeker na de uitzending van James naar Europa in de oorlog, hadden ze flink wat tijd gespendeerd aan samen drinken. Het feit dat de oorlog weer voorbij was gegaan betekende dat ze moesten feesten."Wat is er aan haar dat je haar wilde aannemen? Je hebt al een lange tijd geen proefperiode meer gegeven. En ze heeft zelf nog niet gezegd wat ze precies kan. Ze zei dat ze het morgen wel zou laten zien," vroeg James nieuwsgierig. Hij was oprecht benieuwd naar wat het blonde meisje allemaal nog meer kon. Ze was veelbelovend, maar er was niet veel dat James nog kon interesseren na alle jaren van kijken naar shows. In het begin was hij nog onder de indruk geweest van de vrouw met haar baard, maar zelfs dat vond hij niet meer heel interessant. Hij had het allemaal te vaak gezien. Maar dat betekende niet dat hij niet meer open stond voor andere acts. James was juist ontzettend nieuwsgierig naar de kleine dingen die onbekend waren.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Stilletjes luisterde ze dan ook naar Grace terwijl ze één van de hengsten over zijn neus kriebelde terwijl hij dankbaar zijn appel op at. ''Het spijt me dat dat is gebeurd.'' sprak ze oprecht. ''Helaas hebben ze niet zo'n lange levensspan als wij hebben, hoewel het een mooie idee is dat wij hun hele wereld zijn en ze gelukkig zijn zolang ze ons kunnen plezieren. Katar bijvoorbeeld komt van een boerderij waar hij amper dachtlicht zag en ook Betsy heeft het niet zo goed gehad voor Demian besloot dat hij ze wel over wou nemen.'' glimlachte ze bemoedigend. 
''Dat is Armas.'' liet ze Grace weten. ''Hij is het jongste van het stel en moet nog veel leren, hij is niet zo kieskeurig op dit moment.'' glimlachte ze. De nieuwsgierigheid van het jonge paard speelde op dit moment een nog grote rol in vergelijking tot zijn concentratie wanneer het gevraagd werd. Maar daar werd aan gewerkt en het ging met elke act beter, tot op een punt dat ze nu niet echt meer fouten hadden en het anders konden herstellen zonder te laten blijken dat het er niet bij hoorde. 
Natasha klopte één van de hengsten nog even op zijn hals voor ze even nadacht. Hoewel er nu genoeg hooi lag, moest er weliswaar ook maar iets gebeuren. James leek nog niet terug te zijn, maar wat opwarmen was niet erg toch? Uiteindelijk zou ze er nu zelf niet op klimmen, maar de paarden enkel wat beweging willen geven eigenlijk zodat de basis erin bleef. ''James lijkt drukt te zijn, met whiskey drinken denk ik.'' grinnikte ze terwijl ze wat dingen tevoorschijn haalde en het hek open schoof. ''Gezien je paard hebt gereden, weet je vast wel hoe je een hoofdstel om moet doen.'' knikte ze terwijl ze het hoofdstel van Armas aanbood en haarzelf tot de andere drie, oudere (Armas 4, de andere drie 5 en 7?), hengsten die ook op hun plek bleven staan en het bit gewillig aannamen, waarna Natasha als automaat de gespjes vast maakte. 
''Weliswaar geeft je dit even de kans om de tent vanbinnen te zien en te observeren hoeveel ruimte je hebt tijdens je act.'' legde ze haar bedoelingen maar uit. Ze had de singels ook één voor één vast gemaakt, terwijl ze de spullen van Armas aan Grace over had gegeven. Natasha kon dit in enkele minuten in haar eentje, dus het was geen moeite om drie te doen in plaats van vier. Ze klikte de bijzet nog vast aan het bit naar de singel toe en pakte de lange zweep van het hek af. ''Hoewel ik nog steeds nieuwsgierig ben naar je kunnen, kun je er iets over vertellen?'' vroeg ze nieuwsgierig terwijl ze in beweging was gekomen en Grace naast haar mee had genomen met de vier hengsten op hun hielen. 
Zolang Natasha er was, zou er weinig mis gaan en zouden de paarden zich ook niet misdragen, daar geloofde ze in.


