O|| Perfect should try to be you

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace liet haar kin op haar eigen arm leunen die ze rond Demian zijn nek had geslagen. Plagend blies ze zachtjes tegen zijn oor terwijl hij excuses opnoemde waarom vrouwen niet bij hem wilde blijven. Het zou waarschijnlijk wel een groot deel meespelen in zijn fout gelopen relaties, maar er was ook een gedeelte in Demian zijn arme keuze in prioriteiten. Grace wist dat hij een hard werkende man was en dat kon goed mis lopen bij een vrouw die graag aandacht wilde hebben. Grace sprong van zijn rug af, waarna ze tegenover Demian kwam lopen. Met haar handen op haar rug wandelde ze met een grote glimlach achteruit, zodat ze Demian nog steeds aan kon blijven kijken.
"Jij hebt een vrouw nodig waar de meeste mannen ontzettend bang voor zijn. Zelfstandig, niet bang om vies te worden en een hart van goud om de gekke dingen in jouw leven te kunnen accepteren," grinnikte ze. Grace stak het puntje van haar tong uit voordat ze met een paar kleine pirouetjes door het water bewoog. Op momenten zoals deze kon ze ontzettend genieten. Het water was ontzettend lekker, het weer was fantastisch en ze zou eindelijk van haar oude leven kunnen ontsnappen. Glimlachend bleef ze staan toen ze een wagentje zag dat schaafijs verkocht.
"Kom, we halen een ijsje. Misschien dat –dat je kan laten glimlachen," zei Grace. Ze zocht in de zak van haar rok naar een paar muntjes waar ze de ijsjes mee kon kopen. Glimlachend legde Grace de muntjes op de balie van het wagentje.
"Twee alstublieft, het wisselgeld mag u houden," sprak ze liefjes. Al snel kreeg Grace twee ijshoorntjes in haar handen geduwd. Eén van de horentjes gaf ze aan Demian, zodat hij zelf de siroop uit kon kiezen die hij eroverheen wilde gieten. Zelf koos Grace voor framboos.

Met een ondeugende twinkel in zijn ogen bleef James naar Natasha kijken. Hij had haar hand vast gepakt en duwde zachtjes een kus tegen haar knokkels.
"Als je het meent, dan zal ik het serieus vragen. Ik heb je liever gisteren officieel als mijn vriendin dan morgen. Maar dan ga ik het wel op een leuke manier vragen, niet hier en nu," zei James simpel. Een vrouw als Natasha verdiende het om op een mooie manier gevraagd te worden voor een relatie, het hoorde niet tussen neus en lippen door gevraagd te worden. Nieuwsgierig keek hij naar Natasha terwijl ze vertelde over haar thuisland. Zijn ogen waren compleet gehypnotiseerd door haar prachtige lippen. Zodra ze vragend naar hem om keek kon James het niet laten om naar voren te leunen en een kus tegen haar lippen te duwen.
"Mijn leven is een stuk saaier. Opgegroeid op een ranch waar we paarden hadden die gebruikt werden voor reizen of uitjes. Zodra mijn vader daar klaar mee was en alles, tegen mijn protest in verkocht, ben ik weggelopen en kwam ik Demian tegen. Daarna kwam de oorlog en werd ik met tegenzin uitgezonden. Ik hoefde gelukkig maar anderhalf jaar te vechten, zoals je zelf weet. Ik heb niet veel speciaals gedaan in de oorlog, geloof me," glimlachte James. Natuurlijk had hij wel een paar Joodse levens gered, hij had zelfs gehandicapte kindjes weten te redden van een concentratiekamp. Maar daarin tegen had hij meer dan voldoende Duitse Nazi soldaten vermoord. Hij sprak niet over zijn goede daden, aangezien hij ook slechte had gedaan. James ging geen goeie man uithangen terwijl hij ook zo veel verschrikkelijke dingen gedaan had.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Kort keek hij even over zijn schouder, puur omdat het kriebelde aan zijn oor. Hij zei er echter niets van, want hij snapte de hint. Het klonk alsof hij excuses maakte, maar dat was niet zo. Het circus leven was niet alleen hard voor degene die daadwerkelijk uitschot waren, het was ook moeilijk voor de 'normale mensen', gewoonweg omdat er een soort taboe op stond en het feit dat mensen normaal gezien wouden settelen en aan een toekomst wouden denken. Zulke dingen kon hij niet uitstippelen in zijn leven, alles kwam met de dag, de week, de maand, het jaar zelf. Het was niet in te plannen. 
Zijn wenkbrauw ging omhoog bij Grace haar opmerking, over welke vrouw hij nodig had. ''Ik zou bijna denken dat je jezelf aanbied.'' grapte hij. Hoewel hij heus wel in haar geïnteresseerd was, hij was alleen niet zo'n romanticus en tastte het liever vanaf een afstandje af. Hoewel Grace nu op zijn rug zat dan toch en dat was dichterbij dan hij normaal ervaarde. Al liet hij haar wel van zijn rug af toen ze zelf in beweging kwam. 
Met een glimlach schudde hij zijn hoofd echter toen Grace voor ijsjes wou gaan. Hij volgde haar op de voet maar had geen kans om geld te pakken, omdat ze haar eigen geld al inwisselde en de man ook nog vertelde het wisselgeld te houden. Ze was gul, dat was zeker. Hij nam het ijsje van haar aan aan en koos zelf voor iets zoeters, chocolade. Tevreden nam hij een hap van het verkoelende en toch zoete ijsje. ''Als je altijd ijsjes koopt, ga ik vaker met je mee naar haar strand.'' glimlachte hij. Demian was weer in beweging gekomen, om langzaam terug te lopen. Ze konden niet té lang wegblijven. Genietend stopte hij nog een hap van het ijs in zijn mond om het vervolgens op zijn tong te laten smelten. 


