O|| Perfect should try to be you

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace pakte het papiertje aan dat Damien duidelijk een tijdje terug had geschreven met een typmachine. Ze nam een laatste slok van haar whisky voordat ze bedenkelijk het papier doorlas. Haar vader, een echte zakenman, had haar altijd verteld dat ze een contract goed moest doorlezen. Al scheelde het dat deze na zeven dagen ontbonden kon worden, voor nu zou Grace nog nergens aan vast zitten. Daarom las ze het niet compleet door. Zonder iets te zeggen greep Grace een pen van Demian zijn bureau. Ze krabbelde haar handtekening onderaan het papier en gaf het daarna terug aan de man. Het zou pas geldig zijn wanneer hij zijn eigen handtekening er ook onder zou zetten.
"Dan is dit allemaal geregeld, toch?" vroeg Grace. Ze trok de dekens wat meer over haar benen. Het was warm in het kantoor, maar door de lange dag was Grace vermoeid en had haar lichaam moeite met warmhouden.
"Het is mooi dat je dit voor mensen doet, Demian. Ik weet natuurlijk niet wat jouw verhaal is en misschien heb je hier juist heel veel ervaring mee. Maar het is zo fijn om een plek te hebben waar iets dat als negatief wordt gezien positief kan worden gebruikt. Dat maakt me oprecht zo ontzettend blij," zei Grace zachtjes. Ze draaide een blonde krul rond haar slanke vingers voordat ze overeind kwam.
"Je hebt ze een familie gegeven, dat terwijl de meeste hier worden uitgekotst door alles en iedereen die ook maar denken dat ze familie zijn van ze," zei Grace zacht. Ze wierp Demian een warme glimlach toe. De deken legde ze over de stoel heen.
"Als je het niet erg vind ga ik slapen, ik ben oprecht verschrikkelijk moe," zei Grace zachtjes.

Na een tijdje gekust te hebben met Natasha had James langzaam de vrouw weer losgelaten. Zachtjes wreef hij over haar wang heen terwijl hij weer zachtjes losse kusjes duwde tegen haar lippen. Uiteindelijk liet hij haar lippen echt met rust.
"Dat was een stuk beter," grinnikte James zachtjes. Hij sloeg zijn armen rond haar lichaam om Natasha in een omhelzing te kunnen trekken. Het was fijn om Natasha eindelijk eens van zo dichtbij te kunnen voelen. Natuurlijk had James haar voor de langste tijd gezien als een fantastische vriendin. Hij had niets anders gezocht achter hen. Maar sinds de oorlog en hij weer helemaal terug was, realiseerde James zich dat hij oprecht gevoelens had voor Jessica. Hij had haar fantastisch gevonden, alles aan haar. De manier waarop ze omging met de dieren en de mensen om haar heen liet James weten dat ze een oprecht goed persoon was. Ze was iemand waar James een toekomst in kon zien en waar hij bij zou kunnen blijven. Hij was echter al dik vijf jaar bij haar, dan wel niet als geliefde maar wel als twee collega's die vrijwel elke seconden van de dag met elkaar omgingen.
"Het spijt me als ik je in de war breng," zei James zachtjes. Hij liet zijn kin op Natasha haar blonde haren rusten. Tevreden bleef hij staan, tot Betty duidelijk klaar was met al het gedoe. De olifant maakte een afkeurend geluidje, waarna ze met haar slurf tegen James zijn rug aan begon te tikken.
"Ja, ja ik weet dat je moe bent. We gaan al weg," zei James. Hij liet Natasha uit de omhelzing los, maar hield zijn arm rond haar schouders. Tevreden wandelde James met de vrouw onder zijn arm de stal uit van Bety.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Gek genoeg sierde er een glimlach rond Natasha haar roodgestickte lippen. Gek genoeg had het deze keer goed gevoeld, ontzettend goed. Hoewel dat niet gek was gezien ze deze gevoelens al langere tijd opgekropt had en ze haarzelf deze keer niet in had hoeven houden. Kort sloot ze haar ogen dan ook even toen ze James' warme hand tegen haar wang aanvoelde. Zelfs dat was prettig en het kon voor haar een eeuwigheid duren. Ze speelde onbewust nog even met de lokken die in zijn nek lagen vooral ze even haar hoofd schudde. ''Ik heb net als jij eerder gekust hoor.'' lachte ze zachtjes. Het was niet zo alsof ze compleet braaf was, hoewel ze haarzelf tot nu toe nog steeds had weten te bewaren voor het juiste moment. Dat was gewoon een soort zelfrespect gokte ze zo, als vrouw was je al snel bestempeld als een hoertje, zo simpel was het. 
Natasha moest toegeven dat het goed voelde nu dat alles de lucht uit was, nu het duidelijk was dat de gevoelens van twee kanten kwamen en dat ze het niet meer onder stoelen hoefde te schuiven. Nu konden ze voorwaarts, op een tempo wat hen allebei schikte weliswaar. Een glimlach sierde haar dan ook bij die gedachte terwijl ze zachtjes zijn rug had gestreeld. ''Mhh-hh.'' mompelde ze. ''Ik heb mijzelf behoorlijk verward de laatste tijd.'' wuifde ze zijn woorden maar weg. ''Het is goed zo. Echt.'' verzekerde ze hem dat het oké was dat het zo was gelopen. Het had zo moeten zijn en ze wou het niet over doen als ze de kans kreeg. Vanaf nu konden ze zien waar ze zouden stranden en waar dit alles hen zou brengen. Zolang ze het maar rustig aan deden en niet eens van stapel liepen omdat het schijnbaar langer speelde van beide kanten. Hij was een goed persoon, dus ze vertrouwde James erop dat hij haar zou respecteren en haar tempo dus ook. 
