O|| Perfect should try to be you

Re: O|| Perfect should try to be you

Er verscheen opnieuw een grote glimlach op Grace haar gezicht. Demian was zo verschrikkelijk lief en wat ze ook zei leek hij daar geen kudos van te willen nemen. Liefhebbend gleed Grace met haar hand door Demian zijn dikke haren.
"Ik word niet gelukkig door de meest kleine dingen Demian. Ik word gelukkig door die kleine dingetjes te doen met mensen waar ik zo verschrikkelijk veel om geef. Jij maakt mij gelukkig. Het feit dat ik je even van je werk kon lostrekken en wat kon ontspannen, dat maakte mij gelukkig. En ijs op zich maakt mij gelukkig," grinnikte Grace zachtjes. Ze leunde naar Demian toe zodat ze zachtjes haar lippen tegen die van hem kon duwen.
"Thuis mocht ik nooit snoepen of drinken," sprak Grace, toen ze haar hoofd weer terug had getrokken. Zuchtend draaide ze haar ogen naar het plafon. In eerste instantie had ze niks willen vertellen over haar eigen verleden. Grace wilde kunnen beginnen met een schone lei. Maar nu ze zo met Demian zat vond ze dat hij het recht had om een aantal dingen te weten. Het zou tenminste haar rare gedrag kunnen verklaren.
"Omdat ik vroeger zo veel ziek was en in het ziekenhuis, had mijn moeder mij op een verschrikkelijk streng dieet gezet. Toen kwam het dansen en werd het dieet alleen maar strenger en strenger. De keren dat ik een klap tegen mijn achterhoofd kreeg omdat ik stiekem in de nacht wat eten haalde omdat ik honger was is niet te tellen ben ik bang," zei Grace zachtjes. Ze keek even om naar Demian.
"Ik wil hier niet zielig mee doen, begrijp mij alsjeblieft niet verkeerd. Ik heb geen goed leven. Alle kleren die ik mij maar kon verzinnen werd voor mij gekocht, ik kreeg de beste lessen van de meest dure leraren over de hele wereld en ik had fantastische vrienden. Maar ik had zo veel regels dat ik niet kon leven. Dus veel van wat ik nu allemaal doe en kan doen is compleet nieuw voor mij," zei Grace.

James bleef even omhoog kijken naar Natasha. Ze leek hem bijna te smeken om door hem aangeraakt te worden. Er verscheen een zorgzame glimlach rond zijn lippen. James trok Natasha op zijn been, zodat ze tenminste weer op ooghoogte van elkaar waren.
"Ik wijs je niet af liefje. Eerlijk waar, ik ben de meest gelukkige man op deze wereld dat je mij ook maar de kans geeft om naar je te kijken. Denk alsjeblieft niet dat ik je wil afwijzen, Natasha. Het enige wat ik wil doen is je beschermen," sprak James zachtjes. Hij duwde zachtjes een kus tegen Natasha haar hals. Glimlachend greep James Natasha vast. Met een klein boogje gooide hij haar achter hem op het bed. Natuurlijk deed hij voorzichtig zodat ze zich geen pijn zou doen. Maar het mocht in zijn mening wel weer iets luchtiger. Grijnzend klom James over haar heen, om speels kusjes tegen haar lichaam te duwen.
"Beloof me alsjeblieft wel dat je het aangeeft wanneer iets pijn doet of vervelend is," zei James, tussen de kusjes door. Het scheelde dat ze morgen niks hoefde te doen. Als het echt Natasha haar eerste keer zou zijn, zou ze morgen niet erg veel behoefte te hebben om te veel te bewegen. James zou wel voor haar zorgen. Hij zou er voor zorgen dat ze kon genieten, ook al zou het ergens misschien pijnlijk worden. Zachtjes duwde James kusjes tegen Natasha haar buik, langzaam omlaag. Hij wilde dit vooral op haar richten. James had, zeker in de oorlog, vaak genoeg alles om hem laten draaien. Hij wilde graag seks en als een vrouw hem dat wilde geven pakte hij dat met beide handen aan. Maar dat was nu anders. Hij gaf om Natasha en die andere vrouwen konden hem keer op keer gestolen worden.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha glimlachte even liefjes. ''Hebben we een huwelijk nodig om onze liefde voor elkaar te benadrukken, of is ons woord naar elkaar toe genoeg?'', besloot ze het maar bij hem neer te leggen. Want het was een feit dat trouwen niet iets was dat je goed kon plannen in hun leven, door het constante gereis, en wie ging zeggen wanneer ze dan zouden kunnen trouwen? Ze bleven ongeveer een week, soms korter en heel zelden langer, op één dezelfde plek en zoiets kon je niet in een week regelen. Dat kwam heus nog wel, maar gewoon niet op korte termijn was ze bang. Hoe zeer ze ook wel wou trouwen en daarmee een fundament creëren voor haar kinderen later, het was iets wat totaal onbelangrijk leek in haar leven op zich. Ze wou het er dan eigenlijk ook niet over hebben.
Haar hoofd schudde ze even bij zijn woorden. ''Ik wil het niet horen.'', gebood ze hem zijn mond te houden erover. ''Het kan me niet schelen met wie je wel of niet samen bent geweest, omdat het vóór deze tijd was. Het is het verleden en daar wil ik niet naar kijken.'', verklaarde ze haarzelf maar iets nader voor ze haar handen weer tegen zijn gezicht aanlegde en hem aankeek met haar blauwe ogen. Als ze niet comfortabel was geweest, had ze hier nu niet gestaan, had ze niet eens besloten om bij hem onder de douche te kruipen. Ze drukte dan ook een kus op zijn lippen, om haar woorden iets kracht te geven.
''Wijs me alsjeblieft niet af, James.'', smeekte ze hem dan ook bijna. Hoeveel specialer kon het worden dan alleen al het feit dat ze een dergelijk moment zouden delen? Ze had zeven jaar op hem zitten wachten, dan mocht hij haar nu ondertussen wel aanraken en meer. Zeven jaar was lang, als ze nog langer moest worden, zou ze simpel gezegd gek worden van verlangen naar hem.

