O|| Perfect should try to be you

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace pakte het papiertje aan dat Damien duidelijk een tijdje terug had geschreven met een typmachine. Ze nam een laatste slok van haar whisky voordat ze bedenkelijk het papier doorlas. Haar vader, een echte zakenman, had haar altijd verteld dat ze een contract goed moest doorlezen. Al scheelde het dat deze na zeven dagen ontbonden kon worden, voor nu zou Grace nog nergens aan vast zitten. Daarom las ze het niet compleet door. Zonder iets te zeggen greep Grace een pen van Demian zijn bureau. Ze krabbelde haar handtekening onderaan het papier en gaf het daarna terug aan de man. Het zou pas geldig zijn wanneer hij zijn eigen handtekening er ook onder zou zetten.
"Dan is dit allemaal geregeld, toch?" vroeg Grace. Ze trok de dekens wat meer over haar benen. Het was warm in het kantoor, maar door de lange dag was Grace vermoeid en had haar lichaam moeite met warmhouden.
"Het is mooi dat je dit voor mensen doet, Demian. Ik weet natuurlijk niet wat jouw verhaal is en misschien heb je hier juist heel veel ervaring mee. Maar het is zo fijn om een plek te hebben waar iets dat als negatief wordt gezien positief kan worden gebruikt. Dat maakt me oprecht zo ontzettend blij," zei Grace zachtjes. Ze draaide een blonde krul rond haar slanke vingers voordat ze overeind kwam.
"Je hebt ze een familie gegeven, dat terwijl de meeste hier worden uitgekotst door alles en iedereen die ook maar denken dat ze familie zijn van ze," zei Grace zacht. Ze wierp Demian een warme glimlach toe. De deken legde ze over de stoel heen.
"Als je het niet erg vind ga ik slapen, ik ben oprecht verschrikkelijk moe," zei Grace zachtjes.

Na een tijdje gekust te hebben met Natasha had James langzaam de vrouw weer losgelaten. Zachtjes wreef hij over haar wang heen terwijl hij weer zachtjes losse kusjes duwde tegen haar lippen. Uiteindelijk liet hij haar lippen echt met rust.
"Dat was een stuk beter," grinnikte James zachtjes. Hij sloeg zijn armen rond haar lichaam om Natasha in een omhelzing te kunnen trekken. Het was fijn om Natasha eindelijk eens van zo dichtbij te kunnen voelen. Natuurlijk had James haar voor de langste tijd gezien als een fantastische vriendin. Hij had niets anders gezocht achter hen. Maar sinds de oorlog en hij weer helemaal terug was, realiseerde James zich dat hij oprecht gevoelens had voor Jessica. Hij had haar fantastisch gevonden, alles aan haar. De manier waarop ze omging met de dieren en de mensen om haar heen liet James weten dat ze een oprecht goed persoon was. Ze was iemand waar James een toekomst in kon zien en waar hij bij zou kunnen blijven. Hij was echter al dik vijf jaar bij haar, dan wel niet als geliefde maar wel als twee collega's die vrijwel elke seconden van de dag met elkaar omgingen.
"Het spijt me als ik je in de war breng," zei James zachtjes. Hij liet zijn kin op Natasha haar blonde haren rusten. Tevreden bleef hij staan, tot Betty duidelijk klaar was met al het gedoe. De olifant maakte een afkeurend geluidje, waarna ze met haar slurf tegen James zijn rug aan begon te tikken.
"Ja, ja ik weet dat je moe bent. We gaan al weg," zei James. Hij liet Natasha uit de omhelzing los, maar hield zijn arm rond haar schouders. Tevreden wandelde James met de vrouw onder zijn arm de stal uit van Bety.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Wel, ze voelde zich ook verward omdat ze wist dat niet iedereen het zou waarderen als het uit zou komen dat ze interesse hadden in elkaar. Het circus ging voor, ze konden het zich niet veroorloven om afgeleid te worden. Maar Natasha kennende zou ze juist beter presteren, nog meer bekijks trekken. Daar streef ze na en de positieve vibes die ze nu ervaarde zouden daar zeker wel bij helpen. Het was gewoon dat het allemaal wat nieuw was voor haar en dat ze niet zo goed wist wat ze moest doen. Heus had ze wel eens gekust met iemand, maar niemand was het waard genoeg geweest om erop door te gaan. Meer te willen. Het was een periode geweest waarin ze anderen probeerde toe te laten in hoop dat ze de gevoelens richting James teniet had kunnen doen. Iets wat overduidelijk niet had geholpen dus. 
Zekerder voelde ze zich ook zeker niet toen James haar zei dat ze verwarrend was, de meest verwarrende vrouw die hij ooit ontmoet had weliswaar. Wel, hij wist wat ze over circus-volk zeiden toch? Alles behalve makkelijk, laat staan volk waar je mee om wou gaan. Dronkelui, barbaren en in een net moment slechts raar volk. Verwarrend kon er wel bij. Klein glimlachte ze even, omdat ze niet wist wat ze daarop moest zeggen. Hoewel er genoeg door haar hoofd ging dus. Op dit moment, ze had het niet op een rijtje op dit moment daar waar ze het normaal wel had. Het verwarde haar ook wel enigzins toen James haar weer bij haar middel pakte en deze keer leken zijn warme handen door de dunne stof van haar jurkje heen te branden. Ongemakkelijk had ze wat aan zijn shirt geplukt, al kreeg ze daar niet lang de kans voor door de dwingende hand onder haar kin. Waardoor ze hem wel moést aankijken voor dat korte moment.
''Verwarrend is leuk, hm?'' merkte ze zachtjes op, alsof hij haar net op een idee had gebracht. Hoewel ze eerder was geschrokken van de handeling, had het nu fijn gevoeld toen James lippen die van haar weerd op hadden gezocht. Het pastte nu meer op elkaar, omdat het nu écht van twee kanten leek te komen. Haar hand verplaatste ze weer naar zijn nek, waar ze haar vingers tussen zijn haren liet rusten. Gewillig haalde ze haar lippen dan ook van elkaar en kwam ze zijn tong tegemoet met die van haar. Dit kon ze nog wel, hoewel het allemaal toch een beetje automatisch leek te gaan. 