Een zachte lach ontging haar toen Betsy duidelijk maakte dat het té laat was. Normaal waren ze ook niet meer in de stallen te vinden. ''Slaap lekker, Betsy.'' mompelde ze nog tegen de Olifant toen ze kort haar wang tegen diens slurf aan legde. Vooral ze zich met James mee liet leiden richting hun slaapvertrek. Die hadden ze altijd al gedeeld, dat was nu niet anders. 


Demian fronste even toen Grace zijn pen van het bureau griste en het papier ondertekende, voor ze het aan hem terug gaf. Even was hij stil en had hij haar onderzoekend aangekeken, voor zijn blik naar haar fijne handschrift ging. Wel, zo kon het ook. Om maar niet als het twijfelgeval over te komen had hij de pen overgenomen en zijn handtekening ook gezet. Hij sloeg het mapje dicht en schreef haar naam era. Grace Alice, zoals ze graag genoemd wou worden. Dan zou hij het makkelijk terug moeten kunnen vinden. Hij legde het bovenop de rest en glimlachte even voor hij knikte. ''Een week contract die daarna ontbonden kan worden, daarna kijken we verder.'' knikte hij instemmend. ''Dus doe je best.'' gebood hij haar ondanks toch. Hij zou het ook jammer vinden als ze moest gaan, maar uiteindelijk hing het er dus vanaf hoeveel bekijks ze zou trekken. En hoeveel inkomsten ze dus zou verzorgen. Mensen betaalden voor wat ze zagen. 
Zacht lachte hij even. ''Geloof me, ik wist niet waar ik aan begon toen ik besloot al mijn geld in.. dit te stoppen. Ik was een simpele zoon van een zakelijke ondernemer wiens vrouw het huishouden deed. Ik kom dus uit hetzelfde wereldje welke jij net zo goed probeerd te ontsnappen.'' liet hij haar maar weten. Het was immers geen geheim. ''Ik had geen passie om advocaat te worden, ik werk liever samen met 'freaks'.'' greens hij scheefjes. Hij bedoelde er niets mee, maar dat is wel hoe de wereld het bestempelde immers. 
Kort knikte hij even. ''Doe dat, je hebt morgen genoeg te doen. Ik kom je wel weer tegen.. Slaap lekker.'' wenste hij haar een fijne nacht. Het was inderdaad erg laat en ze konden hun slaap goed gebruiken. Hij ook en dat was precies wat hij ging doen toen Grace zijn tent had verlaten. Hij was naar een ander deel van die tent gelopen, waar hij zijn meer persoonlijke spullen had opgestalt, waaronder een bed. Het was er warm gelukkig, de meeste plekken wel omdat het niet onmogelijk was om een korf aan te steken of iets wat op een kachel leek. Hij had zich maar uitgekleed voor hij zijn bed in was gekropen...

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace had nog nooit zulke fantastische dagen meegemaakt. Ze had niet alleen kunnen proeven van een geweldige familie die haar accepteerde voor wie ze was, maar leerde ook hoe geweldig het was om met haar act bezig te kunnen zijn. Grace had nooit verwacht dat ze oprecht een hit zou zijn. De mensen in deze stad kende haar al enigszins en des ondanks dat, genoten ze in volle horror van de show die Grace opzette. Het was geweldig. Grace kon niet genoeg krijgen van het applaus, van de geweldige opmerkingen en van de gezichten die haar vol angst aanstaarde toen ze haar balletpasjes liet vallen en haar echte act liet zien. Het was fantastisch. Daarbij had ze een fantastische klik met Natasha. De twee, die door sommige nu als zusjes werden bestempeld, konden fantastisch met elkaar overweg. Grace hield Natasha met het invlechten van haar haren voor elke show en Natasha hielp Grace met het aanpassen van haar act en de juiste outfit. Nog nooit was Grace zo gelukkig geweest. Al was het een hele nieuwe wereld. Ze ging van dagelijks alleen zijn, naar constant mensen om haar heen te hebben. Grace kon het dan ook niet laten om even een momentje voor haarzelf te zoeken. Ze was naar het grasveldje gelopen achter de stallen van de paarden en daar was ze op de grond geploft. Genietend had ze haar armen achter haar hoofd gelegd. De zomer begon weer langzaam op het einde te komen, dus Grace wilde nog zo veel mogelijk zonnestralen vangen voordat het te laat was. De geluiden die ze op de achtergrond hoorde klonk als muziek in Grace haar oren. De paarden waren tevreden aan het trappelen, de leeuwen waren op de achtergrond aan het grommen en verschillende mensen waren met elkaar aan het praten. Dat terwijl Grace heerlijk genoot van de zon.