Demian trok kort een wenkbrauw op. ''Als jij het zegt.'' antwoordde hij slechts op de reactie die hij van James kreeg. Hij ging er niet om discusiëren, uiteindelijk ging het hem niets aan en moesten ze vooral doen wat ze wouden. Hij nam nog een slokje van zijn glas en had hij zijn 'kantoor' even rondgekeken. Het was een rommeltje, concludeerde hij en daar moest hij dus ook nog iets aan doen. ''Mhh,'' mompelde hij dan ook even bedenkelijk. Hij kon het wel waarderen dat hij af en toe zo even met James kon zitten als mannen onder elkaar. Veelal was vrouw hier, of beest... En anders was het niet echt iets waar je een fatsoenlijk gesprek mee kon voeren als twee mannen op dezelfde levels. Hij veroordeelde niemand, maar iedereen had wel eens behoefte aan iets toch? Met de pinheads sprak je niet over vrouwen bijvoorbeeld, om maar iets te noemen. Ook geen zaken trouwens. Dit soort dingen belandde altijd weer bij de 'normale mensen'. Al wist hij niet zo goed wat normaal was, maar oké. Dat was een andere discussie om over na te denken. 
''Blijkbaar kan ze dansen én haarzelf dubbelvouwen.'' merkte hij op. ''Hypermobiel, in zeer grote mate. Hoewel het niet iets is waarvan maar één iemand in de wereld is, heeft ze karakter wat dat aanvult en dat heb je nodig om het hier te redden.'' glimlachte hij. ''Ze heeft een week om haarzelf te bewijzen, dat ze dit aankan en om de mensen voor haar te winnen. Anders stuur ik haar weer naar huis, ongeacht of ze een schattig snoetje heeft of niet.'' knikte hij vast besloten. Zo ging het altijd en hoewel James gelijk had met het feit da thij enorm kieskeurig was in mensen toelaten, vond hij dit gek genoeg wel een gokje waard. Even dacht hij na vooral hij de laatste slok uit zijn glas nam. 
''Jullie moeten zelf invullen waar haar act tussen past, zoals altijd. Zolang het publiek trekt, vind ik alles best want de trein rijdt niet op lucht en we eten ook geen lucht.'' deelde hij, misschien wel wat onnodig, mee. Hij had zijn glas aan de kant gezet en was van zijn plek gekomen. ''Moet je niet trainen?'' vroeg hij zich dan ook af. ''Ik loop met je mee, ik word stijf van mijn stoel.'' lachtte hij even vooral hij de deur open trok en gebaarde dat James voor kon gaan. Hij wou daarbij zelf even kunnen zien hoe alles erbij stond en voor stond. Of het lukt, of de acts nog liepen, of het goed ging met de dingen die nieuw waren. Daarbij vond hij het zelf ook geen straf om Natasha met de paarden bezig te zien bijvoorbeeld.

Re: O|| Perfect should try to be you

Met een grote glimlach liep Grace naast Natasha en de paarden. Ze had een paar jaar terug moeten stoppen met paardrijden omdat haar moeder het niet meer geschikt vond voor een jonge vrouw. Maar Grace had het altijd fantastisch gevonden om bij dieren te kunnen zijn. Zelfs toen ze de grote circus tent in wandelde bleef Grace nog kijken naar de paarden die zonder twijfelen achter hun baas aan wandelde.
"Ik kan je wel wat van mijn act laten zien als jij wat van jouw act laat zien," zei Grace glimlachend. Ze stapte midden in de ring. De vier paarden kwamen netjes op een rij staan. Het was bewonderend waardig. Grace had zo ontzettend veel respect voor James en Natasha voor het controleren van deze machtige dieren. Terwijl Natasha haar ding deed begon Grace haar jurkje weer los te knopen.
"Ik blijf hier in het midden staan, dan weet je waar ik ben," grinnikte Grace. Ze zag het niet zitten om direct haar eerste dag vertrapt te worden door een stel prachtige paarden, ongelukken waren voor later. Natasha begon met oefenen van haar trainingen en Grace begon langzaam mee te bewegen op de muziek die zij had opgezet. Opnieuw deed ze een paar moeilijke balletpassen, waarna ze haar lenigheid erin begon te gooien. Dit was waar Grace altijd van had gedroomd. Kunnen dansen op haar eigen manier. De freak in haar kunnen accepteren en de wereld kunnen shockeren. Grace dacht niet meer na over haar act. Ze deed wat goed voelde, wat paste bij de muziek en wat het meest leek te passen bij de paarden die rond haar heen bewogen. Het was Grace haar droom die eindelijk, na vele moeilijke jaren, eindelijk uit leek te komen.