Hij wou het gewoon graag duidelijk hebben, zodat ze niet voor verassingen kwam te staan en ze ook een beetje gemotiveerd werd - hoopte hij - om zoveel mogelijk te sparen. In het begin kon ze wel wat dingen krijgen, maar uiteindelijk zou ze zelf haar pakjes en dergelijke moeten regelen. Of ze ze kant en klaar kocht, liet maken, zelf maakte.. dat liet hij uiteindelijk aan haar over. Hij verbaasde zich echter wel over het feit dat Grace voorstelde om een tijdelijk contract in te vullen. ''Een tijdelijk contract is zeker wat ik voor wou stellen. Eentje die inderdaad vanaf morgen ingaat voor de zeven dagen dat we hier dan nog staan, en daarna ontbonden kan worden indien gewenst door één van beide of beide.'' knikte hij. Hij was in beweging gekomen met die woorden en op zijn stoel gaan zitten terwijl hij wat dingen tevoorschijn haalde. Dit soort dingen had hij wel klaar liggen, want er waren altijd wel mensen die probeerde om bij het gezelschap te komen. 
Terwijl Demian wat dingen gereed maakte en daarmee dus nog wat dingen in moest vullen op het papier, had hij naar haar woorden geluisterd. Het liet hem even nadenken. ''Ik denk dat je Natasha morgenochtend moet opzoeken. Die verblijft dus in de trailer achter die van de paarden en Betsy.'' knikte hij. ''Ongetwijfeld dat zij nog iets heeft liggen wat niet passend genoeg is geweest voor haar eigen acts, of iets anders wat ze niet meer gebruikt. Dat is je beste optie om iets fatsoenlijks aan te hebben, iets wat waarschijnlijk nog nooit gedragen is ook.'' glimlachte hij. Het was een voorstel waarmee ze zelf moest doen wat ze wou doen, want aan een pakje kon hij haar niet helpen verder. Dat was niet zijn gebied. 
''Ongetwijfeld dat zij je ook, indien je blijft, kan laten zien hoe je zelf dingen in elkaar kan zetten. Ze doet het tuig van de dieren ook zelf samen met James, dat is altijd een succes geweest en ze past andere dingen ook altijd aan.'' knikte hij terwijl hij twee papieren onder haar neus schoof en een pen neer legde. ''Het tijdelijke contract.'' verklaarde hij maar. ''Je mag het nalezen.'' voegde hij er nog aan toe omdat hij kon begrijpen dat ze elke letter tot zich wou nemen, op die manier zou ze eventueel nog dingen toe kunnen voegen als ze dat zou willen en dan konden ze evetueel nog wat dingen omgooien of invullen indien nodig en bij akkoord van beide kanten. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace had bedenkelijk gekeken naar Demian en de uitleg die hij gaf. Ze had zijn woorden al wel eerder gehoord, maar ze vond het niet meer dan logisch. Het was inderdaad logisch dat ze eerst zouden gaan kijken naar de vaste kosten en dat ze aan de hand daarvan zouden bepalen wat voor geld er als loon zou worden uitgekeerd.
"Wil je graag dat we het contract alvast invullen? Zolang we aangeven dat het contract ontbonden kan worden zeven dagen na vandaag voor één dag, dan is het officieel en zijn we direct klaar. Dan weet iedereen waar we aan toe zijn," stelde Grace voor. Ze had de deken over haar benen heen gegooid en had het glaasje whisky in haar handen genomen. Genietend nam ze er een klein slokje van. Grace wist heel goed dat het niet gebruikelijk was voor vrouwen om te drinken, haar moeder had haar veel te vaak tenminste verteld dat het niet gebruikelijk was voor vrouwen. Dat weerhield Grace er echter niet van om af en toe een glas te nemen van haar vader zijn collectie.
"Ik weet trouwens niet hoe ik aan een outfit kan komen voor mijn optreden. Mijn danspakje is niet erg uitnodigend om naar te kijken, zeker niet als ik dalijk in de ring sta," zei Grace zachtjes. Ze wist niet of er pakjes waren die klaar lagen voor het geval iemand snel zou gaan beginnen, maar Grace zou niet weten hoe ze er zelf aan zou moeten komen. Grace zou er echter ook okay mee zijn als ze het zelf moest maken, als ze daar een beetje hulp zou bij kunnen krijgen. Ze had nog nooit wat zelf moeten maken qua kleding.