Glimlachend had James zijn armen rond Natasha haar lichaam gesloten. Het waren zeldzame momentjes waarop ze alleen waren en James genoot daar ten volle van. Nu stonden ze beiden in hun wagon. Ze hadden de enige show van vandaag al gedaan, een ochtendshow voor de jongere kinderen. Dus Natasha kon weer uit haar fantastische outfit stappen. Voordat James haar die privacy gaf wilde hij haar echter even goed kunnen omhelzen.
"Je was fantastisch vandaag. De paarden luisterde zo ontzettend goed naar je vandaag," zei James zachtjes. Hij duwde een kusje tegen Natasha haar hals aan, waarna hij haar weer los liet. Er was nog niks serieus tussen de twee. Ze begrepen beiden wel dat er iets speelde, maar ze wilde het rustig aan doen en zien waar het zou landen. Mocht er iets uitkomen, dan was dat geweldig, werd het toch niks, dan was dat ook okay. Voor nu wilde ze gewoon niet te veel labeltjes plakken op alles. Ze wilde genieten van elkaar.
"Ik vind het trouwens leuk om te zien hoe jij en Grace zo close zijn geworden," zei James. Hij was op de grote, zachte stoel neergeploft die ze samen gekocht hadden om ontspannen in te kunnen zitten. Hij keek de Russische vrouw aan. Soms was hij bezorgd geweest dat ze te veel met de dieren om ging. De dieren waren natuurlijk fantastisch en verdiende alle aandacht, maar ze had ook haar menselijke contacten nodig. Misschien dat Grace haar die eindelijk een beetje kon geven.
"Als je wilt dat ik weggaat moet je het trouwens zeggen, dan rot ik direct weer op," glimlachte James.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha had net haar oorbellen uit haar oren geplukt toen James achter haar was komen staan, wat haar even over haar schouder deed laten kijken vooral ze even glimlachte. ''De paarden voelen aan dat wij ook positiever zijn, zelfs Betsy.'' antwoordde ze zachtjes. Uiteindelijk was het een feit, hoewel ze geen stempel gedrukt hadden omdat ze een hele drukke week  hadden en dat soort drama er niet bij kon nu, dat ze beide beter in hun vel zaten nu hun gevoelens openbaar waren naar elkaar toe. Het was alleen wel een beetje aftasten voor Natasha omdat ze zelf nog geen vaste relatie had gehad op zich, dat zorgde ervoor dat ze toch wel een beetje huiverig was. Maar dat probeerde ze zo goed mogelijk los te laten, en gewoon te genieten van hun samen zijn en de dingen die ze wél deelden met elkaar. 
Even sloot ze haar ogen dan ook toen James zijn lippen in haar hals drukte. Dat voelde fijn, hoewel ze dat niet hardop durfde te zeggen. Ze voelde zich een beetje preuts betreft dat. ''Mhh.'' mompelde ze op het Grace-onderwerp. ''Ze is een goede jongedame met talent, en het karakter houdt Demian een beetje in toom.'' glimlachte ze. En weliswaar had ze nog niet eerder iemand gehad die een pakje nodig had gehad, of haar mening wou over een show of zo. Dat speelde ook wel mee, dat ze dingen met elkaar deelden en ook met elkaar mee dachten als meiden onder elkaar. 
Ze legde haar oorbellen in haar kistje neer en haalde de frutsels ook uit haar krullen vooral ze even haar hoofd schudde. Met een ietwat plagende glimlach trok ze een gordijntje dicht. Ze ging hem niet uit hún wagon jagen alleen omdat ze moest omkleden. Daarnaast had ze straks zijn hulp nodig. Natasha wurmde haarzelf uit haar stage kleding, waarop ze fatsoenlijke lingerie aantrok en uiteindelijk een jurkje. Ze hield de schouderbandjes op haar schouders terwijl ze achter het gordijntje weg kwam. ''Kun je helpen?'' vroeg ze maar terwijl ze haar rug naar hem toekeerde. Anders kon ze nog niet fatsoenlijk rondlopen. 


Demian kon niet ontkennen dat hij tevreden was met de vooruitgang die het circus geboekt leek te hebben. Natasha leek meer in haar doen te zijn, wat effect leek te hebben op de dieren op zich, en Grace begon ook langzaam omhoog te klimmen. Ze had plezier in wat ze deed en dat was het aller belangrijkste in het circus-wereldje. De ochtendshow van deze dag was dan ook goed verlopen en dat was het. Het was Woensdag en dat was een soort van rust dag met enkel een programma voor de kids. Hierna hadden ze nog twee dagen en daarna moesten ze opruimen en vertrekken met hun trein. Op naar de volgende bestemming waarvan de reis zeker twee dagen nam. Vanaf morgen zouden twee van de helpers zich dus ook bezig houden met hooi inslaan, vlees en andere zooi zodat zowel dier als mens te eten kreeg in die twee dagen. 
Tevreden had hij even naar zijn papierbende gekeken, voor hij het hele zooitje bij elkaar raapte en op één stapel samen bond en wegstopte in de daarvoor bestemde doos. Het was goed zo, hij hoefde zich nergens zorgen over te maken en kon iedereen - zoals het nu stond - een kleine extra geven aan het einde van deze week. Nadat alle nodige dingen aangeschaft en betaald waren dus. Hij haalde even een hand door zijn halflange haren voor hij zijn 'kantoortje' uit stapte en het zonlicht tegemoet liep. Het was een enorm mooie dag, een beetje warm zelfs. De vier hengsten stonden vredig te grazen op het kleine veldje waar ze terrecht konden en zelfs Betsy stond buiten te genieten van de warmte. Dat beest verzette sowieso nooit een stap tenzij Natasha of James haar zeiden dat te doen. Bij Demian zou ze het niet doen. 