James had met zijn ogen gerold toen hij Demian zijn woorden hoorde over de training. Natasha was de vrouw geweest die intens trainde met de dieren voor acts, James wilde dat goed gescheiden houden voor de dieren. Hij zorgde ervoor dat de dieren die net binnen kwamen leerde wat de algemene regels waren. James leerde ze om de meest beginnende trucjes te kunnen, maar daar stopte het. Hij zorgde er soms voor dat ze het bijhielden maar meer niet. Hij was niet zoals Natasha en hij wilde haar manier van trainen niet kapot maken door zich er mee te bemoeien.
"Ik train wanneer ik dat de moeite vind. Maar we kunnen wel naar de training van Natasha kijken," zei James. Hij kwam overeind van zijn stoel. Het was al wel snel duidelijk dat Demian geen zin meer had om in zijn stoffige kantoor te zitten. Samen met Demian slofte ze het terrein van het circus over naar de grote tent waar ze al muziek konden horen. Zo stil mogelijk glipte ze naar binnen en gingen ze op de achterste rij zitten. Door de jaren heen had James veel acrobaten gezien. De enige was nog leniger dan de andere. Maar hij had nog nooit iemand gezien die zo lenig was als Grace was. Normaal was hij altijd gefascineerd door Natasha en de manier hoe ze met haar dieren om kon gaan, maar hij kon het niet helpen om even alleen te kunnen kijken naar Grace.
"Ze gaat interessant zijn, misschien niet als solo, maar zo in combinatie ziet het er fantastisch uit," mompelde James zachtjes. Hij leunde tevreden terug op de bank.
"Misschien is ze leuk bij de acrobaten? Of misschien met wat andere dieren, ze lijkt er duidelijk erg van te genieten," stelde James voor.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha had alles ook niet in een zucht geleerd, het had haar niet alleen veel training met de dieren genomen, maar ze had haarzelf ook moeten trainen. Paardrijden was één ding, maar de paarden dingen op commando laten doen die in vrijheid standaard waren, was iets anders. Dergelijke trucs op een paardenrug leerde je ook niet zomaar. En hoewel de ene act gepaard ging met spanning, hadden ze zeker ook wel thema's waarbij ze wél in een zadel zat en ze er iets magisch van maakten met licht en muziek. Soms was een beetje ontspanning en een wauw-factor meer waard dan de shock-factor die Grace misschien wel kon leveren. Uiteindelijk moesten ze de mensen blijven verrassen, dus iets nieuws was niet heel slecht. 
Kort knikte ze even toen Grace een voorstel deed. ''Hoewel dit een training is.'' liet ze Grace nog wel weten. ''We zorgen dat we dagelijks bezig zijn, zodat de commando's erin blijven. Paarden zijn misschien nog wel koppiger dan elk ander dier.'' gniffelde ze. Zeker als je vier hengsten onder je hoede had. Maar het was beter dan vier merries die dachten de broek aan te hebben. Hengsten hadden van orgine immers al een 2de plaats in de kudde. 
''Slim.'' bevestigde Natasha toen Grace aangaf in het midden te blijven. De paarden zouden immers de buitenring nemen en zij kon op haar beurt weer om Grace heen. Een simpel tonggeluid zorgde ervoor dat de hengsten aandraafden en hun plek innamen op de buitenring, terwijl Natasha de zweep goed beet pakte zodat ze de dieren aan kon sturen. Dit was niets anders dan een uur rijden met je paard, behalve dan dat zij haar paarden niet reed om ze te trainen. Dit gaf inderdaad even een mogelijkheid om te zien wat Grace kon en dat hield ze zeker bij vanuit haar ooghoeken. Zo ontging het haar ook niet dat James en Demian binnen waren komen wandelen en even dacht ze nam over de indeling die ze hadden. 
''Misschien moeten we haar tussen de paarden en Betsy in stoppen, dat zou James en mij meer tijd geven om Betsy gereed te maken voor de volgende act.'' opperde ze toen maar, hard genoeg zodat het ook hoorbaar was voor James eigenlijk, want Demian bemoeide zich nooit met de planning. Enkel de cijfers, om maar iets te noemen en hij deed zijn zegje vooraf en achteraf dan. Of ze Grace gingen combineren of niet, dat maakte Natasha weinig uit, het zou haar meer tijd geven en daar zou ze dankbaar voor zijn. Dan had Grace mooi de mogelijkheid om haarzelf te ontwikkelen en kenbaar te maken aan de wereld.