Demian glimlachte even tegen Grace's lippen aan, voor hij ze toch echt los moest laten. Hij had lucht nodig, omdat hij anders zou stikken in het feit dat hij zo ontzettend genoot van Grace haar aanwezigheid én haar lippen. Genietend had hij dan ook zijn ogen even gesloten bij het voelen van haar nagels. Het zorgde voor zo'n aangename rilling wanneer je iets enorm fijn vond, dat was dit voor hem. Gewoon het gevoel hebben dat iemand het fijn vond om aan je te zitten en je ook nog iets gunde van die aanrakingen. Ze mocht vaker over zijn rug kriebelen in elk geval, het was één van zijn zwaktes. Dat was zeker. Zijn lichte ogen keken weer naar haar op en even glimlachte hij bij haar aanraking.
''Je moet jezelf bedanken.'', was zijn tegenreactie. ''Je had dit alles, dit circus, niet in je leven gehad als je er zelf niet naar toe was gekomen.'', verklaarde hij zichzelf maar iets nader terwijl hij een lok van haar blonde haren achter haar oren stopte. Met enige precisie zelfs. Uiteindelijk was het een feit; als ze zelf de beslissing niet had gemaakt, hadden ze elkaar niet gekend en elkaar ook niet gemist. Hij geloofde niet in dingen zoals het lot, enkel in eigen keuzes. Dus nee, hij geloofde niet dat ze elkaar hadden ontmoet als ze niet naar hem toe was gekomen. Een trieste gedachte en daarom drukte hij 'm weg.
''Wel..'', sprak hij bedenkelijk terwijl hij zijn rug op rolde en haar in zijn armen trok. ''Je bent een aantrekkelijke, jonge vrouw en iedere man zou zijn best doen om in je buurt te zijn. Daarnaast heb je een uitsprekend karakter en scherpe tong, en dat is iets wat ik kan waarderen. Maar wat ik het mest fijne vind is dat je zo ontiegelijk gelukkig lijkt te worden van de allerkleinste dingen. Zoals een ijsje op een veel te klein gehumaniseerd strand.'', glimlachte hij.

Re: O|| Perfect should try to be you

Glimlachend sloeg Grace haar armen rond Demian zijn nek. Ze had al wel het vermoeden gehad dat Demian nu tegen haar aan keek als vriendin, maar een klein stemmetje in haar hoofd wilde toch zeker weten dat ze niet iets romantiseerde. Grace wreef door Demian zijn haren heen. Een zachte giechel verliet haar mond toen ze voelde hoe Demian zijn lippen tegen die van haar duwde. Grace genoot hiervan. Ze begreep niet hoe haar ouders haar weg hebben kunnen houden van ervaringen zoals deze. Zodra ze ook maar iets van intresse leek te hebben in een jongen, of een jongen die niet Lucas was interesse had in haar, werd ze bij hem vandaan gehaald. Het was alsof ze haar nooit gelukkig hadden willen zien. Ondanks haar smeekbeden dat ze niets met Lucas wilde. Ze wilde dat ze met hem zou gaan trouwen, zodat zij daar beter van werden. Grace liet haar hand over Demian zijn schouder glijden, naar zijn rug. Demian zijn lijf voelde zo fantastisch aan. Alleen zijn rug was al zo verschrikkelijk gespierd dat ze dat met haar handen kon voelen. Grace kon het niet laten om zachtjes haar nagels in Demian zijn huid te duwen. Kort liet ze haar nagels over zijn huid krassen. Langzaam liet Grace Demian zijn lippen weer los. Even bleef ze naar de man boven haar kijken. Haar hand liet ze voorzichtig over zijn wang glijden.
"Bedankt voor alles, Demian. Je hebt mij in een paar dagen tijd zo gelukkig kunnen maken," sprak Grace. Ze duwde een klein kusje tegen zijn lippen. Hij was oprecht een fantastische man en Grace wist niet waar ze het geluk vandaan had kunnen halen om bij hem te kunnen zijn.
"Ik weet niet waar ik je aan verdiend hebt, maar ik ben ontzettend blij dat het wel zo is," glimlachte Grace.