Met zijn handen in zijn zakken was hij in beweging gekomen om de blondine op te zoeken, hij had gister immers met James gesproken over het feit dat ze behoorlijk wat toevoegde aan dit gezelschap. Al gauw spotte hij haar dan ook en met een glimlachje was hij naar haar toe gelopen. Hij ging naast haar zitten en hield een stuk papier boven haar hoofd. ''Je contract, als je het nu wilt hebben tenminste.'' deelde hij haar mee terwijl hij haar wat onderzoekend aankeek om ahar reactie te peilen.

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace lag genietend in de zon, tot een schaduw over haar gezicht leek te vallen. Met een diepe zucht wilde ze haar ogen openen, maar dat werd gestoord door een papier dat op haar hoofd werd getikt. Verbaasd kwam Grace overeind.
"Ik wist niet dat ik zo fantastisch was dat ik mijn contract eerder zou krijgen," zei Grace glimlachend. Ze had het papier uit Demian zijn hand gepakt. Al gapend begon ze het papier door te lezen. Door de warme zon was ze ontzettend lui geworden en koste het haar enige moeite om goed geconcentreerd te kunnen lezen. Bedenkelijk bleef Grace naar het papier kijken. Het was een eerlijk contract. Demian had opgeschreven wat er van haar werd verwacht en wat ze zou verdienen. Er stonden enige regels in over wat er gedaan moest worden bij ziekte en wat Grace zou moeten doen als ze niet meer zou willen optreden. Al met al was het niet heel spannend. Glimlachend trok ze een pen uit het kleine borstzakje van Demian, waarmee ze haar handtekening neerzette op het papier.
"Hier, nu kan je niet meer van mij af," glimlachte ze liefjes. Grace liet zichzelf weer op haar rug vallen. Het was een goed teken dat Demian haar nu al een contract had aangeboden. Het betekende dat ze oprecht potentie in haar zagen en dat de familie haar begon te zien als iemand die bij hen kon horen. Glimlachend keek Grace om naar Demian.
"Hoelang is het geleden dat je echt hebt ontspannen? Sinds ik je heb ontmoet heb ik je alleen maar zien werken, Demian," zei Grace zachtjes. Met een grote grijns rond haar lippen schoot Grace overeind. Ze kwam op haar voeten te staan en greep Demian zijn handen vast.
"Kom op, we gaan wat leuks doen," zei Grace.

James kon het niet laten om zacht te grinniken toen Natasha het gordijn met één zekere beweging dicht trok. Het was nooit raar geweest tussen hen, ondanks dat ze een wagon deelde. Er was nooit ook maar een moment geweest waarin ze zich oncomfortabel voelde omdat ze zich moesten omkleden. Zodra het duidelijk werd dat ze samen in een wagon zouden zitten, had James gordijnen opgehangen rondom Natasha haar bed. Niet alleen zodat zij haar privacy had, maar ook zodat James af en toe zijn eigen ding kon doen zonder dat hij die prachtige blauwe ogen op hem had hangen.
"De dag dat ik nee zeg op die vraag mag je mij neerschieten," grinnikte James. Hij kwam overeind van de stoel. Zorgzaam en iets langzamer dan nodig was trok hij de rits dicht van Natasha haar jurk. Glimlachend sloeg James zijn armen weer rond haar lichaam. Zacht duwde hij kusjes tegen haar hals, naar haar oor.
"Ik kan niet wachten tot we weer op reis gaan. Ik ben wel weer klaar met deze stad. Ondanks het feit dat we hier mooie deals hebben kunnen maken met die fruitman. Ik wil graag weer nieuwe plekken kunnen zien," zuchtte James. Hij kuste Natasha nog een laatste keer. Tevreden liet hij de blondine los. Waarschijnlijk zouden ze vandaag niet zo heel veel gaan doen. Woensdagen waren meestal hele luie dagen. De dieren wilde niks meer doen dan luieren na de ochtendshow en de andere acts konden niet veel meer dan gezellig naar het park gaan of in de tent kaartspelletjes doen. Morgenochtend kon iedereen uitslapen, dus ze konden wat wilder zijn vandaag.
"Heb je zin om ergens naar toe te gaan, schoonheid? We kunnen een ijsje gaan halen in de stad?" vroeg James.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha wist niet beter dan ze zich moest omkleden achter het gordijn, dat was altijd al zo geweest. Sinds James de dieren deed trainen dan toch en zij dus degene was die de show neerzette met de dieren. Het was onlogisch om in aparte wagons te verblijven, omdat ze beide ter plekken moesten zijn als er iets was met de dieren. Natasha kon veel, maar het was fijn om James in de buurt te hebben. Alleen al wegens het feit dat hij sterker was en beter kon helpen dan zij kon in haar eentje. Ze kon zich er dus niet voor schamen dat ze zich achter een dun gordijntje stond had staan om te kleden in het jurkje wat ze had uitgekozen. Het was een onwijs warme dag, dus om rond te gaan lopen in iets warmers. 