Het was verwarrend om de verschillende reacties te zien van Natasha. Eerst had ze ruimte gecreëerd en meer informatie gewild en nu leek ze haar mond niet te kunnen houden. Het kwam dan ook als een verrassing toen hij de vraag van haar hoorde. Langzaam vouwde James zijn armen voor zijn borst.
"Je bent één van de meest vreselijk verwarrende mensen die ik ook heb ontmoet, weet je dat?" zei James. Hij draaide zijn lichaam weer naar haar toe. James pakte Natasha rond haar middel en trok haar weer tegen zijn lichaam. Opnieuw hield hij zijn hand onder haar kin, zodat ze hem wel moest aankijken.
"Heb jij even geluk dat ik dat nou juist zo leuk vind," glimlachte hij. James duwde zijn lippen weer tegen die van Natasha. Tevreden sloeg hij zijn armen volledig rond haar lichaam, zodat hij haar zo dicht mogelijk tegen zijn lichaam kon duwen. Het was altijd fijn om op deze manier close te kunnen zijn met een vrouw. Na de oorlog had James zeker zijn pleziertjes gehad, het was wekenlange feest en daar hoorde het bij om te vrijen met vrouwen die dat graag wilde. Maar James verkoos dit allemaal boven dat. Iemand die oprecht interesse in hem had, hem als persoon en niet als lust object. Daarbij was Natasha by far de mooiste en leukste persoon die hij ooit in zijn armen had kunnen nemen. James had langzaam Natasha haar lippen van elkaar geduwd, zodat hij zijn tong langzaam met die van haar kon laten spelen. James wist niet of ze uberhaupt al een keer gekust was op deze manier door een man, dus hij wilde zo voorzichtig en langzaam mogelijk kunnen zijn. Gewoon voor het geval dat dit de eerste keer was.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Bijtend op haar onderlip had Natasha naar het antwoord van James geluisterd. Omdat hij haar had willen kussen, omdat hij haar vaker had willen kussen maar het nooit goed genoeg was geweest. De situatie gokte ze zo, er was eigenlijk altijd wel iemand die om het hoekje kwam kijken en daar moest ze hem gelijk in geven. Daarnaast wist ze ook hoe de meesten over relaties dachten binnen het circus, omdat het een hoop kon beïnvloeden. Nu moest Natasha toe geven dat ze altijd beter gepresteerd had met James in haar buurt, zodra hij weg was of ze het idee had dat hij niet aanwezig was, ging die prestatie meteen omlaag in kwaliteit. Haast hevig schudde Natasha haar hoofd dan ook toen James zijn excuus aanbood en afstand nam. 
Ze had het idee dat haar wangen opbrandde, koud had ze het nu alles behalve. De deken lag dan ook al op de grond sinds James had besloten om zijn lippen tegen die van haar aan te leggen. Net toen ze op wou kijken, kwam de slurf van Betsy haar ook al tegemoet. Een kleine glimlach sierde haar en haar handen legde ze zachtjes tegen de gevoelige neus van het dier. ''Ik weet het.'' mompelde ze. Niet dat ze echt wist wat Betsy bedoelde, of misschien ook wel, maar ze had in elk geval veel geheimen aan het dier toevertrouwd. Olifanten waren intelligent en ze waren tot meer in staat dan iedereen dacht, dat bleek nu maar weer. De kriebelde de zachte huid van Betsy haar neus even.. tot die besloot dat ze Natasha haar arm beet kon pakken en haar een stukje naar voren kon trekken. Het zorgde voor een soort huppeltje en even zuchtte ze. 
''Je hebt niets verkeerd gedaan.'' verzekerde ze hem zachtjes. ''Het is gewoon..'' even beet ze op de binnenkant van haar wang. ''Ik heb altijd gedacht dat het puur vriendschappelijk was.. van jouw kant.'' Naar haar idee had ze best duidelijke signalen af gegeven? Maar dat kon aan haar liggen, dat het gewoon niet doorkwam? Of misschien was ze toch niet duidelijk genoeg geweest? Waar was ze nu eigenlijk mee bezig? De man waar ze altijd naar had gekeken met een lichtelijke hoop op iets meer, had haar zojuist gekust en ze stond hier te praten als een kip zonder kop. Alsof ze het erg vond, terwijl dat niet het geval was. 
''Kus me alsjeblieft nog een keer? Voor ik iets zeg waar ik spijt van krijg.. Want mijn hoofd voelt aan alsof ik elk moment kan ontploffen, en ik weet niet wat ik moet zeggen en ik heb het idee dat ik flauw val.'' wist ze er uiteindelijk met een onzekere glimlach eruit te persen. Te ratelen eigenlijk.