James had zachtjes kusjes tegen Natasha haar buik geduwd toen ze aangaf naar het bed te willen. Fronsend keek hij omhoog. Het was niet zijn bedoeling geweest om haar te pushen naar iets dat ze misschien niet wilde. James greep de handdoek vast, zodat hij snel zijn eigen benen en buik kon afdrogen.
"Je hoeft niks te doen waar je nog niet klaar voor bent, Natasha. Ik kan prima wachten tot later of zelfs tot na het huwelijk," zei James zachtjes terwijl hij zijn armen afdroogde. Hij woelde met de handdoek door zijn haren, waarna hij het de wagon door gooide. Zuchtend plofte hij op de rand van het bed. James pakte Natasha haar hand, zodat hij haar dichter naar hem toe kon trekken.
"Ik ben met andere vrouwen geweest, dus ik kan je niet mijn eerste keer geven. En ik zou niet willen dat als dit jouw eerste keer is dat je iets doet waar je nog niet comfortabel bent. Je bent een speciale, geweldige vrouw en dan verdien je het om een speciale eerste keer te hebben," sprak James zachtjes. Hij sloot zijn armen rond haar middel, waarna hij zachtjes kusjes tegen haar huid duwde. Natuurlijk vond James het heerlijk en fijn om intiem te kunnen zijn met een vrouw. Het was precies wat James zo geweldig had gevonden aan de oorlog. Maar hij zou zijn eigen behoeftes niet voor die van Natasha zetten. Zeker niet omdat zij zo geweldig was. Hij hield van haar en James wilde er alles aan doen om haar zo gelukkig mogelijk te kunnen zien en maken.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Een zachte lach ontsnapte haar. ''Deal.'', grinnikte ze. Dat kon nog wel eens leuk worden. Russisch was niet zomaar een taal die je 'even' leerde, maar weliswaar dat ze hem wel dingen kon leren die hij kon gebruiken. Het voelde een beetje alsof ze hem ging leren om in het geheim te communiceren met haar. Als het dan al serieus bleef, want ze had een vermoeden dat het vooral gelach zou worden, ook van haar kant omdat het niet gemakkelijk was om het correct uit te spreken als buitenstaander.
Ze had haar ogen kort gesloten toen ze James' lippen in haar hals voelde en had zachtjes door zijn eigen vochtige lokken gewoeld. Hoewel het inderdaad beter was om te verplaatsen, maar een kans om zelf de badkamer uit te lopen, kreeg ze niet. ''Ik heb voeten.'', wierp ze hem zachtjes toe waarop ze een kus tegen zijn kaaklijn aandrukte voor haar voeten de grond weer raakten. Ze waardeerde het echt wel, maar ze had liever dat hij ook een beetje om zichzelf dacht. Hij had de hele middag lopen sjouwen, dus hij hoefde haar naar haar mening niet te tillen. Maar dat zou ze niet zo direct tegen hem zeggen natuurlijk.
Met een glimlach liet ze haarzelf maar afdrogen en wandelde ze met haar vingertoppen over zijn rug heen terwijl ze gewoon genoot van het samenzijn op zich. Altijd was er een mogelijkheid dat er iemand binnen liep, maar nu niet. Tenzij het echt nood was, dan was er wel een manier om in de wagon te komen, maar goed. Daar ging ze niet vanuit, dat was al jaren niet meer voorgekomen. Ze dwong haarzelf dan ook om te stoppen met denken en gewoon te genieten van het samenzijn, het feit dat ze James had en dat hij haar kuste en aanraakte. In haar beleving was er even niets fijners dan dit.
Natasha haar blauwe ogen hadden James even onderzoekend, maar toch met een twinkeling, aan gekeken voor ze iets naar voren boog en haar vingers onder zijn kind had gelegd, zodat hij wel op had moeten kijken. Ze drukte een zachte kus tegen zijn lippen. ''Wat zeg je er van als je van je knieën af komt en we ons gigantische, 'nieuwe' bed in gebruik nemen?'', fluisterde ze tegen zijn lippen. Hoewel ze het fijn vond dat hij haar aanraakte, vond ze het niet ideaal dat hij op zijn knieën zat op de ruwe, houten planken die de vloer vormden.