Een kleine glimlach sierde haar lippen bij de reactie die ze van James kreeg. ''Daarom mag je het dichtritsen en niet openritsen.'' merkte ze slechts met een zacht lachje op. Voor nu. Open lukte haar wel, het was dat ze haar arm niet boven haar schouder zover kon laten reiken. Vanonder was het een ander verhaal. Natuurlijk zou ze met een touwtje kunnen werken, maar het was makkelijker om James gewoon te vragen. Dat scheelde een hoop gepruts. Even trok ze haar schouder op toen ze weer een kus in haar nek ontving en ze draaide haarzelf dan ook om zodat ze hem aan kon kijken, hoewel ze het niet kon laten om haar aandacht op een pluisje op zijn shirt te vestigen en deze ook van zijn shirt te plukken. 
''Nog twee dagen.'' liet ze hem weten. ''Dan breken we de boel in, laden we alles in en zijn we weer twee, drie dagen onderweg.'' glimlachte ze. ''Al heb ik geen idee wat Demian gepland heeft, om naar toe te gaan.'' gaf ze toe. Meestal liet hij dat sowieso niet echt duidelijk weten en zagen ze wel waar ze zouden belanden. Erg kon Natasha het niet vinden, omdat dat het ook wel weer spannend maakte gokte ze zo. Dat ze zich niet voor kon bereiden en haar ogen kon uitkijken op de nieuwe plek. Een glimlach verscheen dan ook al bij alleen die gedachte. 
''Mhh.'' mompelde ze op zijn voorstel. ''Is dat een vraag voor een date?'' wierp ze hem wat plagend toe terwijl haar blauwe ogen hem wat vragend aan hadden gekeken. Plezierd weliswaar maar misschien ook een beetje hoopvol toch wel.


''Dat heb je mede te danken aan James, die wou je al vanaf de eerste dag houden.'' De reden ging hij haar maar niet laten weten, want hij had hard gelachen om het hele 'in toom houden' onderwerp. Hij glimlachte even om haar reactie en keek haar ietwat onderzoekend doch afwachtend aan. Ze kon nog weigeren natuurlijk, als het haar niet zinde, maar ze had al een pen uit zijn borstzak gevist en het contract ondertekend. Even fronste hij over hoe snel het ging en ze niet eens vragen had. Wel, dat was misschien ook niet zijn probleem omdat dit contract bindend was en het pas ontbonden werd als ze het circus zou verlaten. Of wanneer de voorwaarden niet geleefd werden dan toch. Met een glimlachje nam hij het papier dan ook weer van haar over en vouwde hij het weer in drievoud, om het weer veilig weg te stoppen in een binnenzak van zijn jasje. Daar zou het blijven tot hij het in een mapje had gestopt. 
Een flauwe glimlach sierde hem toen Grace vroeg wanneer hij voor het laatst ontspannen had. ''Het circus leven is niet ontspannen, niet voor degene die de boel runt dan toch. Ik heb nog een hele route uit te stippelen met een bestemming, moet iedereen nog uitbetalen met twee dagen, ik heb nog genoeg te doen.'' schudde hij zijn hoofd. Even zuchtte hij zachtjes, want hij zou oprecht een moord doen voor een beetje ontspanning Al was het maar een middag of zo, maar terwijl iedereen deze dag rustig aan kon doen, bij kon komen tot morgenmiddag, kon hij niet stilzitten. Het kon gewoon niet, het zou slordig zijn als hij deze hele tent overeind wou houden. Of weliswaar was het slechts een angst van falen. 
Fronsend liet hij zichzelf dan ook overeind trekken en met Grace meevoeren. ''Waar gaan we heen dan?'' vroeg hij zich af terwijl hij even bedenkelijk naar hun handen keek. Hij kon niet ontkennen dat het onprettig was, maar hij wist ook dat het ongepast was om er meer achter te zoeken dan slechts het meevoeren. Wel vroeg hij zich oprecht af waar ze heen zouden gaan, want hij had ondertussen wel ondervonden dat het met Grace altijd een verassing bleek te zijn. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Natuurlijk gaf Demian weer een antwoord zodat het zo lijken dat hij geen compliment gaf. Grace kende de man nog maar een paar dagen, maar ze wist nu al dat hij een lastig geval was qua toegeven van complimenten. Demian zou nooit recht in haar gezicht toegeven dat hij haar er bij wilde omdat ze oprecht indruk had gemaakt op hem. Hij zou dat nooit tegen iemand zeggen.
"Ah, als James dan zo verschrikkelijk aardig is geweest om mij aan te nemen, dan moet ik hem maar eens goed bedanken, als je begrijpt wat ik bedoel," grijnsde Grace, terwijl ze een knipoog naar Demian wierp. Het was haar gelukt om hem overeind te trekken. Met een tevreden glimlach haakte ze haar arm rond die van Demian.