Demian kon zonder woorden al merken dat hij een snaar had geraakt in hun 'bezig zijn', hun trainingen en methodes die ze ontwikkeld hadden. Wel, wat kon het ook interesseren? Zolang de trein maar reed en het circus inkomensten had toch? En de dieren met respect werden behandeld, net zo goed als mensen elkaar ook met respect dienden te behandelen. Harde woorden mocht, maar Demian was nog nooit respectloos geweest door iemand de grond in te boren of zo. Hij kon dan ook zeker niet zo goed met de dieren om gaan en hij kende zelf ook niets spectaculairs. Hij deed het voor- en nawoord en daar hield het voor hem op. Maar goed, iemand moest de papierzooi bijhouden toch? Zorgen dat ze toestemming krijgen voor een staplek en dergelijke. Ze werden al genoeg uitgekotst, zelfs als je er gewoon als een doodnormaal persoon uit zat. Circusmensen leken bij iedereen beneden de stad te zijn of zo. Hij snapte het niet zo goed. 
''Wat jij wilt.'' gniffelde hij dan ook even. ''Ik weet sowieso niet hoe jij en Natasha dat doen, ik vind alles best zolang het werkt.'' knikte hij terwijl hij zijn handen in zijn zwarte broek stopten en achter James aan liep. Om vervolgens naast hem, samen richting de tent te lopen waar alles gebeurde. De trainingen én de shows. Het was ongelovelijk hoe ze het ding elke keer weer omhoog kregen want de ruimte was gigantisch. Ook hij stapte onder de flap door en keek even toe naar de twee vrouwen, voor zijn aandacht weer naar James ging die iets opmerkte, iets waar Natasha ook al op in leek te gaan. 
''Natasha blijft Natasha en haar gezicht zal groot op één van de doeken blijven, tezamen met de paarden en Betsy.'' mompelde hij als antwoord op James. Hij leek zelf ook even na te denken, waarbij hij Natasha haar woorden ook in overweging nam. ''Hoeveel tijd hebben jullie nu? Twee minuten?'' vroeg hij aan zowel James als de blondine die zich bezig hield met de beesten. ''Hoeveel meer tijd zou het jullie geven als we er iets tussen stoppen?'' verklaarde hij zijn vraag iets nader. 
''Misschien kan de act met de paarden overlopen in die van Grace for the time being.'' opperde hij verder. ''Mensen komen niet naar de dieren kijken om Natasha Zakowski in combinatie met iets te zien namelijk. En Grace zal haar eigen plek moeten verdienen, zelf mensen weg moeten blazen zonder iets van iemand anders.'' bracht hij met een ietwat vermaakte glimlach uit. Het was niet dat hij de dame niet mocht, maar hij was wel van plan het haar niet makkelijk te maken door haar te laten combineren met iemand anders. Ze zal zelf het publiek weg moeten blazen, op wat voor manier dan ook en er zo ook voor zorgen dat deze hele familie haar erbij wou hebben. Anders was die proeftijd voor niets.

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace haatte het wanneer mensen over haar spraken alsof ze er niet was. Ze begreep goed dat ze moesten zien waar ze haar konden in plaatsen, maar de manier waarop vooral beide mannen aan het praten was, was niet iets waar ze achter stond. Het haalde het plezier ook vrijwel direct uit haar lichaam en hoofd. Met een diepe zucht stopte Grace met waar ze mee bezig was geweest. Ze vouwde haar armen voor haar borst.
"Misschien is het een goed idee om mijn mening te vragen, aangezien het mijn act is die ik aanbied?" riep ze de twee mannen toe. Grace paste op de paarden voordat ze op de rand van de ring sprong, zodat ze iets hoger was. Nog steeds hield ze haar armen voor haar borst.
"Ik heb geen maatje nodig om indruk te maken, ook geen volle tien minuten of zelfs maar vijf minuten. Geef me een seconde en ik weet dit gehele publiek te intrigeren en binnen een maand zal ik één van de grotere acts worden hier," riep Grace ze toe. Ze schudde haar blonde lokken over haar schouders om extra kracht bij haar woorden neer te zetten. Het laatste dat ze nodig had was een stel mannen die voor haar gingen beslissen of ze wel of niet iets kon doen.
"Als Natasha graag meer ruimte wilt tussen haar paarden en de olifanten en ik kan die paar minuten voor haar opvullen, dan pak ik die twee of drie minuten. Dan kunnen we daarna kijken waar ik meer tijd vandaan kan pakken," sloot Grace haar zegje af. Ze liep over de rand heen naar haar jurk. Na haar verpeste plezier had ze niet veel zin meer om te oefenen.