Natasha had James even onderzoekend aangekeken, voor ze zachtjes moest lachen. ''Het is geen trouwaanzoek, James.'' grinnikte ze. ''En we zijn geen kinderen meer, we weten beide wat we voor elkaar voelen en hoe we dat moeten interperteren. Ik vind het niet erg als je me voorsteld als je vriendin, daar heb ik geen officieel 'wil je mijn vriendin zijn aanzoek' voor nodig.'' liet ze hem weten. Ze meende het, van haar part was ze gewoon zijn vriendin. Hoewel het wel gek was om daar aan te denken, maar het zorgde er ook voor dat haar buik zo'n huppeltje maakte. Ze streelde even met haar duim over zijn hand en had kort haar blauwe ogen even door de omgeving laten gaan. Natuurlijk werden ze aangekeken, ze werden herkend van het circus en mensen vonden het raar dat ze hier zaten. Zachtjes zuchtte ze dan ook. Ze wou dat ze haarzelf eens niet zo liet beïnvloeden door wat anderen van haar vonden. 
Kort had Natasha haar ogen gesloten toen ze de kus van James ontving en keek hem daarna met een glimlach aan. ''Mis je het niet?'' vroeg ze zich af toen James zijn kant van het verhaal had gedaan. ''Het paardrijden?'' verklaarde ze haarzelf iets nader. ''Ik vond het altijd heerlijk om door het land te galloperen, de vrijheid die je ervaarde en weliswaar ook wel de kick van het feit dat je bijna een ton onder je had wat je onder controle had.'' glimlachte ze. Paardrijden was altijd een uitlaatklep geweest voor haar en ze was dankbaar dat ze nu ook de kans had om gewoon met paarden bezig te zijn. 
Even bleef ze stil voor ze haar ellebogen wat op tafel zette en daarmee James' hand iets hief zodat ze die tegen haar wang aan kon liggen, met die van haar daar bovenop. ''Of je wel of niet iets speciaals hebt gedaan in de oorlog, je hebt je bijdrage geleverd en dat  is meer dan genoeg. Hoewel ik blij ben dat je nog gewoon staat, anders hadden we hier niet gezeten.'' sprak ze zachtjes. Ze was dankbaar om hier te zitten met hem, ze had niet anders gewild. Hoewel het even had geduurd om tot het besef te komen dat de gevoelens wederzijds waren geweest.

Re: O|| Perfect should try to be you

Genietend had Grace over haar ijsje heen gelikt. Het gebeurde niet vaak dat ze dit at, zeker niet als ze bij haar familie was. Grace stond altijd op een vreselijk streng dieet, aangezien haar moeder vond dat een prima ballerina een bepaald figuur moest hebben. Af en toe kon Grace zichzelf wel een snoepje of iets ongezonds geven. Maar haar moeder kwam er veel te vaak achter. Nu kon ze er gelukkig niks meer over zeggen. Met een grote glimlach rond haar lippen keek Grace om naar Demian. Hij was langzaam aan weer terug gaan lopen richting zijn jasje.
"Demian Tom Styrke! Waag het niet om na tien minuten op het strand al weer terug te lopen!" brulde Grace. Ze rende achter Demian aan. Met haar vuist stompte ze tegen zijn bovenarm. Het was geen verrassing dat hij er nu al weer genoeg van had. Ergens had ze verwacht dat hij nog meer had tegen gestribbeld. Maar nu ze hem zo ver had gekregen ging ze het niet toelaten dat hij nu al weer weg zou lopen.
"We gaan tenminste ons ijsje opeten, Demian. Kom op," zei Grace. Ze greep zijn hand vast, zodat ze hem kon forceren om iets langzamer te lopen. Demian was een gigantische lange man en zijn stappen waren vele malen groter dan die van Grace. Zodra ze weer bij de jassen kwamen, plofte ze weer neer. Kort keek ze om naar de man. Hij had net even geglimlach, het was een kleintje geweest maar het had Grace zeker wel opgevallen.
"Weetje, als je wat meer zou glimlachen zou ik me misschien wel aanbieden," grinnikte Grace. Ze stak het puntje van haar tong weer naar hem uit. Demian was een fantastische man, en ze wist ook zeker dat hij snel een geweldige vrouw zou vinden. Als Grace hem daar iets bij kon helpen vond ze dat juist fijn.