"Jij controleert veel te veel in je leven. Het gaat tijd worden dat je eens iets laat gebeuren. We gaan gezellig even een middag niks doen en vanavond beloof ik je dat we samen je papierwerk gaan oplossen," zei Grace glimlachend. Zelf had ze vaak genoeg weken aan één doorgebracht met alleen maar dansen, ziekenhuisbezoeken en nog meer dansen. Het enige dat haar een beetje kon ontspannen was naar het kleine strandje gaan. Het zou Demian goed doen om even te kunnen zonnen en te kunnen genieten van het water. Met de man aan haar arm wandelde ze glimlachend een paadje af door het park tot ze uit kwamen bij een grasveld dat grensde aan het strandje dat hoorde bij een groot meer.
"Vind je het niet prachtig? Bijna een beetje alsof je op vakantie bent," zei Grace zachtjes. Ze keek glimlachend om naar Demian om zijn reactie te kunnen pijlen. Ze trapte haar schoentjes uit, waarna ze haar dunne jasje van haar schouder af schudde. Grace liet Demian los, zodat ze op haar tenen richting het water kon huppelen.

James was richting de wastafel gelopen om zijn gezicht even vochtig te kunnen maken met wat water. Voordat hij haar mee zou nemen naar de stad wilde hij wel dat hij er zelf enigszins netjes uitzag.
"Ik maak me netjes voor je, schoonheid. Als het dan geen date is dan weet ik het ook niet meer," zei James, terwijl hij zichzelf bekeek in de smerige spiegel. Hij wreef met zijn hand door zijn haren heen. Zodra hij tevreden was over zijn uiterlijk draaide hij zich weer om naar Natasha. Met een zuinige glimlach stak hij zijn arm uit naar Natasha. Ze liepen vrijwel altijd arm in arm zodra ze het circus af liepen. Het was comfortabel en daarbij voelde het gewoon goed om haar vast te kunnen houden. Al snel liep het duo de wagon uit, het terrein van de circus af. Het was lekker om af en toe even weg te kunnen van het circus. James hield van zijn werk en van de dieren. Maar het was goed om af en toe weg te kunnen, om te genieten van de stad waar ze nu weer in waren. Al snel waren James en Natasha aangekomen bij een klein zaakje dat grotere sorbets verkocht. Ze hadden geluk dat er nog net twee plekjes vrij waren in een hoekje op het terras waar ze heerlijk in de zon konden zitten. Het was perfect.
"Kies maar wat lekkers uit, ik trakteer," glimlachte James. Hij had de kaart van tafel gepakt en aangereikt aan Natasha. Zelf wist hij sowieso al dat hij een bananen sorbet wilde, daar had hij geen kaart voor nodig. Maar Natasha mocht zelf uitkiezen wat zij graag zou willen. Zo vaak aten ze dit niet, dus als het moment kwam dan moest ze er ultiem van kunnen genieten.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Demian trok kort een wenkbrauw op. ''We weten allebei dat James niet geïnteresseerd is in wie dan ook, behalve een zekere blondine.'' Hij was ook niet gek namelijk, hoewel hij het niet goedkeurde. Maar goed, als het al wel gebeurde kon hij enkel maar duimen dat het niet van invloed was op het circus op zich, het presteren en dergelijke. Ze konden zich geen fouten veroorloven, want Natasha was gewoon nodig met de dieren. Ze had dan ook zeker wel shows meer gezet met verzwikte enkels of andere dingen waar je normaal rust mee nam. Hoewel hij dat óók niet goedkeurde. Het was zo dubbel allemaal en veroorzaakte eigenlijk best wel wat hoofdpijn. Hij besloot het dan ook van zich af te schudden. 
Met Grace's arm in die van hem gehaakt was hij maar met haar mee gelopen en fronste hij even om haar woorden. ''Misschien, maar als ik niet zou controleren zou Demian's circus geen werkelijkheid zijn.'' glimlachte hij flauwtjes. Dit leven was hard werken, keihard werken, zelfs als je gewoon de papieren deed en zorgde dat het circus bleef reizen. Dat iedereen zijn geld kreeg. Hij zuchtte even zachtjes, zo makkelijk als iedereen dacht da thij het had, had hij het echt niet. Hij stond vroeg op en ging pas tegen de nacht weer naar bed toe, als hij er zeker van was dat hij de dingen had gedaan belangrijk waren. Maar daardoor bleven er ook dingen liggen die eigenlijk ook moesten gebeuren. ''Daar houdt ik je dan aan.'' glimlachte hij toch dankbaar toen ze aanbood hem te helpen met de papierzooi. 
Kort keek hij even rond toen ze schijnbaar bij een parkje en daaraan grenzende strandje stopten. ''Vakantie, hm?'' merkte hij met een lachje op. ''Volgens mij maak jij van elke dag een soort vakantie, ik vraag me soms af waar je de energie vandaan haalt.'' merkte hij wat plagend op. Hij liet haar maar los en keek even toe hoe ze op haar blote voeten naar het water toe ging. Even keek hij nog om zich heen, voor hij zijn eigen jasje ook maar uit trok, waarbij hij deze opvouwde zoda thij niets zou verliezen en zijn eigen schoenen uit trok. Zand tussen je tenen tot daar aan toe, in je schoen was echt niet fijn. Hij liep achter Grace aan en stopte zijn handen in zijn zakken. 