"Ik ga mijn slaapplek opzoeken voordat daar ook weer over moet worden gepraat," mompelde Grace.

Met opgetrokken wenkbrauwen luisterde James naar de wind die hij en Demian van voren kregen van Grace. Het was niet gebruikelijk voor vrouwen om zo uitgesproken te zijn. Zeker niet wanneer ze zo nieuw in een omgeving kwamen. James was het gewend dat ze makkelijk een vrouw konden ompraten, maar niks in Grace liet hem ook maar denken dat hij haar kon overheersen. Ze stond haar mannetje en ergens van James zelfs onder de indruk. Met een tevreden glimlach keek hij toe hoe de blonde, kleine vrouw weg wandelde.
"Ik vind het leuk," grinnikte James. Hij kwam overeind en sprong de hoge banken af, de ring op. Glimlachend ving hij één van de paarden op die nieuwsgierig om hem heen was gaan kijken.
"Succes met haar onder controle houden, Demian. Ik ga het bij paarden, olifanten en leeuwen houden. Misschien dat Natasha je kan helpen, maar ik trek mijn handen hier vanaf," grinnikte James. Het zou juist wel leuk zijn om te kunnen zien dat Demian het eens moeilijk zou krijgen. Het was vaak al niet makkelijk met sommige van de acts, zoals de pinheads en de andere mensen die speciale zorg nodig hadden. Maar dit was een hele nieuwe uitdaging. Met een grote glimlach keek James op naar Natasha.
"De paarden lopen mooi vandaag. Ik weet niet wat er anders is, maar ze lijken meer synchroon," sprak James, om zijn werk iets meer te kunnen betrekken naar Natasha. Ze werkte hard dus ze verdiende alle eer die ze kon krijgen. James wandelde naar Natasha toe om haar arm rond haar schouders te slaan. Kort trok hij haar in een knuffel.
"Je doet het goed, Tash," zei hij voordat hij haar weer los liet. James liep door naar een bak die aan de zijkant stond van de ring. Hij pakte er wat suikerklontjes uit die hij uit zou delen aan de paarden.
"Wil je zo nog even met Betsy oefenen?" vroeg James.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha had de paarden tot halt geroepen toen Grace in beweging was gestaan en aaide één van de hengsten even over zijn neus toen ze een por tegen haar schouder kreeg. Eerlijk gezegd vond ze het niet leuk hoe de mannen hadden staan praten maar Grace had niet zo uit hoeven te vliegen? Ze wist het niet zo goed, maar ze had het gevoel dat Grace iets teveel haar mannetje stond en nog wel eens een hevige discussie met Demian kon krijgen als ze op deze voet door ging. Dan maakte het niet uit of je een proeftijd had of niet, dan werd je nog van de rijdende trein afgegooid als er geen andere optie was. Ze perste haar lippen op elkaar en wierp even een blik naar Grace die moest zeggen dat het haar speet, terwijl Natasha niet eens schuld had in dit. Het was dat ze de paarden hier had, anders was ze zeker achter haar aangelopen maar dat was nu gewoon niet mogelijk. Ze had haar verantwoordingen hier staan.
''Wat?'' vroeg ze met opgetrokken wenkbrauwen. ''Ik wil best helpen, maar hiermee ga ik me niet bemoeien. Het was ontzettend nepochtitel'no om zo te praten. Respectloos.'' besloot ze het nog maar even te vertalen voor Demian. Ze keek de man dan ook na, wetend dat ze toch wel een wit voetje had bij de man die dit circus in handen had. Als haar gezicht zou verdwijnen tezamen met Betsy en de paarden, was dit circus niets meer en ze hoopte oprecht dat Grace ook een doek zou krijgen in de toekomst. Ze had het idee dat de jongedame veel in haar mars had, wat een verfrissing zou zijn voor Demian's Circus. Een enorme, grote verfrissing. Even zuchtte ze dan ook vooral ze de bijzetteugels los maakte van de bitten en vastklikte aan de singels zodat ze niet rondslingerden en tegen de benen aansloegen of zo. 