Koppig had James zijn hoofd geschud toen Natasha aangaf dat hij het niet liefjes hoefde te vragen. Hij wilde het speciaal voor haar maken, als een soort tweede date. James ging niet zomaar een relatie aan met vrouwen en wanneer hij dat wel deed wilde hij het ook speciaal maken van het begin tot aan het einde. Zachtjes aaide James over haar wang heen.
"Ik heb m'n best gedaan liefje," glimlachte James. De ijsjes werden gebracht, waardoor James en Natasha geforceerd hun handen los te laten. Hongerig pakte James het glas waar zijn ijsje in was geschept. Genietend nam hij een hapje van zijn ijs.
"Hmm, dit is fantastisch," zei James genietend. Hij keek even om naar het ijsje van Natasha. Met een grote grijns rond zijn lippen stak hij zijn lepeltje in haar ijsje, om er een hapje van te kunnen proeven. Zulke dingen hoorde te kunnen bij vrienden en zeker bij geliefden.
"Soms mis ik het trouwens wel, het rijden op de paarden. Maar de manier waarop ik met ze reed was heel anders dan hoe wij de paarden hier trainen. Ik wil ze nie tin de war brengen dus ik zou ze nooit gebruiken. Daarbij denk ik ook niet dat ze het fijn vinden om wilder mee om te gaan," sprak James uit, om terug te komen op haar vorige vraag. Hij likte zijn lepeltje af voordat hij weer verder ging eten van zijn eigen ijsje. Terwijl ze dooraten van hun ijsje en sprake over simpele onderwerpen, genoten ze van de zonnige middag. Na een goed uur hadden ze beiden hun ijsje op, en zaten ze gelukzalige na te genieten van het zoetige lekkers dat ze zojuist hadden gegeten.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Demian had niet begrijpend achterom gekeken toen Grace ineens zijn volle naam riep. Even vroeg hij zich af hoe ze die wist, maar dat stond natuurlijk op elke flyer.. Het was niet dat hij er genoeg van had, er was gewoon genoeg te doen. En toch liep hij braaf weer achter haar aan. ''Het is niet dat ik er genoeg van heb.'' sprak hij zijn gedachten dan ook uit. ''Er is gewoon zoveel te doen en ik loop al achter.'' glimlachte hij een tikkeltje onschuldig. Hij had haar heus niet willen beledigen in deze hele poging om hem wat te laten ontspannen. Hij waardeerde het echt wel, maar.. Hij wist het niet zo goed. Dit was niet echt iets voor Demian, juist omdat hij het nooit deed. Het voelde wat onwennig. 
Demian was bij zijn eigen jasje gaan zitten en steunde met zijn onderarmen op zijn knieën terwijl hij nog een hap nam van zijn ijsje, die had hij lopend ook gewoon gegeten. Zittend ging wel iets makkelijker, moest hij toegeven. Even fronste hij om de opmerking die Grace maakte, over haarzelf aanbieden. Onderzoekend keek hij haar dan ook even aan terwijl hij zijn hap ijs wegsabbelde. Even was het dan ook stil gebleven, maar niet geheel ongemakkelijk. Hij moest toegeven dat het prettig was om samen te zijn met Grace, om haar überhaupt bij het circus te hebben. Ze had een hele frisse blik op alles, vulde een hoop positiviteit aan en toch was er iets waar hij niet helemaal zijn vinger op kon leggen. Alsof ze heel hard haar best deed voor iets wat ze zelf niet kon krijgen. Of nog niet kon krijgen. 
Even haalde hij diep adem, inwendig dan toch. Misschien moest hij het er maar gewoon op wagen. Hij had zijn ijsje dan ook naast hem neer gezet, zodat hij zijn handen vrij  had, en hij Grace haar kin beet kon pakken. Op die manier kon hij haar hoofd naar hem toe draaien zodat hij naar haar toe kon buigen, en zijn lippen op die van haar kon drukken. Hij had haar niet willen aanstaren, hij had dit gewoon willen doen en daarmee kon hij enkel hopen dat het goed opgevat werd. 