Natasha rolde even met haar ogen. ''Nu voel ik me héél speciaal.'' lachte ze zachtjes vooral ze even controleerde of ze alles in haar tasje had. Ze hing deze rond haar schouder en wachtte geduldig tot James klaar was. Ze kon het echt niet laten om een verwilderd pluke haar toch even goed te duwen in zijn kapsel. ''Zo, nu kan ik fatsoenlijk met je over straat.'' pestte ze hem wat. Ze zou zich namelijk nooit voor hem schamen, hoe vies hij ook zou zijn. Uiteindelijk werkte hij gewoon met dieren en dan rook je niet naar bloemetjes en laat staan dat je eruit zag alsof je zo naar een rijk feestje kon. Zelf kwam ze vaak ook ruikend naar paard, hooi en ander dierlijke materiaal terug naar de wagon. 
Gewillig haakte ze haar arm in die van James en was ze met hem mee gelopen. Haar hakjes tikten vrolijk op de stenen van de straat en pleziert keek ze rond naar hoe druk het eigenlijk was in de stad. Iedereen leek buiten te zijn omdat de zon scheen en het heerlijk weer was om nog een beetje bruin te kleuren. Ergens zou ze het wel leuk vinden als ze naar een warmere staat zouden gaan, dan kon ze pas echt bruin kleuren. Ze was dan ook wel blij dat ze een plekje in de zon kregen. 
Natasha hoefde niet eens op de menukaart te kijken. Ze zette het ding gewoon weer goed. ''Vanille en chocola.'' wierp ze hem met een glimlach toe. ''Ik lust niets anders betreft ijs.'' verklapte ze maar. Het was niet zo alsof hij dat kon weten, want zovaak aten ze geen ijs. Nooit eigenlijk. Ze gaf dat dan ook door toen er iemand bij hen kwam staan, vooral haar blauwe ogen weer naar James gingen en ze hem met een enige twinkeling in haar ogen aankeek. Ze was gelukkig, oprecht, ze vond het fijn om de deur uit te zijn met hem en een beetje 'normale tijd' met hem door te brengen. Echter moest ze wel moeite doen om niet over het circus te praten. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Met een grote grijns was Grace tot haar enkels in het water gelopen. Het koele water voelde verschrikkelijk fijn tegen haar warme lichaam. Het was warm en plakkerig weer, dus dan was het altijd heerlijk om even af te kunnen koelen. Glimlachend keek Grace om naar Demian, al leek hij niet zo enthousiast als zij dat was.
"Dit is precies de reden waarom ik zo veel energie heb! Je moet genieten van je leven, leef elke dag alsof het je laatste is. Niemand is gegarandeerd om wakker te worden. Geniet Demian! Zuurpruim!" riep Grace. Ze trapte wat water zijn kant op, waarna ze grijnzend verder het water in huppelde. Het was een opmerking geweest die ze vaker had gehoord. Waar haalde ze de energie vandaan. Hoe kon het toch dat ze van elke dag zo leek te genieten. Het was een manier van kijken naar de wereld. Grace kon makkelijk elke dag sip bij het raam gaan zitten, dromend over de dingen die ze graag nog eens wilde doen. Maar ze kon ook gaan genieten en haar dromen uit laten komen. Ze zou het niet toelaten dat ze spijt ging krijgen dat ze sommige dingen nooit gedaan had.
"Geniet ook een beetje, Demian. Geniet van het feit dat je een prachtig bedrijf hebt, dat je een geweldige familie hebt die ontzettend veel van je houdt. Je bent een rijk man, niet alleen met geld, maar met liefde," glimlachte Grace. Ze huppelde naar Demian toe die nu bij de rand van het water stond. Grijnzend sprong ze op zijn rug. Haar armen sloeg ze rond zijn nek en haar benen wikkelde ze rond zijn middel.
"Nu alleen nog de liefde van een vrouw en je bent helemaal compleet. We hebben alleen wel een glimlach nodig voordat ik je aan iemand kan koppelen hoor," glimlachte Grace.

Zacht grinnikte James. Net als hij had ze al precies in gedachten wat ze precies wilde. Gelukkig kwam er al snel een serveerster aangelopen om hun bestelling op te nemen. Zuchtend keek James om naar Natasha. Hij glimlachte even naar Natasha. Voorzichtig pakte hij haar hand vast.
"Niemand hier kent ons toch, dan kunnen we ook wel een beetje doen alsof je mijn vriendin bent," glimlachte James. Hij wist heel goed dat ze nog geen labels zouden geven aan wat ze hadden. Maar een middagje spelen alsof zou prima kunnen.