Natasha haar verbazing groeide toen James haar nog tegen zich aan trok ook. Ze kon haar hoofd alweer warm voelen worden en even beet ze op de binnenkant van haar wang, om haarzelf tot kalmte te roepen. Dit hielp gewoon niet, hoe kon ze dit alles ooit negeren als hij op deze manier affectie naar haar bleef tonen? ''Mhh.'' mompelde ze uiteindelijk maar, toen ze weer adem kon halen. ''Ze hebben een goede dag, ze hebben een appel gehad van Grace. Armas vond haar erg leuk.'' knikte ze. ''Maar hij is dan ook nog jong en is nog aan het binden.'' glimlachte ze. Ze klopte de hengst even op zijn hals voor ze alle vier gebood om naar James toe te stappen voor hun suikerklontjes. Kort schudde ze haar hoofd nog even. ''Betsy heeft net een meloen gehad, die staat nu waarschijnlijk alle kruimels nog van de vloer te rapen.'' glimlachte ze. ''Daarnaast kan ze de rust wel gebruiken, ze is immers een oude dame.'' grinnikte ze wat plagend. Betsy was 47, dat was ouder dan de meesten hier. 


Demian trok een wenkbrauw op toen Grace opperde dat ze misschien haar mening zouden moeten vragen. Hoewel ze misschien gelijk had, moesten ze haar toch voor nu ergens tussen weten te stoppen. Pas naar haar proefweek zou hij het aan durven om iedereen te gebieden om te gaan zitten voor een compleet nieuw programma. Dat kon hij nu niet vragen, omdat het niet zeker was of ze ging blijven. Weliswaar had hij het anders moeten verwoorden? Hij had het niet slecht bedoeld dan toch, hoewel hij het niet erg vond om een beetje het vuur onder haar aan te wakkeren omdat ze dat beetje pit nodig zou hebben op dit terrein. Hij zuchtte dan ook even inwendig en rolde kort zijn ogen. 
Zijn ogen gingen nog even naar James, die hem notabene succes wenstte en schudde even zijn hoofd. ''Ik heb geen hulp nodig, hou jij het maar bij poepscheppen.'' wierp hij James vermaakt toe voor hij zijn vertrek ook maakte, puur om achter Grace aan te lopen. Nicolas en Mike waren immers opweg om fruit te halen als het goed was. Hij stopte zijn handen weer in de zakken en keek kort even naar de tent waar BEtsy stond voor zijn aandacht ging naar een brul van één van de leeuwen die ze hadden. Demian wou wel meer dieren hebben, maar ze moesten ze ook maar ergens vandaan plukken. Veelal dieren die overtallig waren in dierentuinen, of als illegaal huisdier ergens vandaan kwamen. Circussen die het niet meer konden betalen kwamen zelfs voor, daar kwam Betsy immers ook vandaan. Een ander circus.
Hij hoefde maar een beetje harder te lopen om Grace bij te nemen, vooral hij haar tegen hield. ''Het enige wat ik bedoelde is dat we een plekje voor je moeten vinden, waar je tussen past.'' verbeterde hij zijn woorden van eerder. ''Het spijt me als ik  je beledigd heb.'' bood hij zijn excuses maar aan. ''Het is niet zo dat we staan te springen om nieuwe mensen, maar als ik al besluit om iemand toe te laten wil ik dat ze meer krijgen dan slechts de seconde die jij opperde, Grace.'' liet hij haar maar weten. Ergens wou hij haar prijzen met haar felle, zekere karakter maar dat ging hij niet doen omdat dat óók als een belediging opgevat kon worden. Even dacht hij dus na. 
''Wat zeg je er van als ik met je meeloop, zodat je je tas kwijt kan bij het bed wat ik je heb aangewezen, en we dan kennis maken met wat anderen van hier?'' stelde hij voor. ''De pinheads zullen sowieso blij zijn met een nieuw gezicht, ze zijn erg vriendelijk en hebben een groot hart.'' glimlachte hij toch wel een beetje trots.

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace had nieuwsgierig omgekeken toen ze Damian zijn stem weer hoorde. Ze was niet boos geweest. Het was zeldzaam wanneer ze echt boos was. Ze gaf gewoon altijd eerlijk haar mening en als haar iets niet aanstond dan liet ze dat direct merken. Grace stopte met lopen toen Demian zich begon te verontschuldigen.