Natasha schudde enkel even glimlachend haar hoofd. ''Ik hou van kaarsen en romantische muziek in dat geval.'' grinnikte ze plagend. Hij hoefde daar heus niets mee te doen, maar ze wou hem wel een beetje stangen omdat ze zijn reacties gewoon te mooi vond om waard te zijn. Kort sloot ze haar ogen dan ook even toen ze zijn duim over haar huid heen voelde strelen. Dat was een fijn geval, zijn handen waren warm en misschien wel een beetje ruw, maar ze zou het erg gevonden hebben als hij zachte handen had gehad. Bij een man die werkte, mocht er heus wel een beetje eelt aanwezig zijn. 
''Dat heb je.'' stemde ze zachtjes in, vooral ze zijn hand dus losliet omdat hun sorbets aankwamen. Het was veel en ze wist zeker dat ze niet alles op ging krijgen. Dankbaar glimlachte ze even naar de serveerster vooral ze haar eigen lepel pakte en eerst een hap nam van het slagroom, vooral ze bij het ijs kon welke de heerlijke zoete smaak had van allerlei soorten chocolade. Het was heerlijk en een genietend geluidje ontsnapte haar dan ook. ''Dat is het.'' wist ze er met volle mond uit te persen. Ze nam gretig nog een hap. 
''Mhh.'' mompelde ze. ''Dat is waar, maar ik denk dat ze het wel kunnen waarderen als ze een keer naar het strand zouden kunnen. Dat hoeft niet onder het zadel, we kunnen ook gewoon het halster omlaten en gewoon rijdend erheen gaan met de andere twee aan het halstertouw.'' stelde ze voor. Dat leek haar wel leuk om te doen voordat ze weer weg zouden met de trein. Ze had het voorgesteld en had zich daarna maar gefocusd om zoveel mogelijk van het heerlijke ijsje op te krijgen. Vooral ze toch even zuchtte. Het was veel te veel voor haar kleine lichaam. 
''Als je nog moet.'' glimlachte ze waarop ze haar glas naar hem toeschoof. Er zaten zeker nog wel vijf happen in. Hij was groter dan haar, ongetwijfeld dat hij haar kon helpen. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Verbaasd trok Grace haar wenkbrauw op toen ze voelde hoe Demian zijn hand onder haar kind legde. Nog voor ze goed kon oriënteren wat Demian nou precies wilde, voelde ze hoe hij zijn lippen tegen die van haar duwde. Uit pure verbazing voelde Grace hoe haar half opgegeten ijsje tussen haar vingers gleed. Heel vervelend kon Grace het niet vinden, ze liet haar hand Demian zijn haren in glijden. Dit was het laatste dat Grace ooit verwacht had dat Demian zou doen. Ze had hem juist ingeschat als een man die niet hield van spontane dingen. Maar gezien deze actie kon ze niet anders denken dan dat hij meer geheimen had dan ze kon inschatten. Al snel had Demian haar lippen van elkaar geduwd zodat hun tongen met elkaar konden spelen. Al vanaf jongs af aan had Grace geleerd dat het niet netjes was om in het openbaar te kunnen zoenen met iemand. Hand in hand lopen was volgens haar moeder al bijna te veel. Maar dit was juist fantastisch. Grace vond het heerlijk om in het openbaar met iemand te kunnen zijn. Langzaam trok Grace zichzelf uiteindelijk terug. Haar felle ogen bleven een paar seconden naar Demian zijn knappe gezicht kijken.
"Je hebt m'n ijsje laten vallen," mompelde Grace. Ze leunde over Demian heen om zijn chocolade ijsje te kunnen pakken. Zonder enige schaamte nam ze een likje van zijn ijsje. Ze hadden ent toch al met elkaar gekust, dus heel vies kon ze het niet vinden.
"Ik zei toch dat je op het einde van de week van mij zou gaan houden," grinnikte Grace zachtjes. Ze keek even om naar Demian, waarna ze glimlachend haar hoofd tegen zijn schouder liet leunen. Kort hield ze het ijsje omhoog naar Demian, zodat hij zelf ook een lik kon nemen.