''Mhh.'', mompelde Demian. ''Ik ben er ook nog nooit van geweest, enkel van gehoord. Max is er wel eens geweest voor hij zich aansloot bij dit gezelschap. Dus het leek me tijd wat we het eens gingen bekijken, zijn verhalen klinken altijd zo verwachtingsvol. Maar hij heeft dan ook meer van de wereld gezien dan iedereen hier gok ik zo.'', verzuchtte hij. De man was dan ook al op leeftijd, maar dat maakte de verhalen niet minder fijn om naar te horen. Ze waren afhankelijk van waar de trein konden komen, dus het was niet zo alsof ze heel Amerika te zien kregen uiteindelijk. Hoewel ze wel vrij waren om te gaan en staan, voor zover ze dat wouden natuurlijk. Uiteindelijk trokken weinig van dit gezelschap erop uit als ze ergens stonden. Gewoon uit angst, zoals er gisteren gebeurd was met de knokpartij.
Genietend had Demian zijn ogen gesloten. Grace haar aanrakingen waren zacht en fijn, als hij dit op zijn hals haalde door samen te zijn met haar, zou hij haar nooit meer verlaten. Hoewel hij fronste toen ze ineens over een date begon. ''Was ons strand-uitje geen date dan?'', vroeg hij ietwat plagend met een glimlach. Natuurlijk was dat geen date geweest, hij zou met iets beters moeten komen dan dat. En daarbij was het Grace's idee geweest om te doen en had zij de ijsjes gekocht. Niet echt hoe een date hoorde te gaan nee. Hij keek dan ook even over zijn schouder, voor hij zich iets omhoog duwde en op zijn elleboog steunde.
''Met mijn lip is niets mis.'', had hij zachtjes geantwoord terwijl hij haar wat onderzoekend aankeek. Het deed geen pijn meer, het zeurde hooguit wat maar niet genoeg om haar lippen niet te kunnen kussen. Die kans kreeg hij alleen niet echt door de vraag die ze hem ineens stelde. ''In mijn beleving waren we dat al?'', vroeg hij zich met een flauwe grijns af. Misschien was het niet goed om op een antwoord te wachten van háár kant omdat het niet echt in de volgorde leek te gaan zoals het hoorde. Om die gedachte was hij ook iets over haar heen gebogen om haar lippen te kussen en haar de kans te ontnemen om überhaupt te antwoorden. En om 'hun ding' af te kunnen maken.

Re: O|| Perfect should try to be you

Met een grote glimlach was Grace op bed geklommen. Het klonk zo verschrikkelijk fijn om het zachte geruis te horen van de trein, te samen met heen en weer gewiegd te worden. Grace hield zich nu echter meer bezig met Demian. Ze was op de achterkant van zijn bovenbenen gaan zitten.
"Dat klinkt mooi, ik heb de zee nog nooit gezien. Maar het maakt mij niet uit waar we heen gaan, zolang ik maar bij jou kan blijven," sprak Grace zachtjes. Ze legde haar handen op Demian zijn onderrug. Zacht begon ze over zijn huid heen te wrijven. Grace probeerde zo langzaam mogelijk haar werkje te doen. Demian had een fantastische, gespierde rug en het feit dat ze het nu zomaar mocht aanraken maakte het dat ze liever langzamer werkte.
"Misschien is dat de perfecte plek voor je om mij mee te nemen op een date," glimlachte Grace liefjes. Ze leunde iets meer naar voren, zodat ze Demian zijn schouders kon masseren. Nu ze zo ver over hem heen hing kon ze het niet laten om glimlachend op zijn rug te liggen. Zachtjes duwde ze een kusje tegen Demian zijn hals. Haar handen liet ze over zijn schouder omlaag naar zijn middel. Grace duwde een paar kleine kusjes tegen zijn schouder.
"Hoe is het met je lip? Is het al weer beter genoeg om ons ding van gisteren af te kunnen maken?" glimlachte Grace. Ze liet zichzelf naast Demian op het bed vallen. Met haar duim gleed ze zo voorzichtig mogelijk over zijn onderlip. Het was gelukkig een stuk minder opgezwollen en in Grace haar mening zag het er ook niet meer zo pijnlijk uit. Toch bleef ze zich er nog schuldig over voelen. Grace gleed door Demian zijn haren.
"Zijn we nu... officieel? Ben ik je vriendin?" vroeg Grace nieuwsgierig.

James had een gigantische grote glimlach rond zijn gezicht. Het maakte hem zo intens gelukkig dat hij hier met Natasha kon staan. Liefdevol keek James omlaag naar het meisje. Ze had zijn hand verplaatst, zodat het lag tegen haar prachtige, ronde billen. Glimlachend duwde James een kus tegen haar lippen.
"Je moet mij maar eens Russische lessen gaan geven, ik wil ook wat leren van jouw oude leven," glimlachte James. Zachtjes kneep James in haar bil, waarna hij zijn lippen tegen haar hals duwde. Genietend bleef hij van haar huid genieten, totdat hij voelde hoe het water dat op zijn rug spetterde koud begon te worden. James beet zachtjes in haar huid. Hij keek op en draaide de kraan dicht. Voordat Natasha echter weg kon lopen, greep hij haar vast. Hij tilde haar af van de grond, waarna hij de badkamer uit wandelde. Naakt wandelde hij samen met Natasha de wagon weer in. Van een tafel pakte hij een grote badhanddoek. Zorgzaam woelde hij met de doek door Natasha haar haren, waarna hij haar gezicht afdroogde. Zachtjes begon hij kusjes te duwen tegen de huid die hij afdroogde. James wilde ultiem kunnen genieten van Natasha en dit was het enige moment waar ze niet gestoord werden. James was op zijn knieën gezakt. Na haar armen en schouders afgedroogd te hebben, was hij met zijn handdoek over haar borsten gegleden. Kort keek James omhoog naar Natasha. Met een glimlachje duwde hij kleine kusjes tegen haar volle borsten.
"Je hebt zo'n fantastisch mooi lijf," fluisterde James tussen zijn kusjes door. Terwijl hij kusjes duwde tegen haar ene borst, liet hij zijn duim strelen over de andere.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha keek er naar uit om het bed in te kruipen. Heel veel konden ze nu toch niet doen, ze konden hun rust wel gebruiken na een middag hard werken. Vooral James gokte ze zo. Hoewel ze het voor nu wel goed vond om zo onder de douche te staan, tegen zijn rug aan. ''Mhh.'', mompelde ze in eerste instantie, gewoon omdat ze niet op hem in wou gaan en op die manier zijn ego nog verder zou strelen. Ietwat vragend had ze dan ook opgekeken toen James zich omdraaide. Onderzoekend keek ze hem even aan terwijl haar vingertoppen, of eigenlijk haar nagels, zijn rug zachtjes kriebelden.
''Ik had niet anders verwacht.'', grinnikte ze zachtjes. Uiteindelijk was het niet gek dat ze elkaar al misten wanneer ze ook maar heel even bij elkaar weg waren, gezien ze gewoonweg áltijd samen waren geweest. Al ruim zeven jaar. Het was niet in te denken voor haar, hoe het zou zijn als James er niet zou zijn om haar te helpen met de dieren, haar acts en bovenal gewoonweg om haar te plagen. Zijn geplaag was misschien nog wel het meest leuke wat er aan hem was, samen met zijn looks dan toch. Al was dat een persoonlijk dingetje want niet iedereen viel op dezelfde type man of vrouw natuurlijk.
Een brede glimlach sierde haar toen James ineens toegaf van haar te houden. Als haar hart al niet sneller kon slaan voor die man, sprong het nu haar borstkas uit. ''Ya tozhe tebya lyublyu, James.'', fluisterde ze terwijl ze haar hand langs zijn wang had gehaald en zijn hals in had gestuurd. ''Ik hou ook van jou.'', vertaalde ze maar voor ze iets op de bal van haar voeten ging staan, en haar lippen deze keer goed tegen die van hem aanlegde en daarmee haar ogen sloot. Met haar vrije hand had ze de zijne naar haar billen gestuurd, een simpele hint dat hij aan haar mocht zitten en dat ze hier niet slechts stond om te genieten van het water.