"Rustig maar, Demian. Ik ben niet boos of gekwetst. Je denkt na voor mij en dat is prima, ik wil alleen graag zelf inbreng hebben in wat anderen beslissen voor mij. Ik ben niet voor niks weggelopen bij mijn gearrangeerde huwelijk, dat is niet omdat ik het zo geweldig vind dat mensen dingen beslissen voor mij," glimlachte Grace. Ze was waarschijnlijk te koppig geweest. Het maakte haar gewoon zo intens geïrriteerd wanneer mensen deden alsof ze het beter wisten. Grace wist het beste hoe ze over haarzelf kon oordelen, anderen niet. Glimlachend sloeg Grace haar arm rond Demian zijn arm.
"Ik zou de anderen graag willen ontmoeten. Het lijkt me zo leuk om al die verschillende mensen te kunnen leren kennen," zei Grace zachtjes. Samen wandelde het terrein over naar een aantal wagons dat vol licht beschenen werd. Verschillende figuren liepen allemaal rond. Het was prachtig om te zien hoe verschillend iedereen hier was. Er waren gigantische lange mensen, maar ook hele kleine. Er liepen dunne mannen en vrouwen rond, maar ook hele dikke. Het was prachtig. Uiteindelijk liepen Demian en Grace naar de op één na laatste wagon, waar een donker meisje zat. Ze speelde een bekend liedje op haar mondharmonica. Toen Demian stopte wist Grace dat dit haar plekje voor een week zou worden. Ze liet zijn arm los en stapte vrolijk op het donkere meisje af. Grace wist heel goed dat er nog een taboe heerste op gekleurde mensen, al kon zij niet zien waarom. Ze vond donkere mensen prachtig.
"Hallo, ik ben Grace," glimlachte Grace.

James had zijn arm rond de hals geslagen van één van de paarden terwijl hij Natasha achter hem hoorde praten. De manier waarop ze altijd over Betsy sprak was altijd prachtig. Hij zou willen dat er ooit iemand kon zijn die zo over hem zou spreken, vol liefde en vol vertrouwen. James keek om naar Natasha en knikte.
"We moeten wel oppassen met Armas. Als hij te veel naar Grace gaat hechten kan dat problemen leveren voor jou. Als Grace uiteindelijk mee wilt doen met je show, in de toekomst. Dan kan het helpen, maar gezien het feit dat Armas al vrij koppig is kan het lastig worden," mompelde James. Hij voerde de paarden wat klontjes. Teveel suikerklontjes waren niet goed, dat wist James heel goed. Maar zo af en toe kon hij er wel een paar geven.
"Zullen we de paarden zo op stal zetten? Dan kunnen we een kampvuur gaan maken. Misschien dat de anderen er ook nog bij willen komen," stelde James voor. Het was heerlijk om af en toe op de frissere avonden bij het vuur te zitten. Daarbij hadden ze weer een nieuwe act en dat konden ze vieren op deze manier. Grace kon direct laten zien wie ze was en wat ze zou gaan doen.
"Ze zijn helemaal klaar om morgen weer te showen, ze zijn prachtig," zei James zachtjes. Armas kwam als laatste aangehuppeld om het klontje uit zijn palm te slobberen. Het dier schudde even met zijn hoofd voordat hij vrolijk de andere kant op wandelde. Hij gleed met zijn hand door zijn blonde haren voordat hij zich weer op Natasha richtte.
"Kom op, je hebt vandaag al hard genoeg gewerkt. Je verdiend een beetje ontspanning," zei James. Hij sloeg zijn arm weer rond haar lichaam heen en trok haar iets mee richting de uitgang.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha fronste even om wat James zei, maar ze wist dat hij gelijk had. ''Dan is het verstandig om haar ook niet teveel in de buurt te laten, net als de rest. Ik wil geen gecombineerde show, James. Dit is mijn leven, mijn show.'' mompelde ze. ''Ik vind haar aardig, weliswaar dat we vriendinnen kunnen worden met de tijd. Maar ik ga niet iets delen met iemand waar ik zó hard voor gewerkt heb, samen met jou.'' sprak ze zachtjes. Even zuchtte ze vooral ze een lok van haar blonde haren achter haar oren stak. ''Grace zal haarzelf moeten terugvinden hier en zelf iets moeten opbouwen.'' knikte ze vast besloten. En ze wíst dat Grace dat kon, nu al. Ze was sterk genoeg en had ook karakter genoeg om zich te redden. Natasha had er vertrouwen in dat Grace haar eigen show neer kon zetten en bekijks zou krijgen! 