Demian glimlachte even vooral hij in beweging was gekomen, om richting zijn 'kantoor' te lopen, al was het meer een tent. Maar het was er warm en dat scheelde al een hoop. Hoewel de nacht koud was, viel het voor hem nog wel mee. Maar het ontging hem niet dat Grace het wél koud had. Daar zou hij zometeen dus iets aan doen, omdat hij aardig was. Dacht hij tenminste, hij deed zijn best in elk geval maar hij wou ook graag realistisch blijven. 
Fronsend keek hij naar Grace op toen ze ineens aangaf deze week niets te willen krijgen. Of niet persé. ''Iedereen verdient eerlijk zijn weekgeld, jij dus ook. Je bent het minimaal een week, je maakt minimaal een week gebruik van de wagon en al het andere wat je nodig hebt om een simpel bestaan te leven.'' knikte hij vast besloten. Hij had ergens een dekentje weggeplukt en gooide die naar grace toe, zodat ze in elk geval haar benen kon bedekken en wat op kon warmen. Whiskey kon dat echter ook, dus hij vulde maar een glas voor haar en zichzelf. Hij zette de karaf weer terug en bood haar één van de glazen aan terwijl hij zichzelf tegen het randje van het bureau aanzette. Hij had echt genoeg gezeten voor vandaag, dus hij bleef even staan als ze het niet erg vond. Anders hoorde hij het wel?
''De dieren gaan echter voor, en natuurlijk de inkoop van eten, kolen voor de trein en al het andere wat we nodig hebben om te overleven. Afhankelijk van wat er over blijft verdelen we de dingen, op basis van waar je staat. De pinheads krijgen minder dan de bearded lady, de lange en dunne  krijgen minder dan Natasha en James uiteraard. Omdat je een act doet zal  je goed zitten, mocht je blijven zou je in een betere wagon terrecht moeten kunnen.'' knikte hij met een glimlachje. Het was gewoon eerlijk, gebasseerd op wat ze deden voor het circus. Hoewel Natasha en James dus de wagon achter die van de dieren hadden, op eigen keuze, omdat ze dan sneller bij de beesten konden zijn. Dat was echter wel een gevaarlijke overstap, maar goed, dat was niet zijn verantwoordelijkheid. 
''Grace Alice, de menselijke slank, hm?'' herhaalde hij met een glimlachje. ''Ik zal het meenemen.'' beloofde hij haar. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Eigenlijk had Grace helemaal niet weg willen gaan. Het vuur was heerlijk comfortabel en ze was nog lang niet klaar met de verschillende gesprekken die ze graag wilde voeren. Maar ze wist dat ze nu Demian zo veel mogelijk tevreden moest houden. Met een zacht zuchtje kwam ze overeind.
"Laten we dat maar gelijk doen ja," glimlachte ze. Grace veegde de achterkant van haar rok schoon, waarna ze achter Demian aan liep naar zijn kantoor. Met elke stap die ze verder van het vuur vandaan zette, werd haar lichaam kouder en kouder. Nu de zon helemaal verdwenen was en de frisse wind begon op te steken verlangde Grace stiekem terug naar het vuur of naar haar nieuwe bed dat een dikke deken had. Gelukkig was Demian zijn kantoor een stuk behagelijker. Snel stapte ze naar binnen, om vervolgens op de grote stoel plaats te nemen waar ze eerder die dag ook had gezeten.
"Ik hoef deze week niet perse wat te krijgen, eerlijk gezegd. Ik ben hier niet gekomen met lege handen. Mijn ouders hebben altijd gezorgd dat ik voldoende geld heb, en dat heb ik nu nog steeds. Dus ik ben niet direct helemaal verloren," legde Grace uit. Ze wreef met haar hand door haar haren. Dit deed ze niet om het geld. Ze wist dat het uiteindelijk belangrijk was als ze graag een huisje wilde, maar voor nu maakte ze zich meer druk om ervoor te zorgen dat ze gelukkig was.
"Dus je hoeft niet al te wild te gaan voor mij," glimlachte Grace. Het was niet alsof ze veel kon doen, dus veel zou ze überhaupt niet verdienen.
"Trouwens, mijn moeder noemde mij vroeger altijd een slang. Niet omdat ik gemeen ben, maar omdat ik mij net zo kon laten kronkelen en laten bewegen als een slang. Dus misschien is het leuk om mij zo ook te noemen? Grace Alice, de menselijke slang," stelde Grace voor.

James had zijn armen rond Natasha haar lichaam geslagen. Waar zij ruimte wilde creëren tussen hen, trok James haar weer terug naar zijn lichaam.
"Hoezo, waarom nu?" vroeg James verbaasd. Hij vond het een vage opmerking na een simpele kus. James had eerder verwacht dat ze boos zou worden of dat ze hem een flinke tik zou verkopen omdat hij zonder iets te zeggen zomaar aan haar zat. Maar het enige wat ze deed was vragen waarom hij dit deed.
"Omdat ik je graag wilde kussen. Ik heb je vaker wilde kussen maar vandaag voelde het eindelijk goed genoeg om het ook echt te doen," mompelde James. Hij liet zijn handen langzaam van haar heupen vallen. Als ze niet wilde dat hij haar kuste zou ze waarschijnlijk ook niet willen dat hij haar zomaar zou aanraken. Bedenkelijk zette hij een stap naar achteren, zodat de warme hand van Natasha van zijn borst gleed.
"Sorry als het ongepast was. Ik wilde je niet ongemakkelijk laten voelen. In tegendeel juist. Ik zal het niet meer doen," zei James zachtjes. Hij wreef met zijn hand door zijn haren. Er viel even een ongemakkelijke stilte. Een stilte die Bety waarschijnlijk ook voelde. De olifant liet zijn hooi vallen en draaide zich om naar het tweetal. Met een zacht geluidje duwde ze met haar slurf tegen Natasha haar gezicht.
"Je word gekust door iedereen hier," glimlachte James zachtjes. Hij vouwde zijn armen voor zijn borst en keek toe hoe de olifant Natasha weer comfortabel wilde maken. Bedenkelijk liet James zichzelf tegen het hek leunen.
"Sorry als ik wat verkeerds gedaan heb, eerlijk," sprak James zachtjes.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