Demian knikte even. ''Doe dat.'', spoorde hij haar zelfs een beetje aan. Het was inderdaad niet handig om de frisse lakens meteen te besmeuren en ze stonk inderdaad een beetje naar natte hond, hoewel hij dat niet hardop zou uitspreken gezien ze al zei te willen gaan douchen. Hij haalde de handdoek nog even langs zijn vochtige haren voor hij het ding aan de kant gooide, daar waar de rest van de vuile was ook belandde. Met een glimlach keek hij Grace even na voor hij zichzelf achterover liet vallen en kort zijn ogen sloot. Uiteindelijk kon het hem niet zoveel schelen dat ze eerder weg gingen, want hij had iets prachtigs mee genomen. En hoewel hij de hond minder vond, was het misschien wel een goed iets om ervoor te zorgen dat Grace veilig bleef. Hij wist zeker dat ze een band op zouden bouwen en dat hij haar zou beschermen. Dat was misschien wel de voornaamste reden waarom hij ingestemd had.
Hij opende een oog en bekeek Grace eerst even voor hij knikte. ''Als hij ook echt op zijn plek blijft.'', mompelde hij ietwat vermoeid. Hij had geen zin om er discussies over aan te gaan, hij vertrouwde er maar op dat Grace ervoor zou zorgen dat de hond zijn fatsoen hield. Demian volgde echter nauwkeurig hoe Grace de hond van zijn lijn liet en naar zijn plek stuurde. Iets wat hij leek te snappen, dus dat deed hem denken; misschien dat de hond niet helemaal een zwerver was maar gewoon weg was gelopen. Net als Grace. Misschien dat ze elkaar daarom gevonden hadden. Daar hield hij het maar op, om zijn eigen gedachten daarover te kalmeren.
Demian wou zeggen dat hij al lag, maar toen het woord 'buik' voorkwam, glimlachte hij even. ''Je bent te goed.'', glimlachte hij breed waarna hij een kus op haar wang drukte en op zijn buik rolde. Hij vouwde zijn armen onder zijn hoofd en leunde met zijn kin op zijn onderarmen. ''We gaan naar Santa Cruz.'', liet hij haar weten. ''Nog meer zon, strand en zee. En hopelijk een hoop toeristen.'', knikte hij.

Re: O|| Perfect should try to be you

Het was lang geleden geweest dat Grace echt trots was geweest. In de eerste show waar ze in mocht spelen was ze ontzettend trots, maar daarvoor was het ontzettend lang geweest dat ze echt trots was. Nu had ze Scruffy. De hond die in een paar uur een hele verandering was doorgegaan. En dan nog niet eens te spreken van Demian. Ze was zo verschrikkelijk trots op het feit dat ze hier mocht zijn, ze was zo trots dat ze de aandacht had weten te trekken van Demian en dat hij haar zo graag bij hem wilde hebben. Grace was ontzettend trots en ontzettend blij.
"Ik ga eerst even douchen. Dalijk maak ik heel je bed vies omdat ik nog vies ben door Scruffy," zei Grace zachtjes. Ze sloeg haar armen nog even rond Demian zijn nek, zodat ze zachtjes kusjes tegen zijn lippen kon duwen. Het was moeilijk om weer weg te lopen als hij hier zo mooi zonder shirt was. Grace wilde niks liever dan nu met hem knuffelen en samen te kunnen genieten.
"Geen zorgen, ik ben binnen tien minuten weer terug," zei Grace zachtjes. Ze duwde een laatste kus tegen Demian zijn lippen, waarna ze haar spullen verzamelde om te kunnen douchen. De kleine badkamer van Demian zag er vele malen beter uit dan de badkamer die ze de laatste paar dagen had gebruikt. Ze kon er daarom ook niets aan doen dat ze een paar minuutjes langer onder het warme water bleef staan. In een dun zomerjurkje was Grace uiteindelijk weer de badkamer uitgelopen.
"Mag ik Scruffy nu loslaten? Dan kan hij naar zijn kussen en kan hij ook slapen," zei Grace zachtjes. Ze kwam op de rand van het bed zitten.
"Jij mag op bed komen liggen trouwens, op je buik," glimlachte ze.