Het ijsje van Natasha had James nog snel er bij op gegeten. James vond het zonde om het zo te laten staan.
"We kunnen morgen wel even naar het strand gaan ja," mompelde James terwijl hij zijn portemonnee pakte. Hij legde een paar muntjes op het schoteltje neer, waarna hij overeind kwam. Glimlachend legde hij zijn arm rond Natasha haar schouders. Op een rustig tempo begonnen ze weer terug te lopen. Het was heerlijk om op deze manier rond te kunnen lopen. Het voelde zo goed om iemand aan zijn arm te hebben en zijn liefde te kunnen delen met iemand. Glimlachend duwde James een kus tegen Natasha haar wang.
"Laten we vanavond vroeg naar de wagon gaan, dan kunnen we samen naar de radio luisteren of door wat boeken heen bladeren," stelde James voor. Hij wreef door zijn haren heen, waarna hij omkeek naar de blonde vrouw aan zijn arm. Pratend over simpele dingen liepen ze weer richting het circus, waar ze al ontvangen werden door Betsy die met veel geluid liet weten dat ze blij was. Gelijk met hen kwamen Demian en Grace aangelopen. Langzaam liet James zijn arm van Natasha haar schouder vallen.
"Heeft ie je al een contract aangeboden?" riep James. Grace keek glimlachend op, waarna ze James een knipoog toewierp en knikte. Hij had al wel vaker aangegeven aan Demian dat ze Grace binnen moesten halen. Niet alleen omdat ze een goede act was, maar omdat James wist dat ze goed zou zijn voor Demian. Glimlachend keek hij het tweetal na, waarna hij zijn aandacht weer richtte op Natasha.
"Zal ik naar de paarden gaan, zodat jij nog even voor Betsy kan zorgen?" vroeg James.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Ergens had Demian verwacht een afwijzing te krijgen, het verbaasde hem dan ook wel lichtelijk toen ze zijn kus beantwoordde en het al een zoen was voor hij het zelf echt doorhad eigenlijk. Erg kon hij het niet vinden. Haar lippen smaakten zoet door het ijsje, dus heel onaangenaam was het niet. Oké, het was wel een kléin beetje ongepast dat hij dit zo deed op dit strandje maar wie kende hem hier eigenlijk? En Grace zou hier snel genoeg weg zijn met het circus mee, dus hoe erg kon dit aflopen? De starende blikken en geroezesmoes over hoe ongepast het was, kon hij dan ook gewoon het ene oor in sturen en het andere weer uit. Het interesseerde hem niet, omdat er nooit een geheel goed moment was om dit te doen. 
Kleintjes glimlachte hij even toen Grace hem wees op het feit dat ze haar ijsje had laten vallen, en hem daar dus de schuld van gaf. ''Ik heb jouw ijsje laten vallen?'' vroeg hij dan ook wat verbaasd. ''Je had het ook beet kunnen houden.'' wierp hij haar wat plagend toe, maar hij stribbelde niet tegen toen ze zijn ijsje overnam, hij had het toch nooit op gekregen omdat hij dit soort dingen nooit at. Hij was allang blij dat hij er van had kunnen genieten. 
''Mhh.'' mompelde Demian. ''Laten we terug gaan, voor we neer gestoken worden met bepaalde blikken.'' merkte hij op, waarop hij toch overeind kwam, hun jassen pakte en zijn hand naar Grace uitstak. Die hij echter niet meer los liet terwijl hij samen met haar terug naar het circus liep. Hij had een hekel een bevooroordeelde mensen, hij werd er gewoonweg kwaad om. 


Natasha glimlachte toen James met haar idee instemde. ''Misschien kunnen we zelfs Betsy meenemen.'' opperde ze meteen. Ze was er zeker van dat de olifant het geweldig zou vinden om het water in te kunnen, het was anders dan een tuinslang of emmers met bezems om haar huid te poetsen. Ze was evengoed overeind gekomen en liet haar arm rond James' middel glijden terwijl ze haarzelf dicht tegen hem aan plaatste, terwijl ze terug liepen. 
Even keek ze fronsend op naar James, door zijn voorstel. Wat onderzoekend keek ze hem aan vooral ze knikte. ''Dat is prima.'' stemde ze in. Een beetje tijd voor henzelf zou hun goed doen, niet alleen op een terasje met een ijstje. Ook gewoon op het terrein van hun thuis, hun wagon. Haar blauwe ogen richtte ze kort op de omgeving, de mensen die rondliepen. Ergens zou ze het wel fijn vinden om haarzelf te settelen ergens, gewoon huisje, boompje, beestje, twee kinderen en gewoon zorgen dat het eten op tafel stond wanneer je man thuis kwam. Maar ze wist ook dat het haar niet tevreden zou stellen, dat ze de spanning met de paarden zou missen, de band die ze met de gigantische Indishe Olifant had opgebouwt. Het voldane gevoel wanneer het publiek uitgebreid voor je klapte aan het einde van je act. Ze zou zich waarschijnlijk vervelen. 
Toen James zijn arm van haar af haalde, liet zijn haar arm ook maar vallen en vouwde ze haar armen over elkaar terwijl ze even van Demian naar Grace keek. Ze was blij voor ze en dat was ook te merken aan de glimlach die ze Grace gunde. ''Mhh.'' mompelde ze toen ze de twee na had gekeken en ze haar aandacht weer op James vestigde. ''Laten we ze maar gauw voeren, zodat we meer tijd over houden. Poetsen kan morgenochtend ook, dan zijn we ook nog vrij.'' knikte ze.