''Ik ben niet weggerend wegens je ego, daar ben ik aan gewend.'' mompelde ze. Nee, het ging haar niet om zijn ego. Het ging haar om zijn aanwezigheid en ze wist dat ze dat niet tegen hem kon zeggen. 'Sorry, maar je aanwezigheid maakt me ongemakkelijk' klonk gewoon stom en kon je ook niet tegen iemand zeggen, omdat het gewoon een belediging op zich was. Ze was haar manieren niet verloren sinds ze bij het circus was gekomen, ze was nog steeds een dame op zich. Eentje die optreedde dan en loon kreeg, daar waar de meeste vrouwen dan toch in de keuken stonden met vijf kleine kinderen. En hoewel Natasha ook wel een gezinnetje wou, wist ze dat dat niet logisch nadenken was en vijf stuks waren er wel erg veel. 
Haar wenkbrauwen vormden zich tot een frons, eentje die vragend was, toen James haar kin beet pakte en zijn blik op die van haar inhaakte. Het voelde een beetje alsof hij haar ziel er op dit moment uit wou vissen. Het was anders dan anders en ze wist niet zo goed wat ze moest zeggen of doen. ''Zoals vele hier maar...'' maar verder kwam ze niet omdat James lippen opeens tegen die van haar aanlagen en met grote blauwe ogen staarde ze dan ook naar zijn gezicht. Gebeurde dit echt? Kuste James haar? James kuste haar! 
In eerste instantie werd Natasha overspoeld door een explosie aan gevoelens, emoties en gedachtes die ze heel lang voor haarzelf had gehouden. De reactie daarop was ook gewoon door hem simpelweg terug te kussen en blij te zijn dat haar lippenstift niet af gaf, omdat hij zelf dan een show neer kon zetten als clown. Haar hand had in zijn nek gelegen en voor even had ze van het moment kunnen genieten, alsof alle puzzelstukjes op hun plek vielen. Tot ze één of andere bodem bereikte en ze haar lippen weer van die van hem haalde. Met grote ogen staarde ze hem nog even aan voor ze haar hand van zijn nek naar zijn borst verplaatste zodat ze wat afstand kon creëeren. ''Waarom?'' was het eerste wat over haar lippen rolde. Waarom had hij besloten om haar nú te kussen, terwijl het overduidelijk was dat ze zich beide in hadden gehouden. Wat was er veranderd? Het maakte haar niet zekerder, al die vragen die nu rezen, juist onzeker. Ze beet dan ook op haar onderlip en sloeg haar ogen neer richting de grond terwijl ze haar hand tegen zijn borst aangeplant hield.



Het was geen rare vraag die hij stelde, toch? Even twijfelde hij aan zichzelf, maar hij bleef stug op zijn plek staan en zweeg in alle talen met enkel zijn eigen gedachten op de achtergrond. Voor hem dan toch. Nu moest Demian toegeven dat hij niet echt iets speciaals kon. Hij was niet gehandicapt zoals sommige hier, hij kon zijn lichaam niet buigen zoals Grace deed, hij kon niet met de dieren werken zoals James en Natasha deden... ineens voelde hij zich behoorlijk nutteloos en toch wist hij dat hij de boel hier draaiende hield. De mensen hier hadden aansturing nodig, hij had ze voorzien van een dak wanneer ze dat niet hadden, had ze een familie gegeven en een eerlijke manier om hun geld te verdienen, zodat ze dingen konden betalen. Konden kopen weliswaar. Zijn lippen vormden dan ook al snel een 'O'.
''Grace Alice, hm?'' glimlachte hij. ''Klinkt goed genoeg.'' knikte hij. ''En dan houden we het erop dat je zo bent geboren, verder niets.'' Hij wist niet of het publiek daar genoegen mee ging nemen, maar dat zagen ze dan wel. Ze had uiteindelijk toch een 'stempel' nodig zoals ze dat noemden. Haar hypermobiel noemen was niet speciaal genoeg in de ogen van de 'normale mensen'. Daar moesten ze nog maar op terug komen, dus voor nu zou hij haar niet beoordelen daarop. Dit was immers nog steeds een proefweek, hoe zeer hij ook wou zien dat ze kon blijven. Hij bleef erbij dat ze zich nog moest bewijzen, maar ze had zeker een stapje voor nu ze had bewezen prima binnen de familie te passen. Daar zweeg hij echter over, want hij wou haar ego niet strelen nu. 
''Eigenlijk,'' was hij begonnen. ''Wou ik je vragen of je nog een moment had om met me mee te komen. Ik heb nooit gezegd dat je proefweek je niet zou voorzien van een eerlijke penny voor de ogen die je trekt. Helaas kan ik  je alleen geen vast loon aanbieden, het hangt compleet van jou af.'' De pinheads kregen hun deel ook, minder dan de rest omdat ze minder nodig hadden dan toch. Maar eerlijk was eerlijk, ze kregen wat ze toe kwam. Afwachtend keek hij Grace dan ook aan, want zulke dingen wou hij hier liever niet bespreken. Anderen hoefden het niet te horen, omdat het ze gewoonweg niet aanging. Maar hij zou wel graag wat dingen op papier hebben zodat ze beide wisten waar ze aan toe waren.

Re: O|| Perfect should try to be you

Een kleine glimlach verscheen rond Grace haar lippen. Het was een vraag die Grace vaak had gekregen. Mensen wilde weten hoe lang ze dit al deed. Waarschijnlijk was het een logische vraag, mensen hadden het idee dat ik waarschijnlijk als tien jarige ben begonnen met het verdraaien van mijn gehele lichaam. Maar voor Grace was het een realiteit van haar leven. Ze had dit gedaan vanaf haar geboorte. Als baby had ze zichzelf in rare vormen gedraaid, allemaal omdat het kon. Zodra ze kon lopen werden de trucjes raarder en vreemder. Niet omdat ze het graag wilde leren, maar als ze het kon, waarom zou ze het dan niet doen. Niemand had haar ooit verteld dat het niet okay was om jezelf dubbel te kunnen vouwen. Pas toen haar ledenmaten uit de kom begonnen te schieten wist ze dat het niet okay was. Het was niet normaal dat ze kinderen bang maakte omdat ze te hard rende en daarmee haar heup losschoot. Het was niet normaal dat ze zo lenig was bij gym dat andere kindjes haar begonnen te pesten. Maar dat kon niemand weten.
"Ik ben niet opeens begonnen, Demian. Dit is mijn leven. Ik heb dit altijd gedaan, ik ben er mee geboren," glimlachte ze uiteindelijk maar beleefd. Het hielp toch niet om mensen te infomeren. De meeste wilde het vieze verhaal niet eens horen of ze waren gewoonweg niet geïnteresseerd. Het was okay. Grace begreep het goed.
"Zeg maar gewoon dat ik Grace Alice ben, meer niet. Ik hou het graag wat verwarrend voor ze," zei Grace. Mensen hoefde niet te veel van haar te weten. Daarbij zouden de meesten haar hier toch wel kennen. Ze was een dochter van een belangrijke man.
"Slaaplekker alvast, voor wanneer je er aan toe bent. Bedankt dat je mij een kans wilt geven, Demian. Dat is erg lief geweest van je," sprak Grace zachtjes.