Al met al was het nog een flink werkje geweest om het bed helemaal goed te kunnen maken. Het was maar goed geweest dat hij niet eerst was gaan douchen, anders had hij er direct weer in kunnen springen. Uiteindelijk had James vermoeid zijn kleren uitgetrapt, waarna hij zuchtend onder de stralen was komen staan. Hij bleef er echter niet lang alleen staan. Nog voor James zijn haren of lijf überhaupt had kunnen wassen, voelde hij hoe twee slanke armen rond zijn middel wikkelde. Verbaasd keek James over zijn schouder, om daar Natasha te zien staan.
"Ik weet dat ik een geweldige, charmante vent ben. Maar ik wist niet dat het zo erg was dat je nu nog samen wilde zijn," glimlachte James breed. Hij draaide zichzelf om, zodat hij zelf zijn armen rond haar lichaam kon slaan. Grijnzend keek James omlaag naar de vrouw die voor hem stond. Ze zag er prachtig uit. Omdat ze zo dicht op elkaar leefde had James van tijd tot tijd wel eens stukjes lichaam gezien, maar nu dit hele geheel... het was prachtig. James trok Natasha dicht tegen hem aan.
"Maar goed dat je kwam, want ik begon je al te missen," glimlachte James zachtjes. Hij duwde een kus tegen lippen aan, waarna hij haar iets beter onder het warme water trok. Hij zou niet willen dat ze het koud zou hebben omdat hij te veel ruimte in zou nemen.
"Ik hou van je Natasha, verschrikkelijk veel. Je bent oprecht het beste dat mij en dit circus is overkomen," sprak James zachtjes. Hij veegde een lok die tegen haar voorhoofd plakte van haar huid af. Opnieuw duwde hij een kusje tegen haar lippen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha en James hadden uiteindelijk limonade voor iedereen gemaakt, waar iedereen ook van had genoten. Het was koud en verfrissend geweest en daarna had iedereen de laatste dingen gedaan en was ook iedereen ingestapt. Tijd om te vertrekken en eerlijk gezegd kon Natasha het niet geheel erg vinden ook. Grace was een goed iets wat ze was overkomen hier, maar de rest was bagger geweest. Hoewel de date met James zeker niet teleurstellend was geweest. Een glimlach verscheen rond haar lippen bij die gedachte, maar ze zei verder niets. Ze haalde een hand door haar blonde lokken en zakte neer op een stoel. Ze had nog nooit zo snel, zo hard gewerkt. Meestal hadden ze wel anderhalve dag en zouden ze op de laatste dag opruimen vertrekken. Nu hadden ze alles in een middag gedaan en iedereen was kapot. 
Kort knikte ze even waarna ze overeind was gekomen een tafeltje naast haar bed weghaalde. ''Ik zorg wel dat ze aan elkaar komen te staan dan, zodat ze niet schuiven.'', glimlachte ze. ''Dan kunnen we daarna ontspannen.'', knikte ze instemmend. Betsy stond toch te eten, de paarden hadden eten, die zouden ze de komende uren niet meer horen. Zodoende hielp ze James waar het kon, tot de twee twijfelaars tegen elkaar aan stonden en ze op die manier een gigantisch bed hadden. Als dat niet comfortabel genoeg was, wist ze het ook niet meer. James had ze nagekeken toen die richting het hokje ging waar er een soort van gedouched kon worden. Met ductape tapede ze de bedpoten aan elkaar en zo stond haar bed vast aan die van James, die op z'n beurt weer vast stond aan de muur waar het tegen aan stond. Ze legde de lakens nog goed neer, zodat het niet op te merken was dat er twee matrassen lagen maar dat het gewoon lekker cozy was. 
Ze haalde haar paardenstaart uit haar haren, wat er van over was, en schopte haar gympen uit. Ze was niet helemaal zeker van wat ze ging doen, maar toch zou ze het doen. En met die gedachte had ze de bandjes van haar tuinbroek los gemaakt en de spijkerstof uit geschopt, vooral ze haar shirt over haar hoofd trok en de rest ook op een hoopje gooide. De wagon was niet heel groot en het was zeker geen luxe douche of zo, maar het werkte en dat telde. Daarbij was ze klein, dus ze ondervond geen problemen om haar armen rond James' middel te laten glijden en haar wang tegen zijn gespierde rug aan te leggen terwijl het water ervoor zorgde dat haar haren meteen aan haar gezicht vast plakten. Moest ze iets zeggen? Nee toch?