"Zou je mij kunnen vertellen over je leven voor dit circus? Ik weet dat je in Rusland hebt gewoond enzo, maar wat heb je daar gedaan? Wat voor leven had je daar?" vroeg James nieuwsgierig. Hij wist dat Rusland geen pretje was. In de bevrijding had hij met genoeg Russen gepraat die alleen maar spraken over hun communistische land. Maar James geloofde dat er ook vast mooie dingen waren en hij wilde graag leren wat dat was in Natasha haar perceptie. Voorzichtig kneep James in haar hand. Hij wilde zo veel mogelijk over Natasha kunnen leren. James kende haar nu als persoon door en door, maar hij kende niet de persoon voor het circus, net zoals zij de soldaat in hem niet kende. De oorlog was echter geen leuk onderwerp om over te praten op een eerste afspraakje, dus dan moesten ze het voor nu maar even hebben over Natasha haar verhaal. Misschien dat er nog tijd zou komen voor die van hem.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

''Iets in me zegt het dat het genetisch bepaald is of zo.'' lachtte Demian hoofdschuddend. Hij verbaasde zich er echt over dat ze zoveel energie had, waar ze het vandaan haalde kon echt niet alleen liggen aan het feit dat ze genoot van  het leven. Hij wiebelde even wat met zijn tenen tussen het mulle zand toen hij in het water stond vooral hij wat wegdook voor het water wat zijn kant op kwam. Gelukkig was het circus niet ver lopen, anders hadden ze straks een probleem gehad met natte kleding. Hoewel hij moest toegeven dat het verfrissend had om een jonge geest in hun midden te hebben, bij wijze van dan, omdat het toch wel zekere energie met zich bracht en dat sloeg onbewust toch al gauw over op de anderen. Daarnaast was het goed dat ze het kaas niet van haar brood liet eten, dat ze haar dromen najaagde. Ze ging het vast nog ver schoppen, was het niet bij zijn circus, was het wel elders omdat ze dan weer een andere droom zou hebben. 
Hij fronste alleen even bij het compliment wat hij kreeg. ''Dat is iets wat ik weet én waardeer.'' was zijn antwoord, hij liet het vaak genoeg weten aan iedereen. Dat hij het waardeerde dat ze zo hard werkten, dat ze deze familie mogelijk maakte en daarmee het circus ook. Geregeld, wanneer het kon dan toch, gaf hij ze ook zeker iets extra's. Het was voor hem belangrijker alles overeind te houden en rond te komen, dan echt winst te maken. Hoewel dat niet moeilijk leek te zijn met de acts die ze hadden, binnenkort zouden er weer wat dingen vervangen kunnen worden met beter materiaal. Op die manier deden ze het stapje voor stapje en redde ze het wel. 
Demian vouwde zijn armen naar achteren, om Grace toch te ondersteunen en het gewicht rond zijn hals te beperken. Hij keek kort even over zijn schouder bij haar woorden over liefde en koppelen. ''Ik weet niet of dat een goed plan is, gezien ik een reizend man ben en niets heb aan een vrouw die geen toevoeging brengt aan het circus.'' antwoordde hij toch wat stellig. ''Het heeft tot nu toe nooit gewerkt, ze vluchten allemaal weg. Is het niet wegens Betsy, is het wel door de Pinheads of iets anders. De ratten in de wagons of zo.'' lachtte hij hoofdschuddend. Nee, als hij aan een vrouw begon, dan wou hij niet alleen dat het liefde was. Ze moest hem en zijn circus respecteren, accepteren, en daar ook een bijdrage aan kunnen leveren. Langzaam was hij in beweging gekomen en stapte hij met Grace op zijn rug door het ondiepe stuk van het water heen. 


Natasha glimlachte nog even naar de serveerster vooral die omdraaide en met hun bestelling weg liep. Fronsend keek ze om naar James die haar hand beet pakte, terwijl ze kort nadacht over zijn woorden. Ze kantelde haar hoofd iets en keek hem even aan met haar ijsblauwe kijkers. ''Je vriendin, hm?'' glimlachte ze waarbij ze haar wangen toch wel iets kon voelen kleuren. ''Probeer dat nog eens op een meer serieuze toon, James.'' fluisterde ze hem toe. Ze meende het, hij zou het haar eens serieus moeten vragen, dan was hij waarschijnlijk de meest gelukkige man van het circus. Maar ze zou het hem niet onder zijn neus wrijven, hij moest er wel wat voor doen. Ze wou graag gevleid worden en haarzelf gelukkig voelen wanneer ze antwoord zou geven op een dergelijke vraag. Ze vroeg niet om meteen te trouwen, maar alleen het weten dat ze bij elkaar waren en zich geen zorgen hoefde te maken dat er een andere blondine, of brunette kon ook, voorbij kwam en hem wegstal of zo.
''Geboren en getogen in Rusland zelfs, ik ben hierheen gekomen en heb me meteen aangesloten bij het circus van Demian.'' glimlachte ze. ''Ik was een simpele boerenmeid, James. Mijn vader had werkpaarden waar ik op heb leren paardrijden, al niet in een dameszadel en ik heb altijd hard meegewerkt op het land.'' liet ze hem maar weten. Het was een wonder dat haar handen nog zacht waren, want dat was meestal niet het geval wanneer je met een schep in je handen rondloopt, en de teugels van de paarden dag in en dag uit in je handen had. Even glimlachte ze bij die gedachte, want ze had het harde werken nooit erg gevonden. Ze had een best gelukkig leven gehad. 
''Tot mijn vader besloot dat het handig was om me voor te stellen aan een potentieel huwelijks kandidaat, wat hem en zijn boerderij onegtwijfeld een upgrade gegeven zou hebben. Dus ik heb een brief geschreven, mijn tassen gepakt en de eerste beste trein gepakt.'' liet ze zachtjes weten. Hoewel ze daar niet meer over kwijt wou dan toch. Ze had haar ouders hun harten gebroken door weg te gaan, ze had ook nooit meer een vriend geschreven sindsdien en het zorgde wel voor een zeker schuldgevoel. ''Jij?'' vroeg ze maar om het onderwerp af te wimpelen en op hem te richten. Vragend keek ze hem dan ook aan.