Met een frons tussen zijn wenkbrauwen had James Natasha nagekeken. Hij begreep niet goed waarom ze opeens wegging. Het was comfortabel hier, iedereen was aan het genieten. En nu verkoos ze juist de koude stallen voor het warme, behagelijke vuur. Daarom was James overeind gekomen. Hij wilde zeker weten dat er niks met Natasha was. Met grote stappen wandelde hij achter haar aan. Uiteindelijk vond James Natasha bij de stal van Betty. Ze leunde met haar onderarmen tegen het heup lengte hoge hekje aan terwijl ze naar de grote olifant keek dat langzaam zijn stro at. James kwam bij het hekje staan.
"Je hoefde niet perse weg te rennen van mijn grote ego, ik zou het prima kunnen inhouden voor je," glimlachte James. Hij bleef de blonde vrouw aankijken. Ze was een sterk persoon, dat zou James nooit ontkennen. Zo maar naar de andere kant van de wereld verhuizen en dan werken met gevaarlijke dieren. Het was knap, zeker als vrouw zijnde in deze periode. James leunde iets naar Natasha toe.
"Volgens mij heb je zo verschrikkelijk veel geheimen in dat mooie kopje van je," sprak hij zacht. James tilde zijn hand op, om die onder Natasha haar kin te kunnen leggen. Hij wilde haar prachtige bruine ogen weer even kunnen zien, al vast het maar voor een seconde. Glimlachend bleef hij haar aankijken. Ze was zo verschrikkelijk mooi en schattig. James had zich vaker verbaasd over hoe mooi ze kon zijn, zeker wanneer ze aan het genieten was bij de dieren. James leunde nog iets naar haar toe. Voor hij het wist had hij zachtjes zijn lippen tegen die van haar geduwd. James liet zijn ogen dicht vallen. Hij had haar al zo vaak willen kussen. Maar het was nooit gelukt of het juiste moment. En nu... het voelde nu goed. James liet langzaam haar lippen los voor een paar seconden.
"Ik zou willen dat je me eens zou catchen," sprak hij zachtjes, voordat hij haar lippen weer kuste.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Het was al even geleden dat Natasha bij een vuur had gezeten, zoals iedereen hier. En hoewel het warmte genoeg veroorzaakte, was het ook fijn om een simpele deken rond haar schouders te hebben. Met een glimlach keek ze van de één naar de ander, wie elk hun eigen plek vonden. En hoewel ze een familie waren, kon je toch merken dat de één meer naar de ander trok en dat was misschien maar goed ook. Anders werd het erg saai op een gegegevn moment. Het was fijn dat iedereen samen kon zingen, hoe vals sommige ook klonken, en er toch muziek was. Bier ontbrak dus ook niet, gelukkig maar want zelfs Natasha kon er wel eentje gebruiken! Niet dat ze verder iets hadden, zoals dure wijn of zo. Whiskey was niet zo haar ding, dat brandde ontzettend in je keel en dat vond ze niet prettig. 
Haar wenkbrauw ging omhoog toen James opmerkte dat hij een 'geweldige catch' was. ''I didn't catch anything.'' wierp ze hem deels serieus en deels plagend toe, dat laatste liet ze maar doorschermen om geen vraagtekens te laten oprijsen. ''Maar ik weet in elk geval wie er voor me gaat zorgen als ik ooit verlamd raak of zo.'' plakte ze er daarom maar gauw achteraan, misschien wat onhandig. Ze beet op haar onderlip voor een moment en zweeg daarna maar weer. Goed bezig, Tash.
''Mhh.'' mompelde ze. ''Niet lang, ze hebben beide een sterk karakter.'' merkte ze op. ''Ze zullen het vaak nog niet eens zijn, maar misschien is het goed dat Demian eens wat tegengas krijgt.'' knikte ze. ''En misschien.'' antwoordde ze. ''Ik denk dat Demian ons nog even hard laat werken.'' glimlachte ze flauwtjes voor ze maar gauw een marshmellow in haar mond stopte en haar blik afwendde naar de twee pinheads die dankbaar van de marshmellow's peuzelden nu hun aandacht niet meer op Grace lag. Even glimlachte ze dankbaar voor die twee, vooral ze zelf nog wat van haar eten plukte en over haar lippen haar mond in duwde met haar vingers. Eerlijk? Ze wist niet zo goed wat ze moest zeggen, of wat voor houding ze aan moest nemen. Helemaal niet na de opmerking van Grace eerder en zachtjes zuchtte ze dan ook. 
''Ik ga kijken of Betsy nog genoeg hooi heeft.'' had ze na enige tijd gesproken. Natasha was overeind gekomen met de deken nog rond haar schouders geklemd, waarop ze over wat dingen heen was gestapt om uiteindelijk richting de tent te lopen waar de olifant te vinden was. Heel erg was het niet om wat tijd voor haarzelf te zoeken toch? Gewoon tegen het beest te praten, wetend dat het dan een soort geheimpje was. 