Demian zat net op zijn bed met een handdoek toen Grace aan kwam wandelen. Hij had zichzelf nét gedouched en  had slechts een broek aangetrokken tot nu toe. Fronsend keek hij toe hoe ze alles de wagon in gooide en uiteindelijk de riem van Scruffy in zijn hand duwde. Hij wou iets zeggen, maar ze was alweer gevlogen om haar tassen te halen. Met een zucht keek hij naar de hond, die op zijn kont was gaan zitten en Demian even goed aanstaarde. Hij had nu al spijt, maar hij zei niets. Hij was slechts overeind gekomen en had de spullen maar een beetje uit elkaar gezocht. Zo had hij het kussen in een hoekje neer gelegd, met daarnaast de twee voerbakken. Eentje vulde hij met water en de ander met enkele brokken. ''Blijf.'', gebood hij de hond. Niet dat hij veel anders kon, hij had de riem om de tafelpoot geknoopt. Hij had geen zin in verrassingen.
De handdoek gooide hij aan de kant en kort probeerde hij zijn nog vochtige haren te fatsoeneren, maar daar kwam niet veel van. Zijn lichte ogen gingen dan ook alweer naar Grace die met tassen aan kwam gelopen. ''Ah, dus nu krijg ik ineens massages?'', glimlachte hij terwijl hij de kus in ontvangst nam. Zijn hand ging automatisch al naar haar hals, waar hij bleef liggen maar op die manier kon hij de kus ook aanhouden. Zijn lip zeurde nog wel, maar de ergste pijn was weg. Het was te negeren. Hoewel hij er iets meer van had willen maken, zorgde een schok ervoor dat de kus onderbroken werd en daarmee werd hij ingelicht dat de trein in beweging was gekomen. 
''We gaan richting Santa Cruz.'', deelde hij mee. ''Zon, zee en strand. Hopelijk ook iets om van te genieten buiten het circus om.'', glimlachte hij terwijl hij een lok van haar blonde haren achter haar oren stopte. ''Dus... Een massage, huh?'', wierp hij haar wat plagend toe. ''Nu?'' vroeg hij met een brede grijns. Hij zou het totaal niet erg vinden eigenlijk, hij kon het goed gebruiken omdat hij normaal niet hielp met het afbouwen maar zich bezicht hield met andere dingen die óók belangrijk waren. Nu hadden ze de extra handen nodig gehad om snel weg te kunnen en dus had hij zijn handen uit de mouwen gestoken. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Vol trots en met haar armen vol met tassen was Grace weer terug gewandeld naar het terrein van het circus. Ze had een mooie riem gekocht voor Scruffy, een zacht kussen, voer, een borstel en wat speelgoedjes. Nu ze een goeie riem had was het makkelijker om de hond bij haar te houden. Op James zijn advies had ze direct vanaf het begin streng geweest. Wanner Scruffy aan de riem begon te trekken hield ze hem tegen en wanneer hij netjes naast haar liep gaf ze hem een brokje. Het zou een lange leerweg worden, maar het was het zeker waard. Het was al later in de namiddag toen Grace weer aan kwam gelopen. Iedereen was de laatste restjes aan het opruimen. De dieren stonden al netjes in hun stallen en de tent was compleet opgeruimd. Haastig rende Grace naar de wagon van Demian. Glimlachend tilde Grace het dier op, zodat hij niet zelf hoefde te springen.
"Ik zal mijn spullen snel pakken, kan je even letten op Scruffy?" vroeg Grace glimlachend aan Demian, die in zijn wagon was. Alle tassen zette Grace in een hoekje. Ze gaf de riem aan hem over, waarna ze richting haar wagon rende. Veel hoefde ze niet in te pakken. Het meeste zat nog in haar tas. Haastig rende Grace weer terug. Ze wilde niet de persoon zijn die mensen ophield. Hijgend klom ze de wagon in.
"Ik heb volgens mij alle spullen kunnen halen," glimlachte Grace trots. Ze liep naar de man toe, zodat ze glimlachend haar armen rond zijn nek kon slaan. Zorgzaam bleef ze even naar zijn gewonde gezicht kijken.
"Wat zeg je ervan als ik je vanavond als we onderweg zijn masseer? Als bedankje en om dit alles iets beter te maken," zei Grace zachtjes. Vlinderzacht duwde ze een kusje op zijn lippen. Grace wist niet of zijn lip al weer genezen genoeg was om het te kunnen kussen.