Re: O|| Perfect should try to be you

Met een genietend glimlachje had Grace Demian zijn hand vast gegrepen. Ze was een vrouw geweest dat er ontzettend van hield om het te kunnen showen als ze met een goeie man kon lopen. Er was niks beters dan hand in hand kunnen lopen met een persoon waar je indruk mee kon maken. Grace had er geen seconden aan getwijfeld om Demian zijn uitgestoken hand vast te pakken. Sowieso omdat ze het heerlijk vond om te showen, maar ook omdat Demian oprecht een knappe man was. In een rustig tempo wandelde ze door naar het circus. Bij het terrein kwam ze James en Natasha tegen. Terwijl James haar iets toe riep over haar contract, werd er door Natasha een betekenisvolle glimlach toegeworpen.
"Kan ik morgenochtend meehelpen met de paarden?" riep Grace Natasha nog toe. Het was fijn om met de honden te kunnen werken, maar ze wilde ook graag even met een vrouw zijn om te kunnen praten over Demian. Als ze samen de paarden zouden doen konden ze prima op een zachte toon praten. Voordat ze Demian zijn kantoor binnen wandelde, hield Grace hem even tegen.
"Nog heel even genieten van de zon, Demian. Met een half uurtje is hij onder en dan kunnen we tot vanavond laat je stomme werkjes nog doen," zuchtte Grace. Ze vond het fantastisch om buiten te zijn. Er was niks beters dan heerlijk in de zon te kunnen blijven. Ze verkoos het zeker boven Demian zijn donkere kantoor.
"Misschien dat we hier iets kunnen doen?" glimlachte ze.

Kort had James omgekeken naar Natasha toen Grace toeriep dat ze morgen mee wilde helpen met het voeren van de paarden. De vrouw had waarschijnlijk ontzettend veel om te vertellen. Te zien aan de handen van Grace en Demian, had James zo'n vermoeden waar het over zou gaan.
"We moeten wel zeker zijn dat er geen mensen op het strand. Laten we het met zonsondergang doen, dan is het denk ik wel leeg," zei James. Hij keek om naar de olifant die op een rustig tempo richting James en Natasha kwam gestompt. Haar slurf legde ze begroetend tegen James zijn schouder aan.
"Goedemiddag Betsy," glimlachte James. Hij aaide over Betsy haar slurf aan, waarna de olifant haar slurf tegen Natasha aan duwde. Ze hadden Betsy vanaf het eerste moment al geleerd dat het gevaarlijk was als ze te snel en te hard met haar slurf heen en weer sloeg. Betsy zou hen zonder enige moeite dood kunnen slaan. Af en toe kwam het wel voor dat ze te ruw was, maar dan was het ook direct te merken dat het dier ontzettend veel spijt had. Zo had elk dier wel een keer wat uitgehaald. Kort keek James om zich heen. Hij zag zo niemand van het circus, de anderen waren waarschijnlijk allemaal nog weg of in de wagon. Glimlachend greep James Natasha weer bij haar middel. Hij trok haar dicht tegen hem aan, waarna hij kusjes tegen haar wang duwde. James kon ontzettend genieten van kleine dingetjes zoals deze. De kleine kusjes en de kleine knuffels waren wat een relatie zo ontzettend mooi kon maken.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Demian rolde even met zijn ogen toen James vroeg of Grace al een contract had. ''Die had ik zonder je wijze raad ook wel gegeven hoor.'' wierp hij zijn vriend toe met een vermaakte grijns. Hij was toch al niet van plan geweest om haar nog te laten gaan, maar weliswaar dat het zetje van James' kant wel had geholpen. Hoewel hij dat niet open en bloot ging toegeven natuurlijk. Hij had zichzelf weer omgedraaid nadat ze afscheid van elkaar hadden genomen voor de avond, James en Natasha leken ook privacy te willen hoewel ze dat misshien niet wouden laten merken. Hoofdschuddend had hij even een glimlach op zijn gezicht had gehad, vooral er een frons vormde omdat grace hem tegenhield. 
''Stomme werkjes, hm? Die werkjes zorgen ervoor dat je je weekgeld krijgt en de trein rijd.'' wierp hij tegen haar in. Ergens voelde het best wel.. vrij nu het maar uit de lucht was dat hij Grace wel degelijk zag zitten en andersom. Het voelde alsof het er altijd al was geweest (als in dat hij 2535435% voor haar gaat, hé Cori) en dat het niet nieuws was. Dat kon hij wel waarderen. Hij had zichzelf om die reden maar met zijn rug tegen zijn wagon aan gezet en haar naar zich toe getrokken, waarna hij losjes zijn armen rond haar middel vouwde. 
''Wat wil je doen dan?'' vroeg hij zich af. ''Hier gewoon wat staan, mij aanstaren misschien?'' wierp hij haar ietwat plagend toe terwijl hij haar ietwat onderzoekend aankeek. ''Of...'' merkte hij op waarna hij toch wel even nadacht. ''Of we herhalen wat er op het strand gebeurde? Dat beviel me wel.'' liet hij haar weten met een grote glimlach op zijn gezicht. God, die vrouw maakte hem nu al helemaal warm en blij. 