Demian keek even rond voor zijn aandacht weer naar Grace ging die antwoordde op zijn woorden. ''Het is niet zo dat ik erom vraag, of iemand anders. Ze doen het uit zichzelf, ze hebben het waarschijnlijk in het weeshuis geleerd.'' antwoordde hij. ''Nonnen zijn niet de makkelijkste.'' wierp hij haar zachtjes toe met een flauwe glimlach. Uiteindelijk was het wel waar, je wou niet ergens belanden waar een non te vinden was. Lastig volk als je het Demian vroeg. Dat hele geloof had hij dan ook nooit echt gesnapt, en hoewel het hem niet interesseerde dat mensen er comfort in vonden, vond hij het wel vervelend dat je uitgespuwd was zodra je het geloof niet droeg. Zoals het circus volk sowieso wel uitgespuwt was, maakte niet uit of je te herkennen was of niet. En toch kwamen mensen naar hun shows kijken. Rare wereld. 
Kort fronste hij door het compliment van Grace en onderzoekend had hij haar even aangekeken. ''Tóch wel, hm?'' glimlachte hij wat plagend. Hij stopte een marshmellow in zijn mond en kauwde daar even op voor hij het doorslikte. Hoewel hij kon zeggen dat ze zelf ook wel meeviel, was het wat raar om dat te zeggen omdat ze elkaar niet zo goed kende. Hij dacht dan ook serieus na over een compliment wat hij terug kon werpen. Maar dat kon hij niet echt verzinnen. ''Zorg gewoon dat je aandacht krijgt, ze lijken je nu al leuk te vinden.'' merkte hij na een tijdje dan ook weer op. ''Het zou de harten van de pinheads breken als je weer zou moeten vertrekken.'' mompelde hij, waarna hij overeind kwam. Twee á drie uurtjes bij hetkampvuur was genoeg, omdat het morgen een drukke dag zou worden met de laatste voorbereidingen en aan het einde van de middag zouden de eerste shows al plaats vinden. Ze moesten zorgen dat ze een goede show neerzette. 
Hij stak zijn handen weer in zijn zakken en keek nog even naar alles wat over was, voor zijn aandacht weer naar Grace ging. ''Ik zal je morgen voorstellen als een nieuwe act, dus weliswaar is het handig als je me nog wat dingen aanleverd. Zoals je volledige naam en de leeftijd waarop je begonnen bent, weliswaar een kleine uitleg over wat je precies doet.'' glimlachte hij. ''Voor mij ziet het er slechts pijnlijk uit namelijk, dus het is makkelijker om een papiertje te bestuderen zodat ik weet wat ik moet zeggen.'' verklaarde hij maar. 

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace probeerde er zo veel mogelijk van te maken. In een week tijd moest ze er voor zorgen dat iedereen in het circus haar leuk zou vinden, leuk genoeg dat ze haar graag erbij zouden willen hebben. Ze was net samen met Nelisha nagels aan het lakken toen een andere donkere man aan kwam wandelen om te vragen of ze ook bij het kampvuur wilde zitten. Dit was direct een moment voor Grace om zich voor te kunnen stellen aan iedereen. Na het drogen van Nelisha haar nagels was dat dan ook precies wat ze deed. Netjes ging ze iedereen bij langst die was komen zitten bij het vuur. Zo liep ze onder anderen langst een albino meisje met prachtige witte krullen, een ontzettende dikke man, een jongen met hoorns die uit zijn schedel groeide en een man die extreem lang was. Het was fantastisch om al die verschillende soorten en vormen te kunnen zien. Uiteindelijk plofte Grace totaal vermoeid en overweldigend tussen een broertje en een zusje in met een duidelijke mentale achterstand. Ze waren rond Grace haar leeftijd, maar door een aandoening gedroegen ze zich als kinderen van drie of vier. Het waren twee fantastisch figuren. Beide begonnen tegelijk verhalen tegen Grace te vertellen, terwijl Poppy liefdevol tegen Grace aanleunde. Zorgzaam aaide Grace over het meisje haar rug heen.
"Het feit dat ze mee helpen met het opruimen van spullen en het opzetten van acts is al genoeg voor ze, zolang ze beiden maar gelukkig zijn. Ze zijn een leuke, verfrissende act tussen de grote acts door," zei Grace zachtjes. Ze keek glimlachend omhoog naar Demian. Hij was een goeie man, een verschrikkelijke goeie man voor een thuis te bieden aan deze mensen.
"Je bent een goeie man Demian," zei Grace zachtjes.