James had zich verder geen zorgen gemaakt om de tent. Hij was samen met Natasha naar de wagon gelopen om daar met citroen verse limonade te maken. Heel vaak deed hij het niet. Maar op warme dagen zoals deze vond James het heerlijk om te kunnen genieten van een smaakje in zijn water. Daarbij kon hij Natasha wat leren, dus dat was altijd mooi meegenomen. Daarnaast vond hij het ook fijn om weer even tijd door te kunnen brengen met de vrouw waar hij zo verliefd op was. James had niet het idee dat hij ooit een dag zou hebben waarin hij geen genoeg zou hebben van haar aanwezigheid. Samen hadden ze genietend in de zon gezeten, pratend over de toekomst en over de dingen die vandaag weer gebeurd waren. Daarna hadden ze samen de stallen verder klaar gemaakt. Samen hadden ze de paarden naar binnen gebracht en Betsy in haar eigen wagon gezet. Tegen de tijd dat ze alles van de dieren compleet hadden opgeruimd, was de tent al helemaal weg en was iedereen bezig met het opruimen van persoonlijke spullen. Voor James het echt goed doorhad was iedereen de trein in gestapt. Samen met Natasha was hun eigen wagon in gestapt. Na vandaag wist James dat hij ontzettend snel in slaap zou gaan vallen. Hij was nu al ontzettend moe.
"Zal ik gelijk even kijken hoe ik onze bedden bij elkaar kan zetten? Dan hebben we dat ook gelijk maar gedaan. Dan kan ik daarna even douchen," stelde James voor. Het zou geen lastig werkje zijn, maar wel iets dat nog enige moeite was, aangezien het een zwaar bed was.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha vouwde haar armen wat beter rond zijn hals en legde haar wang op haar bovenarm, zodat ze hem een beetje aan kon kijken. Het voelde goed om gewoon te kunnen doen waar ze zin in had, zelfs als dat betekende dat ze als een klein kind zijn rug op sprong. Los van het feit dat het plakte, maar zij had ook lopen zweten. Het was niet dat ze geen conditie had, maar haar lichaam zat qua kracht iets anders in elkaar. Dus het verplaatsen van hooibalen en stro was zwaarder dan het leek, in haar geval dan toch. Ze zou niet klagen echter, omdat het er ook bij hoorde. 
''Dan zul je iets harder moeten werken.'', fluisterde ze als antwoord in zijn oor. In haar beleving waren ze toch al samen, dus ze had het onbeschaamd kunnen uitspreken. Het was gewoon dat de tijd er nog niet rijp voor was, of gewoon niet goed was geweest. De afgelopen dagen waren zo druk geweest en wat nu een vrije dag had moeten zijn, was uiteindelijk alsnog een werkdag geworden om de boel op te ruimen. Eerder dan gepland. Juist omdat het niet volgende planning liep, leek het chaotischer en harder werken dan het normaal al leek. Was.
''Mhh.'', mompelde Natasha. ''Ze heeft zijn aandacht en daarmee zijn hart, dat is iets anders, James. Ze houden van elkaar, hoewel ze het misschien nog niet hebben toegegeven tegenover de ander.'', mompelde ze terwijl haar blauwe ogen ook even naar het tweetal was gegaan en vervolgens weer naar James gingen door zijn volgende opmerking. Iets wat haar even liet lachen. ''Wil je er eentje lenen dan?'', vroeg ze lachend. Hij zou eruit scheuren. Hooguit dat het om een been heen pastte want hij was twee keer zo breed als haar en een kop groter. 
''Kun jij limonade maken dan?'', vroeg ze ietwat verbaasd. Zelf had ze het nog nooit gedaan, dus zij was blanco betreft dat. De Bearded Lady deed dat altijd, net als het eten. Hoewel ze wel kon koken, thee kon zetten of zelf koffie kon trekken. Maar limonade was andere koek. 

Hoewel hij niet toe wou geven, de hond dus liever weg had, zag Demian ook in hoe het Grace schijnbaar wél gelukkig kon maken. Dat was de enige reden waarom hij instemde en een hele rits regels achter elkaar had gerateld. Zijn arm wikkelde dan ook even rond haar middel en hij drukte een kus tegen haar kruin, voor hij haar kusjes ontving. Gewillig dan toch, want haar lippen waren zacht als altijd en dat was niet onprettig om tegen je huid aan te voelen. ''Het is al goed.'', wuifde hij haar bedankje dan ook weg. Dat was nergens voor nodig want de hond was een indringer en het waren haar prachtige blauwe ogen die hij niet kon weigeren eigenlijk. Het was een zwakte, eentje die elke man zou hebben bij blondines gokte hij zo. 
Een lach ontsnapte hem. ''Ik zal zorgen dat ik vaker bezweet en plakkerig ben.'', wierp hij haar met een flauwe glimlach toe. ''Off you go, je hebt spullen te kopen. Zorg voor een goede leren halsband en lijn, we willen niet dat hij ontsnapt.'' spoorde hij haar aan na een laatste kus op haar kruin gedrukt te hebben en haar na te hebben gekeken. Waar was hij ook alweer aan begonnen? Nu had hij Grace uitgenodigd bij hem in te trekken, kreeg hij er een hond bij ook. Dat ze een aanwezig karakter was, was nu wel duidelijk, want ze kreeg het hoe dan ook voor elkaar. 
Demian draaide zich om en was terug naar de plaats van opruimen gelopen, om de rest van de mannen weer te helpen. De allergrootste dingen waren gedaan, nu was het echt een kwestie van logisch opruimen zodat ze het even snel weer op konden zetten op hun nieuwe bestemming. Waar ze precies heen gingen wisten ze nog niet, maar hij had dan ook nog niet gesproken met degene die de trein liet rijden. Dat moest hij zometeen dus ook nog doen.