Natasha keek even om haar schouders toen de wegen van de vier weer scheidde. ''Als je optijd bent!'' riep ze Grace nog toe waarna ze haar hand even in de lucht stak als teken dat het goed was, maar dan moest ze wel optijd komen natuurlijk. De paarden en Betsy moesten optijd hun eten hebben. Dat kon niet een uur later omdat dat even beter uit kwam,of omdat je je versliep of zo. Dus ze zou standaard acht uur de dieren voeren, Grace moest zelf zorgen dat ze kwam opdagen of niet. Ze ging haar niet wekken. 
Haar blauwe ogen gingen weer naar James toen hij ook een voorstel deed. ''Zonsondergang klinkt goed.'' stemde ze meteen in. ''Trek je zwembroek maar aan, want Betsy zal willen dat je meegaat.'' grinnikte ze. Ze wist zeker dat de dieren nooit ver uit haar buurt zouden gaan, ook niet bij James trouwens. Daar waren ze té afgericht voor. Dus ze zou dit met alle zekerheid doen en ook alle vertrouwen erin hebben dat er niets raars ging gebeuren. Betsy ging het heerlijk vinden om lekker het water in te stappen en ze wist zeker dat haar vier witte parels er ook van gingen genieten. Ze gingen niet vaak naar het strand, maar als ze de kans kregen op een plek waar ze stonden.. Het was dus niet onbekend voor ze. 
Ze streelde even liefkozend over de neus van Betsy, die tevreden bromde toen ze aandacht kreeg van haar twee favoriete personen. Ze liep dan ook trouw meteen, al oorklapperend, achter hen aan terwijl ze onderweg wat gras uit de grond plukte. Tevreden liep ze de tent in waar de dieren stonden, maar een gilletje ontsnapte haar toch toen James haar ineens bij haar middel pakte en naar haar toe trok. Ze gaf hem een tik tegen zijn schouder. ''Ik ben kleinzerig.'' lachtte ze waarop ze hem waarschuwend aankeek. ''Anders laat ik Betsy je oppakken, zij is namelijk mijn grote liefde.'' bracht ze plagend uit, vooral ze haar tong een stukje uit stak. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace kon het niet laten om te lachen toen Demian haar tegen hem aan had getrokken. Ze sloot haar armen rond zijn nek, terwijl ze hem met een liefdevolle grijns aan bleef kijken.
"Hmm, geen idee. Ik zou denk ik niet heel snel verveeld kunnen raken van het bekijken van dit gezicht," glimlachte Grace, terwijl ze met haar hand door Demian zijn donkerblonde haren woelde. Ze leunde iets naar Demian toe om een kusje tegen zijn lippen te duwen.
"Nee, je hebt gelijk, dit is beter," fluisterde ze tegen zijn lippen. Grace liet haar ogen dichtvallen, waarna ze haar lippen tegen die van hem duwde. Genietend liet ze haar hand weer door zijn haren heen glijden, dit keer op een langzaam tempo. Grace had Demian zijn lippen van elkaar willen duwen, toen ze voelde hoe de man die ze in haar armen had, weg werd getrokken. Verbaasd opende ze haar ogen weer, net op tijd om te zien hoe Demian op de grond gesmeten werd door Lucas Jones, de man die een paar dagen geleden nog voor Grace op zijn knieën gegaan was. Het was precies de man geweest die er juist voor had gezorgd dat het genoeg was voor Grace en ze wegliep van huis.
"Wat ben jij van plan?!" riep ze boos. Met woeste, bruine ogen keek Lucas naar zijn bijna verloofde. Hij zette een dreigende stap naar Grace toe, met zijn vuisten klaar. Het was iets waar menig vrouw voor onder de indruk was. Maar Grace maakte zich daar niet eens druk om. Ze was woest om het feit dat Demian zo behandeld werd.
"Je voelt je nu zeker een hele grote stoere man he?" riep Grace hem toe. De man had hoofdschuddend naar hem gekeken, voordat hij zijn aandacht weer richtte op Demian. Nog voor Lucas ook maar een stap richting Demian kon zetten, was Grace brullend op zijn rug gesprongen. Met alle kracht die ze bezat, wat niet heel veel was, sloeg ze op Lucas zijn schouder. Woest werd Grace van Lucas zijn rug getrokken door Lucas. Wankelend wist Grace haar positie terug te vinden op de grond. Opnieuw had ze haar mond willen openen, maar Lucas haalde zijn vuist uit, recht in Grace haar gezicht. Met een zachte puf viel Grace achterover in het zachte gras.