Het was zo verschrikkelijk fijn om weer bij het warme vuur te kunnen zitten. Niet alleen om de heerlijke marshmallows en het geweldige gezelschap van Natasha, maar ook om de gezelschap van het hele circus. Iedereen was altijd ontzettend druk en door dingen zoals dit konden ze allemaal even rustig doen. Eén van de jongens die de tent opbouwde en afbrak had zijn gitaar gepakt en een groepje was begonnen met het zingen van liedjes. Er was op een gegeven moment zelfs bier bij gekomen waar James nooit nee tegen zou zeggen. James had zijn arm losjes rond Natasha haar schouders liggen. Van de grond had hij een stok gepakt waar hij de marshmallows aan kon prikken voor Natasha.
"Ik ben oprecht een geweldige catch, moet je nu eens kijken hoe ik zorg dat je heerlijk avondeten hebt," zei James vol trots. De pinheads waren ondertussen van Grace naar James verplaats zodat ze samen met Natasha mee konden snoepen van de marshmallows. Grace was nu naast Demian en de twee leken voor het eerst normaal te kunnen praten. Tot aan nu had James alleen nog maar gezien hoe ze naar elkaar aan het roepen waren en nu leken ze oprecht een goed gesprek te kunnen hebben.
"Hoelang zou het zijn denk je voordat ze elkaar de hersens weer inslaan? We moeten Grace houden, ik denk dat ze Demian zo gek kan krijgen dat hij niet meer op ons gaat letten," grinnikte James. Hij keek om naar Natasha en glimlachte breed.
"Meer vrijheid voor ons," grinnikte James trots. Hij wreef met zijn hand door zijn haren, waarna hij weer een nieuwe marshmallow in het vuur hield voor de broer en zus die weer hongerig werden.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha keek James een beetje verwonderd aan. Ze vroeg zich af hoe het kwam dat hij zó goed gehumeurd was, dat hij haar zelfs nicknames gaf? Normaal was het Natasha of hooguit Tash, maar nooit nicknames verder. Koosnaampjes, hoe je het ook wou noemen. Het werd er dan ook niet beter op toen ze zijn warme adem tegen haar huid aanvoelde toen hij haar iets toefluisterde. Ze moest haar best doen om geen rood hoofd te krijgen en wendde haar blik om die reden maar af. ''Als je dat hebt, dan graag.'' glimlachte ze uiteindelijk dankbaar. Met heel veel zelfbeheersing wat ze uiteindelijk niet had. Oké, Natash.. Normaal doen, er is niets aan de hand. Niets wat niet normaal is.
Het was verstandig om haar te richten op de paarden, waarvan ze elk twee deden. Ze haalde de singels los en legde die aan de kant, vooral ze het hoofdstel deed. Ze bergde alles veilig op en haalde nog even vluch een borstel langs de plekken waar het tuig had gelegen. Ware het maar voor het gevoel. De dieren stonden uiteindelijk vredig te kauwen van hun hooi en Betsy leek zelfs te slapen, staand dan toch. Ze zag het dier zelden liggen, maar van wat haar verteld was, deden Olifanten dat amper tot nooit. Net als paarden eigenlijk. Het nam genoeg tijd in beslag allemaal dan toch, voor ze naar een open plek op het terrein gingen en ze daar besloten het kampvuur maar te starten. Natasha nam haar deel voor haar rekening, hout zoeken. Dat was neit moeilijk met een aangrensend stuk natuurlijk gelukkig. Ze legde de takken dan ook al snel neer. 
Met een zuchtje nam ze plek op één van de houten bankjes die neer waren gezet tezamen met heel wat stoelen. Ze had een deken gepakt en die wat over haar benen neer gelegd, vooral ze opkeek naar James die naast haar kwam zitten met allerlei lekkers. Zoals verwacht was er chocolade en ze pikte meteen een reep die ze met een glimlach open maakte. ''Chocolade maakt een vrouw blij.'' grinnikte, vooral ze een stukje af brak en daarvan de helft aan James aanbood. Hij had het gehaald, dus hij moest er ook van genieten naar haar mening. Marshmellows konden wanneer het vuur goed op gang was. Haar blauwe ogen keken hem dan ook wat afwachtend aan.


Demian zei verder maar niets over de wagon. Uiteindelijk ging ze eerst niet meer krijgen dan dit, dit was niet anders dan normaal werk. Je kreeg wat je kon betalen, in dit geval wat je binnen bracht aan de hand hoe groot je succes was. Een flauwe glimlach sierde hem toch toen ze het woord 'perfect' gebruikte en daarop stopte hij zijn handen weer in zijn zakken en keek hij de wagon zelf even rond. Hij kwam hier niet vaak, gewoon omdat hij vrijwel altijd met zijn neus in de papieren zat. Of mappen, om een route uit te kiezen. Hun volgende bestemming. Zijn wenkbrauw ging echter toch even omhoog toen Grace hem zei hem morgen wel weer te zien. Kort keek hij even naar het kampvuur wat in de opbouw was, waarop hij enkel zijn hoofd even schudde. ''Wat jij wil.'' antwoordde hij. Koppig en onbereikbaar op zich. 
Hij was weer op zijn voeten geland vanuit de wagon en dacht kort even na, vooral hij nog kort even om zijn schouder keek. Grace had een groot hart en dat was iets wat hij ook wel kon waarderen. Met een glimlach was hij weer in beweging gekomen en was hij James onderweg tegen gekomen, of wel.. Zijn stem die hem riep. Schijnbaar was hij ook uitgenodigd en even twijfelde hij, omdat hij eigenlijk nog genoeg werk had te doen. Maar aan de andere kant bracht hij misschien ook wel wat te weinig tijd door met de rest? Na een korte twijfeling draaide hij zich dan ook om en was hij terug gelopen richting het kampvuur, waar hij op een stoel ging zitten en even keek naar iedereen die zich verzamelde, bijna iedereen. 
Zijn blik ging al snel weer naar Grace die tussen Poppy en Bobby in beland was. ''Ik heb ze uit een weeshuis gehaald.'' liet hij haar weten toen iedereen druk genoeg leek om mee te genieten van hetgeen wat hij zei. ''Hoewel ze niet mee helpen of iets bijzonders kunnen, lijkt iedereen toch van ze te genieten.'' ging hij verder terwijl hij zelf een appel had gepakt en die aan het schillen was. Hij sneed het ding door de helft en reek het de pinheads toe, welke het dankbaar aannamen zonder verdere woorden. Maar hun gezichten spraken boekdelen en dat maakte het weer dankbaar om te doen. ''De rest is vrijwel aan komen wandelen, net als jij. Je bent niet de eerste die onder een huwelijk uit probeert te komen.'' glimlachte hij.