Kort knikte ze even op de vraag van James. Korte beetjes trainen was beter dan in één keer veel. Als ze een veearts, welke ze ooit had gesproken, moest gelopen zouden paarden maar tien minuten tot een kwartier van alle informatie opslaan. ''Ah, een kampvuur.'' glimlachte ze. ''Dat hebben we lang niet gedaan.'' stemde ze in. Ze had de zweep netjes aan de kant gelegd zodat niemand zijn nek zou breken en glimlachte even toen Armas het laatste klontje suiker kwam pikken. Tot teleurstelling van de andere drie, maar er lag hooi te wachten en de waterbakken waren rijk gevuld. De paarden liepen dan ook achter James aan en kort rolde ze even met haar ogen. ''Overlopers.'' grinnikte ze en toch streelde het haar ego wel dat James de paarden even mooi vond als zij. Ze was bang dat er nooit kinderen van zouden komen als ze ouder was, omdat ze de dieren al had. Mocht ze überhaupt iemand vinden die wederzijdse interesse had dan toch... 
Haar felblauwe ogen gingen even naar James en onderzoekend keek ze hem even aan. ''Ik ben naar de markt gelopen en heb de paarden een klein deel van hun training gegeven, verder heb ik niets gedaan wat ik normaal niet zou doen.'' stribbelde ze toch een beetje tegen omdat het niet zozeer 'speciaal' was in haar ogen, niets wat normaal al geen hard werken was. Toch gleed haar hand rond James' middel en liep ze maar met hem mee terwijl ze even na dacht. ''Hebben we marshmellows?'' vroeg ze zich af. 


''Toch, het was weliswaar ietwat rude om het zo te opperen zonder verder naar meningen te vragen.'' mompelde hij. Uiteindelijk kon hij ook schreeuwen wat hij wou, maar Natasha en James stonden aan het hoofd als het om het programma ging. Hij controleerde het enkele en hij had vrijwel nooit iets op te merken had. Hij was ontzettend blij met die twee, omdat hij zich zodoende bezig kon houden met 'belangrijkere' dingen, die ook aandacht nodig hadden. Onderzoekend keek hij Grace dan ook wat aan toen ze eruit flapte dat ze weg was gelopen van huis om één of gearrangeerd huwelijk. Zijn wenkbrauw ging dan ook omhoog en even haalde hij diep adem. ''Ik hoop dat je begrijpt dat ik niets voor je kan betekenen als ze je komen halen, hé?'' vroeg hij ietwat voorzichtig. ''Ik tolereer geen stennis in mijn circus, maar ik kan ze niet zeggen dat ze je niet mee mogen nemen omdat je (nog) geen eigendom bent van het circus doormiddel van een contract.'' verklaarde hij zichzelf iets nader. ''Ik vermoed zo dat dat betekend dat je extra je best gaat doen om me te overtuigen?'' wierp hij haar toch wel wat pestend toe, omdat hij haar aan wou sporen. Ze was bijzonder, het zou zonde zijn als ze weg moest. 
Demian hield zijn handen in zijn zakken maar zei niets om haar vergrijpingen. ''Mhh. De Pinheads vinden iedereen leuk, broer en zus.'' liet hij haar weten. ''Helaas is de wereld niét zo aardig. En de Bearded Lady vind je aardig zolang er alcohol is, ze is een beetje grumpy.'' gniffelde hij. ''Laten we het erop houden dat je je straks middenin een familie bevind die al jaren samen zijn, sommige al langer omdat ze van andere circussen komen. Iedereen kent iedereen hier, er zijn geen geheimen.'' Mocht hij hopen dan toch, simpele geheimen over ondergoed wat je stiekem voor de 2de dag droeg interesseerde hem niet. Hij fronste even om zijn eigen gedachte en schudde het maar weg. 
Zoals verwacht bleef Grace hangen bij Nalisha, de bruine jongedame. Zeventien was ze nu als Demian het goed had. ''Nelisha.'' had het meisje ietwat verlegen geantwoord. Demian glimlachte even om aan te geven dat het goed was. ''Jullie zullen kamergenoten zijn voor nu, er zijn twee bedden in deze wagon.'' ging hij maar verder terwijl hij Grace voor ging en zijn hand naar haar uti gestoken had om haar veilig de loopplaat over te helpen. ''Het is niet veel, je kunt meer dan dit krijgen als je het op een eerlijke manier verdiend. Al moet ik toegeven dat James en Natasha ook beter kunnen krijgen, maar die verkiezen het toch om bij de dieren te slapen.'' glimlachte hij. De toewijting die iedereen had deed hem goed.