Lachend had James nog een paar kusjes tegen Natasha haar hals geduwd voordat hij haar weer los liet. Het was juist leuk als ze elke keer op deze manier reageerde. Een beetje plagen was heerlijk. James wilde net beginnen met het lossnijden van de hooibaal, toen hij luid geschreeuw hoorde buiten de tent.
"Blijf hier Tash, ik ga even kijken wat er aan de hand is," mompelde James. Het gebeurde wel vaker dat er gevechten of discussies waren op het terrein. Er waren vaak dronken mannen die ruzie wilde opzoeken met 'de freaks', zoals ze het zelf zeiden. James was het ondertussen al zo gewend dat hij niet meer opkeek naar een vechtpartij van tijd tot tijd. James duwde de tentflap aan de kant, nieuwsgierig keek hij om naar de bron van het geluid. Een naar gevoel overspoelde James toen hij Demian zag vechten met een blonde, onbekende man. Grace lag op de grond.
"Hey!" schreeuwde James. Hij rende op het vechtende tweetal af. Zonder enige waarschuwing greep James de man die boven Demian hing bij zijn kraag. Met een flinke zwaai wist James de onbekende man bij Grace en Demian weg te duwen.
"Zet nog een stap dichterbij en ik zorg ervoor dat je spijt hebt van de dag dat je geboren hebt," snauwde James. De man veegde het bloed van zijn gezicht af, waarna hij zijn hand uitstak naar Grace.
"Vuil wijf! Je moeder had je toegezegd dat je met mij zou trouwen!" riep hij, voordat hij boos wegstormde.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Net toen ze een beetje van elkaar konden genieten met enige privacy, zonder dat de pinheads er bijvoorbeeld meteen bovenop zaten, moest dat weer onderbroken worden. Met een zuchtje had Natasha James losgelaten vooral ze even knikte. Zou het? Dat iemand hen weer lastig kwam vallen. Ze sloot de hekken van de paarden maar terwijl ze James had nagekeken, vooral ze haarzelf iets fatsoeneerd en besloot om er achteraan te lopen. Gewoon om te zien wat er aan de hand was en eventueel te helpen. 


Demian Schudde met een lachje zijn hoofd toen Grace hem zei niet snel van hem verveeld te raken. Het was heerlijk hoe simpel ze op alles in ging, alles ook zo simpel deed lijken, een stuk lichter en zeker een stuk ontspannender. Ze was een fijne toevoeging aan het circus op vele vlakken. Samen met Natasha was ze één van de 'normale vrouwen' en dat was niet veel. Ze konden wel wat meer goed nadenkende breinen gebruiken in dit circus, vooral omdat de taken dat iets beter verdeeld konden worden. Taken die je niet over kon laten aan de pinheads of één van de mannen met dwerggroei bijvoorbeeld.. 
''Mhh.'' had hij inestemmend gemompeld voor hij zijn ogen ook had gesloten en op Grace haar kus in was gegaan. Tot hij dan abrupt bij haar weg werd getrokken en op de grond was beland, waarna er al snel een vuist in zijn gezicht belandd. Tegen zijn kaak om precies te zijn en hij voelde zijn onderlip meteen open springen. Normaal gezien deinsde hij niet van dergelijke dingen terug, maar hij was nu echt even gedesoriënteerd voor hij precies door had wat er aan de hand was en het laatste wat hij zag was hoe Grace een tik opving voor hij weer de persoon was die de man moest hebben. Demian was normaal niet zo van het vechten, vooral omdat dit soort dingen smeur konden brengen aan het circus, maar deze keer had hij net zo goed zijn vuisten uitgehaald en hadden ze door het gras gerold tot James tussen beide kwam. Of de onbekende blonde man weg trok eigenlijk. 
Demian was opgestaan en naar Grace gesneld om haar ook overeind te helpen en als eerste haar gezicht beet te pakken, om te zien wat de schade was. Geen verwondingen opzich godijzdank, misschin een blauwe wang maar dat zouden ze morgen zien. Een opgeluchtte zucht verliet zijn lippen dan ook, wat voor een pijnlijke steek in zijn lip veroorzaakte. ''Je verloofde?'' vroeg hij maar terwijl hij zijn vingers naar zijn lip bracht, waarvan de vingertoppen meteen rood kleurden. ''Ben je oké?'' vroeg hij toch wel lichtelijk bezorgd toen hij de gemixte emoties in haar blauwe ogen zag. ''Verder geen pijn?'' vroeg hij dan ook door. 


Natasha was niet snel genoeg geweest om alles mee te krijgen, maar ze zag de blonde jongeman nog wel wegrennen, waarop ze fronsend naar Demian, Grace en James toe was gelopen. Even trok ze een pijnlijk gezicht bij het zien van Demian's lip die al snel leek op te zwellen. Ze vroeg maar niets, om niet teveel hartenzeer te veroorzaken. ''Zijn jullie verder oké?'' vroeg ze dan ook alleen terwijl ze zich heel even over Grace ontfermde, maar Demian leek die taak ook al op zich te nemen. Dit was heus niet de eerste keer dat dit gebeurde en even zuchtte Natasha. 
''We moeten echt met iets beters komen om dergelijke mannen, én vrouwen, te weren. Dit is misschien dan niet vanuit haat richting ons, maar het kan niet.'' fluisterde ze James toe. Dit was al de zoveelste keer in een korte tijd en het begon haar zorgen te baren. Hoofdschuddend was ze dan ook richting haar wagon gelopen om wat dingetjes te halen die konden helpen met de verzorging van een blauw jukbeen en een gescheurde liep. 
''Hier, dit moet helpen.'' glimlachte ze zorgzaam toen ze Grace de spullen overhandigde. Meer kon ze niet doen, ze wou niet tussen haar en Demian in gaan staan.